2 απίστευτες ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ που για χρόνια ΝΤΡΕΠΟΜΟΥΝ να μοιραστώ

Γεια σας φίλοι μου. Σήμερα θα σας πω δύο μεταφυσικές μου εμπειρίες που δεν έχω τολμήσει ποτέ να ποτέ να τις πω σε βίντεο. Ούτε στην ομάδα του Viber τις είχα πει αυτές τόσα χρόνια. Και φαντάζομαι όποιος θέλει να ακούσει μεταχειριστικές εμπειρίες θα μείνει μέχρι το τέλος, αφού.

Θα σας δώσω όλες αυτές τις πληροφορίες που θα σας δώσω τώρα.

Είναι καταγραμμένες από το 17 Σαν Άρθρα, Σαριάνας Χάφικτον, από το Huffington Post, στα αγγλικά βέβαια, στο thriveglobal και στο medium.com. Πώς είχε γίνει τότε και τα κατέγραψα αυτά και τα έκανα και άρθρα, ήταν τότε που είχαν συμβεί και απλά εγώ έψαχνα editor για το βιβλίο και έστειλα στην Αριάννα Huffington νομίζοντας ότι αυτή πρόκειται να δεχτεί, φυσικά, που να δεχτεί αυτή. Όμως μου είπε, γράψε ό,τι θέλεις γιατί κάνω το βιβλίο σου εκεί. Άρχισα και ράφισα εγώ για το βιβλίο ένα άρθρο, τα άφησα εκεί πέρα. Και με βρήκε μια εταιρεία που αποτελείται από επιστήμονες ονομάζονται Lucidity. Είναι επιστήμονες από διάφορα επιστήμονες, πανεπιστήμια του κόσμου, οι μεγαλύτεροι από αυτούς που ασχολούνται με.

Το Lucid Dream. Είδαν.

Ότι είμαι γιατρός, είδαν ότι έχω κάνει και κάποιες έρευνες στο πανεπιστήμιο του Μάτζετσερ που θεωρείται ένα από τα πέντε δυνατότερα σχετικά με τον εγκέφαλο και το υποσυνείδητο και όλα αυτά, και μου ερώτησαν αν μπορώ να γράψω, να αρχίσω να γράφω άρθρα σαν dream hacker doctor, δηλαδή hacker ονείρον γιατρός, σχετικά με το συντονίραμα. και έγραψα εκεί αυτές τις εμπειρίες μου. Οι οποίες εμπειρίες για αυτούς τους ανθρώπους τους επιστήμονες είναι φυσιολογικότητες. Αλλά στα ελληνικά και μάλιστα σε βίντεο θα ντρεπόμουν μέχρι τώρα να τα γράψω. Όμως ήρθε η στιγμή. Τα μοιράστηκα σήμερα πρώτη φορά με την ομάδα στο Viber. Και τα ηχητικά που τους άφησα εκεί θα τα ακούσετε παρακάτω και ελπίζω να σας αρέσουν Και όσοι χειουχάρουν, χειουχάρουν. Απλά δεν μπορούν να μας στάσουν, όπως έλεγε και ο Τέσλα. Γιατί εντάξει, και εγώ δεν ξέρω γιατί τρυπόμουν τόσο καιρό, αφού σαν επιστήμονα με είχαν προσλάβει εκεί να γράφω τέτοια άρθρα της εμπειρίας μου. Και εφόσον μάλιστα εκεί είχα διδάξει και κόσμο πάνω σε αυτό. Τώρα θα σας πω κάτι όμως. Αν ψάξετε αυτή την εταιρεία, μην αγοράσετε τα μηχανήματα που φτιάχνουν αυτοί οι επιστήμονες. Μηχανήματα.

Που είναι βοηθήματα για.

Και κάνουν κακό αυτά, έτσι. Δηλαδή, εγώ μιλάω ακόμα με τους ερευνητές εκείνους. Είναι και ένας Έλληνας μέσα επιστήμονας που τους βοηθάει φτάνουν τα μηχανήματα και μου έχει πει ότι έχει απογοητευτεί και θέλει να φύγει, διότι κάνουν κακό στον εγκέφαλο. Άρα, μακριά από μηχανήματα και όλα αυτά της πνευματικότητας μπορούμε μόνοι μας. Και εδώ είμαστε να σας τα διδάξουμε. Λοιπόν, όλα αυτή η ζήτηση ξεκίνησε Θα τα ακούσετε τώρα παρακάτω όλες οι μεταφυσικές εμπειρίες, αλλά ξεκίνησε αυτή η συζήτηση μέσα στην ομάδα του Viber, γιατί τώρα έχουμε στη προσφορά, σε υπερβολικά χαμηλή τιμή, το ίδιο το σεμινάριο που έκανε ο Tom Campbell βασισμένος, σε αυτό είχα πάει εγώ στην Αγγλία και το παρακολούθησα κάνοναι κότατα, και το δίνω ολοίδιο, μεταφρασμένο από εκεί. Και πώς έγινε αυτό και ξεκίνησε αυτό το σεμινάριο Tom Campbell τόσα χρόνια στο Monroe Institute, διότι η CIA τον έβαλε γιατί δούλευε για την NASA, τον Κάμπελ, ο Αμερικανικός στρατός και η NASA. Έβαλαν τον Κάμπελ και άλλον έναν φυσικό να πάνε στον Παμορροένστο και να τσεκάρουν αν είναι αλήθεια η αστρική προβολή, το συνήθειο όνειραμα και όλα αυτά και μαντέψτε τι... Υπάρχει ολόκληρη ανεφορά στη CIA από τότε, που αποδεικνύει ότι είναι αληθινά. Μάλιστα, έλειπε η 25η σελίδα, την οποία βρήκαμε τελικά τι έγραφε, και θα σας τα παρουσιάσω όλα αυτά στο δεύτερο σεμινάριο, όταν κάνουμε το τετραήμερο, βασισμένο στο κάμπλ και στη CIA. Τώρα είναι το πρώτο. Όποιος, λοιπόν, και το παίρνετε βιντεοσκοπημένο, έτοιμο να το κάνετε από την άνεση του σπιτιού σας. Όποιος, λοιπόν, συμμετέχει στο πρώτο, θα μπορεί να έρθει στο δεύτερο, που θα είναι τα πολύ Τώρα, αυτό δίνεται σε υπερβολικά χαμηλή τιμή. Εγώ είχα δώσει γύρω στα 6 χιλιάρικα, 4 χιλιάρικα για το σημενάριο και γύρω στα 2 χιλιάρικα μπορεί και παραπάνω για τα εστήρια, τα αεροπορικά, γιατί έπρεπε να αλλάξω 4 αεροπλάνα για να πάω εκεί. Από.

Τη Χίο πήγα, αλλά και από εκεί.

Στην Αγγλία μέσα άλλεξα πολλές φορές αεροπλάνο. Έκανα 30 ώρες ταξίδι. Πληρώνα και τη διαμονή μου. Οπότε φαντάζεστε ότι τώρα που δεν έχετε συναπληρώσει τέσσερα χιλιάρικα, αλλά στη μισή τιμή, από ότι το είχα πριν, που το είχα 1200, στα 600, γιατί δεν τράβηκα μέρος στο μηνάριο, παιδιά, έλλος, είναι τσάμπα, είναι ευκαιριάρα. και είναι ότι πιο δυνατό έχει συμβεί πάνω στο συνεδριτό όνειραμα για την αστική προβολή. Πιστέψτε με. Εμείς τώρα τι κάνουμε. Για να πέσει η τιμή εξαρτάται από τα πόσα άτομα θα μαζευτούν. Αυτή τη στιγμή έχουν μαζευτεί νομίζω 15 άτομα. Τελειώνει η προσφορά, δεν είχα σκοπό να βγάλω βίντεο, ήταν η προσφορά για τα παιδιά της ομάδας υλοποίησης. Αλλά τώρα μιας και είπα να βγάλω τις εμπειρίες αυτές, πάρετε την προσφορά όλοι. Δηλαδή μέχρι τώρα όποιος πήγαινε στη σελίδα να τα αγοράσει θα τα αγοράσει στην κανονική τιμή. Αν ήταν στην ομάδα ειλοπίεσεις όμως, θα έρχονταν στο Zoom μαζί μας και θα έπαινε την προσφορά. Κάνουμε τέτοια στην ομάδα ειλοπίεσεις, συγκεκριμένα για τους ανθρώπους που ασχολούνται τόσο πολύ και που είναι εκεί και που βάζουν την ενέργειά τους και την αγάπη τους, έτσι. Λοιπόν, τώρα όμως αυτή η προσφορά αφήστε να.

Γίνεται για όλους σας. Έχουμε.

Πει μέχρι αύριο τις 7 το απόγευμα πρέπει να δηλωθεί συμ της ομάδας, όχι σε προσωπικό μήνυμα, δεν τα ανοίγω, δεν προλαβαίνω, μέσα στην Ομάδα Υλοποίησης, θα σας δώσω το link εδώ από κάτω, οπότε, αν θέλετε, άλλα πέντε άτομα υπάρχει χώρος, μέσα στην Ομάδα Υλοποίησης, να γράψετε, θέλω να συμμετέχω, είμαι σίγουρος, για το σεμινάριο το τετραήμερο, το οποίο το παίρνετε σε βίντεο, το κάνετε με την άνεση, από την άνεση του σπιτιού σας. Φυσικά, όσοι είναι στην Ομάδα Υλοποίησης, ό,τι απορία.

Έχουν, θα τις συζη.

Είναι δωρεάν η ομάδα και δωρεάν δουλεύω εγώ όλη τη μέρα στην ομάδα. Και εκεί είναι σαν να κάνουμε σεμινάρια όλη τη μέρα. Ωραία. Λοιπόν, πάμε να ακούσετε τις μεταφυσικές εμπειρίες. Και.

Πάμε να δούμε την πρώτη μεταφυσική εμπειρία. Το πρώτο έχει γραφτεί σε μια σελίδα από μένα. Το 2017, αν δεν κάνω λάθος, θα σας δώσω και το link. Είναι στα αγγλικά, όμως. Όπως βλέπετε, ο τίτλος λέει... Πνευματικότητα, channeling και έμπνευση μέσα από το συνηθιτό ονείραμα. Είναι πιθανό να γνωρίσεις το μελλοντικό σου αυτό μέσα από το συνηθιτό ονείραμα. Οι περισσότεροι δεν το ξέρετε ότι τα πράγματα κάπως έτσι ξεκίνησαν. Ίσως έχετε διαβάσει πληροφορίες για το βιβλίο που γραφτεί μόνο του, όπου λέω ότι το βιβλίο λήφθηκε. Μιλάω κυριολεκτικά ότι λήφθηκε από το μελλοντικό μου αυτό μια γυναίκα που ονομάζεται Μάγια. και αυτό είναι 100% αλήθεια. Από πολύ μικρή, όταν ανακάλυψα ότι υπάρχει το συνηθό ονείραμα, ήθελα να πειραματίζομαι πάνω σε αυτό και όταν ανακάλυψα ότι αυτός είναι ο πιο δυνατός και γρήγορος τρόπος να αλλάξεις την πραγματικότητα ή να πάρεις καθοδήγηση, έγινε το πιο όμορφο χόμπι μου. Είχα διαβάσει και σε μερικά βιβλία ότι υπάρχει ειδικός χάρτης της νεροχώρας και ότι οι άνθρωποι μπορούν να συναντηθούν σε συγκεκριμένες πόλεις, Πότε ξεκίνησα να κοιμάμαι, να πέφτω για ύπνο με αυτή την πρόθεση. Παιδιά βέβαια για να κάνεις συνειδητόνυραμα δεν απλά βάζεις την πρόθεση και τελείωσε. Βάζω την πρόθεση και να είναι σχηρή η πρόθεση σημαίνει ότι το σκέφτεσαι όλη τη μέρα με τεράστια λαχτάρα. Αν.

Το κάνεις επίτηδες επειδή σου το είπα.

