[Money Mindset] Aflevering 6 met Suze Maclaine Pont over antwoorden op al mijn vragen

Hoi, Hugo Bakker hier en een nieuwe aflevering over Money Mindset. Als het goed is heb je vernomen, of misschien zie je het wel voor het eerst, dat ik op avontuur ben. Ik ben eigenlijk op reis. Ik ben aan het kijken van, joh, hoe zit dat nou tussen mijn oren met betrekking tot geld? En hoe kwam ik daar nou op? Laatst toen meldde iemand zich bij mij en die zegt van, Hugo, zou je mijn mentor, zou je mijn coach willen zijn? En ik zeg, ja, eigenlijk doe ik dat niet, één op één coaching, maar Voor jou maken, een uitzondering. En toen dacht ik, wat voor tarief ga ik vragen? En toen besefte ik dat ik nog steeds een dingetje heb met geld. Nou, ik ben toen eigenlijk een aantal vragen gaan formuleren voor mezelf. Hé, daar wil ik antwoord op krijgen. En wat schets mijn verbazing? Een Money Mindset Expert komt op mijn pad. Het is Susan. De achternaam kan ik niet goed uitspreken, maar ik ga ze zo in beeld brengen. En ik heb haar vorig jaar met een trainde trainer in Londen ontmoet en toen contact gehad, maar daarna heeft niet meer. Maar dankzij deze afleveringen, daar geloof ik echt in, dat het geen toeval is dat wij weer contact met elkaar hebben. En ik ga haar gewoon een aantal vragen die ik heb, worstelingen die ik heb, aan haar stellen, want zij is immers de Money Mindset Expert. Welkom Susan, super dat je jouw tijd en jouw kennis, jouw ervaring met mij en met ons, de kijkers, wilt delen.

Heel graag gedaan Hugo, ik vind het ontzettend leuk om dit met jou te doen.

Nou, laten we gelijk erin duiken. Wat is geld? Wat betekent geld voor jou?

Dat is een mooie vraag. Er wordt heel erg veel verschillende over gedacht. Dat geld van alles zou moeten betekenen. Voor mij is geld een gereedschap. Net als een hamer, een bijtel, een zaag. Het is een gereedschap. Het is handig. Je kunt het gebruiken. Je kunt er dingen voor kopen. Het is een ruimiddel en een gereedschap. Dat is het. En er zitten alle mogelijke emoties omheen en verwarringen omheen. Maar uiteindelijk is geld het gereedschap en hoe je het gebruikt, daar Daar kunnen we eindloze verhalen over ophouden. Maar het is iets wat we nodig hebben en waarvoor we in rouw eten en een dak boven ons hoofd en dat wat wij willen doen in de wereld kunnen doen. Dat is geld.

Dat klinkt heel eenvoudig, heel simpel. Maar ik hoorde je ook zeggen, daar zitten allerlei emoties omheen. Wat is dat en hoe kan dat? En ja, ongetwijfeld triggert dat ook mijn avontuur.

Ik ben van oorsprong scheepsbouwkundige ingenieur en stuurman op de Grote Zuilvaart.

Ik ga even terug daar naartoe, omdat het ook wel iets heel erg duidelijk maakt. Ik had aan boord altijd een heel eenvoudig leven. Het is wat het is. Het is Windkracht 8, er moet iemand in de mast. Ja, ik kan er wel geen zin in hebben, maar het moet echt gebeuren. Dus je gaat dat doen. En je vraagt je niet af waarom jij degene bent die dat moet doen, of of het nodig is. Er zijn een heleboel dingen die je niet afvraagt, die je gewoon doet, omdat het schip het vraagt.

