Han Oei, ervaren coach, deelt zijn route naar succes

Super dat je kijkt nu of later als opname. Vandaag heb ik een gast die echt een ervaren coach is en ik ga met hem in gesprek. Hij heet Han Ui en zijn website is Ui Ik Groei. Geniaal bedacht en ik ga natuurlijk kijken van joh, hoe is jouw ondernemersreis gegaan? Probeer te ontrafelen wat zijn route naar succes is.

Goedemorgen. Nou, superleuk dat je er bent, dus hartstikke dankbaar daarvoor. Eerst maar eens gewoon zo'n elevator pitch doen, dat mensen die jou niet kennen weten naar wie we luisteren.

Ik krijg meteen al haren met elevatorpiss, want ik heb de titel aangepakt Route naar Succes. En dat zijn niet echt de woorden die ik hanteer, zeg maar. Maar als ik gewoon zeg waar ik vol van ben en wat ik doe en wat mijn missie eigenlijk is, is eigenlijk om mensen gewoon te bewegen om te doen wat ze echt willen. En ik zie veel mensen gewoon echt.

Of in hun werk, of waar dan ook. En dan zie je eigenlijk al de energie daarin verdwijnen. En mijn missie is dan van, hoe mooi zou het zijn als hij of zij, zeg maar, echt datgene doet wat hij echt wil. En daarmee de patronen die daar hem of haar in de weg zitten, die kan doorbreken.

Dus geen woorden als succesroute of elevator pitch, maar gewoon wie ben jij en wat wil je nou eigenlijk? Hoe leer je nou iemand om te kiezen voor wat hij echt wil of om misschien eerst te ontdekken wat hij wil en dan ervoor te kiezen? Wat is daar de sleutel in?

Dat is bijna de kernvraag die er is van ontdekken wie je zelf bent en Als ik het heel spiritueel zou zeggen, waarvoor je op aarde bent. En als je wat meer kwaad zegt, waar ik energie van krijg. En wat ik gewoon leuk doe, bijna moeiteloos bewerking kan doen. En dat betekent echt gaan verbinden met jezelf. En tijd en aandacht reserveren ook voor jezelf. En ook kijken naar jouw levensverhaal. Van welke weg heb ik gevolgd in mijn leven? Wat heb ik meegekregen van mijn ouders? Hoe ben ik daar op gaan acteren? En dat is eigenlijk wat niet altijd de primaire vraag is als cliënten bij mij komen. En die zeggen van ik ben op zoek naar een nieuwe baan bijvoorbeeld. Of ik heb een conflict met mijn leidinggevende. Maar wat ik dan in eerste instantie altijd vraag, is even kijken van... Hé, is dit een unieke situatie waar je voor het eerst in terechtkomt? Of herken je deze situatie misschien ook voor een andere carrière? In werk, of misschien privé? En zo langzamerhand, door het vragen om ze mee te nemen van... Oké, wat heb je meegekregen? Welke keuzes heb je in je leven gemaakt? Gaat er een kwartje vallen bij mijn cliënt, bij de coachie? En dan kijken, dit is misschien wel een patroon van mij. En het is een patroon die me misschien heel vergens gebracht heeft, maar die me ook kost en me belemmert om te doen wat ik echt wil.

Ze komen bij jou als coach met een bepaalde pijn, met iets van een ervaring van, dit vind ik niet leuk, ik ga op zoek naar... En dan komen ze bij jou en dan gaan ze eigenlijk dieper graven en ontdekken van...

Ja, en dan weten ze vaak niet van tevoren en dan gikken ze misschien over. Ik waarschuw ze altijd bij de intake zo van... Je krijgt zo'n anderhalf uur van mijn tijd en het kan overal overgaan. Maar jij bepaalt de grens waar ik over heb. Als ik denk dat het je gaat helpen om te bereiken waar jij naartoe wil, dan schuw ik niet om die diepe vragen te stellen.

Ja en dat is oei ik groei. Je zou het bijna denken dat jij je achternaam zelf verzonnen hebt.

