Nikos Mavrakis and his journey as a guide

Τι ωραία μέρα σήμερα και τι σας έχω εδώ πέρα, φίλοι μου. Θα έλεγα, δεν ξέρω, δεν μιλάω για ενδάλματα γενικά, αλλά μιλάω για ανθρώπους που πάντα βλέπω και θέλω να παραδειγματίζομαι. Κι ένας από αυτούς ο ανθρώπους σήμερα που έχω μαζί μου, είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει καταφέρει να γίνει κατηγορία του ενός, σε ένα από τα πιο δύσκολα μονοπάτια, ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Μαζί μας λοιπόν έχω τον Νίκο Μαυράκι, High Performance Coach. Νίκο, σε ευχαριστώ πολύ που είσαι και

σήμε Γεια σου, Ελένη Σικώστα. Πέντε χρόνια πριν να μου λέγει κάποιος θα με καλωσορίζει κάποιος με δύο τρόπους σ' ένα podcast, δεν το πίστευα. Σε ευχαριστώ πολύ. Σε ευχαριστώ.

Κοίταξε, όταν οι άνθρωποι ξέρουν τι έχεις επιτύχει, αυτό καμιά φορά που βλέπει ο κόσμος στις κάμερες, στα social media, είναι αυτό που φαίνεται και δεν υπάρχει μια ολόκληρη προοργασία από πίσω που νομίζω ότι θα πρέπει να υπάρξει πέρα μια τακτική να την αποκωδικοποιήσουμε. Γιατί άμα ο κόσμος το δει, τότε θα καταλάβει ότι δεν είναι εύκολο αυτό που κάνεις. Οπότε, έχω δει με τα μάτια μου και με δικιά μου εμπειρία έχω δει τι έχεις περάσει για να φτάσεις εδώ πέρα που είσαι. Είσαι αυτό που λέω, κατηγορία του ενός σε ίσως ένα από τα πιο δύσκολα επαγγέλματα στην Ελλάδα, θα αφοσιωθώ. Λόγω ότι είναι ένα καινούργιο επάγγελμα. Είναι ένα επάγγειλμα το οποίο δεν έχει συμβιβαστεί με το τι πιστεύει ο κόσμος. Πες μου λίγο να ξεκινήσουμε έτσι εδώ πέρα. Πώς βλέπεις το επάγγείλμα σου στη νέα τάξη των πραγμάτων στην Ελλάδα?

Επειδή υπάρχουν πάρα πολλοί που μπορούν να μπουν σε αυτόν τον χώρο, γιατί είναι εύκολος ο χώρος. Μπορείς να πιάσεις έναν υπολογιστή, μια κάμερα, ένα μικρόφωνο και να ξεκιναίς να μιλάς. Το barrier to entry είναι εύκολο, οπότε πολλοί μπορούν να μπουν. Και πολλοί έχουν μπει πάρα πολύ παγκοσμίως. Έχει μία πεποίθηση γύρω από τον κόσμο ότι άλλος ένας που θα πει κάτι, άλλος ένας που θα πάει να μας πουλήσει κάτι, άλλος ένας ξερόλας κτλ. Οπότε από αυτή την άποψη, ο κόσμος και στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό είναι πάντα καχύποπτος στο ξεκίνημα. όταν δουν έναν νέο πρόσωπο. Στην Ελλάδα, ίσως λίγο παραπάνω, γιατί ίσως δεν έχουν είδει κάτι που να τους εμπνέει. Ή, τέλος πάντων, μία μάζα κόσμου δεν έχει εμπνευστεί ακόμη ότι βρήκαν κάποιον ο οποίος μπορεί να τους βοηθήσει. Οπότε αυτή ήταν η αντίσταση, η δικιά μου, που έπρεπε εγώ να... ανταπεξέλθω και να αντέξω κάποιο διάστημα να την ξεπεράσω. Όχι ότι την ξεπέρασα, αλλά έχω έσπασα το πρώτο μπλοκ, το οποίο τώρα μου δείχνει ότι δεν υπάρχει πια σταματημός. Δηλαδή, αφού έσπασα την πρώτη αντίσταση σε μια νοτροπία καχύποπτη, την έχουν ξεγελάσει, έχει περάσει από πολλά, τώρα πιάνε μαθηματικά από εδώ και πέρα. Μαθαριακή ακρίβεια, ξέρω τι θα γίνει.

Λοιπόν, πολύ ωραία η άποψη αυτή. με εκφράζει. Θα ήθελα να σε ρωτήσω λοιπόν, να το πάμε όσο πιο απλά γίνεται. Για τον κόσμο που ίσως ακόμα παραμένει καχύποπτος, για τον κόσμο που παραμένω ανυποψίαστος ή μάλλον δεν έχει ιδέα περί τίνος πρόκειται. Περιέγραψέ μου τι είναι αυτό που κάνεις, ποιο είναι το επάγγελμά σου.

Καταρχήν δεν το λέω επάγγειλμα, αλλά θα σου το πω σαν να ήταν επάγγείλμα. Έχω γίνει πάρα πολύ καλός να χτίζω συστήματα τα οποία δουλεύουν επανειλημμένα. Νομίζω ότι η σοφία πίσω από την πολυπλοκότητα είναι πώς να καταλάβουμε τι κρύβεται πίσω από την επιτυχία, τι κρύβεται πίσω από μια διαδικασία που οι πιο πολλοί δεν μπορούν να την βρουν μόνοι τους, και να δυναπλοποιήσω ώστε να γίνει εφαρμόσιμη σε οποιονδήποτε έχω απέναντί μου. Οπότε αυτή η διαδικασία του να παρατηρώ και να καταλαβαίνω τελικά ποια είναι τα βήματα που δουλεύουν και ποια είναι τα βήματα που κάνουμε πιο πολύ που δεν δουλεύουν, μου επιτρέπει να χτίζω συστήματα τα οποία έχουν να κάνουν και με την ψυχολογία του ανθρώπου, τις επενδύσεις και με την επιχειρηματικότητα, ουσιαστικά οτιδήποτε. και ο λόγος ο οποίος μπορώ να το κάνω είναι γιατί είναι αυτό που ονομάζω εγώ η φυσική μου ικανότητα. Λέω σαν παράδειγμα ότι ακόμα και στο παρεμπιστήμιο ήξερα πώς να πάρω 20 σε κάθε μάθημα απλά μελετώντας τον καθηγητή και τι ήθελε να δει από μένα. Και έκανα τα λιγότερα που έπρεπε για να πάρω τον πιο μεγάλο βαθμό. Δύο μάστερς με καθαρό 20. Κάποιες επενδύσεις. κάποιοι πολύ καλοί συνεργάτες. Μετά αυτή την ευκαιρία που βρήκα στην Ελλάδα. Από όλα αυτά είναι μία ικανότητα. Η υπόλοιπης αξιοειτές μου, γιατί δεν έχει να κάνει με το επάγγελμά μου, εγώ μηχανικός τελείωσα, είναι δευτερεύουσες. σε αξία δίπλα στην προτεραιτητικότητα. Οπότε αυτή είναι από πίσω από όλα η βασική μου ικανότητα και μετά έμαθα να χτίζω συστήματα γιατί ο κόσμος αν δεν τα απλοποιήσεις και δεν τα καταλάβει δεν θα εφαρμόσει τίποτα. Οπότε η ευφεία είναι σε οποιοδήποτε επάγγελμα να μπορέσεις να φτιάξεις ένα σύστημα το οποίο εφαρμοίζεται σε πολλούς ταυτόχρονα.

Μάλιστα, οπότε πιστεύεις... Το μοτίβο, το pattern που λέμε, recognition, είναι ένα από τα βασικά στατικά της επιτυχίας σου.

1000% αυτό είναι. Αλλά και η δημιουργία μοτίβων. Δηλαδή, εγώ τώρα φτιάχνω δικά μου εργαλεία, όπως και εσύ πολύ καλά κάνεις, τα οποία είναι αποτέλεσμα και γνώσης και εμπειρίας, αλλά και της δικής μου δημιοργικότητας, τα οποία βοηθάνε τον κόσμο να πάει από το Α στο Β. πώς να κάνεις διαθήμιση, πώς να γράφεις email, πώς να κάνεις προσδίψη έναν πολύ καλό υπάλληλο, πώς να βγάλεις τις ερωτήσεις που θα ρωτήσεις στο interview, πώς να βγάλεις ερωτήσεις που θα κάνεις τον ενδιαφερόμενό σου για να δεις αν είναι ιδανικός σου πελάτης. Όλα αυτά είναι συστήματα. Οπότε το να δημιουργήσεις και δικά σου μοτίβα που δουλεύουν είναι οι πιο καλοί από όλες τις δεξιότητες, Πολύ καλός στον κλάδο σου.

Μάλιστα. Και παρατήρηση και εκτέλεση και δημιουργία. Ωραία. Πάμε γιατί έχουμε πάρα πολύ ωραία πράγματα. Είμαι ήδη πάρα πολύ σε επίπεδο ενέργειας φοβερό και θέλω να μάθω πολλά πράγματα όπως είναι σήμερα, όπως και όλοι οι φίλοι που θα δουν αυτό το επεισόδιο. Θέλω να μου πεις λίγο για το ξεκίνημά σου. Εντάξει. Ξέρουμε λίγο πολύ ότι έχεις ένα πολύ ωραίο background, έχεις δουλέψει σε μεγάλες εταιρίες. Πάμε λίγο, κάνε μας λίγο μια ωραία διαδρομή της ιστορίας σου. Πώς είσαι φτάσει εδώ πέρα και από πού ξεκινήσες.

Οκ, μεγάλωσα στη Ρόδο, έφυγα στα 17 μου να έρθω στις ΗΠΑ γιατί ήθελα να το πάρει η παππούδη μου, οπότε το είχα σαν μια εύκολη επιλογή να σπουδάσω Αμερική αντί για Ελλάδα. Ήμουν αριστούχος, δεν έδωσα πανελλήνες ποτέ, γιατί είχα πάρει απόφαση ότι θέλω να σπουδάνω σε Αμερική. Μου άρεσαν οι υπολογιστές πάρα πολύ γιατί είχα την τύχη να με έχουν γράψει οι γονείς μου μέσα στα πολλά πράγματα που έκανα. Έπαιζα πιάνο, σαξόφωνο, κολύμβηση, ζωγραφική, αγγλικά, ιταλικά, τίποτα δεν μου άρεσε όσοι υπολογιστές. Οπότε ήξερα ότι θέλω να σπουδάσω κάνοντας υπολογίστες, οπότε ήμουν από τους τυχερούς γιατί οι γονείες μου μου είχαν δείξει πολλά πράγματα να δοκιμάσω και σπουδάζω Μηχανικός Ελεκτρονικών Υπολογιστών, Computer Engineer Είμαι καλός μαθητής, καλό παιδί, πάω να πάρω και το μάστερς. Βέβαια, δούλευα ταυτόχρονα. Ξεκίνησα να δουλεύω στην παραλία στη Ρόδο, μετά δούλευε σαν support, support στους υπολογιστές, να φτιάξω ένα υπολογιστή, να βάλω λογισμικό μέσα, αυτά τα απλά πράγματα. Και να μην σταπολογώ, πήρα δύο μάστερs, όλα γύρω από την πληροφορική και γύρω από τη διαχείριση επιχειρήσεων. Με βρήκανε μέσα από το Πανεσθήμιο του Υπουργείου Άμυνας Αμερικής, το Δημόσιο, και μετά από μια έρευνα και μια διαδικασία με προσλάβανε, σαν συμπασιούχο για δύο χρόνια. Μετά δύο χρόνια έγινα μόνιμος. Δεν μου άρεσε πάρα πολύ στο ξεκίνημα, αλλά μάθαινα πράγματα, έβλεπα πράγματα που ήταν μοναδικά σε αυτόν τον χώρο, και ενώ δεν μου άρεσε έμεινα για 14,5 χρόνια εκεί μέσα. Έφτασα μέχρι και στο Πεντάγωνα να δουλεύω για έναν στρατηγό δύο αστέρων, οπότε ήμουν το δεξί του χέρι και κάτω από εμένα ήταν όλη η μηχανική του στρατού και 16.000 άνθρωποι με πολιτικά ρούχα, όχι ένστολοι, ήταν κάτω από εμένα. Και παίρνω τη δύσκολη απόβαση μετά από περίπου 1,5 χρόνο σκέψης, μπορεί και 2, ότι δεν αντέχω πια και φεύγω από το δημόσιο και πάω στον ιδιωτικό τομέα, σε μια startup εταιρεία, η οποία ακόμα δεν ήταν καν κερδοφόρα. Απλά ήταν απίστευτα ιδιαίτερη και μου άρεσε πάρα πολύ ο ιδρυτής που την έτρεχε την εταιρεία και λέω κάτω από αυτόν θέλω να δουλέψω και ας πέσει έξω. Και για καλή μας τύχη δεν έπεσε έξω, αλλά εκεί έκατσα 3,5 χρόνια, χτίσα άλλη μια πολύ μεγάλη ομάδα, είχα πελάτες, μάλλον είχα υπαλλήλους από την Καλιφόρνια μέχρι και την Ινδία, είχα χτίσει μια παγκόσμια ομάδα. 3,5 χρόνια, μεγάλη επιτυχία, πάει χρηματιστήριο, Εγώ πια από τις επενδύσεις μου έχω γίνει οικονομικά ανεξάρτητος, δηλαδή το παθηρικό ισόδημα με συντηρεί, και παίρνω άλλη μία δύσκολη απόφαση, γιατί πάντα κάτι μου έλειπε. Να βγω και να κάνω αυτό που κάνω τώρα σαν χόμπι. Βέβαια το είχα ξεκινήσει στα πλάγια, οπότε μου έβγαζε περίπου, όχι πολλά, γύρω στα 2.000 εκατομμύνα, που ήταν ένα τίποτα σε σχέση με το μισθό μου, και τότε έμενα στο Μαϊάμι full time, τώρα είμαι τη μισθή χρονιά στην Ελλάδα, Οπότε τα δύο χιλιάρικα δεν είναι κάτι, αλλά έλεγα ότι είναι η μόνη μου, ο μόνος τρόπος να ξέρω εάν θα μπορούσα να κάνω κάτι δικό μου είναι τώρα να φύγω από τη δουλειά που μου τρώει εξήντα ώρες την εβδομάδα και να τα δώσω όλα σε κάτι που ήδη δουλεύει, αλλά θέλω και άλλο χρόνο να αφιερώσω για να δω πού μπορεί να πάει. Και το έκανα και βγήκε.

