Coach met een volle praktijk over haar ondernemersreis

Welkom bij deze uitzending. Ik ga zo direct in gesprek met Pamela Veldema. Dat is een therapeut die echt een volle praktijk heeft. En hoeveel trainers, coaches en therapeuten zijn er niet die zeggen van dat wil ik ook. Hoe heb je dat gedaan? Dus ik ga vandaag naar haar luisteren.

Welkom Pamela!

Ja dankjewel!

Super leuk dat je er bent en we waren net al aan het praten met elkaar en toen zei je al volgens mij drie keer van oh dat hadden we moeten bewaren voor straks. We waren al heerlijk in gesprek. Fijn dat je jouw tijd wilt investeren in mensen inspireren. Jouw tijd is schaars want je praktijk zit gewoon proppie proppie vol. En mensen, als je nu kijkt, laat me alvast weten wat je aan Pamela wil vragen. Iets in de trant van, joh, hoe heb je dat voor elkaar gekregen? Dat is natuurlijk ook de vraag die ik aan jou wil stellen. Maar voor de mensen die jou nog niet kennen, goed om eventjes te vertellen, wat voor soort praktijk heb je?

Ik heb een praktijk voor breintherapie. Dus ik help eigenlijk ondernemers om veel meer rust in hun hoofd te ervaren. Zodat ze lekker moeiteloos kunnen leven en werken. En het is een praktijk waarbij ik heel veel verschillende onderdelen bij elkaar doe. En eigenlijk heeft alles het doel om je zenuwstelsel lekker rustig te maken. Want als je zenuwstelsel niet rustig is, dan voel je je onrustig, voel je je niet lekker. En dan ga je natuurlijk allemaal oplossingen zoeken. Terwijl op het moment dat dat rustig is, heb ik gemerkt in al die jaren.

Dan zit je veel lekkerder in je vel, kom je veel beter in die flow en gaat alles eigenlijk veel moeitelozer. Dus ja, dat doe ik op verschillende vlakken. Dus ik doe het echt op fysiek vlak. Hoe zijn alle hersenstofjes in balans? Neurologisch, welke voedingsstoffen heb je nodig daarvoor? Je hersenen worden aangedreven door je darmen. Dus ik kijk naar de darmen. Kun je dat allemaal wel goed doen? Maar ik kijk ook naar emotionele aspecten. Ook mentale aspecten. En zelfs energetisch. Dus je brein is elektrisch. Ik meet ook met sensoren de breinactiviteit. Dus het is eigenlijk een heel compact geheel.

En dat is dus wat je nu doet. Ik kan me voorstellen dat je toen je begon dat je nog niet hier en dus dat het op een hele andere manier is begonnen. Zullen we eens helemaal terug gaan naar het begin?

Ja, is goed.

Wanneer was het en wat bewoog jou om voor jezelf te beginnen?

Ik weet niet of je dat weet, maar ik heb ook 13 jaar voor.

De klas gestaan, Hugo. Ja, dat weet ik.

Dus ik ben natuurlijk heel lang juf geweest. Heb ik ook met heel veel plezier gedaan. En naast mijn baan als juf heb ik eigenlijk ook altijd opleidingen gevolgd... ...in de trant van hypnotherapie, homeopathie, natuurgeneeskunde. Eigenlijk puur uit interesse. En ik wilde echt nooit therapeut worden. Want ik dacht, er zijn er al zo veel van. En wie zit daarop te wachten? Ik dacht echt, ik ga me gewoon mijn pensioen in het onderwijs halen. En ja, soms loopt alles een beetje anders. En er was een moment en mijn beide kinderen, die hebben allebei op het randje gelegen. Dus dat was heel heftig. Ook in de ambulance te horen van, nou, we weten niet of ze het gaan redden. En ja, weet je, dat zet natuurlijk de hele wereld op zijn kop. En ik merkte wel van, ik ben in de eerste plaats moeder. Dus ik wilde ook echt goed voor mijn kinderen gaan zorgen. En ja, dat onderwijs dat deed ik van drie dagen als moeder, van twee dagen naar één dag. En ja, het grappige was dat ik op een gegeven moment ook mijn eigen kinderen ben gaan behandelen.