Nou het is wel grappig en je zegt ook deels oei ik groei en die verwarring komt vaker want ik word weleens gebeld door iemand van wanneer komt de herdruk van oei ik groei en dat is de gids zeg maar voor ouders, voor jonge ouders zeg maar om hun kind, hun baby te begeleiden zeg maar. En ik zeg eigenlijk altijd, want ik doe eigenlijk precies hetzelfde, maar mijn baby's zijn professionals en leidinggevenden en teams zeg maar. Maar ik begeleid ze ook in hun groei als een soort van gids.

Hoe heb jij nou zelf ontdekt dat wat jij wil doen, dat dat is om mensen te helpen ontdekken wat ze zelf willen?

Ja, dat is een goede vraag en ik steeds meer Tel ik het ook aan mijn cliënten of in de workshops. Ik ben nu 56 en ik denk dat ik 44 jaar van mijn leven eigenlijk hard heb gewerkt om te voldoen aan verwachtingen van anderen. En dat is mede ingegeven doordat mijn ouders, die zijn vlak voor mijn geboorte uit Indonesië naar Nederland gekomen. En onbewust, niet eens bedoeld, hebben ze me meegegeven. Je moet net iets beter zijn dan de gemiddelde Nederlander om gezien te worden. Dus je moet hard werken, dat heb ik eigenlijk ook meegekregen. En dat heb ik ook een groot deel van mijn leven gedaan. En eigenlijk doe ik dat af en toe nog. Alleen het verschil is dat ik toen hard werkte om te voldoen aan verwachtingen van anderen. En nu werk ik soms hard omdat ik gewoon mijn missie en mijn roeping wil leven, zeg maar. Dat is een grote verschil. En zo ben ik door het vallen op opstaan, omdat het harde werken soms ook te veel werd, waar ik ook op een randje van een burn-out heb gezeten, daar kreeg ik het inzicht van, als ik zo doorga, word ik uiteindelijk niet gelukkig. Dus ik heb een keuze, een beslissing te nemen.

En dat helpt dus in te kijken naar het verhaal, waar je vandaan komt, En kijken wat het je gebracht heeft, maar wat het je ook kost.

Ja, ik zie het helemaal voor me, helemaal herkenbaar ook. Ook dat aantal jaren dat je op zoek kan zijn naar en dat er dus ergens een verborgen patroon in jou zat. En daar kom je dan achter van, hé, dat is niet handig. Ik kijk eventjes of er mensen zijn. Mensen, dus als je hier live bij bent en je hebt een vraag voor Han, dan stel hem gerust in de chat. Karel die beaamde al wat een prachtmens jij bent.

Dankjewel Karel.

Ik zou het woord zelf niet kunnen bedacht hebben om het nu zo te noemen, maar ja zeker weten. Marta die is er, die was gisteren in de uitzending. Goedemorgen, super leuk dat je even meekijkt. En, nou, was jij toen je op een gegeven moment dat punt had van, oh jee, bijna tegen die burn-out, was jij toen al zelfstandig coach? Of was je daarna, hoe is dat gegaan? Hoe ben je zelfstandig geworden?

Ik heb die stap gemaakt, om de stap ook naar ondernemerschap te doen. Ruim dertien jaar heb ik voor een grote organisatie adviesbureau gewerkt.

En eigenlijk vond ik het werk leuk en zou ik het werk nog steeds leuk kunnen vinden, denk ik, wat ik daar deed. Maar ja, het is een beetje een soort van veertigenslimmer, toen ik een jaar of veertig was. En dan van, is dit vervullend genoeg voor mezelf? Wil ik dit de rest van mijn leven doen? En dit klinkt cliché, maar ook bij mijn cliënten zie ik dat die vraag gewoon rond die leeftijd gewoon oplopt, zeg maar. En ik merkte dat ik steeds meer plezier kreeg in de gesprekken die ik na werktijd had met mijn opdrachtgevers, of met mijn team. En ik herinner me nog een moment, ik zat bij een grote bank, en na werktijd even nabobbelen met mijn opdrachtgever, en die zegt van, hé Han, ik heb een mooi aanbod gekregen om een nog hogere functie te krijgen. Alleen mijn vrouw die denkt van, ja, moet je dat dan wel doen? En toen stelde ik hem de vraag van, wat vind je belangrijker? Twee celboten of quality time met je vrouw? En toen zei hij zo van, Han, je hebt helemaal gelijk. Ja, ik heb eigenlijk al een materieel heritage van alles. Quality time is veel belangrijker. En toen was het ook voor hem klaar. Toen kon hij die opportunity gewoon aan zich neerleggen.

