Ασθένησε με κορωνοϊό επτά μήνες και γύρισε από το θάνατο. Συνταρακτικό θαύμα. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ!

Γεια σας φίλοι μου. Με το βίντεο που θα ακολουθήσει έγινε κάτι πολύ περίεργο. Το βίντεο αυτό δεν είχε στον τίτλο του το όνομα του Αγίου Παΐσιου. Αλλά επειδή έλεγε ότι μιλάει για κάποιο θαύμα, το βάλαμε και το ακούγαμε μια φίλη μου. Πέρα απ' το ότι καθώς το ακούγαμε νιώθαμε τόσο γαλήνια, ήρθε ο συγκάτοικος που ήταν έξω, του ανοίγω την πόρτα και μου λέει, θυμιάζεται. Του λέω όχι. Λέει, έλα να δεις. Βγαίνω έξω από την εξωπορτά και μύριζε έξω όλη σκάλα θυμίαμα. Μετά το λέω αυτό, μάλιστα πήρα τηλέφωνο και την διοκτήτριά μου από κάτω και τη ρώτησα αν θυμιάσε εκείνη. Και μου είπε όχι. Είχα ζητήσει, όμως, δύο μέρες πριν ένα σημάδι από τον Άγιο Παΐσιο. Μετά δίνω το βίντεο αυτό στην ομάδα ειλοπείσεις και τους λέω, παιδιά έγινε αυτό και αυτό. Μία κοπέλα, λοιπόν, η Ελένη, γράφει, Κορίνα, μόλις το άκουσα το βίντεο κι εγώ. Της λέω, πήγαινε στην εξωπορτά σου και άνοιξέ την. Και δες αν μυρίζει. Και έρχεται και μου γράφει, Κορίνα, θαύμα! Μυρίζει και εδώ! Λοιπόν, ας το ακούσουν όλοι αυτό το βίντεο, λοιπόν, γιατί προφανώς δίνει υπέροχες συχνότες, δίνει ευλογία και προστασία. Και διαδώστε το βίντεο, το θαύμα, για να διαδώσουμε το θαύμα που έκανε ο Άγιος Παΐσιος σε αυτόν τον άνθρωπο Αλλά πέρα από αυτό, καθώς το διαδίδετε και καθώς το ακούτε, θα έρχονται ευλογίες εσάς και δοκιμάστε και εσείς αυτό με την εξουπορτά σας. Είναι φοβερό, δηλαδή δεν έγινε μόνο σε εμάς, έγινε και στην άλλη κοπέλα που το άκουσε και ίσως γίνει και σε περισσότερους. Ας έχουμε την ευλογία του Αγίου και σας αφήνω να δείτε το βίντεο. Φιλιά πολλά σε όλους!

Ο κορωνοϊός μαστείζει και βασανίζει τον κόσμο μας. Είναι ένα επώδυνο συναπάντημα για την κοινωνία μας. Αν τον μετρήσουμε με ανθρωποκεντρικά κοσμικά κριτήρια, ο κορωνοϊός είναι μια αδικαιολόγητη συμφορά, πολύ άδικη, τόσο αποκαρδιωτική, που κάποτε κάποτε μας τρομάζει και μόνο η σκέψη της. Αν όμως τον αντιμετωπίσουμε με τα μάτια της Ορθοδοξίας, αυτής που μας παρέδωσαν οι προγονείς μας, τότε ο κορωνοϊός μας θυμίζει τον Σταυρό του Χριστού, που προηγείται πάντοτε της Αναστάσεώς Του. Τι θα πει αυτό? Παρακολουθήστε παρακαλώ όσα έπαθε ο κύριος Θεολόγης στο επόμενο βίντεο και σημειώστε το πώς συνδυάστηκε στην ζωή του ο απροσδόκητος πόνος και ο θάνατος με την θαυματουργική επέμβαση των Αγίων μας και τελικά την Ευλογία του Θεού μας. Υπέφερε, δεν απελπίστηκε, πίστευε και θαυματουργικά σώθηκε. Ευχαριστούμε πολύ το κανάλι «Ραδιοχριστότητα» που μας παραχώρησε την άδεια της αναδημοσιεύσεως του θαύματος αυτού. Ευχαριστούμε θερμά τον πατέρα Νικόλο Βαξεβάνη, Προϊστάμενο του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος Μεσημερίου Θεσσαλονίκης, που παρουσίασε σε όλους εμάς το αξιοσημείωτο αυτό γεγονός. Παρακαλούμε θερμά τους φίλους του καναλιού, να παρακολουθούν στο YouTube την ραδιοχριστότητα. Πολλά έχουν να ωφεληθούν. Στα σχόλια παραπέμπουμε στο link όπου μπορείτε να ακούσετε όλη την συνέντευξη που παραχώρησε ο κύριος θεολόγης στον πατέρα Νικόλαο Βαξεβάνη. Τους ευχαριστούμε και τους δύο θερμά. Ζη κύριος ο Θεός ημών.

