#170 topvrouwen Annemarie Bleeker & Tessa van Westrenen

Ja, daar was het weer. Het kleine pingeltje dat we weer gaan starten met de nieuwe opname. En deze keer heb ik niet één, maar twee vrouwen tegenover mij. En er staat heel keurig onderin beeld Tessa van Westerenen. Hi Tessa! En daarnaast zit een naamgenoot. Annemarie Bleker met dubbel E. We hadden het al even over de gemeenschappelijke Annemarie's die we weleens niet kenden. Volgens mij is het net een soort van klein anomariek clubje in oprichting.

Ja, maar bij Tessa zei dat niet eens, toch?

Nee, behalve al die honden in het bos die Tessa heette. Maar Tessa, je bent wel in goed gezelschap, want mijn nickje heet ook Tessa en ik ben echt dol op haar. Je bent niet de enige vrouw die Tessa heet.

Ik hoef niet een Tessa-clubje te beginnen nu.

Je zou ook even een oproep kunnen plaatsen of er meer Tessas zijn die in jouw groepje willen.

Ja, ik hoor het graag.

Maar ik heb pas geleden namelijk wel een oproepje gedaan. En dat was een oproepje die ik volgens mij ergens in het najaar deed. Van joh, met welke vrouwen moet ik nou nog eens even een podcast opnemen? En er kwamen heel veel reacties op. Zelfs zoveel, dat ik mijn man, die is heel goed in scannen op LinkedIn, zei van joh, kan je even naar al deze namen kijken? En met wie moet ik nou als eerste in gesprek? En jullie stonden op één.

Oh echt? Nou dat maakt me wel nieuwsgierig.

Hij zei interessant. Meiden, hoe interessant zijn jullie?

Nou, ik moet eerst mee beginnen.

Nou, ik vind jou een heel interessant iemand. Ja, echt. Ja, ik heb Tessa leren kennen samen toen we allebei in een grote onderneming werkten en zij sprong er echt uit voor mij als het gaat om authentiek zijn en opstaan voor waar je waardes liggen. Dus het maakt niet uit hoe complex of hoe, hoe zeg je dat, dwingend de omgeving wordt. Tessa, die blijft uitgeleid, zeg ik dan altijd. Daar maakt ze niet altijd vrienden mee en dat maakt er ook niet uit, want ze blijft heel dicht bij zichzelf daarmee.

Zo, ik zit echt te blozen hier.

Ja, maar zo herinner ik me jou wel. En Tessa moest mij inwerken, ze was mijn Buddy, dus we hebben eigenlijk vanaf dag één met elkaar opgetrokken. En ik heb wel vaak naar jou gekeken dat ik dacht, jeetje, ik wou dat ik dat op die manier kon.

Ik vind dat echt heel grappig, want ik heb dat heel andersom. Ja, we werden wel echt fast friends, weet ik wel. Wij zaten in Annamarie komen werken, waar ik ook werkte en we gingen samenwerken en er zat gelijk een enorme klik en toen moest ik hier ergens naartoe in jouw De feestfort, de Fort Fiesta in de feestfort. In de feestfort had ik gelijk diepe gesprekken eigenlijk over waar we wat in ons omgingen, waar we mee bezig waren. Dus het was gelijk iets van een wijze openheid. Dus ik vind het wel grappig, want ik zeg altijd tegen mensen, oh ik leer altijd zo veel van Anne-Marie, maar het is ook andersom. Nou, dat vind ik grappig.

Ja.

En over welke tijd praten we dan, Anne-Marie, als je vertelt dat je door Tessa werd ingewerkt?

Nou, dit is 2004. Toen begon ik niet met werk hoor. Toen had ik al wat werk achter de rug, maar ik had in Engeland gewoond. Ik dacht, baanfout, huisfout, manfout, alles was daar eigenlijk. Dus toen ben ik teruggekomen naar Nederland en daar ben ik opnieuw gestart bij een grote onderneming. En daar werd ik 2004 ingewerkt door Tesse van Westreenen.

Ja, dat vond ik me wel oud. Een beetje, ja. In 2004, ja.

Toen werkte we toch al?

Zeker werkte we al, ja.

Ja, ik natuurlijk nog niet, hè.

Jij niet. Nee, ik zie het ook, ja.

Yo, ik was geloof ik al moeder en ik had er al meer dan tien jaar op zitten toen.

Oh ja, nee. We waren nog geen moeder.

Nee, we waren toen zeker nog geen moeder. We zijn toen nog naar Ibiza geweest.

Maar je kunt als je moeder bent ook naar Ibiza. Jij kunt als je moeder bent ook naar Ibiza, hè?

Ja, dat weet ik. Mijn dochter wil er nu graag naartoe, omdat ze er op school veel over hoort, maar ze is pas acht.

Dus ik vraag me dan af wat er op dit moment over Ibiza rondgaat

in groep drie of zo.

Maar jullie zitten natuurlijk niet in mijn podcast, omdat je elkaar in 2004 hebt leren kennen en zulke mooie gesprekken had in de Feestfort. Wat vindt jullie dan vandaag nog, behalve waarschijnlijk ook een hele mooie vriendschap, maar wat vindt jullie nog meer?

Bijna drie jaar geleden zijn we ook zakelijk bij elkaar ingestapt. En dat was best een beetje spannend, want we hadden wel bepaalde ideeën. We praten altijd over alles, maar we hadden vooral heel veel gesprekken over, jeetje, in grote organisaties of in organisaties, zitten mensen toch wel vast. En wij zaten ook vaak vast. En nu we wat ouder en wijzer zijn, hadden we wel vaak mensen om ons heen die om advies groeiden of die worstelden met dingen. En dan gingen we wel verhalen vergelijken. Ik heb een mentie en die zit met dit. Dit heb ik ook. Ik heb een coachie. Dat was denk ik net voor COVID, of net gedurende COVID. Toen hadden ze iets van, hé, maar er is eigenlijk een soort vraag in de wereld naar ervaringsgegeven eigenlijk. Ja, en toen hadden ze iets van,

misschien moeten we daar eigenlijk samen wat mee doen.

