ANTARCTICA: WHY IS IT A PROHIBITED AREA?, Part 5

This Greek-language transcript segment recounts a mythic/historical narrative involving factions labeled as ‘Κουστόνιοι’ (Custodians), giants, Anunnaki, and human survivors. It describes wars, exile, technological changes, migrations (north/south), a refuge city called Larka, and ongoing plans to study and eventually intervene in the known countries to liberate humanity. The tone mixes descriptive storytelling with strategic reflections and warnings about future actions.
Chapters
Παράδειγμα 12.Γιάντες, ανθρώπους, βασιστές, κουστονιστές. Στις γνωστές χώρες. Όταν οι κουστονιστές επιστρέψαν τριούμφαντας από την πόλη τους, βρήκαν την κολονία τους σε μια τελείωση. Τώρα υπήρξε μια δύναμη που δεν αντιμετωπίστηκαν. Γιάντες, γιάντες ανθρώπους και άγριοι ανθρώπους για τα χρόνια της σκλάβης τους. Τώρα ήταν επεξεργασμένοι στην τεχνολογία επίσης. Όταν οι Κουστόδιοι επέτρεψαν και έδειξαν την κατάσταση, ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ένα άλλο πόλεμο, εξαιτίας των καθοριστικών του τελευταίου και όλων των χρησιμοποιημένων που είχαν αντιμετωπίσει για να καταστρέψουν τον εχθρό τους. Ήθελαν να ξεκινήσουν μια αμέσως ανθρωπιστική αναπτυξία, αλλά οι πυραμίδες τους ήταν καταστρέφτες και έχουν χάσει πολύ δύναμη από την αντιμετωπισμό του περιβάλλοντος. Προσπαθούσαν και αναλύσανε πολλές στρατηγίες και περιμέναν να δουν πώς θα ανάπτυξε το σύγχρονο με τους ανθρώπους. Αλλά φοβούσαν αυτό το αμφιβολικό μέλλον. Έτσι, ένα άλλο πόλεμο γεννήθηκε στις γνωστές χώρες. Αυτή τη στιγμή, η ανθρωπότητα θα παρουσιάζει μαζί με τους γιάντες, ενάντια στον προηγούμενο τους κολωνιστή. Το πρώτο πόλεμο δεν μπορεί να περιγράψει, επειδή ήταν πραγματικά κάτι που δημιουργήθηκε φόβο, ακόμα και σε πολλές άλλες κύκλες. Κάθε ηλικία, κομμάτια κομμάτια από δυο πλευρές, υπηρετήθηκαν όπως στις χώρες που τώρα ήταν καταστροφές. Υπήρχαν περιοχές κλεισμένες από ένα μεγάλο και διαφορετικό βασίλειο, που τώρα ήταν τίποτα περισσότερο από χώρες και σκάπη. Οι Κουστόδιοι, επίσης κατασκευασμένοι από την τελευταία πόλεια τους με την Ανουνάκη, έδειξαν ότι έχουν χάσει όλη την κυριαρχία και ακόμη και φοβούνταν ότι μετά, το φαγητό τους θα επαγγελματίσουν επίσης από την ανθρωπότητα, με θάρρος για πρόβλημα. Η ευκαιρία να ανιχηλώσουν τους Κουστοδιούς, επίσης, αφήνουν μια μεγάλη ειρήνη για το φαγητό τελευταίο. Όλα πήγαιναν προς μια αμφιβολική νίκη. Αλλά κάτι συνέβαινε μεταξύ, και αυτό δεν το έφτασε ποτέ. Οι Κουστόδιοι δεν είχαν επιλογή, αλλά να επιστρέψουν στην