En aan wal had ik altijd een enorme struggle en een enorm gedoe over, heb ik hier zin in? Wil ik dit nou wel doen? Op een gegeven moment dacht ik, hé, dat is net alsof ze met geld omgaan. Het is wat het is. Je kunt het gebruiken of je kunt het niet gebruiken, die eenvoud. Of verdien ik het wel? Hoor ik het te hebben? Zou ik het uit mogen geven? En dat is een soort die twee werelden die lijken onze mind, ego, mind, hoe je het ook maar moet noemen, dat maakt er een heel verhaal omheen, terwijl het eigenlijk zo eenvoudig is als, je bent op een schip, het schip vraagt iets van je en dat heb je te doen. Maar hoe identificeer je dan jouw schip? En daar zitten een hoop struggles. Maar omdat die struggles zo lastig zijn om te identificeren, Gaan we dat projecteren op geld, op onze relatie? We kunnen het op allerlei verschillende dingen projecteren, maar uiteindelijk is het, wat hoort bij mijn schip en waar kies ik voor? Maar onze mind maakt dat heel lastig, omdat we opgegroeid zijn in een bepaalde omgeving. We hebben bepaalde mensen om ons heen gehad, die zijn we gaan modelleren, daar hebben we allerlei dingen van geleerd. Bijvoorbeeld, doe maar goed je best, je moet hard werken voor je geld. En dan later in het leven, En dan heb je dertig jaar lang die dingen geoefend. Die heb je van je ouders geleerd. Je moet er hard voor werken. Dan ben je hard gaan oefenen. En dan kom je er later achter dat je eigenlijk een andere keuze zou willen maken. Maar dan zit dat programmaatje. Nee, dat kan niet, dat kan niet, dat kan niet. Dat zit er nog in.

Wat heb je in je jeugd allemaal meegekregen van je ouders, je omgeving over geld? Wat je later blokkeerde of waar je last van hebt gehad?

Ik heb een aantal dingen meegekregen van mijn ouders. Mijn vader werkte keihard voor geld. Hij werkte bij IBM, dus hij had een behoorlijk goed salaris, bovengemiddeld zou ik zeggen. Wij woonden in Hilversum, in een buurt waar de gemiddelde Engelander niet woont. Maar wij woonden tussen mensen die heel veel rijker waren. Ik zat op school bij hele rijke mensen. En mijn vader had een goede baan, maar daar hoorden wij niet bij. En ik speelde daar wel. Maar mijn vader vond iets van die mensen. Ik zou het hem moeten vragen om te weten wat hij er werkelijk van vond. Maar wat ik daarvan gezien heb, was dat die mensen dom zijn, dat je er niks aan hebt. En hij heeft in mijn ogen zijn leven lang geprobeerd om te begrijpen hoe het ziet. En hij snapte het niet. En daar had hij alle mogelijke... Ja, ik weet niet eens of hij daar frustraties over heeft, maar ik heb daar frustraties over gezien. En dat heeft voor mij een soort conclusie opgeleverd van je kan doen wat je wil, het lukt toch niet. Maar mijn moeder daarentegen, die is met haar neef getrouwd, mijn ouders zijn neef en niecht. Mijn opa en oma hebben een heel ingewikkeld oorlogsverhaal en mijn moeder die verhuisde iedere twee jaar en die had niet al te veel vrienden en die had een soort behoorlijk traumatische jeugd door al die verhuizingen.

Die is met haar neef getrouwd en in mijn ogen, normaal zal zij anders tegenaan kijken, maar in mijn ogen ging ze achter de keukentafel zitten en voor de kinderen zorgen. En daar heb ik van opgepakt. Je moet iemand anders hebben die het voor je doet. Mijn moeder heeft heel vaak tegen mij gezegd, en ik weet niet eens of ze het zelf gelooft, maar ze heeft het vaak gezegd. Waarom doe je zo moeilijk? Zoek toch gewoon een man die voor je zorgt.

Heb je dat ook gedaan?

Nou, het grappige is, ik heb tegen mijn moeder gezegd, het laatste waar ik een man voor nodig heb, is voor geld.

Waar kwam dat vandaan dan, van je vader?

Nou ja, weet je, dat is heel interessant als je er naar kijkt. We waren met drie meisjes, met een moeder en drie meiden, dus we hadden vier vrouwen in huis en een man. Die man werkte voor het geld. En dat is mijn perspectief. Ik ben benieuwd hoe mijn zussen hierop reageren. Mijn perspectief zaten die drie zussen en mijn moeder in de keuken te hebben over... Mijn vader is nogal een gewoonte dat hij heel veel geld uitgeeft. Dus hij had een goed salaris, maar hij gaf het allemaal uit. Dus we hadden nooit veel geld voor dat wat wij wilden doen. Dus die zaten daar met z'n allen over te roddelen en hem de schuld te geven. En ja, ik kan er ook niks aan doen.

