Een keerpunt in mijn leven...

Nou, ik kwam net bij Johnny van de Tuin vandaan. En Johnny heeft ALS, dat is twee jaar geleden geconstateerd. En in dat jaar deed hij een jaarprogramma bij mij. En eh, oftewel hij was mijn klant. En als je mij een beetje kent, dan weet je dat mijn moeder ook overleden is. Ook Johnny nog niet, maar aan ALS. En ik ben net bij hem geweest, dus 2,5 uur rijden naar Assen toe. En eh, ik vond het eh... Moeilijk om naartoe te gaan, maar toen ik er was ging het eigenlijk hartstikke goed. Hebben we gewoon normale gesprekken gevoerd.

Ik stap de auto in, ik rijd naar huis en ik dacht van... Ja, dit voelt toch wel ook weer als een soort van keerpunt in mijn leven. Waarom?

Hoe betrekkelijk het leven hier op aarde is en hoe snel het afgelopen kan zijn. En hoe weinig we eigenlijk maar bewust... Bewust? Ja. Sturing geven aan ons leven, bewust genieten van kleine dingen, van grote dingen. En dat we soms maar voortleven. Want ik dook de snelweg op gelijk weer de snelheid in. De files komen eraan. En ik dacht het liefst zou ik eigenlijk even in de natuur wandelen. En dat is er niet zo heel veel aan de snelweg. Maar het is op zich dit stukje niet verkeerd. Dus ik dacht, ik ga gewoon even wat tijd hier doorbrengen. En ik dacht ook, ik vind het ook gaaf om te vloggen. Om mijn eigen gedachten gewoon eens te delen op video, op camera. En of ik dit ga publiceren, weet ik niet, maar... Ja, het voelt wel als een moment van... Ja Hugo, wat doe jij met je leven? En aan de ene kant kan je zeggen van, best goed bezig, maar...

Ik kan veel bewuster nog leven en veel bewuster meer mensen nog gaan helpen. Want ja, ik geloof wel dat het voor Johnny iets betekent heeft dat ik er was. En hoeveel moeite is het voor mij?

Dus ja, beetje gek om hier in mijn eentje tegen mezelf te staan te praten, maar ik doe het dan maar toch. En dan rond ik het ook maar af nu bij deze.