AFL 2: Mannu dag en waarom deze podcast niet over mij gaat

Ik weet niet of jij dat wel eens doet, maar ik ben er in 2007 mee begonnen, want ik, ja, ik miste iets in mijn leven. Dat was in een periode dat ik heel erg bezig was met persoonlijke ontwikkeling. En hoe kan ik meer betekenis geven aan mijn leven? Eigenlijk hetzelfde punt als waar ik nu ook weer sta. Elf jaar later, nu ik 47 ben. En ik ben het toen gewoon gaan organiseren. Wat ik miste was uitgaan met de vrienden van vroeger. Nou, dit is podcast nummer 2. Gisterenavond was zo'n mannenmoment, mannendag noemen we het eigenlijk, en in deze podcast wil ik een aantal dingen met je delen uit het leven gegrepen. Omdat.

Nou heel simpel, We zijn naar Oudorp gegaan, een van onze vrienden die heeft daar een caravan en ik had gezegd van nou ik kom wat eerder want ik wilde wat over mijn leven, over mijn business nadenken dus ik heb een tijdje alleen over het strand gelopen, voetjes door het water, fotootje in de app gezet van ik ben er al en toen ben ik naar Frans, zo heet een van de vrienden, zijn caravan gegaan en Frans had mijn eerste podcast geluisterd en nu komt het Wat ik daaruit leerde was van, kijk, Frans kent mij heel goed, door en door zou ik bijna zeggen. En Frans was van begin tot einde geboeid, blijven luisteren, terwijl hij in de auto zat. En toen dacht ik van, wauw, hoe krachtig is dat, dat ik eigenlijk gewoon in het oor, in het hoofd van de mensen zit met mijn stem. En hij zei, Hugo, jij praat vooral over jezelf. Dit is een podcast die gaat over jouw leven. Het kan natuurlijk zijn dat dat voor niemand interessant is, maar hij zegt, toch ben ik geboeid blijven luisteren. En waarom? En daar komt het. Ik herkende me in een heleboel dingen.

En toen moest ik denken aan, oh heet die man, die schrijver Paolo Culo. Ik weet niet eens of ik het goed uitspreek. En ik zag laatst een video van hem en die zei ook van, ja, ik weet niet precies waar ik mijn succes aan te danken heb. Ik heb gewoon gedeeld wat ik wilde delen en mensen herkennen zich daarin. Nou, dus deze podcast, de Hugo Bakker podcast, is eigenlijk ook zo bedoeld. Niet om het over mij te laten gaan, maar om te delen wat ik merk, wat ik denk, wat ik voel, wat ik meemaak. En ik hoop dat je jezelf in dat verhaal kunt plaatsen en er iets uit kunt halen. Dus mannen, dag gisteren met de vrienden van vroeger. En ja, dat is gewoon genieten. Joost die zei ook van, joh, ik kijk hier al de hele week naar uit. En ook daar geniet ik dan weer van, dat dat dus ook weer wederzijds is. Dat we allemaal zoiets hebben van, yes, zaterdag is het zover, dan zien we elkaar weer. En op een gegeven moment, kijk, we zijn allemaal vader geworden. En ik weet nog in de periode dat 2004 mijn dochter geboren werd, Ja, alles draait daar omheen. Je leven verandert gewoon. En in 2007 kwam mijn tweede dochter. We waren supergelukkig, want eigenlijk was er gezegd tegen mij, Hugo, de kans dat jij vader wordt is 1 op 15 miljoen ongeveer. En dat doet iets met je. Ik ben in die tijd ook in de burn-out gekomen, geraakt. En dat kostte me heel veel van mijn zelfvertrouwen, mijn man-gevoel. En... Nou ja, uiteindelijk toch twee kinderen gekregen, maar dat maakte wel dat het gezin natuurlijk veel belangrijker was dan wat ik vroeger belangrijk vond. En in die tijd dat ik veel met mijn vrienden omging, was het natuurlijk heel belangrijk om, nou ja, achter de meiden aan. Ik ging naar school, dat vond ik niet zo heel erg leuk. Ik deed de pabo, maar ik was niet echt gepassioneerd daarover. En ik was aan het sporten. Dat was mijn leven. En ja, dat leven, dat verandert gewoon. Uiteraard, dat stappen, dat hoorde bij dat leven. En ja, op die momenten van gisteren, dan denk ik van, wauw, Jan zit naast me aan tafel. We hebben niet eens gesproken over, joh, hoe gaat het met je? Hoe is het met je vrouw? Hoe is het met je kinderen? Wat doe je nu precies op je werk? Nee, we zijn gewoon met elkaar. We zijn daar, we praten, we lachen, het is als van ouds. En dat voelt zo ontzettend vertrouwd en het raakt me op het moment dat ik dit zeg. Ik weet niet precies wat dat is, maar het is gewoon de plek waar je gewoon kan zijn wie je kan zijn, wie je bent. En ik weet ook wel dat ik dat overal kan doen, maar daar is het dat die jongens die kennen mij al zo lang, we kennen elkaar al zo lang, we hebben zoveel met elkaar meegemaakt. En natuurlijk komen al die verhalen ook weer boven. Wat ik ook ontzettend leuk vind op zo'n dag, is dan om de verschillen te zien. Bijvoorbeeld Frans die veel aan het woord is, waarvan ik dan voor de grap altijd maar zeg van ja bij Frans moet je alles delen door twintig, want die overdrijft het allemaal een beetje. Joost is veel aan het woord. Joost is altijd vrolijk, is altijd goed lachs. Anno is wat stiller, maar altijd een goede jongen geweest. Jan zit zo'n beetje daartussenin, altijd geïnteresseerd, praat veel, lacht veel, luistert ook veel. En Karel is dan vooral in mijn ogen wat rustiger, wat meer luisterend, geniet vooral van binnen. En ik denk dat ik van alles wat heb. En als je daar dan gewoon eens op dat moment bewust naar kijkt, dan is dat gewoon echt genieten.

