ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΤΩΝ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΩΝ

Γεια σας φίλοι μου. Σήμερα, θέλω να μιλήσουμε για κάποια πράγματα για τα οποία πήρα αφορμή από την ομάδα του Viber, αλλά και από το σεμινάριο του Ευρώπης που παρακολουθώ αυτές τις ημέρες. Είναι σαν να γίνονταν ταυτόχρονα αυτά τα δύο πράγματα. Στην ομάδα του Viber, Δύο άτομα, σίγουρα είναι περισσότεροι αυτοί που έχουν αυτό το θέμα και σίγουρα όλοι το έχουμε ή όλοι το είχαμε. Αλλά αυτή τη φορά στο Μάτ Μπάμπερ δύο άτομα ήταν πολύ έντονο. Έχουν πρόβλημα όταν τους διορθώνεις για τα λάθη τους. Και τότε κάνουν πίσω. Εγώ έχω δηλαδή δύο συνεργάτες. για να με βοηθάνε. Και όταν διορθώσω, εννοείται, το έχω πει ότι θα διορθώσω λάθη, δεν θα νιώσω άσχημα, εννοείται ότι δεν ξέρεις τη δουλειά μου. Στην μαθαίνω τώρα. Αφού στη μαθαίνω λοιπόν τώρα, έχεις εσύ δικαίωμα να κάνεις λάθος και εγώ έχω δικαίωμα να διορθώσω. Έτσι, σε κάθε δουλειά δεν μας διορθώνουν. Πώς μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε, επειδή μας ορθώνουν τα λάθη μας. Γιατί κι ο άλλος δεν μπορεί να προβλέψει τι λάθος θα κάνεις. Λοιπόν, και το ένα, το άτομο μαζευόταν όταν διόρθωνα λάθος και έκανε ώρες να παρουσιάστηκε ξανά στην ομάδα να μιλήσει. Οπότε το πήρα εδώ και λέω, τι συμβαίνει. Λοιπόν, τι μας είπαν στου το ανηρώμενος, επειδή ακριβώς όλοι έχουν αυτό το πρόβλημα, έτσι. Μας είπαν. Κατ' αρχάς θα λες όλη τη μέρα, όλη τη μέρα πρέπει να το λες, όλη τη μέρα πρέπει να τριγυρίζεις το κεφάλι σου το εξής. Αυτή δεν είναι η δικιά μου ζωή. Εγώ έχω φτιαχτεί για κάτι μεγαλύτερο. Αυτή που ζω δεν είναι η δικιά μου ζωή. Εγώ έχω φτιαχτεί για κάτι μεγαλύτερο. Θα το λες συνέχεια στο κεφάλι σου. Αυτή δεν είναι η δικιά μου ζωή. Εγώ έχω φτιαχτεί για κάτι μεγαλύτερο. Οκέι. Και τα τέσσερα σημεία. Κάν' το χάλια. Κάν' το φοβισμένος. Όσο πιο φοβισμένος μπορείς. Κάν' το χωρίς να είναι τέλειο. Κάν' το έτσι κι αλλιώς. και μας μπάζανε να γράφουμε εκείνη την ώρα στο chat. I will do it messy. Θα τα κάνω χάλια. I will do it scared. Θα το κάνω φοβισμένος. I will do it imperfect. Θα το κάνω με ατέλειες. I will do it anyway. Θα το κάνω έτσι κι αλλιώς. Το καταλαβαίνετε? Πρέπει να μην σας νοιάζει. Πρέπει να μην σας νοιάζει τόσο πολύ το... Τώρα εμένα, ας πούμε, φάνηκε ότι από κάτω φοράω μπιτζάμα. Λουλουδάκια. Δεν με νοιάζει. Δεν με νοιάζει. Βασικά αυτό δεν