Het ging eigenlijk een beetje zo lekker dat droomstadium in. Wat zouden we nou doen? Hoe zou dat eruitzien? En toen zaten we in één keer een dag bij Spaces, zaten met een groot bord en hadden we allemaal te schrijven.

En ja, toen werd eigenlijk ons bedrijf daar geboren.

Dus dat bindt ons vandaag nog extra misschien.

Ja, was dat spannend om aan die vriendschap en dus ook de binding in werk, om deze relatie ook aan te gaan samen?

Ja, vond ik echt heel spannend. Want alhoewel ik gek ben op Tessa, heeft zij ook kanten waarvan ik weet dat ze heel anders zijn dan ik. Een van de dingen is bijvoorbeeld tempo. Dus als je Tessa iets geeft, dan is het een minuut later gebeurd en ik heb het dan ergens opgeschreven dat ik er na een week wel weer een keer naar ga kijken. Dus ik dacht wel, het kan echt heel veel frictie opleveren. En wat wel mooi is, is we zijn toen samen gaan zitten en toen hebben we eigenlijk de principes van onze samenwerking opgeschreven. Van wat zijn nou de vijf of zes principes waarvan we uit willen gaan werken. En toen we dat hadden gedaan, toen werd ik denk ik rustig. Want daarin staan dus als dingen als de vriendschap gaat voor. Wat ik een hele mooie vind is, we hebben onderzoeksplicht naar elkaar. Met andere woorden, als de één iets doet wat de ander heel erg irriteert, dan heb je wat wij noemen onderzoeksplicht. Dus dan heb je de plicht om uit te zoeken van wat gebeurt er en waarom doe je dat eigenlijk. En dat heeft ons denk ik door heel veel momenten ook wel heen gehaald. En één is ook, je mag altijd nee zeggen. En die liggen zelfs bij de Kamer van Kopenhandel in onze statuuten liggen. Daar heeft Tessa iconen bij gezocht. Die liggen daar.

Hé, en onderzoeksplicht? Heb je daar al weleens gebruik van moeten maken?

Zeker! Jawel hoor!

Ja, dus onderzoeksbeleid gaat heel erg over dat op het moment dat je bij jezelf registreert, ik ga me nu heel erg erkenen of irriteren aan iemand, dat dat dus eigenlijk informatie is dat je op onderzoek uit moet bij de ander in plaats van dat dat iets is wat de ander fout doet of zetra dus op het moment dat het bij ons gebeurt dan hebben hebben een keer gewerkt met een klant in het in het nou ja ergens op de wereld en die legde heel veel druk op de samenwerking en dat ging zich ook tussen tessa mij afspelen spelen dus ik ben daar echt van vijf keer denk ik in die onderzoeksplicht gestapt dat ik ze joh ik merk dat ik dat we ergens in terechtkomen wat ik niet prettig vind. Hoe zie jij dat en waar komt het en wat willen we er eigenlijk aan doen? Dus dat woord heeft wel veel ruimte gegeven. Zeker. Dus waarderend onderzoeken.

Ja, maar ik vind het wel knap, want ik kan me ook voorstellen dat als je in een moment of in een emotie zit, dat je denkt, what the fuck met dat hele onderzoeksplicht van jou.

Nou, dat hebben we eigenlijk nog nooit gehad. Nee, we hebben het wel eens gevoeld allebei, maar dan gaan we dit gesprek niet aan, zeg maar.

Ja, ik heb wel één keer in de telefoon met jou gezegd van Goel, ik bemerk iets bij mezelf, volgens mij is het tijd voor onderzoekplicht, maar nu ben ik er te geïrriteerd voor, dus ik kom erop terug. Oké! Prima!

Maar dat vind ik ook zo lekker. Ik zat even na te denken. Ik vond het spannendste dat we een gezamenlijke rekening gingen openen. Ik had met zweethanden, jongens, zat ik daar bij die bank. Omdat ik ben gescheiden en ik heb gezegd, de scheiding was niet zo fantastisch. En financiële vrijheid is voor mij heel erg belangrijk. En ik had tegen mezelf verteld, ik ga nooit meer een bankrekening delen met iemand. En toen zat ik daar, bij de bank, met Anne. Nou, ik dacht echt...

Ik had niks door.

Nee, ik zat dicht. dacht ik ja ga ik dit is een dit is een een ja dat de vriendschap betekent zoveel dit is echt een een een business samen beginnen dat ze zeggen altijd moet je nooit doen met je vrienden dus ik vond dat ik vond het wel echt heel spannend ja en het is wel echt heel

leuk maar je hebt het niet gemerkt dus annemarie dat tessa daar zo Tessa,

je bent heel vrolijk. Dus je hebt wel vier keer tegen me gezegd, ik kan wel niet geloven

dat ik met jou een bankrekening ga lenen.

En blijkbaar heb ik dat dan toch te weinig opgepakt. En later heb ik me pas gerealiseerd wat zich allemaal afspeelde. Dus ik heb ook gezegd, volgende keer, zeg het gewoon.

We gaan niet nog een rekening openhouden. Nee, we doen het niet.

En hoe ziet jullie samenwerking er dan uit? Hebben jullie daar rolverdeling in? Hoe werkt dat?

Nou, dus dit was wel een van die dingen die we samen moesten uitzoeken. Ja, ook omdat we allebei ook nog andere dingen doen. Dus ik zit nog in een aantal andere ondernemingen en Tessa heeft haar eigen onderneming. En ik ben veel meer van het ja, ik noem het emergent. Dus als ik de energie heb, dan ga ik, zeg maar. En Tessa is veel gestructureerder. Dus in het begin hebben we geprobeerd om een soort ritme te bouwen waar ik dan steeds Eigenlijk een beetje uitvloekte en jij, maar nu hebben we wel een heel fijn ritme vind ik, waarin we sowieso één keer in de maand nemen we de hele business door. We zien elkaar op bijeenkomsten die we samen faciliteren en tussendoor bellen we heel veel.

