Wim Hof: "Why I climbed Mt. Kilimanjaro in shorts"

Ik zal altijd de onbekende ontvangen, want het is gewoon meer spannend dan boos. Hey jongens, in 2008 kwam ik als de eerste op de berg Kilimanjaro in mijn schoenen. Niemand had die uitdaging gedaan. Daarboven zeggen ze dat het erg koud en windig is en de helft de oxygen. Maar ik neem de uitdaging mee. Het was in 2008 en ik ga terug in de tijd, hier, kijkend naar deze videoscherm, en doe deze klomp, gaan in het onbekend. Dus laten we het doen en het bekijken. Oh, daar zie ik de bergen al.

Dit is de Uhuru Peak die je net zag. Dit is de hoogste peak van Kilimanjaro. Hij is 5.895 meter hoog.

En het lijkt net alsof hij nu al in handbereik is, maar dat is hij absoluut niet.

En in de korte dagen acclimatisatie is het dan ook rustgeboden en voorzichtigheid en controle om je niet te verlopen erop en te weinig zuurstof te hebben en iets te ontwikkelen zoals een oedem in jezelf of hoogteziekte, want dan wordt het

in een en al ellende.

Maar we zien hem. Voor het eerst eigenlijk. Heel goed.

Ik

word

getrokken naar boven. Zolang het doel nog niet bereikt is, ben ik als een bezetene om naar boven te komen. En daar is het natuurlijk ook een gevaar, maar ik weet er wel mee om te gaan. Ik heb dat op de Everest ook gezien. Ja, morgen gaan we verder kijken. Maar nu eerst nog een stuk naar boven.

Afrika.

Hé, snap je het wel als mensen jou een rare man vinden? Ik snap het wel, maar zij snappen het niet. Wie is dan raar? Ik snap heel erg waarom ik zo ben. Ik hou gewoon van het leven. Ik hou van uitdaging. Ik ga er tegenaan en ontdek ondertussen ook nog voor de mens misschien hele waardevolle dingen. En dat kan alleen maar als je boven het maanveld uitkomt. Als je gewoon niet bang bent verder in jezelf te zoeken dan normaal gesproken geacht wordt. Dat heb ik gedaan. Dat moest ik ook doen van mezelf. Mijn eigen gevoel zegt dat. Het zijn gewoon universele technieken die ik gevonden heb. Maar die kan je niet vinden als je niet zoekt. En ik heb gezocht. Dus daarom is dat niet raar. Maar is het juist raar om in het rare te blijven. Er heerst heel veel ziekte en heel veel ongemak. Mensen weten het er niet uit te komen.

Ik wel.

En wat kan je de mensheid brengen? Wat ik de mens kan brengen dat is velden en wegen die eerder nog niet verkend zijn. Waar dingen liggen voor de mens die heel heel waardevol zullen blijken te zijn. Die worden nog omgetekend, wetenschappelijk en wel. Dus dat gaat ook binnenkort komen.

In 2008 had ik geen echte wetenschappen gedaan. Maar ik was mijn visie absoluut aan het uitleggen. Ik ging naar het onbekend om dingen te vinden... die erg waardoende zijn voor de wetenschappelijke begrijping. Ik voelde de graviteit daarvan. Dat was wat mij beperkte. Waar

zou jij voor kunnen zorgen? Waar ik voor zou kunnen zorgen, omdat ik bepaalde technieken heb moeten aanleren, is dat mensen weer leren om te gaan met hun eigen zenuwstelsel, CQ. Hun eigen ziekte kunnen overwinnen of bevechten, in plaats van geslachtofferd te worden, in vele gevallen, in vele ziekten vormen.

De visie was er helemaal. En de uitkomst weet iedereen nu. En we hebben het autonome nervensysteem laten zien. En het innate immuunsysteem kan diep beïnvloed worden. What is very important about this moment, this was all my belief. The climb was a mirror to test my belief that through better breathing I was able to go past physiological loss of high altitude sickness.

We moeten rustig lopen hier, want we

zijn aan het acclimatiseren.

Normaal zou ik veel sneller lopen.

Als ik geacclimatiseerd zou zijn, zou ik misschien vandaag nog naar de top kunnen. Maar dat kan niet.

Je moet eerst genoeg witte bloedlichaampjes hebben in je bloedbaan. Anders heb je geen zuurstof.

Big rain.

I remember big rain was coming in.

Het is een beetje slecht weer nu, hè? Ja, dit is het slechtste wat je kan overkomen. Het is een paar graden en dan regen en hagel. Het is gewoon niet goed om hierin te lopen. Urenlang in de regen gaan lopen, op grote hoogte, terwijl je nog niet helemaal geacclimatiseerd bent. Dat is vaak een moeilijkheden. Fysiologisch gezien klaart dat gewoon niet.

Je bent in zo'n zwaar regende situatie... ...en je weet niet waar je heen gaat of hoe snel het is. Niemand heeft dat ooit

gedaan. Voor de verbranding heb je zuurstof nodig... ...en hier is gewoon een stuk minder zuurstof op. Bijna de helft van de normale hoeveelheid zuurstof is hier. Terwijl je dan voor de verbranding... in je lichaam, om een beetje te compenseren, daar heb je gewoon veel zuurstof nodig. Dus het is gewoon dubbelop nu. En dan is het ook voor een iceman gewoon teveel. En lijkt mij dan niet meer dan verstandig gewoon het een halt toe te roepen en gewoon een wending aan te geven. Want ik weet wat fysiologisch kan en wat niet. Je moet geen gekke dingen gaan doen. We gaan niet met een team en een ploeg ...de berg op, terwijl het zit te hagelen en regenen. Wie zou dat wel willen? Wie zou dat wel doen? Dan zou je toch echt gek zijn om dat te gaan doen. Oké, en dat ben ik nou net niet. Ik ben misschien een rare, maar ik ben niet gek.