Μέχρι τώρα βγήκε... Μάλιστα. Θέλω λίγο να με... να με περπατήσεις στο σημείο αυτό το χρονικό που ξεκίνησες να σκέφτεσαι αυτό το νέο ταξίδι. Δηλαδή το ταξίδιο το να γίνεις High Performance Coach. Δεν ξέρω πώς το έχεις αντιληφθεί. Πάρε μας λίγο σε αυτό το χρονοικό σημείο. Ποια ήταν τα κλειδιά στη σκέψη σου τα σημεία να φοράς για να σε οδηγήσουν να θέλεις να το κάνεις αυτό, έστω on the side.

Πάντα ήθελα να βοηθήσω κόσμο, αλλά νόμιζα ότι δεν είμαι καλός, γιατί έβλεπα κόσμο που μπορούσα να βοηθήσω, γενείς φίλους, και ήμουν καθόλου αποτελεσματικός μαζί τους. Κάποια στιγμή λοιπόν, εγώ έχω προσλάβει μια coach η οποία θα με βοηθούσε να βρω μια νέα δουλειά και μου λέει, εσύ θα ήσουν πάρα πολύ καλός να κάνεις κάτι σαν και εμένα. Και της απαντάω, δεν θέλω να ξαναπώ να σπουδάσω κάτι, ούτε καν δίπλωμα δεν θέλω, ούτε να διαβάσω. Μου λέει, όχι όχι όχι, έτσι όπως είσαι έτοιμος. Εγώ λέω, τι λέει τώρα αυτή, εγώ θέλω μια δουλειά να βρω, αλλά και άλλα μου λέει. Αλλά μου έμεινε αυτή η ιδέα στο μυαλό μου. Λέω, μήπως έχει δίκιο. Αλλά τσίπα, λέω, δεν είμαι καλός. Και μου λέει, πού το ξέρεις. Και τσίπα προσπαθώ να βοηθήσω τον τάδε, τον τάδε, τον τάδε και μου λέει, σου έχουν ζητήσει βοήθεια. Και λέω, όχι, αλλά ξέρω να τους βοηθήσω. Και μου λέει, σταμάτα να βοηθάς με το ζόρι κόσμου που δεν θέλουν να βοηθηθούν και μία μέρα θα Και μετά μπήκα στον χώρο της επιχειρηματικότητας διαβάζοντας για επιχειρημματικότητε. Δηλαδή έψανα να βρω μπορώ να κάνω κάτι μόνος μου. Τι πραγματικά σημαίνει επιχειρημάτικότητα. Διάβασα πάνω από 100 βιβλία τα οποία Πάνω σε αυτά έκτισα αυτό που έκανα. Δηλαδή, αν δεν τα είχα διαβάσει, δεν θα ήμουν εδώ μαζί σου σήμερα χίλιαντα εκατό. Δηλαδή, η βάση αυτού που ξεκίνησα ήταν ότι είχα κάποια γνώση, ακόμη και θεωρητική, η οποία ήταν καλύτερη από αυτό που μου έλεγε το μυαλό μου και από αυτό που είχα δοκιμάσει μόνος μου πριν κάποια άλλα χρόνια, το οποίο δεν πέτυχε. Και από αυτό που κάνουν πιο πολύ εκεί έξω. Το πώς δημιούργησα την υπηρεσία μου. Η τιμή της. Τα αφήμιση που κάνω, όλα αυτά ήταν βασισμένα σε αυτή τη γνώση η οποία πραγματικά δουλεύει ξανά και ξανά. Ο γαλάζιος ωκεανός που λέμε, όλα αυτα που λέμε. Μετά η εμπειρία και η προσπάθεια και η επιμονή με έκανε να καταλάβω καλύτερα τη θεωρία και να γίνει και το τελικό κλικ. Όταν το κάνεις ο ίδιος, μόνος ότι καταλαβαίνεις τι είναι αυτό το οποίο έχεις διαβάσει και ακούγεται λογικό. Όταν το κάνεις κιόλας, το ξέρεις πολύ καλά. Αυτό είναι. Αυτό με έφερε εδώ πέρα. Κάποιος μου είπε, εσύ μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, το οποίο είναι αυτό. Δεν το πίστεψα, αλλά έμεινε στο μυαλό μου. Διάβασα, πήγα σε εκπαιδεύση, έχω ξοδέψει ατελείωτα χρήματα στην προσωπική ανάπτυξη και απλά το τόλμησα

κάποια στιγμή. Οπότε αυτή η coach που σε βοήθησε τότε, μπορούμε να πούμε ότι είναι υπεύθυνη αυτού του μεγαλείου που απολαμβάνουμε τώρα αυτή τη στιγμή, κατά ένα μεγάλο παθμό,

είναι υπεύθυνη στο να με σπρώξει να το κάνω γιατί της έλεγα όχι όχι όχι και αυτής της δίνω ότι με πείσμωσε και με έκανε να κάνω άβολα πράγματα δηλαδή αυτή με έκανες να βγω στην κάμερα όταν εγώ έτρεμα την κάμερα Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον τρόμο, τώρα είναι τόσο αστείο που το σκέφτομαι, τον τρόμο να είμαι μπροστά. Τότε ήταν το Facebook Live που είχε μεγάλη απήχηση και πατάω το κουμπάκι το Live και είχε μόνο 100 άτομα μέσα. Το είχα σπρώξει πάρα πολύ ότι θα βγω Live, θα βγω Live. Και τι είχα κάνει. Είχα φτιάξει ένα οργανισμό Facebook άλλων και είχα αγοράσει ψεύτικους followers για να το κάνω εκεί. να πω στην κότσή μου ότι το έκανα σε κόσμο που δεν με ξέρει, αλλά δεν είχα καλά μέσα μου και της το είπα. Και μου λέει, ξέχασε το, ας αυτό το προφίλ, το ψεύτικο που έχεις φτιάξει, θα το κάνεις εκεί που είναι οι συγγενείς σου και οι φίλοι σου. Ήτανε απίστευτα τρομακτικό, Κώστα. Απίστευτα. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν καταλαβαίνω γιατί με τρόμαζε. Δεν το καταλαβαίνω πια. Ήταν απίστευτα τρομακτικό. Όταν όμως το έκανα, και ήταν δύο λεπτά μόνο που μίλησα, το οποίο το είχα κάνει πρόβα εκατό και φορές, οπότε αυτό το δίλεπτο ήταν πια παπαγαλία. Δηλαδή το είχα κάνει πρόβα τις υπόλοιπες φορές που το θυμόμουν απ' έξω. Όταν το έκανα, δεν με ενδιέφερε πια πόσοι το είδανε και αν τους άρεσε. Το ότι το έκανα και ξεπέρασε τον εαυτό μου, μου έκανε τον φόβο σε ικανοποίηση. Δηλαδή ήθελα να το ξανακάνω μετά, άλλη μια φορά. Το έχω παθεί και με το Λούνα Πάρκ. Αν έχεις πάει ποτέ σε κανένα ρόλερ κώστερ που φοβάσαι να μπεις και μετά μπαίνεις και λες να το ξανακάνω, πρώτο πράγμα έγινε. Και από τότε το ξανακάνα, το ξανακανα και τώρα είναι πιάστη. Αν αυτόματο,

είναι επέκταση, πλέον είναι μέρος της κατάστασης, δεν σε νοιάζει πλέον. Ναι,

δεν πάει να είναι 15.000 κόσμος, είχαμε τώρα 15.000 κόσμους σε τρεις μέρες μέσα ζωντανά και εγώ δεν το καταλάβαινα, δεν είχα αίσθηση ότι τόσος

κόσμος παρακολουθεί. Μια σχεδόν ανέφερεσαι τώρα αυτό για 15.000 κόσμο ζωντανά. Πάτα με γίνεται στο δικό μου το μυαλό. Εγώ ζω αμερική τα τελευταία 17 χρόνια. Έχω μείνει, παρακολουθώ την Ελλάδα, αλλά δεν έχω πάρα πολύ μεγάλη πληροφορία. Αυτό το νούμερο, 15.000, για ένα event που κάνεις, ένα τρίμερο ενημερωτικό coaching που κάνεις για τον κόσμο, Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι είναι δυνατόν να επιτευθεί. Πώς το εξηγείς αυτό το πράγμα. Πραγματικά το θεωρώ πίστευτο. Μπορεί, δεν ξέρω, υπάρχουν άλλοι, δεν ξέρω. Πραγματατικά δεν ξέρω. Δηλαδή, είμαι... Θα πω ότι

ήταν ζωντανό, οπότε δεν είναι τα views που είχαμε μετά, είναι 15.000 κόσμος πέρασε να μας δει, να με δει όταν ήμουν ζωντανά και στο peak είχαμε 1.800 άτομα που ήταν μέσα. Στη συνέχεια αυτό το νούμερο θα γίνει πολύ πολύ πιο μεγάλο, περιμένουμε να περάσει και τις 100.000, αλλά η σημασία ήταν ότι εμείς δεν πιστεύουμε σε αυτόν τον κλάδο να έχει υπάρξει ποτέ κάποια ομιλία, εκπαίδευση, οτιδήποτε. Δωρεάν ή μη, που να έχει φύριξη στο μεγάλο κόσμο. Αυτό πιστεύουμε. Δεν έχουμε δει κάτι άλλο που να μας δείχνει το αντίθετο. Οπότε, νομίζω ότι σπάσαμε ένα ρεκόρ. Το πώς έγινε είναι ένα σύστημα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ξαφνικά, επειδή κάποιος σκέφτεται να κάνει κάτι, όσο αξία και να δώσει. Πρέπει να εισχτήσει μια διαδικασία που ο άλλος ανυπομονεί να το δει και θα έρθει και να το δει. Δεν θα πει, ξέρεις κάτι, έχω κάτι άλλο να κάνω, άσε να πάω με τα παιδιά μου έξω ή να δω μια ταινία. Πρέπει να είναι υπομονή και να μην θέλει να το χάσει. Και ότι τους κρατήσαμε τρεις μέρες συνεχόμενες, δείχνει ότι καταφέραμε να κάνουμε αυτό το πράγμα. Οπότε είναι πολλά συστατικά. Είναι ότι πρέπει να έχεις κάνει μια προσπάθεια Ο άλλος ξέρει πια ότι κάτι έχεις να δώσεις, όχι σε όλους, σε αυτούς. Σε αυτούς που μιλάς τη γλώσσα, σε αυτούς που έχουν το πρόβλημα. Σε καμία περίπτωση δεν είναι κάποιος για όλους. Είναι για κάποιους, έτσι. Αλλά πρέπει να πιστέψουν ότι όντως έχεις κάτι χρήσιμο για αυτούς, η ώρα σου είναι σημαντική και έχει αξία, Εάν το πληρώναμε θα έχει πολύ μεγάλη αξία. Δεν γίνεται κάθε μέρα. Γίνεται πρώτη φορά ή μόνο μία φορά τον χρόνο ή μόνο μια φορά γενικότερα. Άρα μην το χάσω. Και μετά ένα σωρό άλλα πράγματα για να επενθυμίσεις, να βοηθήσεις κόσμο, ακόμη και αν δεν ήταν σίγουροι θα έρθουν, να έρθουν. Οπότε, μετά πολύ marketing, Σε αυτούς οι οποίοι ακόμα δεν γραφτήκανε, αλλά και σε αυτούς οι οποίοι γραφτήσανε για να έρθουν. Οπότε, είναι σύστημα το οποίο μαθαίνει τους πώς να βρεις κόσμο και να τους κάνεις να έρθουν και μετά να παραμείνουν. Να είναι πολύ ικανοποιημένοι και κάποιοι μετά, αν πουλάς κάτι, ένα ποσοστό που μικρό θα είναι. αλλά για σένα πολύ σημαντικό που το κάνεις αυτό το πράγμα, να έχει αξία όλο αυτό το πράγμα στο τέλος.

