AFL 1: Die ene vraag..., voor een gepassioneerd leven

Gisteravond zat ik op de bank, vrijdagavond, en ik dacht, wat ga ik morgen doen?

En heel even twijfelde ik en toen dacht ik, als ik deze ene vraag aan mezelf stel, wat is dan het antwoord? En die ene vraag is voor mij echt ongelooflijk belangrijk in mijn leven geworden. En dat is de vraag, wat zou ik doen als ik wist dat ik nog één jaar te leven had? En dan boom, dan komt het antwoord direct. Wist ik, het is morgen zaterdag. Ik ga op tijd opstaan en ik ga de passie challenge, de videoserie, ga ik afmaken. Ik ga hem afronden. Mijn naam is Hugo Bakker. Dit is mijn aller, aller, allereerste podcast. Ik heb er lang tegen aangehikt en nu dacht ik, fuck it, ik ga het gewoon doen. Op mijn telefoon met een microfoon erin geplucht en daarna Zie ik wel weer. Vandaag is de Passie Challenge dag 21. Met andere woorden, drie weken geleden wist ik het even niet meer. En dan ben je 47 jaar geworden. En opeens wist ik niet meer wat ik wilde. Met mijn leven. Zowel zakelijk als privé. En ik voelde me ellendig erbij. Want ik wist het gewoon echt even niet meer. Ik had nergens meer zin in. Ik wilde overal mee stoppen, met name zakelijk. Terwijl toch veel mensen zijn die mij als succesvol businesscoach zien. En ik zag dat niet meer. Ik was alles klein aan het maken. Ik was alles kapot aan het maken eigenlijk in mijn hoofd. En nergens voor nodig natuurlijk. Maar op dat moment was ik het echt even helemaal kwijt. Ik weet niet als je dit luistert of je dat herkent of je dat wel eens mee hebt gemaakt. Zo'n moment in je leven dat je het gewoon even niet meer weet. En sommigen noemen dat dan een midlifecrisis. Nee, ik niet. Dit was anders. Dit voelde als van Hugo, je bent zo toe om echt te gaan doen waarvoor jij gemaakt bent. Je bent veel te veel dingen aan het doen waar je op leeg loopt, waar je energie van lekt, terwijl je zo getalenteerd bent. En ik hoop dat je dat ook herkent, dat je weet van jezelf dat je heel veel mogelijkheden en talenten hebt gekregen, maar dat je ze niet optimaal benut. Nou, dat moment had ik drie weken geleden. En ik ben toen het volgende gaan doen. Ter inspiratie voor jou deel ik het met je, in de hoop ook dat je dat je ook iets gaat doen. En dan is het misschien niet zo dat je op dit moment op die plek staat van ik weet het even niet meer, maar wel dat je beseft van oké wat ik nu aan het doen ben.

Het kan allemaal meer, beter, anders, makkelijker. Ik kan zoveel meer van mijn talenten in gaan zetten. Ik ben toen gewoon gaan schrijven. Ik ben een lijst gaan maken van activiteiten, gewoon echt dingen die ik zou willen doen, maar die ik nog niet of niet voldoende deed. Dus dat kan in de sfeer zijn van diep zeeduiken, reizen maken, tot en met het starten van een podcast. Dus uiteenlopend van wat doe ik met mijn privé en wat doe ik met mijn zakelijke leven. En dat was een enorme lange lijst geworden.