Ja. En dat was het moment dat jij dacht, wauw, dit geeft voldoening om gewoon met mensen in gesprek te gaan, vragen te stellen.

Precies. Dus waar ik vroeger heel erg in de inhoud zat, dacht ik van, ik vind het veel mooier om te verbinden met mensen en hun te kijken van, wat wil je nou eigenlijk? Wat is jouw perspectief waar je blij van wordt? En wat heb je daarvoor te doen?

En hoe groot was toen de stap voor jou om dan te zeggen van, oké, dan ga ik uit loondienst. Weg van de zekerheid naar de onzekerheid van een zelfstandige.

Ja, dat is niet in één keer gebeurd. Want ik ben denk ik niet de ondernemer-puissant, die zegt van ik wil altijd ondernemer worden. Dus het heeft mij wel een aantal jaren gekost. Ik heb eerst zelf een coachdirect gehad, zeg maar, om mijn zingeving te vinden. En daar heb ik inderdaad ontdekt dat coachen ook mijn talent is. En volgens heb ik daar nog eens een aantal jaren gewoon bij dat grote adviesbureau waar ik werkte, Hij heeft dat gewoon in mijn bagage meegenomen en in de opdrachten heb ik dat meegenomen. En toen in ons omgevingement, toen heb ik een jaar lang bijna niet geslapen. Zo! Ja, dat was een pijnlijke ervaring, want ik weet nog, ik zat bij een grote klant, bij een nationale Nederlander, en ik moest op de grond liggen omdat ik ontzettend pijn had. En ik kon een jaar lang niet vinden van wat het was. Maar ik bleek dus een goedaardige tumor in mijn rug te hebben, zeg maar.

O, echt joh?

Ja, echt. En dat is toen met de MRI gevonden. En ze hebben dat weggehaald. En ik was verlost van mijn problemen. Maar die ervaring heeft mij natuurlijk wel gegeven dat ik nagedacht heb, dat ik tijd had om na te denken van wat vind ik nou echt belangrijk. En gezondheid. En later in mijn leven, en ook nu in ieder geval, leer ik ook steeds van wat is nou echt belangrijk in een leven. En toen bestond er ook een moment dat ik in mijn reïntegratie was. Toen had ik een gesprek met mijn leidinggever waar ik goed mee overweg kon. En die zei van, hey Han, het is nu recessie. Tijdens 2010 ben ik voor mezelf begonnen. Dat was een economische recessie. En die zei van, ja, je hebt twee keuzes. Of we moeten nu keihard werken aan onze utilisaties, zoals ze dat noemen. Dus billable zijn, zeg maar.

Ja, ja.

Maar dan moet je ook opdrachten aannemen van misschien die je niet geweldig vindt. Of, ja, misschien is het nu het moment om voor jezelf te beginnen en we kunnen je ook nog een startzon meegeven. En daar heb ik uiteindelijk voor gepozen.

Ja, dat klonk heel aantrekkelijk en het was wat je wilde.

Dat zie je vaker, dat er een levenservaring is die je nog bewuster laat worden van eigenlijk wat je al weet.

Ja, dat is mooi, hè?

Ja, maar je hebt even een duwtje nodig, zeg maar, om te blijven.

Ja, ik herken dat ook. En het gaat over jou, hoor, in dit interview. Maar ik was zeven jaar lang bezig om voor mezelf te beginnen. Ik durfde die stap niet te nemen, maar dat verlangen werd steeds groter en ik ging er steeds meer over praten. En ik werkte toen bij een adviesbureau. En dan ging ik ook billenbol naar klanten toe. En bij die klant, ik had het laten vallen. Ik ga voor mezelf beginnen. Maar ja, dat is natuurlijk niet de volgorde. Dus toen kwam ik thuis en toen dacht ik, oh nee. En toen heb ik op dat moment, toen ik daar bewust van werd, een telefoon gepakt en gezegd, eh, Willem, ik ga voor mezelf beginnen. S'avonds hem opgebeld, weet je wel. Dus toen had ik, ja, als het ware, mezelf een duwtje gegeven.

