ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ - ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ

Το κρυφό Ευαγγέλιο της Μαρίας Μαγδαληνής, ανασυγκροτημένο από τον Ρόμπερτ Πράις, περιέχει και τα χαμένα κεφάλαια. Την τρίτη ημέρα μετά το πάθος του, ο Σωτήρας εμφανίστηκε στους μαθητές του, οι οποίοι ήταν όλοι συγκεντρωμένοι στο όρος των Ελαιών. και όταν είχε καταλαγιάσει τις αμφιβολίες τους, άρχισε να τους διδάσκει ως εξής. Αδελφοί και αδελφές μου, από καιρό επιθυμούσα να σας αποκαλύψω τις βαθύτερες αλήθειες που πρέπει να γνωρίζετε, αν οι ψυχές σας πρόκειται να βρουν σωτηρία. αλλά μέχρι τώρα τα αυτιά σας δεν ήταν ικανά να τις ακούσουν, διότι οι καρδιές σας ήταν ένα με τον κόσμο εκείνο, στον οποίο μόλις τώρα πέθανα και από τον οποίο έχω αναστηθεί παντοτινά. Και οι βιάνιές σας έχουν αναστηθεί μαζί με μένα, ώστε τώρα είναι ικανές να κατανοήσουν ότι πριν δεν μπορούσαν καν να αντέξουν να ακούσουν. «Σας έχω απελευθερώσει από την αρπαγή του άρχοντα του κόσμου τούτου, ώστε να μπορέσετε να ακούσετε τα λόγια που πρέπει να ακούει ένας μαθητής από το δάσκαλό του και ένας θνητός από το Θεό του». Και ο Πέτρος πήρε θάρρος και ρώτησε. «Κύριε, πες μας σχετικά με τον Πατέρα. Ποιος είναι αυτός και γιατί σε έστειλε». Και ο Ιησούς απάντησε. «Σίμων, είσαι ευλογημένος, διότι δεν υποθέτεις ότι γνωρίζεις εκείνο που πρέπει να παραμένει μυστήριο για κάθε σάρ Διότι ο πατέρας μου δεν είναι ο δημιουργός του κόσμου της ύλης, τον οποίο βλέπετε γύρω σας, έναν κόσμο γεμάτο θάνατο και πελπισία, αλλά που μέσα από το πυρετό της σάρκας και της επιθυμίας της, οι θυνητοί τον θεωρούν γεμάτο απόλαυση και παρηγοριά, και τις παταλούν τη ζωή τους, κυνηγώντας ψευδές θύσεις. Όχι, όλα αυτά τα πράγματα απλώς υποδουλώνουν την ανθρωπότητα στον υλικό δημιουργό. Ο πατέρας μου είναι υψωμένος πολύ πάνω από αυτόν, γι' αυτό και αποκαλείται ο ύψιστος Θεός. Διότι κανείς δεν μιλά για κάτι ως το ύψιστο, εκτός κι αν υπάρχουν και άλλα κατώτερά του. Και εσείς, θνητοί, είστε εν μέρη δημιουργήματα εκείνου, καθώς έχει πλάσει το σώμα από ακάθαρτη βρωμιά. Όμως τις ψυχές σας τις έχει κλέψει από τον κόσμο του φωτός του Πατέρα μου. Με αυτές έδωσε στα σαρκικά σας σώματα την εμφάνιση ζωής, η οποία δεν είναι παρασκιά της ζωής που γνωρίζατε στο πλήρωμα του ύψεστου. Εδώ ζείτε μέσα στην άγνοια, μη γνωρίζοντας ούτε την προέλευσή σας, ούτε τον προορισμό σας. Και εξαιτίας αυτής της άγνοιας αφανίζεστε και ξαναγεννιέστε σε νέα σώματα ξανά και ξανά, όσο παραμένει κρυμμένος από εσάς ο δρόμος της εξόδου. Και γι' αυτό ο Πατέρας με έστειλε στον κόσμο με την