ΑΛΛΑΞΑ - Βάζω τα όρια μου! Μπορείς κι εσύ!

Γεια σας, φίλοι μου. Σήμερα, 22-23, η Κορίνα άλλαξε και το τελευταίο κομμάτι που της είχε απομείνει να αλλάξει και που την παιδεύει χρόνια. Είναι δηλαδή λίγο σαν βλόγγ αυτό, έτσι. Τα βλόγγ, ξέρετε, είναι όταν δείχνουμε τη δική μας ζωή. Αλλά πιστεύω θα σας βοηθήσει και εσάς. Δεν ξέρω τι πρόκειται να πω. Θα το πω πώς τα νιώθω. Βασικά πάντα αυτό κάνω. Λοιπόν. Οι αλλαγές μας μπορούν να γίνουν πλέον στα χρόνια που ζούμε μέσα από τη χαρά. Όμως, ποιος το κάνει αυτό, δεν το κάνει σχεδόν κανείς. Χρειάστηκε και για μένα λοιπόν να περάσω ένα σοκ για να αλλάξω και να πω τέρμα οι λακείες και αρχίζω και βάζω τα όρια μου. Είχα μεγάλο θέμα στο να βάζω τα όρια μου. Υπήρχε και εξήγηση, γιατί η λίστα των νομιποθετικών μας φαρμάκων δεν το κάνουν έτσι στην Ελλάδα, δεν έχουν δεχτεί να το κάνουν έτσι στην Ελλάδα, το έχουν δείξει κάποιοι νομιποθετικούς και δεν δέχτηκαν να το κάνουν έτσι, γιατί παίρνει πολύ χρόνο για να το κάνεις έτσι σωστά. Υπάρχει ένας τρόπος που βλέπεις την πραγματική λίστα των νομιποθετικών του καθ' ατόμου. Κι έτσι βλέπεις τι συχνότητες έχει πάνω του λαμπερές και τι πρέπει να κάνεις από πάνω του. Κι έτσι, λοιπόν, Ήταν γεμάτη από συχνότητες που δεν με αφήνουν να βάλω τα όρια μου. Έχω ξεκινήσει και πίνω κάποια από αυτά τα παθητικά με μικρές διαφορές. Θέλει χρόνο για κάτι τόσο βαθύ να αλλάξει, Όταν έχεις και μια παιδική ηλικία δίας, μαθαίνεις να μην βάζεις τα όρια σου και δεν πανάς σε εισερχόμενος, διότι υπάρχουν καταγραφές στις τράπεζες μνήμης που έχεις κληρονομήσει από αυτό το Άββατα στο οποίο ήρθες και κατσεκώθηκες, θα το πω έτσι. Λοιπόν, και έγινε αυτό το πράγμα, το σοκ του αρβάτω. Δεν ξέρω αν έχετε βιώσει κάποιο σοκ, το οποίο τόσο πολύ να νιώσατε ότι βίασε την ψυχή σας, που πραγματικά νιώθατε σαν να περάσατε κατάσταση βιασμού. Έτσι, λοιπόν, εγώ πέρασα ένα σοκ τέτοιου είδους. Αυτό, λοιπόν, με έκανε να νιώσω το νευρικό μου σύστημα τόσο τεντωμένο και τόσο εξαντλημένο, που πλέον δεν δεχόμουν μήγα στο σπαθί μου, να το πω έτσι. και τις δύο πρώτες μέρες ήμουν έτσι, τώρα άρχισα επιτέλους να βάζω τα όρια μου. Είναι απίστευτο. Έγινε, παιδιά, έγινε. Δεν είναι ανάγκη, ξαναλέω, μέσα από πόνο, να αλλάζουμε πράγματα. Απλά αυτή τόσο ακραία κατάσταση με έκανε πια, επειδή πάντα νοιάζομαι περισσότερο για τους άλλους και λιγότερο για τον εαυτό μου, με έκανε πια Να ξεφύγω από αυτό. Να μην με νοιάζει αν θα πω κάτι και θα πληγωθεί ο άλλος. Να μην με νοιάζει. Σ' έφυγα από αυτό. Διότι υπερέβαλα όταν