INTENS 225: Top-DJ Sam Feldt over privé-jets en leven in balans

Ja, de kaartverkoop van mijn nieuwe theaterprogramma 100% Liefde is gestart. Dit najaar gaat het gebeuren. 16 theaters door heel Nederland. Het gaat over de balans tussen zelfliefde en het ervaren van liefde in een relatie met je partner. Trauma's, heling. Kun je hele samen met je partner in verbinding... of moet je hele echt helemaal zelf doen? Mijn reis rondom liefde, rondom relaties... al.

Het mooie en al het minder mooie.

Dat een relatie jou kan brengen... die ga ik met jou delen. Check thijslindhout.nl slash liefde. Een leuke show om heen te gaan met je partner, met je ex... of gewoon met vrienden of alleen, dat kan natuurlijk ook. Check thijslindhout.nl slash liefde.

Yo, mijn naam is Sam Veld en je luistert naar de 100% Inspiratie Podcast.

Hey.

Wat goed dat je luistert. Hij staat weer voor je klaar. Je wekelijkse dosis inspiratie is weer daar. De allerleukste gasten geven al hun kennis prijs. Met je veel te blije host, hij praat je bij. Zijn naam is Thijs! Thijs! Thijs! 100% Wees! Djingeltje hoor.

Ja, welkom man. Is dit voor het eerst dat je hem hoort?

Ja, het is de eerste keer dat ik hem ook in de tekst luister. Nu heb ik jouw gezicht erbij, dan matcht hij in één keer ook helemaal.

De licht-narcistische djingel.

Ja, maar dat hoort bij een djingel toch?

Ja, ik denk het wel ja. Gewoon 800 keer de naam Thijs erin.

Ja, en hoe goed je wel niet bent. Dat is altijd een fijn begin.

Ja man, wat een eer om jou hier in de studio te hebben. En was dit ook gelukt pre-covid? Had ik jou dan gewoon, wat is het, op een woensdagochtend naar Amersfoort kunnen lokken?

Ja, het was wel lastig plannen geweest. Ik zei net ook al in ons vorige gesprek, meestal ben ik 80% van de tijd ben ik weg. En met weg bedoel ik echt in het buitenland. Elke dag naar een andere stad, 150 shows per jaar. Dus dan ben ik meestal op woensdagochtend of nog daar of aan het bijkomen of aan het opladen weer voor de volgende run, voor het volgende weekend. Dat is wel een stukje lastiger geweest, ja.

Ik knal gewoon meteen even bij te vragen. Rennie zegt 150 shows per jaar. Je deelde net in het vorige gesprekje al over de gaarste die je soms kan vragen per show. Je bent nog maar 27, maar ben je financieel al vrij?

Ja, dat denk ik wel. Als je nu kijkt naar mijn investeringen, mijn vastgoed en alles wat daaruit voortkomt, dan kan ik in principe wel stoppen. Maar voor mijn gevoel ben ik pas net begonnen.

En ik weet niet of het aangeboren is of je dagcram of het feit dat je gewoon nu een wat minder drukke agenda hebt, maar je ziet er super ontspannen, relaxed uit, geen walletjes.

Ja, het is op dit moment best wel een beetje een stressvolle tijd in de zin van ik toer weinig, maar aan de andere kant zijn er andere projecten die wel gewoon heel veel tijd en energie opslokken. We hadden het net al even over Fangage, mijn label, gewoon heel erg mee bezig. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo rustig als je denkt op dit moment, maar dat is mooi dat het er in ieder geval van de buitenkant wel zo uitziet.

Ja, want eerst dan even een korte introductie, want het is live, als in een oude versie van deze podcast deed ik achteraf nog een introotje in spreken. Dat is nu niet. Nu doe ik het live, zeg maar. Voor de mensen die jou niet kennen. Nou ja, je artiestennaam is Sem Veld. En in 2015 zou je kunnen zeggen ben je doorgebroken met een nummer Show Me Love, door Spin In The Records uitgebracht. Ja en sindsdien heb je nummers gemaakt met Lucas & Steve, met Akon, met Kesha, echt de groten der aarde, wat je zelf al zegt 150 shows per jaar. Je hebt op de grote festivals, Coachella, Tomorrowland, op de hoofdpodia gestaan. Je hebt in privéjets gezeten. Op bevrijdingsfestival zat je in een helikopter. Dus dat is echt even de succeskant van jou als artiest. Maar als ondernemer, een van de vele projecten die jij bent gestart is bijvoorbeeld FanGage, daar gaan we het uiteraard nog over hebben. Een tool om artiesten te laten connecten met hun volgers, met hun fans. Maar je hebt ook een anti-kater middel, Always Bright, op de markt gebracht en met de Hartsfeld Foundation promote je een milieubewuste levensstijl. En volgens mij kwam je daar op omdat je een keer in een privéjet zat en je dacht Dus het is niet heel mooi bewust wat ik aan het doen ben.

Nee, klopt inderdaad. Ik ben opgegroeid of opgevoed door twee hippies eigenlijk. Altijd vegetarisch. Eigen groente verbouwen in de tuin. En vanaf daar uiteindelijk van mijn passie mijn werk kunnen maken, draaien. En als je dan op een gegeven moment ziet wat je ecologische voetafdruk is als dj zijn en met alle producties en je spuit letterlijk CO2 de lucht in bij een festival. Dan op een gegeven moment krabt ik mezelf achter mijn oren en dacht ik kan dit niet anders, kan het niet. Een stukje duurzamer, dus daar zet ik me sindsdien voor in.

Even voor de luisteraar, die witte rookwolken, die dingen, dat heten CO2-kanonnen, want het is gewoon letterlijk CO2.

Ja, en fun fact, er zit een bedrijf in Bokstel waar ik vandaan kom. We komen er in MagicFX en samen met hun zijn we ook aan het kijken naar CO2 op waterstof bijvoorbeeld of confetti die oplost als het de grond raakt. Dat soort interessante technologische ontwikkelingen die het artiesten bestaan misschien toch wat meer duurzaam kunnen maken.

Oké, je trekt nu al zoveel vragen. Ik wil weten, zat dit er altijd op die ondernemer in jou? Je stond afgelopen weekend in de Ziggo Dome, dames en heren. In ieder geval zeker mede-artiesten en sprekers die luisteren. Je hebt het gewoon geflikt. Weer voor 1300 mensen staan. Ik wil weten hoe dat was. Maar laten we met het begin beginnen. Want je zei net, ik ben nu ook gewoon best wel druk. Mensen denken misschien ik ben nu aan het chillen. Want ja, ik had 150 shows per jaar. Nu nou een stuk minder. Maar je bent hartstikke druk. Vertel eens, waar ben je nu bezig mee?

Ja, eigenlijk begin van Covid kom je eigenlijk een soort van... thuis en dan ben je gewend om van hond naar her te reizen en dan de eerste week of twee weken daar ben je eigenlijk aan het bijkomen. Tenminste ik was aan het bijkomen. Ik had er een best wel drukke tour alweer op zitten. Ik zou de grootste US tour doen die ik ooit had gedaan en die heb ik halverwege moeten annuleren vanwege corona. Dan kom je thuis en Dan denk je, oh shit, dan komt eigenlijk de klap een beetje. Na een week of twee denk je dan, oh, ik voel me eigenlijk best wel kloten. Ik kan niet meer draaien, de onzekerheid erbij. Plus de realisatie dat je je lichaam de afgelopen paar jaar best wel in de steek hebt gelaten. Tenminste, bij mij was het zo. Ik heb zes jaar lang bijna alleen maar getoerd. En dan ga je een keer naar de dokter om je bloedwaarde op te laten nemen. En dan ga je een keertje wat vaker naar de gym. En dan merk je dat je toch best wel uitgeput bent en toch best wel slecht. heb gezorgd voor je lichaam. Dus dat was voor mij de eerste maand thuis. Daarna merkte ik wel dat ik veel meer energie kreeg. Ik herstelde sneller, ik ging meer sporten. Ik ben vijf kilo afgevallen, gewoon puur door te slapen. Waardoor je cortisol gewoon wegzakt, minder stress. En dan ga je andere dingen aanpakken. Dus ben ik begonnen met mijn eigen label, Hartfeld Records. Nou, de ondernemer in mij wil dan ook niet stilzitten. Dus Van Gage, een internetstartup waar we het over gaan hebben, opgericht. Van allerlei projecten aangepakt. Omdat ik vind het gewoon leuk om dingen te verzinnen en die dan groter te maken en succesvol te maken. Conceptontwikkeling. Ja, en als ik dan mijn creativiteit even niet op het podium kwijt kan, dan komt dat op een andere manier eruit.

En kan je wat vertellen over, want daar smullen we vaak wel van, want dat vinden we interessant en soms ook wel schokkend, hoe dat achter de schermen eraan toe gaat als top DJ. We hebben allemaal denk ik wel de documentaire op Netflix gezien over Avicii. Hoe is dat? Is het echt zo ontzettend slopend als het lijkt?

Ja, je kunt het eigenlijk zelfs zo slopend maken als je wil. Het is aan jou natuurlijk om te bevestigen. Kijk, in het geval van Avicii was er natuurlijk ook een management bij betrokken en boekers die best wel druk op hem legden. Ik heb gelukkig wat dat betreft een goed team om me heen, wat ook mijn gezondheid centraal stelt, want die snappen ook. Kijk, als ik hem nu 10 extra shows laat doen, dan is het op de korte termijn heel gunstig, maar op de lange termijn zit hij misschien in een burnout. Dus wat dat betreft kun je dat zelf redelijk goed bepalen. Hoeveel shows doe je, hoeveel drink je erbij. Hoe zorg je ervoor dat je genoeg rust houdt tussen de shows, na de shows, tussen de tours in. Alleen het verleidelijke is dat het je passie is. Dus dat je eigenlijk het liefst 24 uur per dag op het podium wil staan en die energie wil voelen. Dus dat is een ding natuurlijk. En ook de beloning financieel natuurlijk. Af en toe moet je gewoon nee zeggen tegen iets waar mijn moeder een jaar voor moet werken. En dan moet je voor jezelf nog relativeren van ja, oké, dit is de juiste keuze. Terwijl A, je wil het, want het is je passie. En B, het verdient goed. En dan moet je eigenlijk naar je lichaam luisteren. Maar soms weegt dat niet tegen elkaar op. En dan ga je toch die extra show doen. Dan denk je achteraf van shit, dat had ik niet moeten doen. En dan voel je het in je lichaam de maanden daarna.