En ja, die knopten op een gegeven moment zo op. Toen zaten ze op school en ja, ik kreeg van de een naar de ander, kreeg ik de vraag van, hé, ze gaan zo lekker, kun je mijn kind niet behandelen?

Dus het is spontaan ontstaan. Het was helemaal niet de bedoeling, zeg maar. En kijk, als je dat doet in je omgeving en mensen die zeggen van, kun je dat doen? Dan kun je het er nog een beetje bij blijven doen, zeg maar. Maar op een gegeven moment komen er weer mensen via, via, via. Ja, en toen moest ik natuurlijk een btw-nummer opvragen en dat soort dingen. En in al die opleidingen heb ik eigenlijk nooit zo goed opgelet hoe je dat nou moest doen qua administratie, want ik zou nooit therapeut worden.

Nee, maar die kring die werd steeds groter. Maar allereerst, wat voor problemen hadden jouw kinderen precies? En hoe, nou ja, daarna waren ze weer oké ofzo?

Ja, ik ga wel heel snel, hè? Ja, nou, de één die had een beklemde liesbreuk, dus die had zijn darmen erin geperst. Dus dat was natuurlijk heel heftig dat dat zou gaan knappen, zeg maar. En de ander die heeft zuurstoftekort gehad en dat is op zijn visuele deel geslagen. Dus ja, die had een dubbele asmaanval en een asmaanval en een dubbele longontsteking. En zo is er wat zuurstoftekort gekomen. dus zij hebben daar ook allemaal ja best wel een heel gevoelig zenuwstelsel aan overgehouden en nou herkende ik dat zelf ook wel want ja dat heb ik zelf ook niet vanuit een ziekte of zo maar dat ja dat merkte ik dat dat toen zij opgroeide en het allemaal weer beter ging dat Ja, dat ze daarmee kon helpen.

Ik zie het als... Nou, jij legde je hand erop en ze werden beter, maar...

Nee, nee, nee. Ik heb natuurlijk toen... Ik kom een beetje vanuit de hypnotherapiek kant. En ik merkte op een gegeven moment... Ja, je kan soms therapieën tot je een ontzicht tussen je oren. Maar soms zit er ook lichamelijk iets wat je echt moet ondersteunen. En dat was bij mijn kinderen ook zo.

Die moesten echt goed ondersteund worden en die darmen moesten op orde, examen reacties die moesten aangepakt worden, gedrag moest rustiger worden. Dus ja, ik ben me eigenlijk steeds meer.

Ook in mijn praktijk veel meer op de neurologische kant gaan zitten.

Ja, maar goed, dus ik zag nog maar eventjes van je legde je hand erop en ze werden beter en de ouders die op de scholen die zagen dat en die zeggen hier neem mijn kind mee leg je hand erop te worden ze ook beter en zo is dat nou ja mond op mond gegaan.

Ja, en in het begin deed ik nog heel veel natuurgeneeskunde en kinesiologie, want ik ben natuurgeneeskundige ook nog en kinesioloog. Dus dan zorg je er eigenlijk voor dat het hele systeem op verschillende niveaus, ja, eigenlijk lekker in de flow gaat, lekker werkt, zeg maar. Dus ik kreeg in het begin vooral veel kinderen met concentratieproblemen, onrustig, immuunproblemen. Ja, en daar had ik ervaring mee natuurlijk.

Ja, precies. Ik moet ook aan mijn eigen dochter denken die op een gegeven moment verwezen werd naar een dame van 84 die ergens ver in Zeeland woont. Daar zijn we ook al 16 keer naartoe gereden. Ook iemand zo met z'n volle praktijk. Dus is mond-op-mond reclame dan nog steeds de beste marketing?

Echt waar. Ja, ik denk dat dat het aller-allerbeste is. Ik heb ook cliënten, ze komen wel uit Nederland, maar wonen in het buitenland. En als ze dan komen, dan maken ze van tevoren al een afspraak. Ik krijg ze ook echt overal vandaan.

Dus de boodschap is dan eigenlijk van, zorg dat je een hele goede coach of therapeut of trainer bent. En dan gaat het vanzelf. Dan hoeven we al dit social media shit enzo, dat hoeven we allemaal niet te doen.

