The Dutch‑language documentary follows Wim Hof – known as “The Iceman” for his ability to endure extreme cold – as he undergoes a scientific investigation at the University Medical Center (UMC) Sint Radboud in Nijmegen. Over a year‑long series of experiments, researchers expose Hof to a low dose of bacterial endotoxin (LPS) while he practices his meditation and breathing techniques. The aim is to test his claim that he can voluntarily influence his autonomic nervous system and immune response. The film shows the injection procedure, Hof’s subjective experience, and the researchers’ measurements of heart rate, brain activity, cortisol levels and inflammatory proteins. Results reveal that Hof’s cortisol rises markedly higher than in control subjects and that his inflammatory protein response is reduced to roughly one‑third to one‑half of normal levels. Scientists stress that, while the findings are striking, they stem from a single‑subject case study and therefore cannot be taken as proof; they call for controlled group studies, proposing a future design where a cohort trained by Hof is compared to a control group. Throughout, the documentary juxtaposes Hof’s extraordinary feats (climbing barefoot, marathon in sub‑zero temperatures) with scientific skepticism, highlighting both the media fascination with his persona and the cautious optimism of the researchers.
Chapters
Hij beklimt op blote voeten besneeuwde bergen en hij staat zonder problemen 70 minuten lang in een bad met ijsklontjes. Wim Hof, beter bekend als The Iceman, weet extreme kou te weerstaan. En hij zegt dat hij ook zijn immuunsysteem zelf kan beïnvloeden. Iets wat volgens wetenschappers helemaal niet mogelijk is. Ruim een jaar lang deed het UMC Sint Radboud in Nijmegen wetenschappelijk onderzoek naar hem. Is hij een medisch wonder of niet? De resultaten zijn volgens de wetenschappers opmerkelijk. Oké, Wim.
Dit is de endotoxine. Een hele laag hoeveelheid. Dus het laatste moment om nee te zeggen is nu, maar ik begrijp dat je... Nee, honderd procent doorgaan. Nou, ik ga het toedienen. Daar merk je niks van.
Daar komt-ie.
Je gaat niks acuuts merken, maar pas als je wat merkt, is het over.
Maar ondertussen is het lichaam er wel al bezig, hè?
Ja, correct.
Dus ik ga ook even...
Jij mediteert gewoon door.
Ik ga in de oppositie.
Het is 31 maart. Wim krijgt een injectie toegediend van een dode bacterie. Ongevaarlijk, maar toch. Een normaal mens wordt hier wel een uur of drie ziek van.
Het zit erin.
Succes.
Dankjewel, Peter.
Wim Hof, de Iceman. Dit is zoals we hem kennen. Een man die urenlang in een bak met ijsklontjes kan staan.
Een man
ook die in zijn blote bas de Mount Everest beklimt. Een man die een halve marathon in Lapland loopt, op blote voeten en slechts gekleed in een sportbroekje, bij min 30 graden. Een man ook die meters onder het ijs zwemt, van wak naar wak. Hij doet het onmogelijke. Wim is eigenlijk een attractie. Leuk voor de televisie en leuk voor recordpogingen.
Wim is natuurlijk een gekke kerel. Het is een man die altijd grenzen verlegt voor zichzelf. Altijd bezig is grenzen te verleggen en op te zoeken. En wij kijken natuurlijk, als broer en zus, kijken wij op een gegeven moment wel gek. Ey Wim, je hebt kinderen. Wat ben je aan het doen? Wat ben je mee bezig? En toch was hij er altijd wel heel goed gefocust mee bezig en geconcentreerd.
Sinds kort gaat Wim een stapje verder. Hij wil graag een andere overbrengen wat hem zo uniek maakt. Wim tart alle natuurwetten en wetenschappers staan voor een raadsel. Hij zegt ook dat hij zijn immuunsysteem kan beïnvloeden en op die manier dus ook ziektes uit zijn lichaam kan houden.