Αγαπητοί ακουρατές, πριν 7,5 μήνες, ένας αγαπητός φίλος και πνευματικά αδελφός μου νόσησε με την ασθένεια του κορονοϊού. Είχα μάθει ότι διασωληνώθηκε και η κατάστασή του ήταν πολύ δύσκολη. Αλλά της Αγίας Άνης χτύπησε το τηλέφωνο αργά το βράδυ και ήταν ο ίδιος. και μου είπε ότι μετά από 7 μεσημήνες βγήκε και πήγε στο σπίτι του. Καταλαβαίνετε τι μεγάλη χαρά ένιωσα. Αλλά όπως όταν στη συνέχεια της συνομιλίας μας μου είπε τι έζησε, τότε πραγματικά είπα «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν». Σήμερα κοντά μας στην Ραδιοχριστότητα, έχουμε την ιδιαίτερη χαρά, δέχομαι τον φίλο και αγαπητό μας αδελφό, τον κύριο Θεολόγη. Κύριε Θεολόγη, χρόνια πολλά, καλώς ήρθατε στην Ραδιοχριστότητα.

Χρόνια πολλά, ευλογείτε πατέρα Νικόλα.

Είναι μεγάλη χαρά για μας που θα μοιραστείτε εδώ μαζί μας όσα ζήσατε και δεχτήκατε να τα μοιραστείτε αυτά μαζί μας γιατί πραγματικά θα μας ωφελήσουν, θα μας διρήξουν αλλά και θα δούμε τη δύναμη του Χριστού μας, τη δύναμη της πίστεως αλλά και ταυτόχρονα θα δούμε και την παρουσία των Αγίων στη ζωή μας. Για να μας εξηστορίσετε έτσι αναλυτικά από την αρχή. Τι έγινε, πώς κολλήσατε κορονοϊό.

Εγώ νόσησα πρώτα τα παιδιά μου, η σύζυγος και μετά εγώ ήταν Κυριακή των Βαΐων. Ανέβασα υψηλό πυρετό, τη Μεγάλη Πέμπτη επειδή έπεσε πολύ το οξυγόνο, ενώ έπαιρναν τη βίωση από την πρώτη μέρα, όλα τα σχετικά από φίλους γιατρός, Διακομίστηκα στο υποκράτιο, είχε πέσει πολύ το οξυγόνο με πνευμονία, διαπιστώθηκε πνευμονία βαριάς μορφής και ήδη από τη δεύτερη μέρα θα έλεγα ότι δεν έχασα ακριβώς τις αισθήσεις μου αλλά ήμουν σε μια εμμυκοματώδη κατάσταση. Δεν μπορούσα να αναπνεύσω, δεν μου έφτανε το οξυγόνο του νοσοκομείου. Αποτέλεσμα ήταν κοντά στις ούτε 20 μέρες να με διασωληνώσουν στο Ιπποκράτειο, δεν υπήρχε κρεβάτι στην εντατική, ήμουνα στο διάδρομο και τα ξημερώματα μετά τις δυόμιση κοιμήθηκε κάποιος ασθενής στο Παπα-Νικόλαο και διακομίστηκα από εκεί στο Παπα-Νικόλαο, στο Πέτραινο στην εντατική εκεί στην πνευμονολογική. Έπαθα δυο ανακοπές, πνευμονική εμβολή, πνευμονική ίνωση, δυο μήνες διασωληνωμένος, τρεις μήνες σχεδόν στη Μονάδα Υψηλής Φροντίδος όπου και εκεί ήμουνα τετραπληγικός ούτε το κεφάλι μου κουνούσα τίποτα όταν αποσωληνώθηκα κατά τη διάρκεια της διασωλήνωσης σταμάτησαν να λειτουργούν οι πνεύμονες για πέντε ημέρες και επήλθε σε ψεμία των πνευμόνων και είπε ο Διευθυντής εκεί της ΜΕΘ ότι αύριο θα κλείσουμε το μηχάνημα Ευτυχώς δεν κατάλαβε η γυναίκα μου τι σήμαιναν τα λόγια αυτά. Πράγματι την άλλη μέρα ένας καθηγητής έκλεισε το μηχάνημα υποστήριξης των πνευμώνων και μόλις το έκλεισε η γυναίκα μου ήταν απ' έξω και βγαίνει πολύ θορυβημένος έξω και λέει μα δεν είναι δυνατόν, είναι ένα παράξενο πράγμα. Άρχισαν να λειτουργούν φυσιολογικότετα οι πνεύμονές του. Μιλάμε για αφρός λέει. Είχαν γίνει αφρός οι πνεύμονες. Αυτό είναι το πρώτο γεγονός έτσι, το πρώτο θαυμαστό γεγονός και έμεινα διασωληνωμένος. Προσβλήθηκα από 70 ενδονοσοκομιακά μικρόβια.

