Hansje Kok, over zelfleiderschap na trauma

Ze is chronisch suicidaal. Het is eigenlijk een wonder dat ze hier nog zit. Hansie Kok, dankjewel. Je bent trauma-expert, ervaringsdeskundige. Je bent gaan ondernemen en we gaan het hebben over jouw reis door het leven en als ondernemer. Heel fijn dat je er bent.

Ja, superfijn om hier te zijn. Superleuk dat je de uitnodiging gaf.

Ja, weet je, je viel mij op in mijn klantengroep, leiders met een missie. En ik heb jou betiteld als leiders van de maand. Je krijgt geen medailles, geen bloemen, gewoon een extra podium, want je hebt een boodschap, je hebt een missie en die mag de wereld in. En ik denk dat het heel inspirerend is om te zien.

Als mensen het hebben over zichtbaar worden is spannend. van een schaal van 0 tot 10, dan zit jij ergens min 100 of iets dergelijks.

Ja, ik weet nog dat ik echt twee jaar geleden bij jou eigenlijk begon. En dat het feit dat er geluid bij kon of dat je je camera aan kon zetten, dat was echt gewoon uit den bozen. Want zichtbaar zijn, dat mensen je kunnen opmerken, dat mensen iets over je kunnen vinden, dat mensen... Nou, dat was zo gevaarlijk.

Ja, bij jouw naam stond Daan en je camera was altijd uit.

Ja.

We kunnen een lang verhaal heel kort maken. Want hier zit je, je bent zichtbaar. We zijn op Facebook, we zijn op LinkedIn, we zijn op YouTube. We zijn overal live. Mag ik een applaus voor Hansje? Gewoon om te bemoedigen dat ze dit voort mag zetten. En ik vroeg net aan jou, hoe gaat het met je? Hoe ben je vandaag? Ja, oké. Dat betekent dat ik vandaag nog niet de stemmen heb gehad om mezelf van kant te maken. Klopt. Je vroeg van, kun je daar iets bij voorstellen? Nou, ik kan me daar niks bij voorstellen. Maar kun je het uitleggen?

Ja, ik kan dat wel uitleggen. Ik heb gewoon een heel stel hele sterke rechters in mijn systeem zitten die mij veilig willen houden. en dat veilig willen houden doen zij door de veilige weg te kiezen die wat hun betreft de veilige weg is en dat is als ik er niet meer ben ben ik geen ballast voor mensen ben ik zoals mijn kernovertuiging is geen vergif in het leven van mensen dus in dat opzicht is het dus Vaak dat ik gedreven word naar de kant van, joh, zorg nou maar dat je daar niet meer bent. Dan zijn andere mensen om jou heen. Oké, dan gaat het beter met hun.

Ja, ik denk dat het nou de woorden niet gepast is, is niet correct, vind ik. Maar om nou helemaal uit te gaan diepen. Wat heb je allemaal meegemaakt in jouw leven? Jouw verhaal staat in dit boek in de schaduw van PTSS. en ik wilde het lezen vlak voordat ik op vakantie ging en ik vond het eigenlijk zo heftig dat ik het weg heb gelegd tot na mijn vakantie en ik heb het gelezen. Nou ja, dat is eigenlijk voor mij ook een reden dat ik zeg van nou laten we daar nu niet al te diep op ingaan, maar als je een tipje van de sluier zou geven voor mensen, hoe heeft jouw leven eruit gezien?

Ja, ik denk dat het al begon heel heftig bij mijn geboorte natuurlijk, want ik ben geadopteerd. Mijn moeder was onder narcose toen ze met een tang mij eigenlijk tevoorschijn toverde. Daarna heb ik mijn moeder natuurlijk nooit meer gezien. Dat brengt eigenlijk al een soort van stempel op je. Ik kwam toen terecht bij twee ouders en zonder met vingers te wijzen of in zeg maar te zeggen van joh ze hebben het heel fout gedaan of wat dan ook helemaal niet ze hebben alles gedaan wat in hun macht lag alleen dat was niet toereikend voor wat ik nodig had. En daardoor zijn er gewoon een heleboel dingen gebeurd waarvan je zegt, nou, die hebben mij echt wel getekend en ook wel beschadigd. Het gezin viel uit elkaar toen ik tien was.

