Missie gedreven ondernemen

Ja, we zijn live.

Ja.

Goeiemorgen.

Vandaag hebben we echt een hele speciale gast en die heb ik uitgenodigd.

Ook al omdat ze zeiden van, hé.

Hugo, we zouden toch samen een keer.

Met je live gaan.

Dat is iemand die echt heel erg, ja, ik noem het missie gedreven is. Ze heeft een prachtige missie. En wat precies voor missie horen we straks wel, maar het heeft haar ook echt veel gebracht. Bovendien, ja, ze vertelde net al, al de mooiste gesprekken gebeuren meestal voor aanvang.

Ik hoop dat we dat nog een beetje terug kunnen halen.

Ze vertelde over haar tijd in Amerika. Ze is ook de mooiste meisje van de klas geweest. Kortom, het is een hele bijzondere gast die ik vandaag heb. Maar wacht nog heel eventjes, we gaan zo starten hoor.

Ja, Esther Groenewegen.

Goedemorgen.

Hallo.

Super dat je er bent. Nou, vertel eerst maar eens in het kort, zeg maar, wat is nou die missie die jou zo drijft? Dat mensen een klein beetje kunnen plaatsen.

Wie ben je? Wat doe je?

Ja, nou, ik ben dus Esther Groenewegen en het is mijn missie om hechtingsproblemen beter bekend te maken, zodat er meer bewustzijn, begrip en vooral ook juiste informatie komt bij getraumatiseerde kinderen en hun ouders.

Dat is nogal een missie, hè?

Ja, natuurlijk. En jij bent één van die ouders, natuurlijk.

Ja, natuurlijk. Ik ben zelf ouder van een dochter met een relatieve hechtingstoornis. Dus ik weet ook uit eigen ervaring hoe dat is als je in een wereld leeft waarin deze diagnose echt totaal niet bekend is. Dus die eenzaamheid en die onmacht en al het verdriet van al die jaren heb ik eigenlijk getransformeerd naar een missie. En voordat je het weet heb je dan een bedrijf.

En zo ben ik jou in 2014, denk ik, bij Over Circles tegengekomen. Maar zo kennen heel veel mensen jou. Want Hansje Kok bijvoorbeeld. Ik weet eigenlijk niet zeker of jij haar kent. Die heeft op een gegeven moment getrouwd. Stuur Esther ook een keer als gast in deze show. Dus ja, dat is heel mooi. Hé, Bart is er weer.

Goedemorgen.

Pieter is er weer.

Yes.

Goedemorgen allemaal.

Ja, goedemorgen.

En een Facebook-user.

Ik weet niet wie dat is, maar.

Zeg maar even je naam erbij.

Dat is Tito ook nog.

Ja, klopt. Dat werkt met die Facebook-groepen zo, als.

Je geen toestemming geeft.

Nou ben ik natuurlijk heel erg geneigd om over die kinderen en over die missie te vragen, maar dat is niet per se deze show natuurlijk. Dat is niet per se waarom mensen kijken naar deze show. Maar wat wel echt heel erg interessant is, vind ik zelf, is dat jij zoveel meer echt missie gedreven bent dan dan ik bijvoorbeeld. Als ik het heel plat zou zeggen, kijk mijn missie is gewoon om zoveel mogelijk mensen te inspireren en daarom leid ik online trainers op om zoveel mogelijk mensen te bereiken en heb ik indirect heel veel impact. Maar voor jou is het anders, veel mooier en concreter vind ik het dan eigenlijk.

Ja, dus wat is de missie die mij zo draait? Ja, dat is dan wel begonnen vanuit een persoonlijke ervaring natuurlijk en vooral ook die die heftige gevoelens die daarbij horen. Maar ook op een gegeven moment had ik zoveel kennis vergaard en zoveel successen in mijn eigen leven ervaren dat ik dacht ja dit mag ik haast niet voor mezelf houden. Dit moet ik dus met anderen delen die dat nog niet hebben gevonden. Dus dat maakte wel in het begin dat ik dacht ik moet mijn kennis gaan delen en ook mijn persoonlijke verhalen gaan delen. Ook om die taboe over die diagnose.

Op te lossen is een heel groot woord, maar in ieder geval om daar iets mee te doen.

Ja, dat is gaaf. Dus dat je eigenlijk het gevoel hebt van ja, ik heb nu iets onder.

Ik ben gewoon verplicht om dit door te geven.

Dat gevoel. En hoe ben je toen begonnen? Door waar begin je dan als je dat gevoel hebt?

Nou, vooral met heel veel hulp en steun van vriendinnen. En het is heel klein begonnen, dus waar ik nu sta had ik nooit gedacht een aantal jaren geleden. Ik ben dus een aantal jaren geleden begonnen met bloggen. Dus gewoon heel simpelweg, nog niet eens op WordPress, maar op Tumblr of zoiets, verhalen vertellen die in mijn leven gebeuren. Dus dat was in die heftige periode nog, dat we nog midden in die zoektocht zaten, ben ik gewoon mijn verhalen gaan delen. En nooit gedacht dat iemand dat zou lezen, maar binnen de kortste keer had ik allemaal volgers. Toen stonden we ook nog een beetje aan die tijd. We zijn natuurlijk nu zoveel jaren verder. Want dat was eigenlijk mijn startpunt. En op een gegeven moment heb ik dus vanuit het delen van mijn persoonlijk verhaal in dat bloggen, had ik iets van een community of een groepje gecreëerd. En op een gegeven moment wilde die groep samenkomen. En ze spraken dan over een koffieochtendje. En ik dacht, ja, koffieochtend, dat vind ik wel weer een beetje sufferig. Dan dacht ik, nou, dan gaan we er gelijk een event van maken. Dus toen heb ik eigenlijk mijn eigen eerste event neergezet.