Ανουναϊκή Επίπεδα για να έρθουν σε μια νέα συμφωνία με τους. Δεν υπήρχε πολλή αρμή για άλλο πόλεμο, αλλά έγιναν ενωμένοι για αλλαγή τεχνολογίας και χρυσού, επειδή ήταν πολύ φοβομένοι από την ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Όταν οι Κουστόντες έπρεπε να ζήσουν για να ενωθούν με το Ανουνάκι, έφεραν στην κυβέρνηση μια εξωτερική οικογένεια, που ονομάζεται Γραίος, της Ζ' Αρετικούλης και του Ράιον. Ήταν χρησιμοποιημένοι για να κυριαρχούν την Βασίλεια, ενώ πήγαιναν. Αλλά ακόρυντον από την ιστορία, οι Βασιλιάς δεν συμφωνούσαν με το παλιό συμφωνίο και τη μανιπολία. Επίσης, δεν πιστεύανε ότι ο άνθρωπος ανθρώπινος θα ανάπτυξε ή θα ανάπτυξε με αυτόν τον τρόπο, πολύ λιγότερο από να φανταστήσει μια συμφωνία με μια ομάδα ξεχωρισμένων γιάντες. Οι απαραίτητες συμφωνίες συνέβαιναν. Υπήρξε μια απελευθερωμένη πόλη. Οι δύο στρατιώτες χρησιμοποιούσαν όλο το πιθανό τους και τη τεχνολο που έκαναν αμέσως στο τεστ ότι οι γιάντες ανθρώπινοι, ή πιο πραγματικά, οι μεγάλοι Τάρταροι της ελεύθερης ενέργειας, επίσης είχαν δικές τους βόλτες. Γι' αυτό, η πόλεμα συνέβη ειδικά στη γη, νερό και νερό. Δυστυχώς, ο γιάντες ανθρώπινος δυνατότητας δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει μέσα από τις δύσκολες πόλεμες και δεν είχαν κυριαρχία για το περιβάλλον που αντιμετωπίσανε οι κουστόνιοι. Αυτό δημιουργήθηκε ανάγκης και αγκαλιά και καταστροφή στους στρατιώτες, καθώς και φυσικές καταστροφές που μεγαλώστηκαν από τίποτα σε σημαντικούς κέντρους. Ξέραν ότι αν χάσανε αυτήν την πόλεμη, ήταν επίσης μερικές δεκαετίες συγκεκριμένες επόμενες γενιάς. Οι γιάντες έπρεπε να φύγουν από το χωριό, επειδή η κεφαλή ήταν απασχολητική και η θάνατή τους ήταν σίγουρη. Οι κουστονιστές δε θα παρακαλούσαν ποτέ τους γιάντες για το να έχουν πάρει δυνάμεις και να δημιουργήσουν απασχολητική γνώση στους ανθρώπους. Οι γιάντες κατάφεραν να φύγουν από όπου είχαν εισέλθει, μέσα από τα βόρεια και τα νότια περιοχή. Κάποιοι άνθρωποι τους ακολουθούσαν και επίσης κατάφεραν να φύγουν από το Κουστόδιαλο Ιόγκο. Οι αρχαίοι άνθρωποι της Ασγάρδης, της Λεμούρια και της οι ανθρώπινοι ανθρώπινοι ξεκίνησαν από το πρώτο δωμάτιο, Ατλάδης... γνωστό ως την Αρχαία Δημοκρατία. Και επίσης, σκληρά από σκληρή καταστροφή, είχαν την ελπίδα να μεγαλώσουν ξανά και να επιστρέψουν με νέες στρατηγίες, με δύο διαφορετικές μиссιόν, για να ελευθερώσουν τους ανθρώπους και για να τελειώσουν με τους κουστοδιούς. Οι άνθρωποι άνθρωποι ξεκίνησαν σε αυτό το νέο χώρο για να συνδεθούν με την πρωτοσύνη και να καταλαβαίνουν το