Niet echt gek.

Ik heb liever rust van de koude. Dat maakt voor mij tien graden vriezer of twintig. Dan van die regen en hakel. Maar deze berg gaan we wel beklimmen

hoor. Zeker weten.

Hagelde vandaag ontzettend hard en ontzettend lang. We zijn blij dat het nu even rustig is en dat er een mooie zonsondergang is. Maar morgenochtend om twee uur zal het wel weer anders zijn. Maar

we gaan ervoor. Dat is een van mijn rekken. Ik heb een half marathon met mijn voeten gedaan. Ik

heb de wereldrecord. Toen wist niemand van mij. Ik was een vreemde jongen die een ongelooflijke stunt deed. Deze man moet gek zijn, maar ze hadden ook respect voor hem. Want ze wisten dat het daar koud

was. Lies Vlauwe. Oh, dit is van

onder de ogen.

Oh my God. Ik voel me zwaar als

ik dat zie.

S-man, je moeder. Eccentrisch is het woord dat vrouwen gebruiken. Ik hoop dat je niet gehouden bent, want ik voel me slecht voor je vrouw.

Daarom is hij...

Ik ben gehouden. Ik

heb vijf kinderen.

Oh, mijn God. Wordet ze ooit zorgen of geeft ze

het nu op? Nee, ze weet dat ik dat

niet kan doen. Ze is ervan overtuigd. Ze houdt

van mijn vrouw. Ze houdt

ook van mij. Ik

weet het zeker. Ze zou moeten. IJsman. Iets unieks. Speciaals. Je hebt het geproefd, het is mogelijk. Het beste geluk voor morgen. Succes. Het is leuk je te ontmoeten. Succes. Kijk naar

mij eens.

Oké. De

Westinbrug. De Westinbrug is de snelste weg. Het was moeilijk. Het laatste stuk was... Zijn we er niet? Ik werd uitgenodigd. Natuurlijk. Omdat er geen oxygen was. Ik nam de sneeuwige route en dat met geen bergschoenen, maar ik had de schoenen van een porter gekocht. En die zijn Afrikaanse schoenen en Afrikaanse schoenen zijn erg slipperig. Er zijn geen spijken of zoiets erop. Ik ging op, hoe dan ook. Als je rijden sterk genoeg is, dan maakt het materiaal niet echt zoveel uit. Het is

een warme berg. Nu zijn we al Ik ga naar boven, dus de acclimatisatie was erg kort, maar ik heb een goede gids. Maar tot nu toe goed? Ja,

meneer. Goed, goed. Een pioniersgevoel is een gevoel dat sterker is dan angst. Ik kan dat zien. Dat was in hem. Ik kan de reflectie van een ziel zien die geen angst weet. De kracht van de ziel is sterker dan de angst. Weet je waarom? Omdat er geen dood in een ziel is. Als de ziel er is, dan kun je gaan en gekke dingen doen. Dit was een pad van spiritualiteit. Een weg die me heen bracht naar het onbekende op de Kilimanjaro. Ik zie het, ik herken het. Mooi

he? Mooi berg. Mooi berg.

Weet je waar er een wil is, ze zeggen in het Nederlands? Er is een weg. En ik heb de weg gevonden. En ik ging op die weg. En dat pad is het pad van je geloof. Het gaat niet om de Kilimanjaro. Het gaat niet om naar de cult te gaan, of de ademhaling te doen. Het gaat om te leren hoe we in de diepte van onszelf te trappen, die zoveel meer kracht bevat.

Ik ruik het! Oké, goed.

Oké, ik ga je laten

zien. Tijdreisend.

Ja?

Oké, hallo. Gefeliciteerd. Je bent nu op Huru.

Dat is

vrijheid. Piek Tanzania. 5.895 meter. Afrikaanse hoogtepunt. Werelds hoogste vrijstaande berg. van de wereld grootste vulkanen. Welkom! Gefeliciteerd, IJsman. Dank je. We

hebben

het gedaan. Goed.

Wat een avontuur. Ik zal altijd het onbekende ontvangen. Want het is gewoon meer spannend dan borstelend. Ja, sorry. Ja, dat is

wat het is. Nu gaan we naar huis. Ik ga naar mijn vrouw en mijn kinderen. Goed gedaan. Tot ziens later. Task accompliceerd. Het is zo goed

om 16 jaar geleden te zien, maar de geest was er al, de duidelijkheid en de visie waren er al. Dat is het belangrijkste wat ik zag. Ik heb geen geld gekocht, of zelfs geld of zoiets. Want niemand wist mij echt toen. Wat heb ik

geleerd

van dit? Wauw! Ik had al het geloof, de visie, de inzicht, de duidelijkheid, dat het ademen, de koudheid en het geloven, de ziekte kunnen beheersen. Om dat binnen je controle te krijgen. Dat is

geloven.