En ja, het was een heel onrustig gezin, waardoor ook het huisplaatsing plaatsvond van mijn zusje.

En ja, doordat je eigenlijk in dat opzicht best wel een beetje alleen kon te staan. Ik zorgde vooral ook voor mezelf. Was ik eigenlijk een kandidaat waarop het voorhoofd staat van joh, maak misbruik van mij. Dat heeft dus ook plaatsgevonden op verschillende manieren. En uiteindelijk ben je zo van jezelf verwijderd. Je weet helemaal niet meer wie je bent. Je hebt geen idee meer. Of de dood kiezen of een soort van half leven. En ik heb keuzes daarin gemaakt om best wel heftige dingen aan te gaan. om te kijken of ik dan me beter zou gaan voelen. En dat heeft uiteindelijk toegeleid dat er nog alleen maar extra trauma is ontstaan. Maar het heeft me er wel iedere keer op een pad gezet waarin ik keuzes maakte om er wel te zijn, om door te zetten, om heel veel te leren van heel veel dingen. Want dat slaat niet uit.

In gevraagd worden, tien stappen, Stap 2 is, vertel je verhaal. En mensen die veel mee hebben gemaakt, die vinden het vaak lastig om dat verhaal te vertellen.

Jij bent uiteindelijk dus ook op weg naar de status van gevraagd worden. Kun je eens beschrijven, waar sta je in dat proces? Dus je stond ergens zeg maar nou daar en nu Ik word er gewoon wazig van. En nu klim je als het ware uit dat dal en kom je steeds dichterbij waar je naartoe wilt. Kun je dat proces beschrijven?

Het proces is eerst dat je er niet over wilt praten, omdat je bang bent anderen te beschadigen. Totdat je tot de realisatie komt van joh, maar het is mijn verhaal, dus ik heb een bepaald recht om dat te vertellen.

Was er een moment dat je dat realiseerde?

Ja, en dat was eigenlijk heel recent. Ik was bij een voorstelling, dat heette Verborgen Lidtekens en dat ging over seksueel geweld. En de actrices die dat vertelden, een paar daarvan, vertelden ook hun eigen verhaal.

En er was een iemand die opstond in het publiek, we hadden een kironé daarna, en die vertelde van, mam, ik ben zo trots op u dat u ons verhaal vertelt, dat u er naar buiten mee komt, dat u dit de wereld inbrengt en dat u mensen daar hiermee helpt. En ik ben zo trots op u. En mijn gedachte was toen, ja, maar dat is eigenlijk wat ik ook doe. En ik wil ook dat mijn kinderen trots zijn op wie zij zijn. En dat kan alleen maar als ik trots ben op wie ik ben. Ja.

Dus ook dat verhaal naar buiten brengen.

Hoe groot, hoe oud zijn je kinderen nu? In hoeverre kunnen ze dingen beseffen?

Nou, ze kunnen heel veel beseffen, want mijn oudste zoon is natuurlijk al 19 en dan heb ik een zoon van 17 of bijna 17 en een dochter van 14. Dus die beseffen zich heel goed waar mama mee bezig is en die weten ook waar ik mee bezig ben. De oudste twee hebben ook het verhaal gelezen. Dus dat is best wel heftig. Ik weet nog dat ik dat op een gegeven moment ging presenteren. Ze zei van, joh, het komt dus uit. Wil je het lezen? En dat ze alle twee volmondig ja zeiden. En dat ik dacht, ik moest echt slikken. En dat je dan dat overgeeft en dat verhaal deelt. De middelste zei echt, mam, ik ben echt trots dat je er nog bent.

Ja, ik wilde net naar de reactie vragen, maar je geeft het eigenlijk al. Wauw.

Ja.

Dat raakt mij ook. Want zonder jou waren ze er niet eens geweest.

Nee.