Je moet wel echt vreselijk goed zijn in je vak. En altijd weer bijscholen, zeg maar. En ik denk dat het ook heel belangrijk is dat je gaat kijken van welk specialisme voel ik me ook heel erg thuis. Wat gaat vanzelf? Want ik van alles lees over het brein en het zenuwstelsel. Ik word er naartoe gezogen en altijd denk ik, daar moet ik echt niet aan denken. Terwijl ik denk van, dat is toch geweldig. Als je dat doet en dan gaat alles veel moeitelozer. Dus iedereen heeft denk ik daar zo zijn eigen interesse in. En ik denk dat je dat ook moet volgen. Want dan hoor je eigenlijk steeds beter in je vak.

Ja, simpelweg gewoon je passie volgen. Daar waar je energie naartoe gaat. En dan dat maar delen en mensen er beter mee maken.

Ja, en ik denk als mensen komen en ze hebben soms een bepaald verwachtingspatroon of soms ook helemaal niet. Maar als je echt heel goed je klant helpt, je echt je klant dient, zeg maar, ja, dan zijn ze zo gezien en geholpen. Dat vertellen ze door. Ik heb nog nooit reclame gemaakt.

Ik heb echt nog nooit ergens reclame in gemaakt. Dat doen eigenlijk mijn klanten voor me.

Ja, er is hoop voor heel veel trainers, coaches en therapeuten. Je hoeft geen reclame te maken, je moet gewoon steengoed in je vak zijn en dan gaat het vanzelf. Dat is de boodschap. Erik die stelt deze vraag en ik denk Erik dat misschien het antwoord op jouw vraag al gegeven is. Daar mag je op reageren Erik. Supermooi dat je er bent en dat je dit inbrengt. Wauw, wat bijzonder Pamela. Dat is toch een zegen eigenlijk wat je voor elkaar hebt gekregen.

Ja, achteraf wel. Maar soms ben je ook in het begin gaan kijken van wat kan ik doen met mijn kinderen. Die hadden gewoon echt alle aandacht en alle zorg nodig. Want ik liep constant in het ziekenhuis bij allerlei specialisten.

Nou, dacht ik altijd dat het onderwijs heel goed, ja, combineren was met kinderen. En toen was ik zelf ook erg op zoek van, ja, wat wil ik nou? Ik heb ook gezeten van, wat kan ik nou doen? En wat is er voor mij in het verschiet, zeg maar? Ik weet nog, het is ook een verhaal, ik weet nog dat ik op een briefje had geschreven, En ik had van mijn vriendin als tip gehad. Wat wil jij nou? En ik weet nog dat ik op een briefje had geschreven. Ik wil weinig reistijd. Goed met mijn kinderen kunnen combineren. Ik wil de diepte in met mensen. Meer één op één. En ik geloof dat ik ook nog op had geschreven. Het moet onder schooltijd ofzo. Het grappige was. Wij waren vroeger toch van die hele bakbeesten als computers.

Ja, heel groot.

Nou, daar had ik het ook opgeschreven. En er zat nog zo'n floppy in en zo. En op een gegeven moment wilden we die computer naar de kringloopwinkel brengen. En toen zei mijn man van, nou, we moeten nog even kijken wat er nou op de harde schijf staat.

Ja, ja.

Dus ik wilde niet verwijderen. Dus ik zeg, ik ga nog even kijken. En toen was ik al, denk ik, zes jaar verder ofzo. En toen zag ik dat briefje weer. Zag ik die punten weer. En toen kreeg ik echt kippenvel. Toen dacht ik van, nee, dit is niet normaal. Want dit heb ik gewoon, ja, gemanifesteerd, zeg maar. Dus ik heb wel heel erg vanuit mezelf gekeken van, wat wil ik nou? Niet heel bewust, maar het is uiteindelijk wel zo gelopen.

Wat dacht jij begin dit jaar, toen je die vraag aan jezelf stelde? Begin 2021.

Waarom ik mijn praktijk weggestart?

Nee, nee, nee. Wat wil ik nou? Heb je die vragen dit jaar ook aan jezelf gesteld?

Ja, ja, ja. En eigenlijk begon het al een beetje met de lockdown.

Een jaar ervoor dus.