Nou, aan het eind van de avond nog even terug naar de caravan.

Drie jongens die gingen naar huis die hadden gekarpeld en ik bleef nog eventjes zitten want Frans zijn moeder was er en die stelde alleen maar vragen aan mij dus die was helemaal gefascineerd over ja wat doe je nou precies dus ja je schrijft boeken en je doet iets met websites en dan komt er zomaar een bestelling binnen op je telefoon ze zegt dat heb ik echt nog nooit gehoord ja ik zeg ja wat ik eigenlijk doe is ja Ik heb kennis, ik heb ervaring, met name in training, coaching, maar ook in online marketing. En ik vind het gewoon leuk om dat te delen. Ze zegt, dus je geeft eigenlijk alles gratis weg. Ik zeg, nou, het klopt, ik geef heel veel gratis weg. Kijk maar deze website, kijk maar deze website. En dus ze zat dat een beetje te bekijken en te lezen. Dus je geeft zomaar je boek weg. Ja, ik zeg, ja, dat is het e-boek. Dat is niet het fysieke boek, maar dat is het e-boek. Gevraagd worden. Dus ik zeg, ja, maar weet je, in het leven begint het gewoon met geven, met het opbouwen van een relatie. En als mensen dan meer willen, dan zeg ik meestal van, ja, oké, dat is de verdiepingstraining, die kost zo en zoveel. Nou, ze vond het fascinerend. Ze vond het, ja, heel bijzonder. De kleindochter die zat erbij, een meid van 17, zei, o, oma, je zit bijna bij hem op schoot. Ja, het was gewoon heel vermakelijk hoe dat er eigenlijk aan toe ging. En toen besefte ik ook weer van hoe rijk ik ben. Niet zozeer in euro's, maar in geluk. Dat ik de vrijheid heb, dat ik mag ondernemen, dat ik mag doen waar ik zin in heb, wat mijn passie is. Dat ik vandaag kan besluiten om een totaal andere richting op te gaan. Dat ik binnen een paar weken weer on track ben en een compleet andere business, andere doelgroep, ander probleem op kan lossen en daar mijn geld mee verdienen. dat het allemaal kan op de geautomatiseerde piloot. Ik voelde echt onwijze dankbaarheid op dat moment.