70!

Ναι, 70. Ήταν το πιο βαρύ περιστατικό και μάλιστα είχε αναλάβει ο ίδιος ο διευθυντής της λοιμοξιολογίας Ήταν το, όπως είπε και ο ίδιος, το στοίχημά του αυτό να παλέψουμε τα μικρόβια αυτά. Με πάρα πολλές αντιβιώσεις. Εμένα με είχαν ξεγραμμένο από την πρώτη στιγμή από το Ιπποκράτειο ακόμη. Ακόμη από το Ιπποκράτειο εκείνες τις μέρες. Βέβαια αυτό το διάστημα της διασωλήνωσης. Είχαν πάρει πάνω από δέκα φορές τηλέφωνο. Αργά τη νύχτα ξύπνησαν εδώ και τα παιδιά και τη σύζυγο. Και της είπαν αν το γραφείο τελετών είναι έτοιμο. Το επόμενο τηλέφωνο όμως θα είναι ότι έχει καταλήξει. Επειδή ήμουν πολύ βαριά, μου έκαναν τραχειοστομία, με αποσωλήνωσαν και καθώς ήμουν με την τραχειοστομία έπεσα σε κόμμα και είχα επιθανάτιο ρόγχο πολύ βαρύ. Εκείνο το βράδυ, αυτό ξεκίνησε το απόγευμα, Το απόγευμα ένας φίλος μου αστυνομικός, ο Νίκος, τηλεφωνεί μέσα στο Άγιο Όρος σε ένα κελί των Αγίων Θεοδόρων. Είναι δύο πατέρες, οι οποίοι συγγράφουν και τα βιβλία αυτά εκδίδουν για τον Άγιο Πορφύριο, ο προφήτης. Και τους είπε, τους ενημέρωσε ότι έτσι και έτσι ο Θεολόγης είναι στα τελευταία του, είναι πολύ βαρύ επιθανάτη ο Ρόγχο. και να ευχηθούν, να κάνουν προσευχή, να με ξεκουράσει ο Θεός και να με θεραπεύσει.

Και να ενημερώσουν και τους άλλους πατέρες φυσικά.

Ναι, ναι. Και αυτοί οι πατέρες με πήραν τηλέφωνο ύστερα από τρεις μήνες που ήμουν στο κέντρο αποκατάστασης και μου το λένε τώρα οι ίδιοι. Μου λένε εκείνη την ώρα λέει εμείς ετοιμαζόμασταν να πάμε στο κελί στην Παναγούδα που γιόρταζε ο γέροντάς μας, ο Άγιος Παΐσιος και συναννοηθήκαμε να κάνουμε κομποσχήνια στον Άγιο για την υγεία σου, ό,τι πει ο καλός Θεός. Λοιπόν, ο διπλανός μου, που εγώ ούτε καν τον ήξερα, γιατί ήμουν σε κόμμα, ήμουν σε καταστολή, ο διπλανός μου, ο κύριος Γιώργος Σερδάρης, τον ήξερε η σύζυγός μου, αυτός πολύ καλός άνθρωπος, γύρω στα μεσάνυχτα, Δεν άντεχε να με βλέπει έτσι να βουγκάω πολύ αργά ανάσανα.