Ja, want de krenten uit de popshows en shows waarbij er gewoon vijf nullen op je bankrekening worden bijgeschreven om te draaien.

Ja, die zijn erbij. En zeg daar maar dan maar eens nee tegen, ook al moet je daar dan voor openen naar Korea. En dat is dan niet goed voor je, maar aan de andere kant... is het ook lastig te relativeren. En ik vind dat nu wel makkelijker, omdat ik nu thuis zit en nul shows heb en merk dat ik, ondanks het feit dat ik geen shows heb, toch mijn hoofd boven water kan houden, toch het bedrijf kan laten groeien, toch mijn brand kan uitbreiden. Dus ik heb de shows niet meer nodig. En ik denk dat voorheen was dat wel altijd een beetje mijn gevoel van als ik een show afwijs, dan ben ik eigenlijk mijn carrière aan het vergooien. Terwijl ik nu meer, ik zie meer als de cherry on the pie van een kroon op het op het harde werken, maar niet meer van ik moet elke show aanpakken. En uiteindelijk denk ik dat het ook de beste strategie is, want hoe exclusiever je jezelf maakt, uiteindelijk hoe groter de waarde van je merk natuurlijk.

Ja, nou hier gaan we het nog uitgemerkt over hebben. Het is pagaat tussen geluk en succes. Maar je zegt een verleiding of een valkuil waar veel van jouw collega artiesten in trappen en jezelf ongetwijfeld ook in bent getrapt is dat je het en heel leuk vindt, misschien ook wel een beetje nodig hebt die aandacht, dat podium. En het levert gewoon superveel geld op en je hebt het idee als ik nee zeg ben ik mijn carrière aan het vergooien. Het resultaat, je doet gewoon te veel shows. Is dat nou echt waar het fout gaat bij veel dj's? Of is het niet alleen teveel shows doen, maar ook daaromheen? Dat je kan ook zeggen, nou ja, ik in mijn privé jet, ik ga gewoon alleen maar slapen en ik doe geen interviews en ik doe mijn show en na mijn show drink ik een munt thee en ga ik naar mijn hotelkamer. Snap je? Dus is het echt de frequentie van shows of is het juist ook die lifestyle daaromheen die veel dj's doet oprekenen?

Ja, ik denk beide, maar ik denk dat er nog iets fundamenteles nog belangrijker is. En dat is je motivatie. We hebben het net even over Avicii gehad. Dat was echt een producer en die vond het leuk om muziek te maken in zijn studio. Best wel een introvert beroep. En als je dan in één keer het podium op wordt gegooid en je moet daar een superster zijn. En dat ben je niet, tenminste in die zin, dat is niet wat jouw karakter is. Je vindt het niet leuk om voor honderdduizenden mensen te staan, maar je vindt het leuker om gewoon muziek te maken. Ik denk dat dat er gebeurde en dan ga je jezelf verdrinken om toch die gast te kunnen zijn. En ik denk dan ben je iets aan het wegdrukken en als je iets aan het wegdrukken bent en je gaat daarvoor naar middelen grijpen, dan kom je in zo'n spiraal terecht. Ik denk dat dat, het verhaal is een beetje van Avicii en andere DJ's ook om me heen soms, die misschien eigenlijk liever in een studio zouden zitten en muziek zouden maken en dan moeten optreden om geld te verdienen en dat eigenlijk niet willen of podiumangst hebben en daardoor grijpen naar allerlei middelen. Dat is onderdeel natuurlijk van de lifestyle en natuurlijk ga je meer shows volhouden als je alleen een munttheetje drinkt dan als je elke dag een fles wodka opdrinkt. Dus ja, dat heb je zeker zelf in de hand, maar ook als je gezond leeft, ook als je dat dus doet en probeert te sporten, is er één essentieel ding wat vaak ontbreekt en dat is slaap. En dat heb ik echt ervaren de afgelopen jaren. Je kan nog zoveel sporten, je kan nog zo gezond eten. Als je niet slaapt, dan heeft het eigenlijk allemaal geen zin. Want dan blijf je maar aankomen, want je lichaam houdt continu cortisol hoog, dus je houdt vet vast. Je voelt je slecht, je bent mentaal een wrak. Ja, dan kun je niet tegenop sporten en gezond eten.

Heb jij wat jetlag tips ofzo? Want als je in één week in vijf tijdzondes moet spelen, is het gewoon hang in there en maak er het beste van? Of heb je echt een soort van ritueeltje om dat aan te pakken?

Goeie vraag. Ik denk dat het je lichaam op een gegeven moment, als je geen ritme meer hebt, dus echt in zo'n toestand leeft, dat je ook niet echt meer last heb van jetlag, omdat er geen basisritme is om naar terug te komen. En dat is misschien ook nog wel het schadelijkste. Want heel veel processen in je lichaam hangen heel erg samen met je dag- en nachtritme. Aanmerking van allerlei hormonen. Dat is compleet verstoord. Ja, dat verzorgt dat je in een constante staat leeft van moeheid, waarbij je nooit last hebt van jetlag, want je kan altijd wel slapen. Je kan in een busje achterin over een holweg, dan val je gewoon in slaap, omdat je gewoon uitgeput bent. En als je thuis komt, val je gewoon in slaap, want je bent uitgeput. En dat is misschien eerder een teken van dat je te ver bent gegaan. Dat zou ik zeker niet aanraden. Put jezelf maar zoveel uit dat je geen last hebt van jetlag. Maar dat is wel de realiteit als je op een gegeven moment zes jaar aan een stuk op tour bent. Dus nee, ik heb daar eigenlijk geen tips voor. Je hebt de basis tips van eten in het nieuwe schema en zorg dat je zondig rijdt. Google het, dat kan. Maar bij mij is dat niet meer van toepassing geweest omdat ik gewoon geen basisritme meer had.

En je zegt over Avicii, dat was misschien meer een producer, meer een introvert dan een performer. Hoe is dat bij jou? Ben jij meer de... Gewoon even on the spot, zo'n irritante tegenstelling. Je moet kiezen, nooit meer produceren of nooit meer live spelen.

Ik ben begonnen als DJ, dus dat zegt het misschien wel. Ik vond het altijd leuk om mensen te entertainen. Ik weet ook nog goed, toen ik 17 was, ging ik de eerste keer naar een club in Portugal. En toen dacht ik, ik wil die gast zijn die hier deze mensen een goede avond, een mooie avond bezorgt. Even de problemen van de dag laat vergeten. En dat het allermooiste is dat je dat kan doen met je eigen muziek. Want dan heb je het zeg maar dubbel op. Want dan maak je de muziek. En dan draai je de muziek en dan zingen mensen mee met je muziek. En dan is het hele cirkeltje rond. Maar het is bij mij begonnen uit de passie om mensen te entertainen. Daar is het uit begonnen.

En je had het net over motivatie. Nou dit is een motivatie om mensen te entertainen. Toen het eenmaal lukte en je had succes tussen aanmeldingstekens. Ja merkte je ook echt van hé, ik heb dit nodig om gelukkig te zijn. Dit is wat mij, wat Sam gelukkig maakt.

Ja, die tegenstelling hadden we net een beetje over. Net als een drug eigenlijk. Dat kan een heel goed gevoel geven. Kan je heel prettig laten voelen, maar het kan ook teveel zijn. En dat is die balans een beetje tussen succes en geluk waar we het net ook even kort over hadden. Ja, ik heb die shows, nou ik weet nu dat ik ze niet nodig heb om gelukkig te zijn, want ik heb ze nu al een tijdje niet. Ik weet wel dat ze me heel veel geluk geven, tot een bepaalde hoogte en daarna niet meer. Dus je kan daar ook te ver in gaan. Maar ik denk dat het inderdaad net als bij een drug ook een soort verslaving is. Het is elke keer weer een spuit. Adrenaline en endorfine en je wordt op een voetstuk gezet. Aandacht. Niet dat ik daar volgens mij niet zo gevoelig voor ben, maar het doet wel wat op een neurologische level. Waardoor je elke keer die injectie krijgt van, ja, good feelings. En als je dat op een gegeven moment vier keer, vijf keer in een week krijgt, dan raak je daar verslaafd aan. En dan kan er op een gegeven moment, als je dat niet meer krijgt, wat bij mij ook gebeurd is, dan komt wel even die klap van, effe uit die rollercoaster. En dan is het in één keer heel stil.

En die klap kwam vorig jaar maart?

Ja, ja, ja, in die zin wel. Maar eigenlijk voelt het een beetje vreemd, want het is een klap, maar het voelt ook heel fijn. Want ik wist misschien onbewust al wel dat ik een beetje te achter aan het rennen was. Ik heb al een keer eerder de twee maanden uitgelegd, toen had ik een scooterongeluk. Dat is 2018, vlak voor de zomer. En toen was het eigenlijk nog vervelender, want toen ging de rest van de wereld wel door. Er stonden allerlei andere dj's op mijn Tomorrowland slots te draaien. En toen lag ik thuis met mijn benen in het gips bij mijn moeder thuis. Maar nu stond de hele wereld even stil, staat de wereld even stil. Dus je hebt minder het gevoel dat je aan alle kanten ingehaald wordt. Waardoor je ook wat meer de rust hebt om even die rust te pakken. Dus voor mij viel er in eerste instantie heel veel druk weg. Ik ben thuis en ik heb even niks te doen. Daarna komt denk ik meer de leegte en de klap. En daarna komt eigenlijk een beetje de zinvolle invulling van die leegte. Dat is een beetje het rouwproces.