Dat is ook iets belangrijks, hè. Wat ik in ieder geval vond. Het uitspreken van je commitment.

Ja.

Dus door je te uitspreken, dan kan je eigenlijk niet meer terug, hè. Ik denk dat je het gevoel hebt.

Precies, ja. Nou, en heb je er ooit spijt van gehad?

Nee, nee. Het is niet zo dat het meteen halleluja was, zeg maar. Want de eerste jaren van zelfstandig ondernemerschap was best nog wel een uitdaging, zeg maar, om aan klanten te komen. Zoals je weet, ze zijn legio-coaches in deze wereld. En de trackrecord die ik had verdiend, want op zich had ik best wel een goede trackrecord, was in een totaal andere discipline. Dus die mensen kennen mij ook op een andere manier. En wat ik ook heb moeten leren, is waar ik uit een hele zakelijke omgeving kwam, waar ik ook zakelijke taal gebruikte en probeerde echt helemaal aan te sluiten over wat de klanten wilden horen, ben ik eigenlijk op ontdekkingsreis gegaan van, oké, maar waarom doe ik dit? En wat wil ik nou vertellen naar anderen? In plaats van me helemaal weer te voldoen aan verwachtingen, in dit geval van de klanten.

Ja, jouw oude patroon eigenlijk.

Mijn oude patroon, zeg maar. Ja. Dus eigenlijk was mijn eerste deel, eerste jaren van onderneemschap, was eigenlijk weer hard werken.

Ja.

Diep werken om aan klanten te komen, zeg maar.

Precies. Dat komt erbij, hè. Dat is eigenlijk waar het mee begint. En hoe kreeg je het voor elkaar? Hoe lukte het? Met hard werken, maar concreet.

Ja.

Eigenlijk de beste manier om aan klanten te komen, is om ambassadeurs te krijgen. En als ik toen de eerste klanten kreeg, toen gingen ze ervaren hoe het was om mij als zijn of haar coach te hebben. En wat het hun bracht. Mijn manier is weer anders dan een andere coach dat doet. En dat is eigenlijk het balletje die is gaan rollen, dat mensen op een gegeven moment gaan doorvullen. Je moet eens naar Han toe, zeg maar, of ik ga eens een spek met hem aan. En in plaats van dat ik weer hard moest werken, zeg maar, om klanten te werven, is het nu makkelijker dat mensen naar mij toe verwijzen.

En kan ik nog steeds meer bij mezelf blijven en gewoon doen en zeggen waar ik voor sta, in plaats van kijken van, is dit wel het goede wat ik zeg? Zou diegene daar wel open voor staan?

Boodschap is dus eigenlijk bij jezelf blijven, goed werk leveren en dan gaan mensen het wel doorvertellen en komen ze vanzelf bij je. Doe je nu wel iets aan marketing? Ik bedoel, ben je zeker?

Zeker. En ik doe misschien wel relatief met, als ik naar andere coaches kijk die ik ken, doe ik misschien zelfs wel meer aan marketing dan aan anderen doen. Maar marketing is voor mij altijd wel marketing die past gewoon bij wie ik ben en wat ik doe. Ik zei al alweer, die allergie voor succes en voor elevator pitch.

Dat Amerikaanse, daar ben ik niet zo van, zeg maar.

Maar gewoon wel meer gaan staan en uitspreken van wat mijn visie is. En wat ik denk dat jou kan helpen, maar misschien ook wat de wereld kan helpen. En dat is ook doorbreken van mijn patroon, waar ik gewend was, ook vanuit een Oosterse cultuur, om eigenlijk achter de gordijnen te blijven.

Ja, ja, ja.

En niet te opvallend te zijn. En ik ben nog steeds niet iemand die zo voor de buren staat. Maar ik geef mezelf wel de ruimte om mijn boodschap te geven, net zoals ik hier doe in mijn gesprek met jou.

En wat merk jij dan wat online... werkt als jij dus iets doet op een manier die bij jou past.

