Δεν Φταις Εσύ

Και πρέπει να καταλάβουμε ότι το να έχουμε μη συναισθηματικά διαθέσιμους γονείς, αδέρφια, παιδικούς φίλους ή οτιδήποτε άλλο στην παιδική ηλικία γιατί μπορεί ένα άτομο από όλα αυτά να μην ήταν συναισθηματικά διαθέσιμοι και να μας έκανε αυτή ζημιά αλλά το να έχουμε κάτι τέτοιο στην παιδική ηλικία ή τώρα Το να έχουμε, εμείς συναισθηματικά διαθέσιμους, συντρόφους, φίλους κτλ, δεν έχει καμία σχέση με το τι είμαστε εμείς. Δεν έχει σχέση αυτό με το τι είσαι εσύ. Το αν σε επιλέγουν ή όχι για τον ενεργειακό δυναμικό σχέση που θέλεις, δεν έχει να κάνει με το τι είσαι εσύ. Όπως και το ότι ο μπαμπάς μπορεί να απάντησε τη μαμά όταν ήσουν μικρός. Δεν έχει να κάνει με εσένα. Όταν οι γονείς σου χώρισαν, δεν είχε να κάνει με εσένα. Όταν είμαστε παιδιά, νομίζουμε ότι για όλα φταίμε εμείς. Ότι όλα έχουν να κάνουν κάτι με εμάς. Δεν είναι επειδή είμαστε ναρκυσιστικά παιδάκια. Όχι. Είναι επειδή το υγιές βρέφος θα τρελαθεί αν θεωρήσει λάθος τους γονείς του. Και οι γονείς όλοι το ξέρουμε είναι λάθος. Όλοι. Όλοι. Το υγιές βρέφος όμως επιλέγει να σκέφτεται ότι φταίει αυτό, γιατί θα τρελαθεί. Είναι άμυνα που υπάρχει στο σύστημά μας, το ψυχολογικό. Γιατί θα τρελαθεί το υγιές βρέφος εάν σκεφτεί ότι οι γονείς δεν είναι εντάξει. Ότι οι γονείς δεν είναι όπως θα ήθελε εκείνο να είναι ή όπως θα έπρεπε να είναι. Ή ότι οι φίλοι του, τα μικρά παιδάκια στον πυραγωγείο, τα άλλα, προτιμά να σκεφτεί ότι φταίει εκείνο για να μπορεί να του αντέξει. Πληγώνει λιγότερο το να νιώθεις ότι φταίς εσύ. Είναι κάτι το εγωιστικό όμως, έτσι, το να τα παίρνεις όλα πάνω σου, γιατί πληγώνει λιγότερο. Και ποιο είναι αυτό που πληγώνεται πάντα, είναι το εγώ μας. Λοιπόν, θέλω όμως να θυμάστε ότι δεν έχει καμία σχέση με εσάς, αν στην παιδική ηλικία είχατε τέτοιες καταστάσεις ή αν τώρα ακόμα υπάρχει αδερφός, αδερφή, γονιός, σύντροφος, φίλος που δεν σας επιλέγει. Δεν έχει να κάνει με εσάς. Δεν φταίτε εσείς.