Physical-Digital Craftmanship in Fashion Education | AMFI | PI Apparel
The video presents an overview of the research, curriculum, and industry collaborations at AMFI (Amsterdam University of Applied Sciences) focusing on the integration of physical and digital fashion design. Roger Geers outlines the hybrid teaching model where students learn 2D/3D software, patternmaking, draping, and construction simultaneously, using a rapid‑prototype lab called HyperCraft. Over a 20‑week cycle students create a full collection that moves from digital sketches to 3D models, then to physical garments, combining couture hand‑techniques with digital tools. The program emphasizes speed (students learn 2–3× faster), body‑centric design, and the use of avatars for inclusivity and gaming‑industry links. Sandra Kuipers discusses her research on the gap between physical and digital material properties, detailing tactile‑phase workshops, textile testing with devices such as the Klo‑kit, TITAN, and 3DRC, and the need for standardised measurement protocols. Both speakers stress the shortage of trained staff, the need for new workflows, substantial investment, and the importance of industry‑university collaboration. They also mention EU‑funded projects delivering free modules on digitalisation, sustainability, and data engineering, as well as ongoing work on AI‑driven simulation hindered by limited data. The presentation concludes with examples of student projects that blend software‑driven design, laser cutting, 3D printing, and digital‑physical process documentation.
Chapters
Ik ga jullie de verhaal van Amphi presenteren, niet alles. We zijn met z'n tweeën. Ik ben Roger Geers, de heer van Fashion Design. En Sandra Kuipers. We zullen de rest van de presentatie doen. We zullen je iets vertellen over de onderzoek die ze doet. Amphi is onderdeel van de Amsterdamse Universiteit van Applied Science. En we hebben ook een lecteur, een onderzoeksgroep van fashion, onderzoek en technologie. De bachelorcourse biedt studie, ontwerp, marketing en bedrijfsontwerking. En in dat hebben we de hele voedingschain in de studie. Ik ga je een verhaal vertellen over hybride leerlingen, digitale fysieke leerlingen. We hebben een miniatuur genaamd HyperCraft. Een klein beetje over het product en Sander z'n presentatie over de onderzoekersfout, stand en drape, over de kwaliteiten van textielen. Het belangrijkste is de verandering in de industrie. Dit is onderzoek dat door Fashion Tech Alliance heeft gedaan, twee jaar geleden. Dit zijn allemaal nieuwe werkbeschrijvingen over digitale ontwikkelingen. Zoals onderzoek kijken we naar dat en richten we ons daar op. En sommige opmerkingen vinden we... met discussies met de industrie, is dat veel kennis nodig is voor fysieke aspecten, zoals teksten, patternmaking, constructie, zelfs meer dan in het verleden, omdat ze naar het digitaal veranderden. Dat is een spontane reactie die we terugkrijgen van alle... ...de bedrijven met wie we werken. En natuurlijk geen standaardisatie. De werkvlow moet veranderd worden. We moeten nieuwe opleidingen maken. Een duurzame oplossing staat altijd op de tafel. En samenwerking, samenwerking, samenwerking is ook iets. Iedereen zegt, vanwege de verandering in de voeding. We hebben veel ongetrainde mensen, zelfs in ons team. Ik heb in totaal 106 leraars en lecteurs. We moeten nog mensen vinden die kunnen trainen op digitale skills. We moeten nieuwe werkvloegen vinden, we moeten ondertussen interconnecteren met software. We komen daar terug en veel investeringen zijn nodig. Tijd en mensen zijn ook geld, dus veel geld is nodig. We hebben graduatie-projecten sinds 2006 op digital. Er zijn studenten die totaal digitaal ontwikkeld worden. Soms ook meer en meer voor de gamingindustrie. En ook studenten beginnen hun eigen avatar te maken en hun eigen kleding. En de verbinding met andere industrieën wordt groter. We werken digitaal al sinds 2006. We hadden de eerste student die in 2006 ontwikkeld werd in een digitale collectie. Wat we doen, en Miriam Ingram is de leraar