Wauw. Yes. Oh, wat gaaf.

Dus mensen, als je luistert, weet je, zo simpel kan het dus zijn om vanuit je eigen ervaringen gewoon die verhalen te gaan delen. Het klinkt eigenlijk een beetje ook alsof.

We onder een werk vormen.

Zo van, ja, gewoon maar je kennis delen. En bij jou was het natuurlijk veel meer. Dat raakt, denk ik, omdat je als lezer die herkenning van je eigen kind dan hebt.

Ja, en ook omdat het een diagnose is waar, wat ik al zei, daar ligt een taboe op, dus de meeste ouders durven het nog niet te delen, kunnen het nog niet delen, of mogen het niet delen, als je natuurlijk in de pleeghoek zit. En ik raak even afgeleid door de vraag die voorbij komt.

Ja, en wat een inhoudelijke vraag is, maar ik dacht, dan helpt Catalina nog.

Even erbij bij het verhaal.

Oké, nou, ik zal nog eventjes de diagnose noemen. Het is dus onveilige gehechtheid, relatieve hechtingstoornis. Dus in die hoek als kinderen onveilig zijn gehecht, daar gaat het dus over.

En dan is het echt iets wat waakt, omdat het je eigen kind is, en als die dan jouw verhaal leest en die herkenning voelt, ja, dat gaat vol.

Ja.

En dat is dus de les die mensen, als je nu luistert, eruit mee kan nemen. Dus dat stuk emotie wat je dan erin legt. Kun je dat ook creëren voor jouw volgers, mensen? Dus dat ding wat jij aan het delen bent.

Ja, ik kon dat ook vertalen naar een blog. Dat is ook een skill die je natuurlijk moet aanleren. En dat vond ik al wel heel lastig, want ik heb echt enorme dyslexie. Maar mijn missiegevoel en mijn drive werd op een gegeven moment zo sterk, Ook omdat ik merkte dat ik alleen al met het delen van mijn verhaal al zoveel kon betekenen. Maar ik had wel op een gegeven moment, toen ik dat eerste event ging neerzetten, ik dacht ja, dan moet ik ook wel alles aan kennis erbij halen. Dus toen werd het eigenlijk een combi van mijn persoonlijk verhaal, maar ook wel echt expertise, zodat je er ook iets aan hebt. Anders wordt het alleen maar verhalen aan elkaar vertellen en ik wilde ook echt iets meegeven.

En zo gaf je opeens je eerste event, terwijl je eigenlijk helemaal geen trainer bent. Bent of was, kan ik beter zeggen. Hoe was dat?

Ja, nou... Ik had zo'n angst voor spreken voor groepen. Ik zei altijd, ik ga nog liever dood dan dat ik voor mensen ga spreken. En dat is heel raar, want ik ben natuurlijk 25 jaar fulltime fotomodel geweest. Dus ik heb van alles gedaan. Catwalks, fotografen, over de hele wereld. Maar mijn stem gebruiken voor mensen die naar mij luisteren, dat was toch een hele andere skill. Maar wat ik dus merk, is dat dat missiegevoel werd sterker dan mijn angst. Dus elke keer brak ik dan met dat hele sterke missiegevoel door mijn angst.

Ik voel een nieuwe boodschap.

Je missie is groter dan je angst.

Ja, zeker.

Missie is groter dan je angst.

Die is mooi.

Dus als je die voorhoudt, dan maakt.

Het niet uit We hadden vrijdag die dag over livestreamen bijvoorbeeld.

Is heel spannend. Maar als die missie groter is dan die aangst, die doen we even in de pot.

Dankjewel, praat verder.

En dat was ook zo mooi, want waar ging je dan? Want ik dacht, die koffieochtend vind ik te laag drempelig. En dan wil ik het ook goed neerzetten. Want ik ben ook wel een perfectionist. Dat heb je misschien wel gemerkt. Ik ben ook wel bekend als ik iets doe dat ik het goed doe. Dus ik noem dat ook gelijk een event. En toen dacht ik, hoeveel mensen kan ik aan voordat ik dood neerval als ik ga spreken? Toen dacht ik, in vijftienen doe ik wel vijftig. Dus ik had een ruimte gevonden waar er dan precies vijftig in konden. Dat was ook echt binnen drie dagen was het al vol, had ik opeens vijftig kaartjes verkocht. Nou gaat het dus ook gewoon echt gebeuren. En ik durfde nog niet de hele dag zelf alleen in te vullen. Dus ik denk, ik ga gewoon wat andere experts vragen of ze ook op mijn podium willen komen. Toen dacht ik, wie gaat dat nou doen? Want wie kent mij nou? Nou, er was al één iemand die bood zichzelf aan en de andere twee die zeiden ook van ja, dat ga ik doen. Dus dan stond ik eigenlijk al met z'n vieren een dag te vullen. En toen dacht ik van, ondanks dat het heel eng en spannend is, ik heb het gewoon gedaan. Het was gewoon een hele bijzondere dag.

