Actress Katja Schuurman learns Wim Hof's breathing method to raise her pain tolerance before an ice bath. She holds her breath for 3 minutes 38 seconds, then enters freezing water while a pain psychologist watches. The cold discomfort fades as she controls her breathing and emerges feeling she can handle pain differently.
Chapters
Paracetamol mag ik nu niet gebruiken, want ik moet op een natuurlijke manier mijn pijngrens zien te verleggen. De bedoeling is dat ik straks aanzienlijk langer in het ijsbad kan zitten. De ijsman Wim Hof gaat me helpen. Hij stond 1 uur en 50 minuten tot aan zijn kin in het ijs en zwom meerdere malen in water van min 20 graden Celsius. Voor hem is zo'n ijsbad een koud kunstje, maar wel een kunstje dat ik wil leren. Want als ik mijn pijngrens kan verleggen, ga ik voortaan een stuk vrolijker naar de mondhygienist. Oké Wim, ik heb net ongeveer 10 seconden in een bak met ijswater gestaan. Dat vond ik echt al niet te doen en ik stelde mezelf echt niet aan. Maar jij zegt dat je mij kan trainen om dat langer vol te houden.
Jazeker, ja. Ik zal wel zorgen dat je daar geloof en vertrouwen in krijgt. Zodat je straks in dat ijsbad... Ik ga dat gewoon doen. Ik ben er al. Waar is dat ijsbad?
Dat kan ik me nauwelijks voorstellen volgens mij. Maar wat voor trainingen ga je hem geven?
Wat heb je nou nodig in een ijsbad? Een directe aanvoer van adrenaline, epinefrine, dat je zoveel diekt kracht, die gaan we heel erg maken.
Hoe gaan we dat doen?
Ademaansoefeningen die ervoor zorgen dat het lichaam vol met zuurstof terecht komt. Je gaat zometeen jezelf verbazen, hoe lang je zonder lucht in de longen kan verblijven. En daarna doen we, ja, mindset hebben ze het altijd over. Nee, ik zeg gewoon inzet. Toon dat. Dan kan je linksom of rechtsom komen in je oerkracht.
En terwijl Wim mij zijn methodiek gaat aanleren, analyseert pijnpsycholoog Paul van Wilgen wat er met mij gebeurt.
Kijk Katje, ik heb hier een soort stopbordje. Ik ga kijken hoe lang jij zonder lucht de longen kan verblijven.
Oh echt? Ik vind dat best eng moet ik zeggen, want ik ben best bang voor stikken. Niet dat ik denk dat ik mezelf zal verstikken, maar ik vind dat niet prettig.
Het karakter van deze oefening is juist dat het ongeforceerd is. Het is juist een heerlijk gevoel, een fijn gevoel.
Oké, dit gaat over veiligheid. Dus Wim geeft weer dat het heel veilig is wat we aan het doen zijn. Daarmee neem je angst weg. En angst weg nemen is natuurlijk een heel belangrijk element.
No worries. Zodra je voelt dat je moet ademen of zo, dan doe je dat.
Hier geeft hij haar controle. Zij is in controle. Hij coast haar, maar zij houdt de controle.
Diep in. Laat gaan.
En zo stoppen met ademen.
Heel diep in. Laten gaan. Goed licht voor in je hoofd. Nog acht keer. Mooi zo. Alles in. En laat maar gaan. Oké, nu komt de allerlaatste. Heel diep in. En let him go. En dan stop je na uitademing. Tijdswaarneming loopt. Wow, helemaal goed. Yes.
Jeetje mina. Maar hoe lang ben ik al?
3 minuut 38 zonder lucht in de longen.
Het voelt echt heel spacey.
Ja, dat is de pijnappelklier. Normaal heb je daar pilletjes voor nodig om dat los te maken, die pijnappelklier. En nu doen we dat middels ademhaling.
Ik heb nog nooit zo'n goed pilletje gehad.
Heftig, hoor.
Je ziet aan haar bewoording en ook aan de mimiek van haar mond... dat ze in een soort trans is. Aan haar ogen kun je het zien. Die trans is een handig middel om je pijndrempels te beïnvloeden.
Nog high van het zonder adem zijn... leert Wim me nog meer met mijn adem te doen... om straks door te zetten wanneer de pijn te veel dreigt te worden.
Je doet nu iets endorfins aan maken, lichaams eigen endorfins. Waardoor we pijn kunnen beïnvloeden.
Ademtechnieken, endorfine en wilskracht. Dat heb ik nodig om straks met zo min mogelijk pijn... in dat ijsbad te stappen en te blijven zitten.