θα με νοιάζει ποτέ, από την αρχή των βίντεο. Γενικά ημέρα δεν με νοιάζει τι θα πούνε οι άλλοι και η εικόνα μου και τα λοιπά. Γενικά δεν με νοιάζει τι θα πούνε οι άλλοι. Για έναν άνθρωπο έκατσα και παιδεύτηκα και τους κυλομετάνιωσα τον Ιούνιο, γιατί θεωρούσα ότι άξιζε Να του δείξω ποια είναι η πραγματική μου εικόνα, γιατί είχε παρεξηγήσει τα πάντα. Στο σκυλό μετά νιώσα, ε! Έχω νιώσει σαν πεθάνω. Κανένας δεν αξίζει να κάθεστε να απολογίστε ή να σας νοιάζει τι θα πει. ΚΑ. ΝΕ. ΝΑΣ. ΚΑΝΕΝΑΣ. Υπάρχουν άλλοι παιδιά. Και γιατί να σας νοιάζει. Ποιος να σας νοιάζει τόσο πολύ για το τι θα πει. Άμα δεν μπορεί να σας καταλάβει, γιατί σίγουρα θα το έχετε πολλές φορές, δεν αξίζει τότε να σας έχει κοντά του. Αν συνεχίζει και σας παρεξήγει. Δεν αξίζει. Δεν αξίζει. Εκεί κατέληξα. Λοιπόν, αυτή δεν είναι η ζωή μου. Εγώ έχω φτιαχτεί για περισσότερα. Εγώ έχω φτιαχτεί για κάτι καλύτερο. Πείτε το όπως θέλετε. Θα τα κάνω χάλια. Θα τα κάνω φουλ φοβεσμένος. Θα τα κάνω με ατέλειες, αλλά θα τα κάνω έτσι κι αλλιώς. Αν δεν σε νοιάζει, λοιπόν, το να θα κάνεις λάθος, μάντεψε, δεν θα κάνεις και λάθος. Γιαννάκη μου, αυτό που κάνεις συνέχεια το ίδιο και το ίδιο και το ίδιο λάθος είναι απ' την ανασφάλειά σου. Θες να δείξεις ότι εγώ ξέρω να σας απαντώ, παιδιά. Ξέρω να σας απαντώ, παιδιά. Και ξέρω να σας απαντώ, παιδιά. Δεν χρειάζεται. Τι σε νοιάζει. Εγώ δεν βγαίνω στα βίντεο. Μέρα ξέρετε πόσες φορές μου έχουνε πει «Α, εσύ διδάσκεις αυτό και κάνεσαι και αγχώνεσαι» Εγώ δεν διδάξα ποτέ να μην αγχώνεστε. Ο αδαής θα τα πάρει όλα ή άσπρο ή μαύρο. Οκέι. Αυτός που έχει τη γνώση την μπορεί να αντιληφθεί τον κρίζο. Εγώ δεν διδάξα ποτέ να μην αγχώνεστε. Το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό να αγχωνόμαστε. Αλλά θεωρώ και απόλυτα φυσιολογικό αυτοί που είναι γύρω μας να καταλάβουν όχι μόνο τους, δεν θα μιλήσουν τα νύχια τους οι άνθρωποι, θα τους πείτε εσείς, αλλά αυτοί πρέπει να το καταλάβουν με τη μία. Αν ο άλλος του λες, ας πούμε, ξέρεις οι φωνές με αγχώνουν, ξέρεις όταν φωνάζεις νιώθω σαν να είμαι ένα παιδάκι σε μια γωνιά και να είμαι έτσι. Το έχω πει σε ανθρώπους αυτό που σας λέω. Αν λοιπόν το έχεις πει στον άλλον και ο άλλος συνεχίζει να χίλιαν τέκατου. Και δεν αξίζει να είμαστε κοντά του. Πρέπει να πεις στον άλλον ότι εγώ νιώθω έτσι και συνεχίζοντας φωνάζει. Δεν τον νοιάζει, παιδιά, για εσένα. Δεν τον νοιάζει. Εγώ έφτασα