πραγματικό τους παρελθόν και την σημαντικότητα τους. Ο Μπάτλερ επαναλαμβάνθηκε, λέγοντας ότι είχε ήδη μιλήσει με έναν από τους κύριους εκεί και ότι δεν συμφωνούσαν να μας βοηθήσουν. Όχι επειδή δεν ήθελαν να μας βοηθήσουν, αλλά επειδή φοβούσαν ότι η οικογένεια τους μπορεί να εξακολουθήσει, όπως σχεδόν συνέβη την τελευταία φορά. Είπα στον Βασιλεύτη μου προσέγγιση για το λιμάνι της Δημοκρατίας και επίσης για το λιμάνι που είχαμε αφιερωθεί πίσω. Επιβεβαιώθηκε ότι πιστεύει ότι ήθελαν να τελειώσουν με την ανθρωπινότητα μέσα στις κεφάλαιες, επειδή από όλες τις αποτελέσεις μέχρι σήμερα, αυτή φαίνεται να ήταν η πρώτη που έπρεπε να λειτουργούσε καλύτερα για αυτούς. Επίσης, οι Βασιλεύτες ήταν επίσης υπό τη δικαίωσή τους, και εν τύπως βοήθησαν να κυ Λέει, φανταστείτε αν πήγατε πίσω εκεί, Βίλιαμ, και ήθελατε να πείτε ό,τι εμπειρίζατε εδώ ή την πληροφορία που συλλογήσατε. Δεν θα σας πιστεύουν. Και γρήγορα θα σας έδωσαν σε καταστασμό ή ίσως και τη θάλασσα. Σύμφωνα με τον Βάτλερ, πρέπει να αφήσουμε τις νησίες τόσο γρήγορα όσο μπορεί. Δεν ήξερε ακόμα και το πλάνο του όπως συνήθιζε. Κρατάει την στρατηγική του μέχρι το τέλος. Κοίταξαμε την ομάδα για να φύγουμε. Πήγαμε να φύγουμε από το νησί του Τόθ και να αφήσουμε πίσω τον μεγάλο Σέκι που μου έδωσε την πιο σημαντική μέρη αυτού του πρόβληματος. Η ξεχωρισμένη ιστορία των ανθρώπων ήταν στα χέρια μου. Οι μυαλές μας ήταν αμφιβολισμένες ενώ η ηλικία πέθανε. Και ένα περίπτωσο βράδυ πέφτει σε εμάς. Το σκύλο ήταν σκοτωμένο με το πιο καθαρό πράσινο και δημιουργήθηκε φωτιά σαν φωτιά. Ο Βάτλερ έλεγε ότι αυτό το φωτιά είναι εμφανισμένο αν πηγαίνετε κοντά στον Ανταρκτικό κεφάλαιο. Υπάρχει σαν ένας μεγάλος φωτισμός στην απόσταση. Ήταν κάτι που είχαμε πραγματικά ακόμα καταλαβαίνει πριν αποφύγουμε τις γνωστές χώρες. Κατάλληλο 13. Η Λάρκα, η πλούσιμη πρωτοβουλία. Ήταν δύσκολο για εμάς να καταλαβαίνουμε από ένα λεπτό στο άλλο ότι ήμασταν η σύνοδος. ότι αυτή η συνειδητοποίηση ενέργειας των πανεπιστωτικών χώρων ζούσε σε κάθε ένας από εμάς, και επίσης μας συνειδητοποίησε στους αρχαίους ανθρώπους και σε όλους αυτούς που έχουν χάσει τις ζωές τους σε κάθε ριζέτ, διαπραγματοποιημένο και κρυφό. Η πόλη που μας προσεγγίστηκε ήταν ξανά η Λάρκα, η μοντέρνη καπιτάλια της Αγγελικής Ευρώπης. Ο καπιτάνος μας είπε να πάμε να εξερευνήσουμε, εμπλουτίζοντας μας λίγο μέσα στην πόλη, μας ερμηνεύστηκε ότι τίποτα δεν μπορούσε να καταγορεύεται με χρυσό ή χρήμα, επειδή χρησιμοποιούσαν άλλη μορφή μεταξύ τους εκεί. Το πλάνο του δεν ήταν ξεκάθαρο, αλλά θα συναντήσει αμέσως με τον Φάιλ και άλλους κύριους από διαφορετικά σημαντικά μέρη της Ευρώπη Οι άντρες της ομάδας μπήκαν στην μεγάλη πόλη και εγώ έφτασα μόνη μου. Παρακολουθούσα τα σκέψη μου για μια θετική ανθρώπινη μέλλον. Τώρα αισθανόμουν μερικές λεπτομέρειες. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για να ελευθερώσω τα εκατομμύρια που ήταν πίσω μου. Πολλές ώρες έχουν περπατήσει και περπατούσα τα δρόμια αυτής της χαρούμενης πόλης και κάποιοι λίγοι άνθρωποι περπατούσαν το δρόμο μου. Μπορούσαν να καταλαβαίνουν ότι ήμασταν αδελφοί και που δίχθηκαν το ίδιο αγώνα? Το πόνο που δεν μπορούσα να διδάξω όλη αυτή η πληροφορία, δημιουργήθηκε μια τεράστια σκοπότητα στο εμένα. Ο πατέρας επέστρεψε να διδάξει ένα μοντέρνο μοτοσυκλέτα. Όταν με είδε, σταμάτησε και με ευχαριστούσε να μπουν μέσα. Η μάτια του δημιούργησε κάποια χαρά. Είπε, Βίλιαμ, δεν έχουμε μπορήσει να πάρουμε τον Ανάκυμ για να μας βοηθήσει πραγματικά, αλλά γνωρίζω ότι θα μας βοηθήσουν στη διάρκεια. Έχουμε κερδίσει αυτή την τελευταία μάχη που συνέβη σε αυτή τη χώρα και δεν πιστεύουμε ότι οι κουστονιστές θα επαναλαμβάνουν αυτή τη χώρα ξανά για πολύ χρόνο. Τους έδωσα ένα διδάσκιο, ότι η τεχνολογία μας είναι πιο ζωντανή από ποτέ. Μας δοκιμάστηκαν. Βασικά οι Κουστοντιανίοι δεν ήξεραν την τεχνολογία που εξελίχθηκε από την Ατεστραλική Δημοκρατία τα τελευταία 100 χρόνια, μαζί με τους Ανακιμρέες. Πιθανότατα οι κουστονιές πίστευαν ότι αυτή η επίθεση θα τους έκανε πραγματικά να τελειώσουν και μπορεί να επιστρέψουν αμέσως, όπως συνέβη στις αρχαίες εποχές στην Ασγκάρτ και άλλες χώρες. Αυτή θα είναι η πλευρά μας για τις επόμενες χρόνια, αν ποτέ έχουμε την ευκαιρία να ξεκινήσουμε τις γνώμενες χώρες και να ελευθερώσουμε τους ανθρώπους από την τελευταία επίθεση. Αλλά όλα πρέπει να γίνονται προσεκτικά. Κάποιο κίνημα που δεν θα υπήρξε προετοιμασμένος θα μπορούσε να δημιουργηθεί ακόμα ένα άλλο Ρεζέτ και η θάνατα των δισεκατομμύρων. Ο Μπάτλερς μας είπε ότι σύντομα θα επισκεφθείμε τις γνωστές χώρες, την ΕΕ ξανά, και ότι θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε πολύ περισσότερο από αυτή την πλευρά, αντί να εισέλθουμε εκεί και να γίνουμε μια εύκολη κουστοδεία. Έφερε μας πολλή πληροφορία για το πώς εργάζεται η Ευρώπη. Επίσης μας έδωσε πολλές βιβλίες, με Όπως και στη Ρένασερ και αλλού, το Αγγλικό είχε μιλήσει για την κατάσταση. Υπήρχαν διάφορα βιβλία με μεταφράσεις της Αρκανικής γλώσσας στο Αγγλικό και οπωσδήποτε. Όπως είπε ο καπιτάνιος, ήταν η ώρα να ξεκινήσουν να σπουδάζουν. Περισσότερες χρόνια έχουν