Με πιθανάτιο ρόγχο έτσι.

Ναι πιθανάτιο ρόγχο πολύ βαρύ. Είχαν και παραβάν όλα αυτά. Είχαν πάρει τηλέφωνο στο σπίτι οι γιατροί και είπανε αν θέλετε λέει το πρωί αν τον προλάβατε να φέρετε το μεγάλο το παιδί είναι στο Λίτιο να δει τον πατέρα του για τελευταία φορά. Ευτυχώς όμως που δεν μπήγε μέσα γιατί είχα κατεβεί στα 37 κιλά από 91 που είχα 92. 37 κιλά ήμουν αγνώριστος. Αυτός ο άνθρωπος, γύρω πριν τα μεσάνυχτα, σηκώθηκε, δεν ήταν ούτε με τραχειοστομία, είχε πνευμονική ανεπάρκεια και ήταν πολύ βαριά και ήταν δίπλα μου στο θάλαμο και σηκώθηκε και κάθισε στην καρέκλα και με έπιασε το χέρι. Λέει, κρίμα είναι να φύγει το παλικάρι, λέει, απαρηγόρητο, τουλάχιστον τον κρατώ το χέρι. Αυτό πήγε μέχρι τις 5 το πρωί. 5 το πρωί τα διηγείται ο ίδιος τη γυναίκα μου. Ανοίγει η πόρτα, λέει, της εντατικής, εκεί της υ και μπαίνει ο Άγιος Παΐσιος. Αυτοί φαίνεται γνωριζόντουσαν όπως πήγαινα εγώ τις ειρηκάς στο Άγιο Όρος και στον Άγιο. Αυτός ήταν γύρω στα 65 χρονών ο κύριος αυτός και μίλησαν και από πάνω μου στάφηκε ο Άγιος μέχρι τις 5 και 20. 5 η ώρα έγινε αυτό τα ξημερώματα και αυτός αποσβολουμένος τον κοιτούσε τον έχασε κάποια στιγμή και σταμάτησε αυτό το ορόνχο σταμάτησε. και εγώ ήμουνα ήρεμος αλλά ήμουνα με τα μάτια γυρισμένα πίσω το στόμα ανοιχτό, ορθάνοιχτο και δεν είχα όμως ρόγχο. Έρχεται η γυναίκα μου πολύ πρωί επάνω ανεβαίνει και αρχίζει ο άνθρωπος να κλαίει και να της λέει ήρθε ο Άγιος Παΐσιος μην κλαίς σταμάτα και τον θεράπευσε θα δεις λέει ότι δεν θα πάθει τίποτα. Σταμάτησε ο ρόγχος την άλλη πάρα πολύ βαριά αφού οι γιατροί Ναι, οι γιατροί είχαν πει ότι πήρε το δρόμο του άνθρωπος να ξεκουραστεί τουλάχιστον. Και η γυναίκα μου δεν έδωσε πολλή σημασία, αλλά έβλεπε ότι δεν είχα εγώ το ρόχο αυτό, απλώς ήμουνα σε αυτή η ακατάσταση. Και κατεβαίνει στο σπίτι από το Παπα-Νικολάου, γιατί θα ξυπνούσε ο μικρός μας, ο τρίτος ο γιος, και βάζει να τον πάει στον παιδικό. Και καθώς κατεβαίνει στο σπίτι, συνειδητοποιεί τι την είπε ο άνθρωπος. και λέει αυτός μου είπε για τον Άγιο Παΐσι, εγώ δεν έδωσα σημασία και ανεβαίνει γρήγορα πάλι πάνω στο Παπα-Νικόλαο και μία γιατρός εκεί που ήταν έξω από τη μονάδα λέει σε παρακαλώ θέλω να μιλήσω με τον κύριο Γιώργο που ήμουν πιο μπροστά. Ε αυτή κάπως γέλασε και λέει δεν σου είπα να μην ασχολείσαι με τους αρρώστους, ηρέμησε. Λέει όχι θέλω επιγόντως να δω τον κύριο Γιώργο και της λέει πριν από λίγο συγχωρέθηκε λέει. Μα εγώ μιλήσαμε λέει το εί Ήτανε πολύ βαριά, πέθανε ο άνθρωπος. Και το πήρε μαζί του.