Ja precies, alle fases. Dus fase 1 was... Ontkenning zat er ook nog tussen.

Want ik dacht in het begin ook... Ik weet nog goed, toen die shows gecanceld werden, zei ik... Oh, laten we het verschuiven naar mei dan.

Ja.

Want dan zal het wel opgelost zijn, toch? Want je hebt dit nou nooit meegemaakt. Dus ook mijn boeken zei ik... Oké, nou reschedule alles twee maanden vooruit. En tegen die tijd zat de wereld toch onder controle. En nu zijn we meer dan een jaar verder. Ja, zo zie je maar weer. In eerste instantie ontkende ik ook dat het zo'n groot probleem zou worden, maar je wist het ook niet.

Ja, precies. En in eerste instantie vond je het dus best wel relaxed, van hey, is dit misschien wel een stukje rust en leegte en ontspanning waar ik heel hard naar verlangde.

Ja, maar nooit durfde te nemen, omdat je gewoon continu... Kijk, iedereen wil tegenwoordig dj worden en elke jong gastje, vroeger wilde ze voetballer worden, nu misschien nog steeds, maar die wil of dj worden of vlogger ofzo nu tegenwoordig, of influencer. Nou, dj is een gewild beroep, dus dat betekent ook dat er altijd mensen zijn die jouw plek over willen nemen en kunnen nemen en daardoor moet je relevant blijven, dus het is best wel veel druk. om relevant te blijven en dus maar door te blijven gaan. En ik denk dat daar ook heel veel dj's uiteindelijk in een soort van burn-out of depressie belanden door die druk. En die druk viel in één keer weg, want alle dj's om me heen moesten in één keer stoppen. En dan ga je je afvragen van oké, wat moet ik dan doen? Muziek maken bijvoorbeeld, een label oprichten, constructiever dan maar die extra show pakken, maar goed.

Ja, precies. Dat is meteen een vraag die in me opkwam. Oké, interessante hypothese. Ik moet relevant blijven. Anders dan pikt iemand mijn plekje in. Daar kun je over twisten of dat echt zo waar is. Maar dan kun je vervolgens ook gaan zeggen, oké, maar om relevant te blijven is dan gewoon alleen maar spelen, spelen, spelen. Is dat de manier om relevant te blijven? Of moet je gewoon met Econ en Kesha een dikke hit schrijven, is dat misschien een manier om relevant te blijven?

Zeker, dat is veel belangrijker. Maar als je eenmaal in die tunnelvisie zit, dan is het moeilijk om daar uit te komen. En ik denk dat dat het een beetje is. Kijk, draaien... Met draaien verdiende ik het meeste geld. Dus dat is de motor van je business. Het bedrijf is onderdeel wat de rest liet draaien. Letterlijk. En als je daar dan mee stopt, dan voel je je in een instantie niet meer nuttig. Want het levert in één keer geen geld meer op. Dus dan denk je, de rest voelt dan een beetje secundair. Terwijl ik er nu achter ben gekomen dat... Ja, door eigenlijk niet meer te draaien en vol te focussen op mijn muziek. Ja, mijn muziek nu op hetzelfde niveau zit qua omzet als met mijn draaien.

Nee joh!

Holy shit!

Kun je wel eens over dat businessmodel vertellen? Is dat gewoon streams op Spotify?

Ja, muziek, heel simpel, heeft drie soorten recht. Dus je hebt je publishing, je hebt je neighboring rights en je hebt de master rights, je copyright. Dus echt op de plaats zelf en dat zijn eigenlijk de drie belangrijkste inkomstenstromen. Ja, waarbij je debuut maakt kennen we allemaal, dat is publishing. Je hebt de cena, dat zijn eigenlijk je neighboring rights en dan vaak je label, de master eigenaar die Publishing, dat.

Is dus streams op Spotify bijvoorbeeld?

In elke vorm van gebruik van muziek komen eigenlijk die onderdelen allemaal terug. Publishing is echt schrijven. Dus ja, als ik een liedje maak en dan staat hier op een papiertje Sammy Boerderenders, 27 jaar oud, toegeboren in Boksel. Dat stond op jouw speakbriefje. En ik zet dat op een beat, dan heb ik recht op die zin. En dat is dan mijn publishing, want ik heb die tekst geschreven. En dat is het ene recht. Neighboring Rights is eigenlijk meer wie heeft op die plaat meegespeeld. Dus als jij er een gitaartje op speelt, dan krijg je daar geld voor. Ook al heb je de melodie niet verzonnen die je speelt, maar echt het uitvoerende. En dan de master is uiteindelijk van de artiest gedeeld met het label, want die brengen het uit. Het is een beetje een technisch verhaal, maar dat zijn eigenlijk de main inkomsten, zeg maar.

Ja, maar uiteindelijk de route die het geld volgt is wel via streams of het nummer wordt gebruikt in een radio, in een reclame of in een film of in een videospel.

Ja, meerdere streams tegenwoordig.

Oké, maar dat kan dus gewoon echt zeer lucratief zijn.

Zeker, je moet ongeveer rekenen op Spotify streams ongeveer 3000 euro bruto, maar dan heb je het echt over top of the chain zeg maar. Dus daar moet nog iedereen van betaald worden, je moet het nog delen met je label, je moet het nog delen met andere artiesten erop. Dus het hangt heel erg vanaf wat je deal is en hoeveel je daarvan overhoudt. En je hebt natuurlijk ook even kosten. Denk aan een videoclip, denk aan masteringkosten, een mixer, een engineer, artworks, marketing, TikTok influencers, allemaal dingen die daarbij komen kijken. En dat is wel leuk, want ik heb nu sinds maart mijn eigen label en dan leer je eigenlijk van die andere kant te kijken. Want eerst ben je altijd gewoon artiest, je bent getekend bij een label. en je stuurt de muziek en zij regelen de rest. Ik heb nu ook mijn eigen label, Hartfeld Records, dus dan zit je ook opeens op de stoel van de labelbaas. En dan is het wel leuk om die kant ook te leren kennen.

Maar alsnog, misschien ben ik een te grote nerd en wil ik de details te veel in, maar ik denk ja, stel 3000 euro moet nog van alles vanaf. Laten we even pessimistisch rekenen dat jij duizend euro er aan overhoudt aan een miljoen Spotify streams. Ja, dan moet je honderd miljoen streams hebben, wat echt insane veel is. En dan heb je tussen haakjes nog maar een ton verdiend. Dat klinkt nog niet alsof je daar echt stinkend rijk van wordt, van streams.

Nee, dat klopt. Maar goed, je krijgt niet één plaat uit. En het mooie van muziek uitbrengen is, het gaat niet weg na een week of na een jaar. Dus het blijft natuurlijk niet zoveel als in de eerste week of in het eerste jaar. Maar uiteindelijk, Show Me Love heb ik in 2015 uitgebracht en moet nog steeds veel beluisterd. Dus je bouwt het op en dus in het begin is het heel weinig. Maar op een gegeven moment wordt het steeds meer. Het is gewoon een passief inkomen eigenlijk wat zich opstapelt.

En nog even over dat gat dan, want je splits de after-covid-klap, splits je op in drie categorieën. Categorie 1, oh chill, ik kan een keer slapen. Categorie 3 was dan, oh ik kan nu andere dingen gaan doen, maar daartussen, fase 2, was even die leegte. Hoe was die leegte? Wat heeft dat met jou gedaan? Was dat gewoon wel oké? Of zat je er echt even goed doorheen?

Nou ja, ik probeer altijd dingen productief op te pakken en misschien soms te productief, omdat ik die leegheid niet wil voelen. Dus ik ben toen heel erg juist in de gezondheid gedoken. Ook met een coach gaan werken. Ik heb een hele DNA-test laten doen, bloedtest, hormoontest, de hele mikmak. Gewoon om even te kijken waar je stijker voor. En hoe kan ik hier snel maar ook uitkomen? Als ik ben aan het kijken, wat is dan een oplossing voor dit probleem? Soms is dat goed, soms moet je gewoon voelen en dat doe ik soms niet. Dan ga ik gewoon aan de slag. Maar in dit geval was het denk ik wel goed, want daardoor had ik best wel snel weer een plan om er ook weer bovenop te komen. En wat ik dan wel en niet moest eten, qua slaap, bepaalde supplementen voor dingen die eigenlijk te kort kwamen of was gekomen. Dus eigenlijk vol daarop gericht en vanuit daar weer energie gekregen om die nieuwe project allemaal op te pakken.

Ja, tof. Dus dat is best wel Depressieloos gegaan, zeg maar. Je mindset was altijd wel sterk.

Het was niet alleen om de depressie, het was meer, en dat heb ik nu nog steeds, en ik denk dat heel veel mensen dat nu met me delen, het is gewoon saai. Ik ben alleen maar aan het werk. Of ik ben me aan het vervelen. Ik moet thuis zitten. Of je zit dom voor de buis. Of iets thuis te doen. Maar eigenlijk de dingen waar ik echt energie van krijg, los van mijn werk, wat ik al heel veel doe, is draaien, met vrienden afspreken, lekker uit eten gaan. Dat missen we allemaal. Dus het is geen depressie, het is meer een soort van saaiheid. Ja, mijn leven op dit moment eigenlijk heel erg bestaat uit heel hard werken en dan s'avonds een beetje doeloos tv kijken en dan weer slapen en dan rinse and repeat, zeg maar.

Ja, ik snap hem.

En dat is niet waar ik gelukkig van word. Dat is wel iets wat er afgelopen jaar op me drukt.

Ja en dan je hebt het over uit eten gaan en zo om dan dit gedeelte van het interview wat een beetje gaat over succes af te ronden en daarna gaan we nog meer hebben over gelukken en ondernemen en zo. Maar hoe bekend ben jij als jij als straks alles weer mag en jij gaat er op uit en je gaat even een hapje eten ergens. Word jij veel herkend of valt het mee?