Precies. En dus het hebben van zo'n missie maakt ook dat je het niet allemaal alleen hoeft te doen.

Ja, je kunt het ook niet alleen doen.

Hoe run jij nu je bedrijf? Want fast forward heb je zoveel events al gehad, twee boeken geschreven, duizenden volgers, online trainingen, weet je al dat?

Ja, ik moet je ook wel eerlijk zeggen, want soms schrijf ik me ook wel naar de keel, want het blijft maar groeien. En ik ben voor mezelf best wel creatief, dus ik heb steeds allemaal nieuwe ideeën, dus daar moet ik een beetje voor oppassen. Maar ik merkte wel op een gegeven moment, greep het me ook een beetje naar de keel van, ik kan het niet meer alleen. Dus ik heb uiteindelijk wel een assistent. Ze hoort gewoon bij het bedrijf, we doen het gewoon nu met z'n tweeën. Dus ik heb nu iemand die achter de schermen alles voor mij regelt, dus de agenda. En alle administratieve dingen. Dus we doen het nu eigenlijk met z'n tweeën. Maar daarbuiten heb je ook mensen waar je je mastermind dingen mee kunt doen. Dus een groepje waar je mee kunt klant worden. Mensen voor een website. Dus ik heb eigenlijk een team om me heen verzameld om het gezamenlijk neer te zetten.

Ja, je doet het niet meer alleen, maar je bent ook stap voor stap gaan groeien waardoor je ook mensen kan gaan inhuren.

Ik zeg inhuren, maar is het zo? Huur je mensen in of zijn ze in loondienst of hoe werkt dat bij jou?

Ik betaal ze wel natuurlijk gewoon, ja. Maar ik heb ze niet echt in loonwinst, maar ja, dat is volgens mij ZZB. Dus ik heb ze gewoon uren per maand, zijn ze er voor mij.

Zou je bijvoorbeeld aan kunnen geven voor de mensen die nu luisteren, waar is nou dat kantoppunt? Op welk moment ga je nou mensen inhuren?

Volgens mij is dat ook zo'n innerlijk persoonlijk proces, van wat nog niet eens met je bedrijf te maken heeft, maar meer met jezelf. Ga ik iemand aannemen? Dat was voor mij echt heel gek. En wat ik ook op een gegeven moment bemerkte, het groeide zo dat ik het niet meer zo leuk begon te vinden. Dat het gewoon eigenlijk te veel werd. Toen dacht ik, hè, ik ben nu eigenlijk iets aan het doen wat ik steeds minder leuk vind. Hoe komt dat nou eigenlijk? En nou, dat ging ik dan gewoon met de mensen die ik dan ken, even klankborden, even masterminden. Toen dacht ik, ja, het wordt gewoon te veel. Maar ik merk nu wel, er zijn wat mensen bijgekomen en ik heb dan ook gewoon assistent zeg maar collega en dan ga je eigenlijk gelijk weer een level omhoog en nu loopt dat eigenlijk weer vol dus je blijft eigenlijk constant.

Doorgroeien dus de weer een volgend plafond ja shit hoe ga je dat tekken of weet je nog niet elk jaar.

Denk ik weer een boek uitgebracht ook een jaar training gebouwd oh oké ik word nou wel heel veel overal uitgenodigd je houdt het soms gewoon niet meer.

Bij nee En mag je misschien ook een keertje even een tijdje geen boek schrijven of geen iets nieuws?

Ja, dat mag. Maar ik ben zelf ook onveilig gehecht, dus ik heb zelf ook mijn eigen hechtingsuitdagingen. En dat is nou net een dingetje voor mij. Dus ik heb heel veel moeite met grenzen aangeven, met rust nemen. Dus ik zit echt altijd in die drive. Wat wel een beetje een valkuil is, maar ook tegelijkertijd mijn kracht is.

Ja, ja, oké. O, wat moet ik daar nou over vragen? Mensen, stel vragen aan Esther. Ik zal even nu in de comments kijken, want ik had net wat problemen met mijn geluid, zag ik. Ik had de verkeerde microfoon ingesteld. Dat is opgelost.

Want m'n derde boek zit eigenlijk al in m'n hoofd en ik heb eigenlijk in twee jaar twee boeken uitgegeven voor iemand die gewoon niet goed met taal is. Dus het zit wel goed in m'n hoofd, maar om dat op papier te zetten vind ik lastig.

Maar daar kan je hulp bij vragen en dat heb je dus al twee keer geflikt.

Ja, dat is precies waar. En als gelijk ben je van elk boek een tweede druk en dat is voor mij mindblowing gewoon. Dan denk ik echt van hé, dat is echt bizar. Maar dat komt allemaal door die missie.

Precies, dus die missie die blijft die drijvende kracht, want de boekenserie is nog niet af, zeg maar.

Nee, is nog maar net begonnen.

Schitterend.

Ja.