ομοιότητα της σάρκας σας, ώστε να σας αγνοστοποιήσω αυτές τις αλήθειες. Ο Ανδρέας ρώτησε, «Ω Σωτήρα, τι να σκεφτούμε τότε για τα πράγματα που είπες το πλήθος, τα οποία δεν διαφέρουν και τόσο πολύ από αυτά που έχουν ακούσει από τους γραμματείς τους». Και ο Σωτήρας απάντησε, «Άφησέ τους, ω Ανδρέα. Μερικοί από αυτούς ίσως ακόμη ανακαλύψουν ότι κρύβουν μέσα τους τη σπίθα του φωτός και τότε θα αναζητήσουν εκείνο που σας λέω τώρα. Οι άλλοι δεν μπορούν. Όμως ο πατέρας μου τους αγαπά. Και μου έχεις ζητήσει να τους μεταδώσω τόση σοφία όσοι μπορούν να κατανοήσουν, ώστε να μετριαστεί η σκληρότητα εκείνου που δημιούργησε αυτόν τον κόσμο και έδωσε τις εντολές στον ομοθέτη. Δεν θα βρείτε τίποτα ψευδές σε αυτά, και όμως παραμένουν σιωπηλά ως προς τη σωτηρία των πνευμάτων σας. «Ο Λέβι», ρώτησε τον Σωτήρα, «κύριέ μου, τι γίνεται τότε με τα πάθη που υπέμεινες και με τον θάνατο που πέθανες» και ο Σωτήρας απάντησε «υπέφερα και δεν υπέφερα, πέθανα και δεν πέθανα, διότι όλα τα σχέδια που μοι χανεύτηκαν οι κακοί άρχοντες δεν ήταν παρ' για να με απελευθερώσουν από την αισχρή ενδυμασία της σύλλης που είχα αναλάβει για χάρη της διαμονής μου σε αυτόν τον κόσμο». Για πολύ καιρό σας ζήτησα να διατηρήσετε τα μυστικοί την ταυτότητά μου, όμως οι δαιμονικές δυνάμεις με αναγνώρισαν και τελικά με σταύρωσαν. Όμως δεν υποψιάζονταν ότι θα ήταν οι ίδιοι η αιτία της απελευθερωσής μου. Και ο λόγος που υπέμεινα αυτές τις ταπεινώσεις ήταν για χάρη εκείνων που δεν έχουν αληθινά πνεύματα. Ώστε αν υψωθώ να μπορέσω να τους αποσπάσω από τον Δημιουργό και να τους φέρω κοντά στο άκουσμα των νέων για μένα που εσείς θα διακηρύξετε, πολλοί από αυτούς θα κ Αν και λίγοι θα εκλεγούν. Η Σαλώμη τον ρώτησε, τι θα συμβεί στο τέλος όλων των πραγμάτων και θα σωθούν μόνο λίγοι. Ο Σωτήρας της είπε, «Ω μητέρα του Ιακώβου και του Ιωάννη, η περιέργειά σου είναι εξίσου μεγάλη με εκείνη της Σοφίας, η οποία επιθύμησε να κοιτάξει πίσω από το πέπλο του πληρώματος». Αληθώς σου λέγω, Τα νέα της βασιλείας του φωτός θα κηρυχθούν σε όλον αυτόν τον υποσελήνιο κόσμο και στον κόσμο που βρίσκεται κάτω απ' αυτόν. Και όσοι τα ακούσουν θα διαφύγουν τον τροχό του θανάτου και της γέννησης όταν πεθάνουν. Οι ψυχές τους θα αναληφθούν. Και αν είναι σοφοί, θα προσπεράσουν τους άρχοντες των ουρανίων σφαιρών. Και όταν ο πλήρης αριθμός των εκλεκτών λυτρωθεί κατά αυτόν τον τρόπο, τότε όλοι όσοι φέρουν μέσα τους το θείο φως του Πατέρα μου, η ύλη που τους κρατούσε αιχμάλωτος θα επιστρέψει στην κατάσταση του παρθενικού πυλού, χωρίς κανένα αποτύπωμα μορφής επάνω της. Τελικά, όλη η δημιουργία του Δημιουργού θα επιστρέψει στην ακινησία και την αψυχία. Ο Σίμουν Πέτρος ρώτησε, τότε η ύλη θα καταστραφεί ή όχι. Ο Σωτήρας απάντησε, όλες οι φύσεις, όλες οι μορφές, όλα τα πλάσματα υπάρχουν τόσο εντός όσο και δίπλα το ένα στο άλλο και τελικά θα μειωθούν στις ατομικές τους ρίζες, διότι η φύση της ύλης θα αναχθεί στα ίδια της τα συστατικά. Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει. Ο Πέτρος το είπε, «Αφού μας εξήγησες όλα αυτά, πες μας και τούτο, ποιο είναι το προπατορικό αμάρτημα του κόσμου». Ο Σωτήρας απάντησε, «Δεν υπάρχει αμαρτία καθ' αυτή. Αντιθέτως, είστε εσείς οι ίδιοι που κάνετε ένα πράγμα αμαρτωλό, όταν πράτατε πράξεις που εμπεριέχουν επιμιξία, νόθευση, η οποία και μόνο ορθώς καλείται αμαρτία. Γι' αυτό ήρθε το αγαθό ανάμεσά σας, για να καθαρίσει κάθε φύση, ώστε να την επαναφέρει στην αρχική της κα Έπειτα συνέχισε λέγοντας, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ορωσταίνετε και πεθαίνετε, διότι το πνεύμα αναζητά διαρκώς την απελευθέρωσή του από την επιμιξία με το σώμα του θανάτου, από εκείνον που ακόμα δεν έχει διαφωτιστεί. Όποιος καταλαβαίνει, ας καταλάβει. Η ύλη γέννησε ένα πάθος ασύγκριτο, το οποίο αναδύθηκε από μια βδελιγμία ενάντια στη φύση. Από αυτό προέκυψε ένα ρίγος ολόκληρο το σώμα. Γι' αυτό και σας είπα κάποτε, να έχετε θάρρος, και αν αποκαρδιωθείτε, πάρτε κουράγιο, περιβαλλόμενοι από τις διάφορες μορφές της ύπαρξης. Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει. Όταν ο μακάριος μονογενής μίλησε έτσι, τους χαιρέτησε όλους λέγοντας, «Ηρήνησε εσάς, λάβετε την ειρήνη μου στους καρδιές σας. Προσέξτε να μη σας παραπλανήσει κανείς λέγοντας, να εδώ ή να εκεί, διότι ο Υιός του ανθρώπου είναι μέσα σε εσάς. Ακολουθήστε την πορεία του, όποιος τον αναζητήσει θα τον βρει. Πηγαίνετε λοιπόν από εδώ και διακηρύξτε τα νέα της βασιλείας. Δείτε ότι δεν θα σπίζετε κανόνες πέραν από εκείνος που σας διέταξα και μην θα σπίζετε κώδικα νόμων σαν τον νομοθέτη, ώστε να αποφύγετε το να δεθείτε με δεσμά όπως εκείνος. Αφού είπε αυτά τα λόγια τους άφησε και εκείνοι πένθησαν για την απώλειά του, κατέρευσαν μέσα στα δάκρυα λέγοντας, πώς υποτίθεται ότι θα πάμε στα έθνη και θα διακηρύξουμε τα νέα της βασιλείας του Υιού του ανθρώπου. Αν δεν έδειξαν έλεος σε εκείνον, δύσκολα θα λυπηθούν εμά Τότε η Μαρία σηκώθηκε όρθια, τους χαιρέτησε όλους και είπε στους αδελφούς της, «Σταματήστε το κλάμα σας. Μην περνθείτε και μην διστάζετε, διότι η εύνοιά του θα σας συνοδεύει για να σας προστατεύει. Όχι, αντίθετα, ας υμνήσουμε το μεγαλείο του. βλέποντας πως μας εκπαίδευσε