Δεν θα πετύχει ποτέ. Πρέπει να είναι δική σου λαχτάρα. Αυτά και εγώ τα θυμάμαι αμυδρά και χαίρομαι που τα έχω καταγράψει εδώ πέρα. Γι' αυτό και τα διαβάζω τώρα τελείως από μέσα, λέξεις προς λέξεις. Μια νύχτα βρήκα μια ιστοσελίδα που ζητούσε από τους επισκέπτες να στείλουν ένα γράμμα στο μελλοντικό τους εαυτό. Η φαντασία μου άρχισε να τρέχει άγρια. Είχα έντονα την αίσθηση ότι πραγματικά επικοινωνόσαμε το μελλοντικό με αυτό όταν έγραφα το γράμμα. Και όπως η σύγχρονη φυσική λέει, η φαντασία κάνει τα ηλεκτρονικά να κινούνται. Η φαντασία δημιουργεί πραγματικότητες. Όταν τελείωσα το γράμμα και το πώστερα εκεί στο φόρουμ που το ζητάγαν, με πήρε ο ύπνος. και βρέθηκα σε ένα περίεργο μέρος. Ήταν ένα μπλε δάσος με μεγάλα μπλε δέντρα, περίεργα μπλε λουλούδια, όλα ήταν εκεί μπλε. Εμένα μου αρέσει το γαλάζιο χρώμα, οπότε ξετρελάθηκα και άρχισα να περπατάω γύρω-γύρω, το θαύμαζα. Και ξαφνικά παρατήρησα ένα δέντρο να είναι ανάποδα στο έδαφος. Οι ρίζες του ήταν στην κορφή. Οι ρίζες του ήταν πάνω, έτσι. Ήταν ανάποδα το δέντρο. Αυτό, λοιπόν, με έκανε να συνειδητοποιήσω, με έκανε να αναρωτηθώ μάλλον. Αυτό το πράγμα δεν γίνεται να συμβαίνει. Μήπως ονειρεύομαι. Κι έτσι κοιτάξα τα χέρια μου, προσπάθησα να τραβήξω το μικρό μου δάχτυλο, γιατί όταν είσαι σε συνειδητό ονείρεμα, όταν τραβήξεις ένα δάχτυλό σου, μεγαλώνεις σε αλάστιχο. Τράβηξα λοιπόν το μικρό μου δάχτυλο και όντως είχα ένα μικρό δάχτυλο τεράστιο. Οπότε χαμογέλασα και είπα, ωραία, ονειρεύομαι! Θέλω να πετάξω! και ξεκίνησα να πετώ κατευθείαν. Μόλις στον συνεννητό όνειρα, μόλις πεις, θέλω να πετάξω, δεν προλαβαίνεις να ολοκληρώσεις την πρότασή σου, κατευθείαν βρίσκεσαι στον αέρα και πετάς. Και ξέρεις πώς να πετάξεις. Είναι πολύ περίεργο, αλλά θα δείτε ότι ξέρετε την τεχνική του να πετάς. Γιατί υπάρχει τεχνική. Και τότε άκουσα μία φωνούλα να λέει, «Ε, εσύ». Ακούστηκε πάρα πολύ δυνατά, σαν να ακουγόταν στερεοφωνικά από παντού και με έκκο, σαν να ήταν η φωνή του Φώναξα και εγώ πίσω, δεν μπορώ να σε δω. Και μου λέει, εδώ, εδώ, πιάσε το χέρι μου. Ένα πολύ μακρύ, αλλά λεπτό και δελκά το χέρι εμφανίστηκε μπροστά στο πρόσωπό μου. Άρπαξα το χέρι, δηλαδή έβλεπα μόνο το χέρι εκείνη την ώρα προς το παρόν. Έτσι, είχε σαν να το χαζουμάρει και έβλεπα μόνο το χέρι. Άρπαξα το χέρι και ήταν σαν να με τράβαγε προς το μέρος που του ανήκε το χέρι σαν να γινόταν το χέρι μικρότερο και μικρότερο μέχρι να φτάσει στο φυσιολογικό. Αλλά μόλις έφτασε στο φυσιολογικό, εγώ ήμουν δίπλα στο άτομο που είχε το χέρι. Οπότε, μόλις έγινε φυσιολογικό το χέρι, είδα δίπλα μου μία όμορφη κοπέλα με διάφανα γαλάζια φτερά. και είπα, πω πω φτερά κι εγώ θέλω. Και μου λέει, τότε δημιούργησες τα δικά σου φτερά. Οντως δημιούργησα τα δικά μου φτερά και παρατήρησα ότι καθόμαστε και δύο στο κλαδί ενός από τα γαλάζια δέντρα. Και μου λέει, πώς σου φέρεται η ζωή, Κορίνα, έγραψες το βιβλίο σου ακόμα. Λέω, ξέρεις το όνομά μου, υποθέτω είσαι το υποσυνειδητό μου και μου δίνεις οδηγία να γράψω ένα βιβλίο. Ναι, σου άρεσε. Νομίζω ότι εγώ τώρα ότι μιλάω με το υποσυ Έτσι σκέφτηκα ότι θα παίξω λίγο τώρα με το υποσυνειδητό μου. Έτσι κι αλλιώς το συνειδητό όνειραμα το είχα σαν κάτι διασκεδαστικό στο μυαλό μου. Και μου λέει, ξαναδιάβασε τη σκέψη μου, μου λέει «Κορίνα δεν είμαι το υποσυνειδητό σου, έπεσες να κοιμηθείς με την πρόθεση του να συναντήσεις κάποιον στον συνειδητό όνειραμα και με μια λαχτάρα ταυτόχρονα να επικοινωνήσεις με το μελλοντικό σου εαυτό, σωστά? Και λέω, ναι, σωστά. Τι, δεν εννοείς ότι είσαι ο μελλοντικός μου εαυτός? Και μου λέει, ναι. Σε ποιο έτος, λόγω ζεις. Α, δεν μετράμε, λέει, το χρόνο, όπως εσείς. Τι εννοείς, λόγω σου, παρακαλώ, εξήγησέ μου τα όλα. Και μου λέει, το σύμπαν που ζεις είναι ένα μάτρικς και μέσα σε αυτό το μάτρικς εσείς έχετε την ανάγκη να μετράτε το χρόνο σε μια γραμμικό τρόπο. Αλλά όταν βγεις έξω από το Μάτρεξ, τότε συνειδητοποιείς ότι εκεί δεν υπάρχει παρελθόν, παρόν και μέλλον. Οπότε, όταν βγεις από το Μάτρεξ, δεν υπάρχει πια η ανάγκη να μετράς το χρόνο. Είμαι ο τελευταίος μελλοντικός σε αυτό σου. Αυτός που κατάφερε να φτάσει στην πηγή. Εγώ δεν ήξερα τίποτα, έτσι. Απλά ήμουν... και γράφω κιόλας εδώ, γιατί εκεί τότε ήταν αμέσως, μόλις τα