En we wonen dicht bij elkaar in de buurt en we zijn dus ook wel een beetje, dus ik heb bijvoorbeeld een app met Annemarie Direct, maar we hebben ook een app over werk. Dus we proberen persoonlijke zaken ook een beetje te scheiden, want voordat weet je het je alleen maar over je werk te praten, dat is natuurlijk niet de bedoeling. Net voordat jij hier in zaten, we zijn bezig met vier klanten en we hebben even gezegd oké dit moet er bij die klant gebeuren en dit bij die. Wat doe jij, wat doe ik en dan verdelen we het zo.

Zijn jullie wel eens jaloers op elkaar?

Oh ik ben zo jaloers op Tessa geweest. Oh man, ik weet nog, ik zat bij een footje en woonde jij in Amerika? En Tessa deed dan even een drieling, een topbaan, en die ging dan in het weekend 170 mile fietsen, zaterdag en zondag. En ik zat bij die coach en ik zei alleen maar, dat wil ik ook. Dat wil ik ook!

Een traumatische huwelijk, dan dam je er gewoon bij. Ja, dat is prima. Daarom ging ik die 100 jaar meer bij het fietsen, ja.

Ik heb wel dat vergelijken, dat heb ik echt wel lang gedaan. Ik laat het nu een beetje los en dat is ook een van de dingen. waar ik heel erg van opgeknapt ben, dat je talent of sterke punten gericht gaat denken over jezelf. Want ik had altijd het idee dat ik moest zijn wat ik bewonderde in anderen. En daar was ik echt wel jaloers op, ja. En het helpt me helemaal niet, want ik ga nooit van mijn leven met een man en drie kinderen in het weekend 240 miljoen... Nee, dat ga ik gewoon niet doen. Nee.

Dat is wel grappig, maar dat heeft toch ook iedereen, dat je naar andere mensen hun leven kijkt, dat je denkt, ja, dat is wel echt heel cool. Dus bijvoorbeeld zelfs op de samenwerking, dat hele emergent denken, dan kan ik echt wel eens denken, oh, wat relaxed. We hebben gewoon dadelijk een sessie, maar Anne-Marie gaat het uren van tevoren nog even iets veranderen in het deck. Oh, dat kan zij gewoon. Terwijl ik denk, nee, structuurrecht, we moeten door. Dus ja, volgens mij is het een heel normaal normaal iets dat je dan denkt ja zo zou ik het zo zou dat ze ook dat is wel een soort talent wat ik ook wel ambitieer ja en wederom als je eenmaal misschien een van de principes ook waar we in samenwerken is dat je goed moet nadenken waar je eigenlijk echt heel goed in bent daar wil je graag meer van maken in plaats van dat ik niet goed ben ja ik hoor

je net zeggen annemarie ik wilde ik had al het idee dat ik moest zijn wat ik bij anderen zou bewonderen ja Dat klopt.

Als ik even organisaties neem, maar ook wel vriendschapskringen, dan was ik best wel gevoelig voor welke norm hangt hier nou. En wat kunnen mensen hier goed? En dat moet ik dan misschien ook heel goed kunnen. En daar meet ik mezelf dan af. En dat brengt niet dat je altijd nou daar op je sterkst zit, zeg maar. Als je in een van de heel hoog cognitief analytisch groepjes zit en jij hebt net wat anders, dan kon ik mezelf daarin wel kleiner voelen. Totdat ik er eigenlijk achter kwam met hele sterke punten denken, namelijk iedereen heeft sterke punten en het is de mix van talenten die je nodig hebt. Dus als er vier al analytisch en strategisch kunnen denken, nou, laat ik dan niet doen, want dan heb ik juist iets anders te brengen. Maar dat heeft wel lang geduurd voordat ik het echt goed op die manier kon bekijken. Komt denk ik ook door mijn opleiding en door mijn bedrijfservaring, waarin er toch een soort mal was waar je in moest passen. Maar ik vind dat een ontzettend bevrijdende gedachte en ik geef het nu ook heel graag mee aan anderen, dat je heel graag gaat kijken van, want ik heb laatst een groepje hoogleraren heb ik meegewerkt, die waren super slim, die konden alles het beste, maar die sloegen eigenlijk geen deuk in een pakje boter. En dat kwam omdat ze niemand hadden die een bepaalde empathische of verbindende skill had, waardoor al hun plannen... En toen dacht ik, ja, daar moet gewoon een gezellig iemand bij. En toen ging het lopen.

Ik vind het zo mooi dat je dat zegt, want je zegt eigenlijk, het is een cadeau wat ik ook graag anderen geef, maar dat geven we dus nu echt heel erg in waar we samen aan werken. Dat je tegen mensen zegt, ja, misschien zit jij bijvoorbeeld als enige vrouw in die boardroom en dan denk je, oh, wacht even, ik hoor hier niet, want ik ben anders of ik denk anders. En dat het misschien meer is, ik kom je iets brengen wat hier niet is. Dus ik ben anders. Dat is fantastisch. In plaats van ik ben anders, dus ik hoor er niet.

Of ik ben anders, ik moet me aanpassen.

Ja, precies.

Ik denk dat die stap daar nog voor zit. Ik ben anders en ik moet me aanpassen. En als dat niet lukt, dan hoor ik je niet.

Ja, klopt. Dat is vaak te denken.

Ik hoor jullie net zeggen, ook over dat malletje. Ik heb dat ook in het verleden heel vaak gebruikt. Dat ik het idee had dat ik in een mal gedrukt werd. En dat ik op een gegeven moment ook niet paste in de mal. Maar er is nooit iemand die mij in de mal gedrukt heeft.

Nee, dat mag ik wel zeggen. Het is deels waar. Het is deels het verhaal dat ik mezelf vertel over wat ik in de man moet en wat ik wel merk is ik heb in veel omgevingen gewerkt waar mensen, ik zeg altijd je hebt eerst een mening dan een oordeel en dan een veroordeel waarin mensen snel naar oordelen en veroordelen gingen waardoor het wel, je voelde wel dat er een norm op je gelegd werd maar het feit dat ik hem overnam dat dat heb ik gedaan.