En nu op latere of tenminste latere opleeftijd dat ze het kunnen beseffen, snappen ze van waar je doorheen gegaan bent en dat je dus ook dit als boodschap de wereld in wil brengen. Of tenminste niet per se de boodschap de wereld inbrengen, maar dat je er ook andere mensen mee wil gaan inspireren.

Ja, ik ben in welk zin best wel een barricade iemand. Want ik vind eigenlijk toch best wel heel streng dat mensen hun eigen traumas moeten aanpakken. Want als wij het niet doen, dan zitten onze kinderen ermee opgescheept. Ik had ook daar in echt een moment dat ik ook keek naar mijn dochter. Ik ben zelf verkracht op mijn zestiende. En ik keek op een gegeven moment naar haar en toen dacht ik... Als ik daar niks mee doe, dan is zij de volgende. En ik dacht echt op dat moment het moet bij mij stoppen. En zo is hashtag het stoppen bij mij ontstaan.

Die hadden we voorbereid. Kijk eens. Nee! Dit is jouw hashtag. Ik vind hem prachtig. Ja. Bij mij. En dus je neemt eigenlijk verantwoordelijkheid voor dingen die je overkomen zijn en zeg van hier stopt het en het wordt niet doorgegeven naar de volgende generatie.

Wow. Ja.

Mooi. En daarin mag je heel veel mensen gaan inspireren, want ik denk... Ja, platgezegd, jij bent niet de enige. Er zijn veel meer mensen met de dingen die jij meegemaakt hebt, of andere dingen. En dat mag bij hen ook gaan stoppen.

Zeker. Ja.

Wauw. Als ik nou nog even terug ga naar het proces, dus je had stap 1, je had stap 2. Stap 2 was die realisatie. Wat is je volgende stap?

Mijn volgende stap is dat ik iedere keer eigenlijk weer gewoon kom opdagen. Dus dat je gewoon smorgens opstaat en zegt van vandaag kan ik het weer brengen. Vandaag kan ik weer iets doen wat impact heeft. En dat kan in mijn geval soms alleen maar zijn dat ik de was op orde maak, want ik heb niet altijd goede dagen. Maar dat kan wel impactvol zijn, omdat iedereen in ieder geval dan weer schoon en was heeft. En op andere dagen neem ik podcasts op of schrijf ik nieuwsbrieven. Dus dan doe ik het op die manier.

Of ben je heel waardevol in Leiders met een Missie, dus niet voor niks Leider van de Maand. Ook daarin draag je een heel mooi steentje bij. Jij was mij al heel snel opgevallen in.

Ja, dat als mensen een sparringspartner nodig hadden, dat jij dat op een hele integere manier deed en ook op een scherpe manier, dat je het gedrag kon benoemen, de juiste vragen kon stellen en op die manier mensen eigenlijk belangeloos in onze club, zeg maar, helpen. En dat maakte dat ik zoiets had van ja, wauw, mooi, veiligheid is heel erg belangrijk voor jou en dus dat straal je ook helemaal uit. Dat was toen al, ik denk het is echt meer dan een jaar geleden, had ik al het idee van ik zou je wel als vertrouwenspersoon binnen de groep willen vragen en dat is dan recent ook gebeurd en daar heb je ja op gezegd. Dus ja, ik denk dat als je stap drie benoemd als van elke dag opkomen dagen dan mag iedereen dat voor zichzelf invullen dat kan dus zijn opstaan is genoeg opstaan en de was doen is genoeg maar als je een stapje verder zou willen gaan jij en andere mensen dan kun je het al doortrekken naar iets bijdragen voor andere mensen als ondernemer.

Wat draag je al bij op goede dagen?

Als ondernemer denk ik dat ik...

Bereikbaar ben sowieso voor mensen die vastlopen binnen trauma.