χαζίσει, ότι σοκαρισμένη, κόντωσε να πέσω από το κλαδί, μου άρπαξε το χέρι ξανά και με επέστρεψε πίσω στο κλαδί. Οκέι, τι πρέπει να κάνω, τι ρώτησα, μιας και ξαφνικά μου φαινόταν τα μάτια της τόσο σοφά. Και ρώτησα, λοιπόν, τι πρέπει να κάνω και μου λέει, πρέπει να τελειώσω το βιβλίο που ξεκίνησες. Λέω, ναι, εντάξει, θα το ήθελα, λέω αυτό, αλλά παρατήρησα ότι η έμπνευση μου έρχεται όταν είμαι σε πόνο και δεν μου αρέσει αυτό. Και μου λέει, ο πόνος δεν υπάρχει πραγματικά, είναι ψεύτικο πράγμα. Ένιωθες αυτή την ψευδέση όταν ξεκίνησες να γράφεις το βιβλίο. Αλλά πες μου, δεν ήταν σαν να βλέπεις μια ιστορία να γίνεται μπροστά σου, σαν να βλέπεις μια ταινία μπροστά σου και εσύ απλά είχες να την περιγράψεις. Ναι, της λέω. Εγώ, λέει, σου έστελνα τις σωστές συχν του βιβλίου. Αν θα θέλαμε να το ονομάσουμε, λέει, κάπως έτσι. Σου έστελνα το αρχείο του βιβλίου από τα Καστικά Παιδεία. Αρχιεσάμε να γράφουμε αυτό το βιβλίο μαζί. Σ' αρέσει μου, λέει. Αυτό σαν ιδέα, πώς σου το εξηγώ. Εντάξει, της λέω. Γιατί δεν ήξερα και τι να πω. Ήταν για μένα πολύ σουκαριστικό, οπότε απλά της είπα, οκέι. Ωραία, μου λέει, αν σου αρέσει, μπορείς να συνεχίσεις το βιβλίο και θα σου δώσω μια μεγάλη έκπληξη σαν δώρο. Θέλεις? Δεν μου αρέσουν οι εκπλήξεις, της είπα. Ωραία, μου λέει, συμφωνεί. Και άπλωσε το χέρι της για να κάνουμε χειραψία και να πούμε ότι κλείνουμε τη συμφωνία. Συμφωνή. Της είπα γελώντας, σκεφτόμενη, ότι αυτό όλο δεν είναι καθόλου πραγματικό. ότι αυτό όλο είναι απλά ένα όνειρο και θα έπρεπε, γιατί όχι, να συμμετέχω, να διασκεδάσω κτλ, αντί να νιώθω σοκαρισμένη. Ακούστηκε το ξυπνητήρι μου, που άρχισε να με πετάει έξω από το συνεδριτό όνειραμα, να αθολώνουν όλα. Ωχ, φεύγω, της φώναξα, καθώς αυτή άρχισε να ξεθουριάζει μπροστά μου. Τον μάμινε μάγια μου, λέει, να με καλέσει όποτε με χρειάζεσαι. και κουνάγε το χέρι της. Την επόμενη βραδιά, όταν τελείωσα τη δουλειά με τους ασθενείς μου, κάθισα στο γραφείο μου και άνοιξα το αρχείο εκείνος, το οποίο είχα γράψει τις πρώτες 25 σελίδες. Άρχισα να σκέφτομαι πώς θα έπρεπε να συνεχιστεί. Σκέφτηκα διάφορους τρόπους, αλλά κανένας... Δηλαδή, πώς να συνεχίσω την ιστορία παρακάτω. αλλά κανένας από τους τρόπους δεν μου φαινόταν σωστός. Οπότε, γύρισα το κεφάλι μου προς το ταβάνι και είπα, «Ωκέι Μάγια, αν είσαι αληθινή, στείλε μου λοιπόν τη συνέχεια του βιβλίου». Κατευθείαν, εικόνες σαν ταινία άρχισαν να παίζουν μπροστά μου, εικόνες, διάλογοι, μια πραγματική ταινία. Έβλεπα τη ταινία. Οπότε, δεν μπορούσα ποτέ να ξεκινήσω να περιγράφω, να γράφω πάρα πολύ γρήγορα για να προλαβαίνω τις σκηνές αυτής της περίεργης ταινίας. Έτσι λοιπόν, ένα βιβλίο των 300 σελίδων ολοκληρώθηκε στις 49 ώρες. Η μάγια ήταν εκεί κάθε λεπτό. Ένα βράδυ αποφάσισα να γράψω μία σημείωση του Facebook. Τότε το Facebook είχε τις σημειώσεις που γράφαμε σαν άρθρα ο καθένας. Ο καθένας είχε το σημείο που έγραφε τα άρθρα του στο Facebook. Και αποφάσισα να γράψω μία σημείωση σχετικά με το βιβλίο. Ένα άρθρο δηλαδή σχετικά με το βιβλίο. Χάθηκα καθώς έγραφα και έγραφα περίπου μεσή ώρα. Όταν τελείωσα και τσεκάρισα τι είχα γράψει, ήμουν σε σοκ. Δεν είχα γράψει κάτι για το βιβλίο. Είχα γράψει ένα τεράστιο project, το Magic Project, το οποίο θα αλλάξει την ανθρωπότητα, όπως την ξέρουμε. Ήταν η έκπληξη για την οποία μου έλεγε η μάγια, το δώρο που θα μου δώσει μετά το βιβλίο. Όπως είδατε, λοιπόν, το προηγούμενο άρθρο ήταν 18 Οκτωβρίου 2017. Δείτε πόσο γρήγορα γινόταν όλα. 1 Νοεμβρίου του 17 είναι ο δεπόμενο άρθρο. Και γράφω τώρα. Τρεις μέρες πριν, τρεις μέρες πριν την 1 Νοεμβρίου, πήγα στο κρεβάτι με τη συνηθισμένη πρόθεση να έχω συνηθιστικό ονείρεμα. Πιθανώς ξέρετε ότι ο κάθε συνηθιστός ονειρονάφτης ρωτάει, «Ονειρεύομαι, ονειρεύομαι» μέσα στη μέρα του, καθώς κάνει συνηθισμένα πράγματα. Για παράδειγμα, αν ρωτάς κάθε φορά που πλένεις τα χέρια σου, ονειρεύομαι. τότε, σε κάποιο σημείο, μέσα στο όνειρο, όταν τα χέρια σου αγγίξουν νερό, πράγμα που το κάνουν συχνά, θα ενεργοποιηθεί αυτομάτως η ίδια ερώτηση μέσα στο κεφάλι σου. Θα αναρωτηθείς, «Ονειρεύομαι» την ώρα που αγγίζεις στο νερό. Θα το κάνεις τελείως ασυνείδητα και αυθόρμητα, γιατί θα σου έχει γίνει μια συνήθεια αν το κάνεις μήνες πριν. Και θα