Wat zijn dan bijvoorbeeld posts of plaatjes of video's waar we dan goed op gereageerd worden? Kun je dat eens... Ja, dat is wel iets anders.

Daar heb ik ook mee geëxperimenteerd natuurlijk. Want ik kwam, net zoals vroeger, kwam ik echt van de inhoud en ik heb soms neiging. Ik ben zelfs universair docent geweest, dus dan kan ik gaan doseren, zeg maar. Maar wat het meeste aanslaat is gewoon mijn ervaringen vertellen. Ik heb de laatste tijd ook verteld van de ziekte die ik zelf kreeg, mijn moeder die op sterven lag, en daar dan een boodschap uit halen waar wat waarvol is ook voor anderen die zich daarin herkennen. Het is niet om exhibitionist te zijn, zeg maar, maar meer omdat het als drager van de boodschap is.

Ja, precies. Je ziet wel eens posts waarvan je dan het gevoel hebt van nou, kijk mij nou eens, weet je wel, en dat zie ik jou dus helemaal niet doen, maar Het verpakken in die boodschap. Erik die is aanwezig. Hoi Erik! En die schrijft, ik ben onder de indruk van jouw verhaal Han. Respect. Keep on going. Mooi. En Martha die schrijft, dat is je charme ook Han. Hartstikke goed. Dat zijn mensen die jou persoonlijk kennen natuurlijk. En nu naar jouw verhaal luisteren en daardoor jou weer een stukje beter leren kennen. Ja, wat zou een luisteraar of kijker Jou nu willen vragen, denk je?

Zijn er nog kluisraars die een vraag hebben, zeg maar, aan mij?

Nee, daarom stel ik die vraag aan jou.

Hugo.

Heb jij een vraag voor mij? Wat zou jij willen weten van mij?

Ja.

Jij bent naar buiten toe met van.

Doe wat je het liefst, wie ben je, wat wil je? En hoe bewaak jij voor jouzelf die work-life balance? Als ondernemer, je hebt een gezin, je hebt ook te maken gehad met Met de moeilijkheden in jouw familie afgelopen periode, grofweg twee jaar, dat ik mee heb gekregen. Hoe doe jij dat zelf?

Ja.

Er zijn twee zaken. Eén, wat mij heel erg helpt, is dat ik voor mezelf een soort van persoonlijke compass heb gecreëerd. En in dat persoonkompas staat wat ik echt belangrijk vind. En dan zoem ik echt uit op mijn totaliteit van leven. Dus dan beperk ik niet mijn werk, maar wat ik in mijn leven heel belangrijk vind. En dat persoonkompas, dat neem ik met mij mee. En dus als ik voor een keuze sta, kijk ik naar dat kompas. Misschien niet fysiek, maar het zit gewoon in mijn systeem. En ik kijk van, is de keuze die ik nu maak, is dat kloppend bij wat ik echt wil? Of is dat iets omdat ik mij uit een tekort iets wil gaan doen? Of omdat ik verwachtingen van anderen wil voordoen? Maar klopt het? Dus een kompas helpt zeg maar om kloppende keuzes te maken. En daar is het wel voor nodig om af en toe tijd voor te creëren om te reflecteren. En ik had vanochtend toevallig mijn kerstmeling de deur uit gedaan. En daar was altijd weer de uitnodiging om tijdens de feestdagen, om daar ook te reflecteren op hoe het afgelopen jaar gegaan is. Wat je belangrijk vond, wat je goed hebt gedaan, wat je nog meer van wil. Maar ook wat misschien wat te weinig aandacht heeft gekregen. En waar je misschien komend jaar of komende tijd meer aandacht aan wil geven. Voor mij was bijvoorbeeld de boodschap, omdat ik me met mijn gezondheid werd geconfronteerd, was van, mentaal ben ik volledig gezond, qua werk ben ik happy, het voelt bijna niet als werk, maar eigenlijk heb ik te weinig aandacht de afgelopen jaren besteed aan mijn fysieke gezondheid. Dus nu, sinds 1 november, toen ik weer kon lopen, loop ik elke avond met mijn vrouw, meteen combineren met quality time, en loop ik wandelingen.

Ja, heerlijk.

Om aan m'n schoonheid en aan m'n quality time te werken.