Μάλιστα. Και μιας και σε και δικό σας αισθήματα, νομίζω πλέον το έχεις τελειοποιήσει και με τους ρυθμούς που πας και θα συνεχίσεις να το κάνεις, νομίζω ότι είναι σχεδόν σίγουρο, αν όχι σίγουρο, ότι θα φτάσεις φοβερά νούμερα για τα ελληνικά δεδομένα. Το πιστεύω αυτό. Επειδή

έτυχε και στα δύο να έχουμε και σένα μαζί μας και σε ευχαριστώ, φέτος αν... την στιγμή που συμμιλούσε είχαμε 300% παραπάνω ακροατές ζωντανά από ό,τι έχει πέρσει. Οπότε φέραμε 300% παραπάνω αποτέλεσμα μέσα σε έναν χρόνο. Οπότε, εγώ θα προσπαθήσω να κάνω το ίδιο και του χρόνου, αν

το ξανακάνουμε. Κοίταξε, σήμερα μου είπες πόσο άτομα ήταν live την ώρα που έκανα τη διαδικασία με τον... τον Μπάμπη, πώς το λέγανε το παιδί, φοβερός υπήρχε. Αν μου έλεγες «Κώστα, πριν ξεκινήσεις να σε ενημερώσω ότι επίσης είμαι συμπλέον 1.400 άτομα», θα μου κάνεις μεγάλο κάκο. Εμένα προσωπικά. Οπότε, ευτυχώς, δεν έβλεπα ποιοι, τι και τα λοιπά και αφοσιώθηκα στο να κάνω το session, το Ikigai, το οποίο βγήκε πάρα πολύ επιτυχημένο. Και θυμάμαι, πέρσι πάλι, είμαστε μαζί στο Business Mastery με τον E. Robbins, που ήσουν πάρα πολύ γενναίοδορος να με προσκαλέσεις και ήταν φοβερό το breakthrough εκεί πέρα για μένα, για πολλά πράγματα. Αλλά είχες το event πάλι καλή ώρα, το ίδιο event, δηλαδή αυτό το τριήμερο, να ανακοινώσεις τα εισνέα σου. Γενικά πώς μπορείς να το ανακοινώνεις. Αυτό το τριήμερο γενικά είναι ένα δωρεάν σεμινάριο που δίνεις πολύ αξία στην ουσία. Εντάξει, αν μπορείς να μου το ονομάσουμε κάπως. Ναι,

το όνομασα «Κάντε το 26 την καλύτερη χρονιά της ζωής». Έτσι το όνομασα. Και έβαλα μέσα... Μίλησα και για επενδύσεις, ψυχολογία και για επιχειρηματικότητα. Περικά όλα που για όλους είναι... Γιατί ακόμα και αν δεν είσαι επιχειρημαντής και θες να γίνεις, πολύτιμο αυτό που άκουγες. Να πω κάτι πριν για το King Kai. Δεν είναι μόνο ότι ήταν τόσα πολλά άτομα. Ήταν γύρω στα 1.400 άτομα που ήταν στην Μηλοσύνη, ότι δεν φύγανε. Σε όλη τη διάρκεια του session τους παρακολουθούσαμε και ήταν εκεί. Γιατί και με εμένα μπαίναν, βγαίναν, μπαίναν, βγαίνανε. Ήταν ένα variation 50 άτομα. Τίποτα σε αυτό το μεγάλο ποσό. Οπότε το είδανε όλοι αυτοί που ήταν εκεί πέρα στο ζωντανό τη δοκιμασία

του. Και το χωρώ πολύ και με πλησίασε πάρα πολλοί στους κόσμους μετά από αυτό που νιώθω πραγματικά, πραγματικά σε ευχαριστώ την ευκαιρία, αλλά είδες αυτό που κάνουμε και οι δυο μας έχουν τη δικιά τους αξία στο δικό τους τομέα, έχουν μια ωραία ένωση, μια ωραία σύνδεση. Τέλος πάντων, ήθελα να πω ότι πέρσι όταν τελειώσαμε το Business Mastery, εγώ ήμουν στο γυρισμό να πάω πίσω στο Austin που μένω, και έφυγα από το Μαϊάμι και είχε καταιγίδες. Και θυμάμαι ότι έφευγα και την επόμενη μέρα έπρεπε να είμαι σπίτι μου, στα ίντερνετ, με καταλαβαίνω τις κάμερές μου, για να κάνω με τον Ίκι Γκάι στο Μάριο, τον οποίο τον γνώρισα εκεί πέρα live και το Μάριο. Δεν είχα... Ήταν οι πτήσεις ανάμεσα και λέω, πω πω θα πάθουμε ζημιά τώρα. Και τελικά βρήκα ένα WeWork κάπου στη Σάρλοτ, γιατί έμεινε το αεροπλάνο στη Σάρλοτ, Νόρκ Καρολά. Και έτρεχα να κάνω. Είμαι ανάμεσα σε δύο αίθουσες που έχουν meeting και δεν έχει άλλο δωμάτιο και είναι φασάρια και λέω, τι να συγκεντρωθώ τώρα. Μπαίνω μέσα ιδρωμένος γιατί αυτή η διαδικασία του Hikikai πρέπει να είσαι λίγο πολύ αφοσιωμένος, προσιλωμένος γιατί έχει πνευματικό χαρακτήρα. Οπότε λέω, όπου θα τα πάμε μαντάρα τώρα. Και τελικά, τα πήγαμε πάρα πολύ καλά. Είχαμε πάρα πολλοί κόσμο live που πάλι δεν ήθελα να ξέρω γιατί δεν έχω και τον χρόνο να μάθω. Τα αποτελέσματα φοβερά και ακόμα παίρνω κόσμο από αυτό το βίντεο που έχεις postάρει. Για μένα. Αυτό που με συνερπάζει με σένα, Νίκο, είναι ότι οι συνεργάτες σου, άπαξ σε πείσουν ότι είναι καλοί σε κάτι, εντάξει, και έχεις τα εχέγγυα, ότι μπορείς να τους πιστευτείς, τους δίνεις ένα λευκό κάνβασ, την άποψη χωρίς script, χωρίς προτιμασίες, δηλαδή, το ίκυ γκάι μου λες, δεν θα ξέρεις ποιοι είναι, θα είναι άνθρωπο που δεν έχεις γνωρίσει ποτέ ζωής σου. Οπότε για μένα αυτό δημιουργεί κάποια ψυχολογικά εμπόδια, ίσως. Αλλά επειδή αυτό που κάνω το ξέρω, το ξέρω πάρα πολύ καλά, δεν με απασχολεί. Δηλαδή είμαι τόσο σίγουρος στην διαδικασία, οπότε γι' αυτό βγήκε τόσο καλά και τα δύο βγήκαν τόσο καλά. Αλλά θέλω να πω ότι σε αυτές τις καταστάσεις ο κόσμος κυρίως δεν βλέπει. Νομίζω ότι είναι αυτό και τα λοιπά. Θέλω να ενημερώσω τον κόσμο λοιπόν ότι και στις δύο καταστάσεις που Το Ikigai Session, όχι μόνο δεν ήξερα τον κόσμο, δεν είχα ιδέα με τι μιλάω, για τι μιλάω, για ποιο μιλάω. Ήταν διαδικασία και βγήκε πάρα πολύ ωραία. Ο Νίκος ήταν πάρα πολύ αυστηρός, λέει, δεν θέλω ούτε προεργασία, ούτε να τον γνωρίσεις πριν τίποτα. Γιατί πιστεύεις σε αυτό που κάνω και πιστεύεις σε αυτό που κάνει. Οπότε, η αυτοπεποίθηση, Νίκο, εδώ πέρα είναι ένα μεγάλο συστατικό το οποίο θέλω να συζητήσω μαζί σου. Το έχω παρατηρήσει ότι η αυτοπεποίθησ Μπορείς να μου αποκωδικοποιήσεις πώς δημιουργείται η αυτοπεποίθηση, γιατί νομίζω ότι διδάσκεις ότι θέλει θάρρος και μετά από αυτοπεπίθηση, αλλά γενικά, θέλω να μου πεις τι σημαίνει αυτοπεπόιθηση εσένα και πώς χτίζει κάποιος αυτοπεποιήθηση για το επόμενο βήμα. είναι

πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι μπορεί να έχουμε αυτοπεποίθηση σε ένα κλάδο της ζωής μας και καθόλου σε έναν άλλον. Δηλαδή, εγώ μπορεί να είμαι ο χειρότερος στο χορό, στο τραγούδι, στα μαθηματικά, στα ιταλικά, οτιδήποτε. Οπότε... Αν βρεις κάτι το οποίο σου ταιριάζει και υπάρχει ήδη ένα ταλέντο, μια φυσική κανονιότητα από πριν, είναι πολύ πιο εύκολο να χτίσεις αυτοπεποίθηση. Και αν χτίσεις αυτοπεποιθήση κάπου, τότε αυτή πηγάζει και στους άλλους τομείς της ζωής. Είναι σαν να συγκοινωνούνται. Η αυτοπεποιθήση είναι και αυτή μια δεξιότητα. Μαθαίνεται τελικά. Εγώ δεν την είχα. Εμένα μου την κλέψανε. Έτσι μου αρέσει να λέω. Δηλαδή μου κλέψαν την αυτοπεπίθηση. θεωρεί ότι το πιο σημαντικό πράγμα για ένα μικρό παιδί είναι να χτίσει αυτοπεποίθηση. Γιατί να χτίσει αυτοπεποιθήση μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στη ζωή του. Αλλά αν το περιβάλλον μας έχει ανθρώπους οι οποίοι κυριαρχούνται από φόβο, ανασφάλειε, τις πεποιθήσεις συνήθως τις προβάλλουν πάνω μας και γίνονται μετά δικές μας. Βάλε και την τηλεόραση, βάλε και τον γείτονα, βάλε και τον δάσκαλο, όλοι αυτοί κάνουν το ίδιο πράγμα. Οπότε είναι πολύ σημαντικό να χτιστεί η αυτοπεποιθ όταν έρθει το θάρρος και μετά να χτιστεί αυτό που πες πρέπει ο εγκέφαλός μας να δει ένα νέο αποτέλεσμα πιο καλό για να πει ξέρεις κάτι ναι μπορώ θα κάνω κι άλλο ναι μπορώ θα κάνω κι άλλον και γίνεσαι καλύτερος και το πιστεύεις αυτό είναι δεν είναι κάτι άλλο αυτή η διαδικασία απλά πιο πολλοί πάνε να κάνουν κάτι το οποίο δεν τους ταιριάζει και εκείνο το πρόβλημα

Με βάση των δημογραφικών σου και των ψυχογραφικών σου στοιχείων που έχεις από όλο τον κόσμο που έχεις εξυπηρετήσει, πόσοι που έχουν κάποια φυσικά ταλέντα, που πιστεύεις ότι έχουν το υπόβαθρο να πάνε στο επόμενο επίπεδο, και πόσοι από αυτούς που βοηθάς δεν έχουν ιδέα, δεν έχουν δηλαδή... Πραγματικά είναι στο... Ο Ρούντε. Πόσες από αυτούς δηλαδή, αυτοί που έχουν κάποιο ταλέντο ήδη που λες, ok, εσύ έχεις αυτό, θα σε καταδογήσω μέσω αυτού και αυτοί που δεν έχουν τίποτα και εκεί πέρα έχεις και εσύ μια παραπάνω δυσκολία φαντάζομαι να τους οδηγήσεις στο

επόμενο επίπεδο. Η ίδια παρατηρικότητα που μου έχει βοηθήσει σε όλα αυτά που σου είπα πιο πριν, με βοηθάει να δω το ταλέντο μπροστά μου. Ο λόγος που δεν έχω κανέναν άγχος να σε βγάλω μπροστά μου στη σκηνή μαζί μου είναι γιατί ξέρω ότι θα το καταφέρω. Και δεν έχω φέρει κανένα άλλον μέχρι σήμερα που να μην είναι τουλάχιστον μαθητής μου. Οπότε το βλέπω, το καταλαβαίνω. Ξέρω που είναι ο καθένας καλός. Ο πιο πολλής κόσμος δεν ξέρει αυτοί που είναι καλοί. Οπότε αυτό που βλέπω εκεί έξω είναι το εξής, ότι αυτοί οι οποίοι δεν είναι καλοί έχουν θάρρος και αυτοποίηση και έχουν ευγεία δημόσια και έχουν κοινό και ακόλουθος και τα λοιπά και εμένα δεν με εντυπωσιάζουν και βλέπω πολλοί κόσμο που έχει ταλέντο, έχει κανοέτα και φοβάται να βγήσουν και δεν πιστέψουν αυτό του. Είναι στενάχωρο για μένα αυτό το πράγμα. Όλοι έχουν κάτι, αλλά μπορεί να μην είναι το λέγει, είναι ο δημόσιος λόγος και το να εμπνεύσεις. Οπότε, αν δεν είναι αυτό το πράγμα για σένα, κάτι άλλο κάνει που σου ταιριάζει καλύτερα. Κάτι άλλο κάνεις που σου ταιριάζει καλυτερά. Οπότε νομίζω ότι όλοι έχουν κάτι, απλά δεν το έχουν βρει. Και γι' αυτό αιωρούνται και δεν ξέρουν πού είναι. Γιατί δεν έχουν βρεί ότι αυτό που τους είναι τόσο εύκολο, Ξαναλέω, το έχω ονομάσει φυσική. Είναι φυσική δυνατότητα που αν το εξασκήσεις γίνεται φυσική ικανότητα. Παράδειγμα, ο Μάικλ Τζόρνταν είχε δυνατότητα. Αν δεν είχε προπονηθεί τόσες πολλές ώρες, δεν θα είχε δημιουργήσει την ικανότητα την οποία είδαμε. Άρα μπορεί να την έχεις και να μην κάνεις τίποτα με αυτήν. Γι' αυτό το λέω, είναι δυνατότιτα που θα γίνει ικανόητα. Αν όμως την εντοπίσεις και δεν την εντοπίζεις γιατί, γιατί σου είναι τόσο εύκολο που ν Και τι παθαίνει ο κόσμος, δεν βλέπει ότι αυτό που κάνει τόσο καλά, οι άλλοι δεν το κάνουν τόσο καλά. Γι' αυτό είναι σημαντικό να βρεις κάτι που σου ταιριάζει και όταν το συνδυάζεις και με έναν σκοπό, τότε έχεις βρει κάτι το οποίο και πρόδοθος, και χρήματα, και ικανοποίηση, ό,τι θέλεις. Αν όμως πας να κάνεις αυτό που κάνει ο Κώστας γιατί φαίνεται εύκολο, επειδή δεν ξέρεις τι κάνει ο Κώςτας στα παρασκήνια για να βγει αυτό δημόσια που φαίνεται εύκολο θα αποτύχεις. Καταλαβές. Κατανοητό, κατανοητό ναι. Και ο κόσμος τι κάνει, αντιγράφει ιδέες άλλων. Βγάζει λεφτά αυτό, να πάνε σιγώνα καφέ απέναντί του. Και μετά κλούν και οι δυο μαζί. Βάζει

κανένα ζημιά στον άλλον. Στο επίπεδο, αυτό που λες είναι πάρα πολύ σημαντικό σημείο. Γιατί είπες κάτι πάρα πολύ σήμαντικό, ότι διάβαζες πάρα πολλά βιβλία, τα οποία σε βοήθησαν να αναπτύξεις αυτό που είσαι αυτή τη στιγμή. Αλλά το έκανες αντιγράφοντα, το έκανες εμπνέοντα. Πώς ακριβώς πήρες αυτή την πληροφορία. Και δεν μιλάω αντιγράφομαι το βιβλίο του Άλεξ Χορμόζιου, το κάνω ακριβώς το ίδιο. Ο κάθε Άλεξ Χορμόζιου δίνει ένα σύστημα το οποίο σ' αρέσει, σ' αρέσει, το προσαρμόζεις. Πες μου σε παρακαλώ, πώς διαχειρίζεσαι την πληροφόρια που βλέπεις από κάποιον άλλον, η οποία λες, α ωραία αυτό, πώς τη διαχειρίζεσαι.