Ik ben ook wel denk ik een iemand die vrij makkelijk kan vertalen wat gebeurt er nou in ons systeem. Mensen vinden het ook heel fijn om te horen dat heel veel dingen gewoon systemisch gezien een bepaalde chronologische volgorde hebben waar ze last van hebben. En die uitleg krijgen we eigenlijk niet binnen de gebaande paden. Dus ik ben heel blij dat ik heel vaak een vertaalmachine ben. Dat ik de kennis die ik heb opgedaan makkelijk kan omzetten, zodat mensen dingen beter begrijpen. Een heel goed voorbeeld daarin is dat mensen als ze een trauma te maken hebben heel passief zijn. En dan gaan ze zich bestempelen als lui of ik kan ook nooit iets en ik kom er niet uit. En systemisch gezien is er gewoon een zenuwstelsel dat eigenlijk in een soort van lockdown gaat. Dus die kan het niet meer aan. En dan kun je er dus ook niet zomaar uitkomen. Dat zijn hele kleine stapjes. En hoe fijn is het als je dan ook weet dat het een oer-imprint is dat het gewoon gebeurt. En dat je dan al niet meer hoeft te vechten ertegen. Want dan is het dus niet iets wat jij in je hoofd doet. Het is iets wat er in je lijf gebeurt. En die vertaalslagen denk ik dat heel veel doen bij mensen. En waardoor ze een stuk makkelijker met zichzelf kunnen omgaan. Beter naar zichzelf kunnen kijken. En daardoor ook de trauma's die dus gebeurd zijn, makkelijker nog weer kunnen vertellen of daar iets mee aan iets kunnen doen. Omdat gewoon die lichamelijke dingen die er dus dan zijn, al benoemd zijn.

Ik wilde je onderbreken en vragen om een voorbeeld, maar jij voelde het al aan. Dat vind ik ook zo mooi bij jou. Je voelt dingen gewoon heel feilloos aan, eigenlijk is mijn ervaring. Ik zou me zo... Wetende ook dat je ervaringsdeskundige bent en dat je door dat hele proces heen gegaan bent en dat je ook, als je ergens iets wilt leren, dat je er ook echt helemaal induikt en er echt voor gaat en dat je gewoon bomvol met ervaring en kennis zit. Ik ga even checken in de chat.

Sianne, dank je wel. Het is zo goed dat je hierover een live houdt. Vooral in de tijd waarin we nu leven is het nog belangrijker. Zeker weten. Dank je wel.

Dank je wel.

Onze Frank, wat prachtig dat je dit deelt op jouw manier met Hugo. Wat krachtig en wat mooi. Het stopt bij mij. Hé, moeten we eventjes vertellen waar je Frank van kent, wat je met Frank doet?

Ja, graag! Dat vind ik zeker leuk om te doen. Ik ken Frank vanuit een opleiding die we hebben gedaan, de Master familie- en organisatieopstellingen. Wij zijn beide in geslaagd en we zijn elkaar spanningspartners geworden, groeibuddies om het zo te zeggen. En inmiddels hebben we ook wel samenwerkingen op een aantal punten. En één daarvan is dat wij samen een podcast aan het opnemen zijn. Die gaat de lucht in, als het goed is, volgende week. En dat heet Brijngein.

De podcast Brijngein. Nu nog niet live, maar je kan natuurlijk al wel vast op jouw website kijken. Gewoon om alvast aan te melden of alvast iets dergelijks contact met jou te leggen, denk ik.

Als je contact met mij legt, dan kan ik je op de hoogte houden.

Je hebt daar bijvoorbeeld gratis boekentips over trauma. Dan meld je je aan en dan krijg je vanzelf wel een berichtje over dat de podcast live staat. Supermooi. Even kijken wat er nog meer stond.

Ja, fantastische hashtag Alexandra. Zeker weten. Jan vindt het ook. Topper. Mooi. Inzicht. Elke dag opkomen dagen. Sowieso voor mezelf en voor anderen. Dus als je ondernemer bent en zegt van nou ik ben Ik heb niet die dingen meegemaakt, maar ik vind zichtbaarheid wel lastig. Er kan ook zeg maar een licht trauma onder liggen, zeg maar. En daar weet jij weer alles van. Misschien kunnen we daar verder op ingaan straks. Maar elke dag opkomen dagen. Ik vind het een super mooie tip. En in welke vorm dan ook. Ik merk altijd in al die jaren dat ik dus al iets online doe. Dus met periodes gaat het dan bij mij zo wat meer en wat minder. En dan zodra je weer meer opkomt dagen, dan gaat er ook weer meer gebeuren. Zou je eens wat meer kunnen benoemen over wat maakt nou dat mensen zichtbaarheid zo lastig vinden? Nou mensen in het algemeen niet natuurlijk, maar dat er veel mensen zijn die dat stukje dus lastig vinden.

