Krótki, refleksyjny monolog psychologa o niepewnej przyszłości i pytaniu, jaką drogę wybrać oraz czemu poświęcić czas i energię w trudnych czasach. Zawiera osobistą, poetycką dygresję (krótki wiersz) zachęcającą do samopoznania i płynięcia w nieznane.
Kiedy mamy taką sytuację jak obecnie, gdy przyszłość jest nieprzewidywalna i raczej nie wygląda różowo, kiedy dzieje się tyle negatywnych zjawisk na świecie i wokół nas, jest naturalną rzeczą i naturalnym pytaniem, Co robić? Pytanie o to, co robić? Czemu poświęcić czas? Czemu poświęcić energię? Ja też staję przed takim pytaniem i przy okazji pisania jakiegoś mądrego wpisu do pamiętnika jednej z moich młodych znajomych, Sam do siebie napisałem następujący wierszyk. Kiedy przyszłość nie ma formy, kiedy cały świat się chwieje, gdy przegrywa kto przezorny i gdy Bóg się z planów śmieje. Zerwij cumy, płyń bez mapy, tam gdzie losu wiatr powieje. Poznaj siebie. Poznaj siebie.