σε σημείο να αρρωστήσω από άνθρωπο τέτοιο που φώναζε, που φώναζε, που δεν καταλάβαινε πόσο άσχημα νιώθα με τις φωνές, που του έλεγα, ξέρεις, έχω θέμα υγείας, δεν μπορώ να ακούω φωνές. Δεν τον ένοιαζε και έφτασα σε σημείο να πάθω και δεύτερο θέμα υ Όποτε άκουγα φορήγους, όποτε άκουγα ψιθύρους, όποτε άκουγα ήχους. Και με είπε και τρελαίω από πάνω μετά επειδή έπαθα αυτό. Γιατί είχαμε μπλέξει με έναν θεραπευτή, ο οποίος μάλλον τον διεθερμόνουν να πάρει λεφτά και έλεγε άλλες σε αυτόν, άλλες σε εμένα, τέλος πάντων. Είναι δυνατόν. Είναι δυνατόν, λοιπόν. Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, δεν μιλάμε για τέτοια λάθη. Τέτοια λάθη, ναι, δεν μπορείς να κάνεις. Γιατί τέτοια λάθη, άμα κάνεις, δεν μπορείς και να τα διορθώσεις. Γιατί σημαίνει ότι είσαι τέτοιος άνθρωπος, τέτοιας πάστας. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να τα διορθώσουν. Αυτοί οι άνθρωποι, δηλαδή, θα σου πούνε μια ζωή, θα σου λένε, εγώ να αλλάξω. Εγώ, εγώ, εγώ να αλλάξω. Έτσι. Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, δεν μπορούν να αλλάξουν. Έτσι και αλλιώς Όταν μιλούς μια κάπια, δεν σκέφτεσαι, α αυτή η κάπια που είναι έτσι χάλια θα γίνει σε λίγο καιρό πεταλούδα και τι όμορφη πεταλούδα και τα λοιπά και τα λοιπά. Δεν το σκέφτεσαι αυτό το πράγμα, έτσι δεν είναι. Δημήτρη, αυτό είναι ειδικά για σένα πουλάκι μου. Είναι για όλους, αλλά είναι και ειδικά για σένα. Γιατί η κάπια τι κάνει για να γίνει πεταλούδα. Πετάει το παλιό της σώμα. Πρέπει να πετάξεις τα παλιά. Όλα τα παλιά. Να τα κάνεις delete. όλα τα παλιά. Έτσι κι αλλιώς, για να ανεβούμε πνευματικά, για να γίνουμε επιτυχημένοι, για όλα όλα όλα αυτά, πρέπει να πετάξουμε όλα τα παλιά φορτία μας, πρέπει να πετάξουμε όλο τον εαυτό μας, πρέπει να πετάξεις όλο το Δημήτρη και όλο το Μάτρυξ του, για να βγεις έξω από εκεί. Πόσο μάλλον τα παλιά Πρέπει να τα πετάξεις. Εσύ μαστιγώνεις τον εαυτό σου, μιλώντας συνέχεια για τα παλιά, συνέχεια τα ίδια πράγματα. Κουράζεις τον εαυτό σου. Τον ζαλίζεις. Και τον προγραμματίζεις να ζήσει και άλλα τέτοια. Ενώ στα τριντό τι λέμε. Για δες τι λέμε εκεί. Λοιπόν, όταν θες να επιτύχεις, εστιάζεσαι στο παρόν και στο μέλλον. Και κανονικά μόνο στο παρόν. Μόνο στο τώρα. Είμαι όλος εδώ τώρα, θα λες. Είμαι όλος εδώ τώρα. Κανένα άλλο κομμάτι σου να μείνει αλλού. Εντάξει, και σιγά σιγά θα αφήσεις το σώμα της κάμπιας και θα γίνεις