γίνεις συνειδητός ονειρονάφτης. Θα ξεκινήσεις ένα συνειδητό όνειρο, δηλαδή. Αυτός, λοιπόν, είναι και ο σκοπός που χρησιμοποιούμε τις μικρές συνήθειες. Και φαίνεται ότι σε εμένα λειτουργεί όταν αγγίζω νερό στο όνειρο, αλλά, προφανώς, λειτουργεί τότε, γιατί είναι η μόνη συνήθεια στην οποία αναρωτιέμαι αν ονειρεύομαι. Αυτές οι μικρές συνήθειες, λοιπόν, μας βοηθούν να προγραμματίσουμε το υποσυνήθιτο μυαλό μας. Οπότε... Ήμουνα σε ένα συνειδητόνυρο ξαφνικά, μπροστά σε μια όμορφη λίμνη. Ήταν πολύ ζεστή η μέρα, οπότε ήθελα να αγγίξω το νερό με τα χέρια μου για να δροσιστώ. Και καθώς το άγγιξα, έγινα συνειδητή. Δεν ξέρω καν πώς μου ήρθε η ιδέα εκείνη την ώρα να πω, ωραία, τώρα θέλω να δω πώς είναι η δόνηση, η συχνότητα της εσωτερικής μεταμόρφωσης. Πώς δείχνει, πώς μοιάζει. και αμέσως μπροστά μου, πάνω από τη λίμνη, εμφανίστηκε μία πεταλούδα, που ήταν ένα φαινόμενο απίστευτο το τι γινόταν αυτή η πεταλούδα. Οι λέξεις δεν μπορούν να το εξηγήσουν. Χάθηκα μέσα στην ομορφιά αυτού του φαινομένου και ο μελλοντικός μου εαυτός εμφανίστηκε ξανά. Ήταν πολύ όμορφη, υπέροχη, με όλα αυτά τα φτεράκια τέτοια, και μου είπε, Ωραία, από αυτή τη συχνότητα θα φτιάξεις ένα πίνακα συχνοτήτων. Και οι άνθρωποι θα αρχίσουν με αυτό το πίνακα να βιώνουν την εσωτερική τους μεταμόρφωση, απλά και μόνο έρχοντας στον χώρο τους. Με δουλεύεις, λέω, δεν έχω ιδέα να ζωγραφίζω. Ω, ναι, μου λέει, μπορείς. Και από εδώ και πέρα θα μπορείς να ζωγραφίζεις οποιαδήποτε συχνότητα νιώθεις εκείνη τη στιγμή που ζωγραφίζεις, απλώς βάζοντας την πρόθεσή σου. Της λέω, εντάξει, αυτό είναι too much για μένα για να το πιστέψω. Και μου λέει τότε, δοκίμασέ το πάνω σε κάποιον που δεν έχει ιδέα από πνευματικά πράγματα. Πες σε ένα άτομο, απλά να κοιτάξει αυτό το πίνακα που θα φτιάξεις και δες τα αποτελέσματα. Απάντησε και πέταξε μακριά. Όταν ξύπνησα, δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Κατευθείαν έψαξα και άνοιξα ένα πρόγραμμα Steel Photoshop, αλλά ένα δωρεάν πρόγραμμα Steel Photoshop, που δεν ήξερα καν να το χρησιμοποιώ, και άρχισα... να ζωγραφίζω ψηφιακά εκεί. Δεν είχα ιδέα τι κάνω. Δεν ξέρω πώς να ξαναφτιάξω αυτόν τον πίνακα. Αλλά ακριβώς έφτιαξα αυτό που είχα δει στο συνειδητό ονείραμα με την πεταλούδα. Και θα σας το δείχνω εδώ. Και φυσικά ήθελα να το τεστάρω. Οπότε το έβαλα στο Facebook. Και είχα μια ασθενή που δεν είχε καμία σχέση με πνευματικά πράγματα. Τα κοροϊδεύε. Κοροϊδεύε οτιδήποτε με τα φυσικό και τα λοιπά. και μου έγραψε ότι της αρέσει ο πίνακας, μου λέει, τι ωραίο, θέλω να το αγοράσω. Ταιριάζει μου λέει και με το σαλόνι μου και το καναπέ μου και κάτι τέτοιο. Τέτοια ώρα μου έγραφε και της απαντούσα κι εγώ. Αυτή γούστα ρωτούσε πολύ τον πίνακα, τον είχε ανοιχτό μπροστά της και τον έβλεπε. Και ξαφνικά μου γράφει, κόρη, νομίζω θέλω να λάβω μέρος στο σεμινάριο που έλεγες, που διαφήμιζες στο Facebook, σχετικά με το μαγικό θεραπευτικό ραβδέ. Πότε θα το κάνεις? Σοκαρίστηκα, έτσι. Αυτή κοροϊδεύε τα πάντα τέτοια. Τα πάντα. Και κυρίως με το σαμινάριο που λέγαμε μαγικό ραβδί και τα λοιπά. Είναι μία τεχνική λεμουριανή που έχει ληφθεί από τα κασικά παιδεία. Το ήξερε, της το είχα εξηγήσει, αλλά φυσικά δεν μπορούσε να το πιστέψει και κοροϊδεύε. Και τώρα ξαφνικά ήθελε να μάθει να θεραπεύει το ενεργειακό της σώμα με το μαγικό ραβδί, ήταν κουφό. Και της λέω, καλά, εσύ τα κοροϊδεύεσαι τώρα τόσο καιρό, γιατί θες να το μάθεις. Νόμιζα ότι μου κάνει και πλάκα ίσως. Μου λέει, δεν ξέρω, εσύ, Κορίνα. Καθώς θαύμαζα τον πίνακα, νιώσα ότι μπορεί να έχω μια αποστολή να βοηθώ τους ανθρώπους, να τους θεραπεύω. Και θυμήθηκα, λέει, την τεχνική με το ραβδί. Και ξέρεις, δεν μου φαίνεται, μου λέει, περίεργο τώρα πια. Επίσης, λέει, μήπως μπορείς να μου φτιάξεις ένα πίνακα που να με βοηθήσει να θεραπεύσω τη σχέση μου. Εντάξει, παιδιά. Σοκαρίστηκα. Το τεστ ήταν πραγματικό. Το τεστ ήταν επιτυχημένο. Κι έτσι έφτιαξα και τον πίνακα εκείνον για τη σχέση. Έχει σημασία να σας το πω, γιατί για μένα ήταν ένα ακόμα τεστ. με αυτόν τον πίνακα, τον επόμενο. Οπότε έφτιαξα τον επόμενο πίνακα, ο οποίος ήρθε σε δύο μορφές. Και ήμουνα σίγουρη ότι οι άνθρωποι που θα τους τραβήξει ο πρώτος θα είναι αυτοί που, ανεξάρτητα πώς είναι οι σχέσεις