Και της είχε πει η σύζυγο, όπως μου είπες, ότι την είπε αρκετά πράγματα για τον κορονοϊό.

Δεν μπόρεσε να μας τα πει αυτά τα πράγματα. Δεν μπόρεσε να μας τα πει. Ίσως ο Θεός επέτρεψε, δεν ξέρω κι εγώ. Εγώ από εκεί και στο εξής, είχε σταματήσει ο ρόγχος και κοιμόμουνα όπως στα βρέφη. ένα βαθύ ύπνο αλλά καλό ύπνο. Και αφού έπαιρναν και είχαν την αποκλειστική νοσοκόμενος η Λεύτρια και έπαιρναν τηλέφωνο και λέει μα κοιμάται λέει σαν μωρό παιδί λέει. Τι ύπνος είναι αυτός. Δεν με ξυπνούσανε τα μικρόβια εξακολουθούσαν να εφίστανε έτσι. Και αυτός ο μήτητας ο φωνιάς ο μήτητας ο νοσοκομιακός κάντιντα ή κάνιντα κάπως έτσι οι γιατροί το ξέρουνε πεθαίνεις πολύ γρήγορα Εμένα ήταν στην κεντρητή αρθηρία του αίματος και είχε πάρει μάλιστα μια, η σύζυγός μου μια γνωστή της γιατρός στην Αθήνα, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο που είναι ειδικός για τους μύκητες και την είπε μέτρα το πολύ μισή ώρα με μια ώρα λέει θα καταλήξει. Δυστυχώς λέει. Εκείνο το διάστημα η μάνα μου, εγώ είμαι από τη Θάσο Της έλεγαν ψέματα ότι εντάξει πάει καλά δεν έχει κινητό για να μιλάτε και ο Θεός τιμώρανε μάλλον και δεν πήγαινε το μυαλό της στην επικίνδυνότητα αλλά κάποια στιγμή βλέπει τον αδερφό μου που είναι ιερέας σε μια κηδεία εκεί στο χωριό που πήγε και τον είδε πολύ γερασμένο και πολύ πολύ αδύνατο λέει συμβαίνει κάτι λέει όχι μια χαρά είναι και του λέει εγώ θα πάρω ταξί και θα πάω αύριο στο νοσοκομείο και οι γιατροί κάποια στιγμή θα με βάλουν μέσα. Θέλω να δω, λέει, την αδερφό σου. Και εκεί της είπε ότι κοίταξε να δεις, να τον θυμάσαι όπως τον ήξερες, θα περιμένουμε να μιλήσει ο Θεός. Και κατάλαβε και άρχισε να κλαίει, μια μάνα τι θα κάνει, δεν κοιμόταν τα βράδια, ήταν παραμονές του προφήτου Ηλία. Εμείς γιορτάζουμε στο χωριό μας τον Προφήτη Ηλία, γίνεται μεγάλη λιτανεία και όλα αυτά. Η μάνα μου ήταν κρυδωμένη μέσα στο σπίτι και έκλαγε, πέρασε η λιτανεία απ' έξω από το σπίτι και εκεί λέει στον Προφήτη Ηλία, πολύ πονεμένη και του λέει «Άγιε μου, εγώ ποτέ, είμαι μια γράμματα γυναίκα, ποτέ δεν προσευχήθηκα σε σένα, κάνω παρακρίσεις στον Άγιο Παντελεόμενο, στους Αγίους Αναργύρους, τον Άγιο Λουκά. Συγγνώμη, λέει, επειδή είσαι στην Π Σε παρακαλώ πήγαινε και καθάρισε τον. Είναι χαροπαλεύει, είναι πολύ χάλη. Έχει 70 νοσοκομιακά μικρόβια. Οι γιατροί τον έχουν αφήσει. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα οι άνθρωποι. Και λέει το πρωί, ας ξημερώσει θα πάω στην εκκλησία να τιμήσω τον Άγιο. Και πράγματι το πρωί ντύθηκε, πήγε στην εκκλησία. Δεν κοιμήθηκε όλη τη βράδυ βέβαια. Και οχτώ παρατέταρτο το πρωί του προφήτη Ηλία Την τράβηξαν από το χέρι, την βγάλαν έξω σε ένα διπλανό σπίτι εκεί στην Εκκλησία, πήρε η σύζυγός μου τηλέφωνο, έκλαγε και λέει μόλις με ειδοποίησε η Διευθύντρια του Παπα-Νικολάου, κυρία Χασαπίδου, πολύ καλή γιατρός και καλός άνθρωπος, έκλαγε και αυτή λέει ένα θαύμα συμβαίνει, τον κάνουμε εξετάσεις, είναι μια χαρά, μιλάει κανονικά, τον βάζουμε την τάπα στην τραχειοστομία, φέρε ρούχα λέει να τον τήσουμε γιατί είναι γυμνός και θα τον βάλω κανονικά σε θάλαμο και αύριο, σου το λέω, θα προσπαθήσουμε να βγάλουμε την τραχειοστομία. Είναι μια χαρά ο άνθρωπος, σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Οι γιατροί τι είπανε μετά τον Άγιο Παΐσιο, τι σου είπανε οι γιατροί όταν ήταν η κατάστασή σου.