En soms, als je in zo'n systeem zit, dan is het heel moeilijk om dat te weerstaan.

Ja, toch heb ik zelf echt uit nu in retrospectief, maar dat is altijd alles makkelijker. Is er ook iemand langsgekomen met het malletje en zei van pas jezelf hier eens even aan? Nee.

Nee, dus daar heb je gelijk in.

Dat verhaal wat je zelf vertelde, daar hebben we het ook vaak over. Wat gebeurt er dan en hoe gedraag je dan? Is dat behulpzaam voor je? Ja of nee?

Ja. Heb jij dat ook meegemaakt, Tessa, dat je in een malletje moest passen waar je niet meer in paste?

Ja, zeker. We hebben allebei voor hetzelfde bedrijf gewerkt, dus dat bedrijf had ook wel een malletje, denk ik. Ja, maar misschien ook wel een beetje in het huwelijk of in je... Ik zat dan vaak in het buitenland en dan zat je met een groepje expats en dan was iedereen waarschijnlijk ook altijd heel erg blij. En soms had ik echt wel zoiets van, ik ben eigenlijk helemaal niet zo blij, maar dat is blijkbaar niet iets wat zeg maar... hier aanwezig mag zijn. Ja, en dat maakt het nog best wel lastig, want dan zat je ook nog met de werkmensen, die zaten dan ook in je sociale kring. Dus dan was ik, zeg maar, Tessa de hr-mevrouw, maar ik was ook nog Tessa de moeder of Tessa de vrouw van. En dan, ja, dan zat je in dat zwembad met je bikini en dan naast je kwam in één keer iemand zo pop omhoog en die, ja. Ja, maar met welke Tessa wil je nu eigenlijk aan het praten?

Ja, dat snap ik wel.

Maar ik kan me wel voorstellen dat het heel lastig is, want ik kan me zeker indenken dat in zo'n expert situatie, waar je inderdaad werk en privé eigenlijk helemaal door elkaar heen loopt, waar is er dan nog ruimte voor jou?

Ja, want dat viel me net op. Je zei tussen de moeder, tussen de HR en tussen de vrouw. Toen vroeg ik me af en waar is het?

Ja, Pippo, toen had ik een drieling en toen was het helemaal niks meer. Ik was helemaal door het nergens tijd. Nou, dat is eigenlijk niet waar. Ja, dat was best wel lastig, ja. Dat was ook echt wel benauwd. En dan fiets ik zo met die bakfiets, met die drie kinderen fiets ik zo. in Maleisië door dat kampement heen. En er zei iemand, oh je hebt een nieuwe spijkerbroek gekocht. En toen dacht ik, ja zo is het dus geworden. Dat zeg maar die mensen waar ik mee werk, die zo'n kleine kring, die weten gewoon wanneer ik een nieuwe broek gekocht heb. Dat pont de kerk. Dat was wel een beetje benauwend, ja. En dan toch ook, misschien daar ben ik eigenlijk wel benieuwd naar, dat is misschien ook wel een mooie vraag voor jou, is, ik weet nog wel dat er een moment kwam dat ik dacht, ja maar wacht even, wat wil ik hier nu eigenlijk? Of hoe wil ik nu eigenlijk zijn? Of waar haal ik mijn plezier vandaan? Of hoe wil ik graag gezien worden? Dus misschien de vragen stellen aan het malletje, dat je zit van, ja maar, ik weet nog wel dat dat best een beetje voor ontrustende momenten waren, zo van, maar iedereen zegt hier A, maar ik voel toch eigenlijk meer B.

Ja, en dat niet uitspreken dan, dat lijkt me dan nog het allermoeilijkste.

Nou ja, ik merkte wel, en dat merkte ik ook om me heen, dat je het dan veel gaat hebben over wat je niet wil. Dus je wil niet dit, je wil niet meer dat, je wil niet meer op die manier behandeld worden, je wil niet meer zo. Dus ik merkte dat waar ik het uitsprak, daar ging ik praten over hoe ik het allemaal niet wilde. Totdat de realisatie kwam dat ja, dan weet eigenlijk niemand hoe ik het wel wil. Ja, en toen ik dat omdraaide en veel meer ging praten vanuit, hé, ik zie hier kansen en dit is wat ik wil, toen ging er ook meteen echt wat schuiven. En dat is natuurlijk ook makkelijker om naar voren te stappen met een verhaal over wat je wel wil in plaats van wat je niet wil.

Ja, maar dat is ook een wedstrijd die we hoorden toevallig ook vandaag. Ik heb een 100 dagen programma waar allemaal topvrouwen in zitten. We zijn bijna aan het einde nu, dus we zijn bijna al op dag 100. 100 dagen zijn 14 weken. We zitten nu op het dertiende thema. Dat ging over manifesteren. En daar vertelde ik ook, weet je,

het is zo makkelijk om voor onszelf

alleen maar te bedenken wat je niet wil. Vertel eens wat je dan wel wil en focus daar ook vooral eens op. En als je het dan hebt over die aantrekkingskracht. Nou, ik weet zeker dat het makkelijker gaat om dingen aan te trekken. Als je wel weet wat je wel wil in plaats van wat je allemaal niet wil, dat betekent dat je dat allemaal moet afstoten.

Ja, ik begeleid ook heel veel gesprekken, dus moeilijke gesprekken waar je dan op een gegeven moment bij gevraagd wordt als begeleider op best wel hoog niveau en daar merk ik het ook. Dus er zit natuurlijk ook spanning op zo'n gesprek, dat begrijp ik ook, maar dan gaat het heel snel over wat ze allemaal niet meer willen. En als ik dan vrij snel zeg maar in time-out zeg, Goel, zou je iets willen zeggen tegen de Anne wat je wel wil? Dan is het gewoon 9 van de 10 keer gaat het ineens stromen. Maar daar kom je dan niet zelf. En dat snap ik, want dat heb ik zelf ook gehad. Maar het is echt verrijkend om eens vanuit die kant te gaan praten.