νόμιζα ότι θα πληγωθεί ο άλλος. Και μάλιστα υπάρχει ένα άτομο που μου είπε... Τι, γιατί το βλέπεις έτσι. Λέω μπαίνω στα παπούτσια σου και σκέφτομαι τις στεναχωριές. Δεν μπαίνεις λέει στα παπούτσια μου, μπαίνεις στα δικά σου παπούτσια. Πώς θα νιώθεις εσύ αν βιώνεις αυτό που βιώνω εγώ. Εγώ δεν στεναχωριέμαι. Και λέω, κοίτα, κοίτα, κοίτα τι μαλάκας είμαι. Δεν ξέρω αν θα μου το κόψει το YouTube για τη λέξη αυτή. Αλλά λέω, κοίτα. Δηλαδή, όντως. Γιατί ξέρετε, ακόμα και αυτό που λέμε μπαίνουμε στα πούτσια του άλλου. Στην ουσία τι είναι. Είναι η ασυνέστηση. Την ασυνέστηση πάντα όμως την κάνουμε βάσει του πώς νιώθαμε εμείς. ή του πώς θα ήταν φυσιολογικό να νιώθει κάποιος. Ναι, κάποιος θα ήταν φυσιολογικό στην α' κατάσταση να στεναχωριέται. Αλλά το συγκεκριμένο άτομο, ας πούμε, δεν στεναχωριόταν. Τέλος πάντων, έγιναν όλα αυτά που έγιναν και άλλαξα και πλέον βάζω τη θεωρία μου ότι πλέον μου φαίνεται τόσο γελίο, ξέρετε, όταν αλλάξεις, όταν κάνεις το κλικ, γιατί διακόπτηση είναι. Είτε παιδεύεσαι 10 χρόνια, είτε 20 χρόνια για να αλλάξεις κάτι, τελικά πάντα σε ένα κλικ το αλλάζεις Και είναι αλήθεια. Ό,τι έχω αλλάξει, το έχω αλλάξει σε ένα κλικ. Απλά είμαστε οι άνθρωποι λίγο χαζούλιδες και κάποια πράγματα είναι πολύ βαθιά ριζωμένα μέσα μας. Όπως το ότι, αν κοιτάξω τώρα εμένα πρώτα και ύστερα τον άλλον, είναι κακό, πρέπει να βάζω πρώτα τον άλλο, μα όλοι σου λένε να βάλεις, εμένα δεν είμαι στεναχωρή αυτού του πράγματος. Γίνονται πράγματα, λοιπόν, γίνονται πράγματα που φτάνουμε σε ένα σημείο, στο οποίο λες, ρε σε, οι αιτίες που με κάνουν ότι κάνω αυτό είναι βλακώδεις. Είναι βλακίες. Γι' αυτό και πολλοί μου λέτε, κάνω πράγματα, και ο Τάδε μου λέει, δεν με δες, το ζήτησα. Και θα σου λέω, αχ, σε καταλαβαίνω. και μέρα μου πονάει αυτό γιατί το έχω δει πάρα πολύ. Ναι, το ότι δεν στο ζήτησα τελικά μπορεί να σημαίνει δεν το είχα ανάγκη, γιατί το κάνεις εσύ και τώρα μου λες κιόλας ότι το έκανες και στεναχωριέσαι που δεν έδωσες σημασία. Οπότε παιδιά, τι πρέπει να κάνουμε. Πρέπει καταρχάς να αγαπάμε τον εαυτό μας πρώτα. Την αγάπη του εαυτού τη μία εγωιστική, δηλαδή αυτή που ξεκινάει και σταματάει σε έναν συγκεκριμένο σημείο. Αυτό το σημείο είναι μόνο το τι με κάνει να νιώθω καλά. Όταν νιώθω καλά, φέρομαι και στους άλλους καλά, έτσι. Δεν αφήνω να μου καταπατήσουν τα ωραία και να με θυμώνουν, να με αστεναχωρούν, να με πατάνε. Έχουν δίκιο. Αυτό που μου λένε είναι κάτι που εγώ κάνω σ' αυτούς και τους τρελαίνω πρώτα και γι' αυτό μου το λένε. Τότε, ναι, και