Ja, ik denk dat dat heel erg te maken heeft met welke kernovertuiging je hebt. Dus ik denk dat dat belangrijk is om voor jezelf uit te zoeken, want dan kun je er iets mee.

Wat is dan een onhandige kernovertuiging bijvoorbeeld?

Ik ben niks waard.

Bottom line, ik ben niks waard.

Of ik doe er niet toe. Sommigen hebben ook geweld meegemaakt. Als je zichtbaar werd, dan kon je geslagen worden of je kreeg nare woorden naar je toe gegooid. Ik bedoel, dan heb je willen duiken, dus dan is zichtbaarheid gekoppeld aan doodsangst.

Dus ja, er zijn verschillende manieren om angstig te zijn voor zichtbaarheid. Ik heb wel het volgende ontdekt bij mezelf, dat als ik het doel van mijn zichtbaarheid groter maak dan mijn angst, dan heb ik de mogelijkheid om het een soort van, het is niet over schreeuwen, maar er meer mee te zijn. Dus ik zit hier ook niet angstvrij. Dat moet niet.

Hoe doe je dat? Het doel, en ik zeg wel eens maar, je missie is groter dan je angst. Hij zegt het gewoon heel simpel, je doel groter maken dan, maar hoe doe je dat dan?

Ja, eigenlijk gewoon invoelen. Wat levert het op als ik welzichtbaar ben? Voor wie doe ik het? Nou, in dit geval doe ik het om een boodschap te vertellen. Op dit moment wil ik zeker mensen bereiken om aan zichzelf te gaan werken, zodat ze hun kinderen niet meer belasten. Op dit moment vind ik het superleuk om te vertellen over trauma. en wat je daarmee kan. Ik vind het heel gaaf dat ik kan mededelen dat we een podcast opnemen. Dus al die dingen zorgen ervoor dat er bij mij iets ontstaat wat krachtig is, wat mij drijft en dan ook echt gewoon zegt van joh, doe dat nou maar. En dan zijn de andere stemmen ook ietsje stiller.

Ja, afgelopen december was jij elke dag live op LinkedIn aan het podcast. Kun je ons eens meenemen naar, want dat was eigenlijk misschien wel jouw eerste zichtbaar worden. Hoe heb je dat gecreëerd? Kun je iets over vertellen?

Ja.

Ik doe dat altijd met Thorsten Bakker. Dat is ook een groep die in jouw groep zit.

Hier, onze Thorsten, daar is hij!

Ja, echt! En al dit jaar daarvoor hadden we een ludieke actie en toen dachten we dit jaar dat moeten we gewoon anders doen. Nou ja, af december. En dan krijgen we altijd zoiets over ons van op welke manier kunnen we onszelf uitdagen. om mensen zeg maar op een juiste manier eigenlijk te beëgenen. Wat wij alle twee heel belangrijk vinden en ik denk dat dat een van mijn pijlers er ook is, is zet mensen op een goede manier neer. Weet je wel, haal het beste uit mensen naar boven, elkaar naar beneden brengen, dat kan zo makkelijk, maar elkaar eigenlijk een stukje upliften, het mooie naar boven halen en dat wil niet zeggen dat je de moeilijke dingen niet benoemt. Maar dat hoeft niet een soort van strafmiddel te worden. En wij hadden zoiets van, als wij voor de groep waar wij natuurlijk in zitten, jouw groep, kunnen zorgen dat we iets kunnen doen om te betekenen dat mensen in een goed daglicht komen, dat ze... Ja, hoe gaan we dat dan doen? En ik zeg, nou, er is een nieuwe functie in LinkedIn. Dat heet Audio Live. En wat denk je ervan? Wel, Thorsten natuurlijk zei... Ik dacht van, nou ja, we kunnen dat toch wel. En dan zeg je ja, en dan weet je eigenlijk niet waar je ja tegen zegt. En dan duik je erin. En dan kom je eigenlijk ook bij het volgende altijd uit. Wat is dan je karakter? Want het karakter dat zowel Thorsten als ik hebben is, we hebben aangezegd. Dus we willen alles brengen om ook B te creëren. En in ijs en wederdienende zijn wij aanwezig, want daar hebben we ja tegen gezegd. En dat denk ik wel echt een karaktertrek die je nodig hebt om dingen tot een eind te brengen.