Ja, ik weet het niet. Ik weet dat Nederlanders best nuchter zijn, dus ik weet dat als ik naar Amerika ga, ja, als ik naar Azië ga, dan staan ze bij het vliegveld op me te wachten met zelfgemaakte cadeaus, knuffels. Holy shit. Ja, echt een groep hoorders met fans. Maar Nederlanders heb ik het idee dat als je Tiesto op straat ziet lopen, zou je hem misschien ook niet aanspreken. Ik denk, oh dat is Tiesto, maar hij zal het nooit weten. Dus dat weet ik niet. Ik heb wel het idee dat dat het laatste jaar meer is geworden. Dat mijn plaat ook in Nederland, bijna elke plaat komt op de radio. Dus dan gaan mensen toch kijken wie zit erachter. Je ziet het aan mijn social media dat het groeit. Maar je weet nooit hoeveel mensen je op straat herkent. Ik probeer er ook eigenlijk niet mee bezig te zijn. Ik probeer gewoon mijn leven te leiden. En ja, als iemand een keer een foto wil, hartstikke leuk. Maar het is niet dat het mij storend is. En dat is ook wel fijn. Ik ben liever beroemd in het buitenland, zeg maar.

Maar jij wordt in Amerika op straat meer herkend dan in Nederland.

Ja, dat wel. Ik vind het ook fijn. Ik vind het ook fijn dat ik gewoon lekker naar de Albert Heijn kan lopen en dat niemand me lastig valt voor een foto. En het is leuk om herkend te worden en dat het succesvol is. Maar bekendheid is voor mij geen doel. Zeker niet in Nederland.

En even een hele brede vraag, maar dit willen we allemaal horen. Dus dit is eventjes de RTL Boulevard in mij. Maar wat is een van de meest extreme dingen die je hebt meegemaakt als artiest? Hebben we het over groepies of extreme dingen die je werd aangeboden? Je snapt wat ik bedoel.

Ja, het gekke is als je dan eenmaal in zo'n leven zit, dan worden dingen normaal. Ja, en we hebben het net over een privéjet. Op een gegeven moment is dat gewoon normaal of een must zelfs. Als je het hebt over bijvoorbeeld dat er hordes vrouwelijke fans op een airport staan te wachten met cadeaus en liefdesverklaringen. Ja, op een gegeven moment denk je, oh shit, ik heb m'n haar niet gedaan. Moet ik op de foto, weet je wel. En dat klinkt heel erg, want ik vind het superleuk. Maar goed, je komt wel net uit een vlucht van twaalf uur. Dan kom je waarschijnlijk helemaal verkrecht eruit. En dan denk ik, oh shit, even naar het toilet. Je moet toch weer aanstaan. Ik ken zelf nog wel een paar voorbeelden in de zin van dingen die dan uiteindelijk normaal worden. Wat je zegt, met een helikopter van stad naar stad vliegen om vijf shows op een dag te doen. Dat soort dingen. Dat zijn geen dingen die normaal een Nederlander elke dag meemaakt. Maar op een gegeven moment zit je wel in die flow.

Ja, precies. Als jij nu een hotelletje boekt en er liggen geen vrouwen voor je kamer. Dan denk je, wat is dit nou?

Ja, zeker. Je bent er altijd wel van bewust. Als je in de lobby naar beneden loopt, dat je dan toch wel een paar foto's moet maken. Zeker in Aziatische landen. Die vinden dan gewoon via social media uit waar je zit. En dan gaan ze gewoon zitten posten in je lobby.

Niet normaal. En je hebt er niet altijd zin in. Je hebt er misschien niet altijd tijd voor. Hoe loyaal ben jij dan? Is er een pleaser in jou die het dan altijd doet?

Ja, heel loyaal. Ik heb nog nooit iemand afgewezen om een foto te maken. En kijk aan de andere kant. Ik kan er zelf nog zo doorheen zitten en niet geslapen hebben, maar uiteindelijk zijn die mensen wel de reden dat je er bent en dat je mag optreden en dat je succesvol bent als artiest zijnde. En het is letterlijk zo, zonder fans besta ik niet. Dus zij zijn uiteindelijk de motor van alles wat ik doe. Daar moet je er ook even tijd voor maken, ook al heb je er even geen zin in.

En wat zie jij zelf als de factoren in jouw succes? Als in, jij niet elke dj bereikt wat jij hebt bereikt. Hetzelfde zijn waarschijnlijk heel veel gastjes en meisjes die net zo hard plaatjes draaien, net zo hard hun best doen als jij afgelopen 10, 15 jaar en niet zijn gekomen waar jij bent. Dus wat maakt, wat zie jij als kritische factoren in het feit dat jij bent doorgebroken, dat jij succesvol bent geworden?

Door blijven gaan. Ik ben niet meer getalenteerd. Ik denk dat heel veel andere mensen nu veel meer getalenteerd zijn dan ik. Passie denk ik ook niet, maar ik denk meer gewoon een tegenslag zien als uitstel, geen afstel. Dat zie ik nu ook met mijn andere bedrijven. Rome was a built in a day. Nou, ik ben dan vanaf m'n elfen of zo ben ik aan het draaien. Nou, tien jaar later kwam pas m'n eerste succes. En in die periode heb ik heel vaak het idee gehad van ja, ik geef mezelf nog een jaar. Of ik houd ermee op. Of ik ga gewoon een andere baan zoeken. Of ik ga, ja, weet je wel, op een gegeven moment ga je het soort van succes bij jezelf afdwingen. Of zeg je, nou, ik moet er misschien mee stoppen. Dus je gaat aan jezelf twijfelen. En ik denk, uiteindelijk, als het je passie is, gaat het je altijd lukken. Alleen dat heel veel mensen op die route na het succes op een gegeven moment afhaken. Je hebt wel eens online zo'n foto gezien van een illustratie van zo'n boom. Dat mensen alleen maar de boom pas zien als hij boven de grond uitkomt. Maar daaronder is al jarenlang een netwerk van wortels aan de gang. En dat is denk ik een perfect beeld van waarom de een succesvol wordt en de ander niet. De ander die stopt zodra de wortel bijna boven de grond komt. En de ander die gaat dan door.

Ja, het is zo simpel. Het is gewoon doorzetten. Want bij sommige mensen schiet nu de cortisol door hun lijf. Want ze denken ja Sam, kom op man. Ik ben ook al 15 jaar aan het doorzetten. Maar ik ben nog niet doorgebroken.

Nee, je moet het natuurlijk wel op een slimme manier doen. Als je gewoon maar de hele tijd hetzelfde blijft doen, Einstein heeft daar een mooie quote over, dan gaat het waarschijnlijk niet lukken. Maar ik denk met doorzet is ook heel vaak terug gaan naar de tekentafel, palen en dan je strategie aanpassen. En als je dat doet, dan kom je uiteindelijk op een strategie die werkt. Daar geloof ik heilig in. Als je al 15 jaar in dezelfde club één keer per week draait en je doet verder ook geen moeite om je netwerk uit te breiden of met labels in contact te komen of jezelf te verbeteren. Het kan ook gewoon zijn dat je niet goed genoeg bent. Maar goed, als je elke keer maar blijft oefenen dan word je uiteindelijk goed genoeg. Alleen je moet er wel juist strategieën op loslaten.

Wil je daarmee zeggen dat het in jouw ogen maakbaar is? Succes.

Ik denk dat het wel af te dwingen is. Ja, daar geloof ik echt wel in. Ik geloof heel erg in de law of attraction. Dat je altijd waar je aandacht aan besteedt dat het groter wordt. Dat je met visualisatie ook heel ver kan komen. Natuurlijk moet je er wel actie aan ontlenen. Ja, ik zie dat bij mezelf. Ik weet nog precies een jaar geleden waren er een paar dingen die speelden en hoe die ik graag anders zou willen zien in mijn bedrijven bijvoorbeeld. En dan had ik gewoon de situatie waar ik nu in zit, of had ik toen bedacht als het zo zou kunnen zijn dan zou het heel fijn zijn. En daar ben ik gewoon elke dag. op gaan mediteren en vervolgens neem je dat de hele dag met je mee en onderneem je daar ook actie op onderbewust en nu is het werkelijkheid. En daar geloof ik echt heel erg in, want het is nog nooit voorgekomen dat ik echt de focus heb gelegd op een visualisatie en dat het niet is uitgekomen, uiteindelijk.

Dus à la The Secret, je doet en het visualiseren, het mediteren, de intentie, de focus en je koppelt dat aan keihard werken.

Ja, tuurlijk, maar dat gaat eigenlijk vanzelf als je die intentie zet en daarna laat je het los. Stel dat je een, weet ik veel, zo'n autoje programmeert om een bepaalde route te rijden. Ja, als je dat inprogrammeert, dan hoef je daarna wel play te drukken en dan gaat hij vanzelf die baan af. Snap je wat ik bedoel?

Zeker, en ik zeg het expres op deze manier, want ik ben niet zo van de secrets van mensen die denken, nou, ik gooi het in de kosmos en ik ga op de bank liggen met pornhub en pizzadozen en zo werkt het niet. En wat echt de waarheid is, weten we allemaal niet. Of we kunnen intappen in een oneindige intelligentie, in een energieveld wat ons allemaal met elkaar verbindt. Misschien denken sommige mensen het wel te weten, ik weet het in elk geval niet. Maar als jij die intentie hebt, als je het voor je ziet, als je het visualiseert en je voelt gewoon je hartslag al omhoog gaan, want het is gewoon een brandend verlangen in je lijf. Ja, dan ga je automatisch ook je acties daaraan koppelen. Dat gaat vanzelf.

En daardoor is het heel praktisch en niet zweverig. En The Secret is dat dan wel. Dat is heel erg spiritueel. En ja, daar weet ik ook niet of dat zo is. Ik weet wel, gewoon puur empirisch weet ik dat het werkt voor mij. Dus ik zou zeggen, probeer het. En zorg wel dat je er inderdaad actie op onderneemt.

Betekent dat dan Sam? Stel, morgen wil jij wakker. Je checkt je Wikipedia. Die is weg. Je checkt je Instagram.

Weg.