Maar ik hield heel veel van mijn vader. Maar dat durfde ik niet zo hardop te zeggen, want straks werd ik naar dat kamp verbannen. En ja, dat wou ik dan ook weer niet, want ik was ook een vrouw, dus ik wou ook in die keuken zitten. En ergens ben ik stiekem patronen gaan overnemen van mijn vader. En zo van, ja, maar ik hou ook van jou. Zoals mijn enveloppen niet openmaken en niet echt weten hoe het allemaal gaat financieel. Eigenlijk klopt dat helemaal niet bij mij. Ik ben heel erg gestructureerd en systematisch. Maar ik werd heel ongestructureerd en heel onsystematisch uit een soort heen en weer lopen tussen die keuken en mijn zus. Ik ben ook een middelste kind. Dus ik ging dan... Ja, ik wist niet zo goed hoe ik het moest doen. En ik heb daar een soort patroon omheen ontwikkeld wat deels te maken heeft met mijn vader en deels met mijn moeder. Maar het grappige is dat binnen mijn huwelijk ik ineens de situatie had... Het gekke is, mijn bedrijf liep heel erg goed. tot ik trouwde en kinderen kreeg.

Oké.

En opeens wist ik niet meer hoe ik geld moest verdienen. En ik zat echt maar, maar slaat dit op? Ik snapte er helemaal niks van. Hoe kan het nou? Het enige wat veranderd is, is dat ik getrouwd ben. Ik was kostwinnaar. En in mijn eentje kon ik alles. En ineens met dat gezin erbij, nou, ik kreeg het gewoon niet met elkaar. En ik ben me jaren later gaan realiseren dat ik Precies de voorspelling van mijn moeder, waar ik me tegen afzette, aan het leven was. Het gevoel, nou ik heb echt geen man nodig om geld te verdienen, maar stiekem wilde ik ook van mijn moeder houden. Dus ik deed allebei, ik werkte me rot en ik verdiende geen cent meer.

Heel bijzonder, echt fantastisch verhaal eigenlijk, ondanks dat je op dat moment daar waarschijnlijk anders over dacht.

Nou, het fantastische is dat toen ik me realiseerde, wat speelt hier nou? Ik probeer trouw te zijn aan allebei en het lukt van geen kanten. Toen dacht ik ineens, wacht even, maar ik hoef helemaal in dit verhaal niet te zitten. Ik kan mijn eigen verhaal creëren.

Ja, en dat is je omslag geweest?

Dat is mijn omslag. Toen ik me realiseerde, was echt nou, ik kan nog voelen in mijn lijf, toen ik me realiseerde. Iemand, mijn coach, die vroeg aan mij, maar wat wil jij nou echt?

Wat wil je nou? En ik zei, weet je, ik weet het gewoon niet. Ik weet echt niet wat ik nou voor mezelf wil.

En toen zei hij, weet je wat jouw probleem is, je hoeft het niet. En toen realiseerde ik me ineens dat ik vanuit een soort boosheid zat van, ja, ik moet het wel, ik moet het wel, toen realiseerde ik me ineens, ik hoef het echt niet. Toen kon ik in mijn bed gaan liggen, letterlijk, wakker worden en dacht, als ik nu blijf liggen, verandert er niets in mijn leven. En die keus kan ik maken. Dat vind ik heel bijzonder om te voelen. Want er zijn heel veel vrouwen die roepen, dat kan niet, dat kan niet. Ik ben ook benieuwd hoe jij daar als man tegenaan kijkt. Maar ik weet zeker, als ik de rest van mijn leven wil dat er een man voor me zorgt, dat dat ook zo zou kunnen zijn. Dus je hoeft het echt niet.

Wat zou je tegen vrouwen zeggen die niet hoeven?