και μας μετέτρεψε σε άνδρες. Όταν η Μαρία είπε αυτά τα λόγια, συγκίνησε τις καρδιές τους σε μετάνοια και άρχισαν να συζητούν όσα είχε πει ο Σωτήρας. Ο Πέτρος είπε στη Μαρία, «Αδελφοί, γνωρίζουμε πως ο Σωτήρας σε αγάπησε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα. Πες μας εκείνα που σου είπε ο Σωτήρας, αυτά που θυμάσαι, αυτά που εσύ γνωρίζεις, αλλά εμείς όχι». Εκείνα που ποτέ δεν ακούσαμε. Η Μαρία τους απάντησε λέγοντας, «Ό,τι είναι κρυμμένο από εσάς, σίγουρα θα σας το αποκαλύψω». Και άρχισε να τους λέει τα εξής λόγια. «Εγώ», είπε, «ακόμη κι εγώ είδα τον Κύριο σε όραμα. Και του είπα, Κύριε, σε βλέπω σήμερα σε όραμα. Και εκείνος μου απάντησε και μου είπε, ευλογημένη είσαι, γιατί δεν δίλιασες μπροστά στην όρασή μου. Διότι όπου είναι ο νους, εκεί θα είναι και ο θησαυρός». Του απάντησα, «Κύριε, πώς βλέπει ο οραματιστής το όραμα, με την ψυχή ή με το πνεύμα». Ο Σωτήρας απάντησε λέγοντας, «Δεν είναι με την ψυχή που κάποιος βλέπει, ούτε και με το πνεύμα, αλλά με το νου που βρίσκεται ανάμεσα στα δύο. Αυτός είναι που βλέπει το όραμα και είναι εκείνος μέσα του οποίου σου μιλώ τώρα, ο Μαρία». Και τον ρώτησα, «Ο Κύριε, γνωρίζουμε ότι θα μας αφήσεις για να ανέλθεις στη σφαίρα του φωτός από όπου πρώτα ήρθες και εκεί θέλουμε να σε ακολουθήσουμε, Για να μην μείνουμε πια ορφανοί σε αυτόν τον κόσμο, όμως δεν γνωρίζουμε τον δρόμο προς τον οποίο ετοιμάζεσαι να πορευθείς. Μην βιάστης να φύγεις, ο Σωτήρα, δίχως να μας αποκαλύψεις το αόρατο μονοπάτι προς τον Πατέρα, το οποίο κάθε ψυχή οφείλει να ακολουθήσει, αν θέλει να αποβάλει την ανθυγιεινή ανάμειξη με την ύλη, την ημέρα που η σάρκα θα χάσει τη δύναμή της. Και ο Σωτήρας μου είπε, Ω Μαρία, θα σου δείξω το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσεις, ώστε την ημέρα που οι αδερφοί σου σε ρωτήσουν για αυτά τα πράγματα, να γνωρίζεις εκείνα που και εσύ και εκείνη πρέπει οπωσδήποτε να μάθετε για την επίτευξη της αληθινής σωτηρίας και ώστε να επανενωθούμε στον οίκο του φωτός στα ύψη, από τον οποίο κατάγονται όλες τις ψυχές των εκλεκτών. Πρώτα να γνωρίζεις τούτο. Ο δρόμος είναι απλός, αλλά όχι ανεμπόδιστος. διασχίζεται σε επτά ουράνια σφαίρες, και κάθε μία από αυτές επιτηρείται ζηλότυπα από το φυλακά της και τον συλλέκτη των διωδίων, που στέκεται σε επιφυλακή για να λάβει το φυλόμενο. Όταν εγώ ο ίδιος κατέβηκα από το πληρωματικό φως, μεταμφιέστηκα, δινόμονος με την ομοιότητα και τη φύση κάθε άρχοντα και της σφαίρας του, ώστε να περάσω ελεύθερα ανάμεσα στους κατοίκους αυτών των κόσμων. και άλλαζα ένδυμα ξανά και ξανά με κάθε νέο κόσμο