Μοντελοποιώντας είναι η λέξη που λέω. Δηλαδή πρέπει να δεις τι έκανε ο Βόρεν Μπάφετ όταν ήταν 25 χρονών και είχε τόσα χρήματα. Όχι τι κάνει τώρα, τι έκανες τότε. Αλλά επειδή αυτό που έκανε τότε τώρα μπορεί να μην φέρει το ίδιο αποτέλεσμα, ποια είναι η αρχή, τι πρέπει να μοντελοποιήσεις πίσω από αυτό. Οπότε αν θέλεις εσύ να γίνεις δημόσιο πρόσωπο και να έχεις μεγάλο κοινό, πρέπει να τραβήξεις προσοχή. Το πώς το κάνεις μπορεί να έχει 100 τρόπους. Μπορεί να είσαι απίστευτα αστείος. Μπορεί να κάνεις κάτι το οποίο όλοι περιμένουν να το δουν και να είναι όλη μέρα να δουν πότε θα βγει πάλι ο Νίκος ή ο Κώστας. Μπορεί να είναι ότι η πληροφορία που δεις είναι τόσο μοναδική που θα την ακούσεις πουθενά αλλού. Μπορεί να είναι οτιδήποτε, αλλά πρέπει να τραβήξεις προσοχή. Αυτό θα πει μοντελοποιό. Το πτυχίο, το δίπλωμα, δεν σου μαθαίνει κάτι τέτοιο. Σου μαθαίνουν κάποια ξερή γνώση που την έχουν όλοι. και το αποτέλεσμα το βλέπουμε, όλοι βιώνουν μέτρη. Οπότε, εάν μελετήσεις το δικό σου πρότυπο, δεν πρέπει απλά να ακούς τι σου λέει, έτσι. Πρέπει να δεις τι κάνει, γιατί το λέει, γιατί το είπε τώρα με αυτή τη σειρά. Όταν εγώ δούλευα για πολύ μεγάλα ονόματα στην Compass, έβλεπα πώς προσλαμβάνανε, πότε απολύανε, σε ποια meetings μπαίνουν, σε μια meetings δεν έρχονται πολλοί, Πόσο μιλάνε, γιατί κάποιον τίτσι και δεν μιλάνει καθόλου εδώ πέρα και αφήνουν άλλους να μιλάναι και καταλάβαινα ανά γιατί το κάνει. Κατάλαβες Κώστα, οπότε βρήκα τις αρχές τους, έκανα reverse engineering να καταλάβω τι κάνουν και ακόμα το κάνω. Και όταν το βρω τώρα, αυτό έχει τεράστια αξία για μένα. Και το κάνω με όλους αυτό το πράγμα. Γιατί θέλω να καταλάβαω τι κάνουνε που τους φέρνει στην επιτυχία. Φαίνεται εύκολο. αλλά κρύβει κάτι το οποίο δεν το έχουν καταλάβει όλοι. Όταν το βρεις είναι όντως εύκολο, αλλά δεν φαίνεται. Κι αν δεν το ψάξεις, αντιγράφεις αυτό που κάνουν και δεν έχεις τίποτα επιτυχία

μαζί τους. Φοβερή τοποθέτηση και η μοντελοποίηση σαν concept, σαν έννοια, μ' αρέσει πάρα πολύ. Και εδώ πέρα διαχωρίζουμε αυτούς που αντιγράφουν και αυτούς που μοντελοποιούν, αν μπορώ να το θέσω έτσι. Οπότε, αυτοί που απλά αντιγράφουν Δεν έχουν μια οντότα δικιά τους να πάρουν αυτό που αντιγράφουνε και να το μοντελοποιήσουν βάσει του δικού τους, της δικιάς τους επιχειρηματικής οντότας ή ξυπνάδας ή οτιδήποτε, ας το πούμε οτιδήποτε. Αυτοί απλά αντιγράφουνε κάτι που βλέπουνε, το παίρνουνε χαρτί και παλαμάρι και προσπαθούν να το εκτελέσουνε. Και τις πιο πολλές φορές δεν δουλεύει. Οπότε, αν θέλω να αποκωδικοποιήσω αυτό που είπες, είναι ότι η σωστή αντιγραφή, αν και αντιγραφή που μπορεί να ακουστεί λίγο κακή, θα λέγαμε ότι το επόμενο βήμα της αντιγράφης είναι η μοντελοποίηση, να καταλάβεις ακριβώς τι και πώς και να το φέρεις με τα δικά σου στάνταρ στο επόμενο πίπεδο. Οπότε είναι σημαντικό εδώ πέρα, γιατί έπες πριν κάτι για τον σκοπό, να έχουμε μια αναγνώριση, μια αυτογνωσία, πού πάμε, γιατί κάνουμε αυτά τα πράγματα. Δηλαδή, βοηθάει στην ουσία να μοντελοποιήσεις όλα αυτά που σου ενδιαφέρουν για να πας στο επόμενο επίπεδο. Πόσο σημαντικό πιστεύεις λοιπόν, μιας και ανέφερες το σκοπό να το φέρουμε και στη μοντελοποίηση, να έχεις κάποιο σκοπό ενώ κάνεις όλες αυτές τις διεργασίες, τη μοντελοποιήση, την αποκωδικοποίηση... ό,τι μαθαίνεις στα βιβλία από άλλους μέντορες, πόσο σημαντικό πιστεύεις είναι να έχεις μια αυξημένη έννοια του σκοπού. Εάν θες

να πας στα πιο μεγάλα επίπεδα, ο σκοπός θα σε πάρει εκεί πέρα. Εάν δεν έχει σκοπό, θα κάνεις κάτι μέτριο. Είναι τόσο απλό. Δηλαδή, δεν κάθεται κάποιος μεμονή να βρει λύσεις. Δεν ξοδεύει ό,τι χρήμα έχει, όσο ενέργεια έχει, να βρει την απάντηση, να φέρει το αποτέλεσμα, εάν δεν έχει κάποιο σκοπό. Και ο σκοπός είναι κάτι που όλοι μπορούν να το βρούνε. Εγώ λέω ότι είναι καθήκοντος να το βρούνε, γιατί όταν το βρούνε θα μπορέσουν να είναι και αυτοί πιο χαρούμενοι, αλλά θα συνεισφέρουν κάτι που θα είναι χρήσιμο και για τους άλλους. Άρα μόνο καλό θα γίνει από αυτό το πράγμα. Αλλά όπως όλα τα πράγματα, δεν μας μάθανε τι θα πει σκοπό και γιατί πρέπει να βρούμε σκοπό, και πώς να βρούμε το σκοπό μας. Δεν μας το μάθανες. Δεν το ήξεραν οι γονείς μας. Δεν μας το είπαν στο σχολείο. Οπότε δεν το ψάχνει ο κόσμος, δεν το καταλαβαίνει. Νομίζουν ότι είναι για λίγους, ότι κάποιοι τυχεροί το βρήκανε. Δεν είναι έτσι. Υπάρχουν εργαλεία εκεί έξω που σε βοηθάνε να το βρεις. Και αν το βρεις, αντί να πρέπει να έχεις εσύ motivation κάθε μέρα και να σπρώχνεις σε μπροστά, να πρέπει ας πούμε να πας στο γυμναστήριο, που δεν θες να πας στο γυμναστήριο, ο σκοπός σε τραβάει. Είναι σαν το θαλάσσιο σκοίπ που εγώ έκανα μικρός. Δεν σηκώνεσαι πάνω μόνος σου. Σε τραβάει το σκάφος και ανεβαίνεις σιγά-σιγά πάνω. Είναι πολύ πιο εύκολο να σε τραβήξει κάτι παρά να σπρώξουν αυτό σου να σηκωθείς. Οπότε ο σκοπός και είναι αυτό το πράγμα. Είναι δύναμη. Είναι εργαλείο. Από κάθε άποψη είναι τρομερό εργαλείο. Οι πιο πολλοί δεν ξέρουν και γιατί να φέρουν ένα πιο μεγάλο αποτέλεσμα. Δηλαδή, όλοι είναι ικανοποιημένοι με τα λίγα. Έχουμε μάθει να θέτουμε μικρού στόχου, να μην ζητάμε πολλά. Εγώ έχω ακριβώς την ανάποδη άποψη τώρα. Δηλαδή, εάν μπορείς, πρέπει να το κάνεις. Γιατί όταν το κάνεις, τότε θα καταλάβεις το γιατί. Δεν μπορώ να σου το πω εγώ τώρα. Αλλά όταν το κάνεις και δεις το μεγάλο αποτέλεσμα, τότε κι εσύ θα ξέρεις γιατί έπρεπε να το κάνεις Αλλά από τη στιγμή που έχεις την ικανότητα, πρέπει να το κάνεις. Τόσο απλά. Μα θα μάθεις μετά γιατί έπρεπε. Κάτι, θα σου έρθει μια ευκαιρία ζωής, θα αλλάξεις ζωή σου, θα είσαι πιο δυνατός, θα εμπνεύσεις το παιδί σου, θα ξεπεράσεις μια ασθένεια καλύτερα. Κάτι θα κάνεις, αλλά πρέπει. Και όλοι συμβαζόμαστε στο «Δόξα τω Θεώ καλά είμαι» Λίγα και καλά, δες τους άλλους, άλλοι πεινάνε, άλλοι δεν έχουν, άλλοι βγάζουν μόνο τόσα και ικανοποιήμαστε με τα λίγα. Και τελικά είναι πιο εύκολο, θα δει ο κόσμος, να έχει πιο μεγάλο αποτέλεσμα, αλλά και μόνο γιατί έβαλε πολύ πιο μεγάλους στόχους. Η διαδικασία του να βάλεις ένα πολύ πιο μεγάλο, μη ρεαλιστικό στόχο για την κατάσταση που είσαι τώρα, σε βοηθάει να πας πολύ πιο μακριά. Πώς μπορεί όμως τώρα

Αυτό ακούτε και λίγο ουτοπικό, αν μου επιτρέψετε να πω. Κάποιος δηλαδή στην Ελλάδα τώρα, να πω δημόσιο υπάλληλος ή να πω ιδιωτικός υπάλληλος ή κάποιος άνθρωπος απλά που δεν έχει τα μέσα. Πώς μπορεί να φτιάξει στο μυαλό του ένα μη ρεαλιστικό στόχο και να αλλάξει την ηρώη της ιστορίας του. Πώς μπορούμε να το προσεγγίσουμε αυτό σαν πληροφόρεια. Πρέπει να

βρούμε τι είναι αυτό το οποίο κινητοποιεί τον άνθρωπο. Κάθε άνθρωπης κινητοποιείται από κάτι διαφορετικό. Και δεν μπορείς να επηρεάσεις κάποιον άνθρωπου αν δεν ξέρεις τι τον επηρεάζει. Για κάποιους είναι ο θάνατος. Ο θάνατον με κάνει να ξεχάσω όλες μου τις άλλες φοβίες. Δηλαδή, μπροστά στο θάνατο δεν φοβάμαι τίποτα άλλο. Γιατί αν πεθάνω τελείωσαν όλοι. Οπότε, έχω 80-90 χρόνια, 100 χρόνια ζήσου. Και αυτό είναι, όταν εγώ το θυμάμαι, ο μικρός φόβος του σήμερα. Ο θάνατος είναι το δικό μου κίνητρο. Με βοηθάει να ξεπεράσω τις άλλες φοβείς. Πρέπει να βρεθεί ένα δυνατό κίνητρο. Εάν υπάρχει κίνητρό, τα πράγματα αλλάζουν πολύ πιο γρήγορα. Εάν υπάρχει και κατεύθυνση, δεν πας προς μία κατεύθύνση και δεν πας δεξιά, προς, πίσω και ουσιαστικά να σου βοηθήσεις γύρω από τον εαυτό σου. Οπότε ο κόσμος Να αποφύγει τον πόνο, αλλά λίγα να έχει ικανοποίηση. Θα κάνουμε παραπάνω για να αποφύγουμε τον πόνο παρά να έχουμε ικανοποιήση. Που σημαίνει θα μείνουμε δημόσιο υπάλληλοι. Θα είμαστε ικανοποιημένοι με 1500 ευρώ το μήνα. Θα είμαι καλά με 15 κιλά υπέρβαρο. Αν όμως μου πεις εσύ ότι αν δεν κάνω αυτό, Θα χάσω το σπίτι μου. Θα χάσω τη δουλειά μου. Θα χάσω τη γυναίκα μου. Θα μου ξαναμιλήσει το παιδί μου. Αυτό τώρα, εγώ θέλω να το αποφύγω. Άρα, όταν εγώ ξέρω ότι έτσι λειτουργεί ο άνθρωπος, πρέπει να βρω έναν πόνο να αποφύγω και για μένα είναι ο θάνατος, μην έρθει και δεν έχω ζήσει όλα αυτά που θέλω να ζήσω. Οπότε βλέπεις πως είναι επιστήμη, Κωστά. Δηλαδή, τώρα που σου λέω αυτό το πράγμα, πρέπει να πιάσεις τον οποιοδήποτε και να τον τ Ένα πολύ ωραίο παράδειγμα που μου αρέσει να λέω στον κόσμο είναι... Είχα έναν ξάφο που είχε πάρα πολλά κιλά. Ήταν επαχής εδώ στην Αμερική. Αυτός παιδεύτηκε, ξέρετε φίλοι μου, είναι εξαχιστίας. Και κάποια στιγμή πάει στην Αντιάπη... Και αυτός μου έλεγε, Νίκο, θες να πεθάνεις χαρούμενος ή υγιής. Και καλά, αυτός είναι ο χαρούμενος και εγώ είμαι ο υγιής! Ήταν η ατάκα του. Και κάποιες στιγμές πάει σε έναν γιατρό και του λέει άμα δεν χάσεις 40 κιλά δεν θα περπατήσεις την κόρη σου στο διάδρομο την ημέρα του γάμου του. Και ήταν αυτό που έπρεπε να ακούσει η Κώστα. Έχασες 40 κιλά. Βρήκε ο γιατρός, δεν ξέρω αν το κάνει πίτι δες, τρόπο να τον τρομάξει για να το κάνει. Καταλαβές, είναι πολύ

δυνατό αυτό. και ο τρόμος δεν ήταν φανταστικός, ήταν κυριολεκτικά

πραγματικός. Είχε σημασία και τον τρόμαξε. Αν δεν είχε σημασία, αλλά βρήκε ο γιατρός στην οντολογία να το κάνει.