Wat als je dat niet hebt?

Als je die karaktertrek niet hebt, dan hoop ik dat je een andere manier in jou vindt die daar, zeg maar, groot in is. Dat kan zijn dat je heel veel plezier in dingen hebt. En dat je dus dat plezier zo groot maakt dat je eigenlijk altijd op wilt dagen. Of dat je misschien wel een missie hebt dat je dat je het echt voor anderen doet, dat de bezieling daarin ligt en dat je daardoor op komt dagen. Dus ik denk dat het ook een samenspel is.

Ergens een reden zien te vinden, ergens haal je het vandaan. Ik zie dan toch weer ook jou in die zaal zitten en die mensen op het podium, dat jij die realisatie hebt van wow, ik moet dat verhaal gaan vertellen. Dus dan komt er een drive naar boven en dan ga je die stappen zetten.

En zolang je dat dus niet doet, ga op zoek naar die drive. Ga op zoek naar die... Waarom ga ik dit doen? Ja, mooi. Even kijken wat er gezegd wordt. Wat geef je een mooie, duidelijke uitleg. Dat was al een stukje terug, maar dat ben je blijven doen. Prachtig mens, prachtige vrouw. Ben je, Hansje, een Facebook user? En wat heb jij de wereld iets moois te brengen. Zeker. En we zeggen dit nu tegen jou, Hansje, maar ik denk iedereen die dit nu schrijft, dat die waarschijnlijk ook iets moois te brengen heeft, want anders zou je het niet zien in Hansje. Agnes, dank je wel.

En nog een Facebook user, denk ik. Als je vragen hebt aan Hansje, stel ze gerust, want dat is juist het leuke van live op verschillende platforms. Je kunt dus de interactie met ons aangaan, dat is juist zo mooi. Waar gaat het naartoe, Hansje?

Ik hoop dat het.

Het gaat richting...

Ik vind het een moeilijke vraag. Ik merk ook dat, en ik ga nu vertellen, want dit is dus een trauma dingetje dat dus in je hoofd gebeurd is, dat alles weggemaakt wordt. Ik dissociëer, dus ik ga eruit. En dan wordt het echt blanco in mijn hoofd. Dus de hele vraag is verdwenen. En dan zit ik een beetje voor me uit te staren, zo van, oh ja, ik was ergens met mijn benen, ik weet niet meer wat.

Nou, zwaai even naar me, dan ben je in de weer.

Waar gaat het naartoe vandaag?

Vandaag ga ik bezig met het editen van de podcast.

Wie was voor podcast?

Brian Gijn.

De Brian podcast. Heel goed.

Ik kan ook wel iets uitleggen over waarom het voor mij zo moeilijk is om te kijken waar het naartoe gaat en dat heeft te maken met trauma. Trauma en PTSS zorgen dat je georiënteerd bent op het verleden en dat de toekomst is eigenlijk geheel onbelangrijk. Die wordt ook weggemaakt, want in je overleving heb je helemaal geen toekomst nodig.