Dan zou ik zeggen, omarm dat volledig. Neem het aan. Dat er altijd mannen zijn. Ik vind dat mijn hele verhouding tot mannen is ook veranderd. Ik ben zo dankbaar naar mannen, dat jullie altijd bereid zijn om te zorgen. Op een andere manier dan wij zorgen. En dat er een... Hoe noem je dat? Ja, daar zit ook heel veel eenzaamheid in. Dat zie ik ook bij mannelijke klanten waarmee ik werk. Er is een enorme verantwoordelijkheid.

Maar als je nou kijkt naar mannen en vrouwen, neem het aan van ze. Stop om er tegen te vechten. En als je het aanneemt, heb ik ontdekt dat het niet hoeft.

Dan kun je zoveel moois in de wereld zetten. En dan gaat het over wat jij wil en wat je zou willen voor de wereld en wat heb je dan eigenlijk te bieden.

Met als gevolg dat ze opeens veel gaan verdienen?

Weet je, op het moment dat je je bedrijf probeert te besturen vanuit... Dat hoor je ook vaak. Hoe krijg ik meer klanten? Hoe krijg ik meer inkomen? Hoe krijg ik mijn boodschappen in de wereld? En dan denk ik, dat is nog te veel vanuit... Hoe krijg ik het voor mekaar dat iemand mij ziet? En de omkering zul je moeten maken naar... Hoe kan ik delen wat ik heb? Maar als je niet realiseert dat je hebt... dan is er niks te delen. En dat is een hele subtiele omschakeling die ook weer anders is voor alleenstaande vrouwen met kinderen, dat is een ander verhaal. Maar op het moment dat je realiseert dat je een keus hebt en dat je iets moois hebt en dat je dat gaat delen en dat je eigenlijk ook je realiseert dat de wereld daar echt door geholpen wordt en je het gewoon met iedereen wil delen of ze het nou willen hebben of niet, dan stroomt er ook geld naar je toe.

Ja, ik vind het interessant om straks ook nog verder in te zoomen op vrouwen die alleen zijn. Maar eerst nog eens wat natuurlijk mijn situatie is. Mannen, mannen die voor vrouwen en kinderen moeten zorgen.

En hoe kunnen zij ontmoeten of onthoeven of weet ik veel wat? Wat kom je in je praktijk tegen?

Nou, ik kom bij mannen heel veel tegen dat ze een enorme verantwoordelijkheid voelen, dat ze het moeten, en dat ze te weinig komen bij het punt dat ze het ook willen.

Precies, ja. Hoeveel mannen...

Dat het gewoon fijn is om te zorgen dat die vrouw en die kinderen het goed gaan.

Ja, maar ondertussen zitten ze werk te doen waar ze eigenlijk niet heel erg vrolijk van worden.

Precies. Mijn eigen man had dat ook, weet je, die stedenbouwkundige. En die had zoiets van, ja, ik ben geen ondernemer en dit is mijn lot en zo heb ik het nou niet meer te doen. En op het moment dat Jacco kon voelen, ik vind het ontzettend fijn dat jullie het door mij goed hebben, toen voelde hij, dat is denk ik de omgeving, toen voelde hij dat hij een bijdrage in het gezin had. Er wordt zo vaak gedacht, ja, ik ben er voor het geld en dat is het dan. En als je met elkaar gaat afstemmen op wat de echte bijdrage daarvan is. En hoe goed het met ons gaat, omdat hij bereikt is dat te doen. Maar dan moet je ook... Het zit er twee kanten aan. Want als ik niet dankbaar ben en alleen maar roepen, je wint er nooit. Dat is ook waar. Ja, dan wordt het voor hem lastig om het leuk te gaan vinden.

Ja, want kijk, als ik om me heen kijk in de straat, in de kerkelijke gemeente, zie ik zoveel mannen echt keihard werken. En als ik op de man af zou vragen van, nou hou je nou van je werk? Sommigen zullen zeggen gewoon, ja, ik vind het prima. Maar hou je er ook van om elk weekend te moeten overwerken? Nou, dat liever niet. Of sommigen zijn gewoon eerlijk van, ja, weet je, Ik wil dit gewoon niet, maar het moet. En dan is het zeker goed om dit stukje nog eens even drie keer te bekijken en te luisteren, denk ik.