Οπότε, άμα... Μ' αρέσει να αποκωδικοποιώ εδώ πέρα την πληροφορία, σε ό,τι λες, γιατί μαθαίνω. Οπότε άμα το αποκωδικόποιήσουμε, το κόνσεπτ του φόβου, Ο φόβος υπάρχει μέσα μας, αλλά εμείς είμαστε πάνω από αυτή με μια κατάσταση μέτρη, η οποία δεν μας ταλαιπώρει και όλα τώρα. Δεν βλέπουμε το μέλλον, βλέπουμε τώρα ότι είμαστε μια χαρά. Αλλά άμα έρθει κάποιος, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να μας πείσει, με γεγονότα και στοιχεία, ότι αν αυτό που κάνουμε δεν το αλλάξουμε, το φόβος γίνεται πραγματικός. Οπότε, στην ουσία, αυτό που είπες εδώ πέρα, αν θέλω να το κάνω από κωδικοποίηση, είναι ότι όλοι έχουμε κρυμμένους φόβους, το οποίο κρυβόμαστε εμείς οι ίδιοι, για τον λόγο ότι έχουμε ένα παναπαυτή σε μια μέτρια κατάσταση. Θα συμφωνείς με αυτή την τοποθέτηση?

Ναι, και μόλις κατάλαβες πώς μπορείς να αλλάξεις όποιον άνθρωπο θέλεις. Ο κόσμος λέει, δεν μπορεί να αλλάξουν οι άνθρωποι ή δεν μπορείς να τον αλλάξεις τον Νίκο. Ψέματα. Βρες έναν μοχλό που επηρεάζει τον Νίκo, έτσι, πυχή τον φόβο και θα τον αλλάξεις τον Νίκο, αυτό ακριβώς. Ο φόβος υπάρχει και κάποιοι απλά τον ξεπερνάνε και τον αφήνουν πίσω και κάποιοι ζουν με αυτόν. Το να μην πας απέναντι στον φόβο σου δεν σημαίνει ότι ο φόβος θα φύγει. Εκεί θα είναι. Μάλιστα θα μεγαλώσει. Εγώ έτρεμα τα ύψη και ακόμα τα φοβάμαι. Συνεχώς πάω να κάνω κάτι να μην τον αφήσω αυτό το φόβο, να με κάνει πιο μικρό, πιο αδύναμο. Δεν φεύγει ο φόβος. Όλοι φοβούνται. Οπότε

η αντιμετώπιση φόβου στην ουσία διορθώνεται ή μάλλον αντιμετωπίζεται. εφόσον γινόμαστε και καλύτερες σε κάποια πράγματα. Βλέπουμε ότι υπάρχει κάποια εξέλιξη για να έχουμε πιο κοντά στο φόβο, στην ουσία, για να μην χρειάζεται να τον αναγνωρίζουμε και δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε. Οπότε πιστεύεις ότι η αυτοβελτίωση είναι ένας τρόπος να αντιμετωπίσουμε και φανερούς και κρυφούς φόβους? Εμένα

μου αρέσει να λέω ότι αν βρεις έναν πιο μεγάλο φόβο πανεύκολα τους πιο μικρούς φόβους. Όπως σου είπα, πρέπει να ξέρεις τι επηρεάζει τον κάθε άνθρωπο. Τι τον κάνει να πάρει δράση, τι τον κάνει να μην πάρει δράση. Γιατί άμα φοβάται ότι θα χάσει κάτι, θα μείνει εκεί που είναι στρατιώτη. Για μένα... και να μην έχω κάνει αυτά που θέλω είναι πιο μεγάλος φόβος από το να ντραπώ, να κάνω ένα λαθάκι, να γίνω ρεζίλη, να κάνω κάτι και να μην πετύχει. Πιο εύκολα για μένα είναι να βρω έναν πιο μεγάλο φόβο, να στον ξαναθυμίσω με τον τρόπο μου για να σε κάνω να καταλάβεις τι θα γίνει αν δεν πάρεις δράση, για να ξεχάσεις αυτά που μου έλεες ότι είναι πρόβλημα για σένα. Μάλιστα. Καταπληκτικό.

Αυτή τη στιγμή, δηλαδή, νιώθω ότι μου κάνεις δωρεάν coaching και μαζί θα κάνεις και σε άλλους τόσους πολλούς. Οπότε, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την, πώς να πω...

Σας λέω τον τρόπο με τον οποίο το κάνω. Δηλαδή, έτσι μπορώ να βοηθάω κόσμο να κινητοποιηθεί. Δεν τους λέω τις απαντήσεις. Δεν τους λέω τι να κάνουν. Ο κόσμος ξέρει τι να κάνει. Θαματάμε τον εαυτό μας από τι πρέπει να κάνουμε. Το μυαλό θα σου δώσει τόσα πράγματα, τόσες δικαιολογίες, τόσους λόγους να μην κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις. Και αυτό είναι το θέμα. Πρέπει να ξεπεράσουμε το μυαλό μας.

Και εδώ έρχομαι στο θέμα κάτι που βοηθάω εγώ τον κόσμο, με τους δικούς μου φόβους, που είναι το τρίγωνο. Το τρίγωνο των Βερμούδων. Είναι τρεις φόβοι που έχω αντιληφθεί και μπορείς να με συμπληρώσεις βάσει των δικώς σου στοιχείων. Είναι ο φόβος δημόσιας έκθεσης, είναι ο φόβος της δημόσιας κριτικής και είναι ο φόβος της σύγκρισης. Όλα αυτά για μένα, αυτή η τριάδα, είναι σαν ένα τρίγωνα. Το λέω το τρίγωνο των φόβων, το τρίγωνο των Βεργμούδων, και το παρατηρώ σαν μοτίβο, καλή ώρα, πως είσαι πάρα πολύ καλός στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των μοτίβων και δημιουργία μοτίβων, ότι είναι πασιφανές ότι ο κόσμος, στο επίπεδό μας, που θέλουν να κάνουν κάτι καινούργιο, θέλουν να κάνουν ένα νέο project, θέλουν να κάνουν ένα personal brand, αντιμετωπίζουν, θα έλεγαν 95%? Άντε να πούμε ένα 5%, δεν έχουμε δύο θέματα. Αυτό το τρίγωνο. Ποια είναι εδώ πέρα η τοποθετή σου και ξέρω ότι εσύ τοποθετήσεις τώρα με την ανακάλυψη μεγαλύτερου φόβου. Κατά πόσο είναι σε σένα εμφανές από τον κόσμο που βοηθάς ότι αντιμετωπίζουν το παρόμοιο πρόβλημα που και

εγώ λύνω, αυτό το τρίγωνο. Εσύ τώρα εντόπισες τον πιο μεγάλο φόβο που έχουμε όλοι μας. Δηλαδή πίσω από αυτά τα τρία είναι ο φόβος ότι εάν κάνω λάθος, θα σημαίνει ότι δεν είμαι αρκετά καλός και ως αποτέλεσμα δεν θα αγαπηθώ. Είναι ψυχολογικός θάνατος τον απομονωθώ από όλους και να μην αγαπηθώ. Σαν άνθρωποι θέλουμε να έχουμε σύνδεση μεταξύ μας. Οπότε πίσω από τους τρεις φόβους, Είναι ένας και ένας παρανομαστής, έτσι, ότι δεν είμαι αρκετός και κατά συνέπεια δεν θα αγαπηθώ. Άρα φοβόμαστε να εκτεθούμε, να κάνουμε λάθη, το δημόσιο λόγο. Μην τυχόν... φανερωθεί ότι δεν είμαστε αρκετοί και κατά συνέπεια δεν θα αγαπηθούμε. Είναι ο πιο μεγάλος φόβος όλων. Ξέρεις

κάτι, αυτό που είπες τώρα μου γεννάει και άλλες ιδέες ότι πολλοί άνθρωποι με ανασφάλειες ή με τραύματα που μιλάμε ότι δεν θέλουν να βγουν στην κάμερα, δεν θέλουν να τους κριτικάρουν, δεν θέλουν να συγκριθούν, ο παρανομασίος που μόλις μου είπες αυτό της αγάπης και να αναγνωριστούν ως μη μόνοι, τελικά είναι πάρα πολύ εμφανές σε όλο τον κόσμο. Δηλαδή δεν είναι ένα πρόβλημα το οποίο το αντιμετωπίζουν λίγοι, είναι ένα θέμα το οποίο θα λέγαμε η παγκόσμια αρρώστια του κόσμου, να φοβάται, μην μείνει μόνος. Είναι φοβερό αυτό. Η πίστοση αυτή, η βάση ζήτηση είναι

φοβερό. Θες να σου αποδείξω πόσο αλήθεια είναι αυτό. Λέω στον κόσμο, εάν ήσουν ο μόνος άνθρωπος που ζεις σήμερα, θα φοβόσουν να πάρεις αυτό το ρίσκο που μου λες τώρα, αν δεν σε βλήπε κανένας. και αποτύχανες ξανά και ξανά και ξανά μέχρι να μπεις στον τρόπο. Θα σε σταματούσε και μου λένε, όχι, εάν δεν με βλέπανε δεν θα με σταματούσε. Και αυτή είναι η απόδειξη. Ότι δεν φοβόμαστε την αποτυχία. Είναι φοβόμεσαι θα πει ο άλλος που θα δει την αποτυχία. Αυτό φοβόμαστε. Και εκεί το χάσαμε το παιχνίδι. Γιατί όλοι θα πούνε κάτι, είτε πετύχεις είτε όχι, δεν υπάρχει. Τι θα πει η επιτυχία και η αποτυχία, είναι έννοιες οι οποίες είναι αόριστες. Οπότε, μέχρι να πάψει να σε νοιάζει τι θα πει ο κόσμος, τότε θα περιορίζεσαι. Πες μου λοιπόν,

στη δικιά σου την κατάσταση, στο ταξίδι σου, μου είπες στην αρχή ότι έτρεμες, ότι ήσουν μέσα στον φόβο ότι ζημώσεσαι, αλλά με την επανάληψη σιγά σιγά το αντιμετώπισες. Πάμε λίγο να το εξηγήσουμε λίγο, πώς χτίστηκε Αυτή η αντιμετώπιση φόβου, που τώρα πλέον δεν είναι φόβος, δεν είναι τίποτα για σένα, αλλά πώς μπορεί κάποιος να ακολουθεί στα βήματά σου στο επίπεδο αυτό και να μην έχει τους φόβους αυτούς παρόντες και στην αντίθετη να τους έχει πολεμήσει ήδη και να μπορεί να κάνει αυτό που πρέπει να

