A short Greek-language monologue by Korina Lymnioudi prompted by a note her father left when he died: he wrote that his only regret was not having truly lived. The speaker uses this anecdote to urge listeners to pursue meaningful action, make uncomfortable but necessary choices, and live lives that touch others rather than reaching the end with regret.
Εμένα όταν πέθανε ο πατέρας μου άφησε ένα σημείωμα και έγραφε το μόνο που μετανιώνω είναι που δεν έζησα. Δεν ένιωσε ότι άγγιξε ζωές, ότι έφερε αλλάγεις σε αυτόν τον πλανήτη. Μην κάνετε το ίδιο. Εμείς αλλάζουμε ζωές. Όταν μαθαίνεις να υλοποιείς σίγουρα, σίγουρα θα αλλάξεις ζωές. Σίγουρα θα ζεις μια ζωή με νόημα, με ουσία. Γιατί όσο μαθαίνεις να υλοποιείς αναγκαστικά ανεβαίνεις πνευματικά και θα βρεις την αποστολή σου θα βρεις το γιατί ακριβώς ήρθες εδώ. Και αυτό είναι το σημαντικότερο όλων. Δεν νομίζω να θέλετε να φτάσετε στο τέλος της ζωής σας και να σκέφτεστε, αχ, δεν είμαι αυτός. Εγώ είμαι ο τάδε που φαντάζομαι. Αυτά έπρεπε να είχα κάνει. Γι' αυτό τώρα πρέπει να κάνετε την άβολη κίνηση. Τώρα πρέπει να πείτε στα μέλη της οικογένειάς σας, ξέρεις, για μια φορά θα κάνω αυτό που χρειάζεται να κάνω για μένα. Μπορεί να φαίνεται άβολο πολύ. Μπορεί να φαίνεται δύσκολο. Αλλά όταν θα είσαι στο τέλος της ζωής σου, θα σκέφτεσαι ότι αυτοί οι λόγοι που σε κράτησαν πίσω τότε, που σου φαινόταν τεράστιοι και σημαντικοί, τελικά ήταν απλώς ανόητα πράγματα. Θέλουμε να φτάσουμε όταν φτάσουμε στο τέλος της ζωής μας και να νιώθουμε ότι ζήσαμε μια γεμάτη ζωή. Έτσι δεν είναι? Μια ζωή που άγγιξε ψυχές.
Κβαντική Ύπνωση & Ψυχολογία: Τι Αποκάλυψε το Υποσυνείδητο σε 3 Αληθινές Ιστορίες;