Ik heb net vorige week een mail gekregen uit Amerika dat ik een hoofdstuk ben geworden in een nieuw te komen boek in Amerika, Medical Mysteries. Ik ben een medical mystery, maar ik wil dit nog wat verder. Inderdaad, van circus act tot wetenschapper. Wat betreft, mijn lichaam is mijn laboratorium.
Wim Hof is tot voor kort eigenlijk een circusartiest. Een man die zijn geld verdient met uitzonderlijke prestaties waar het publiek versteld van staat. In mei van het vorige jaar verandert alles voor hem. Wetenschappers van het UMC Sint Radboud zijn zo onder de indruk van Wim dat ze nader onderzoek willen doen naar de Iceman. Kan hij inderdaad het autonome zenuwstelsel en daarmee zijn immuunsysteem beïnvloeden? Iets wat wetenschappelijk nooit is aangetoond.
Theoretisch gezien is er die mogelijkheid wel, maar dat een mens dat met wilens en wetens kan beïnvloeden, dat zou uniek zijn als we dat zouden kunnen aantonen.
Dat is nog nooit gebeurd?
Dat is nog nooit gebeurd.
Wim Hof is sinds vorig jaar ook in de wetenschappelijke wereld de talk of the town en verschijnt in diverse talkshows.
De vraag aan deze tafel is, kunnen wij dat ook wat u kunt? Ja, en ik ben nu in staat om op kamertemperatuur mensen, gewoon normale mensen,
middels relatief makkelijke technieken, in relatief korte
tijd, minder dan een week, om daar
ook het immuunsysteem te leren beïnvloeden.
Het is 14 juni van het afgelopen jaar. Wim gaat naar het UMC Sint Radboud in Nijmegen, waar onder meer een hersenfilmpje wordt gemaakt en het hartritme wordt gemeten. Want wat gebeurt er als Wim mediteert?
We willen u niet beïnvloeden voor de volgende stap van het experiment. Dus we gaan u niet vertellen wat de resultaten zijn, dat wij even zien de volgende keer wat precies gaat dan gebeuren en daarna komen we bij elkaar allemaal en dan bespreken we alle resultaten. Dus niemand behalve wij zullen de resultaten weten tot eind van de volgende keer eigenlijk.
En dan is het lang. Heel lang wachten. De belangrijkste test moet nog komen. Het inspuiten van een dode bacterie. Het is de ultieme test voor Wim. Hiermee kan hij bewijzen of hij invloed heeft op zijn immuunsysteem. Het is de test waar Wim al zo lang naar uitkijkt. En waar voor hem alles van afhangt. Het duurt lang voordat het groene licht kan worden gegeven. Maar dan, na ruim 9 maanden keert Wim terug naar het UMC Sint Radboud. Op 31 maart van dit jaar is het zover.
Het is spannend natuurlijk, dus spanning voel ik. Aan de andere kant, ik weet niet precies wat er op me af gaat komen, maar ik ga natuurlijk de aanval in. Nu krijg ik LPS toegediend, dat is een bacteriewand, een gif. En het immuunsysteem gaat daar heftig op reageren. door eiwitten, ontstekings-eiwitten aan te maken en dat veroorzaakt koorts, rillen, hoofdpijn, een zware griepgevoel, ellendig gevoel en dergelijke en dat probeer ik dus te onderdrukken.
Nou ik ga het toedienen, dan merk je niks van me.
Goed, Wim.
We zitten nu twee uur en een kwartier na de anantoxine-toediening. Je hebt goed kunnen mediteren.
Op een gegeven moment voelde ik een beetje hoofdpijn opkomen. En ik dacht van, ja, dit is nog niks natuurlijk of zo. Maar dat nam ik als referentiepunt om, oké, daar moet ik tegen in. Na tien minuten was hij weg. En sindsdien is er niks meer teruggekomen.
Je hebt geen last gehad van rillerengevoel, pijn in je rug, spierpijn?