Nou Pieter, we hadden het hier dus net over van ja, het is toch eigenlijk het allermooiste leven wat je nu kan leven, maar toch komt er dan elke keer wel een plafond waardoor je denkt van ah, nou heb ik het zo druk, nou is het niet meer leuk meer. Dus dan moet je elke keer toch weer op zoek naar een, hoe, op welke Andere manier helpt die missie jou dan om door dat plafond heen te breken, want dat heb je al een paar keer gedaan. Ik weet namelijk nog, een paar jaar geleden schreef jij een Facebook messenger berichtje van, ah ik vind het niet meer leuk, ik krijg zoveel berichtjes in mijn messenger, Hugo help, weet je wel. Weet je nog wat ik toen schreef?

Uitbesteden?

Ik weet het niet. Het is te lang geleden, denk ik. Ik schreef van, oh man, dat is fantastisch. Als je veel berichtjes krijgt, dat is een teken dat het goed gaat. Dus yes, maar dan inderdaad gaan kijken naar wat is de oplossing.

Nou, ik had het anders vertrouwd, want ik vind dan dat ik de mensen die ik kan bieden, wat ze verdienen.

Ja, snap ik. Snap ik.

Maar dat zie je niet meer als je dagelijks een hele volle mailbox hebt. Ik kan niet al die verhalen uitgebreid gaan beantwoorden.

Nee, en dus dan kom je op een gegeven moment op het punt dat je moet zeggen van nou, ik ga nu de vraag die jij stelt, die hier op dit briefje genoteerd is door iemand anders, ga ik beantwoorden waar heel veel mensen bij zijn, want het zijn vaak natuurlijk toch thema's die bij andere mensen ook spelen.

Ja.

En dat is heel spannend dat je dat zegt, want dat is eigenlijk... Ik ben eerst gaan bloggen, toen had ik dat event. Toen had ik nog helemaal geen online training of andere dingen. Want ja, dan heb je weer iets neergezet en dan moet er weer iets gaan groeien. En toen merkte ik inderdaad wat jij zegt, dat er heel veel vragen kwamen en die mailbox liep vol. En toen ben ik dus op Facebook, ben ik mijn Friday Facebook Live gaan doen. I gave it a name. Ik wist ook niet precies wat ik er voor namen aan moest trekken, maar ik ging elke vrijdag Om tien uur online om vragen te beantwoorden. En eigenlijk gewoon om die mailbox een beetje te beantwoorden. En dat was ook zo waardevol. Ik heb dat meer dan zestig keer gedaan. Gewoon net als jij, die knop op aan, live. En we zien wel wat er gebeurt. En dat ging me eigenlijk goed af. Dat vond ik fijn om te doen. En dan waren er mensen live. Mensen konden via de mail wat vragen sturen als ze niet live wilden zijn. En dat zijn ook meer dan 60 uur hele waardevolle Q&A's over mijn onderwerp, maar dat kan natuurlijk elk onderwerp zijn. En juist die structuur, en dat elke week op datzelfde moment live komen, dat bood mensen vertrouwen, hou vast. Op een gegeven moment ging ik ermee stoppen na 60 uur, want toen dacht ik, nou heb ik alle vragen wel beantwoord. En toen kreeg ik opeens allemaal berichten van, ja, maar elke vrijdag ga ik stofzuigen of strijken, en dan ga ik naar jou luisteren. Maar ja, dat vertelt ze natuurlijk niet, dus ik had eigenlijk heel veel stille luisteraars. die bijvoorbeeld geen vragen stelde omdat ze aan het strijken waren, maar die dus wel elke vrijdag naar me luisterden.

Ja, gaaf!

Zo. Oh, ik dacht dat je nog verder ging vertellen, maar dat is... Mensen, dit is zo onwijs leerzaam, want eigenlijk is de Facebook Live bij jou dus ontstaan vanuit een plafondprobleem.

Ja.

En mensen die gingen zich daaraan vasthouden van, oh, wauw, dus dit is gaaf, dit helpt me, dit doe ik zelfs tijdens het strijken. En dan hoor ik je ook zeggen, ja, na zestig keer dacht ik van, nou, nu hebben we alle vragen wel beantwoord. Wil je toen anders gaan doen?

Nou, ik kreeg het eigenlijk ook steeds drukker door allerlei professionals die mij wisten te vinden. Dus toen konden we overal nog live naartoe natuurlijk, dus dan had ik ook gewoon allerlei avonden, thema-avonden voor professionals of dagdelen waar ik trainingen kwam geven. En voor mezelf, omdat ik al eerder had ervaren, ja, vind ik het nog wel leuk. Als ik het niet meer leuk begin te vinden, ja, dan moest ik dat wel van mezelf gaan onderzoeken. Als ik meteen op vrijdagochtend die knop aanzet om tien uur, dan is dat ook niet meer waardevol. Dus ik had dat eventjes on hold gezet. Maar ik merk, nu ik het gestopt heb, dat ik eigenlijk alweer een manier aan het vinden ben om weer te gaan verbinden. En ik vond het zo fijn om die knop op aan te zetten en dan te gaan ervaren, oké, wat komt er? Wat gaat er gebeuren?

Dit is natuurlijk ook de online trainers revolutie. Ergens op een bepaald moment besloot jij ook van, hé, er moet ook een online training gaan komen. Kun je eens beschrijven waar in die reis was dat?

Ja, dat was eigenlijk ook omdat ik steeds zichtbaarder werd. En toen dacht ik, ja, ik blijf niet alleen maar in dat persoonlijke verhaal hangen. En als ik me ergens in vastbijt, dan bijt ik me er ook in vast. Dus ik heb in binnen- en buitenland alles wat ik kon vinden aan kennis over mijn onderwerp verzameld.