Waar ik op zich heel blij mee was en waarvan ik ook dacht van oké, nu ik die lijst heb, wat ga ik morgen doen? En een van die dingen die ik wilde gaan doen, waar ik eigenlijk gewoon al gelijk een besluit over nam, was van, het was toen zaterdag, morgenochtend, zondagochtend, ga ik meetrainen met die ene groep bij ons op de atletiekclub. Ik heb me sinds kort weer aangesloten bij die club. En ik had gehoord dat er op zondag een groep is die vrij groot is en die vrij intensief aan het trainen is die geleid wordt door een topsprinter. En daar wil ik bij zijn. Dat wil ik gaan doen. En het mooie is wat er toen ontstond is dat het inderdaad op zondagochtend licht werd. Ik sprong uit mijn bed. Ik ging douchen en ik ben naar die training gegaan en ik was daar wat eerder dan dat de training zou starten. En ik zag daar een trainingsmaatje. Een atleet die eigenlijk gewoon niet van deze planeet is. Ontzettend goed is in allerlei atletiek onderdelen. En hij was al aan het kogelstoten. Dus ik ga er even bij staan. Ik kijk of ik wat aanwijzingen kan geven en ik kijk ook die kogel aan. en ik denk wat zou ik jou graag wegstoten. Dus ik pak die kogel op en ik voel pijn in mijn rug en ik heb al echt al heel lang pijn in mijn rug en ik ben nou ja aan het herstellen oftewel het gaat echt de goede kant op nu maar ik voelde die pijn die stijfheid in mijn rug en ik leg die kogel weer neer. Ik geef nog wat aanwijzingen En ik kijk nog een keer naar die kogel en ik denk, ja, potverdorie, ik ga eventjes door die pijn heen. Ik heb zo'n zin om die bal weg te stoten. En ja hoor, het leuke is, die gozer waar ik het net over had, die is ongelooflijk goed in tienkamp alleen kogelstoten. Nou, dus ik stoot die bal eigenlijk gelijk twee meter verder dan hij doet. En dat gaf me echt het gevoel van yes! Ik kan het nog! Wat is dit gaaf! En het magische wat toen gebeurde was Jurgen die stelde de vraag van Hugo zullen we niet samen Tienkampen gaan doen? En wat was nou net dat ene wat ik ook op mijn lijst had gezet Tienkampen doen Eigenlijk iets waarvan ik niet meer geloofde dat ik dat überhaupt nog zou kunnen doen Maar dat vuurtje werd weer wakker En vervolgens begon die training. Ik vroeg of ik mee mocht doen aan die trainer. Hij zegt, nou, waar kom je vandaan? Wat heb je gedaan? Wat kan je al? Nou, vroeger zeven meter ver gesprongen. Maar vijf jaar geleden last van mijn rug gekregen. Dus ja, ik heb me wel aangemeld. Nee, sorry. Ik wil met het NK meedoen. Straks in juni. Heb je je al aangemeld? Nou, nee. Ben je al lid eigenlijk überhaupt? Nee, ik ben eigenlijk nog geen lid. En toen gebeurde er iets. wat in die 41 jaar dat ik aan atletiek doe, nog nooit een trainer heeft gedaan. Hij zei, Hugo, als je je nog niet hebt aangemeld als lid en nog niet eens aangemeld hebt voor die wedstrijd, voor het NK, dan ben je dus eigenlijk al in je angst aan het stappen dat het niet gaat lukken. Ik zeg, verdorie joh, dat klopt.

Ik besefte onmiddellijk dat ik al aan het creëren was dat het niet zou gaan lukken.

En het was dus voor het eerst dat er een trainer mij eigenlijk aansprak op het mentale aspect. En toen dacht ik, oké, als ik vanavond thuis ben, eerst wat ik ga doen is mezelf aanmelden als lid en me inschrijven voor die wedstrijd. Nou, dat heb ik uiteraard ook gedaan, maar die training die ging nog verder. Ze zijn aan het inlopen, oefeningen aan het doen, sprintjes aan het trekken. En die trainer komt weer naar me toe. Hij zegt Hugo, film me op dat jij je sprintje niet afmaakte. Ik zeg ja, ik voelde heel graag een beetje last in mijn hamstring. Hij zegt oké, maar als jij het sprintje niet afmaakt, dan train jij dus je brein om dingen niet af te maken, dat je niet voluit hoeft te gaan en dat je dingen niet afrondt. Hij zegt, luister naar je lichaam en loop zo hard als je kan, oftewel niet heel erg hard. Voel aan wat je lichaam kan, maar maak het af. En ja, ik vond dat een magisch moment omdat ik het zo herkende, niet alleen Op die training, maar ook gewoon zeg maar in mijn hele leven, in mijn business, als ik bang ben dat iets niet lukt, dan soms start ik er al niet eens mee. En als ik zie dat mijn resultaten niet goed genoeg zijn, niet zoals ik zou willen, dan stop ik ermee. Oftewel, dat is een patroon. En dat zie ik ook echt terug in de afgelopen jaren. En ik dacht echt, wauw, dit is een mooi begin van mijn passietalent. Dat was dag 1 als het ware en prachtige dingen zijn er al aan het gebeuren. Dag 2. De passietalent. Ik dacht, oké, wat ga ik doen? Waar heb ik zin in? Wat vind ik onwijs leuk? Dus los van geld verdienen, wat ik moet doen voor mijn huidige klanten, wat er in mijn agenda staat. Waar heb ik zin in? Wat wil ik nou per se gaan doen? En toen dacht ik, Ik ben die passie challenge aan het doen en ik vind het gewoon super leuk om die passie challenge te gaan delen met de wereld. En ik was dat al aan het doen op social media. Eigenlijk op Facebook had ik al een poster opgezet van jongens passie challenge. En toen dacht ik weet je wat? Ik ga een videoserie maken.