περάσει. Μεταξύ άλλων πράγματων, έχω μάθει ότι η ώρα περάστηκε λιγότερο σε αυτές τις χώρες, αντιμετωπίζοντας τις γνωστές χώρες. Ήταν αυτό που είχα περισσότερη δυσκολία να καταλάβω. Υπήρξε μια ολόκληρη βιβλία στην ώρα. Περσέψιον και αίσθηση της περάσεις της ώρας. Επί εμπειριακός άνθρωπος με πλήρος στις μεγαλύτερες πόρτες της Αμερικής Ναυματικής Αυτοκρατορίας, αποτελούσα τελειωμένη εμπιστοσύνη και έγινα κυβερνητικός κυβερνητής του Αγγλικού Πολιτισμού. Από αυτή την θέση μπορούσα να διεξηγήσω περισσότερα για την πρόσφυγη του πολιτισμού, τη τεχνολογία του, την ανάπτυξη του και τη θέση για το μέλλον. Έφεραμε πρότζεκτες από πιθανές επιχειρήσεις στις γνωστές χώρες, χωρίς να επηρεάσουν τη ζωή των πολιτών. Αλλά οι μиссιόνες ήταν πάντα αποφασίστηκες, λόγω της δύσκολης που είχαμε στη βρίσκοση της πραγματικής βάσης των κατηγοριστών. Μπήκαν από ένα μέρος στο άλλο χώρο χρησιμοποιώντας πόρταλες. Και επίσης, πάντα δεν είχαν πολλές μέρες στο χώρο. Πάντα επέτρεψαν στο χώρο τους, αφήνοντας πίσω κάποια κυβερνήτηση. Ήταν πραγματικά εύκολο για αυτούς. Έχουν κατασκευάσει τις αρτιφισιαλισμένες πύλες, οπότε ο ανθρώπινος να έρθει στο πρώτο σπίτι ήταν σχεδόν αδύνατο. Επίσης από την κατασκευή που υπάρχει από τα ΜΜΕ και τις Ακαδημίες. Οι άνθρωποι θα επαναλάβουν να εξορθούν ό,τι λένε τους βιβλίους τους. Και ακόμα και να κυνηγούν τα κεφάλαια μέχρι τη θάλασσα, χωρίς να γνωρίζουν τι πραγματικά υπήρξε πίσω τους. Η δημιουργία του χρήματος ήταν επίσης μια κλειδιά για όλα να λειτουργήσουν ακόμα κατά τον μαστέρ-πλάνο. Τώρα η ανθρωπότητα είχε όλα και ποτέ δεν θα γνωρίζει την αληθινή αρχή τους. ούτε και τα χώματα που έπρεπε να περιμένουν πίσω από αυτά τα φροντίδια. Οι άνθρωποι θα είχαν φόβο για να κατευθυνθούν μεταξύ μεγάλων κομμάτων νερού, να βρουν την περιοχή, χωρίς να γνωρίζουν ακόμα αν αυτή η περιοχή θα τους έδωσε την πιθανότητα να περπατήσουν το δωμάτιο. Οι πιθανότητες ήταν ξεκάθαρα χαμηλότεροι σε ένα από τα εκατομμύρια. Αλλά είχαμε επιτυχήσει, και το γνωρίζουν. Οπότε δεν είναι παράδειγμα ότι χρησιμοποιούν την ανθρώπινη Μιλίτια για να προστατεύσουν τους αδερφούς τους, τα μεγαλύτερα χωρίς αμφιγνότητα και άλλους για κυβερνήτητα. Οι βάσεις στον Ατάρκτικο Ρίγκ και τις εξωτερικές περιοχές δεν έπρεπε πολύ να έρθουν. Όπως προδείξησε ο Βάρτλερ κάποια στιγμή πριν, ήταν γνωστό ότι άλλες ασφάλειες ασφάλειας θα έπρεπε να πάρουν εξαιτίας της παρελθόντου πόλεμου και η καταστροφή στη θάλασσα.
More from Korina

Κβαντική Ύπνωση & Ψυχολογία: Τι Αποκάλυψε το Υποσυνείδητο σε 3 Αληθινές Ιστορίες;