Ja, dus het klinkt heel simpel, ben ik met je eens. Maar het is ook welk schip heb je gecreëerd en wat hoort bij het schip en wat hoort er helemaal niet bij.

Kun je dat nog eens uitleggen, want dat is een beetje symbolisch.

Een beetje symbolisch, ja. Nou, dat is een strubbeling. Misschien geldt die voor mannen hetzelfde, daar ben ik benieuwd naar. Ik heb heel lang gedacht, ik heb mijn bedrijf en ik heb mijn kinderen en het is of-of. Tot ik me ineens realiseerde, wacht even. Nee, ik heb één schip en daar zitten kinderen aan boord en daar zitten de dingen die ik wil doen aan boord en het schip vraagt onderhoud. En op het moment dat ik me realiseerde, ik heb het allemaal zelf als leventje, als heel bolletje gecreëerd. En dat is allemaal van mij. Toen kon ik het als een soort... Hoe zeg je dat? Het hoort er allemaal bij. Het is niet kiezen. Het is niet of ik doe dit of ik doe dat. Het zijn gewoon allemaal losstaande taken die allemaal moeten gebeuren. Want anders gaat mijn schip bereik niet halen. Maar dan ga je ook ineens gaan kijken, hé, maar zijn er ook dingen aan boord gekomen die ik daar niet wou hebben? Of zijn er dingen die iets anders dienen? Bijvoorbeeld, ik zat heel erg met een puzzeltje van tijd en ook van geld en ik moet sporten en ik moet eten en ik moet dit en ik moet dat. Maar wat moet ik nou echt? Waarom sport ik eigenlijk? In mijn geval, ik sport zodat ik de energie heb om voor de rest te kunnen zorgen.

En ik merkte heel erg dat ik bijvoorbeeld mediteren en dat soort dingen doe. En dat doe ik om mijn energie voor de rest te kunnen doen. Maar, voordat ik in de gaten had, hé wacht even, dat doe ik als een soort brandstof, was het ik heb tijd voor mezelf nodig. Dus ik ga mediteren. Maar dat is wat anders.

En tijd voor jezelf is ook iets wat ik kan hebben terwijl ik met de kinderen iets aan het doen ben. Maar ik zat en ik ben benieuwd of dat... En dat haalt ook wel aan dat mannenstuk dat je net zegt. Als ik met de kinderen ben, ben ik niet met mezelf. Dit was een patroon waarvan ik dacht, hé, dat is een interessant patroon. Dus het was voortdurend of met iemand anders of met mezelf. En ik heb echt moeten leren om met allebei tegelijk te zijn. En waar gaat dat nou over geld? Nou, dat gaat heel erg over geld. Want ik was ook... geld aan het verdienen uit een soort gevoel van, ja, maar ik moet het ook voor mezelf allemaal kunnen. En op het moment dat we zeiden, wacht even, ons hele schip met dit gezin heeft geld nodig, werd het een hele andere vraag. En kon ik het goed vinden dat jij ook verdiende?

Ja, mooi.

Ja.

Mijn oog valt nu op dat plaatje achter jou.

Ja.

Nou krijgt het ook betekenis volgens mij als ik het goed zie.

Ja. Ja, het gaat echt heel erg over, dat heb ik geschilderd toen ik met een oefening bezig was om mijn hele levensenergie te voelen. En dan moesten we schilderen en toen kwam er een schip. En toen dacht ik eerst, waarom teken ik toch altijd een schip? Als ik ga schilderen komt er altijd een schip. En ineens realiseerde ik me, ja, maar dat is de wezenlijke vraag. Wat wil ik echt? Wat hoort aan boord? Waar wil ik voor zorgen? En kan ik het dan ook goed vinden dat een ander daar voor een stukje voor zorgt? Dat we dat samen doen.

Stel nou, jouw man valt uit de boot. Heel vervelend, maar je blijft alleen over. Net zoals heel veel vrouwen die gewoon alleen zijn op dit moment. Die kijken en die luisteren. Hoe gaat je leven er dan uitzien?