Het heeft nooit bestaan, Semfelt. Dus morgen begin je weer gewoon from scratch. Je bent gewoon die jongen uit Bokstel. Met wat je nu zegt, dat het maakbaar is en de lessen die je hebt geleerd. Gaat het jou dan weer lukken om binnen tien jaar een wereldberoemd dj te zijn?

Ja, ik weet niet of ik dat dan nog zou doen. Ik heb dan nu misschien, als ik nu helemaal van scratch zou moeten beginnen, ik heb al zes jaar op het hoogste niveau getoerd het DJ-schap ervaren. Dus ik weet niet of ik dat nu dan daar weer aan zou beginnen. Snap je wat ik bedoel? Het is een supermooi leven, maar ik heb het al ervaren. Ik denk dat het leven bestaat uit ervaringen en ik wil zoveel mogelijk hopelijk leuke, maar soms ook negatieve ervaringen. meemaken en dat is leven. Dus misschien zou ik dan nu wel denken ik ga iets heel anders doen.

Laten we die vraag in tweeën splitsen. Stel je zou het willen. Je wordt morgen wakker, je hele legacy is gedelete en je wil weer bij de top dj's ter wereld horen. Gaat je dat lukken binnen tien jaar?

Dat denk ik wel, maar dan moet je ook vragen heb je dezelfde kennis van nu nog of is die ook weg?

Je hebt wel de kennis, je hebt wel gewoon je beurszijn.

Je netwerk niet. Nee, maar dan denk ik wel. Dat is precies wat ik nu probeer met mijn label. Is eigenlijk mijn blauwdruk en mijn kennis projecteren op gasten die op mijn positie zouden willen zijn. En hun helpen succesvol te worden door die strategie erop los te laten en door ook acties te ondernemen. Dat is precies eigenlijk wat we nu doen met het label. Ja, van die kleine getalenteerde opkomende talenten groot maken met de kennis van nu.

Tof, oké. Maar je zegt, je stelt eigenlijk al bijna een hou. Ik denk niet dat ik dat dan weer zou willen, want ik heb die ervaring al. Het leven is het verzamelen van ervaringen. Dus waar zou dan je focus gaan komen te liggen?

Ja, dat weet ik niet precies. Omdat ik niet in die situatie zit. Ik wilde vroeger altijd politieagent worden. En ik wilde ook drummer worden.

Nee joh.

En toen kwam ik op een gegeven moment achter dat je bij drumstar geen liedjes kan spelen. Of kan wel, maar niet met noten. Toen ben ik voor keyboard gegaan, piano. En daar is dit uiteindelijk uit voortgekomen. Misschien ga ik dat wel doen. Ik ben dus ook met andere projecten bezig. Met Fangage. Ik heb de kennis, misschien zou ik dan wel zeggen, ik ga een DJ management agency oprichten en ik ga zelf niet meer draaien. Ik ga alleen maar al mijn tijd richten op andere mensen succesvol maken en daar dan hopelijk een graantje van meeprofiteren.

Ja, dus hieruit destilleren ik dat je het draaien en het performen op dit moment niet meer per se nodig hebt om gelukkig te zijn. Wanneer was je gelukkiger? In de mid van je carrière, dan heb ik het over Coachella en wat zei je nog weer? Tomorrowland? Privé-jets, groupies, dat? Of op dit moment?

Ja, dat is een hele goede vraag. Ik denk dat het geheim in de balans zit van de twee. Ik mis ontzettend de impulsen, het reizen, de cultuur, het eten, de shows, de interactie, de energie. En ik denk dat het meest, hetgeen waar ik het meest naar verlangde toen ik dat allemaal had was rust. Dus ik denk dat het ergens in het midden ligt. En ja, daar gaan we nou hopelijk heen. Dus ik heb afgelopen jaar veel lessen geleerd over die balans en ook hoe we dat in de toekomst dan beter kunnen inrichten. Dus ik hoop dat als de shows dadelijk terugkomen, dat ik na zo'n balans toe kan gaan.

Ja, nou, dan leg je de vraag in mijn mond. Wat ga je anders doen? Stel vanaf morgen covid is opgelost en als je wil, kun je gewoon 300 shows per jaar doen. Wat ga je dan vanaf morgen anders doen om wel die balans te vinden?

Een hoop shows afwijzen. Ja, nee, maar zo simpel is dat. Dat doen we nu al. Dus ja, echt kritischer kijken naar is de show het waard? Dat het niet alleen qua geld, maar ook qua exposure en PR is het een goede show voor mijn profiel? Dat kan ik ook niet meer loslaten omdat ik weet dat mijn bedrijf financieel gezond is en ook als ik die shows niet doe. Dus dat is minder een incentive geworden om alles aan te pakken. Dus echt meer kijken, heeft het zin op een brand niveau? Heeft het zin op een profielniveau? En heeft ook zin op een logistiek niveau en op een gezondheidsniveau. Dus op die manier veel meer kijken naar de holistische show dan naar is het het geld waard. Omdat ik weet dat ik daarvoor hoef het niet per se te doen. En ik denk dat als ik dat elke keer, want ik krijg ook gewoon een mailtje van een boeker, deze show is aangevraagd. Dit gaat het je opleveren, dit gaat het je kosten in de zin van tijd, vluchten. Dan probeer ik een afweging te maken en die afweging denk ik dat ik die wel kritischer ga maken in de toekomst.

We zitten hier op het kantoor van de duurzame adviseurs. Wat wij doen bij bedrijven is dat we kijken wat is je impact. in positieve zin, maar ook wat de negatieve impact op mensen, op milieu, op arbeidsomstandigheden, et cetera. Dus als op een pakje vlees eerlijke informatie zou staan, dan zou er staan, nou ja, dit is een kilokanaal kip. Voor vijf euro heb je een kilo kip, maar die kip is gemarteld en je verneukt het milieu en je verneukt ook nog eens je eigen gezondheid. Zeg maar, wil je toch deze kopen? En dat is even misschien een raar linkje, maar hoe jij nu holistisch naar aanvragen kijkt, is van oké, het levert, ik noem het wat, 50k op. Maar het kost me drie dagen tijd. Het kost me twee nachten doorbroken slaap. Ik vul mijn groene smoothie en mijn sportschema wordt overhoop gehaald. En ik wil eigenlijk met mijn meisje die middag een romantische lunch in het park.

Ik noem het wat.

En dan kijk je van oké, is dit het waard?

Ja, zeker. En ja, uiteindelijk is tijd letterlijk je kostbaaste goed. En dan is het de vraag niet, is het financieel met tijd waar? Maar is het met tijd waard in het bredere plaatje? Ja, cool.

Je hebt al een paar keer genoemd. M'n onderneming, m'n ondernemingen. Dus laten we nu een mooie link leggen naar de ondernemer, Sam. Je hebt het al een paar keer gehad over mijn onderneming. Waar heb je het dan over?

Ik heb er een paar en ook, als ik al kort aanstipt, ik ben ook al vroeg daarmee begonnen. Misschien rond dezelfde tijd als ik begon te draaien, had ik ook mijn eerste bedrijf opgericht. Dat was een webwinkel in consumenten-elektronica. Toen was ik dertien, zat ik nog op school, werd ik in de klas elke keer gebeld van, hé, mijn beamer is stuk, wat moet ik ermee doen? Dus dat was niet heel handig, maar de ondernemerschap zat er eigenlijk vanaf hetzelfde moment, misschien wel eerder zat het er al in, als het draaien en produceren. En dat sluit er ook niet uit. Dus dat is zeker in zo'n tijd van 2020, waarbij je in één keer weer tijd en energie vrij hebt. Ja, dan heb ik daar mijn volledige focus op gelegd. Dus ik heb Hartfeld. Dus Hartfeld is eigenlijk het paraplu-merk boven Zandveld. Dus dat is Hartfeld Records, het label. Hartfeld Radio is een radioshow. De events, dat ligt nu even stil. Hartfeld Foundation.

Hoe je is naam gekomen?

Samveld. Samveld is ooit begonnen vanuit mijn hart. Ik was een andere dj naam. Ik was Dr. Pappasof en daarmee draaide ik alles van hardstyle tot hiphop. Ik vind het allebei niet hele bijzondere genres, maar ik deed dat puur omdat ik het leuk vond om te draaien. En toen ben ik zo'n veld begonnen als een soort van side project, waarbij ik van mezelf de afspraken heb gemaakt. Dat maakt niet uit als ik nooit geboekt word. Dat maakt niet uit of ik ooit een plaat uitbreng. Maar ik ga alleen maar muziek maken die uit mijn hart komt, want ik moest een creatieve uitlaatklep hebben. Ik had nooit verwacht dat dat groot zou worden. En juist toen ik dat deed, toen ging het in één keer goed en kwam het succes. Dus daarom vond ik het heel passend om Hartsfeld als naam te monteren. En wat ik daar probeer te bereiken is dat alle entiteiten binnen Hartsfeld, dus de events, de radioshow, alles, en met elkaar in een soort van synergie is. Dus van mijn Hartfeld Records gaat 1% van de royalties naar de foundation. Daarmee kunnen we weer toffe projecten doen. Dat zorgt in ieder geval voor exposure, waardoor meer artiesten zich bij ons aan willen sluiten. Die artiesten kunnen we weer promoten in de radioshow, die kunnen we weer boeken op de evenementen. Dus eigenlijk heb je zo'n soort van netwerk van companies die elkaar allemaal versterken. Dus dat is eigenlijk Hartfeld.

Dus onder de holding, of hoe je het ook hebt ingericht juridisch gezien, Hartveld, de hangers, 5, 6 bv's, de foundation, de plaatsmaatschappij, de radioshow, de event.