Nou ja, ik moest opdichten. Kijk de andere, ik hoef nu niet dicht en ook de De vorige niet, maar de eerste lockdown zat iedereen thuis. En toen dacht ik van nou, ik ga maar filmpjes maken hoe mensen hun immuunsysteem kunnen ondersteunen. Maar dat vond de Nederlandse voedsel en ware autoriteit van dat niet zo'n goed idee.

Oh, mocht dat niet?

En toen ben ik even kijken, net kerst, dus dat is echt een jaar geleden, dacht ik van ja, weet je, iedereen zit best wel in die tweede lockdown echt best wel een beetje in een dip. Ik ga gewoon een challenge organiseren. Gewoon omdat ik het leuk vond. En omdat ik dacht van ja, daar hebben gewoon mensen wat aan. Dus ik ben een challenge gaan organiseren. En dan vlieg ik misschien van de hak op de takkel, maar die heette liefde vol grenzen stellen.

Ik volg je nog, ja.

Dus dat was een driedaagse challenge. Dus daar heb ik drie avonden een challenge van gegeven. En ja, dat was zo'n lekker uplift moment, zeg maar, dat mensen zoiets hadden van, oh wat leuk en we zitten met elkaar en dat kan allemaal via Zoom en we hebben echt een, ja, we hebben echt een hele leuke groep en een leuke connectie met elkaar. Dus ja, ik vanaf dag één, want ik wist natuurlijk ook helemaal niet of het echt iets voor mij was, want ik ben natuurlijk altijd één op één gewend. Vanaf dag één dacht ik van, jeetje, wanneer mag ik weer?

Dus ja, toen was de challenge afgelopen en toen zeiden een aantal vrouwen van nou en nu?

En daar had ik natuurlijk nog helemaal niet over nagedacht.

Oh nee?

Nee, want ik zat toen bij jou in het programma en toen ben ik een pilot gestart. oh cool ja ja en ben ik een pilot gestart en dat was op basis van de positieve psychologie maar ook op kwantum fysica en ja die ik ben met een groep van 18 vrouwen zijn we gewoon online een cursus gestart.

Ja super leuk ja ja En dat.

Heeft me zo een boost gegeven, want ik moest ineens heel snel leren hoe je dat allemaal in elkaar zou zetten. En dat is echt heel veel werk. Want dat zie je er eigenlijk vaak niet dan af, maar dat is echt zoveel werk om te maken en om te doen en om te organiseren. Dat gaf echt een boost en nog steeds eigenlijk.

Ja, nou ja, het is vooral de eerste keer natuurlijk als alles nieuw is, dan filmpjes maken en dingen uitnodigen en weet ik het allemaal niet en de online omgeving. Maar de tweede keer gaat natuurlijk alweer een stuk makkelijker. Heb je al een tweede gedaan?

Ja, afgelopen donderdag is mijn laatste les geweest. Ik doe het dan tien weken. Want zo kun je ook echt een hele mooie shift maken in jezelf. Maar de meeste cursisten doen de cursus wel twee of drie keer hoor. Het is zo mooi opgebouwd.

Ze hebben hem gevolgd en dan later schrijven ze nog een keer in?

Nou, ze hebben toegang, dus ze kunnen hem alsnog gewoon weer doen.

Oké, dan kunnen ze gratis nog een keer meedoen bedoel je?

Ja. Ze hebben een mooi werkboek erbij en audio's. Alles is echt compleet.

Ja, super. Ik zal je website eventjes in beeld brengen. Even kijken hoor. Hoe doe ik dat? Oh, dan ben jij even weg. Oh, wat erg. Hier, kijk. PamelaVeldema.nl. Yes. Ja, ziet er mooi uit. Even kijken hoor. Dit is de Over Mijn pagina en dit is de Home pagina. Daar komt-ie hoor.

Kijk eens. Ja, dat heb je goed gedaan. De beste strategie om nee te zeggen. Want jij vertelde net, en dan moet ik jou weer terug zien te toveren. Zo, en dan ga je altijd weg. Add to stream. Ja, oepsie. Die software. Als ik dus een PowerPoint laat zien met twee mensen erbij, dan komt die andere persoon, de gast, die komt niet meer terug. Dan ben ik altijd bang dat ik je eruit heb geklikt. Maar jij vertelde net, voordat we begonnen, op je veertiende had je al een burn-out, hè? Ja, het is ook een beetje hak op de tak, maar omdat ik jouw gratis weggever zie over die strategieën om nee te zeggen, denk ik gelijk aan dat verhaal.