τους, νιωθούν μία ένταση και ένα άχος για τον σύντροφό τους, που δεν το εκφράζουν. Έχουν κάποια άχη, κάποια θέματα που δεν τα εκφράζουν στον σύντροφό τους. Ενώ ένιωθα ότι ο δεύτερος πίνακας είναι για τους ανθρώπους που νιώθουν ήρεμοι στη σχέση, ακόμα και αν η σχέση δεν είναι καλή, γιατί εκφράζουν τα πάντα στο σύντροφό τους και το τι τους αγχώνει. Τα εκφράζουν με όμορφο τρόπο κτλ. Πίνακες θα έφερναν το ίδιο αποτέλεσμα. Την θεραπεία της σχέσης. Ο ένας πίνακας, ο πρώτος, θα ήταν σαν απορροφητικός μηχανισμός, θα απορροφούσε όλες τις αρνητικές ποιότητες που έρχονται από τον εγωϊκό εαυτό, και έτσι θα άφηνε το τσάκρα της καρδιάς ανοιχτό, καθαρό και να λάμπει, ώστε να μπορεί η σχέση να αρθίσει. Και ο άλλος πίνακας ήταν για τους ανθρώπους, τους άλλους που μπορούν και εκφράζονται εύκολα. Ήξερα, λοιπόν, ότι αυτή η ασθενή μου έχει πολύ στρες. για κάποια πράγματα που αφορούν τον άντρα της, αλλά δεν μπορούσε να τα παραδεχτεί ούτε καν σε εμένα. Οπότε την ρώτησα ποιο σπινάκας της αρέσει. Και φυσικά της άρεσε ο πρώτος. Μετά από λίγες ώρες, με κάλεσε. Τους τάσταλα τώρα απλά στο αρχείο του σπινάκας αμέσως. Μόλις πληρώναν. Κορίνα μου λέει τι συμβαίνει με αυτό το πίνακα. Καθώς το κοιτώ, αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι είχες δίκιο όταν μου είπες ότι έχω κάποια μπερδέματα μέσα μου σχετικά με τον άντρα μου που δεν τα έχω εκφράσει ποτέ. Και ξέρεις, μου λέει, πήγα κατευθείαν και του είπα μερικά. Και ήταν η πρώτη φορά που κατάφερα να του τα πω, χωρίς να είμαι θυμωμένη. Ήμουν τόσο γλυκιά, καθώς τα έλεγα, που όχι μόνο δεν θύμωσε, αλλά έδειξε μεγάλη κατανόηση. Αυτός ο πίνακας είναι ένα θαύμα. Για μένα που γνώριζα αυτή την ασθενή πάρα πολύ καιρό και βλέπω αυτές τις τεράστιες διαφορές επάνω της ξαφνικά, φαντάζεστε ότι ήταν απίστευτο. Διότι ακόμα και με την νομιμοπαθητική, που έχει τη δύναμη να κάνει τέτοιες αλλαγές, ίσως είναι η μόνη μέθοδος που έχει τη δύναμη να κάνει τέτοιες αλλαγές βαθιές, θα περίμενα κανείς να περάσουν ένα-δύο χρόνια. Άντε έξι μήνες, ρε παιδί μου. Αλλά αυτό που τον πήρα γινόταν τσακμπάμ. Και έκανα άλλο ένα πείραμα, Έβαλα τους πίνακες σε ένα κρουπ στο Facebook, στο κρουπ εξωτερικού, όπου έμπαιναν χιλιάδες πνευματικοί άνθρωποι και τους ρώτησα τι συχνότητα νιώθουν. Και είχα πάθει πλάκα, γιατί όντως βρήκαν τις σωστές συχνότητες, τις ένιωθαν. Προχωρώ, λοιπόν, να σας πω για το αστυρικό ταξίδι. Κάποια στιγμή είχα δει Τότε που ακόμα το ίντερνετ ήταν καθαρό, γιατί τώρα λέμε δεν κάνουμε διαλογισμός τέτοιος, έτσι, από ίντερνετ και από YouTube, τότε που ακόμα υπήρχαν κάποια καθαρά πράγματα, υπήρχε ένας περίεργος διαλογισμός που σε πήγαινε σπλιάδες. Και είπα να το δοκιμάσω. Και τι έκανα. Τον άκουσα τσακμπά και μετά τον έκανα μόνη μου. Τον διαμόρφωσα εγώ σε δικό μου. Έλεγε, λοιπόν, εκεί ότι μόλις φτάνει η σπηλιά δεν συναντάς μια κυρία. Εγώ τη φαντάστηκα με ένα μόβια αριστερό φουστάνι και ένα καπέλο στο κεφάλι, περίεργο καπέλο. Ξέρετε, φαντάστηκα με ρούχα που δεν θα τα βλέπαμε τώρα στη Γη. Και άρχισα μετά από αυτό, αφού έκανα αυτόν τον διαλογισμό, να τον χρησιμοποιώ βοηθητικά για να κάνω αστυρικό ταξίδι. Δηλαδή, κατάλαβα ότι μπορεί να φοβάται ο νους μου, και βρήκα εγώ τον τρόπο να βάζω και τα συντροφάκια μου, τη κυρία με τον Μόφου Στάιν, τον Αρχάκη Ολομιχαέλ και διάφορους άλλους, να έρχονται να με συνοδεύουν. για να κάνω πιο εύκολα το αστυρικό ταξίδι. Αυτά είναι γνώσεις που τα είχα μέσα μου, δεν μου τα έχει μάθει κανείς να με βοηθήσω με τέτοιο τρόπο. Είτε τα καταλάβαινα, είτε... Μάλλον, τα είχα μέσα μου. Κάποια στιγμή, λοιπόν, με φιλοξενεί ο δάσκαλος στο σπίτι του στην Αθήνα, για κάτι μήνες. Και μου παίρνει μια κυρία τηλέφωνο. Και μου λέει, είμαι φίλη, βλέπω τα βίντεό σου και σε θαυμάζω πολύ. Είμαι η Ελένη και είμαι φίλη του τάδε στρατηγού που τον γνώρισες Αυτός ο στρατηγός μεγάλος ηλικίας, αλλά πολύ σημαντικός άνθρωπος, σαν παιδάκι. Της λέω, πω πω, αλήθεια, είσαι φίλη του. Ναι, ναι, να έρθεις από εδώ να βρεθούμε. Έρχεται λοιπόν η κυρία και μόλις ανοίγουμε την πόρτα παθαίνω πλακ. Η κυρία ήταν αυτή του αστρικού ταξιδιού. Και φοράγε τα ίδια ρούχα. Ποια κυρία... με ένα μακρύ φουστάνι... μοβ... έντονο... γυαλιστερό... που κάτω-κάτω έχει... κάτω-κάτω.