Ja, en het versterkt elkaar allemaal. Dat is wel mooi, want daardoor kan je je tijd heel efficiënt indelen. Want als ik een minuut van mijn tijd in de stichting stop, helpt dat ook het label. En vice versa. Dat is een beetje hoe ik dat heb opgezet. Los daarvan heb ik Fangage. Fangage is een internet start-up. Daarmee helpen creators, dus artiesten, podcastmakers, maar ook bijvoorbeeld labels, voetbalclubs, iedereen met content eigenlijk, content en fans, helpen we om ownership te krijgen over die fanbase. Dus heel veel creators bouwen een fanbase op TikTok of YouTube of Soundcloud of Instagram, maar zijn daarmee eigenlijk... Vroeger Myspace. Ja precies, of Hyves. Je weet wat daarmee gebeurd is. Dus die zijn heel erg afhankelijk van die social media kanalen om hun fans te bereiken. En die volgers die je daar allemaal binnen haalt, die zijn eigenlijk niet eens van jou, want je kan er misschien maar 1 tot 5 procent van bereiken. Anders moet je gaan betalen om je post te boosten. Nou, ik kwam daar zelf achter, als artiest zijn, van shit, ik heb een miljoen volgers op allemaal verschillende kanalen, maar ik heb geen manier om ze te bereiken. Ik heb geen e-mailadres, geen telefoonnummer. Het enige wat ik kan doen is Mark Zuckerberg een bak geld geven en dan hopen dat iemand mijn post ziet. Dat vind ik absurd, want als jij fan van mij bent, je klikt niet voor niks op like. Je wilt op de hoogte gehouden worden. Dus mijn fans voelen zich buitengesloten, want die worden niet op de hoogte gesteld als ik een show doe in Amsterdam, bijvoorbeeld. En ik ben eigenlijk geen eigenaar van mijn eigen merk. Daar moest iets aan veranderen. Daar is Fangage voor gekomen. Ik weet dus makkelijk hun data kunnen verzamelen van een fanbase. Fans krijgen dan content voor terug. Wat ervoor zorgt dat jij een theatershow hebt in Amstelveen. Dat jij gewoon heel makkelijk kan zien, dit zijn mijn fans uit Amstelveen. En die gewoon letterlijk een appje kan sturen of een mailtje. Of kan bellen desnoods van kom je naar mijn show? En los daarvan kan je ook geld verdienen als creator. Dus je kan ook memberships verkopen aan je fans. Bijvoorbeeld voor 5 dollar per maand kan je de 100% Inspiratie podcast een week eerder luisteren. En op die manier, zeker in deze tijd, toch ook een andere manier om geld te verdienen.

Maar dit, als ik even heel eerlijk mag zijn, dit lijkt me lastig om aan de man te brengen. Want we hebben inderdaad wat je al zegt, we hebben al Insta en TikTok en fucking Clubhouse. Dus het lijkt me lastig om mensen die al zoveel platformen hebben, over te halen van nee stap over op Vangage. En om nog maar te zwijgen over, nu moet je ook even je fans gaan opvoeden. Dat ze via Vangage met jou moeten connecten.

Hoe is dat? Ja, wij zeggen nooit stop met wat voor platform dan ook, maar je moet je wel realiseren wat het platform is. En het is ten eerste niet jouw platform. Je bent daardoor heel erg afhankelijk van een algoritme. Als dat verandert, dan kan je zomaar je carrière kwijt zijn. Dus het is eigenlijk een soort van educatief proces. Creators toch bewust van willen maken wat het risico is van hun carrière bouwen op geleende grond. En als je lease afloopt, dan kan het zomaar klaar zijn. Of het platform valt weg, zoals bij MySpace of Hives. Het algoritme verandert, hun verdienmodel verandert.

Je wordt er afgekickt als je een keer wat over Covid hebt gezegd?

Ja, precies. Nou kijk, wat er bij Trump gebeurd is, je kan het met hem eens of oneens zijn, maar hij is wel gewoon echt, omdat hij geen data had, is hij gewoon, hij is gewoon gesilenced, zeg maar. Nou ja, ik denk dat het belangrijk is dat je als creator realiseert dat je een merk bent. Ja, Philips die gaat ook niet, die heeft ook een CRM systeem. Waarom heb jij dan geen FRM systeem, waarin al je fans hebben staan? Dat is toch logisch?

Ja, Fans Relationship Management.

Ja, dat zit in Fangate, zo promoten we het. Dus ja, het is lastig, want mensen denken ja, ik ben te groot op Insta, ik heb toch een miljoen volgers, wie kan mij wat maken? En als het goed gaat, dan hebben ze die niet nodig. En als het slecht gaat, dan hebben ze er geen geld voor om mee te investeren. Maar je ziet wel dat steeds meer mensen hiervan bewust raken, van eigenlijk wat ik net allemaal zeg. En ook kijk naar de Social Dilemma, die film over de algoritmes en hoe dat eigenlijk de hele ervaring beïnvloedt, hoe dat mensen kan sturen. Het is nu gewoon een platform van de hoogste bieder geworden, Facebook en Instagram. Het is geen social media meer. Het sociale is er wel uit.

Oké, Fangage is dus, als je dat aanschaft, is het van jou, dan kan je het integreren in je website en jij bent de baas. Het betekent dat je ook al je fans aan je website moet loodsen. Is er ook een app dat mensen op hun telefoon makkelijk dan... Ja, we hebben een webapp.

Dus ik geloof ook niet in dat jij als fan van 50 artiesten 50 apps op je telefoon wil hebben staan. Dus nee, we hebben geen app en dat hebben we expres niet, want we willen die drempel zo laag mogelijk maken. Dus eigenlijk wat er gebeurt is, jij zet op je Instagram story een snippet van 15 seconden van deze podcast. Swipe up en dan kan je de hele podcast luisteren. Om dat te doen moeten mensen even met één klik zich aanmelden, met bijvoorbeeld Facebook of Google of Spotify. Nou, jij hebt daar dan dus het e-mailadres van en vervolgens kunnen mensen die hele podcast luisteren. Dus eigenlijk voor de fan is een hele kleine drempel. Het kost misschien een halve seconde extra tijd. Zorg er wel voor dat elke volgorde jaar dus na jouw eigen fangames platform haalt van jou is en dat je die ook kan bereiken. Dat je niet meer afhankelijk bent van algoritmes en dat je voor die volgorde nooit meer een post hoeft te sponsoren of gekke acties Want met die ene.

Klik geeft die fan wel toestemming om z'n nummer of z'n e-mailadres met mij te delen?

Ja, dus een gedeelte van die gegevens kunnen we uit Facebook halen en een gedeelte niet. Dus we hebben een soort van interactieve chatbot gebouwd waarbij jij zegt van nou ik wil ook iemand z'n telefoonnummer weten. Dan ga jij zeg maar faken natuurlijk in gesprek met die fan. Hé, wat is je nummer? En op die manier is het voor fans eigenlijk leuk. Een soort gamified manier om hun gegevens achter te laten. en heb jij toegang tot die data. En ik denk dat dat het belangrijkste is. Die relatie moet gewoon puur zijn. Ik denk dat fans steeds meer beseffen dat ze niet meer Facebook de toestemming willen geven om alles maar te gebruiken en door te verkopen, maar veel meer zelf in eigen hand willen hebben. Ik vertrouw jou, ik vertrouw de podcast en Thijs om veilig met mijn informatie om te gaan. Dus ik geef jou mijn nummer. Ik geef niet meer mijn nummer aan Mark Zuckerberg die doorverkoopt aan de hoogste bieder. En die realisatie komt steeds meer.

Dus ik zeg straks, mijn interview met Sam Veld is over een maand online, maar je kan hem nu alvast luisteren. Swipe up. Dan swipe je mensen up. Het enige wat ik even van je vraag is een registratietje. Bam, en dan komt er een bordje omhoog. Hier heb je alvast de podcast. Maar hey, trouwe fan, ik vind het zo tof dat jij mijn podcast luistert. En hoe zou je het vinden als ik jou ook gewoon af en toe een berichtje stuur als ik iets tofs te delen heb?

En je kunt het zelf inrichten zoals je zelf wil. En kijk, voor die fan is het juist een meerwaarde. Niet alleen de content, maar ook het weggeven van hun data is een meerwaarde. Want als jij vervolgens een show hebt in Amstelveen of whatever, krijgen die mensen een appje en kunnen ze als eerste kaarten kopen. Wat ze willen, want ze zijn fan. En dat is het hele ding. Ik geloof dat er een hele belangrijke vertrouwensrelatie is tussen een fan en hun held. En als je daar zo'n irritante gast tussen hebt staan in zo'n tolhuisje die elke keer geld gaat vragen als je bij elkaar op bezoek wil, die analogie gebruik ik wel eens, dan is het heel storend. Wat doet die man daar? En als die fan zegt, nou ik heb eigenlijk al genoeg van jou Thijs, dan verwijder je je account en is het ook weg. Dus het is heel makkelijk om je permissies te geven, maar ook wel in te trekken.

Want even voor de mensen, voor wie dit nieuw is. Ik heb op Instagram iets meer dan 10.000 volgers. Jij hebt er iets meer, geloof ik. Maar stel dat ik nu een postje doe, dan is het niet zo dat al mijn 10.000 volgers dat zien. Nou, ik mag God op mijn blote knietjes bedanken als 5% dat ziet. Dus als 500 mensen die post te zien krijgen. En dat is natuurlijk bizar. Die mensen, wat jij zegt, die hebben op like geklikt. Die hebben gezegd, ik wil Thijs Lindhout, ik wil Sam Veldt volgen.

Ja, en hoeveel groter zou je merk zijn als je wel al die 10.000 mensen had kunnen bereiken? Dus als je vanaf het begin af aan elke vorige had geconverteerd naar een profiel, dat je nu 10.000 nummers had. En die kon sms'en als je weer een theatertour had. En dat zou het moeten zijn, want die mensen hebben al op een knop geklikt. En die hebben al gezegd, ja, ik geef thuis toestemming. En vervolgens zegt Facebook, ja, is prima dat je jouw fan toestemming geeft, maar je moet ook nog toestemming hebben van ons. En die is te koop.

Mark wil wel z'n twaalfde privé eiland nog kunnen aanschaffen.

Ja, precies. Dat is het kromme.

Vet man. 2016 begonnen met ontwikkelen, met brainstormen. Later een investering opgehaald en november vorig jaar, dus november 2020 gelanceerd.