Ja, daarom zei ik ook van ik maak ineens een hele grote sprong, maar ik merkte en achteraf, dat wist ik natuurlijk helemaal niet, ben ik natuurlijk hartstikke hooggevoelig. En omdat ik ook hartstikke extrovert ben, had ik die link ook eigenlijk helemaal nooit gelegd. Want meestal denk je, je moet introvert zijn en een beetje verlegen. Maar ik heb gewoon een heel gevoelig zenuwstelsel.

Dat wist ik toen natuurlijk niet. Dus als je met alles mee wil doen, dan raak je best heel overweldigd. Dus op de 14e kwam de dokter en die zegt van ja, alles gaat goed. Ik denk alleen dat ze totaal overwerkt is. En misschien is ze wel overspannen. En ik dacht, jee, overspannen. In die tijd hoor je wel eens van in overspannen toestand weggelopen. Ik denk, oh, wat is er met me dan?

Ja, er is iets mis met me.

Nou, dat dacht ik. En in plaats van dat ook te accepteren, dat was in die tijd natuurlijk helemaal niet zo.

Nee.

Maar ik zag op mijn dertiende, op mijn veertiende, zag ik een uitzending met Wayne Dyer. En ja, soms heb je dat weleens. Als je iets ziet, dan heb je meteen een connectie, kippenvel.

Dus voor mijn rapport kreeg ik steeds weer een boek van Wayne Dyer.

Geweldig! Wie op veertienjarige leeftijd leest nou Wayne Dyer? En jij was toen, dat was begin jaren tachtig schat ik zo'n beetje in of niet? Mag ik dat heel voorzichtig zeggen?

Ja, ja, ja, ja.

Toen was hij ook, hij was wel heel bekend, maar toen was hij, kijk inmiddels is hij overleden natuurlijk, maar toen was hij ook nog maar in zijn eind dertig, begin veertig misschien zo.

Het was echt beginjaren zeg maar.

Ja, wat geweldig joh.

Ja, wat hij schreef dat resoneerde zo met mij en ik snapte mezelf ook veel meer, maar ook de wereld om me heen. En ja, dat was echt een life saver voor mij. Ik had echt ontzettend veel aan die boeken. En ja, ik zat ook al op mijn vijftiende, ging met mijn moeder mee naar de yoga met allemaal middelbare vrouwen en leerde ik mediteren. Ja, in die tijd was het natuurlijk echt heel ja, best wel een beetje vreemd. The new age was er eigenlijk nog helemaal niet. Het was allemaal een beetje oosters, een beetje gek, een beetje vreemd. Maar ik merkte dat het heel veel voor mij deed. En dat ik daardoor ook de wereld eigenlijk veel beter snapte. En dat ik dat aankon.

Ja. En daar zijn de zaadjes geplant om later te gaan doen wat je nu doet.

Ja. Ja. Ja.

Prachtig zeg. Ik ben zelf altijd heel erg geïnteresseerd in persoonlijke ontwikkelingen en succesboeken. En dat jij dat op die leeftijd al deed, ja, dat vind ik echt smullen.

Ja, ik denk, iemand zei ooit wel eens van je zit in een puberlichaam en je bent eigenlijk een soort oude ziel, zeg maar.

Ja.

En dat voelde toen wel passend, zeg maar. Je bent gewoon wie je bent natuurlijk, maar dat voelde voor mij wel heel passend, omdat ik met andere dingen bezig was als de rest, zeg maar.

Ja en kan me voorstellen dat ook zoveel voldoening geeft om nu andere mensen te helpen op hun reis naar ja.

Ja ja dat vind ik ook wel heel leuk om te zien met de jongere generatie die die groeit daar als het ware mee op daar is het eigenlijk nog helemaal niet gek gek voor.

Nee nee Nee, die zijn veel bekender eigenlijk al, want mijn dochter, je noemt het old soul, en dat zei ik een keer met een knipoogje tegen haar, volgens mij ben jij een old soul, en toen zei ze van, weet je wel, en mijn vrouw die zit daar naast me, waar heb je het over, weet je wel.