Κοιτάξτε να δείτε. Εγώ ήμουνα και μετά από αυτά που συνέβησαν, για δύο μήνες ήμουνα σε λίθαργο. Κοιμόμουν, έβλεπα εφιάλτες, Πολλές φορές μου είχαν δεμένο τα χέρια και τα πόδια γιατί τράβηξα την τραχαιοστομία και την έβγαλα με τα χέρια μου. Φοβερό πράγμα. Το λεβάι, αυτό το καλώδιο από τη μύτη για το στομάχι το έβγαλα 7 φορές. Έβλεπα, οι γιατροί, ένας καθηγητής μπήκε μέσα με την ομάδα, με όλους τους ειδικευόμενους και αυτά, είχα κλειστά τα μάτια και κοιμόμουν αλλά άκουγα. Και λέει, αγαπητοί μου, βρισκόμαστε λέει μπροστά σε ένα γεγονός ο συγκεκριμένος ασθενής επιβεβαιώνει το γεγονός της αναστάσεως των νεκρών.

Και γύρινε λέει εσένα.

Ναι και εγώ εκεί έτσι λέω μπράβο τον γιατρό αλλά δεν μπορούσα να μου ρίξω.

Ναι.

Ναι. Μετά διακομίστηκα σε άλλα, σε πέντε νοσοκομεία γύρισα. Τώρα νομίζω στο ΑΧΕΠΑ μπήκε ένας άλλος γιατί το θέμα το δικό μου έγινε γνωστός σε όλη την ιατρική κοινότητα με τον κορονοϊό. Οι γιατροί προσκολούνται με τον κορονοϊό. και ένας γιατρός που μπήκε μέσα καθηγητής κι αυτός με την ομάδα του λέει στους φοιτητές και στους ειδικευόμενους κοιτάξτε τον να δείτε λέει οι δυνάμεις του σύμπαντος τον έφεραν στη ζωή πίσω εντάξει εντάξει και λέω κι εγώ ενώ ήμουν πάντη χάλια λέω τα σύμπαντα λέω γιατρέ πλησίσονται η Χριστότητος και μου λέει που πατέρνεις.

Τόσο ήξερε τόσο είπε ο άνθρωπος πολλά.

Πολλά τα οποία τώρα έτσι μου έρχονται Υπέφερα πάρα πολύ.

Αγαπητοί ακορατές της Ραδιοχριστότητας, ακούμε με πολύ προσοχή και με πολύ συγκίνηση τον αγαπητό Θεολόγη που μέσα στο νοσοκομείο 7,5 μήνες έζησε ουράνιες καταστάσεις αφού πέρασε και θεραπεύτηκε από την ασθένεια του κορονοϊού. Θεολόγη, συνέχισες, ακούμε.

Εγώ θέλω να πω καταρχήν να ευχαριστήσω και από αυτή τη θέση που μας ακούει ο κόσμος το νοσηλευτικό προσωπικό και τους γιατρούς γιατί κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες οι άνθρωποι και είναι ελάχιστοι. Δυο νοσοκόμες για 70 άτομα. Πότε να προλάβουν να κάνουν νοσηλεία, να καθαρίσουν τους ασθενείς. Εγώ από τα φάρμακα που μου δίνανε, από τα πολλά τα φάρμακα είχα διάρειες 12 με 15 φορές στη μέρα. Φοβερή κατάσταση. Αλλά αυτό που μου έμεινε απ' όλη αυτή την, πέρα απ' τους πόνους και απ' αυτά, απ' τις επώδυνες εξετάσεις, είναι αυτή η ώρα, είμαι πεπισμένος 100% ότι είχα επιθανάτια εμπειρία. Αυτό που σας είπα με τον πειρασμό, είναι τρομερή αυτή η στιγμή. Αυτή η ώρα του θανάτου...