να δω να φτιάξω τον εαυτό μου. Δεν θα κάνω κακό στους άλλους. Δηλαδή, να μην τα καταπατάμε όλα, να μην τα συμπεδώνουμε όλα, να υπάρχει σωστός διαχωρισμός. Όχι αυτοί που είναι παρτάκιδες και αυτοί που σπάνε τα νεύρα στους άλλους να λένε «Α, ναι, μου είπε αυτό, μου είπαν αυτοί να κάνουν το σωστό και ποιοί είναι αυτοί που θα μου το πούνε, γιατί εγώ νιώθω καλά με το να κάνω το λάθος, που δεν το βλέπουν σαν λάθος». Πρέπει λοιπόν να φροντίζουμε να νιώθουμε καλά, να νιώθουμε όμορφα, να είμαστε μεν ανθρώπους που μας νοιάζονται και να φροντίζουμε να μην κάνουμε κι εμείς μπλαγίες για να μην μας τη λένε κι οι άλλοι. Γιατί κι οι άλλοι κάποια στιγμή όσο και να προσπαθούν να μας βοηθήσουν κάποια στιγμή θα σπάσουν τα νεύρα τους και θα αρχίσουν να βάζουν τα όρια τους όπως καλή ώρα έπαθε και η Κορίνα. Είμαι πολύ χαρούμενη σήμερα γιατί έκανα αυτή την αλλαγή και μου έχετε δώρο και από το Σύμπαν ένα ηλεκτρικό πιάνο. Δώρο από το Σύμπαν. Ναι, όλες αυτές τις συγκυρίες έφεραν έτσι τις καταστάσεις ώστε να κάνω το σωστό, να αλλάξω. Να βάλω τα ωριά μου, να απομακρυθώ από αυτούς που πρέπει και που δεν άξιζαν, να απομακρυθώ από ανθρώπους που τους έδινα πάρα πολλά πράγματα και δεν τα εκτιμούσαν και ήταν αχάριστοι και όποτε έκανα το καλό, έτρωγα σφαλιάρες. Μόλις έκανα καλό, έτρωγα σφαλιάρες. Μόλις έκανα εκείνο το καλό που πήγαινα να τους κάνω, έτρωγα σφαλιάρες. Όταν κάνεις το σωστό για εσένα, έρχονται και δώρα. Και κάνοντας το σωστό αυτή τη στιγμή, το σωστό για εσένα και για τους άλλους, έτσι δεν είναι σωστό και το δίκιο. Έτσι μου έρχεται και δώρα και το πιάνο και ελπίζω να καταφέρω να φτιάξω και άλλες μελωδίες. Χαίρομαι πάρα πολύ που σας άρεσαν οι μελωδίες μου. Μα πάρα πολύ, γιατί κάποιοι μουσικοί μου είχαν πει «Α, πολύ ωραία, Κορίνα». Και ένας άλλος μουσικός μου είχε πει «Μμμ, είναι MIDI, δεν είναι φυσικός ο ήχος. Ναι, αλλά εγώ δεν ξέρω το δύσκολο πρόγραμμα. Μπορεί να έκανα δέκα χρόνια πιάνο, να τελείωσα το πιάνο, να τελείωσα το δύο. Να τα έχω παρατήσει πάρα πολλά χρόνια και σίγουρα δεν είμαι σαν αυτό μουσικό. Αλλά δεν ήξερα και πρόγραμμα του κομπιού τεράλλου, ούτε ξέρω». Έτσι. Και έτσι μου βοηθ Να φτιάξω πιο ωραίες μελωδίες. Αν και εμένα μ' αρέσουν αυτές πάρα πολύ. Και να ξέρετε ότι αυτές έχουν κατέβει. Και έχουν φτιάξει αυτές πάρα πολύ γρήγορα. Όταν κάτι φτιάχνεται πάρα πολύ γρήγορο, είναι που κατεβαίνει. Σε ενεργοποιούν όταν τις ακούτε. οπότε δεν είναι τυχαίο που μου γράφετε, ότι νιώθετε αγαλλίαση και όλα αυτά που μου γράφετε. Θα