Ja, daar ben ik heel blij mee hoor, dat het veel meer, ja, veel gewoner wordt.

Gewoner is het inderdaad, ja, de kennis is veel meer beschikbaar.

Ja, in mijn tijd was het gewoon een beetje apart, een beetje vreemd. Maar ja, in die tijd zag ook niemand eruit zoals ik. Dus er waren eigenlijk ook nog geen mixjes. Want ja, mijn exotische uiterlijk heb ik... Ik heb een Surinaamse vader en een Nederlandse moeder.

Ja.

Ik heb ook echt... Ja, ik was nooit dertien in een docijn, zeg maar.

Nee, je viel altijd op. Had je toen ook zo'n bos haar, waarschijnlijk? Ja, nog wel.

Ja.

Een rode limpenstift.

Tijd nog een hanekam gehad, dus had ik dit weg.

Het afschuw van mijn moeder.

Ja, dat geloof ik.

Ja, maar weet je, ik probeerde echt de kracht in mezelf te zoeken toen al.

De kracht in jezelf en dan daarmee opvallen. Als we het dan weer hebben over het ondernemen, want je begon ook eigenlijk met van, Ja, waarom zou ik therapeut gaan worden? Er zijn er al zoveel. Ja, daar zijn er al zoveel. Dus wat zou je hen aanraden om meer op te gaan vallen? Anders dan flinke boshaar laten groeien en hanenkam en rode lippenstift.

Dat helpt wel, hè, trouwens.

Ja, dat geloof ik. Nou, toch maar wel dat dan.

Ja, nou, ik denk dat de reis altijd in jezelf begint. Want als jij alleen maar wil opvallen, zonder een basis, zeg maar, dan val je gewoon door de mand. Dan weet je, wat heb je dan te zeggen? Dus ik denk altijd dat de reis eerst naar binnen gaat om te kijken van, wat wil jij nou echt? En dat is zo belangrijk. Is dat in lijn met wat ik echt wil? Dus als ik het heel druk krijg, dat ik daar nog steeds energie uitput. En Dus hoe je bekend wil staan in de markt is ook gewoon heel erg belangrijk. Dat je dat eerst duidelijk hebt. En kijk, social media moet ook leuk blijven. Weet je? Ik bedoel, als je dingen post of weet ik veel wat allemaal. Het moet niet een moeten worden. Maar het moet echt van binnenuit iets zijn waarvan je denkt van nou, dat is gewoon hartstikke leuk. Daar raak ik niet over uitgepraat. Daar heb ik altijd ideeën over.

Ja, ik zie jou heel veel met stories bezig en denk ik wel eens van, wow, waar haal je het allemaal vandaan? Maar jij zit dan gewoon s'avonds op de bank, omdat je het leuk vindt.

Ja, en als ik iets leuks zie, dan sla ik het ook op. Ik werk zelf ook heel veel met metaforen, want dan wordt het ook heel erg duidelijk voor het brein van hoe iets werkt. En als ik dan weer iets zie, dan denk ik, oh ja, dit is gewoon heel erg leuk. Het resoneert met mij en het zal dan ook resoneren met de mensen die mij volgen.

Ja, wat slim zeg. Gewoon, je ziet iets, oh dat is leuk, resoneert, opslaan. En op een later tijdstip kun je dat delen.

Ja, en het grappige is, als je het later weer terugkijkt, dan word je er net zo blij van.

Elke dag terugkijken.

Ja, ik denk dat dat ook het geheime is. Je moet er echt ook lol in hebben. En je moet het niet doen om het moeten of doelen. Het is echt een proces.

Ja, je ziet en ik laat mezelf door verleiden hoor. Je ziet bijvoorbeeld van die Instagram coaches die zeggen... Reels, reels. Drie reels per dag, weet je wel. En dan word je toch helemaal niet blij van als je dat moet doen. En elke dag opnieuw. Want die platforms die willen dat je meer en meer gaat posten en engage. Nou ja, je kan er doodmoe van worden.

