4 Dec 2025 · 3 min
Hugo Bakker realized he'd been avoiding the podium because he unconsciously believed it meant looking down on people. When he finally stood on it for his Focus Masters training, the audience loved it. He's sharing this to invite others to examine what beliefs might be holding them back.
Questions this episode answers
February 1 (he refers to "gisteren was het 31 januari" and records on 1 februari).
Focus Masters.
About 25 attendees.
Chapters
Ik zit in de auto. Het is bijna half zeven. Het is donker. Ik heb mijn auto even geparkeerd, omdat ik dacht, ik moet even iets met je delen. Want, en overigens, ik heb geen microfoontje in mijn telefoon gestopt, want die heb ik even niet bij de hand. En ja, gisteren was het 31 januari en dat was de laatste dag eigenlijk dat ik elke dag een podcast zou maken. Nu is het 1 februari en maak ik toch een podcast. Want ik wil iets met je delen. Iets wat ik niet wist. Iets wat zeg maar onbewust speelde. Wat mij onbewust tegenhield om met mijn bedrijf te groeien. Eigenlijk heel gek wat ik nu ga zeggen. Er was vandaag een trainingsdag van de Focus Masters. Dat is een groep ondernemers die ik een jaar lang begeleid. Gaat niet zozeer over kennis en informatie. Gaat veel meer over gedrag. En de zaal die ik huurde, die was beter en mooier gemaakt. Dus er hingen nu doeken en er lag een podium. En ik ben op dat podium gaan staan en de spotlights aan gaan zetten. En toen zag ik, toen ik naar beneden keek, die stoelen vrij laag. En toen dacht ik opeens van, oh shit, nou snap ik het.
Want ik had het gevoel dat ik op de mensen neerkeek terwijl ik dus op dat podium stond. Dus dat gebeurde nog voordat de mensen binnenkwamen. En toen dacht ik, oh, dat is waarom ik niet op het podium ga staan, maar waarom ik gewoon liever op de grond sta en waarom ik dus ook dan niet een groep groter dan dertig of zoiets kan hebben.
Terwijl als ik op een podium sta, dan kan ik een grotere groep hebben. Want immers, als ik op de grond sta, dan kunnen de achterste mensen mij niet zien. Dus daarom heb je een podium nodig. Maar als het dus onbewust bij mij geprogrammeerd is dat ik dan op de mensen neerkijk en dat dat arrogant is. Snap je een beetje waar ik naartoe ga? Ik weet niet of ik het goed uitleg, maar ik besefte opeens dat ik dat mechanisme dat het mij tegenhoudt om een grotere zaal, weet je? En toen dacht ik opeens, oké, ik ga vandaag, het was geen grote groep, het waren 25 man of zoiets. Maar dan ga ik expres op dat podium staan en dan zet ik de spotlights aan, zodat ik in beeld ben. Nou, voor de mensen is dat eigenlijk alleen maar fijn, want dat kijkt gewoon makkelijker. En dat zeiden ze ook, oh heerlijk dat je op een podium staat.
En toen heb ik dit ook uitgelegd. En toen zei ik, ik heb dit podium vandaag en ik ga erop staan.
En er zijn ook vandaag kansen dat jullie ook op het podium kunnen staan. Dat je ook kan ervaren hoe het is om in die felle spotlights te staan.
En ja, ik heb het gevoel van, oké, hier ben ik nu doorheen. Niet meer het gevoel van, hé, ik kijk op mensen neer. Nee, het is gewoon nodig, zodat je de hele groep kan overzien, dat ze mij kunnen zien. Dat is nou eenmaal waar een podium voor nodig is. Dus, dat vond ik eigenlijk best wel een heftige constatering bij mezelf. Dat dat iets is wat me tegenhield. En dat ik daar nu doorheen ben. Ik denk, dat moet ik echt even met je delen. Het is vrijdagavond. Ik rijd het laatste stukje zo naar huis. En dan ga ik lekker een hapje eten met mijn drie meisjes. En thuis is het volop nog klussen. De stucadoor is gisteren begonnen. Het hele huis is geel. Beneden kunnen we niet zitten. We kunnen niet koken. We kunnen eigenlijk helemaal niks. Alleen maar boven leven. Dus het is een soort van laatste loodjes van de verbouwing. En als dat voorbij is dan... Nou, dan wordt het echt heel erg mooi. Dus van het weekend nog even hard werken in het huis en ik wens jou een heel goed weekend. Als je zoiets hebt van ik merk ook dat ik blokkades heb, ga op zoek wat die blokkades zijn en kijk of je het op kunt lossen. That's it.