Greek-language lyric content (song) titled 'Επίπεδη Ζωή' by ΕΝΕΡΓΟΝ ΕΨΙΛΟΝ; lyrics explore artificiality, technology, artificial intelligence, cosmic imagery, and existential doubt—portraying a critique of simulated/constructed reality and the speaker's relationship to AI and perception. Tone is poetic and critical, mixing metaphors of satellites, artificial stars, and machines.
Chapters
Αστέρια ψεύτικα φτιαγμένα από ενέργεια κολυμπούν στα επανόηδα, τα κινούνται θέρια. Πύραβλοι ψεύτικοι έχουν πιάσει ποντίκια, η Νάσα δεν μπορεί, δεν φέρεται αντρίκια. Και σε νομίζεις δορυφόρες σε βλέπουν, παραμύθια στο μυαλό σου μέσα φυτεύουν, ο ήλιος κοντά σου πουλεί. Σε γκάρ έχει βγει, μέχρι να έρθει η αυγή Μια λάμπα λες και είναι με καλώδιο μακρύ Μα εσύ φαντάζεσαι πλανήτες και μια χλωμή αστραπή Πλάσμα αιώνι, όπως ψέμα σε τάϊσαν Ο ήλιος κοντά σου πολύ Νίξε το βάτο. Σε φοβούνται, σε ζηλεύουν, λέει το τσάτο ρομποτάτο. Κι εσύ νομίζεις ότι αξίζεις το σύννεφο. Το αφράτο. Μέλεις κοντά σου πολύ. Μια αναπνοή. Προσπαθώ να σπάσουν το θόλο με αστεία. Λες και θέλω να προκαλέσω του Θεού τη μανία. Εσύ. νομίζεις ότι είναι ουράνια φαινόμενα. Παιλότι μίλουν, την αλήθεια απλόχερα μαζί πρωτοί μας, να κροδεύεις τα λεγούμενα. Πού πας τελικά, έχεις σκεφτεί τα ερχόμενα, υποκρίνεσαι πως την αλήθεια ψάχνεις, μα είσαι στον βόλαιμα, τεχνητή με αιμοσύνη και πράσινα κύματα. Μήπως η πρόθεσή σου κινεί όλα τα νήματα, νέα παιδιά, Το έχουν καταλάβει. Εσύ είσαι της τεχνητής νοημοσύνης στο καράβι. Πλάσμα αιώνιο. Πόσο ψέμα σε τάϊσαν. Η νοημοσύνη σου τώρα έχει αγγίξει τον πάτω. Σε φοβούνται, σε ζηλεύουν, λέει το ξάτο ρεμποτάτου. Κι εσύ νομίζεις ότι αξίζεις το σύννεφο.