die het onderwijs definiëert, is dat we de visie hebben dat we de studenten moeten traineren, altijd digitaal en digitaal samen, op dezelfde tijd. Dus als we in de eerste les beginnen, Ze leren de machine, de industriële machine, meteen in een digitale omgeving, een verbinding tussen 2D en 3D. Dat gaat door en door. Tegelijkertijd doen we ook draping, patroonkutting en maken. Ze hebben alle relaties via de digitale en fysieke manier. In week 8 maken ze al deze kleding... en drapen ze schoenen zo. Dat is heel snel. De insigheden via de digitale omgeving... helpen de studenten het fysieke onmiddellijk te begrijpen. Veel sneller en dichter, want ze werken met lichaam meer dan in het verleden. Je werkt altijd met lichaam, dus we drapen. We hebben veel lessen per week. Elke week leren ze een westerse schoen om te maken, zelfs op een vreemde avatar, een jacket, een designer schoen. In de tijd dat ze alles samen doen, hebben ze ook hun eigen project. Dat is ook fysiek en digitaal. Dit is de eerste experimentale ontwerp die ze maken. En in dat proces blijven ze ook aan het trainen in patternmaking, constructiemaking en ook het eigen ontwikkelen van hun eigen ontwerp, dat ze moeten veranderen van digitale naar fysieke tools. Dit wordt in twintig weken gedaan en dit is hun eerste ervaring met het maken van fashion. Door de digitale tools leren ze twee of drie keer sneller dan in het verleden. Hun insigheden groeien onmiddellijk. Dus we gaan verder met dat. Dan maken ze ook heel complicate bovenkant en moeten ze het met handen met couture technieken. Dus we combineren couture handtechnieken met een digitaal ontwikkelingproces. In hun eigen collectie, dit is de eerste keer dat ze een collectie maken, moeten ze ook printen, knijpen en kunsttechnieken combineren, ook binnen het fysieke en digitale. Dus we vergroten van het schilderijmaken en het maken van kledij ook de combinatie met andere kunsttechnieken. Ik laat jullie zien wat het doet. We hebben veel oefeningen, maar de experimenten in het ontwerp zelf, hoe ze het ontwikkelen, het is ook fashion-draaien of schetsen, maar ook schetsen in een digitale omgeving. Wat we zien is dat het detailen en het implementeren van kunst aan het ontwerp heel snel werkt. Het focussen op detaillering wordt veel groter tijdens het proces, want je hoeft geen fitting-sessies te hebben. Je doet het de hele tijd, want je kunt meteen naar detail gaan. Dat resulteert in een fysieke productie. Dit is de leren weg die we als beginnende doen en nu implementeren voor de hele oefening. Dan hebben we een kleine hypergrafie en de focus is op de werkvloer. Studenten werken 18 jaar lang in een digitale product. Het kan branding, business of design. Ze maken hun eigen project. Ik wil uitleggen dat ze alles definiëren met de software die we geven. En we zien dat ze de software gebruiken op een manier waarvan het niet moet. Dit is een project waarin Jules begon met het schetsen. In een ander programma begint hij het in 3D te maken. Hij geeft details aan het ontwerp. Hij schildert met een ander programma. Nu ontwikkelt hij zijn eigen teksten en zijn eigen hardware. De hardware wordt geprint met een ander. software en dan gaat hij terug naar het posen en wat hij wil doen voor een presentatie. Hij past de kleding aan de kleding en dan gaat hij door laser-kutting, maakt de gaten zelf. Alles is gedaan door software, door digitale manieren en hij maakt een van de collectie die hij heeft ontworpen. En dit is wat de studenten willen. Het is een ontworpen student, maar ze willen ook de presentatie doen. Dus ze doen de hele voedingschain... vanwege de mogelijkheden van de software. Deze student ontwikkelde print door te coderen in software. Ze gebruikt het software totaal anders om een eigen print ontwerp te krijgen. Dit is haar collectie, maar onze doel is vooral om dit te vinden. Wat is de werkvloer van dit project? Hier studeren we ook de combinaties tussen het software en hoe je met het kunt werken. Deze studenten doen dit na een jaar of een en een half jaar al met software. Dit is het