Grenzeloos, ja.

Grenzeloos verzameld. Amerika, Londen, Nederland, alles wat ik kon vinden. En toen dacht ik, ja, dan zit ik op die enorme berg met kennis. Hoe ga ik dat nou vertalen? Hoe ga ik dat nou overbrengen op die mensen, waar ik dat eigenlijk voor heb verzameld, voor mezelf natuurlijk als eerste, om mijn dochter te helpen, om mijn gezin te helpen. Maar vervolgens wilde ik natuurlijk anderen daarmee helpen. Ja, dat was best een uitdaging. Ik dacht, ja, hoe ga ik dat nou eigenlijk doen? Dus dan had ik eerst een zesweekse training gebouwd. Volgens mij was dat bij jou. Ook weer heel spannend, want dan ga je echt een beetje jouw kennis vertalen met jouw stuisje eroverheen in, er waren volgens mij zes modules, en dan denk je, wie gaat dat nou kopen en wat moet ik daar nou voor vragen? Wat is dat nou eigenlijk waard, mijn kennis? Terwijl ik zelf wel voor heel veel investeringen overal naartoe ben gevlogen natuurlijk. En dat was ook wel weer een stukje persoonlijke groei en een stukje ontwikkeling van, wat heb ik nou verzameld, wat is het waard en hoe kan ik dat vertalen naar De mensen die daarna op zoek zijn. Allemaal heel erg persoonlijke groei, volgens mij. En toen heb ik natuurlijk bij jou die pilot gedaan.

Ja, dat was in 2017 of 2018 ofzo. Dat we in de zaal je pilot lanceerden. Ik zal het nooit vergeten. Ik neem aan, jij ook niet, maar dat is maar een aanname. Maar weet je nog hoe je dat gedaan hebt?

Hoe je die groep gevuld hebt.

Ik had op Facebook heb ik toen berichten gestuurd. En ben ik volgens mij ook live gegaan. En ik had toen ook al een mailinglijst. Dus met de blogger had ik natuurlijk eerst via Mailchimp. En nu zit ik dan bij Active Campaign. Was ik mijn lijst aan het bouwen. En ik snapte ook wel goed van die lijst. Die is natuurlijk wel van belang. Die is waardevol. Van beide kanten. Ik voor hen en zij voor mij. Dus toen ben ik die lijst gaan aanschrijven en ook op Facebook heb ik dingen gedeeld, denk ik. Misschien heb jij nog aanvulling.

Ja, nou, precies. Ja, je had eigenlijk al je kanalen aangesproken. En omdat we in de zaal zaten, kwam je naar me toe. Iemand schrijft trouwens, het is 2017. Ik weet niet wie dat is, maar omdat we in de zaal zaten, kwam je naar me toe en zei Hugo, Wat nu? Ik zeg, hoezo wat nu? Ik zeg, wat is er aan de hand? Ze zegt, ja, m'n groep is al vol. Dat was binnen 10 minuten ofzo, nadat jij het bekend had gemaakt. Dat was echt fantastisch.

Dat is elke keer zo, want ik lijk misschien heel sterk en stabiel aan de buitenkant, maar van binnen ben ik ook dat beschadigde kleine meisje wat heel veel mee heeft gemaakt. en wat ondanks alles zichzelf goed weet neer te zetten. Maar dat betekent niet dat ik me van binnen ook zo voel. Dus of ik nou mijn eerste boek schrijf of mijn eerste training met de wereld deel, dan denk ik, wie gaat dat nou kopen? Wie gaat daar nou geld voor betalen? Dat is elke keer zo'n inner struggle.

Wat denk je wat het antwoord is daar op die vraag?

Want hier worstel je alle kijkersbewijzen sprekelijk mee. Wie gaat hier nou geld voor betalen? Een vriend van mij die zegt altijd, Hugo Bakker, jij verkoopt gebakken lucht.

Ik ben eigenlijk even de vraag kwijt, sorry.

Nou, jij stelde jezelf de vraag, wie gaat hier nou geld voor betalen? Mensen die.

Ik denk dat, wie gaat daar geld voor betalen? Mensen die geraakt zijn door mijn verhaal. Mensen die ook zien, ja, dit is gewoon wel iemand die zich gewoon authentiek neerzet. Dus ik zet me niet neer vanuit, dit heb ik geleerd of dit zijn mijn opleidingen. Ik heb het allemaal zelf verzameld vanuit mijn eigen nood, vanuit mijn eigen wanhoop en dit heeft mij geholpen. Dus het is heel erg persoonlijk en heel erg authentiek wat ik deel.

Maar er zit bij mij altijd een stukje van.

Is dat wel echt van waarde? En ik weet met m'n hoofd, met m'n cortex, met m'n neokortex weet ik wel van... Nee, Es, dit is echt waardevol, want je hebt het overal vandaan verzameld. Maar dat getraumatiseerde innerlijke kind die zegt natuurlijk van... Ja, wie denk je wel niet dat je bent? Weet je wel, wat ga jij nou de wereld vertellen?

Ja.