κάνει. Να το πω γενικά για να βρουν όλοι έναν τρόπο να το κάνουν. Εάν βρουν έναν πόνο που θέλουν να αποφύγουν, να γίνει το κίνητρο που θα σου αναγκάσει να βρουν εγώ. Δεν άντεχα σαν υπάλληλος εκεί που κατοικούσα με τα χρήματα που έβγαζα. Δεν άνεχα πια άλλο. Είχε φτάσει στα όρια του και έπρεπε να κάνω κάτι. Οπότε αυτό με ανάγκασε να ξεβολευτώ. Εάν κάποιος είναι ικανοποιημένος με οτιδήποτε, αμέσως έχει βαλτώσει. δεν πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι, πρέπει να είμαστε ευγνώμων και χαρούμενοι, αλλά συνέχεια να κυνηγάμε κάτι καλύτερο. Μόλις πεις είμαι ικανοποιήμένος με αυτό που έχω, έχεις πάψει να προδεύεις. Οπότε πρέπει να βρούνε κάτι που τους πονάει, να το θυμούνται και να γίνει αυτό το κίνητρο τους να ξεβολευτούν. Αν ο καθένας βρει τον τρόπο, πιστεύω ότι θα βοηθηθούν μόνοι τους, χωρίς εμένα ή χωρίς κάποιον άλλον. Να καταλάβουν ότι, να πώς μπορώ, να γιατί να πρέπει να σηκωθώ από τον κανάπε τώρα και να κάνω κάτι το οποίο μπαριέμαι. Δεκαπέντε κάμψεις, γυμναστήρω μια ώρα, οτιδήποτε είναι αυτό. Γιατί αν δεν το κάνω, θα έχω ένα μεγάλο πόνο. Και το βλέπουμε πρακτικά, δηλαδή, μόλις μας τρομάξει ένας γιατρός, μό πολύ τραγικό στη ζωή μας. Κάνουμε αυτά που πρέπει να κάνουμε. Να προσέξω εγώ την υγεία μου, μην τυχόν και εγώ αρρωστήσω, μην τυχόν και εγώ πάθω κεφαλικό. Αλλά μετά ξαναπάμε πίσω στις παλιές μας συνήθειες. Μόλις ξεχάσουμε τον πόνο, πάμε πίσω. Αυτή είναι η τεχνική. Η ανθρώπινη φύση είναι τέτοια, το μυαλό μας είναι τέτοιο, που μας βοηθάει να μείνουμε στα σίγουρα. Δεν θέλει να ξεβολευτούμε το μυαλό μας. Δεν θέλει. Δεν θέλει το αβέβαιο. Προτιμάει να μείνεις σε μια κατάσταση που δεν σου αρέσει, γιατί την ξέρει, παρά να μπεις, να κάνεις ένα βήμα, να πας από την άλλη μεριά που είναι αβέβεη, που μπορεί να σου αλλάξει όλη τη ζωή και να είναι φανταστικά. Προτιμάει να μείνει στη μιζέρια το μυαλό. Δεν σου λέει, δοκίμασέ το. Θα σου πει όλους τους λόγους να μην το δοκιμάζεις γιατί είναι αβέβαιο. Έτσι δουλεύει το μυαλό μας. Είναι επιστήμη, δεν είναι γνώμη πια. Οπότε άμα αξιούμε την επιστήμη και πώς δουλεύουμε, γινόμαστε πιο δυνατοί. Μπορούμε να υπερνικήσουμε το μυαλά μας. Πρέπει εσύ, το μυαλλό σου, εσύ είσαι αντίπαλος στο μυαλού σου. Πρέπει να τον νικήσεις. Το μυαλό δεν σε αφήνει να προχωρήσεις. Το μυαλό σε πείθει να μην κάνεις τα όνειρά σου. Το μυάλο δεν θέλει να πετύχεις. Θέλει να επιβιώσεις. Δεν θέλει να πετύχεις, ούτε θέλει να είσαι

χαρούμενος. Θέλει να επιβιώσεις. Ναι. Είναι η πρωτόγονη λειτουργία του εγκεφάλου. Να μας κρατήσεις ζωντανούς. Αυτό. Πάρα πολύ ωραίο. Και μιλώντας ότι πρέπει να βρεις κάτι το οποίο σε τσιτάρει, σε αρέσει, φτάνει σε ένα επίπεδο, δεν πρέπει να επάνω απ' αυτής. Εσύ, για παράδειγμα, είχες πολύ καλές χρονιές, απ' ό,τι ξέρω, και με τις ακαδημίες σου και με τα προγράμματα σου, χερδοφόρια. Εσύ τα ξαναεπένδεις στον εαυτό σου. Δηλαδή, είναι μια τακτική που βλέπω. Πρώτον, ξέρω ότι επενδύεις πολύ στο μάρκετινγκ με τα συστήματά σου και επενδύσεις πολύ στον εαυτός σου. Και γι' αυτό είσαι συνέχεια στην κίνηση. Ξέρω πέρυσι... Καλά, Τόνι Ρόμπιντς, ξέρω ότι είσαι πλάτινουμ μέμπερ, που σημαίνει ότι είσαι απ' τους τοπ στην οικογένεια του τον Ρόμιντς. Πέρσι, απ' ό,τι θυμάμαι, έχεις πάει στον Άλεξ Χορμόζη, έχεις πάιει στον Dan Martell, στον Tom... Πόσα... Τουμπίλιο. Από αυτούς που ξέρω, φαντάζομαι είσαι κάνει κι άλλους.

Πες μας λίγο. Dan Sullivan.

Όλα αυτοί είναι ιερά τέρατα. στον κόσμο μας. Γιατί εμπνέουν τον κόσμο, τους δημιουργούν αντίκτυπο και τους βοηθάνε να φτιάξουν πράγματα παραπάνω. Λέτε, ιερά τέρατα της παγκόσμιας σκηνής, το θέμα καθοδήγησης. Πώς αντιλαμβάνεσαι το θέμα κερδοφόρειας και επένδυσης? Είναι τελικά η πιο μεγάλη επένδύση ο εαυτός μας ή απλά πρέπει να έχεις κάποιο σύστημα, να πεις επενδύω και εδώ, επενδύώ και εκεί. Ποιος είναι ο τρόπος σκέψης εδώ πέρα. Ναι. Τριών

ειδών επενδύσεις. Επένδυση στον εαυτό, επένδυση στην δουλειά και επένδύση σε περισσοτικά στοιχεία. Αν δουλεύω για άλλους, επενδύω στον εαυτό μου για να γίνω καλύτερος στη δουλειά ή επενδύομαι σε υπαλλήλους, εφήμιση, λογισμικό κτλ. Και περισσοτικά στοιχεία είναι τα κινήτα, τα κρυπτονομικά. το χες, φαν και τα λοιπά. Δεν έχει υπάρξει ποτέ πιο καλή επένδυση από την επένδύση στον εαυτό. Απλά για τους πιο πολλούς δεν μπορείς να πας από το 0 στο 100 μέσα σε μια νύχτα. Δηλαδή δεν μπορείς να καταλάβεις πώς κάποιος ξοδεύει 100 χιλιάδες για μια ώρα καθοδήγηση με κάποιον ή 250 χιλιάδας ή και παραπάνω τώρα που ζητάνε κάποιοι από τα πρότυπά μου. Από ό,τι άκουσα, τώρα ο Χαρμόζης ζητάει 200 χιλιάρικα για αυτό που μου έκανε εμένα πέρσι. Μετά το μεγάλο event που έσ Οπότε όλο και θα ανεβαίνει αυτό το πράγμα, γιατί κάποιοι βλέπουν αξία και θέλουν να το πληρώσουν. Όσο κάποιος βλέπει ότι αξίζει κάτι παραπάνω και το πληρώνει, τόσο ανεβαίνουν οι τιμές. Αυτό είναι κανόνας για τα πράγματα. Όλα. Είτε είναι ξαπρός στην παραλία, είτε είναι το πιο μεγάλο πρότυπο. Αλλά όταν βρεις ένα σεμινάριο, ένα mastermind, ένα coach, οποιαδήποτε εμπειρία, η οποία σου φέρει ένα αποτέλεσμα πολύ πιο μεγάλο από όλα όσα έχει κάνει πιο πριν, τότε μόνο καταλαβαίνεις αυτή την επένδυση καλά. Μέχρι τότε, είσαι απογοητευμένος, δεν το πολύ πιστεύεις, μου λένε, τα έχω κάνει εγώ, αυτά τα ξέρω. Ναι, δεν είναι η αλήθεια. Οπότε, πρέπει να ζήσει κάποιος, να υπερβεί κάποια όρια, Μία κίνηση, με μένα το κάνουν πολύ και μου αρέσει πολύ, τους βλέπω τρομαγμένους, να δώσουν τα πρώτα 15 χιλιάδια ζωή τους στην εκπαίδευση και το κάνουν, και μετά συνεχίζουν και με άλλα. Δηλαδή, να το κάνεις, να πάρεις ένα πιο καλό αποτέλεσμα, και μετά ξέρεις ότι ακόμη και αν δεν είναι σίγουρο, είναι μονόδρομος. Είναι ποιος άλλος έχει να σου πει κάτι που είναι απίστευτα χρήσιμο και να σου κριτώσει μία δεκαετία. Αλλά σκεφτόμαστε βραχυχρόνια. Λέμε πόσο γρήγορα θα πάρω τα χρήματα μου πίσω. Θα τα πάρω πίσω? Μπορεί να μην τα πάρεις σε ένα μέρος, μπορεί να τα πάρεις σε έξι μήνες, σε ένα χρόνο. Πιο πολλά από αυτά, εάν όντως τα βάλεις σε εφαρμογή, θα τα πάρεις πίσω με διάφορους τρόπους πολύ πιο γρήγορα. Δεν είναι μόνο αν θα πουλήσεις κάτι. Είναι μια γνωριμία που έκανες από εκεί μέσα, από έναν άλλον που ήταν μαζί σου σε αυτό το Mastermind σεμινάριο, οτιδήποτε. είναι ότι ξεβολεύτηκες και σήκωσες το χέρι και επιτέλους μίλησες μπροστά σε κόσμο και νιώθεις πολύ πιο καλά και αυτό τώρα σου επιτρέπει να πας στην επιχείρησή σου και να μιλήσεις παραπάνω, πρέπει να βγάλεις χρήματα. Δηλαδή, βγάζεις χρήματα από παντού. Δεν είναι μόνο τι θα σου πει ο συγητής εκεί μέσα. Και αυτό, αν δεν το ζήσει, δεν θα το καταλάβει ποτέ. Οπότε, εγώ θα έλεγα και ο καθένας λίγο παραπάνω έξω από τη ζώνη ανησυχίας, Εμένα με πονάει να μην καταλαβαίνει ο κόσμος ότι πρέπει να επενδύσει λίγο παραπάνω στην επένδυση του, γιατί εκείνη είναι η λύση. Εκείνη είναι η λύση και εγώ δεν το πίστευα. Έκανα οικονομία, λέω όχι, έδωσα μέχρι τόσα, για μένα δεν είναι αυτό. Λάθος. Πρέπει να πάρω όσο πιο πολλή γνώση μπορώ μαζεμένη τώρα και να πιάσω τι θέλω τώρα και το άλλο είναι για του χρόνου. Αλλά θέλω να το ξέρω τώρα για να χτίσω τον χάρτη μου. Και πιο πολύ τη λέμε ένα-ένα, σιγά-σιγά, δεν έχω τώρα. Είναι λάθος. Πώς μπορώ εγώ να βρω τα χρήματα τώρα, να επενδύσω βάσει που θέλω να πάω. Τι θέλω να μάθω τώρα. Πώς να διαλύσω τον εγωισμό μου. Πώς να βρω μια ιδέα που να φέρω ένα προϊόν στην αγορά. Πώς να πάρω καλύτερα κόσμο. Τι πρέπει να λύσω. Εκεί πρέπει να αστειάσω. Έχει κόσμο που τα κάνει όλα. Είναι και από εδώ και από εκεί και από εκεί. Χάσιμο χρόνο. Και μπέρδεμα. Μα είναι καλό και αυτό το NLP και το άλλο NLP. Μού έρχονται όλοι αυτοί, Κώστα, σε εμένα. Μάστερ NLP ή ένα σωρό. Όλοι μου έρχονται. Εγώ αντί να πάω να κάνω τα ίδια διπλώματα που πήραν όλοι οι άλλοι, που τα έχουν και τα έχουν εξοδέψει χρήματα και βλέπω το αποτέλεσμα, πήγα στους καλύτερους που το διδάξανε και απλά τους μελετάω τρία χρόνια. καταλαβαίνεις και πήρα πιο πολλή αξία από το δίπλωμα που πήρανε από τον 15ο μαθητή αυτού που το εφεύρεσε αυτό το πρόγραμμα. Ναι. Οπότε θέλεις να βρεθείς κοντά στα πρότυπά σου. Πρέπει να βρεις το πρότυπό σου, να βρεθεις κοντά και μόνο όταν το κάνεις θα καταλάβεις αυτό που λέω τώρα. Οπότε κάνε κάτι άβολο, θα το δεις και μετά θα συνεχίσεις. Βέβαια, όπως είπαμε, αν δεν υπάρχει σκοπός και δίψα, δεν έχεις λόγο να το κάνεις. Όλα ξεκινάνε από εκεί. Αμμούνα διάφορη, Κώστα. Όταν δω κάποιον ο οποίος έχει κάποιο τίτλο, φοράει κάποιοι κουστούμι, είναι ψυχολόγος, οικονομολόγο, θα του κάνω επίθεση και δημόσια. Δηλαδή τον μπούλει, πρέπει κάποιος να τον κάνει μπούλει. Δεν έχω κανένα πρόβλημα. Οπότε δεν με τρομάζει και τι θα δει ο κόσμος. Μου λέγανε κάποιοι πελάτες μου, Νίκο, μην απαντάς, μην τα γράφεις. Δεν με τρομάζει καθόλου. Δηλαδή πρέπει και αυτούς να τους βάλεις στη θέση τους. Γιατί? Γιατί εγώ τι θέλω να κάνω. Εγώ θέλω να Θα βελτιωθείς. Οπότε έχω και μία ευκαιρία. Ένας στους δέκα haters, με αυτή την αντίδρασή μου, μαζεύονται. Μαζεύονται. Ξαφανίζονται. Μου λέει ο Κωνσταντίνος, που τον γνωρίζεις και εσύ, μου λέει, έχουν φύγει όλοι. Λέει, τους εκπαίδευσες να μην σου απαντάνε πια. Λέω, μπορεί. Μπορεί. Κάποιος πρέπει να τους βάλει στη θέση τους. Αλλά δεν το κάνω με τον κάθε πιτσιρίκου, γιατί άμα είσαι μικρός, έχεις εγωισμό. Ζηλεύεις, δεν έχει λόγο. Αλλά άμα δω κάποιον ο οποίος είναι δικηγόρος, γιατρός, κουστούμια, τίτλους, καθηγητή, κάποιοι πρόεδροι μου ήρθαν και λένε, δεν καταλαβαίνω τίποτα. Θα τον βάλω στη θέση του. Ναι, ναι, ναι. Δεν καταλαβαίνω

τίποτα. Οπότε προσοχή κύριε με τα κουστούμια, αν θέλετε να εκφράσετε κάποιο είδος hate, ετοιμαστείτε για κάποια αντίδραση. Κώστα, αν δεν

έχεις κάτι να χάσεις δεν φοβάσαι πολλά πράγματα. Αυτή είναι η αλήθεια. Οπότε αν τα φώτα σου τα έχεις ανάψει πάνω σου και δεν προστασμίσεις κάποιους άλλους, έτσι, και αυτό που κάνεις είναι η απόλυτη αλήθειά σου και ξέρεις ότι βοηθάει κόσμο και αυτά που λένε οι άλλοι που φάνε τα κουστούμια κάνουν κακό, τότε δεν έχεις να χάσεις κάτι.