Opt-in. Mensen kunnen met naam en e-mailadres achterlaten. Krijgen ze de eerste video en een dag daarna krijgen ze de tweede video. Dus wat gebeurt er? Op het moment dat ik daar zin in kreeg, dacht ik yes bam, ik ga aan de slag. Hoe werkt dat dan bij mij? Die pagina waar mensen naam en e-mailadres moeten kunnen invullen en de video en de tekst die erbij hoort en de mail die er achteraan gestuurd moet worden en de video met opdracht passie challenge dag 1. Het stond binnen 2 uur. En als je dit zelf al eens een keer gedaan hebt of uit hebt moeten besteden, dan weet je dat dat zijn best een aantal acties die je moet uitvoeren. En dan kom ik in de flow en dan ga ik het doen en dan ben ik ermee bezig en dan vind ik het leuk. En dan ga ik vervolgens, als dat klaar is, ga ik het delen met de wereld. En wat ik nu losgelaten had, is dat er dan per se gelijk duizenden mensen die Passie Challenge moesten gaan volgen. Nee, ik wilde het gewoon in de wereld gaan brengen en ik ben mijn proces gaan delen. Dag 3 kwam, dag 4 kwam, dag 5, 6, 7 enzovoort. En soms had ik zin om iets te delen en soms niet. En soms had ik zin om Facebook live te doen en soms niet. Soms een plaatje, soms een stukje tekst. Soms weer de volgende video voor in de videoserie. En vandaag eigenlijk zojuist heb ik de laatste video gemaakt die dan verstuurd wordt op dag 14 en voor mij was het dan vandaag dag 21. Ik was klaar, ik wilde eigenlijk opruimen en toen dacht ik oké Hugo die podcast, die podcast die moet er gaan komen. Of het nu de passie podcast wordt of de Hugo Bakker podcast, de succes podcast, ik heb de domeinnamen, ik heb het allemaal. Geen enkel probleem. En nu gaan doen. Eigenlijk datgene waar ik altijd goed in ben, is gewoon door te doen en daarmee mensen te inspireren. En ik heb dan misschien even een tijdje vastgezeten in wat wil ik nu eigenlijk en hoe wil ik verder. Wat wil ik gaan doen? Ben ik tijdens deze passie challenge een stuk zelfonderzoek gaan doen. Ben ik erachter gekomen dat, nou ja, dat er op een manier in mekaar zit wat me soms in de weg zit. Maar dat ik ook de veerkracht heb om daar weer uit te komen. En dat ik het super tof vind om dingen te delen met de wereld. En uiteindelijk, door dit te doen, Door te gaan vertrouwen, door de zorgen die ik misschien heb los te laten, gebeuren de mooiste dingen. En in deze Passie Challenge is bijvoorbeeld ook ontstaan dat we een huis gekocht hebben. We hebben een droomplek waar we over een paar maanden in gaan trekken. We hebben maandenlang achter elkaar gebeden, mijn vrouw en ik, hardop voor het slapengaan van mogen we een prachtige plek vinden met veel rust, ruimte en natuur. En we hadden al een plek op het oog en die hadden we al op Funda bekeken. En op een gegeven moment, omdat we elke keer die rust, ruimte en natuur aan het bidden waren, viel ons iets op. En daar wil ik mij afsluiten voor mijn eerste podcast. En ter inspiratie, want ik geloof dat Of je het nou de kosmos, het universum of God met een hoofdletter noemt. Wat misschien niet allemaal hetzelfde is, maar toch voor mij is het allemaal vrij onbegrijpelijk. Maar dit is wat er gebeurde. We keken nogmaals naar dat huis en we lazen de tekst en opeens viel ons de woorden op dat het huis en de tuin eromheen, 3200 meter, dat dat veel rust, ruimte en natuur bevatten. Ik zeg tegen mevrouw, moet je nou eens kijken. Deze plek is echt voor ons. Wat is voor jou de plek op aarde? Wat wil jij gaan brengen? Wat is voor jou de betekenis die jij wilt hebben voor jouw omgeving?