Even kijken of... Of je nou met Oprah spreekt of Maya de Angelo, ze hebben dat natuurlijk allemaal op hun niveau. En ik denk dat daarom ook een bedrijf, daar ben ik ook al achter gekomen, een bedrijf is tegelijkertijd ook je eigen persoonlijke groei. Ik leer zoveel, door eigenlijk gewoon mijn bedrijf te laten groeien en dingen te bouwen, groei ik zelf ook persoonlijk mee. En heel ik steeds ook. Ik heel mezelf door aan mijn bedrijf te bouwen. Dat is eigenlijk heel mooi om te ervaren.

Ja, oh dat is mooi. En ik moet er bij niezen zelfs.

Oh wat?

Oh hij gaat weg, hij gaat weer weg. Dus ja, je groeit zelf, maar je heelt zelf. Dat vind ik echt een mooie aanvulling ook. En zie jij de comments ook, Esther? Achter elkaar zijn de vragen aan jou. Je bent dit natuurlijk een beetje gewend, omdat je vaak iemand vraagt... Ik zie jullie.

O, wacht, dan moet ik hier kijken.

Ja, rechts bij comments. Iemand vraagt ook van, was het in een besloten groep of openbaar of zakelijk? Ja, dat was in een besloten groep, toch?

Nee, maar Friday en Facebook Live, als ze dat bedoelt, ik denk gewoon lekker openbaar. Dus ik vind het niet misloten goed, nee.

Oké, dus iedereen die kon het zien. Waar haal je energie vandaan, inspiratie vandaan Esther? Ja, dat is all over the world, toch?

Ja, mijn inspiratie of kennis. Ik weet niet wat je dan precies bedoelt, Betty, maar mijn kennis haal ik echt overal vandaan. Maar ik zeg er altijd wel een beetje bij dat ik ook een beetje een gekkie ben, want ik ben er alleen maar mee bezig, bijna als een topsporter. Dus ik zeg ook aan ouders, het opvoeden van kinderen is topsport. Maar mijn bedrijf en mijn missie is ook topsport. Dus als ik ga slapen, luister ik nog eventjes naar trauma experts of motivational speakers en kan ik daar misschien nog dingen uithalen. En dat doe ik ook als ik soms wakker word. Maar dat is ook tegelijkertijd een beetje mijn valkuil.

Ja, maar ik hoor dus ook wel dat je gewoon echt passie hebt voor dat onderwerp en dat je daar gewoon heel veel over wil leren en dat het je maar bezig blijft houden. Het verveelt je niet.

Nee, en ik heb nu net met Pasen Ik had natuurlijk eigenlijk gewoon Pasen moeten vieren, maar daar heb ik weer drie verdiepingsvideo's opgenomen. En daar ben ik al heel wat jaren met dat onderwerp bezig. En wat ik heb geleerd ook, als je kennis hebt en je wilt het delen met de ander, dan leer je daar zelf ook weer van. Dus nu heb ik weer iets gedeeld met mijn jaartrainingdeelnemers, heb ik weer video's gemaakt. En dat brengt mij ook weer een lage dieper in mijn nog beter snappen van kennis. Dus het houdt eigenlijk nooit op. En dat vind ik fascinerend en dat vind ik mooi. Daar haal ik mijn energie ook uit.

Ja, super, super mooi. Dorcas, ken jij natuurlijk ook. Hoe zorg je ervoor dat je naast je drive, je missie ook mag blijven genieten van wat je doet? Het is al een paar keer een beetje zo aan de orde gekomen, maar nu echt exclusief deze vraag.

Nou, dat is inderdaad een goede vraag, Dorcas.

Een goede vraag misschien wel.

Goeie vraag, ja. Vandaar ook misschien die emoji met een kusje.

Doe het zorggoed voor jezelf. Dat is een beetje mijn valkuil. Wat ik al zei, ik heb ook mijn eigen issues daarin. Moeite om grenzen aan te geven. Moeite ook echt om grenzen te voelen.

Dus blijven genieten van wat je doet.

En dat lukt me nu ook heel goed omdat ik gewoon een fantastische collega heb, waar ik eigenlijk het bedrijf samen mee doe. Zij heeft zich ook echt verdiept in mijn expertise. En ze doet zelf haar eigen ding qua persoonlijke ontwikkeling, dus ze is ook een beetje mijn klankbord. Ze doet me ook soms gewoon, ook misschien voor degene die dezelfde uitdaging heeft en een VA heeft, wat mijn VA of mijn collega soms doet, die boekt me gewoon uit. Als je ziet, als ik bijvoorbeeld een aantal trainingen heb gedaan, dan zie ik gewoon de dag erna dat ze in geel rust.

Dat is een goede idee.

Super. Ja, dat kan ik zelf niet goed voelen en ik blijf maar doorgaan, dus daar heb ik een externe iemand voor nodig. Maar dat is inderdaad wel een valkuil, want het kan best zijn dat ik, wat ik ook al vaker, wat ik al eerder zei, als ik te veel doorga, dan merk ik dat ik het niet meer leuk vind. Dat zeg ik ook weleens tegen jou, Hugo. Ik ga gewoon tuinieren op het postboom. Ik heb daar geen zin meer.

Ik gebruik ook altijd postbode, ja.

Ik zei dan, ik ga in de tuin werken, ik ga tuinier worden, verhovenier worden. En dan weet ik van, oh ja, even kijken. Hoe gaan we dit gaan aanpakken?