Αυτό που λέμε στο απόδειπνο, έτσι, και ένα καιρό της εξόδου μου.

Ναι, την αθλία μου ψυχή, και πόρο, λέει, απελάβνωση, τον δαίμονα. Είναι φοβερή αυτή η στιγμή. Βέβαια οι Άγιοι Πατέρες και οι νεότεροι και ο Άγιος Πορφύριος που λέει ανοίγουμε μια πόρτα και μπαίνουμε στο σαλόνι. Ναι όλα αυτά σίγουρα, αλλά εκεί ο Άγιος λέει και πιο μπροστά ότι πρέπει να ενωθούμε με τον Χριστό από εδώ, από αυτή τη ζωή. Και ο Άγιος Παΐσιος εκεί λέει να είμαστε μέσα στο λεωφορείο, τα στιλιάς γαβγίζουν απ' έξω. Αλλά αν είμαστε απ' έξω θα μας κατασπαράξουν. Το λεωφορείο θα φτάσει λέει στον προ.

Και σκέφτεσαι την ώρα του θανάτου σου μου είπες στο τηλέφωνο.

Και λέω ακόμα σκέφτομαι πως θα έρθει αυτή η ώρα, έχω πάρει παράταση αυτή τη στιγμή. Γιατί ήμουν τελειωμένη η υπόθεση.

Τώρα σε ποια κατάσταση είσαι, σε τι κατάσταση είσαι με την υγεία σου.

Τώρα δεν έχω αφήσει τίποτα στα ζωτικά όργανα, αυτό είναι το παράξενο. Οι πνευμονές μου, μου είπαν οι πνευμονολόγοι, είσαι λέει ως ένα τριχρόνο παιδάκιλι.

Κι ήρελε ίσως.

Ναι, ούτε η καρδιά υγρά, ούτε τα νεφρά, τίποτα τίποτα. Μόνο έχει αστεοποιηθεί το γόνατο και το ισχύω, που αυτά και με μια επέμβαση γίνονται, αλλά νομίζω ότι θα ανοί και περπατάω με το βοήθημα.

Ναι, ναι, ναι. Ναι. Τι θα έλεγες όλους τους συγγενείς των ασθενών αλλά και στους ασθενείς που ενδεχομένως τώρα θα μας ακούνε. Τι θα ήθελες να τους πεις.

Είναι πολύ βαριά αυτή η ασθένεια, πάρα πολύ βαριά. Έχει και πολύ πόνο. Έχει ασπιξία. Πολύ, πολύ, πολύ δύσκολη κατάσταση είναι. Εγώ θέλω να τους πω να έχουν την ελπίδα τους στον Θεό, να έχουμε πίστη και τα σχέδια του Θεού δεν τα γνωρίζουμε. Δεν τα γνωρίζουμε. Εγώ είμαι χρεός της απέντης στον Θεό. Παρακαλώ να μου δώσει αληθινή μετάνοια, τίποτα άλλο.

Εσύ όμως μέσα από την αρρώστια σου έζησες ουράνιες εμπειρίες. Ναι.

Τώρα γιατί το επέτρεψε ο Θεός σε μένα, γιατί εδώ φύγανε άγιοι άνθρωποι. Δεν ξέρω. Επειδή έχω και συναδέλφους έτσι που δεν πιστεύουν και με αγαπάνε και έχουν συγκλονιστεί. Στο νοσοκομείο όλοι με φώναζαν οι γιατροί ο Λάζαρος και λέω γιατί και μου λέει ένας νέος γιατρός πολύ ζωηρός και μου λέει εσύ ξέρεις τι σημαίνει αφρός, οι πνεύμονές σου να γίνουν αφρός. Ένα παλιό σφούγγαρο λέει που δεν το χρησιμοποιούμε στο νεροχύτη, το πετάμε στα σκουπίδια. Αυτό το πράγμα λέει ίσως, μα τίποτα. Και αν ζούσες λέει που δεν υπήρχε η περίπτωση έπρεπε να ήσουνε λέμε μια μποτήλια από τις μεγάλες οξυγόν, όπου και μέσα στο σπίτι. Και τώρα τίποτα και οι αναπνοές μου είναι καλύτερες από ό,τι ήταν και οι νευροχειρούργοι που με εξέτασαν για να δουν την κίνησή μου και όλα αυτά ήμουνα εντελώς τετραπληγικός πήγα στο κέντρο αποκατάστασης και θυμάμαι δεν άνοιγα τα μάτια μου και λέει ένας γιατρός τα άκουγα όμως όλα καλά λέει αυτό τι μας τον φέρανε λέει μέχρι το βράδυ θα πεθάνει κουνούσα μόνο το μέσο δάκτυλο της δεξιάς χειρός μου ελάχιστα δηλαδή και ξαφνικά άρχισε να κουνέμαι.