Έχει... πώς.

Τα λένε αυτά τα μαύρα πομ-πομ... και στο κεφάλι να φοράει το ίδιο καπέλο. Αυτό είναι το πρώτο φουστάνι. Πάθαινα σοκ που τη βλέπω και της λέω, «Σε ξέρω». Μου λέει, «Κι εγώ σε ξέρω». Η ρεμότατη εκείνη. Λέω, «Σε ξέρω τις πληλιάδες, ξέρεις». Μου λέει, «Το ξέρω». «Δώρε, πού είσαι, τι γίνεται εδώ!» Έχω πάθει πλάκα, έτσι. Αυτή η ρεμότατη σου μετέδιδε ότι, «Εντάξει, πώς κάνεις έτσι, ρε παιδάκι μου». Οπότε, ξέρεις, σε έκανε και σένα να είσαι πιο κάλμα. Πάμε να καθίσουμε. Μου λέει, «Αυτό είναι δωράκι για σ και μου δίνει μια σακούλα που μέσα έχει ένα καπέλο. Ήξερε ότι μου αρέσουν τα καπέλα. Μέσα έχει ένα καπέλο, που πάνω το καπέλο έχει μια καρφίτσα. Το έχω ακόμα το καπέλο αυτό. Έχει μια καρφίτσα που ήταν σαν μεγάλος, πολύτιμος λίθος καρφίτσα. σε γκρυ, γκρυ το καπέλο, νομίζω ασμίω, λίθος, γκρίζος, κάτι τέτοιο. Αχ, της λέω, τι ωραία, το ξαναβάζω στη σακούλα και το πάω στο δωμάτιό μου. Καθώς προχωράω στο διάδρομο, κατεβαίνω στον κάτω όροφο, ήταν διόρροφο το σπίτι του δάσκαλου, για να το πάρω να το αφήσω στο δωμάτιο, γιατί κυκλοφορούσαν πολύ εκεί μέσα, και δεν ήθελα να μου το λερώσουν, να μου το... Μου αρέσουν τα καπέλα πολύ, ήταν και το δωράκι τώρα από αυτήν που ήρθε από τις Πελιάδες, Καθώς προχωράω στο διάβαινο μου και πηγαίνω προς το δωμάτιο, πέφτει κάτι στο κεφάλι μου. Νιώθω κάτι να πέφτει στο κεφάλι μου από το ταβάνι, το οποίο σκάει στο κεφάλι μου πρώτα και μετά σκάει στο πάτωμα και ακούγεται... που έσκασε κάτω στο πάτωμα. Το βλέπω, ήταν ένας μικρός μου ουλίθος, ο οποίος είχε μία τρυπούλα και από την τρυπούλα κρεμνιόταν μια μαύρη κλωστή. Αν το πιένες δηλαδή, σου έμοιαζε κάλλιστα με αυτό σχέδιο εκκρεμές. Λέω, θα πέσει από τη σακούλα. Δεν μπορούσα να το παραδεχτώ ότι έπεσε από το ταβάνι. Λέω, μάλλον κούνησα πολύ δυνατά τη σακούλα. Τώρα βέβαια φανταστείτε αν ήταν μέσα στη σακούλα πόσο δυνατά θα έπρεπε να την κουνήσω τη σακούλα για να φύγει αυτό το πράγμα, να ξεπεράσει και το καπέλο και να φύγει επάν Καμιά φορά δεν μπορούμε να πιστέψουμε τα πολύ απλά πράγματα γιατί μας φαίνονται εξωφρενικά τρελά και η λογική μας μας πάει σε εξηγήσεις που είναι πιο εξωφρενικές τρελές από την πραγματικότητα. Και λέω, αυτό έγινε, ήταν σακούλα ή είναι της γυναίκας. Το παίρνω, λοιπόν, και πάω εκεί που με περίμενε και με μια πολύ απίστευτη άνεση της το αφήνω. Της λέω, θα φτιάξω τσάι. Της το αφήνω μπροστά. Της λέω, αυτό είναι δικό σου, ήταν σακούλα. Και γυρνάω την πλάτη μου και πάω να φτιάξω τσάι. Τι λες, μου λέει, η σακούλα δεν είχε τίποτα άλλο μέσα. Τι είναι αυτό. Αυτό δεν είναι δικό μου, μου λέει. Λέω, σοβαρά μιλάς τώρα. Μου λέει, ναι. Λέω, δεν γίνεται. Μου λέει, γιατί χλωμιάζεις. Αυτή ήταν κουλ. Λέω, γιατί, δεν ξέρεις τι έγινε και πώς ήρθε αυτό το πράγμα σε εμένα. Αυτό σου λέω, τώρα που πήγαινα τη σακούλα, έσκασε στο κεφάλι μου από το ταβάνι. Και νόμιζα