En ik zag jou straks met die ademhalingsoefeningen... En denk van, jij kan jouw metabolische activiteit in de cel beïnvloeden.
Dus ik ben er klaar voor.
Ja!
Oké.
Oké.
Daar staat het bad. Kijk, ik heb nu gevoeld dat ik mijn lijf, mijn lichaam kan controleren door die oefeningen. Maar ik weet het niet hoor. Ik voel me wel sterk. Oké,
katje. Ready? Ready as never before? Gewoon sta daar, gewoon. Rust. En voel die power weer opkomen. Gewoon, jij hebt controle over jezelf. Daar ging het juist om, en nu ook. Het kan in het begin een beetje pijn doen, maar dat is logisch, omdat die zenuwen, die krijgen een enorme impact. Maar die kan je door rustig door te blijven ademen, kan je die later verdwijnen.
Hier geeft hij een verklaring voor dat klachten.
En dan gaan de aderen rondom de kleine bloedsomloop, die gaan vanzelf dicht. En dan kan je rustig gaan zitten.
En hij labelt dat positief. Dus elk signaal vanuit je lijf, of het nou pijn is of benauwdheid, wordt positief gelabeld.
Ik merk dat ik nu een beetje zenuwachtig word.
Rust! Ja, zenuwen, zenuwen. Ja, maar je hebt power zat. Dat heb ik allemaal gezien. Adrenaline zat. Dus let it come. Geloof in jezelf. En vooral in jezelf. Go! Rustig door blijven ademen. En jij gaat dit doen.
Ik voel gewoon verzet in mezelf.
Ik voel...
Ik wilde niet, ik wilde niet, maar ik moet het wel willen. Oké.
Je kan dat gewoon. Fysiologisch gezien kan jij dat gewoon.
Laat haar geloven dat het kan. Geef haar vertrouwen.
Ik heb jou dingen zien doen die gewoon hartstikke goed zijn.
Hier gaat de knol.
Dat is mooi om te zien. Hou haar. Hou haar. Rustig zitten. Rustig doorrijden. Handen op je deien. Handen op je deien. Handen op je deien. Handen op je deien. En rustig. Lange teugen. Gaat al hartstikke goed. Rust. Jij hebt controle over jouw lichaam. Rust. Gaat via de adem. Kou is groot. Jij bent nog groter. Rust. Mooi. Hartstikke mooi.
Hier zie je het heel mooi als ze in bad zit. Je ziet het aan haar ogen. Ze zit in een soort klans. Ze is afgesloten van de buitenwereld. En is in staat om veel meer pijn te verdragen. Een lange pijn te verdragen dan de eerste keer.
Voor mij is de oefening nu al compleet. Het is wel full circle. Omdat jouw kleine bloedsomloop helemaal dicht is. 37 graden erbinnen. Daarbuiten kan het bijna nul worden. En je hebt het onder controle. Een vasculair reset. Dat betekent dat alles weer werkt zoals het natuurlijkerwijs kan. Jij laat het zien.
Mooi.
Ben je nou goed hoor zo? Je bent al lang klaar? Nou, ik ga naar huis hoor. Nee! Hey, super! Proost! Je mag eruit hoor. Je bent helemaal klaar.
Ja, maar het is echt... Verstand op nul ergaan. En het deed even heel veel pijn. En dan komt wel spanning en dan... Ja, dan... Ja, dan voel ik geen pijn meer. Ik kan niet zeggen dat ik het lekker voel.
Nee, ik ook nooit. Cool. Cool, baby.
Dankjewel. Dankjewel. Oh, lekker warm. Ja, niet meer loslaten.
Dankjewel.
Oké.
Nou, supertof.
Hoe voelt dat?
Nou, persoonlijk kik hoor. Ik had niet verwacht dat het zou lukken.
Wat heb jij bereikt, denk je?
Nou ja, in ieder geval het vertrouwen dat dat dus kan en dat je in staat bent om, als je je maar genoeg concentreert, de pijn los te laten en gewoon in een andere soort zone te komen waar je dat niet meer voelt.
Ja, dus pijn is een heel sterk fysiek symptoom. Maar met mentale kracht kun je pijntolerantie eigenlijk verleggen. En dat is heel goed om te kennen volgens mij.
Ja, dat is wel gelukt.
Supergoed!
Voor gezonde mensen is pijn een natuurlijk waarschuwingssignaal. En pijn zit letterlijk tussen je oren. Ik heb geleerd om bij een extreme pijnprikkel mijn pijngrens te verleggen... door gebruik te maken van mijn innerlijke, mentale kracht. En dat voelt best heel lekker.