Om er een hoger cijfer aan te geven.

Ik heb op mijn website ook een work-life-scan staan. Daar zitten vragen in waarbij je cijfers kunt geven aan de verschillende elementen van je leven.

Ik pak hem er even bij aan. Kijk hier.

Rechtsboven zie je het dan.

Groeigroei.nl. Yes.

Oeivoorgroeigroei.nl hé.

Ja, je bent niet de enige.

Oeivongroei.nl. Ja, net werd ik ook al gecoördiceerd in de voorbereiding en nu gaat die weer mis. Ja, dus hier kunnen mensen over jou lezen wat je allemaal doet, maar daar heb je dus ook echt een work-life-scan.

Ja, dat is een work-life-scan waar je uitgenodigd wordt om aandacht te geven aan wat je echt belangrijk vindt. En te kijken wat zijn je energiegevers en wat zijn je energie-slurpers en hoe kan ik daar verandering aan brengen? Nou, daaronder staat nog een andere gratis werkgever, een werkgelukskin, die veel meer gericht is op het werk. Zo heb ik verschillende ingangen. Eigenlijk zijn het verschillende ingangen, maar eigenlijk komt het op hetzelfde neer. Is aandacht geven aan jezelf. En naar jezelf gaan van wat vind ik nu echt belangrijk.

Ik weet dat als ik het linkje in de chat gooi dat het niet op alle platforms aankomt. Dus als je die work-life scan wilt, ga dan gewoon eventjes naar oeivogroei.nl en dan dan vind je de work-life-scan aan de rechterkant. Komt er dan ook zo'n mooi tabelletje, grafiekje of dingetje uit?

Ja, zo'n spider, zo'n spinnenweb komt er zeg maar uit.

Ja, mooi.

En dat is natuurlijk een beginpunt. Uiteindelijk gaat het erom van de vragen eronder. Wat maakt het dat ik het hoog of laag scoor? En wat heb ik nodig om het een punt hoger te krijgen?

Ja, superleuk. Nou, ik doe eventjes ons allebei weer in beeld, maar dan weet ik dat als ik die PowerPoint of die website weg doe, dat jij ook even verdwijnt. Dus niet schrikken.

Oh nee, ik doe het nu goed. Blijkbaar deed ik steeds op verkeerde knop drukken. Zo, mijn work-life balance is gelijk weer omhoog. Super, oké. Nou, dus mensen, als je dit ziet, download hem gewoon eventjes. Ja. Ja, Colline, we zagen net ook een klein beeld ernaast. Oké, nou goed. Ik kijk anders wel eventjes in de opname hoe het eruit zag. Volgens mij was het allemaal goed. Als je een vraag hebt aan Han, stel hem nu, want we gaan richting de afronding van dit gesprek. Angelique die zegt, ik heb weer iets bijgeleerd. Zo ga je elke dag weer een stapje verder. Hartstikke mooi. Dus deel de snoot eventjes wat voor jou op dit moment jouw work-life balance is in de chat. Geef er eens, oh nee, dat moet jij natuurlijk eigenlijk vragen. Want die work-life balance is natuurlijk op verschillende gebieden in je leven, maar dat gaat voor nu een beetje te ver. Maar als je gewoon nu zou zeggen van, oké, work-life balance, welk cijfer geef ik eraan? Dan mag dat ook zeg maar het algemeen gemiddelde cijfer zijn wat je zo even benoemd.

En ik heb hierachter nog een aantal vragen neergezet, die je misschien mag meenemen, die je aan het denken zet om te kunnen reflecteren. Het Einde Jaars nodig uit om te reflecteren. En dat geldt voor iedereen, maar ook voor ondernemers die vaak de doelgroep is die hier kijken. Om echt na te gaan van, ja maar niet alleen van wat doe ik, wat voor diensten zet ik in de markt. Maar ook echt gewoon gaan kijken van, waarom doe ik wat ik doe? Wat wil ik daar eigenlijk de wereld in brengen? Zal ik die vijf vragen nog even indelen?

Ja, Marten die geeft een acht en ik doe jou even inzoomen. Huppakee! Net leesbaar.