Ook met je werk, wat wil je wel? Want dan kan je veel makkelijker ordenen van, oh maar dat project wat me wordt aangeboden, ga ik daar op instappen of niet? Gaat mij dat helpen of niet? Of welke competentie wil ik eigenlijk ontwikkelen? Dus dat maakt het leven een stuk makkelijker.

Waarom komt het dan dat we dat eigenlijk allemaal zo moeilijk vinden? Want vandaag was ik daar dus over aan het teachen in mijn masterclass en merkte dat het toch weer nieuwe informatie was. Voor alle vrouwen van onze leeftijd die toch echt al wel een tijdje rondlopen in de wereld. En als het blijkbaar vernieuwende informatie is, dat we moeten gaan nadenken over wat we wel willen. Worden we daar dan niet voldoende op uitgedaagd? Ik vraag dit voor een vriendin. Weet je wat ik denk?

Ik denk dat de tijd is heel belangrijk. Ik zie vooral veel dat vrouwen en mannen heel hard werken. Die zijn misschien niet zo blij met waar ze zijn. En daar praten ze dan ook een beetje over. En dan aan het eind van de dag zijn ze uitgeput, omdat ze eigenlijk niet werken met hun sterktes of hun talenten. En dan weten ze wel dat ze eigenlijk wat anders moeten, maar ze hebben niet meer de energie en nemen niet de tijd. om dat zeg maar te doen. Als mensen kunnen kiezen tussen doe ik werk of doe ik aan zelfontwikkeling, dan gaat hun werk vaak eerst voor. Dus ik denk dat een belangrijke reden eromheen is misschien neem ik eigenlijk wel de tijd. Dus in mijn eigen loop, als ik moet kiezen tussen werk en self-development, waar valt dat dan op mijn lijstje? Dat is een beetje...

Maar ook, ja... Nou ja, het andere perspectief, wat ik ook wel denk, is dat we natuurlijk evolutionair getraind zijn om te kijken naar waar het gevaar zit. En daar ook sneller op te acteren. En zeg maar wat je niet meer wil is toch een soort begrenzen van jezelf tegen potentieel gevaar. Dus misschien dat we daar sneller taal voor hebben ontwikkeld. En de dingen die wel goed gaan. Zoals we hadden vandaag een hele mooie opstelling had ik. En er zei iemand ja deze vier mensen die supporten mij. Ik zei oh en hoe zeggen ze dat dan? Ja dat zeggen ze eigenlijk nooit. En toen zei iemand, die was erbij, ja dat klopt, ik zou dat best veel vaker tegen je willen zeggen, dat ik je support, maar je vraagt er nooit om en op de een of andere manier kom ik er niet mee. En het inzicht was dat, van goed, hoe lekker zou het zijn om het af en toe gewoon te verbaliseren of te expliciteren, maar dat, ja, dat nemen we dan een soort van, nou ja,

dat is er wel.

Dus misschien komt het ook doordat we gefocust zijn op gebreken of wat er nog niet is. Maar ik denk de hele stroming van progressie gericht werken.

Je wordt steeds sterker. Maar misschien ook wel, soms weet je het wel. Er zijn misschien ook al vrouwen waar je mee werkt en die weten het wel, maar die doen het niet. Dat hebben we ook wel. Ik weet wat ik moet doen, maar ik doe niet wat ik weet.

Ik geef ze niet voor niet vanavond allemaal te eten als ze hier voor de deur staan.

Nee, en dan zijn we ook wel een beetje hot on habits. Dus hoe bouw je nou bepaalde gewoontes in? Niet ik ga naar de sportschool, maar zeg maar micro-gewoontes in. Zodat je echt goed op jezelf kan blijven letten. Als je eenmaal de kennis hebt ervaren over hé, ik weet dat ik eigenlijk misschien niet meer aan gap-based development moet doen, maar aan talent-based development, dan hoe pak je, hoe zorg ik nou dat ik dat op bepaalde momenten in mijn dag erin zet, zodat ik niet, zodat het niet...

Dat is wat ik de 1% methode noem, dus elke dag een heel klein stapje zetten en dat stapelt zich op, zo'n compound effect, dus iedere keer een stapeltje en uiteindelijk wordt dat dan dat je denkt, hé, ik heb eigenlijk best

hele grote stappen gezet.

Ja, dat zegt die man ook van Atomic Habits. Elke keer als je, als je, heel mooi boek, Atomic Habits, als je het doet voor je nieuwe zelf, dan stem je eigenlijk.

Voor je identiteit.

Ja, dat vind ik een heel geruststellende gedachte. Want als je het dan een dagje niet doet, dan ben je niet gelijk helemaal fout of mis. Nou ja, oké, morgen is er weer een dag.

Maar André heeft ook een punt.

Ik zie het.

Ja, vertel.

Nee, nee, nee. Het gaat precies hierover. Het gaat precies hierover. En het grappige is, je noemde net die sportschool. Maar ik zeg ook altijd, persoonlijke ontwikkeling is ook als het trainen van een spier. Het is niet zo dat als je één dag lekker van je persoonlijke ontwikkeling hebt gedaan, dat je met een wasbord naar buiten loopt. Was het maar zo'n feest. Alleen we zoeken altijd zo snel die instant rewards. En juist als je weet dat die niet komt, dus het is net zoals het trainen van je spieren, het heeft even tijd nodig.

Dat vind ik wel mooi dat je dat zegt, want dat is ook wel een valkuil die ik zie bij dat soms als mensen het cognitief snappen, he, het ontwikkelingsstukje. Oké, en what's next? Dus wat is het nieuwe model? En dan hebben we dat cognitief begrepen en wat is het nieuwe model? Terwijl als je kijkt naar een Olympic winnaar, die is gewoon zestien uur per dag bezig met hetzelfde te herhalen.

En hij probeert elke dag inderdaad een beetje beter en sneller en het handiger te doen dan hij het gisteren deed.