το κούντσα τη σακούλα. Τα λοιπά, τα λοιπά. Μου λέει, φέρε όποια σακούλα θες, να την κουνήσουμε έτσι, να δούμε αν θα πεταχτεί από μέσα με αυτό το πράγμα και θα πάει να χτυπήσει το ταβάνι. Λέω, έχεις δίκιο. Το παίρνουμε και πάμε στον δάσκαλο. Του λέω, αυτό το πράγμα έσκασε στο κεφάλι μου από το Μου λέει, είναι υλοποιημένη ενέργεια από το σκάφος. Τώρα, όσοι έχετε διαβάσει το βιβλίο, ξέρετε τι συμβαίνει με το μοβλήθο και ξέρετε τι συμβαίνει και με το σκάφος, έτσι. Και τότε λέω, Θεέ μου, ο μοβλήθος του βιβλίου. Λοιπόν, καταλαβαίνετε ότι όλα αυτά συσχετίζονταν με το αστυρικό που είχα κάνει εγώ, που έκανα συνέχεια εγώ και έβλεπα την κυρία. Κουφά πράγματα. Σοκαριστικά. Ο δάσκαλος, λοιπόν, μου είπε ότι το τσεκέρνει, γιατί αυτός είναι ο πουλιανμπέρους στα κρεμμύδια, και μου λέει, αυτό το κρεμμύδι δεν θα παίρνει ποτέ λάθος απαντήσεις, γιατί ξέρετε, όλα τα κρεμμύδια παίρνουν λάθος απαντήσεις. Αυτό δεν θα παίρνει ποτέ λάθος απαντήσεις. Θέλω να βγάζεις θεραπεία για τους ασθενείς μου. Φανταστείτε. Και τότε ήταν η φάση που ακόμα ήμουνα πολύ χάλια εγώ οικονομικά. Φανταστείτε. Φανταστείτε. Και τώρα που το συνειδητοποιώ, όντως, ρε παιδιά, Με το που ξεκίνησαν όλα αυτά... Εγώ τα έχω λίγο αλλιώς στο μυαλό μου. Αλλά όταν ξεκίνησαν όλα αυτά, έκανα και τη μεγάλη αλλαγή της αφοβίας που ξεκίνησα και της υπνώσης. Λες και όλα άλλαξαν και το μυαλό μου άλλαξε. Ακόμα κι αν ήμουν εισερχόμενη ήδη και ήμουν αλλαγμένη. Άλλαξαν όταν ξεκίνησα με το βιβλίο και να κατεβάζω αυτά τα πράγματα. Δηλαδή, όταν ξεκίνησα να φροντίζω το θεοσχέδιο και την αποστολή μου. και ευχαριστώ που ποιος μου έδωσε τώρα την ιδέα να συσταπώ όλα αυτά, γιατί δεν το έχω ξανακάνει, γιατί τελικά κατέληξε στο να συνειδητοποιήσω αυτό κι εγώ. Ότι και με εμένα έτσι έγινε. Η αυθονία μου ήρθε όταν ξεκίνησα να κάνω αυτά που έπρεπε για το θείο σχέδιο, για την αποστολή μου. Αλλά, όπως το λένε και στο τσάντελινγκ, ποτέ να μην το κάνετε για αυτόν τον λόγο. Θα σας διώξουν. Και όλα τα έλεγα να τα κάνετε αυτά που πρέπει, θα σας διώξουν αν ο λόγος είναι ο λάθος και ξεκινάτε την αποστολή σας για να έχετε φθονία. Έτσι λοιπόν, φίλοι μου, με βλέπετε τώρα με άλλα ρούχα, με βλέπετε βράδυ, γιατί ξεκίνησε αυτό το βίντεο να φτιάχνεται από το πρωί και κόψε, ράψε, κόψε, ράψε για να μην σας βγει πολύ μεγάλο αναγκαστικά τόσες ώρες γινόταν επεξεργασία, έτσι γίνονται αυτά. και ελπίζω να σας άρεσε. Το αφήνω έτσι ολόκληρο, δεν το σπάσω σε κομμάτια, γιατί συνήθως δεν βρίσκεται το ένα κομμάτι με το άλλο. Οπότε, όποιος ενδιαφέρεται για το σεμινάριο ή έστω για να έρθει στην παρέα μας, στην Ομάδα Ειλοποίησης, ακολουθείτε το link που θα βρίσκεται εδώ από κάτω στο πρώτο καρφιτσωμένο σχόλιο. Πατάτε το link, μένετε στην Ομάδα, χαιρετήστε μας, να ξέρουμε ότι μπήκατε, γιατί δεν φαίνεται απ' αλλού, και θα τα πούμε εκεί. Φιλιά από όλα σε όλους.