Ja, en ik denk als je heel erg geïnspireerd bent, dat er zo drie riots uit je systeem komen, zeg maar. En dan voelen de mensen die het kijken, voelen dat ook. Niet omdat het moet, want dan zit er weer een soort van weerstand op. Maar als je echt het idee hebt van ja, oh, dat ga ik doen, dan ja, dat straalt het denk ik ook zo uit.

Zo simpel is het dus gewoon. Hé, jouw vriendin is er ook! Maar dat gaat even over een klein stukje wat we zojuist vertelden. Caroline!

Want toen ging het over de old soul en ze zegt, dat zei mijn moeder ook altijd tegen mij. Dus Caroline is ook een old soul.

Caroline en ik, die zijn via jouw programma hele goede vriendinnen geworden.

Hoe mooi is dat hè?

Ja, we hebben elke maandagochtend een mastermind met elkaar en we houden elkaar accountable. We hebben each other's back, zeggen we altijd. En ik snap wel dat haar moeder dat gezegd heeft, ja.

Ja, dat geloof ik. Ja, ja, ja. Je herkent de old soul in haar.

Ja. Ja, mooi.

Fijn dat je er bent, Caroline. Leuk. Ik denk dat Caroline binnenkort ook aan de beurt is. Dat weet ik wel zeker.

Nou, want het vond ik heel leuk om mensen zoals jij te interviewen, dus eigenlijk gewoon vragen te stellen over, ja, hoe is die reis nou gegaan? Wat ik er voornamelijk uithaal, is het gemak waarmee het is gegaan. Eigenlijk ben je eerst eigenlijk een beetje een soort van, ik zou bijna zeggen, onnozel begonnen. Zo van, nou, ik hield mijn kinderen en toen kwamen andere mensen naar me toe. Ik heb nooit marketing gedaan en nu zeg je ook over social media, weet je, ik vind het gewoon leuk en als ik iets zie En het resoneert, dan sla ik het op en op een later tijdstip deel ik het. That's it. Meer hoeven we misschien niet te doen. Doe je een mailinglijst? Doe je nieuwsbrief? Ja, want ik zie een e-book. Maar hoe actief mail je mensen dan? Of kun je daar iets over vertellen?

Nou, het is voor mij ook veel meer. Ja, het lijkt zo makkelijk. Oh, je doet het vanuit jezelf. Maar de weg naar binnen is soms best wel veel met weerstand, hoor. En alles omarmen en hoe je daarmee omgaat. Maar goed, dat teach ik mensen ook natuurlijk.

En van daaruit inderdaad dat het geïnspireerd wordt. Dus ja, met een mailinglijst zou ik ook altijd echt keurig elke week een nieuwsbrief moeten uitgaan. Maar bij mij is het ook gewoon puur inspiratie. Als ik geïnspireerd ben, dan stuur ik een mailing uit. En dan krijg ik ook heel vaak reacties terug van mensen. Oh, dat heb ik ook. Of weet je, dus... Ja, ik ben eigenlijk wel veel meer van de verbinding als van de regeltjes. Want ik heb het gewoon veel te druk om dat ook nog te doen. Want als ik die druk op mezelf leg, dan wordt het niet meer leuk.

Dat was eigenlijk misschien wel het antwoord op mijn volgende vraag. Dus wat zou je coaches, trainers, therapeuten adviseren die een volle praktijk hebben zoals jij? Ja, want het lukt gewoon allemaal niet. Tenzij je misschien een team zou bouwen, maar dan vul ik het in. Dus ik weet niet hoe jij naar de toekomst kijkt, wat jij wil gaan ontwikkelen.

Nou, het is wel altijd heel belangrijk om een netwerk te hebben. Caroline kwam net al voorbij. Het is gewoon heel mooi om mensen om je heen te hebben die jou ondersteunen, waar je op terug kan vallen, maar ook Ja, waar je wat van kan leren. Zoals ik denk dan altijd van laat je ook begeleiden, want je loopt zelf ook in je eigen blinde vlekken. Hoe goed ik dat ook zelf probeer in te zien. Ik heb ze zelf ook. Dus ja, dat is wel heel erg belangrijk om dat te doen. En ja, mijn mijn weg is veel meer inderdaad de moeitelozere weg. Dat wil niet zeggen dat dat altijd moeiteloos gaat. Maar wel heel erg vanuit mezelf.