Yes, oké. Dus dat beeld van tuinier worden, dat is voor jou een trigger van, oké, ik moet even aan de slag. Blijkbaar zit ik weer tegen zo'n plafond aan. Ik moet weer ergens doorheen breken, want die missie, die blijft. Dat moet doorgaan.

Ja, dat is het. Een uitdaging.

Ik kan al die comments ook aanklikken. En ik doe het ook eventjes, want als je op Facebook zit, zie je niet de comments van YouTube bijvoorbeeld.

Een van de mensen was Helma. Hoi Helma. Bart, die zegt krachtig, je heelt je missie. Je heelt jezelf door die missie. Ali reageert nog even op gebakken lucht. Echt niet. Nee, precies, want er zit heel veel waarde in dat wat je deelt. En dat is geen gebakken lucht.

En ik denk, ja, Helma, wij onderschatten altijd de waarde van de kennis die wij in de lopende jaren hebben verzameld. En dat is ook echt een mooi statement. Ja, zeker weten.

Nou, en tot slot, ik denk dat dit ook Helma is, of iemand anders. inzicht dat door te delen dat je zelf nog meer leert. Ja ik zeg wel eens van als ik een nieuwe training heb gegeven of het nou in het zaaltje is of online dan ben ik zelf degene die het meest heeft geleerd.

Dat merk ik ook met mijn jaartrainingen want die draai ik al een aantal jaren. En dan zou je denken aan de ene kant, je moet het weer allemaal door. Maar elke groep is anders. En elke groep leert mij ook telkens weer wat. Dus ik ben dan wel degene die de training opgebouwd en die dan de data's heeft gepland en dan komen we samen. Maar ik ben ook one of them. En zij zijn ook one of me. En ik denk dat ik daarin ook uniek ben. Want er zijn op een gegeven moment meerdere mensen die dingen zijn gaan delen over trauma en hechting. Maar wat, denk ik, mij uniek maakt is dat ik ook ouder ben van een kind met rechtingsproblemen en mensen samenbrengen. We hebben ook heel veel psychische zorg en therapie en wat dan ook. Ik noem dat altijd een beetje hokjeshulp. Dus je gaat bij een therapeut of bij een andere hulpverlener zitten in een hokje. De meest onhandige setting om ook maar iets gedaan te krijgen. Maar ik wil juist dat mensen samen komen, dus dat die ouders samen komen. En dat andere doelgroepen samenkomen. Ik heb nu een leerachter die samenkomen. En ik heb dan niet de illusie dat ik meer weet dan hen. Dus dat ik degene ben met de papiertjes en dat ze naar mij moeten luisteren. Zij hebben net zoveel oplossingen voor elkaar dan wat ik weet. Ik heb natuurlijk iets meer kennis, maar tegelijkertijd probeer ik een community te creëren. En dat vinden mensen altijd heel fijn. Vooral de ouders. Oh, ik ben geen gekkie. Oh, heeft zij het ook? Oh, ze ziet er eigenlijk gewoon normaal uit. Oh, zij is ook een moeder met struggles. Omdat het natuurlijk zo'n taboe is, die diagnose. Ik vind het heel fijn om die mensen samen te brengen. En ondertussen vind ik dat zelf ook natuurlijk heel fijn, omdat ik dan ook een moeder ben. En dat was ook hetgeen waar ik het meeste heb gemist. Dus in die hele heftige periode, dat gaat ook over allerlei onderwerpen, je voelt je vaak zo alleen met je probleem. Nou, dat heb ik ook.

Kan ik me ook voorstellen dat je op een gegeven moment denkt van ja, maar kan of mag ik hier wel geld voor vragen als ik dus die persoon ben die de mensen bij elkaar brengt en dat zo heerlijk vindt en mag ik dan ook een tarief vragen voor iets wat ik dan heb jij.

Daarmee geworsteld enorm ja ja maar wat ik daarvoor oplossingen ik probeer altijd iedereen daarin te helpen En mijn jaartraining, ik ben nu wel zover dat ik daar gewoon een bedrag voor vraag en dat het goed voelt voor mij. Maar dat betekent niet dat de mensen die dat niet kunnen betalen, dat die mij niet krijgen. Dus ik heb heel veel dingen gratis. Ik ga bijvoorbeeld aanstaande zaterdag heb ik weer een Wabi Sabi event. Dus dan komen we samen en die is graag.

Wabi Sabi, Wabi Sabi, Wabi Sabi.

Nou dat is een beetje mijn metafoor. Voor dat hele gebeuren met het bedrijf wat ik nu heb opgebouwd, importeerde ik sieraden vanuit Korea en Israël. En dat bedrijf wilde ik Wabi Sabi noemen. En Wabi Sabi is een Japanse levenskunst, waarmee je kijkt naar het leven dat je... Ik zeg weleens, you love your perfect imperfections. Nou, dat moeten wij dus echt wel doen bij onze kinderen, want onze kinderen zijn niet perfect. Onze kinderen zijn heel lastig. En ja, die term is altijd in mijn hoofd blijven hangen. Dus ik ben nu ook het event wat ik zaterdag ga geven, Wabi Sabi, gaan noemen. Ouders leren op een andere manier naar hun kind te kijken. Niet te kijken van, je bent niet goed, je moet anders zijn, want dan past het beter bij wie ik ben. Nee, kijken hoe kun je nou die imperfecties authentiek benaderen en met vergeving benaderen. Dat klinkt misschien een beetje filosofisch, maar ja. Maar dan geef ik ook gewoon een hele dag gratis. En dan kijk ik eruit en dan weet ik ook precies wie er gaan komen die ik op andere momenten kan helpen.