Oké, ik zal het even ondertitelen. De eerste vraag is, wat vind ik nou echt belangrijk in werk en leven? Dat is eigenlijk de vraag waar we het net over hadden. Dus zowel in werk als in leven. Wat vind ik nu echt belangrijk? En de tweede vraag is dan, wat is de rode draad in mijn leven die mij nu nog belemmert om eigenlijk te doen wat ik echt wil? En vaak is er dus echt ergens een hobbel Een patroon, waar we het eerder over hadden. Bij mij was dat het verhaal van voldoende aan verwachtingen. Omdat ik dan pas gezien word. Dat was de rode draad en is ook deels nog altijd de rode draad. Ik zeg altijd tegen mijn cliënten, ik heb goed nieuws en slecht nieuws. Het slechte nieuws is, je thema blijft een levenslang thema. En het goede nieuws is, je wordt er steeds bewuster van. En je kunt er steeds eerder op anticiperen. En andere keuzes maken. De derde vraag is, Hoe zou ik dan zijn als je die draad weet door te knippen? Wat is dan mijn onderliggende kans? En dat noem ik dan in mijn termen, wat is je belonken perspectief? Wat het waard is om die rode draad, wat vaak nog wel je comfortzone is, om dat daar door te knippen en uit mijn comfortzone te stappen. En dan de vierde, en dat is denk ik wel de meest belangrijke vraag, van in welk inlet besluit heb ik dan te nemen? Bijvoorbeeld te zeggen van.

Ik mag mijn eigen keuzes maken. Of ik ben goed genoeg. Ik mag zichtbaar zijn. Dat zijn besluiten die... Ik zeg altijd, een besluit moet spannend zijn. Als het te makkelijk is, dan is het geen echt besluit, want dan had je het al lang gedaan, zeg maar. Dus het moet spannend voelen. En coachpartijken laten ze het ook uitspreken en mij aankijken. En dan zie je sommige mensen die kunnen het eigenlijk bijna niet uitspreken, zeg maar.

Maar door dat uitspreken ontstaat er al iets dat ze zich manifesteren, een commitment doen aan zichzelf.

Ik ervaar het ook zo, dat commitment, dat besluit nemen en dat uitspreken, dat is zo, niet het begin, maar het is zo het begin van het nieuwe gedrag, van de nieuwe resultaten daardoor ook. Ja, mooi.

En de vijfde vraag is het om het heel erg te manifesteren in actie in het hier en nu. Wat zijn dan de eerste acties die bij dat besluit horen? Toen ik het besluit nam van ik ga niet meer doen aan verwachtingen van anderen, maar ik kies voor mezelf wat ik wil doen, was mijn eerste actie bijvoorbeeld van ik ga naar Marlène Geven toe en vraag of ik een coach mag. Dat is een hele praktische actie.

Precies, ja, heel concreet.

Of als mensen zeggen van ik wil een nieuwe baan, dan zeggen ze ja, maar al die drempels, zekerheid, etcetera en alles, dan zeg ik van, nou ja, wat je kan doen als er een grote drempel is, je kan een lijstje maken van elementen die je belangrijk vindt in je eigen werk. En je kan eigenlijk geen excuus meer bedenken om dat niet te doen, zeg maar.

Ja, super. Heel helpend. Ik hoop dat je mee hebt geschreven als je nu kijkt en luistert. Marta die schrijft nog van ja, dat vond ik ook heel mooi om besluit te nemen om van volger naar leider te gaan. Dus dat is een besluit dat jij ooit is genomen hebt en dat ben je ook echt gaan doen. Getuige het feit dat we gisteren ook in de live uitzending samen jouw succesverhaal deelde. En ik weet wel, Han, jij hebt niet zoveel met het woord succes of succesroute, maar toch vraagt Diana naar Wat maakt nou dat jij succesvol bent? Wat is je superpower? Dat is misschien ook niet jouw woord. Kun je hier eens op ingaan, want dit is wel een hele interessante vraag.

Ja, dat is een heel interessante vraag.

Ik denk, en dat krijg ik soms terug, twee dingen. Eén is, ik ben blijkbaar in staat om een veilige omgeving te creëren. Waarin mensen alles durven tegen mij te zeggen, zeg maar. En ja, ik weet niet, dat is die superpower misschien. Ik weet niet hoe ik dat doe, maar mensen vertrouwen mij heel veel.