Dus op het moment dat ik aan de toekomst denk, gebeurt er gewoon dat alles op zwart gaat. En is het gewoon ongelooflijk moeilijk om daarin te tappen. Ik hoop, ik heb wel een aantal dingen gepland dit jaar, dat ik daar aan toekom. En dat is dat ik in mei toch best wel een grote actie wil gaan starten, want dat is de Mental Health Awareness Month. En in dat kader wil ik daadwerkelijk echt wel psychische kwetsbaarheid in Nederland nog weer verder op de kaart brengen. En ik hoop in november, onder andere samen met Frank, een event te organiseren van een aantal dagen achter elkaar, waarin wij echt mensen gaan begeleiden, de diepte in mijn trauma.

En is een persoon als Frank ook voor jou, zeg maar, een houvast om het hopen een beetje los te kunnen laten en te gaan weten dat het gaat gebeuren?

Ja, ik denk dat het heel belangrijk is dat je mensen om je heen verzamelt. En er zijn er hier een aantal voorbijgekomen, ook onder andere Mieke zag ik staan, die je eigenlijk veilig houden, zo noem ik dat eigenlijk, doordat je je kunt afstemmen met elkaar, dat je kunt synchroniseren, dat je gedragen wordt een stukje. En het allermooiste van deze mensen is dat ze mij willen ontmoeten in mijn meest lelijke delen. Dus zij zijn niet bang voor een keer vuur vanuit mij of een keer een afwijzing omdat ik het niet aan kan in verbinding te zijn. En ik denk dat als je dat soort groeimensen om je heen hebt, dat je echt wel een bodem hebt om door te gaan. En ja, Frank is daar één van, maar Torsten is daar één van, Mieke is daar één van, en zo heb ik er nog een paar.

Heel fijn, mooi.

Om mee te groeien.

Ik denk dat, even kijken hoor, dat we dit even in beeld moeten brengen. Ik heb het nog niet gelezen, maar laten we daar even tijd voor nemen. Hans is niet alleen de ervaringsdeskundige, maar ook zo intelligent en welbespraakt. Dat hebben we gemerkt. met hoge emotionele en sociale intelligentie en haar eigen ding doet om de wereld te verbeteren. Ze is er goed in.

Ja, wat je zegt met een groep mensen op gaan trekken waarvan je weet van zij zijn steun, ze helpen me. Dat is o zo belangrijk. Dus eigenlijk waar je nu hoopt dat er in mei en in november iets gaat gebeuren. mogen wij als kijker en luisteraar al weten dat het gaat gebeuren. Supermooi. Is er nog iets wat wij als kijker of luisteraar kunnen doen om je te helpen?

Ja, als je denkt van joh, ik voel me geroepen om bij jou langs te komen en ik vind het fantastisch leuk om een keer met jou te sparren over wat ik voor je kan betekenen. Ik sta er altijd voor open.

Yes, gewoon even googlen, Hans Jokok, de website natrauma.nl. Dat was niet per se ons doel om nou met deze uitzending promotie te maken. Jij doet eigenlijk ook al het werk nog, ik noem het maar eventjes gratis, maar als we het dan hebben over waar gaat het naartoe, dan zou je ook wel ervoor betaald willen worden, ergens morgen of overmorgen.

Jij vertelt altijd zo leuk van de mollypingetjes.

Ja, even kijken of ik er eentje heb hoor, want de telefoon staat bestil. Oh nee, jammer. En dan heb ik gelijk een slechte dag.

Dat hoop ik niet toch?

Nee hoor, dat valt wel mee. Maar je gaat er wel een soort van aan wennen aan die dopamine shot, maar vertel wat je wilde vertellen.

Oh, nou ja, weet je, die Molly-pingetjes waar jij het dan over hebt, dat is misschien toch wel echt een droom in mijn toekomst.

Ja, want wat zou dat betekenen?

Dat zou meer zelfstandigheid betekenen.

En ik denk ook uiteindelijk wel een waarde upgrade van mezelf. Op dit moment is nog best wel overheersend dat ik waardeloos ben. Dus ik denk dat het daar ook in gaat bijdragen. Dus dat zou heel fijn zijn.

Als je waardeloosheid op schaal van 0 tot 100 nu zou benoemen?

Zit ik denk ik op een 3.

Op een 3? Nou, dan laten we het even...