Ja, en ik heb me daar vroeger ook wel snel, ik weet niet of het voor jullie ook zo is, laten verleiden als ik, oh ik moet nu met iets nieuws komen en dat doe ik nu niet meer. Want ik denk nu van nee, we gaan weer terug in de routine.

Ja, maar dat is ook de hele, trouwens dat vind ik trouwens het sleutelwoord, het verankeren in je routine. En als je dat namelijk niet doet, als je dus niet elke dag ergens een plekje geeft om dat weer even voor jezelf op te halen of alleen al aan te herinneren. Dat is vaak al het eerste. Ja, weet je, dan weet ik één ding heel zeker. Dan komt het wasbordje niet.

Nee, dat klopt. Nou, en ik denk ook dat het belangrijk is om het naar buiten te gaan brengen, dus dat het alleen niet meer een intern proces is, dus dat je op een gegeven moment er ook echt voor op gaat staan. En dan ben je soms verbaasd, althans ik, over hoeveel weerklank je dan ineens om je heen krijgt en hoeveel het inspireert. Dus ik heb begin dit jaar voor het eerst een boek gepubliceerd. Nou, ik dacht niet dat ik dat ooit zou gaan doen, maar het was er en het was werk wat ik al jaren doe. En nu krijg ik daar ineens zoveel reacties op, terwijl ik denk, ja, dat zat er dus al jaren in, maar ik had niet het idee dat mensen daarvan op zouden knappen. Dus ik probeer natuurlijk dit boek niet, maar we moeten echt anders gaan denken.

Ja, maar dat is... Nou, misschien is dat ook wel een mooie oproep die we dan hier met z'n drieën wel eens mogen doen. Ik zie veel te vaak dat vrouwen eigenlijk bepaalde dingen maar niet delen, want wie zit daar nou op te wachten? Zo heb ik dus zelf ook jarenlang vastgezeten in mijn eigen gedachten. En nu ik eindelijk daar gewoon elke gelegenheid van pak om wel te zijn wat ik denk.

Het was een verhaal wat je zelf vertelde, wat helemaal niet waar was.

Ja, maar tot zoveel is aan toe, merk je pas hoe blij je mensen er ook mee kunt maken.

Dus de oproep is, als je denkt, nou hier zit niemand op te wachten. Ja, we zitten wel op jou te wachten.

Ja, oh cool. Ja, ik heb nu al zin in de blog die ik ga schrijven bij deze podcast.

Ja, mogen wij meeschrijven?

Oh ja! We're cheering you on. Nee, laten we dat vooral doen. Dat doe ik eigenlijk nooit. Daar gaan we een co-creatie van maken. Kijk. Dit is wel echt waar het om gaat meiden. Als we niet deze boodschap blijven vertellen, dan zijn er meer van die Tessa's en Annemarie's in het kwadraat die denken, wie zit er nou op mijn verhaal te wachten? En dat is weer natuurlijk die eeuwige, belemmerende overtuiging, hè? Bij mij zit een Inkersouder keihard geschreeuwd in m'n oor, van er zit niemand op jou te wachten.

Ja, nou...

Nee, maar Annemarie, wat bedoel jij? Mensen kennen jou natuurlijk al wat beter. Waar ben jij op een gegeven moment mee, zeg maar, opgestaan of vooropgestaan, waarvan je dacht, god, daar zit toch niemand op te wachten, waar je enorme weerklank in vond? voor de topvrouwen?

Ja, vooral dat. Maar ook gewoon, ik zeg altijd, een lokken van het topvrouw potentieel. En kijk, ik ben heel blij dat er zo'n lijstje is bijvoorbeeld van de ser topvrouwen. Maar zitten jullie op het lijstje? Nee, misschien moet je dat aan je man vragen.

Want die vindt dat leuk en interessant.

Die vindt jullie heel interessant, dus ik zal het eens aan hem vragen. Nee, maar het grap is, als je kijkt alleen al naar de drie harde criteria die er gesteld worden aan een topvrouw.

Nou.

Die zijn voor de meeste topvrouwen al, dat ze op vakje twee al denken, nee.

Nee, dat ben ik niet.

En dat ben ik niet. En dus alleen al daarom, ben ik zo opgestaan. Ik zou veel liever willen dat die lijst echt overspoeld wordt met geweldige vrouwen. Het kunnen er niet genoemd zijn in mijn beleving. Daarom zeg ik ook altijd, ik heb zelf ook een eigen clubje opgericht, ik zeg ik ben in dit geval niet inclusief, maar exclusief, want ik wil juist al die topvrouwen erop hebben. weet je overal je topvrouwen potentieel want er zijn er zoveel die zichzelf klein houden en ja dat doen wij ook maar wel geleerd om het een beetje in balans te krijgen hier weet je

wat dan heel leuk is eigenlijk is als je dus een afscheidsfeestje hebt van je werk als je dus weg gaat bij je werk dan komen er in een keer uit alle hoeken en gaten komen er mensen die dan zeggen wat fijn je hebt dit voor mij betekent en dan dacht ik Wat fijn als ik dat eigenlijk tien jaar eerder had gehoord! Ja!

Ja! Laten we de mensen in één keer

out of the woodworks! Dat zou ook nog een mooie tactiek kunnen zijn. Gaan we naar elke week!

Elke week je afscheidsfeestje doen!

Ja! Doen als je op je afscheidsfeestje wil kijken wat er komt. Ja! Ja, dat is wel een beetje zo.

Ja, jij hebt het nu nog over je afscheidsfeestje, maar dat is natuurlijk hetzelfde als wanneer mensen sterven, hè? Als je dan hoort wat er over zit. Dat je denkt, had die persoon dit maar eens kunnen horen toen die het was, had die het nodig gehad. Dus als je het hebt over wat is het bij mij, dan is het wel echt het besef dat Elisabeth van ik... En naarmate ik ze meer leerde kennen en ik ze eigenlijk allemaal stiekem superleuk vond en ik dan vroeg van, vind je jezelf een beetje een topvrouw?

Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee,

nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee, Drielenckx nee, nee, nee Nou, die aanhaken op iets. Dat ze denken, hé, maar dat heb

ik ook, want dat zien we ook heel veel. Dan zit je met een groep en dan zegt er één, iemand zegt, ja, ik vind dit bijvoorbeeld echt best wel lastig, of ik zou dit anders willen zien. En dan één keer zie ik vijf, zes mensen naar elkaar kijken, want ik ben ook, ja. En dan in een keer...

Nee, maar dan niet om lid te worden van de club. Oh, heb jij dat nou ook? Maar ik wil graag lid worden van de club die zegt, maar hoe gaan we er dan mee om? Ja, hoe los jij dat dan voor jezelf?

Wat werkt er voor jou?

Wat is nou jouw trucje?

Dat is nou een ding die wij dus als vrouwen echt wel waar we nog wel iets van misschien wel van die mannen kunnen leren. Die zijn vaak zo goed in netwerken. Wat jammer dat wij... Dit soort gesprekken, dus over wat werkt er eigenlijk voor jou, doen we dan eigenlijk wel genoeg. Er zit een heleboel niks in.

Serieus, dat ik dus nu mijn eigen clubje ben gestart. Omdat ik dat dus nergens tegenkwam. En ik zo graag met gelijkgestemde vrouwen. Dus ik zou zeggen, kijk dan eens. Het was niet de bedoeling om het hierover te hebben, maar dat is wel serieus de reden waarom ik daarmee ben begonnen. Omdat ik dit namelijk zou misten. Gewoon die leuke, gelijkgestemde vrouwen die inderdaad niet met elkaar alleen maar gaan zitten janken in een hoekje, omdat ze het allemaal niet hebben, maar die zeggen nou, weet je, ik heb toen dit een beetje gedaan. Toen merkte ik dat ik een stukje vooruit kwam. En toen kwam er iemand anders en die nam me mee op sleeptime. Toen zag ik iets heel nieuws.

Nou, wat ik ook wel leuk vind aan wat je nu zegt, is dat het gaat om die kleine nuances, hè. Dus soms ken je de grote stappen wel, maar het gaat erom hoe deed jij dat precies naar die 1% van jou.

Die 1% ja!

Daar zit soms zoveel waarde in.

We zijn vaak op zoek naar die enorme Big Bang. Nou, ik kom uit de IT en ik weet toevallig dat de Big Bang scenario's over het algemeen niet de meest succesvolle zijn. En ook juist, ik heb ook de 1% methode meegenomen uit mijn Operational Excellence tijd, dat ik probeerde om steeds in de operatie dat wiel te laten draaien. Dus niet alleen maar op die hele grote big tickets, maar juist ook iedere keer, welk 1%je kunnen we nou per dag doen? Rianne Verhoeven-Holland Ik vind het leuk! Maar serieus, dit is echt waar het om draait, om elkaar juist op te laden, om elkaar te laten stijnen, om van een idee een nieuw idee te maken. Dit is waar ik van aan ga, maar ik geloof jullie ook.

Ik zie het. Zeker weten. Heerlijk.

Dank je wel.

Dus wij doen een oproep. Laat op welke manier dan ook zien waar je voor op wilt staan of wat je te bieden hebt, want er is altijd een audience voor je.

Ja. En denk niet te groot.

Nee.

Want dan, dan, dan... Nee, maar dat is ook klopt.

Want ja, ik had laatst iemand die wilde uit de totale coulissen, zei ze, ja, toen wilde ik een link in post schrijven die heel controversieel was. Ja, stom, hè? Dat durfde ik niet. Toen zei ik, natuurlijk is dat niet stom. Van waar je nu bent naar, dat is gewoon een 180 graden draai. Begin eens even met vijf. Ga dus in je vriendengroep zeggen, of schrijf het ergens op waar tien mensen het lezen, maar ga niet gelijk. Zei ze, oh ja, dat is eigenlijk wel een goed punt.

Ja. Ja. En dan ook dat al, zo'n LinkedIn-post. Ook zo'n dingetje. Hoe hebben jullie dat ervaren toen u dat voor het eerst deed?

Ik denk dan soms, dan gebeuren er hele mooie dingen. En dan denk ik, ja, dit moet ik eigenlijk wel even doorgeven. En dan komt er toch, dat is mij toch iets van een schaamte. Dat heb ik hier een beetje lopen opscheppen over mezelf. Is dat nou echt een beetje de plek, ja of nee?

Ja, dat denk ik ook.

Ja, ja!

Dan denk ik, ja, dan komt er ineens iemand heel blij met mij. Ja, dat is heel leuk, maar oké, daar gaan we.

Nee, ik heb dat ook. Dus voor dat boek, ja, ik moest van mezelf dat ik het had geschreven. Dus ik heb het aangekondigd en daarna heb ik er nooit meer wat over geschreven. Terwijl ik heb op podia gestaan, ik heb met Tessa... Maar ik dacht helemaal, ja, nee, maar daar zit niemand op te wachten. En dan overdrijf ik het.

Ladies, dan is het hier alleen al hierom belangrijk dat jullie in die podcast met mij zitten. Ja,

maar het is een intimiderend forum. Heb jij dat, of heb jij daar helemaal geen last van, Anne-Marie?

Nou, ik zal je vertellen, ik ben heel erg coachable. Dus toen ik met mijn business begon, ik was geen ondernemer, ik had geen ervaring. Ik kwam uit een corporate leven en toen zei iemand tegen mij, joh, als jij succesvol wilt ondernemen, moet je zichtbaar worden op LinkedIn. Dus hoe bedoel je? Ik had een netwerk van alleen maar oud-collega's. Dus mijn eerste post, ...waarin ik een oproep deed om met topvrouwen in gesprek te komen... ...voelde alsof ik naaktfoto's... Maar, maar... ...die werd gelijk zestigduizend keer gelezen... ...en niet alleen dat, er reageerden ook meer dan driehonderd vrouwen op. Dus ik wist wel dat ik een dingetje had. Maar toen diegene zei tegen mij, dan moet je nu weer online, toen zei ik, oh... Ik heb net die ene post heel veel pijn en moeite eruit gekregen. Dit is goed zo. Nee, je moet nu wel zichtbaar blijven. Nou, dat was misschien nog een grotere shock dan die eerste post. Dus het is maar goed dat ze me dat de eerste keer niet verteld heeft, want dan was ik waarschijnlijk met die eerste post nooit te vrogen. Maar toen ik dat helemaal... Ik ben zeer coachbaar, dus toen ik hoorde dat ik dus heel zichtbaar moest blijven, heb ik dat echt als een taakje opgevat. En in het begin vond ik het verschrikkelijk, want ik wist niet waar ik de onderwerpen vandaan moest halen. En toen ik merkte hoe het omarmd werd, ik heb seriously twee keer een negatieve reactie gekregen. En ik post me helemaal de klimbim.