De tweede superpower, of mijn competentie denk ik misschien ook, of mijn talent is, dat ik snel naar de essentie kan gaan. Dus ik hoor veel, maar kan heel snel de droge draad, zeg maar, pakken. En op een liefdevolle manier dat spiegelen naar de persoon. Wat jij dan liefdogenloos noemt.

Ja, liefdogenloos.

Dus ik denk dat dat de kern is van mijn superpower. En dus mezelf blijven en ook mijn kwetsbaarheid laten zien. Dat merk ik vaak ook in teams. Ik begeleid ook teams. En de rol van de leidinggevende, van de teamleider, die is zo belangrijk dat hij het voorbeeldgedrag geeft, dat hij zichzelf ook laat zien. En zo moet ik mijn volgers ook voordoen van waar ik hun voor uit nodig, dat ik dat zelf ook doe.

En ik hoor dus eigenlijk niet iets in de trant van jezelf als expert neerzetten door te positioneren als ik ben de coach voor hooggevoelige vrouwen van boven de 55 of zoiets. Want dat maakt natuurlijk ook dat je je onderscheidt. Daar hoor ik je niet over. Het is meer dat je je inhoudelijk en als persoon onderscheidt. En misschien zegt Diana dan wel van ja, maar er zijn ook nog zoveel meer coaches die dat ook doen. Ja, en so be it. En dus jij trekt mensen aan en dat is goed.

Ja, en dat is ook wel wat in marketing zeggen ze altijd. Je moet een niche kiezen. Je moet heel specifiek doen. En eigenlijk zeg maar, ik weet wat de essentie is en ik kies soms ingangen voor die mensen wat bij hun aansluit, waar een uitdaging zit of een pijn zit, zeg maar. En ze herkennen zich daarin en dan uiteindelijk komen ze toch op die patronen en diepere lagen, zeg maar. Dus eigenlijk maakt het mij niet uit of ze mensen vanuit hun werk gericht komen, of van hun teams komen, of met een relatie-issue komen. Ik leer ze eigenlijk zichzelf beter kennen, zodat ze zelf niet de besluiten kunnen nemen.

Nou, je bent in ieder geval het levende bewijs van iemand die dus niet bewust een niche kiest en daarin zijn marketing helemaal op afstemt, maar gewoon lekker zichzelf is, doet wat hij zin in heeft en dus de coaches aantrekt die bij jou passen. Ik vind dat wel mooi om richting de afronding te gaan. Angelique, dankjewel dat jij er ook was en ook echt iets toevoegde aan deze uitzending. En jij zegt ook van als je jezelf blijft, dan trek je de juiste mensen aan.

Mooi Angelique.

Ja, dankjewel Han voor jouw verhaal.

Nou ja, ik vind het mooi om door jou geïnspireerd te raken als ervaren coach. En ook nog weer eens extra bewust naar die Work-Life Balance te kijken. En ik hoop dat je heel veel mensen nu en later in de opname nog mag inspireren met jouw verhaal. Doe de Work-Life-Balance, de Work-Life-Scan zou ik zeggen. Dankjewel.

Allemaal goede veestlagen, zou ik zeggen.

Dan ga ik nog even, want ik zie Diana nu net reageren. Superleuk. Als je het goed hebt gehoord, ben je superbewust van je eigen eigenheid. Je doet je niet anders voor.

Dat is mooi. En het is een uitdaging. Het heeft mij ook niet een keer, zoals we het gezegd hebben, dat je je eigenheid vindt, is ook een uitdaging. Dus ik nodig iedereen uit om zijn ontdekkingsreis of haar ontdekkingsreis te doen. Om aandacht aan jezelf te geven. Wat is jouw eigenheid? Iedereen heeft is een eigenheid.

Zo is het. Dankjewel Marta. Dank Angelique. Yes. En een Facebook user zoals dat heet. Ook graag gedaan. Nogmaals Han, dankjewel. Jij ook fijne dagen en tot in het nieuwe jaar.

Tot in het nieuwe jaar. Oké, tot zo. Doeg!