Ja. Nou, eigenlijk vind ik het wel mooi om hiermee af te ronden, Pabella. Ik hou het altijd graag op ongeveer een half uurtje. En ik denk dat je, ook als je later kijkt, dat je zoveel inspiratie uit jouw verhaal kan halen.

Ja, ik hoop dat iedereen gewoon vindt wat hij zelf heel graag doet.

Ja.

En dat is onze zoektocht.

Ga dat niet heel erg forceren. Eigenlijk ligt het al heel voor de hand.

Ja, precies. En ik heb het laatst ook weer eens ervaren dat ik, weet je, met social media loop je weleens tegen dingen aan dat je denkt van.

Wordt die post wel verspreid? Adverteren lukt niet. Het is hartstikke duur geworden. Dat soort dingen. En toen dacht ik van, hey, weet je nog wat ik deed toen ik in Bosnië als soldaat zat in de oorlog, Taro? Ik had dan nachtdienst en dus het was 14 uur op en 10 uur af. Dus ik was eigenlijk gewoon heel veel in het donker aan het werken, maar ik had ook heel veel vrije tijd. Wat was ik aan het doen? Brieven aan het schrijven, dat was 1994. Naar mijn vader en mijn moeder, naar mijn zussen, naar vriendinnen, vrienden. Stapels met brieven heb ik geschreven. Ik hou gewoon van schrijven. Dat komt dus heel moeiteloos van boven zo door de vingers heen dan wel. Dus ik ben eigenlijk weer meer gaan bloggen, gewoon meer artikelen gaan schrijven. Ook met het idee van, ja jongens, dat is niet zoals met een Instagram story na een dag weg. Nee, dit blijft er staan en dat maak ik één keer en daar kunnen jarenlang mensen van genieten.

Ja, en misschien omdat je dan zo geïnspireerd bent met het schrijven, kom je ineen op een idee van een Instagram reel of weet ik van wat. En eigenlijk moet je van daaruit kijken. En ik denk dat dat zo heel erg belangrijk is dan allerlei regeltjes volgen of dingen hapsnap volgen, want dan ga je het niet volhouden.

Ja, precies.

Iemand, ik denk dat het Erik is, maar ik weet het niet zeker, die zegt mooi, moeiteloos, fijn gesprek. Dankjewel meneer of mevrouw.

Caroline die kan het ook waarderen, uiteraard, als vriendin van jou. Dankjewel Pamela, supermooi.

Ja, heel graag gedaan.

Als mensen jou op willen zoeken, ik heb het hier al een tijdje hieronder staan. En jij stelt natuurlijk ook beschikbaar jouw beste strategie om nee te zeggen. Je zou bijna zeggen om burn-outs te voorkomen, maar je kan er volgens mij van alles mee voorkomen met het nee zeggen.

Ja, weet je, dat is natuurlijk ook altijd zo, want als je heel goed voor jezelf zorgt, dan zorg je eigenlijk ook goed voor anderen, want anders verlies je jezelf. En dan heeft echt niemand wat aan je, zeg maar. Maar ik heb ook nog een hele leuke Facebook groep. Grenzen stellen voor ondernemende vrouwen.

Die hadden we niet voorbereid. Wacht even. Zeg nog eens, zeg nog eens.

Grenzen stellen voor ondernemende vrouwen.

Oké, nou dan moeten mensen maar eventjes opzoeken dan.

Ja, en daar deel ik weer heel veel dingen over het brein, over grenzen stellen. Ik heb er nu een hele leuke testing gedaan. Weet je, het gaat er ook om van, ik post daar ook wanneer ik echt inspiratie heb. Dus het is een hele fijne sfeer.

Ja, en dat klinkt ook alweer als een klein beetje marketing van dat het echt wel gericht is op vrouwen en dat je daarmee echt die groep aanspreekt. Dus dat is een bewuste keuze geweest.

Ja, ik herken haar in zich.

En zij herkennen zich in jou.

Ja, hartstikke goed.

Dankjewel, we gaan het afronden. Blijf nog even hangen, dan kletsen we nog even na zou ik zeggen. Mocht je achteraf nog vragen hebben aan Pamela, snel gerust via het platform waar je nu aan het kijken bent en dan reageren we nog eventjes. Dankjewel!

Graag gedaan!