Τι θα συμβουλεύεις τον κόσμο όμως που ξεκινάει μια κατάσταση online και ίσως αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα, να μπει βαθιά στην αντίδραση ή να τους αγνοήσει στην αρχή. Ποια θα ήταν η πρώτη σου προσέγγιση.

Να τους αγνοείς. Πρέπει να έχεις πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση. Να έχεις γίνει αρκετά καλός αυτό που κάνεις. Τι μπορεί να γίνει και το ανάποδο, να σου γυρίσει η boomerang, να σε εκθέσει κάποιος γιατί εσύ απάντησες λάθος ή φανερώθηκε ότι δεν ξέρεις καλά αυτό που λες. Οπότε να τους αδιαφορήσεις θα έλεγα στον κόσμο. Και να ξέρει ότι πίσω από την κριτική αυτή είναι μία αρρωστημένη μορφή ζήλιας. Πιστέψτε με, αυτοί που γράφουν, ζηλεύουν, μπορεί να ζηλεύουν απλά ότι βρήκατε το θάρρος να έχετε δημόσιο λόγο. Κρύβει μία ζήλεια. Πάντα, πάντα, πάντα. Οπότε δείτε το σαν κοπλιμέντο. Ένα κρυφό κοπλιμέντο. Ωραίο. Πολύ ωραία σύμβολη.

Ωραία. Και τι θα είναι γενικά για το επίπεδο. Πήγαμε από τους μέντορες, πήγα κατευθείαν στην κακή κριτική, για τον λόγο ότι θέλω γενικά να δώσω ένα range στον κόσμο, ένα ωραίο εύρος, με πληροφόρειες, όσο μπορούμε, για να μην το πάμε και σε πολύ μεγάλο χρόνο, για να είναι αποτελεσματικό αυτό το επεισόδιο. Θέλω στο πλαίσιο της αποτελεσματικότητας την καχύποψη που υπάρχει. Γιατί βλέπω και κόσμο τώρα. Δηλαδή, εγώ κατεβαίνω Αθήνα για το σεμινάριό μου, 7 Φεβρουαρίου, και βλέπω, έρχεται πολλής κόσμος, βλέπω νέους κόουτς, με πλησιάζουν, νέους ανθρώπους, οι οποίοι θέλουν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Εντάξει. Ξέρω ότι όταν πεις, όταν βάλεις τον όρο κόουτσ, εντελώς αυτόματα θα έχεις μαζί σου ένα σύννεφο από καχύποπτες απόψεις. Εντάξει. Θέλω λίγο βάση της δικιάς σου εμπειρίας, ξέρω τώρα πλέον δεν σε αγγίζει, αλλά στα πλαίσια να καταλάβει ο κόσμος, γιατί πιστεύεις υπάρχει αυτή η μεμψυμυρία και η καχύποψία. Είναι επειδή υπάρχουν απαταιώνες και κάτι έχουν επάθει αυτοί που είναι καχύποποι ή απλά είναι αυτό που λες, η μεμψύμυρία. Πώς το εξηγείς γενικά. Ζήλια. Γιατί

πιο πολλοί που θα πούνε κάτι τέτοιο, άλλος είναι ως coach, δεν έχουν πάει ποτέ σε coach. Αν έχεις πάει και είσαι παραπονεμένος, δεν γράφεις, απλά φοβάσαι να πας στον επόμενο. Μου έχουν έρθει κάποιοι που μου λένε, το έχω κάνει, δεν έχει δουλέψει, φοβάμαι πάλι μη ξελέψω χρήματα και δεν... Υπάρχει και αυτό. Έχει πολλούς απογοητευμένους. Αλλά δεν είναι αυτοί που φωνάζουν δημόσια. Δεν σε έκλεψε κάποιος, απλά δεν ήταν καλός. Σου είπε κάτι και δεν έγινε. Δεν είναι κλοπή, δεν είναι... Απατεωνία. Είναι σαν να πάρεις ένα μπογιάτζι και να κάνεις κακή δουλειά στον τοίχο σου. Αυτοί που φωνάζουν απλά ζηλεύουν γιατί ξέρουν ότι κάποιοι βγάζουν καλά χρήματα, ίσως πιο εύκολα από αυτούς, και αυτοί δεν ξέρουν, δεν τολμάνε να το κάνουν και οι ίδιοι. Αυτό είναι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όποιος έχει το τίτλο coach έχει κάτι που αξίζει αυτό το τίτλο. Κέιτες το κάνουν για άλλο λόγο, αλλά πολλοί βάζουν αυτό το τίτιλο πάρα πολύ γρήγορα. Έχω κάποιους μαθητές που βρήκαμε ότι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι παρόμοιο. Και επί το που είδα τον τίτλο αυτόν στο προφίλ τους, λέω, δεν έχεις αυτόν τον τίτλο ακόμα. Θέλω να τον νιώσω ότι τον έχεις, αλλά δεν μπορείς να προσβεύσεις για αυτό το πράγμα ακόμα χωρίς να σε κάνει ούτε μία ώρα. Οπότε, νομίζω, επειδή, όπως είπα στο ξέχνημα, εύκολα μπαίνει στον κλάδο, θα δούμε πολλούς τέτοιους και στο μέλλον. Και όπως σε κάθε επάγγελμα. Πολλοί είναι μέτροι και κάποιοι τους ταιριάζει. η ικανότητά τους, η φυσική ικανότητα, τους δίνει ένα πλεονέκτημα να γίνουν καλύτεροι από άλλους. Αυτό δεν σημαίνει... Δεν είναι όλα για όλους, είναι τόσο απλό. Δεν είναι όλα για

όλους. Αν θέλω να το μεταφράσω, είναι ότι όχι ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, μπορεί να γίνει coach, αλλά πρέπει να έχει και το υπόβαθρο να το υποστηρίξει αυτόν τον ρόλο. Οπότε δεν είναι ένας ρόλος που πρέπει να πάρθει σε ελαφρύ... πρέπει να είναι ένας ρόλος ο οποίος πραγματικά δημιουργεί ένα καθήκον και ευθύνη, αυτόματα, γιατί καθοδηγείς κόσμο. Οπότε, με τη δικιά σου τη λογική, με αυτό που καταλαβαίνω, την οποία θεωρώ και σωστή, είναι ότι άμα θέλεις να βάλεις το ρόλο coach, πρέπει πραγματικά να μπορείς να το υποστηρίξεις. Σωστά

μου. Ακριβώς. Ναι. Δουλεύω και με ανθρώπους οι οποίοι με βοηθάνε εμένα, οι οποίοι ήταν πρώτα ψυχολόγοι, και τώρα έπρεπε να παραδώσουν το δίπλωμα πίσω στην Αμερική γιατί δεν τους επιτρέπει να... Δηλαδή άμα έχεις πάρει έναν δίπλων ψυχολόγο, ας πούμε, στην Καλιφόρνια, μπορεί να μη σε επιτρέπουν να ασκείς το επάγγελμα στο Τέξας. Ξέρω αν το ξέρετε αυτό. Αλλά σαν coach κάνεις ό,τι θέλεις. Αλλά για να τους επιτρέψεις να το κάνουν σαν ψυχολογοι, έπρεπε να αφήσουν το δίκλωμά τους να πούνε το δίπλο να το χάνω μετά από 10 χρόνια πανεπιστήμιο. Και το κάνανε. Γιατί βρήκαν κάτι το οποίο... Γιατί δεν το κάνουν σαν ψυχολόγοι, γιατί έρχεται σε αντίθεση με τα εργαλεία και τις μεθόδους που διδάσκει η ψυχολογία και αυτά που γράφει η λογοτεχνία και τα βιβλία τα ακαδημαϊκά της ψυχολεγίας. Οπότε αυτοί αποφασίσαν να βγουν από τον κλάδο γιατί ανεκαλύψαν κάτι. Αυτούς εκτιμάω απίστευτα και τους θαυμάζω γιατί είχαν να χάσουν πολλά. Άρα επειδή βρήκαν κάτι, μία νέα μέθοδο, κάτι το οποίο δουλεύει καλύτερα, τολμήσαν να το κάνουν για να βοηθήσουν κόσμο. Οπότε, για μένα οι κότσες είναι η μόνη λύση, είναι μονόδρομος για αυτό που ονομάζω εγώ ταχή ανάπτυξη. Και πρέπει οπωσδήποτε να σε πάρει από το Α στο Β. Να σε βοηθήσει να πας από εκεί που είσαι εκεί που θες να πας. Αυτό θα πει coaching. Πολύ ωραία.

Λοιπόν, λίγες ερωτήσεις ακόμα για να κλείσουμε. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε μαζί 5-6 ώρες, όπως το έχουμε κάνει στο παρελθόν. Γιατί η γνώση αυτή που παίρνω από εσένα πραγματικά είναι πηγή ενέργειας. Οπότε, σε ευχαριστώ

πάρα πολύ. Όσο θέλεις. Λοιπόν

όσο φορά τον ανταγωνισμό. Πώς διαχειρίζεσαι την έννοια του ανταγωνισμού? Εγώ πιστεύω προσωπικά, για να θέσω τα δικά μου στάνταρες σε αυτή τη συζήτηση, με σένα συγκεκριμένα, δεν πιστεύω ότι ανταγωνίζεσαι με κανέναν. Αλλά πες μου λίγο, πώς διαχειρίζεσαι την έννοια του ανταγωνισμού. Εμείς

σαν ομάδα δεν θεωρούμε ότι έχουμε ανταγωνισμό, αλλά δεν πιστευούμε ότι ο κόσμος το καταλαβαίνει αυτό. Δηλαδή, έχουμε πολύ δουλειά να αναδείξουμε ότι κάνουμε κάτι εντελώς διαφορετικό. Και αυτό είναι σωστό και λογικό γιατί μην ξεχνάς ότι στην Ελλάδα ασχολούμαι μόνο δύο χρόνια και τρεις μήνες. Αυτό είναι στα ελληνικά. Ήταν πριν στα αγγλικά αυτό που έκανα. Οπότε είναι πολύ λογικό και το δέχομαι. Απλά ο ανταγωνισμός σε κάνει καλύτερο. σε αναγκάζει να πρέπει να κάνεις λίγο παραπάνω για να έχεις το αποτέλεσμα που είχες και κατά συνέπεια θα έχεις μάλλον και πιο καλό αποτέλεσμο επειδή κάποιος σε ανάγκασε να ανταγωνιστείς μαζί του. Ακούτε όρος ο οποίος δεν είναι πολύ θετικός ίσως αλλά αυτό με έχει καλυτερεύσει εμένα. Έλεγα στα παιδιά που έχουν έρθει από Ελλάδα τώρα ότι στην Αμερική αναγκαστικά πρέπει να γίνεις καλύτερος για να επιβιώσεις όχι για να πετύχεις κάτι μεγάλο. Γιατί υπάρχει πολύ ανταγωνισμό. Οπότε αν δεν το κάνεις, θα χάσεις τη δουλειά σου, θα κλείσεις το μαγαζί σου, θα πέσει έξω η επιχειρήσή σου. Οπότε αυτό το περιβάλλον εδώ πέρα που είναι αρκετά αγχωτικό, σε αναγκάζει να γίνεις καλύτερος. Σε μια χώρα που δεν υπάρχει τίτλο περιβάλλων, και όλοι συμπεριβάζονται με τα λίγα, και έχει ωραίο καιρό, ωραία θάλασσα, ωραίο φαγητό, ωραίο κόσμο, είναι μια τεράστια ζώνη άνεση. Άρα έχει πέσει και το στάνταρτ του ανταγωνισμού να ξέρεις. Είναι πιο εύκολο να πετύχεις στην Ελλάδα από ότι στην Νέα Υόρκη ή το Austin ή το Μαϊάμι. Πολύ πιο εύκολο εάν είσαι επαγγελματίας

στον κλάδο σου. Ναι. Οπότε το θεωρείς ένα απαραίτητο στοιχείο, το στοιχείό του ανταγωνισμού όσο φορά την καλυτέρευση και την βελτιοποίηση των δικούς του

πράγματων. Ναι, βέβαια, βέβαια. Μ' αρέσει που δεν έχω ανταγωνισμό. Θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να πρέπει να έχω κάποιον τώρα στην Ελλάδα, που θεωρώ ότι είναι του νομινά και να τον βγάλω από τη θέση του. Σε βοηθάει να χτίσεις αυτό που πολύ καλά αξίζει στους γαράζιους, το να μην έχεις ανταγωνισμό. Το οποίο δεν είναι για πάντα, είναι για κάποιο χρονικό διάστημα. Οπότε μου αρέσει. Ο ανταγωνισμός με έχει φέρει μέχρι εδώ. Ο ανταγονισμός με βοήθησε να κάνω ακόμα πιο άβολα πράγματα. Να επενδύω ακόμα πιο πολλά χρήματα. Να κάνω ακόμα πιο μεγάλα ρίσκα. Ακόμη πιο μεγάλα ανοίγματα. Αυτό με έχει φέρει