βάλω το link στο πρώτο σχόλιο εδώ κάτω από αυτό το βίντεο, θα βάλω το link με το playlist για τις Μελωδίες. Θα ήθελα όλοι να μου πείτε την γνώμη σας, να μου δώσετε έτσι και λέγω κουράγιο, να πιάσω το πιάνο, που έχω τόσα χρόνια να πιάσω πιάνο και δεν τολμώ και θα κάνω και αυτή την υπέρβαση και σας αγαπώ πάρα πολύ και φροντίζετε, Ό,τι δεν σας κάνει να νιώθετε καλά, αν το πετάτε. Και να κρίνετε όμως σωστά και δίκαια. Και να λέτε, τώρα αυτός, τόση ώρα αυτός ο άνθρωπος φωνάζει και λέει, δεν αντέχω, δεν αντέχω, γιατί το κάνεις αυτό. Ε, δεν σημαίνει ότι σου φωνάζει και λέει, δεν αντέχω. Ή ακόμα και να σε βρήσει. Εκείνος τρελάθηκε, μήπως κάτι του έκανες. Ποιαν εσάς, κάτι σας κάνουν και αντιδράτε έτσι, μην τους ακούτε. Γιατί οι ναρκισιστές, οι χειριστικοί φέρονται άσχημα και μετά σε φέρνουν στα ωριά σου, σε κάνουν να βρίσεις και μετά σου λένε, ντροπή σου, με βρίσες, ενώ εγώ δεν σε βρίσα. Ενώ αυτοί σου έχουν πει τα χειρότερα λόγια που σε πικραίνουν και σε πληγώνουν, χωρίς να χρησιμοποιήσουν λέξη βρισιάς, επίτηδες. Είμαστε όλοι παιδιά του Φωτός. Είμαι εγώ εκείνη. Είμαι εισερχόμενη. Ήρθα από άλλα παιδιά. Ήρθα να φέρω εδώ πέρα ένα άλλο πολιτισμό και προσέχω πάρα πολύ πως θα φερθώ στους ανθρώπους. Δεν μπορεί κανείς να με κατηγορήσει. Και αυτό που πέρασα αυτές τις μέρες και τα άτομα που έκαναν αυτά που έκαναν και που με κατηγορήσαν ξέρω πάρα πολύ βαθιά μέσα μου ότι είχαν άδικο. Σας συγχωρώ. Σας συγχωρώ εσένα φίλε. που παρόλο που σου έχω κάνει τόσο καλό, φεύγεσαι τόσο άσχημα, με κατηγόρησες και πήγες να πάρεις ανθρώπους μακριά επειδή ζήλευσες. Αλλά... Είμαι εγώ εκείνη. Και οι βιαστησίες μου είναι full. Και την ώρα που το έκανες, το ήξερα. Και είδες ότι έπαιρνα τηλέφωνο και έλεγα στον άλλον άνθρωπο, έλα γρήγορα εδώ, σε χρειαζόμαστε. Γιατί, παιδιά, Όταν φτάσεις στο σημείο, μπορείτε να φτάσετε σε αυτό το σημείο, θα ξέρετε, πήγε ο φίλος σας στο σπίτι του αδερφήλου, θα το ξέρετε μόλις ξεκινάει ο άλλος να σας κατηγορήσει τον άλλον. Θα το ξέρετε, θα ακούτε τη σκέψη, θα ακούτε τα λόγια που λέει. Το παθαίνω, μου συμβαίνει. Μπορείτε κι εσείς να γίνετε έτσι. Μπορείτε. Έχουμε όλα τα εργαλεία τώρα από πάνω. Γιατί έτσι θα είναι στη Νέα Αγία. Και όποιος δεν μπορεί να είναι έτσι, δεν θα μπορεί να συντονιστεί με τη Νέα Αγία και Σας αγαπώ πάρα πολύ. Αυτό δεν σημαίνει ότι λέω ότι εγώ σίγουρα θα πάω. Ούτε για μένα δεν ξέρω, έτσι. Λοιπόν, σας αγαπώ πάρα πολύ. Φιλιά πολλά σε όλους και ελάτε στην ομάδα του Viber. Θα χαρώ πάρα πολύ να σας δω εκεί. Φιλιά.