Ja, we hadden een prototype draaien. Het was eerst echt gericht. Ik wilde het eerst gewoon bouwen voor mezelf. Ik liep tegen een probleem aan en dacht, ik moet een tool bouwen om dit op te lossen. Toen kwamen er eigenlijk achter, hé, heel veel andere dj's die vinden dit ook handig en lopen tegen dezelfde problemen aan. Dus toen hebben we een stuk of 35 top dj's aangesloten op een soort van prototype platform. Toen hadden we eigenlijk de product market fit, zoals het dan heet, bewezen van er is dus vraag naar zo'n product. Toen zijn we geld gaan ophalen, hebben we een crowdfunding actie gedaan, uiteindelijk drie ton opgehaald in 2019 en daarmee zijn we het echte systeem gaan bouwen en dat is nu in november gelanceerd en zijn we van tien Ja, team 20 dj's zeg maar, gegroeid naar 750 creators in een paar maanden. En dus ook heel divers, dus podcasters, e-sports, atleet. Nou ja, iedereen met zijn vrienden.

Je had nog geen podcaster zijn toch? Dus ik ga mogelijk de eerste podcaster worden.

Nee, dus ik loop op de feiten vooruit. Ik heb je al gevisualiseerd. Ja, precies. Het zat al in het systeem. Ik zag je al op de site staan.

Ja, oké. Super, super vet. We hebben Sam de artiest, Sam de producer en Sam de ondernemer. Lekker veelzijdig, man.

Ja, klopt.

Mooi om te zien.

Ja, je stopt net al aan. Ik heb ook nog een keer een anti-katerdrankje gelanceerd. Dat is nu natuurlijk niet heel erg hot and happening, want er zijn helemaal geen feestjes. En als mensen tegenwoordig een kater hebben, dan slapen ze gewoon een uurtje langer uit. En dan zetten ze een Zoom call, want niemand hoeft meer op een kantoor te verschijnen. Dus de katers zijn iets minder relevant geworden. Maar dat ben ik ook nog mee bezig, om dat te lanceren op het moment dat het weer mag. Dat we dat grootschalig in de maat gaan zetten.

En man, je bent 27. Je bent wereldberoemd, om maar zo te zeggen. Hits, privéhits, ondernemingen, money on the bank, verloofd. Ja, dat klopt. Ik heb toch eventjes ook me ingelezen, Rupertie Boulevard. Maar je bent 27, weet je wel. Nog niet eens op een derde, misschien maar op een kwart. Holy fuck, wat gaan we nog allemaal doen? Wat gaan we nog allemaal horen van Sam?

Ja, is een hele goede vraag. Ik denk er eigenlijk nooit zo over na. Nee, dat is een beetje iets gekkigs. Ik ben dan zo bezig met wat ik op dat moment aan het doen ben, dat ik nooit echt heel erg nadenk over vijf jaar. Want ik had vijf jaar geleden dit ook niet kunnen bedenken. En ik denk dat als je, kijk visualiseren hebben we het net over gehad, is heel erg goed. Maar ik doe dat eigenlijk meer op soort van korte termijn doelen. Want dan geeft het ook meer energie als je ze dan sneller behaalt. Dus ja, ik hoop gewoon echt dat Fangage het nummer één platform gaat worden. En dat ik heel veel creators kan bevrijden van de algoritmes van social media. En een onafhankelijke carrière kan geven. En ik hoop op de lange termijn dat het label groter wordt, dat we daar ook artiesten kunnen helpen hun carrière op te bouwen. En met Zandveld heb ik het idee dat we... muzikaal gezien ook pas net zijn begonnen. In de zin van, ik heb nu een plaat met Kesha, maar dat opent in één keer weer deuren met andere popsterren en met andere samenwerkingen. En vanuit die samenwerking kun je uiteindelijk weer betere shows doen, kun je je productie weer vergroten. Ik heb gewoon een paar projecten waar mijn hart ligt. En daar ben ik gewoon volle bak mee bezig om dat groter en beter te maken elke dag.

En je zegt een aantal effetjes in een bijzin, een samenwerking met Kesha. Hoe is dat? Hang je een op een, maar staat Kesha in je telefoon?

Ja, die staat wel in mijn telefoon, maar ik heb er nog nooit in het echt gesproken. Ik heb wel gesproken via de telefoon en via WhatsApp en zo, maar ik heb haar nog nooit gezien omdat Covid. Dus als Nederlander mag je op dit moment Amerika niet in. L.A. is in lockdown waar zij woont, dus dat was een beetje lastig. Dus we hebben de clip aan elkaar moeten lijmen met beelden in L.A. en beelden in Nederland.

Dus jij zit in je joggingbroek achter je draaitafel thuis en daar is wat webcammetje erop en daar is de clip van eruit.

We hadden een loodje geguurd in Den Bosch en daar werd opgenomen. Ja nee, het is een andere manier van werken, maar ook weer een vertrouwde manier van werken. Normaal ben ik on the road, zijn mijn mens-week-samenwerkers ook bezig of ook onderweg. Dus je ziet elkaar eigenlijk vaak pas bij de videoshoot. En dan kom je er vaak achter dat het gewoon hele aardige leuke mensen zijn. Maar van tevoren weet je het eigenlijk niet. Het is een heel erg digitaal maakproces.

Het is inderdaad, ik heb in deze podcast ook best wel wat mensen mogen ontmoeten, zelfs ook internationaal. En nou ja, nu dus hoogtepunt Sam Velten, dames en heren, zit er goed tegenover, maar ik kan hem gewoon aanraken. Ja, het zijn allemaal Sommige zijn ook onwijs schreeuwlelijke in de schijnwerpers, maar eigenlijk achter de schermen zijn het bijna allemaal hele rustige, relaxede, vriendelijke, bescheiden mensen.

Ja, het is ook makkelijk om vanuit Instagram of YouTube een bepaalde perceptie over iemand te krijgen en heel veel mensen spelen natuurlijk ook gewoon een rol. En tot het moment dat je met iemand praat kan je alleen al aan iemand het gezicht een bepaalde verwachting ontlenen die helemaal niet waar hoeft te zijn. Dus ik heb genoeg voorbeelden. Iemand die een vriend van me is geworden is de bodybuilder, fitnessheld Tavi Castro. En als je die man ziet op zijn Instagram, dan denk je, wow, die moet ik niet zes nachts in een steekje tegenkomen. Maar het is de meest zacht, aardige, lieve gast die ik ken, bij wijze van spreken. Dus ja, het is best wel makkelijk om daar een verkeerde verwachting bij te krijgen.

En zo'n plaat met Kesha, ik weet even niet in dit specifieke geval hoe de samenwerking was, maar daar krijg je iets toegestuurd. Sam, kijk eens even hoe jij hier een remix van kan maken, of een beat onder kan zetten, of een vet melodietje bij kan bedenken. Voel je je niet wel druk dan?

Ja nou ja ja nee kijk als iets werkt dan werkt het en zo niet dan niet. Kijk er liggen nu denk ik 25 ideeën voor songs op de plank en sommige daarvan die gaan uitkomen en sommige daarvan die halen het niet en dat is prima. Kijk en dat betekent misschien ook dat het niet de juiste fit is. Dus ja, ik heb daar geen druk bij. Ik heb het idee dat het ook wel een beetje vanzelf moet gaan.

Dus als jij dan je eerste versie terug mailt naar het label of naar het management van Kesha, dan heb je niet zoiets van, oh shit, wat gaan ze hiervan vinden?

Het is altijd spannend.

Wel een beetje, ja ja.

Het is altijd spannend en dan vooral inderdaad naar de mensen die samenwerken. Het is wel zo dat ik op dit moment mijn eigen label Dus hoef ik niet bang te zijn voor afwijzing van dit gaan we niet uitbrengen bij een andere label. Dus ik kan daar zelf in principe wel vrij de keus in maken van we gaan dit doen of dat doen. Maar goed, ik heb natuurlijk ook een team met A&R en allerlei partners. Dus je wil gewoon dat iedereen het leuk nummer vindt natuurlijk. Dus ja, dat is altijd wel even een spannend moment.

En je zei net al heel eerlijk, mijn succesfactor zit hem heel erg in mijn ondernemerschap. Het feit dat ik gewoon door ben gegaan, het feit dat ik niet op één paard heb gewet. Ik ben niet in één venue in Bokstel 15 jaar lang elke zaterdagavond gaan spelen, maar je bent meer dingen gaan doen. En je zei, hard werken, jezelf steeds verbeteren. Je bent misschien technisch gezien niet de beste ter wereld en dat hoeft helemaal niet, zei je. Als je dan heel eerlijk bent, het remixen van zo'n plaat van Kesha of zo'n samenwerking, denk je van nou, dit is echt wel uniek wat ik hier aan het bouwen ben? Of denk je van nou ja, er zijn echt nog honderd andere gastjes in Nederland die niet bekend zijn, die het net zo goed zouden kunnen?

Nou, ik denk ten eerste dat het wel, het is wel uniek in de zin van, ik heb, ik hoor van heel veel mensen als ze een plaat van Sam Veldt horen, dat ze dat meteen horen. En dat ze, ook al weten ze niet dat ik erachter zit, van ja, dat is een Sam Veldt plaat, dus blijkbaar heb ik wel een sound ontwikkeld. die niet zomaar geproduceerd kan worden of die toch uniek aan mij is. Dus in die zin is het zeker uniek. Het is ook uniek dat er zo'n grote popartiest mij benadert om daar een plaat te maken überhaupt. Dus in die zin is dat ook wel echt een eer. Maar goed, dat neemt niet weg dat er op de Herman Brood Academie enorm veel getalenteerde producers zitten die waarschijnlijk niet zo groot zijn of misschien nooit zullen worden als ik nu ben. Dus daarom denk ik dat het niet alleen te maken heeft met je productieskild en niet alleen te maken heeft met hoe goed je bent achter zo'n laptop of in de studio, maar dat het ook heel erg te maken heeft met je muzikale oor, je vermogen om een hit te spotten, te horen. Melody-lijnen. En dan heb je het puur over het product. En ook dingen uit de handen durven geven. Ik denk dat heel veel producers denken dat ze overal goed in moeten zijn. Mijn platen worden gemasterd door iemand in Jeruzalem. En dat is echt een vak apart. Dus als ik dat zelf zou gaan doen, zou het gewoon nooit zo goed zijn als die gast die alleen maar dat doet. En dat is hetzelfde als een chefkok. Je hebt op een gegeven moment ook een patissier die de desserts maakt. Die gewoon echt alleen maar dat filodeeg supergrogant kan maken. En hij is nog steeds een chef. En hij is nog steeds de gent die creatief het restaurant leidt. Maar uiteindelijk heb je bepaalde mensen in je team zitten die gewoon bepaalde dingen beter kunnen dan jij. En dat moet je ook durven loslaten, anders kan je niet groeien.