In zeg maar, als je waardevol hoog hebt en waardevloos zeg maar beneden. In die schaal.

Ja.

Dus denk ik een 3.

Dan gaan we kijken of dit een klein beetje helpt.

Gaan we allemaal omhoog. En Kobie?

Ja, hier heb je het, de herkenbaarheid. Oftewel, jouw verhaal en zonder in alle details te treden, er is herkenning en dat maakt dat het inspireert en dat mensen graag naar je luisteren en misschien wel door je geholpen willen worden of in ieder geval een stapje verder komen.

Ja.

En ook Torsten die bedoemt het nog een keer.

Ja.

Ja, in dat opzicht kan ik daar ook nog wel even op ingaan, want ik ben niet een zalvende coach. Op geen enkele manier. Ik ga de confrontatie aan met alles in het systeem wat er is.

Want jij weet?

Dat dat uiteindelijk de weg is. En ik hoop dat ik dat dan toch nog wel met een bepaalde mate van liefdevolheid doe.

Ja, en laten we dan van die drie een honderd en drie maken, Hansje. Ik vond het heel fijn om je hier in de uitzending te hebben Hansje. Ik denk dat we nog uren verder zouden kunnen kletsen. Maar misschien is het ook gewoon goed om het af te ronden en dat mensen weer verder kunnen gaan hun ding te doen om van deze dag een hele mooie dag te maken. En dat jij je podcast kan gaan editen. Dat we daarna uit mogen kijken dat die volgende week uit gaat komen samen met Frank.

En wie weet waar het allemaal naartoe gaat.

Ja, geen idee. Ik denk dat jij voorlopig daar nog getuige van zal zijn.

Ik hoop het. Ik weet het.

Ja, en dan dank ik je onwijs voor dit gesprek. En de vertrouwen en de rust.

Ja, graag gedaan. Ik gun je een heel groot podium. En ook dat weet ik dat het gaat gebeuren, Hansje.

Dankjewel.

Is er nog iets wat we niet benoemd hebben?

Naar.

Mijn idee niet.

Oké, dan ga ik eventjes... Judith, fijn dat je er was en dat je het een mooi gesprek vond. Torsten, dank je wel. Goed dat je er was en goed dat je zo tot steun bent. Loretta.

Graag gedaan. Namens Hansje denk ik ook dat ik spreek.

Dank je wel.

Fijn dat je er was.

Nou, wij zien elkaar voorlopig nog eventjes.

Zeker.

Iedereen die gekeken heeft, heel fijn als je bijvoorbeeld ook nog eventjes achteraf kan dat ook nog even laat weten wat voor jou maakte dat het inspirerend was en dat je misschien wel een stap gaat zetten. Laat gerust ook weten wat je eruit haalt en wat je ermee gaat doen. Want grote en kleine trauma's kan je allemaal tegenhouden om zichtbaar te zijn en om verder te komen. En dat is helemaal niet nodig.

In mijn beleving bestaat er niet zoiets als een groot of een klein trauma het is een het is iets dat gebeurd is en dat nog een belemmering geeft op bepaalde gebieden in je leven en het heeft een oorsprong en die oorsprong kan in de oog van anderen een hele heftige ervaring zijn maar het feit dat een vader of een moeder even uit verbinding ging of wat dan ook kan al zo'n enorm schade aanbrengen en dan denk je achter als je daar als persoon naar kijken van, nou doe niet zo moeilijk. Maar dat kan al zo'n impact hebben dat ik nooit over kleine of grote trauma's praat.

Dan is dat in ieder geval één van de dingen die ik meeneem. Er zijn geen grote of kleine trauma's. Dankjewel Hansje. Torsten die neemt mee elke dag opkomen dagen en doorzetten. Yes, hartstikke goed Torsten. Mensen, als je nog iets meeneemt, laat het Hansje weten. Super fijn, dan weten we ook van dit gesprek heeft ook echt een verschil gemaakt in jouw leven. En dan heb ik gewoon moeite om het af te ronden, maar laten we het maar gewoon doen. Laten we maar gewoon zeggen fijne dag en maak er iets moois van.