4 Dec 2025 · 5 min
Hugo Bakker narrates a personal dream about running a 1000m race and uses it as a metaphor for life: he initially feels disappointed by the missing finish line, then recalls the lesson "de reis is het doel" (the journey is the goal). He links the dream to an anecdote by Erik Smithuis about walking the Santiago de Compostela and closes with an encouragement to pursue dreams, keep going despite setbacks, and enjoy the journey.
Chapters
Een duidelijke boodschap uit mijn onderbewuste. En waar komt dat dan vandaan? Dromen. Ik ben net wakker geworden en ik dacht dit is echt bizar. Dit is ongelooflijk mooi ook. Dit moet ik met je delen. Want als ik die vragen elke dag stel van wat zou ik vandaag doen als ik wist dat ik nog maar één jaar te leven zou hebben? Dan moet ik ook naar mijn dromen luisteren, want weet je, Ik vind dromen fascinerend. Wat je droomt heeft een betekenis. En de betekenis kun je natuurlijk overal zelf aangeven. Maar dit was sowieso mooi. Wat is de droom? Ik droom dat ik bezig ben met een hardloopwedstrijd. 1000 meter. En het doel is om binnen 3 minuten 25 te lopen. Want dat liep ik toen ik 11 jaar was. Dat was een clubrecord toen. 3 minuut 25. En ergens in 2010, dus toen was ik acht jaar geleden 39 jaar oud. Oh ja, ik weet het nog. Toen wist ik ik word bijna veertig of ik word veertig. En oh jee, als ik nu nog maar.
Gezond blijf en al wat balen dat ik nooit meer een persoonlijk record zou kunnen springen of lopen. En op dat moment dacht ik, oké, maar er is één record wat ik misschien nog wel zou kunnen halen. Dat is die 1000 meter lopen, want ik heb dat daarna nooit meer gedaan. En ik heb zeven jaar lang getraind en elke keer blessures en getraind en weer blessures. En toen kwam ik op een gegeven moment tot 3 minuut 37 en dan was ik echt helemaal kapot. En het lukte me niet, het lukte me niet. Tot vorig jaar ik gezegd heb van oké, ik stop met dit doel. Ik laat dit doel vallen. Nou, wat gebeurt er in die droom vannacht, vanochtend? Ik start achter een vriendin van mijn dochter. En ik zal straks zeggen wat ik denk dat dat betekent. Na één rondje ga ik haar voorbij. Na twee rondjes, en duizend meter was altijd drie rondjes en honderd meter op de atletiekbaan waar ik groot gebracht ben. Na twee rondjes loopt er iemand soort van in de weg en ik heb een balletje in mijn hand en ik gooi dat balletje naar ze toe om ze te waarschuwen dat ze in de weg lopen. Geen idee wat dat betekent. En na het derde rondje loop ik nog een stukje door en op een gegeven moment merk ik van, er is geen finishlijn. Dus ik kom aan bij de kantine op een gegeven moment. Ik ga naar binnen. Ik heb het gevoel dat ik mijn record heb gelopen, maar ik weet het niet, want er is geen finish line. En zo word ik wakker. Een soort van toch half teleurgesteld, tot ik op een gegeven moment besef van... Hé, maar dit is exact wat Erik Smithuis vorige week tegen mij zei. Ik weet niet of je ook bekend bent met de Expertpodcast. Ik interview experts en dan vraag ik naar hun succesmethodes, hun geheimen, hoe ze marketing doen. En Erik die zegt aan het eind van het gesprek, hij is trouwens de oprichter van ICM, 240 trainers huren zij in, drie keer beste opleider van Nederland, drie keer in de top drie van beste werkgever, dus daar zat nogal iemand. Hij zei, weet je, dit wil ik ook nog delen met de Luifstra's. Een paar jaar geleden liep ik Santiago de Compostela, zes of acht weken wandelen. Beetje een spirituele tocht. En hij zegt, ik kom op een gegeven moment aan, bij het eindpunt. En toen dacht hij, hé, nu is het voorbij. Dit is waar ik jaren naar uitgekeken heb om te doen. En nu is het klaar. Hij zegt, de reis is het doel.
En dus dat ik die finish nergens zag en daar even teleurgesteld over was. Hugo, luister haar. De reis is het doel. En dat betekent voor mij, als ik dit vertaal vanuit mijn onderbewuste, dat ik mag genieten. En dat doe ik ook wel hoor, maar teleurgesteld als het doel niet bereikt is. Nee, genieten van de reis. Dat is het doel. En dat vond ik eigenlijk zo'n mooie boodschap vanuit mijn onderbewuste, dat ik zoiets had van dat moet ik met je delen. En dat meisje wat voorop liep.
Een vriendin van mijn dochter zit bij haar in de klas, die heet Dorothea. Door zit het woordje door in, dus ik moet doorgaan. Ook bij tegenvallers, bij teleurstellingen. Jij moet ook doorgaan als het niet lukt, als het niet goed gaat.
Laten we met z'n allen gaan doen waar we voor gemaakt zijn. Onze dromen in vervulling brengen door het gewoon te gaan doen. Door op een reis te gaan en daar ongelooflijk van te genieten. Ik wens je een fijne dag.