Χάνεσαι

Τι ωραία είναι αυτή η γαλήνη, αυτή η ηρεμία στα σκοτεινά. Σε τραβάει, σε ρούφαει και χάνεσαι. Εσύ πάντα ήθελες πολλούς ανθρώπους γύρω σου, γιατί πίστευες ότι ξέρουν να αγαπούν, ότι μπορούν να αγκαλιάσουν, Να είδες τι λάθος έκανες. Δεν ξέρουν να νοιάζονται. Τους τρυπάει το σκοτάδι του εγώ τους. Αλλοπαρμένοι τριγυρνούν στις αναμνήσεις τους. Η αγάπη τους είναι ο σουγιάς με τον οποίο κόβουν τα φτερά σου. Και εσύ χάνεσαι. Μύρο λατρούν, νομίζουν πως κάποιοι είναι, ξαδιάτροπες ψυχές, το νιάξι μου δεν γνώρισαν, πως περιμένεις να σου το δώσουν τώρα. Ξέρεις ότι πρέπει να πάρεις απόφαση. Απόφαση γερή, σκληρή. Μακριά να τους πετάξεις. Μα συ δεν είσαι σαν αυτούς. Τους νιάζεσαι. κι αυτούς φροντίζεις μέσα στην αρρώστια και τις απειλά που σου δίνουν. Αχ, αγγελική ψυχή, κατέβηκες εδώ, εδώ στη γη, και δεν ξέρεις πια ποιο είναι σωστό να πράξεις. Αυτό που είναι καλό για σένα ή αυτό που είναι καλό για αυτούς. Γιατί δεν μπορούν να αγαπήσουν Τότε αυτά τα δύο θα ήταν ένα. Ό,τι ήταν καλό για σένα, θα ήταν καλό και για αυτούς. Πόσοι άψυχοι. Παντού, παντού γύρω σου. Καταπατούν τα πάντα, δεν σέβονται όρια. Δεν έχουν ιερό, επειδή δεν ξέρουν να αγαπούν ούτε τον εαυτό τους. Ούτε γνωρίζουν πως να τους αγαστούν. Μακριά τους όλα είναι τόσο ήρεμα. Αυτή η γαλήνη που σε ρουφάει. Και φτάνεις εσύ να φοβάσαι ότι περπατάει. Αυτή τη φορά, φίλε μου, κάνε τη σωστή επιλογή. Γαλήνια να έχεις και ομορφιά στη ζωή σου. Το καλό το δικό σου να επιλέξεις. Το σύμπαν θα το δει τότε και θα πράξει ανάλογα. Θα δει τουλάχιστον ότι εσύ νοιάζεσαι, γι' αυτό μου χρειάζεσαι και θα στο φέρει. Θα σου φέρει κοντά σου το όμορφο, το ήρεμο, το γαλήνιο. Γεμάτο νιάξιμο στην αγκαλιά σου. Στην αγκαλιά του θες να νουρίζει. Μη φοβάσαι. Κάνε τη σωστή επιλογή. Σ' αγαπώ.