Ναι, ναι. Το θαύμα του Χριστού και των Αγίων το είσαι.

Είναι φοβερό πράγμα αυτό. Γι' αυτό είμαι χρεώστης, λέω, στο Θεό και όταν το σκέφτομαι, όχι απλώς συγκινούμαι. Ξυπνάω τη νύχτα και λέω και τώρα να με πάρεις Θεέ μου και ύστερα από μια μέρα, εσύ ξέρεις πότε, είναι υπογεγραμμένα αυτά. Μάλιστα, ένας φίλος μου μαθηματικός επικοινώνησε με έναν πολύ ενάρετο ιερέα εδώ στη Μακεδονία και λέει θα ακρυπνήσω και εγώ θα κάνω προσευχή. Αυτός αγαπάει πολύ, είχε βλάβει τον Άγιο Πανταλέημονα και πήρε πληροφορία και το είπε ότι είναι η κατάστασή του πολύ σοβαρή και ήδη λέει έχει υπογραφή το χαρτί για να φύγει. Μόνο ο ίδιος ο Κύριος λέει αν πάρει την υπογραφή του πίσω θα ζήσει. Ναι, και δηλαδή φανταστείτε ένας παντοδύναμος Θεός να ασχολείται με ένα σκουπίδι.

Γι' αυτό ήρθε στη γη για να ασχοληθεί με εμάς.

Ναι, ναι. Τι να πω τότε.

Μας τα είπες όλα. Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ. Μας συνδυνάμωσες.

Ναι, οι Άγιοι. Πώς ενεργούν οι Άγιοι.

Και ειδικά ο Μέγας Άγιος του αιώνα μας, ο Άγιος Παΐσιος.

Ο Άγιος Παΐσιος με τους μαθητές του.

Με τους μαθητές του, ναι.

Τον Γέροντα Γρηγόρη, τον Παπαϊσάκ, τον πατήρ, ο Άγιος Εφραίμ της Φιλοθέου. Πολύ μεγάλος Άγιος Έφευγα από τον Άγιο Παΐσιο και βρεθήκα μετυχαία στο πλοίο μέσα και πήρα την ευχή του για την άλλη μέρα θα παρουσιαζόμουν στο στρατό. Εκεί τον είδα και ο ήλιος ήρθε και με έσφεξε εκεί που με κυνηγούσε ο πειρασμός και εξαφανίστηκαν όλα ματά μέσα στη θάλασσα.

Θα μας ψάλλει στο πολιτικείο των Χριστουγέννων και έτσι να κλείσουμε.

Από εδώ, από το τηλέφωνο.

Ναι, από το τηλέφωνο. Και θα σας ακούσουμε και στον όνομα μας πρώτο Θεός. Αλλά θα σας ακούσουμε τώρα οι ακουρατές από εδώ, από το τηλέφωνο.

Να το πω χαμηλόφωνο όμως.

Πες το όπως θέλεις.

Η γέννησή σου Χριστέ ο Θεός ημών ανέτηλε το κόσμο το φώστο της γνώσεως ἐν αὐτῇ γάρῃ τῆς ἄστρῃς λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σε προσκύνειν τῶν ἰλίων τῆς δικαιοσύνης, και σε γίνω στην εξ ύψους Ανατολήν, Κύριε Δόξα Συ.

Χριστός Ετέχθη, Θεολόγη.

Χριστός Ετέχθη, ο Κύριος.

Ευχαριστούμε πάρα πολύ.

Χαίρετε πάτε, καλωσήρθατε.

Χαίρετε.

Μουσική.