laatste project waarin je weer ziet dat we de werkvloes onderzoeken. En dan filmen ze alle werkvloes... zodat ze ook kunnen uitleggen wat ze deden en hoe ze het aansluiten... en hoe ze het aansluiten tussen de verschillende software. Dus zelfs de software helpt ons de proces te registreren. We ontdekten dat het ontwerpen van het proces belangrijker is dan het ontwerpen van het product. Eerlijk gezegd, de aandacht voor avatars wordt steeds groter. Het heeft te maken met inclusiviteit, maar ook met het ontwerpen van beweging. Beweging heeft ook een belangrijke relatie met het product. De studenten houden van het en krijgen zelfs geld voor het verkopen van de avatars. Dit gebeurde al tijdens het onderzoek. Dit is een product van de partners binnen het bedrijf. We werken ook met vervoerders en TechPack. Ik wil er niet veel over vertellen, want dit is wat we moeten doen. Veel onderzoekers doen dat. Dat heeft ook te maken met bodyscanning, fitting en alles wat de industrie nodig heeft. Dan hebben we de fashion research and technology department. Twee projecten om te noemen. We hebben een samenwerking met veel scholen en industrie... over het ontwikkelen van modules voor industrie en onderwijs. Dat betekent dat we op het gebied van digitalisatie, duurzaamheid, bedrijfs-, financie- en engagementen... modules maken die u gratis kunt krijgen. voor scholen en industrie op vier hotspots in Europa. Dit is ook een Europese samenwerking om op dat niveau te werken... in de toekomstige ontwikkelingen. Dit is ook een samenwerking met drie partners... in het Nederlandse onderwijs. Wij werken op data ontwikkeling en data-ingenieuring en ontwerp. Er is een project voor nieuwe esthetica in de school in Arnhem... en er is een biodevelopementproject. We doen dit heel intensief met het bedrijf samen met de scholen. We hebben meer projecten op dit niveau. Nu komen we naar een project in het veld van de organisatie, gedaan door Sandra. Dit is Sandra.
Hallo. Ja, mijn onderzoek, wat ik net bij de TEI-conferentie in Cork twee geleden heb weken gepresenteerd, gaat over het ontwikkelen van de fysieke tegen digitale ontwikkelingen. Je kunt het lezen, er was een QR-code, maar ik kan je de link sturen, je kunt het gemakkelijk online vinden. Door de fysieke invloed op materiaal, ontwerpers, productontwikkelaars, mensen in onze industrie, begrijpen ze veel over fabrieken. Ik was zelfs verbaasd toen ik onderzocht met studenten hoeveel ze al wisten. Vandaag zijn we in een digitale omgeving en ontwikkelaars moeten een materiaal op een computerscherm onderzoeken. We hebben al veel gehoord over de gesprek van vanmorgen, over de beperkingen, de Sophia-adres, dat is echt heel leuk, de tangibele verliezen. Dit is een extreem voorbeeld, maar we zien de verschillen tussen het digitale en fysieke ontwerp. Dit gebruikt ook Pafar om dit te krijgen. Maar we zien vaak dat het echte product een afstand heeft. En vaak gebruiken de studenten de sliders in het programma en beginnen met het basisfabriek dat in het programma is. We zetten veel van onze basisfabriek in het programma, maar ze hebben nog steeds een andere fabriek. weinig kennis, weinig tijd om dit proces te gebruiken. Want we hebben ook alle faciliteiten in ons lab... om de fabriek te testen op de Klo-kit, op de fabrieksanalyseer... en ook met een meer sofisticeerde instrument. Textieltest, tensieltester. In de tekstaalwetenschappen gebruiken ze objectieve opmerkingen... om fabrieksmaatregelen te meten. Dat gebruiken we nu in 3D. Ze hebben een heritage in de tekstaalwetenschappen... die bijna 100 jaar geleden begon. We gebruiken nog steeds die technologieën. Sommige dingen zijn goed, we moeten ze niet veranderen. En sommige dingen kunnen we verbeteren. Wat je ziet, is drape. We hebben een nieuw begrip nodig. Ik zie veel voorbeelden... van mensen die drape gebruiken om zich te vergelijken tussen fysiek en digitaal. Ik heb een werkshop opgezet met twintig digitaal fashion-designers... en tien verschillende, echt verschillende fabrieken. Ze moesten eerst door een tangibele fase gaan, de