Ja, precies. En dan is het misschien ook een filter dat je over je jaarprogramma mag gaan praten en dat mensen zich daarvoor aan kunnen melden.

Dan vind ik wel dat ik daar al iets over wil zeggen, ja.

Ja, zeker.

Ik kan het voldaag zeggen, want dan hebben ze natuurlijk een hele dag allemaal informatie gehad. En dan denken ze eigenlijk nu dat deze dag voorbij is. Wat heb je nog meer? Is er eigenlijk nog iets voor ouders? En dan gaan we negen maanden met elkaar op hechtingsavontuur, zeg ik dan.

Oh super, ja. Ja, ik ga twee dingen doen nu wat mij betreft. Mensen, als je kijkt of luistert, wil je eens in de chat delen wat jouw belangrijkste les of inzicht uit dit gesprek met Esther, dus uit wat zij gedeeld heeft, wat jouw belangrijkste inzicht is voor wat jij te doen hebt of wat jij mag toegaan passen. En dan zal ik in de tussentijd alvast even in beeld projecteren de website van van Esther. Als je wat meer over die missie wil weten en dan kun je daar een boek gratis downloaden. Wat is er met mijn kind aan de hand? Misschien als je dit kijkt, dat je toevallig denkt van oh, dat Dat moet ik voor mezelf ook lezen. Niet over het ondernemen dus, maar over wat is er met mijn kind aan de hand. Ik zal ook de website eventjes laten zien, want die ziet er schitterend uit. Oh, dat is het stukje waar dat e-book te vinden is.

Ik denk dat het ook best een interessant onderwerp is voor coaches. Het is gelukkig nu steeds meer in beeld, er komt steeds meer uit voor, maar heel veel psychische problemen of uitdagingen in het leven zijn terug te herleiden na die eerste kindertijd.

Ja, precies. Dus als jij toevallig coach bent, je hebt een praktijk en je denkt, hé, dat komt wel eens voor, dan is het ook interessant om te downloaden. Even kijken, wat voor inzichten? Dat is leuk om even te lezen. Esther, daar komen ze hoor.

Iemand schrijft mooi te... Oh, die hadden we al. Pieter zegt, just do it and have fun doing it. And keep on having fun, zou ik eraan gaan toe willen voegen. Ik val er net in zich, Maria. Esther doet het heel mooi. Ja, zeker weten.

Mijn eigen inzicht, dat we onderschatten de waarde van de kennis die we hebben. Ja, zeker. Nog meer inzichten. Mensen delen het en dan gaan we het afronden. Want ja, we moeten als de sodemieter aan de slag. Dat is één. En ik denk ook dat we nog wel dagen door kunnen praten, Esther. Dus ik vind het wel leuk om nog eventjes te kijken. Betty schrijft.

Haar diepste twijfels heeft durven te delen. Dat is mooi.

Dankjewel.

Erik. Ja, je leert zelf het meest. Ja, zeker. Ja, prachtig inzicht. Mooi. Goed. Nou, tot slot, lieve mensen, heb ik nog iets voor je. Ja, Ellen kijkt de replay. Helemaal goed. Ik heb nog iets voor jullie.

Mijn muis doet het niet. Vervelende muis. Inzichten komen meestal later, dat kan. Ja, dat schreef je al eens eerder Ali, dat weet ik. Maar ik heb nog iets.

De boodschappenpot. Als ik nou die bovenste die ik net aangemaakt heb, als ik die nou zou pakken, weet je nog? Voor de mensen die later binnenkomen. Deze heeft Esther met ons gedeeld. Je missie is groter dan je angst. Is mooi. Als je zo gedreven kunt ondernemen. Maar dan doen we stiekem gewoon nog eentje. Ja, oké? Eentje die niet rood is dan. Zo, dan hebben we gewoon een bonusboodschap vandaag.

Oh, jij hebt twee boeken geschreven en mensen kijken daar vaak tegenop. Voor die mensen heb ik deze boodschap. Een boek is gewoon een Word document. En daar heb je er in je leven al heel wat van gemaakt op school. Dus het stelt niks voor. Het is net gebakken lucht, zou ik bijna zeggen. Jazeker. Nou Esther, onwijs bedankt. Superleuk.

Graag gedaan. Dankjewel voor de uitnodiging.

Wij hadden dit al een tijdje gepland staan en nu is het ook echt gebeurd. Dus ik denk dat heel veel mensen weer geïnspireerd zijn en ook iedereen die later nog kijkt, deel gerust ook na afloop dus nog je inzichten en ga naar Esther de website toe als je het interessant vindt om er meer over te leren. Maar kijk vooral dit gesprek. Het missie gedreven, dat stukje, daar kunnen we met z'n allen heel veel van leren.

Laat je niet leiden door je angsten. Dat zeg ik ook altijd tegen mijn kinderen. Laat je niet leiden door je angsten.

Nou, dat is een hele mooie afronde. Lieve mensen, tot morgen! En wat we morgen gaan doen, weet ik nog niet. Wordt nog een verrassing. Doeg!

Dankjewel Hugo, bij mij.

Dankjewel Esther.