A Greek monologue on Jesus's call to be like children, arguing he meant without prejudices, not childlike. The speaker connects this to ideas about souls, reincarnation, and how repeated mistakes create corrective nudges that shape who we become.
Είναι άλλο να λες. Ξέρεις, είναι καλό να κρατάμε το παιδικό πνεύμα. Που λάθος το ονομάζουμε παιδικό πνεύμα. Στην ουσία, λάθος το ονομάζουμε παιδικό πνεύμα. Τι εννοούσε ο Χριστός όταν έλεγε να στεστάτε τα παιδιά. Να μην έχετε πεπιθήσεις εννοούσε. Τα παιδιά όμως σήμερα έχουν. Έβλεπα ένα βίντεο, εννοούσε, μόνο το μικρό του ξέρω, ο Αντώνης λέγεται, που έλεγε ότι γιατί νομίζετε λέει ότι γεννιούνται άρρωστα μωρά. Είναι ψυχές που έχουν ξανα Αυτό λέει και ο Τον Κάμπελ, παιδιά. Το ίδιο λέει και η Φυσική πλέον. Ότι θα τρώμε τη σφαλιαρίτσα μας, η οποία δεν είναι τιμωρία. Είναι σκουντίτσα. Μας κουντάει, μας κουντάει, μας κουντάει το αισίας. Και όσο κάνεις τα ίδια λάθη, θα σου δίνει μεγαλύτερες σκουντίτσες και μεγαλύτερες σκουντίτσες. Γι' αυτό έχουνε μεγάλη σημασία οι επιλογές μας.
Κβαντική Ύπνωση & Ψυχολογία: Τι Αποκάλυψε το Υποσυνείδητο σε 3 Αληθινές Ιστορίες;