πεταλούδα. Γιατί αξίζεις. Γιατί μπορείς, Δημήτρη μου. Γιατί είσαι καλής πάσης άνθρωπος. Γιατί είσαι καλοσύνη, Δημήτρη μου. Όλοι μας, λοιπόν, είμαστε η κάμπια. Ούτε η κάποια το ξέρει ότι θα γίνει πεταλούδα. Ούτε οι άλλοι γύρω της το ξέρουν ότι κάποια θα γίνει πεταλούδα. Όμως, φίλε μου, όλοι μας μπορούμε να γίνουμε πεταλούδα. Και μπορείς να γίνεις πεταλούδα, αν... αν... θα κάνεις πρώτα όλα χάλια. Κάν' τα όλα πρώτα χάλια, μ' ακούς! Μη σε νοιάζει δηλαδή αυτό. Δεν εννοούμε ότι τράβα, κάν' τα όλα χάλια πραγματικά. Αλλά εννοούμε ότι μη σε νοιάζει. Κάν' τα χάλια, ρε παιδάκι μου. Έτσι. Κάν' τα φοβεσμένα. Κάν' τα με ατέλειες. Αλλά κάν' τα έτσι κι αλλιώς. Γιαννάκη, εσένα τα λάθη τα έχουν διορθώσει, ε. Μην πας και μου τα κάνεις χάλια μες στην ομάδα σου, παρακαλώ. Έρχεται η δουλειά μου. Πλάκα κάνω, αλλά και πλάκα δεν κάνω. Είναι αυτό που λένε μεταξύ αστείου και σοβαρού. Το έκανα κι εγώ μια φορά. Το μάθαμε τόσοι που μου το κάνανε. Λοιπόν, καταλαβαίνουμε και θα λέτε συνέχεια. Αυτή δεν είναι η ζωή μου. Εγώ έχω φτιαχτεί για κάτι καλύτερο. Και αφήστε τους να λένε. Σε εμένα για το πρώτη φορά που έχω... Ξέρετε τι μου λέγανε οι φίλοι μου. Φίλοι 19 χρόνια, φίλοι. Τους αγαπούσα, αγάπη όχι αστεία. Λατρεία τους είχα, έτσι, όχι αστεία. Και λέγανε ότι είναι μεγάλο επίβολο, γελάγανε, το ένα το άλλο. Κάποια στιγμή, διάβαζα σε ένα βιβλίο, δεν θυμάμαι ποιο βιβλίο ήταν, που μίλαγε για θετική σκέψη κτλ. Ποιοι είναι οι σωστοί σου φίλοι, όταν θέλεις να αλλάξεις. Αυτοί, όταν τους πεις, ξέρετε, θέλω να σκέφτεσαι μόνο θα τα κάνω για τα δικά μου πράγματα, γιατί θέλω να πετύχω, θα ξεσκιστούν και θα το καταφέρνουν για σένα, και ας μην το κάνουν για τον εαυτό τους. Με ένα φίλο μου δεν το έκαναν ούτε για τον εαυτό τους, ούτε για μένα. Και όταν κατάλαβα ότι είναι η γρουσουζιά μου, διότι ό,τι μάντευαν θα γίνει, γινόταν, τους το είπα. Τους είπα, παιδιά, λυπάμαι. Εγώ από εδώ και πέρα χαράζω άλλο δρόμο. Χαράζω έναν δρόμο θετικό, έναν δρόμο επιτυχίας. Και εσείς επιλέγετε να είστε σε αυτή τη μύρλα. Όταν αποφασίσετε να αλλάξετε, εκεί θα είμαι. Να έρθετε να με βρείτε. Αλλά προς το παρόν είστε οι γρουστούς για μου. Πρέπει να απομακρυνθώ. Και δεν νοιάζεστε για μένα να σκεφτείτε θετικά για τα δικά μου. Και έφυγα. Οκέι. Γιατί ήξερα ότι εγώ είμαι φτιαγμένη για κάτι καλύτερο. Ήξερα να πω, αυτό δεν είναι η ζωή μου. Εγώ είμαι φτιαγμένη για κάτι καλύτερο.