Alice's two children with optic-nerve brain tumors did chemotherapy while practicing Wim Hof breathing exercises and cold-water immersion. One child's tumor shrank about one centimeter on MRI, blood values improved, and both tolerated chemo better with fewer side effects.
Chapters
Mijn naam is Alice. Ik woon in de buurt van Wim. Ik heb twee kinderen met een tumor in de hersenen, allebei op de oogzenuw. En als je dat hoort, dan start gewoon je hele leven in elkaar eigenlijk. Je leeft in een roes, maar tegelijkertijd ben ik wel iemand die gaat gelijk kijken... wat kan ik doen om mijn kinderen zo goed mogelijk de chemotherapie door te laten gaan. Ik woon hier op drie minuten vandaan. Ik denk van nou, ik spreek hem gewoon een keertje aan. En toen kwam hij naar buiten en hij zegt van ik loop met je mee, kom maar mee. En eigenlijk werd gewoon met open arm ontvangen. Dit raakt me, zegt hij en dit doet mij heel veel en ik ga jou en je kinderen helpen. Ze gaan hier sterker van worden, we gaan hier wat mee doen. En sindsdien ga ik met mijn kinderen het koude water en ik moet zeggen dat ze het super goed doen. Moet ik hier dan gaan? Ja, kom hier maar. Als je kinderen dit meemaken, als moeder zijnde en ook als vader zijnde, wij willen er gewoon alles aan doen om die kinderen goed tegenwoordig door te laten gaan. Daarin speelt voeding een hele belangrijke rol, maar ik weet zeker de ademhalingsoefeningen en de koudwadetechniek, het doet gewoon zoveel voor die kinderen, zoveel. Wat goed. Adem met je heen. Doe je ademhalingoefening eens. Ietsjes zakken en dan gaan we tot tien tellen. Het is natuurlijk ook spannend. Je gaat koude water in met een kind en wat doet dat? We praten nu over kanker, maar ik denk dat het voor zoveel andere kinderen ook gewoon goed is om het koude water in te gaan. Ga ontdekken, ga spelen met ze. Doe het op spelende wijze. Al is het alleen maar eventjes z'n nat spetteren als je over het strand loopt of langs een meertje loopt. Het is zo goed voor je immuunsysteem. Het maakt je zo sterk. Want voor elke kind is het goed. Laat eens zien wat je kan. Ben jij het Sascha? 1, 2, 3. Hé! Allebei hebben ze nog een tumor. Mijn zoontje zijn we een half jaar geleden achtergekomen. Eigenlijk had hij altijd al last van slecht zien. En dat speelde eigenlijk al een jaar tot anderhalf jaar. Uiteindelijk hadden we dus de MRI-scan. En toen kregen we eigenlijk een week later het bericht dat hij een tumor van acht centimeter had op zijn oogzenuw. En dat beknelde dus zijn oog, waardoor hij dus niet goed ziet. Hij ziet met één oog is hij blind en met het andere oog ziet hij nog maar 5 procent. En hij krijgt nu sinds augustus elke week chemo. En sinds januari krijgt hij een dubbele chemo, omdat ze nog geen verbetering zagen. En toen zijn we eigenlijk actiever begonnen met het koude water. Bijna elke dag. En ook de ademhalingsoefeningen erbij. En die bloedwaardes die schieten gewoon omhoog. En ook hij geeft zelf aan mijn zichtpoort zelfs al beter. En toen hadden we in januari dus de MRI-scan en toen was ze dus al een centimeter rondom gesloenken. Toen zeiden ze al van dit hadden wij nooit verwacht en nooit kunnen dromen zelfs. Bij Jane die heeft dan ook een MRI scan gehad en daar hebben ze ook een tumor gevonden op het oogzenuw en rondom de hypothalamus en dat heeft zich wel iets verspreid maar het is bij haar nog in een veel lichtere vorm als mijn zoontje. Mijn zoontje ziet heel weinig, normaal 5% maar mijn dochter ziet eigenlijk in de verte niet veel maar van dichtbij kan zij alles nog gewoon zien. Wat ben je? Je bent? Dus we zijn er bij haar heel vroeg bij. En zij is nu sinds maart gestart met chemotherapie. Omdat het anders ook zo ver kan komen als bij mijn zoontje. En dat is niet wat je wil natuurlijk. Ik denk een maandje geleden was ze ziek, had ze de griep. Van de normale griep wat iedereen wel eens heeft. En toen eigenlijk wilden we niet met Jane het koude water in. Ging ik al met Jace. Maar ik denk nou, nu moet ik ook met Jane gaan. Want nu wordt ze ziek van de chemo. Dat was mijn eerste gedachte. En toen heb ik aan Wim gevraagd, gewoon goh Wim, kan ik ook met Jane gaan? Ja, zeg die komma, maar begin gewoon met die ademhalingsoefeningen. Ga die gewoon heel goed doen en als de koorts vrij is, mag ze het water in. Nou, dat hebben we zo gedaan, onder de leiding van Wim. En twee weken later kreeg ze de chemo weer. Bloedwaardes getest, die waren gewoon vertienvoudig. Ja, weet je, en toen wist ik eigenlijk genoeg. Ik denk, nou hier moet ik gewoon mee doorgaan. Dit is gewoon het bewijs. Want broed liegt niet. Als ik zie hoe hun de chemo doorgaan en als ik het hoor in het ziekenhuis, zijn de onkologen gewoon ook verbaasd van wat gebeurt hier. En hoe kan het dat deze kinderen geen medicijnen hoeven te slikken voor de bijwerkingen? Hoe kan het dat deze kinderen de bloedwaardes zo hoog, zo goed blijven? Hoe kan het dat deze kinderen bijna geen last hebben van welke bijwerking dan ook? Die ademhalingsoefeningen, die zijn gewoon ook geweldig. Je ziet gewoon wat voor rust dat kan brengen voor je kind ook. De aanmalingsoefeningen doen we echt elke dag. En deze hebben we opgebouwd van één ronde naar... We zitten nu op vier rondes van 30 seconden. En ja, ik probeer hem uit te bouwen, maar het zijn wel kinderen. Dus gewoon kijken hoe dat gaat. Ik let gewoon op wat hun kunnen, wat hun willen. En het water gaan we vijf keer in de week in. Ik voelde eigenlijk gewoon toen ik met mijn kinderen hiermee begon... altijd zoiets van dit moeten meerdere kinderen weten. En eigenlijk zou ik gewoon dit willen delen met... Met zoveel kinderen, met ouders die zieke kinderen hebben. Zodat ze gewoon weten van, goh, mijn kind hoeft niet alleen maar ziek, zwak en misselijk te zijn. Maar dat je gewoon ook op een andere manier kunt aanpakken. En ik wens het gewoon veel kinderen toe dat ze zich ook beter gaan voelen. Dat ze sterker die chemo doorgaan. Goed zo! Goed gedaan! Goed zo!