εδώ. Εμένα θα μου επιτρέψεις πάντως να πω κάτι, το οποίο το βλέπω ενδιαφέρον, και μιας και έχουμε κάνει πολλά σέσιο μαζί και έχω κάνει και το WikiGuys σου. Νομίζω ότι ο κύριος συνταγωνιστής σου είσαι εσύ. Ξέρεις ότι υπάρχει πάντα ένα καλύτερο version και δεν σταματάς να εξελίσσεσαι. Κι εγώ αυτό είναι που ονομάζω η κατηγορία του ενός. Στο δικό μου κόσμο, στον κόσμο της ανέβρεσης σκοπού, της δημιουργίας brand, Η κατηγορία το εννοώ σημαίνει ότι δεν με απασχολεί ο ανταγωνισμός. Ναι, εμένα σας βλέπω, αλλά δεν θέλω να γίνω καλύτερος. Θέλω να γίνω μόνος. Στο δικό μας κόσμο, δικό μας τρόπο σκέψης, όταν το αποκτήσουμε αυτό, ο ανταγωνισμός είναι irrelevant. Και το έχω ανακαλύψει αυτό, ότι πολλοίς κόσμος Μένει πάρα πολύ. Βλέπω στα ξεκινήματα του τι κάνει ο ένας, τι κάνει ο άλλος. Παρακολουθεί τάσεις, παρακολουθεί. Το θέμα της σύγκρισης που λέμε. Και είναι επειδή πραγματικά δεν έχουν βρει... Αυτό το κέντρο το ποιοι είναι. Εσύ πλέον, όχι μόνο έχεις βρει το κένδρο, το έχεις εξελίξει σε ολόκληρο οικοσύστημα. Οπότε, δεν σε απασχολεί ανταγωνισμός, γιατί πέρασες από τα στάδια και τώρα είσαι σε ένα επίπεδο το οποίο δεν σε απασιχολεί αντάγωνιμος. Ο μόνος ανταγωνιστής σου και ενδυναμωτής σου είναι... Οπότε... Συμφωνώ. Σαν μοτίβο, το βλέπω, ψυχολογικό μοτίβου, ότι ο κόσμος θα ξεκινάει. μένει πάρα πολύ στο θέμα του ανταγωνισμού. Δίνει πάρα πολύ ενέργεια στον ανταγωνισμό, με αποτέλεσμα να χάνει στοιχεία της δικιάς του εξέλιξης, γιατί προσπαθεί να ερμηνεύσει το δικό του ταξίδι βάσει επιτυχία και αποτυχία άλλων. Και δυστυχώς, όταν συγκεντρωθούμε, το έχω δει δηλαδή σε πάρα πολλά μωτήπα, το τι κάνουν οι άλλοι εκείνοι που χάσανε το παιχνίδι μας. Εγώ από σένα αυτό που έχω μάθει, ενώ λες ότι ο ανταγωνίσμος έχει κάνει καλύτερο, αλλά πιστεύω αυτό ήταν στα αρχικά σ Δεν ανταγωνίζεσαι. Γι' αυτό είσαι η κατηγορία του ενός σου. Αυτή είναι η δικιά μου παρέμβαση και γενικά το βλέπω σαν μοτίβο ότι ο κόσμος δεν έχει καταλάβει αν θέλει να γίνει ο καλύτερος ή αν θέλει να γίνει ο μόνος. Και το καλύτερος είναι σχετικό. Υπάρχουν διαφορετικά στάνταρ, υπάρχουν διαφορετικές βαθμίδες και μετρήσεις. Οπότε, το να είσαι ο μόνος όμως σε κάτι που κάνεις με τη δικιά σου μοναδικότητα, όπως κάνεις εσύ, με το δικό σου κέντρο βάρος, με το δικ ψυχικής ενέργειας, πνευματικής και κεφαλικής, είσαι ο μόνος. Και από αυτούς που ξέρω εγώ στην Ελλάδα, αυτή τη στιγμή είσαι ο ΜΟΝΟΣ. Είσαι πραγματικά ο μόνοις. Αυτό δεν έχει να κάνει εμάς ο καλύτερος ή ο χειρότερος. Το μόνος υπερισχύει στα πάντα. Αυτή λοιπόν η δικιά μου παρέμβαση πάνω σε αυτό που

είπες. Και όλοι μπορούν να προσπαθήσουν να γίνουν μόνοι ανεξάρτητοι από το επαγγέλμα τους. Ναι. Αυτό είναι το μάθημα εδώ πέρα. Ότι πώς μπορώ Επίσης, δεν νομίζω ότι είναι για πάντα. Δηλαδή, μπορεί να έρθει ανταγωνισμός κάποια στιγμή. Πάλι, αυτό θα μας κάνει να εξελιχθούμε ακόμα παραπάνω. Ο ανταγωνισμός δεν μπορεί να είναι η τεχνητή νομοσύνη. Δεν μπορεί να είναι άνθρωπος από εδώ και πέρα. Ναι, σωστά. Οπότε, δεν υπάρχει το βρήκα και ηρέμησα και όλα καλά. Νομίζουμε ακατάπαυστα. Εγώ τώρα πρέπει να κλείσω, να συνεχίσουμε. Έχουμε αγώνα δρόμο εδώ πέρα. Με ενέργεια, με χαρά. Δεν είναι ότι είναι δύσκολο, αλλά πρέπει να κάνεις πολλά. Εκεί το χάνει ο κόσμος. Δεν είναι δύσκολο. Απλά πρέπει να παράγεις πολλά. Πρέπει να αφαιρέσεις πολλές εργατοόρες για να δεις το αποτέλεσμα. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι αυτό που φαίνεται είναι εύκολο. Πάτησα το κουμπάκι το live και ήρθαν να με δούνε, ξέρω εγώ... Δεν είναι έτσι. Αλλά και πάλι δεν λέω ότι είναι δύσκολο. Θέλει πολλές εργατόρεις που πρέπει να γίνουν από κάποιους για να φτάσουμε εδώ πέρα.

Συμφωνώ, συμφωνώ. Θέλει πραγματικά να δεσμευτείς με αυτόν τον σκοπό να πας να καταφέρεις αυτό που θες να καταφέρεις. Λοιπόν, πολύ ωραία. Τελευταία, πρώτη τελευταία ερώτηση. Ξέρω ότι είχες δουλειά. Τι περιμένουμε από τον Νίκο Μαπράκη στους επόμενους μέρες, εβδομάδες, τι έχει το pipeline?

Το πιο σανεπαστικό μου project τώρα είναι η εκπαίδευση των νέων παιδιών. με υποτροφία από πελάτους μου. Έχουμε ήδη βρει τα πρώτα 50 παιδιά από 18 μέχρι 21 χρόνο. Τα λέω παιδιά γιατί είναι παιδιά, για μένα. Είναι τόσο ωραίο. Είναι τώρα το νέο μου πάθος. Δηλαδή, εάν εγώ μπορώ να εμπνεύσω ανθρώπους σε αυτήν την ηλικία και να τους βοηθήσω να έχουν μια κατέστηση που την επιθυμούν, είναι η καλύτερη. Οπότε, έχουμε ένα πιλωτικό πρόγραμμα τώρα που θα τελείωσε σε έξι εβδομάδες και αμέσως μετά θα το ανοίξουμε παραπάνω. Οπότε... Διαφημιστώ, μπορεί και στην τηλεόραση, ότι αν υπάρχουν παιδιά σε αυτήν την ηλικία, οι οποίοι θέλουν κάτι παραπάνω, είναι χαρά μας να τους δώσουμε και οικονομική παιδεία, αλλά και διεξοίτες σημαντικές στη ζωή τους. Εκεί είναι το μυαλό μου, Κώστα, αυτές τις μέρες. Μου έχει δώσει ένα νέο κίνητρο. Και εμένα και την ομάδα μου. Είναι απίστευτα συγκινητικό. Ακόμα και ο λογιστής μου. που του δείξα μια φωτογραφία που ξέρεις πως είναι στην Αμερική όλοι με τα χρήματα και επιχειρήσεις και είναι όλα απρόσωπα. Λέει, πω πω, είχα καιρό κάτι να κουμπήξει την καρδιά μου. Είδα την φωτογράφια με τα νερά παιδιά. Είναι πολύ συγκινητικό. Ποβερό. Θα βρούμε και συνεργάτες που θέλουν να βοηθήσουν και αυτοί ίσως. Μπορεί και εσύ μια μέρα να θες να κάνεις κάτι για τα νερά, να δεις να πεις κάτι και σε αυτούς. Είναι πάρα πολύ ωραίο και εγώ τι θέλω απλά, θέλω να υπάρχει ρευστό για να μπορώ να συνεχίζω να διαφημίζομαι. Ένα, να έρθουν νέοι άνθρωποι που μπορώ να τους βοηθήσω και δύο, να μπορούμε να βοηθήσουμε... Έχω βάλει σκοπό να εκπαιδεύσω εκατό χιλιάδες νέους μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια, Ελληνές και Έλληνες, είτε στην Ελλάδα και στην Κύπρο, είτε αυτό που λέμε στις Αμερικές, στη Διασπορά, εκτός χώρας. Φοβερό

ρε Νίκο, καταπληκτικό, μπράβο, δηλαδή να πω, φοβερό, φοβέρο, δηλαδή...

Άμα τους δεις, θα καταλάβεις και εσύ, αυτά τα νεαρά παιδιά στο Zoom μέσα είναι τρομερό, είναι απίστευτο. Τι καταπληкτική ιδέα

είναι αυτή, μπράβο. Μπράβο. Νίκος Μαυράκης λοιπόν κυρίες και κύριοι, τελευταία μου ερώτηση, θέλω να μου δώσεις με πολύ λίγα λόγια ή με πολλά λόγια, πώς θες εσύ, Μια πρακτική συμβουλή για ανθρώπους που είτε έχουν δουλειά, είτε δεν έχουν, αλλά ξέρουν ότι υπάρχει κάτι για αυτούς και αυτή τη στιγμή ζουν με τα εμπόδια στο κεφάλι τους. Ζουν με αυτούς τους περιορισμούς και δεν έχουν τα στοιχεία, δεν έχουν τελος πάνω τα εφόδια να κάνουν το όνειρο της πραγματικότητας. Πες μου μια πρακτική συμβουλή για τους ανθρώπους.

Εάν το πρόβλημα είναι το μυαλό τους, τους σταματάει, τους τρομάζει και δεν έχουν βρει κάποιον στον κύκλο τους να τους βοηθήσει, πιο πρακτικοί λύσεις δεν είναι ούτε καν να βρουν νέα γνώση, να βρουν έναν άνθρωπο που θέλει να σε φτιάξει από το χέρι και να τους πει, εγώ πιστεύω σε εσένα, πάμε μαζί. Υπήρχαν άνθρωποι που πιστεύανε σε εμένα πριν εγώ πίστεψαν εαυτό μου. Και αυτούς τους θυμάμαι και τους ξεχάσω ποτέ. Τους χρειαζόμουν τότε. Πάρα πολύ δεν βλέπουμε τι μπορούμε να κάνουμε, δεν βλέπουμε την αξία μας και συνήθως δεν μας ευνοεί και ο κύκλος μας. Όχι πάντα κακοπροαίρετα, αλλά δεν έχουν λύσει τα δικά τους θέματα από ότι κοιτάνε μόνο τον εαυτό τους. Είναι γεμάτο φοβίες, οπότε όλοι σε τρομάζουν. Έχουν άλλες φιλοδοξίες και στάντρο, οπότε σου λένε μην κάνεις αυτά που θες να κάνεις. Άρα, αν εσύ φοβάσαι και είσαι εκεί μέσα, πώς θα βγεις. Δεν φτάνει το YouTube, δεν φτάνει ένα σεμινάριο. Θέλεις κάποιον να σε βοηθήσει. Οπότε... θα πρέπει να σκεφτείς αν έχεις κάποια χρήματα να μπεις σε μια ομάδα που υπάρχει τέτοιο περιβάλλον ή αν υπάρχει κάποιος κοντά σου που θα ήθελε χωρίς κέρδος να σε βοηθήσει να ξεπλουθείς. Εγώ θα έλεγα στον κόσμο ότι ακόμα και αν μπορείτε να δουλέψετε δωρεάν για κάποιον ο οποίος είναι έμπνευση για εσάς και είναι κοντά σας, στο χωριό σας, στην πόλη σας, δεν είναι για μερικούς μήνες. Ψυχολογία είναι το 80%. Το 20% είναι η στρατηγική και η τεχνική. Οπότε η ψυχολογία είναι το πρόβλημα αυτό που έχει κολλήσει με το μυαλό του. Και θέλει κάποιον

να τον βοηθήσει να αλλάξει αυτή η ψυχολογία. Τελειότητα. Αυτοβελτίωση και κύκλος. να κρατάω, να φτιάξετε τον κύκλο σας, να είστε γύρω από ανθρώπους οι οποίοι έχουν να βοηθήσουν, ή τουλάχιστον δεν θέλουν να σε πειράσουν ανοιωτικά, ή δώσε επένδυση. Ένα, δύο, τρία, δέκα, δεν έχει σημασία. Ψάξου, αυτοβελτιώσου, γιατί εκεί πέρα μεγαλύτερη επένδυτη η ζωή μας. Νίκο, όπως πάντα είμαι πάρα πολύ ευγνώμων που ήσουν μαζί μου. Είμαι πάρα πολύ ευγνώμον για τις συνεργασίες μας και αυτό το αντίκτυπο που δημιουργούμε μαζί με τον μοναδικό μας τρόπο. Σε παρακολουθώ, με παρακολούθεις. Συνεχίζουμε δυνατά. Είμαι φαν και δεν ξέρω πόσο ψηλά θα πας. Ίσως εκεί πέρα που δεν μπορώ να πιάσω τα μάτια και θέλω πάρα πολύ να το δω αυτό το πράγμα, να μην μπορώ να το βλέπω. Εντάξει, λοιπόν, έχεις όλες τις ευχές μου. Ευχαριστώ πολύ για σήμερα και νομίζω ο κόσμος θα πάρει πάρα πολύ ωραίες πρακτικές συμβουλές. Μείνε λίγο, μην κλείσεις για να μην χάσουμε τον buffer, εντάξει. Όλα τα καλύτερα.

Επίσης, να είσαι καλά και ευχαριστω πολύ.