vrachtwagen aanraken... en hun ontwikkelingen voor het tekstil geven. Dan moesten ze de draad zonder aanraken bekijken... en toen hadden ze een reflectief fase. Tijdens de tangibele fase waren ze niet bewust van de volgende fase. Ze wisten alleen van drie fases. We hadden ook... Ik had ook elke presentatie, elke fase een presentatie... en beoordelingen. En ja, na het hele proces... stelden ze de belangstelling van de tangibele interactie... en dat ze meer konden zeggen toen ze de vrachtwagen voelden. en dat het een uitdaging was om alleen naar de eigenschappen te kijken. Het ziet er steviger uit, maar het is het niet. Het is vrij zacht, dat vonden ze. Misschien is het familieus voor jullie, je herkent dat zelf. Maar ook door de drape te bekijken, wat behoorlijk interessant is, is hun verstaanbaarheid vergroten van de tekstielmateriaal. Dat is ook heel interessant, om zich er meer aan te maken. Misschien wist ik dat in mijn hart. Maar als je kunt beslissen dat het een ander soort draad creëert dan je denkt, dan is het helpelijk om meer doelzakelijk te ontwerpen. En sommigen hebben hun ontwikkeling voor het tekstil veranderd. Dus er was ook waardevolle insight. En ja, we denken dat het doorgaat door sliders te aanpassen... en dat ontwerpers ook een beetje beter moeten begrijpen... over deze tekstuele eigenschappen, wat de effect is. Maar soms aanpassen we de sliders omdat er beperkingen zijn. Misschien zijn er ook beperkingen in het software. Wat we ook ontdekten, is dat ontwerpers fenomenologische en post-fenomenologische ervaringen gebruiken om hun ontwikkelingen op te bouwen. Ik denk dat het erg belangrijk is om zich daarvan bewust te zijn en ook dat het potentieel van de gecombineerde tools superhulpvol zal zijn Zelfs in fysieke omgevingen, maar ook in digitale omgevingen. En we zien al veel drape gebeuren. Fisu heeft een aantal drape vormen op zijn stand. En de toekomstige onderzoek die ik bezig ben, is het versterken van de ontwikkelingen. tussen die processen, maar ook meer verstaanbaarheid... van de fysieke en digitale draad... door simulatieve eigenschappen te gebruiken... en de standaardisatie van die tekstuele opname. Het opnamesysteem, omdat ze veel lasten creëren... En ik praat al sinds 2016 met de PI over dat. Soms vragen mensen in 2022, iemand vraagt me, waarom doe je dit? En ik denk dat dit de laatste keer is dat ik dit doe. Maar ja, het is cross-disciplinair wat we moeten doen. En ja, ik denk dat we er al wat hebben, we analyseren het. Sommige supercoole draadtoeken... die iedereen kan gebruiken in de digitale ruimte... maar we analyseren nu de data. En we moeten de toeken maken, maar dat is... Ja, ik hoop dat ik dat echt snel kan publiceren. Je bent altijd welkom om ons te bezoeken. Bezoek ons alsjeblieft. Zoals Roger al zei... We willen samenwerken en we willen laten zien wat we hebben. We hebben ook veel andere dingen. Ik wil terugkijken naar 2019. We hebben veel winnen gehad van datzelfde locatie. We hebben veel winnen gehad. Het 3DRC-Onderzoek. We hadden dit panel en... Misschien ken je wat van de mensen met Christiane Luible. Ik heb een publiekatie gedaan over het meten van eigenschappen. Dat was al bij die tijd bijna klaar. We hebben dat gepubliceerd en dat gaf veel insigheden om verder te bouwen. De 3DRC nam het verder. Ze hebben erg goede documenten met de... SOP, Standard Operating Procedures... en de digitale-fysieke interoperabiliteit. In dat document is er een waardevolle curve. Ik zal daar later op terugkomen. Vervolgens hebben we met Modint en EIF gepubliceerd... Het was over de meldingen, want we wilden de meldingen op het bord hebben... om het te meten, maar het is nog steeds een onderdeel om de meldingen op het bord te krijgen. We slijten nu veel verschillende schijven. Dit is een voorbeeld van wanneer we testen... want we testen ook met verschillende systemen om daarvan te leren... wat de verschillen zijn tussen wat we meten... en wat de eigenschappen zijn, want we meten... alleen hoe het draait, hoe het strekt in alle richtingen. Dus we willen proberen