Nee, maar ik ben wel iemand... I'm a tough guy. Ik kan veel verdragen. Mijn tolerantiegrens is erg hoog.
Sommige mensen zouden moeten overgeven en koorts moeten krijgen. Maar Wim wordt helemaal niet ziek. De artsen vinden het opmerkelijk en zijn benieuwd naar de laboratoriumuitslagen. Is Wim Hof een medisch wonder? Kan Wim Hof iets wat wij niet kunnen? Of is het iedereen aan te leren?
Voor mij was het makkelijk. Ik ben er gewoon diep gegaan. Maar ja, ik dacht ook, er komt een enorme dosis gif naar binnen... ...dat immuunsysteem gaat werken als een dierenlier. Ik moet er iets tegen gaan doen. En ik moet het nu laten zien, waar ik eigenlijk al jaren op wacht. En nu kan ik hier het bewijs leveren in het Radboud. En ja, dat wil ik. Als het straks voorbij is, ga ik
huilen. Is het zwaar? Is het
zwaar?
Nee. Weet je wat het zwaar was? De weg ernaartoe. om het te laten zien. Het cynisme, de spot, de hoon, het wachten, nog meer wachten, de twijfel,
enzovoort. 18 april
2011. Vandaag krijgt Wim de uitslag en hij is daarom gespannen. Eerst wordt hij achter gesloten deuren geïnformeerd en dan komen ze naar
buiten. We hebben de uitslagen weer besproken. Hij is onder de indruk blij met hoe het leven gepakt
is. Ik ben blij, daarbinnen is het
goed. Er is
rust.
Er is iets gebeurd
hier. Iets
goeds. Wim is blij, want de artsen van het UMC Sint Radboud hebben goed nieuws. Ze noemen de testresultaten in zijn bloed
opmerkelijk. En blijkt dat Wim door zijn meditatietechniek cortisol, dat is een hormoon dat omhoog gaat, veel meer omhoog gaat dan andere proefpersonen. En daarbij hebben we gevonden dat de ontstekingseiwit in het bloed, dat was het belangrijkste waar het om ging voor ons, dat dat ongeveer op een derde tot een half was van wat de gemilde normale proefpersoon
produceert. In simpel Nederlands, er is inderdaad iets heel bijzonders aan de hand met Wim. Wij ze dus ook de bloedtesten uit. Het lijkt erop alsof hij in staat is op de een of andere manier de reacties van zijn immuunsysteem te
beïnvloeden. Ik moet het een opmerkelijke bevinding noemen omdat het zeg maar buiten de gemiddelde ligt van de proefpersonen die we normaliter meten. Tegelijkertijd moet ik heel voorzichtig zijn, omdat wetenschappelijk gezien is het heel moeilijk als één persoon afwijkende waardes heeft om dan te zeggen het is nu bewezen dat het zo is. In de wetenschap gaat het altijd om dat je groepen mensen met elkaar moet vergelijken. Dat is niet het geval hier natuurlijk. En daarom is het een opmerkelijke bevinding, maar die wel zo opmerkelijk is dat het ons wel motiveert om naar de onderzoek hierna te
gaan. En dus gaat het UMC Sinterklaas Bout door met het onderzoek naar Wim
Hof. Om het bewijzend te maken zouden we een groep moeten laten trainen van 10 personen door Wim, die dan dezelfde techniek als Wim aanleren en een andere groep van 10 personen dat niet laten aanleren en dan deze onderwerpen aan hetzelfde soort onderzoek en dan kijken of we die verschillen kunnen reproduceren.
Circus-artiest. Ja, dat is voor mij voorbij. Dit. Dus tech-eren is belangrijker voor mij. Hier gaat het om? Ja, totaal. Hier leef ik nu voor. Dit is mijn missie. En ik wil dat volbrengen. En tezamen met deze experts op dat gebied. Dan moet dat gewoon lukken.
Wim Hof, een bijzondere man. En uiteindelijk serieus genomen door de
