4 Dec 2025 · 1 min
Hugo Bakker explores why we need alarm clocks when our bodies naturally wake with light. He describes a personal technique for waking mentally on time and reflects on the tension between our natural rhythms and the demands of schedules.
Chapters
Ik had vanochtend de wekker gezet om half acht en toen die ging, toen schrok ik dus wakker. Ik kan de wekker op een of andere manier niet zachtjes zetten, dus die gaat hard. en mijn vrouw werd daar niet vrolijk van. Dus ik had hem uitgezet en ben toen eventjes naar het toilet gegaan en toen ging hij nog een keer. Oeps. Nou, in ieder geval breng me op het idee om daar iets over te filosoferen. Want heb je nou een wekker nodig, ja of nee?
De paradox van de wekker is dat je hem zet omdat je op een bepaald tijdstip uitbed wilt. Omdat, nou, je naar school moet, je naar werk moet. In mijn geval vandaag heb ik een hoop te doen voor werk omdat er straks om elf uur een feestje is en daarna naar het ziekenhuis en dan gaan we naar mijn zwager om oud en nieuw te vieren. Dus ja, er is gewoon een schema vandaag. Aan de andere kant is dus gewoon, zeker in de winter is de nacht lang en je lijf die maakt bepaalde stoffen aan als het donker wordt zodat je in slaap kan gaan vallen. En als het licht wordt, dan word je automatisch wakker. En dat is zoals het hoort te gaan. Dus dat zou in principe betekenen dat je in de winter gewoon langer slaapt dan in de zomer.
Dat zou een normaal proces zijn, maar dat zou in dit geval betekenen dat ik te laat uit bed zou komen. De andere kant is ook weer van ja, maar ik zou toch uit bed moeten springen van blijdschap over het leven en dat er weer een nieuwe dag aanbreekt. Nou, dat kan dus niet omdat het nog donker is. Dus mijn systeem zit nog in de slaapstand. Nou weet ik dat je ook met je mind zo kan doen, ik kan het zelf door met mijn ogen, ik weet niet hoe ik dat uit moet leggen, door als ik s'avonds voor ik ga slapen mijn ogen dicht doe en soort van naar binnen knijp en daarbij een getal programmeer. en het getal is dan het tijdstip van het moment dat ik wakker wil worden. Als ik dat doe, dan word ik ook daadwerkelijk op dat tijdstip wakker. Was ik vergeten gisteren te doen, maar had ik gewoon kunnen doen. Speciaal wat je dus met je mind kunt doen, maar dat kan ik doen omdat je van tevoren dan al weet van hé, ik wil op dat tijdstip uit bed springen. Nou, als jij het antwoord weet op die paradox, laat het me weten, want Het liefst spring ik uit bed op het moment dat ik wakker zou willen worden omdat er een nieuwe dag aanbreekt. Lang verhaal kort. De wekker ging vanochtend en het is tijd. Het is inmiddels kwart voor acht en ik ga aan de slag. Dit is de laatste dag van het jaar. Ik ga dingen afronden. Ik had echt een beetje dom gedaan, maar dat kun je horen aan een paar podcasts hiervoor. Ik geloof wel 8 verschillende producten die vandaag aflopen of kort in aflopen. Nou is er eentje al uitverkocht, dus die hoef ik niet meer te promoten. En een aantal heb ik al niet eens gepromoot, omdat het gewoon teveel is. Maar dat betekent nog wel eventjes een paar mailings eruit, die trouwens al klaarstaan. En ook gewoon vooral genieten van deze dag. Dat we vooral vooruit gaan kijken naar het nieuwe jaar. Lekker het oude jaar uit gaan knallen. Ik wens jou een hele fijne jaarwisseling en een top 2019. En we gaan ook naar de top 2000 luisteren. Groetjes, doei doei!