om tussen hen te korreleren. Fisu maakte al een mooie oplossing om die eigenschappen te veranderen. Maar het is nog steeds een beetje een grijze omgeving vandaag. Het kwam ook duidelijk in de gesprekken die ik had met deze PI. Sommige mensen hebben het voor zichzelf beantwoord en zij zijn een stap vooruit. Sommige bedrijven in een manier waarvan ik denk, oké, dit is de manier waarop we het hebben uitgemaakt. Maar het heeft ons heel veel moeilijkheden en moeilijkheden gedaan. En er zijn ook mensen die zeggen, we zijn er nog niet. We gebruiken het nu alleen in dit gebied. Dus ik denk dat dat ook belangrijk is. Misschien is het belangrijk voor de 3DRC, of voor ons als Amphi, of een ander podium, om dit kennis te veranderen, omdat we geen tijd willen waarderen, denk ik. En we willen ook geen materiaal waarderen. Vanaf een duurzame perspectief is het niet meer toegelaten. Maar het is ook voor mijn onderzoek een grens, omdat ik een supercool Inventies met AI, maar omdat er weinig data is, omdat het me houdt dat ik het moet testen met zoveel apparaten, kon ik de AI niet runnen, wat ons ook heel erg zou helpen. En de bevindingen van deze AI zijn echt heel positief, maar ja, weinig data. Voor mij is het tijd voor een verandering. De verandering die we hebben gedaan van PI 2019 naar Praxis. Peter Goodwin, hij komt uit James Hill, ontworpen de Titan. Ze ontworpen de Titan en hij maakte het met een andere grote bedrijf in Europa. Hij maakte het software voor de Titan. Zodat we kunnen meten, in plaats van de klook, wat je op de linkerkant ziet, met een manuele meting met veel fouten die we hebben als we dat doen. Omdat we het manueel moeten draaien, we moeten het manueel opschrijven en ja, de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de de Als je kijkt naar de TITAN, is het computerbediening. Dat is een grote hulp. We gebruiken de de de de ISO-standaarden. Gisteren hoorde ik dat veel mensen de Duitse standaarden gebruikten. Ik denk dat er een klein beetje verschil is. Vorige vrijdag ontdekte ik, door een onderzoeksstudent, dat er ook een groot verschil is voor NITS. Dat was over volledige fashion knits, wat we op de Shimashiki hebben gedaan. En ik heb gisteravond gevonden hoe je knits moet meten. Dat is ook een nieuwe weg voor dat, dus dat is echt leuk. We kunnen alles uitleggen. En als we de ontwikkelaars van dit ding vragen, kunnen ze dat veranderen, wat we willen uitleggen. Dus we hebben nu een translatie voor... We kregen de data van CLO en we hebben die getest als we het vergelijken met de CLO testkit. Het ziet er echt goed uit. Maar we hebben een lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, lange, longe, longe, longe, longe, longe, longe, longe, Elke longe, longe, software kan op elke kracht haar data kiezen. Elke software gebruikt een verschillende combinatie... extensie in millimeters en de kracht. Het is allemaal in een lage kracht zoals hoe we bewegen, hoe we draaien. Dus dat vind ik leuk om te hebben. Ik ben er blij mee. We hebben ook gesproken over de scheermetering... van deze bio-extensie. Dat werkt ook. We testen en ontdekken nieuwe avenue's met vrictie... want ik denk dat het in de simulatie ook belangrijk is. wanneer we garmenten dragen. Ja, de frictie met je lichaam, de frictie met het materiaal op het materiaal. Dat is echt een belangrijke ding in onze simulaties. Maar ik denk dat het jaren geleden belangrijker was dan het is vandaag. Maar ja, we gaan met het testen, want ik denk dat het onze simulaties kan verbeteren. Ik douwt over stretch recovery. We doen ook jachttesten voor onze knipping. De kwaliteitstesten zijn hetzelfde standaard, maar met een andere loodcel. En dan zijn er kwaliteitstesten. Die worden meestal in de mail gedaan. Ze zijn dus al bekend met deze testen. Onze strektesten kunnen makkelijk worden gevolgd. Ik heb met de mail gesproken en ze zijn ervan overtuigd. Zodat ze het zo kunnen doen. Dit gebeurt soms in de nacht als de computers op Amphi werken. Het renderen. Dat is... Het zware werk, de fabriekscalculaties en hun gekke ontwerpen.