που διέσχιζα, όπως ο ηθοποιός αλλάζει ένδυμα σε κάθε νέα σκηνή. Σύντομα, όπως γνωρίζεις, θα επιστρέψω εκεί από που ήρθα και θα πρέπει να αφαιρέσω κάθε εξωτερικό περίβλημα, επτά σώματα συνολικά, το καθένα από διαφορετική ουσία, αφήνοντας κάθε ηχητόνα να κρέμεται άψυχα στα χέρια του άρχοντα που εξουσιάζει κάθε σφαίρα. Εσύ και η αδερφή σου δεν θα μπορέσετε τόσο εύκολα να ξεφύγετε Όμως, όσο άγρυποι κι αν είναι, δεν είναι δύσκολο να τους ξεγελάσετε, αρκεί να γνωρίζει κανείς τις λέξεις που θα τους νικήσουν. Και τότε μου έδειξε μέσα στο όραμά μου την ψυχή του λυτρωμένου, εκείνου που γνωρίζει την καταγωγή και τον προορισμό του. Εκείνη η ψυχή υψώθηκε σαν σπίθα από αναμμένη φωτιά σε μια παγωμένη νύχτα. Αφού αποτείναξε το πνιγηρό σώμα της χονδροειδού σάρκας, συνέχισε να ανυψώνεται, ώσπου τελικά έφτασε στην πρώτη από τις Μην προχωρήσεις άλλο παραβάτη. Και η ψυχή απάντησε. Γιατί, σε τι αμάρτησα απέναντί σου. Και ο σκότος απάντησε. Διότι η βασιλεία μου είναι η βασιλεία του σκότους. Και κανένας που ανάβει τον περισσό της γνώσης δεν επιτρέπεται εδώ. Τώρα ας σβήσουμε το επόδεινο φως σου, ώστε όλα να επιστρέψουν στον ήσυχο ύπνο της άγνοιας. Και εκείνη η ψυχή απάντησε. Όχι ο σκότος, αλλά εκείνοι που κοιμούνται τον ύπνο σου, το κάνουν μόνο επειδή πρώτα αγνοούν την πανουργία Όμως για τούτο με προειδοποίησε ο Αισωτήρας και έτσι διέφυγε την εξουσία του σκότους και χαιρόταν που ελευθερώθηκε από μία ακόμα φύση, εκείνη της κοσμικής άγνοιας. Μετά από λίγο εκείνη η ψυχή πέρασε στη σφαίρα του Αρκάνα της επιθυμίας, εκείνης που προκαλεί τη μίξη των φύσεων και προσπαθεί να αφυπνήσει στην ψυχή που διαφεύγει μια νοσταλγία για τις ψευδείς απολάυσεις που άφησε πίσω στη γη, ώστε να την πείσει να επιστρέψει εκεί. Και «Ποια είσαι εσύ και από πού έρχεσαι» και η ψυχή απάντησε «Είμαι από το σπέρμα του ζώντος πατρός και δεν ανήκω σε αυτόν τον κόσμο. Μη με εμποδίζεις, αναζητώ μονάχα να επιστρέψω στον τόπο από όπου αρχικά ήρθα». Και τότε η επιθυμία της είπε. Δε σε είδα να κατεβαίνεις, αλλά τώρα σε βλέπω να ανεβαίνεις. Γιατί λες ψέματα, είσαι δική μου. Και η ψυχή απάντησε, εγώ σε είδα. Αλλά εσύ δεν με είδες, ούτε με πρόσεξες. Δεν είδες τίποτα άλλο παρά το ένδυμά μου και δεν με αναγνώρισες. Και όταν είπε αυτά τα λόγια, έφυγε μακριά με μεγάλη χαρά. Έπειτα αντιμετώπισε την τρίτη δύναμη, η οποία ονομάζεται άγνοια. Αυτή ανέκρινε την ψυχή και της είπε. Και πού νομίζεις ότι πας, αξίζει να εισέλθεις στον ουρανό, μέσα στις αλυσίδες της κακίας της εχμάλωτη. Εσύ, εχμάλωτη, δεν τολμάς να με κρίνεις. Και η ψυχή απάντησε. Και ποια είσαι εσύ που με κρίνεις έτσι. Εγώ δεν σε καταδίκασα, πράγματι ήμουν δεμένη με τη σάρκα, όμως τώρα είμαι ελεύθερη. Δεν με αναγνώρισαν, αλλά εγώ πλέον αναγνωρίζω πως το όλο αναποδομείται, τόσο τα υγιεινά στοιχεία, όσο και τα ουράνια. Οπότε η ψυχή και ανέβηκε και αντίκρισε την τέταρτη δύναμη, η οποία είχε επτά μορφές. Η πρώτη μορφή ήταν το σκότος, η δεύτερη επιθυμία, η τρίτη η άγνοια, η τέταρτη ο τρόμος του θανάτου, η πέμπτη η εξουσία της άρκας, η έκτη η πλανεμένη σοφία της άρκας και η έβδομη η εκδίκηση της σοφίας. Αυτές είναι οι επτά οργισμένες δυνάμεις. Αυτές ανέκριναν την ψυχή και τις είπαν. Από πού έρχεσαι φωνιά, πού πηγαίνεις ταξιδιώτη του διαστήματος και η ψυχή απάντησε. Αυτό που με κρατούσε εχμάλωτη έχει πλέον πεθάνει και εκείνο που με περικύκλωνε έχει νικηθεί. Η επιθυμία μου έχει σβήσει και η άγνοια έχει παρέλθει. Μέσα στον κόσμο ήμουν, αλλά ελευθερώθηκα από τον κόσμο και απελευθερώθηκα από το μοτίβο του θανάτου. Έλαβα λύτρωση από ένα ουράνιο πρωτότυπο. Λύτρωση από την αλυσίδα της λύθης που παρέρχεται. Από τώρα και στο εξής θα κερδίσω το δρόμο μου προς την ανάπαυση. Όπου κανείς δεν μιλά για χρόνο, εποχή ή ηλικία. Μετά από αυτά τα λόγια η Μαρία σώπασε. Είχε φτάσει το τέλος όσον ο Σωτήρας της είχε πει. Αλλά ο Ανδρέας μίλησε και είπε προς τους αδελφούς. Κάντε ότι θέλετε με όσα είπε. Εγώ προσωπικά δεν πιστεύω ότι αυτά τα είπε ο Σωτήρας. Γιατί πράγματι αυτές οι διδασκαλίες είναι γεμάτες παράξ Ο Πέτρος απάντησε και είπε το ίδιο. Τους προκάλεσε λέγοντας. Μίλησε πράγματι με μια γυναίκα χωρίς εμείς να το γνωρίζουμε και μυστικά και τώρα υποτίθεται ότι πρέπει να αλλάξουμε πορεία και να διδαχθούμε όλοι απ' αυτήν. Την προτίμησε περισσότερο από εμάς. Τότε η Μαρία ξεσπάστησε κλάματα και είπε στον Πέτρο. Αδελφέ μου Πέτρο, τι νομίζεις, νομίζεις ότι θα επινόησω όλα αυτά με τη φαντασία μου, με κατηγορήσω ότι ψεύδομαι σχετικά με τα σωτήρα. Και ο Λ Πέτρο, πάντα ήσουν οξύθυμος. Τώρα σε βλέπω να μάχεσαι και κατά των γυναικών. Σαν να ήτανε χρήμας. Αλλά αν ο ίδιος ο Σωτήρας την έκανε άξια, ποιος είσαι εσύ για να την απορρίπτεις. Σίγουρα ο Σωτήρας την γνωρίζει πολύ καλά. Εξάλλου την αγάπησε περισσότερο από εμάς. Αντί για αυτό πρέπει να εντραπούμε για τον εαυτό μας και να αντιθούμε τον τέλειο ανδρισμό και να τον εξασφαλίσουμε για τους εαυτούς μας όπως εκείνος μας πρόσταξε και να διακηρύξουμε τα νέα χωρίς να θεσπίσουμε κανέναν άλλο κανόνα ή νόμο πέρα από αυτά που είπε ο Σωτήρας ο ίδιος. Όταν είπε αυτά τα λόγια ο Λέβε, όλοι πήραν κουράγιο και ξεκίνησαν να βγουν έξω για να διακηρύξουν και να αναγγείλουν τα καλά νέα.