En toen hebben we het ook nog even gehad over uitstelgedrag. Uitstelgedrag. Een van de mensen die erbij was, die zei ook van... Dan besluit ik om op tijd de deur uit te gaan, om ergens op tijd te zijn. En dan toch lukt het me niet. En dat is dus keer op keer. En ik vind dat fascinerend omdat ik dat natuurlijk ook zie bij heel veel ondernemers en af en toe ook bij mezelf. Ik moet bekennen dat ik dat wat minder heb. Ik stel uit op momenten dat ik dingen liever niet doe omdat ik het niet leuk vind of omdat ik het heel erg spannend vind. Dan is het natuurlijk makkelijker om uit te stellen. Dan hoef je het niet te doen. Kan er niks misgaan. Maar dit. Niet op tijd zijn. Gewoon altijd te laat komen. En iemand anders die zei ook van, ja, ik wil afvallen, ik wil minder eten, maar het lukt me gewoon niet. En zonder dat ik nou hier wil laten weten of merken dat ik dan weet wat er dan aan de hand is of wat de oplossing is, want ik vind dat zelf ook best een ingewikkeld ding. Hoe kan je mensen helpen met uitstelgedrag of dat ze zeggen dat ze iets gaan doen en het vervolgens toch niet doen. Maar wat ik zei was, joh, als jij dus zegt van ik ga op tijd weg en je doet het niet keer op keer, ja, op een gegeven moment neem je jezelf natuurlijk niet meer serieus. En die kwam wel even binnen.

Feitelijk vertrouw je jezelf dan niet meer. En wat is funest aan jezelf niet meer vertrouwen, is dat je eigenlijk.

De dingen niet meer aan kunt pakken, de dingen niet meer kunt bereiken die je eigenlijk zou willen bereiken, want je gelooft er eigenlijk al niet in, je vertrouwt er al niet op dat je dat überhaupt kunt.

En dus is het sowieso gedoemd om te mislukken. En misschien nog wel veel erger, als jij jezelf niet vertrouwt, hoe kun je dan andere mensen vertrouwen?

En misschien nog wel erger, hoe kunnen mensen jou dan vertrouwen? En als ik dan denk aan ondernemen, dan heb ik mezelf daar ook best een paar keer schuldig aan gemaakt, dat ik bijvoorbeeld had geroepen van, ik ga elke week vloggen, elke week een vlog. En dat ik dat niet volhield en dat ik daar dus mee stopte. En daarmee maakte ik iets van een stukje vertrouwen in mijzelf kapot, maar erger nog, de mensen die dat hadden gehoord of gezien, Die denken natuurlijk van, ja, die Hugo die zegt dat hij elke week gaat vloggen en vervolgens doet hij dat niet. Nou is het niet zo dat ik helemaal gestopt was met mensen helpen, met kennis delen, maar in die vorm in ieder geval wel. Dus waar ik met je over wil hebben is van, oké, als je dan iets wilt bereiken, En je zegt, ik ga dat en dat doen. Elke week een blog schrijven, elke dag Facebook Live. Voordat je dat gaat zeggen, dan moet er echt een heel krachtig besluit zijn dat je dat gaat doen. En dat je er ook in gelooft dat je het gaat volhouden. En stel dat je het dus niet volhoudt, dat je wel een hele goede reden moet hebben én communiceren, dat je ermee stopt. Kijk, ik durf bijvoorbeeld niet te gaan beweren dat ik elke week een nieuwe podcast heb. Maar het kan best zo zijn dat ik vaker dan elke week een podcast heb of dat ik het wel gewoon volhoud. Wat ik me in ieder geval elke dag voorneem is dat ik wil leven op een manier zoals ik dat zou doen als ik wist, weet je nog, de eerste podcast als je die geluisterd hebt, dat ik nog maar één jaar te leven zou hebben. Wat zou ik dan doen? Met andere woorden, wat zou ik vandaag doen als ik wist dat ik nog maar één jaar had? En vandaag is het zondag. En op zondag... Ik heb drie meiden, één wat grotere en twee wat kleinere. En die houden ervan op zondag om uit te rusten. Nou, daar vind ik niks mis mee en dat doen ze vaak in de vorm van op de bank zitten filmpjes kijken. YouTube, televisie... Nou, op zich... Niks mis mee om inspiratie op te doen. Maar voor mij is dat niet de manier die ik wil leven. Voor mij is de manier om mijn kennis, mijn ervaring te delen op een manier die bij me past. En dat is nu, op dit moment, een podcast. Voor iedereen die het wil horen. Voor iedereen die doorgeïnspireerd mag raken. En ik was mijn microfoon kwijt, oftewel ik had afgelopen vrijdag een training gegeven en iemand uit het team die had de spullen opgeruimd en het microfoontje ergens onder gestopt. Dus ik was de microfoon kwijt. En dus ik was naar kantoor gegaan om het microfoontje te zoeken. Niet kunnen vinden, terug naar huis, daar nog weer zoeken. En toen dacht ik, nou weet je, ik wil gewoon die podcast hebben. Dan maar zonder microfoon, dan maar wat minder kwaliteit. Dus ik denk, nou weet je, ik ga toch naar kantoor, daar zit ik wat rustiger en dan kan ik die podcast opnemen. Ik denk, ik check nog even een paar dozen en ja hoor, ergens onderop zat dat microfoontje en heb ik toch nog kwaliteit die ik op dit moment voor ogen heb. Maar goed, ik had het ook zonder de microfoon gedaan, want mijn drang om te delen, om die podcast te maken, was groter dan dat ik de perfectie wilde creëren. En dat zie ik zo vaak misgaan bij ondernemers, dat ze niet in de doenstand komen omdat het eerst helemaal goed moet zijn. En sterker nog, eerst moet zij helemaal goed zijn, oftewel ze zijn niet oké met zichzelf. Misschien herken je jezelf daarin, en ik ben daar zelf ook regelmatig schuldig aan, dat ik mezelf niet goed genoeg vind en dus ga ik het niet doen. En dat is niet de manier waarop je verder komt. Dan moet je dus eerst misschien wel allerlei inhoudelijke opleidingen en trainingen en certificaten volgen en halen en dan pas kun je het doen. Nee, je kunt nu al dat wat jij weet in jouw boodschap de wereld in slingeren en het is nog nooit zo eenvoudig geweest als dat dat nu is. En ik was ook blij om te horen van mijn vriend Frans die die woningadviseur is die al vele slagers en bakkers heeft mogen helpen met de inrichting van hun winkel dat die vanaf komende periode elke week tips gaat delen. Dus hij gaat eigenlijk aan content marketing doen. Om op die manier zijn expertpositie te vergroten, meer bekendheid, meer zichtbaarheid te creëren. Waardoor hij ongetwijfeld ook weer meer klanten gaat aantrekken. Die uiteindelijk dus zeggen, dankjewel voor de tips en nu ga ik ook iets bij je kopen.