Ja, mooi. Ik hoor hier ook al in dat het gaat ook helemaal niet technisch om hoe goed iets is, dat een conservatorium persoon zijn vingers erbij aflikt, maar het gaat natuurlijk om die, nou wat jij zegt, een hitfactor, Sam Veldlaagje. Dus jij hebt iets in jouw produce skills waardoor mensen willen dansen, waardoor mensen dat melodietje onthouden, waardoor mensen vrolijk worden.

Ja, daar zoek ik ook in voor mijn eigen label, zoek ik naar dat soort elementen en niet per se dat ik heel, dat ik met mijn koptelefoon op zit te luisteren van hoor ik nog iets kraken ofzo. Ja, dat is altijd op te lossen. Sterker nog, als de producer dat niet kan, dan doe ik het of doet die gast de jury's element wel. Dus je kunt dat altijd fixen, maar wat je niet kan fixen is creativiteit en een mooie melodielijn of iets of een of een hoek die blijft hangen. En als je dat hoort, dan komt de rest komt altijd goed. Ja, dat is de basis.

Mooi man. En we zijn, ik kijk van de tijd, we zijn nu gewoon precies een uur aan het lullen.

Oké.

En ja, volgens mij hebben we veel dingen benoemd, man. Ik vind het tof hoe dat je hier bent sowieso, om je te ontmoeten.

Ja.

En hoe eerlijk je bent.

Instelijk.

Is er nog iets waarvan je denkt, hé Thijs, ja, we hebben het hier over. We zitten in een Homs Inspiratiepodcast. We hebben het over geluk en succes. Ja, dit onderwerp moeten we nog even behandelen.

Volgens mij hebben we alles redelijk gecoverd en ook de actualiteit. Ik denk dat op dit moment iedereen op zoek is naar inspiratie en geluk. Ik had het gat over dat ik nog op de Ziggo door mag staan, volgens mij wel.

Nee precies, daar wil ik het over hebben.

Misschien een positieve note voor de toekomst. Ik zie nu eindelijk weer licht aan het eind van de tunnel. Dat klinkt misschien heel zwaar. Ja, ik ben ook gewoon heel erg op zoek naar wanneer kunnen we weer en wanneer mag ik weer een van mijn passies uitdoen.

Want hoe was het? Afgelopen zaterdag zei je 1300 man. Ik bedoel, in de Ziggo, laten we eerlijk zijn, er kunnen makkelijk 13.000 mensen in, maar toch 1300. Hoe was het?

Ja, echt weer zoals van oud. En het mooie vind ik dat je daar ziet dat de human nature niet is veranderd in dat jaar. Daar was ik een beetje bang voor, want zijn we nu niet gewoon een heel angstig volkje geworden. Niet alleen als Nederland, maar ook als wereldbevolking met al die regels en afstanden, mondkapjes. En wat je ziet is als je dus dan een veilige omgeving weet te creëren in de Ziggo, dat mensen echt Het eerste wat ze doen en waar ze naar op zoek zijn, is die menselijke connectie. Gaan bij elkaar staan, gaan praten, geven elkaar een knuffel. En dat is ook wel heel mooi om te zien. Dus ik vind dat hoopvol. En ik denk ook als ik dat zo zie, dat we sneller terug gaan naar het oude normaal dan we denken. En dat vind ik heel positief.

Want die 1300 mensen waren die verspreid over de zaal?

Ja, op verschillende bubbels, met verschillende regels. Wat je ook ziet is dat daar ook veel niet aan gehouden werd. En dat het ook wel een mooi experiment dan om te zien, houden mensen echt een mondkapje op als ze zes uur staan te springen? Nee, tuurlijk niet. Maar ik vind het ook juist wel weer mooi om te zien, want ik was een beetje bang. Als ik nu kijk, als ik dan door de Albert Heijn loop, dan is iedereen zo bang geworden. En ik hoop gewoon dat we dat ook met z'n allen sneller los kunnen laten als het kan. En dat bewijst zo'n evenement, denk ik wel.

Ja, en hoe was het man? Want ik bedoel, ik heb voor het laatst in februari vorig jaar in de normale setting voor mensen gestaan. Nog wel mooie venues meegepakt. Ik had het Beatrix Theater, Tuschinski Bioscoop in Amsterdam mocht ik staan en de Amsterdam Rei. Als drummer, spreker. Dat waren echt mooie gigs. Hoogtepunten van mijn carrière tot dan toe toen Covid. En ik heb afgelopen oktober van mijn nieuwe theaterprogramma nog vijf shows in anderhalve meters setting kunnen doen. Toen stond ik al bijna te janken bij het opkomen van ik sta weer voor mensen, maar dat is nu ook weer voorbij. Dus hoe was het om gewoon weer te doen wat je doet na een jaar?

In eerste instantie ben je natuurlijk een beetje roestig. Normaal ben je gewoon elke week bezig met USB-updaten. Je zit zo in een flow dat het eigenlijk vanzelf gaat. Misschien zelfs als je een jaar niet in de auto rijdt en je denkt, oh kut, hoe gaat het ook weer? Dat schakelen en opkoppeling. Dan moet je even nadenken weer. Maar ik merkte wel dat het al vrij snel weer Ja, vanzelf ging en dat het dan eigenlijk, dat je dan op het moment dat je dat door hebt van oh, ik kan dit, ik kan het nog steeds. Dan laat je het eigenlijk meer los en dan ga je er echt van genieten. Dus het was meer de eerste half uur was ik gewoon bezig met oh shit, het werkt ook alweer. En daarna ging het geleidelijk over in toch die staat van flow en gewoon echt genieten. En dat was echt superleuk.

Lekker, dus laten we ervan uitgaan dat in september enzo Dan ben ik weer.

Als het goed is weer ingespeeld.

Tot slot, je haalt het even kort over mediteren. Ben je spiritueel?

Ja, op een praktische manier. Ik ben niet iemand die daar heel erg diep en lang over nadenkt. Ik geloof wel in dat we allemaal energie zijn en dat we daardoor ook op een onbewust niveau met elkaar communiceren, los van het praten en lichaamstaal. dat alles energie is en ja ik merk gewoon praktisch gezien merk ik bij mij de voordelen van meditatie en visualisatie en ja dat vind ik dan niet, ja het is wel spiritueel want het heeft met je geef te maken, maar heeft voor mij niks met een religie te maken.

Een beetje knullig, maar ik loop naar het soundboard om de outro jingle aan te zetten. Maar dan aan jou nog een laatste vraag. Mag jij dat ondertussen doen? Een slot wijsheid die jij wilt delen met de luisteraar.

Oh wow, daar vraag je me wat. Oké. Nou ja, ik denk dat het heel erg belangrijk is om, zoals mijn naam van mijn label zegt, heartfelt je hart te volgen. En dat klinkt heel cheesy, maar ik heb jarenlang geprobeerd om het te maken als dj. Nooit gelukt tot het moment dat ik dat ging doen. Dus follow your heart, create your own style and stick with it.

100% En jij als luisteraar of kijker ook bedankt. Check dit even op YouTube. Want dames, hij zit hier gewoon echt tegenover me. Sam Veldt.

Ik ben geen imitator. Dat zou wel mooi zijn.

Geen hologram.

DEKT!

Hij zit hier gewoon echt. Dat is heel tof. Jij als kijker of luisteraar dat je naar deze episode hebt geluisterd. Hou ook zeker Van Gage in de gaten. Dat gaat gewoon heel erg groot worden. Sam, jij bedankt man voor je tijd, energie en liefde. Tot volgende week. Leef Intents.

Ja, als je nu nog luistert, dan ben je wel echt fan en dan kan ik je aanraden om ook naar thijslindhouten.nl slash liefde te gaan, want dan zien we elkaar dit najaar bij een van de 16 shows van mijn allernieuwste theaterprogramma 100% Liefde. Ik ga poedeltje naakt, naakter dan ik ooit ben geweest bij mijn theatershows. Dat bedoel ik in elk geval figuurlijk of ik dat ook letterlijk benoem. Nou, bedoel, ga dat ook ervaren in de theaters. Ik vertel mijn verhaal, wat mijn lessen zijn, wat mijn, nou ja, fuck-ups in elk geval. Het mooie en minder mooie wat ik heb meegemaakt de afgelopen jaren op het gebied van liefde en relaties. Wat is dan een ongezonde of wellicht zelfs toxische relatie? Wat zijn kernwaardes of eigenschappen van gezonde relaties? Hoe kun je helen verbinden en ook op een mooie manier communiceren in je relatie? Of moet je heling helemaal niet zoeken bij je partner van je relatie? Doe je dat zelf? Nou ja, ik deel mijn reis met jou. Ik beloof je dat het bomvol humor zit door mijn verhaal, door mijn zelfspot, maar ook bomvol raken inzichten zit. Dus een hele leuke theatershow om heen te gaan als jij herkent dat je het gebied van liefde en relaties een heel mooi, maar soms ook een heel lastig gebied vindt. en wel wat handvatten, lessen en heling kan gebruiken.

Check voor tickets voor een van de.

16 shows thijslindhout.nl slash liefde.