Ik zit me zo... Dit doet me zo denken aan. Annemarie en ik, al heel veel coaches, mentees, willen heel graag mensen helpen. Hoe gaan we dat doen? Ja, dan moeten we online iets gaan aanbieden. En het eerste wat uit mijn mond kwam was, ik ga echt niet met mijn kop op een video, Ann. Ik ga het niet doen. Maar dat hebben we dus toen wel gedaan. Dat hebben we wel gedaan. Zo, nou dat was echt even lekker in het diepe. En toen gingen we ook op Instagram en dan gingen we ook dingetjes inspreken en op de Reels. Ja, toen zijn we wel even flink out of

the

comfort zone gegaan. Ja. Maar je praat in

de verleden tijd, Tessa. Je praat in de verleden tijd. Ja, maar nu ben

ik wel comfortabeler met... Nee, maar dingen in onze eigen programma ben ik heel erg comfortabel mee. Nee, maar LinkedIn... Ik ga gelijk deze week twee posts op LinkedIn zetten. Wij

zijn ook heel coachable. Ja, we

zijn ook heel coachable. Ja,

ik doe het ook. Maar de grap is dat ik dit week... Je had het nu over videocontent. Daar had ik dus nog een enorme hobbel. Ik denk, ja, schrijven lukt nu. Maar nou met die kop. Een foto maken kan ik ook, zo. Maar nou met die kop. Dus ik heb van het week... Ik had me echt... Ik vond het zo... En toen vertelde ik... Dan is bij mij de eerste stap, ga er maar zo over praten. Dus ik vertelde over een aantal fora dat ik heel... RolfJohannes.nl Marjolein van Drielen En toen heb ik afgelopen zaterdag een video gemaakt. Ik zei, ik doe een challenge met mezelf. De hele maand december. Elke werkdag een video op LinkedIn.

Dit heb ik gezien. Maar ik had gezien dat je eerst, je had eerst gedaan wat jij net ook zei. Je was eerst begonnen op TikTok met filmpjes. Dus je was ook klein begonnen met een klein stapje. En toen kreeg je daar positiviteit op. En toen zat

gewoon je advies gevolgd. klopt ik heb dat op tiktok gedaan maar daar had ik zeven of zeshonderd volgers ik ja dat durf ik het wel maar klinkt in heb ik een 7000 de deur

nee maar dat doet dus even wennen in een wat kleinere groep en dan ben je klaar voor de volgende stap

Nou, ik ben pas klaar, want ik ben al een half jaar TikTok een beetje aan het klooien. Het was voor mij niet zo vanzelfsprekend. Pas toen ik het vorige week zeg maar begon uit te spreken en mensen mij echt verbaasd aankeken dat ik daar een hobbel in had. Ik dacht, oké, nou ja, hier moet ik dan ook maar overheen. Deze hoorde neem ik ook nog. Dus ik heb vandaag allemaal filmpjes opgenomen. Vandaar die ringlamp die

ik net liet zien. Oh ja, ja, ja. Wij dachten al,

dit is een pro. Echt een pro. En die jasjeswissel, bedoelde ik. Dus ja, dus we hebben allemaal zo onze dingen, maar als we elkaar daar een beetje wat meer in positief stimuleren, moet je kijken wat het wel niet kan brengen bij elkaar. Ja, ik heb echt een conquer

the world gevoel nu. Ik ben er helemaal klaar voor. Ik kan echt

tegen

strijden trekken nu. Heerlijk. Heb je nog een vraag voor mij? Wil je nog iets voor mij weten voordat we dit afsluiten, dit mooie gesprek? Nou, volgens mij

heb ik die vraag aan je gesteld waar ik heel erg nieuwsgierig naar was. Van waar wilde jij voor opstaan? Ik zit ook helemaal in de energielift, dus ik ben blij dat ik dat heb gedaan. Nee, maar ik

wil graag weten, want jij had het over kleindromen, maar ik hou stiekem soms ook weleens van grootdromen. Dus wat zou nou jouw grote droom zijn voor je topvrouwenplatform? Zeg het maar. We zijn maar met z'n drieën hier. Je mag het gewoon zeggen.

Niemand hoort dit, hè?

Nee, niemand hoort dit. Ik zou

twee dingen geweldig vinden. En dan zijn er één aan de onderkant, dat ik echt een knijtergoede academy heb staan, dat ik de jonge meiden nog kan bereiken, die dus ook lekker door die 1% heen kan halen. En wat ik stiekem geweldig zou vinden, is als ik ergens op het topje van mijn piramide zo'n heel klein intiem programmaatje met retreat en dat soort shit kan gaan werken. Dus ik zou eigenlijk een sandwich willen bouwen. Dus iets aan de onderkant en nog

een heel klein topje.

Dus daar zitten voor mij nog wel wensen. En hoe is het om dat hardop te zeggen? Nou, ik wou net zeggen, ik heb ze al ingetekend op mijn piramide. En nou ja, de word is oud, dus nu... Nou ja, nu moet het. ...zijn wij al hardop uitgesproken, dus nu ga ik maar beginnen. Hartstikke leuk. Start before you're ready, hè? Toch?

Zeker. Dank je

wel. Dank je wel. Dank je

wel voor je

tijd. Superleuk. Superleuk, meiden. Maak er nog een hele mooie dag van.