En volgens mij is dat de beste manier en is dat de manier hoe het werkt. Nou, tot zover deze podcast.

Reageer eventjes met een hartje als je hem top vond. Abonneer. Voorlopig staat deze podcast alleen nog maar op Soundcloud. Nog niet op iTunes. Ik hou het eventjes eenvoudig. Ik promote dit podcast ook nog niet mega. Ik heb namelijk in mijn hoofd dat er straks een podcast komt die anders heet, die niet alleen over verhalen van Hugo Bakke gaat, maar die echt een topic of een onderwerp hebben. En die heb ik nog steeds niet gekozen. Ik heb nog niet de richting gekozen die ik voor oog heb. Juist omdat ik nu heel zorgvuldig wil kiezen van wat ga ik doen? Wie ga ik helpen? En waarmee? Het zullen ondernemers zijn. Maar hoe specifiek wil ik zijn? Omdat ik gewoon heel erg besef dat marketing heel erg opzoekt eigenlijk van wie herkennen zich in dat verhaal? En dat is een keus die ik te maken heb. En dus, hoe ga ik communiceren? Wat ga ik zeggen? Wat ga ik vertellen? Eigenlijk, hoe kan ik in de huid kruipen van mijn potentiële klant? Nogmaals, ben ik nog niet uit. Het komt ongetwijfeld, maar het is zo'n mooi proces waar ik nu in zit, is dat ik dat vooral los heb gelaten, dat dat moet. Ik heb het gevoel van, dat komt wel, dat gaat ontstaan. Ik heb gisteren ook weer een aantal mooie inzichten gekregen toen ik een webinar volgde van iemand waarvan ik dacht van, wauw, dat zit goed in elkaar, dat is een hele mooie manier en misschien is dat wel iets wat ook echt goed bij mij past. Ik zou zeggen, blijf deze podcast volgen want ik deel hierin alles wat er in mijn koppie omgaat, wat ik beleef en wat ik wil delen. Fijne dag nog!