Nou, ik heb het meegemaakt voor een deel. Ik had een bedrijf en ik dacht dat ik onvruchtbaar was en ik werd behoorlijk onverwacht zwanger. Als je denkt dat je onverwachtbaar bent, is het vrij onverwacht. En de biologische vader van mijn oudste kind, die ging na drie maanden zwangerschap weg. Er is nog heel veel over te vertellen, maar ineens was ik alleen met een bedrijf en een kind.

En toen heb ik echt wel gedacht, ja wacht even, ik wilde, ik was heel blij dat ik een kind had. Maar toen ben ik heel erg geconfronteerd met het feit dat ik alles om mij heen had gebouwd. Dus de projecten waar ik veel geld mee verdiende, vroegen zeven dagen in de week mij naar wezig te gaan. En ik had wel vier maanden per jaar vrij.

Maar zo laat een kind zich niet reguleren. Je kan niet een kind zeven maanden naar de kinderopvang doen en dan vier maanden tijd met hem doorbrengen. Dus toen viel bij mij het kwartje. Hé, wacht even, als ik dit alleen ga doen.

Dan moet ik systemen gaan bedenken waardoor dit werkt. Een systeem kan zijn kinderopvang, maar voor mij was een systeem vooral ook financieel. Daar had ik dus niet voor zorgd. Ik had al die jaren idioot veel geld verdiend, maar ik had m'n 40.000 euro op m'n rekening. Toen realiseerde ik me, dat kan dus niet. Je moet een systeem implementeren. En toen werd ik heel erg geconfronteerd met het feit dat ik geld behoorlijk door m'n gevoelens en m'n emoties managede. En dat was toch wel genoeg. En veel te weinig met een systeem van een potje waar ik nooit aan kon. Een potje dat specifiek hiervoor bedoeld is. En ik had ook geen residual inkomen. Dat is het passieve inkomen. Ik had geen stroom van inkomen. Die komt ook als ik er niet ben. Toen ben ik me echt gaan realiseren dat dat op lange termijn altijd leidt tot onvrede in mezelf. Tot een soort onvrede in jezelf, tot een soort... Ja, weet je, je kunt... En ik was toen op het punt... Mijn geld was op, dus ik dacht ook... Ja, maar wat heb ik hier aan dat ik dit nu weet? Dat ik een systeem moet hebben? Want ik kan het helemaal niet implementeren, want ik heb niks. Een enorme frustratie, die zie ik ook bij veel aanheenstaande vrouwen. Ja, jij hebt makkelijk praten, maar jij hebt geld en ik niet. Maar ik had geen geld op dat moment.

Nul.

Sterker nog, binnen drie jaar na dat kindgeboren was het dus geen plus veertig, maar meer dan vijftig. Waarom? Omdat ik ineens voor veel meer mensen moest zorgen en dezelfde gewoontes onderhield. Ik had geen benul waar ik mee bezig was. Ik deed het allemaal vanuit gevoel, vanuit emotie. En ik had een systeem op papier. En ik had allemaal boeken over systemen gelezen en ik deed het niet echt. Dus wat ik tegen die vrouw zou willen zeggen is, ik snap hoe pijnlijk dat is, maar je moet die pijn lostrekken van het geld. Geld is een tool en zo moet je hem gaan behandelen. Als ik mijn hamer buiten laat liggen, gaat hij roesten. Als ik hem binnen leg, blijft hij mooi. En daar kan je allemaal emoties over hebben en daar moet je dan hulp bij zoeken.

Dus je ging van plus 40 naar min 50, dan kan je nagaan, ik noem het maar even money mindset en mismanagement. Dus daar kunnen we sowieso van leren van wow, als je leven verandert, dan gaat opeens die bankrekening ook mee veranderen, omdat je deze niet verandert. Dat kunnen we uitgebreider bij jou natuurlijk voor langskomen, voor echt specifieke situaties kan ik me zo voorstellen. Ik heb zo'n paar dingen van mezelf, gewoon wat gewoontes. Ik heb bijvoorbeeld nooit geld bij me. Nou toevallig, dit is dan mijn portemonnee, dat heet eigenlijk telefoon. Toevallig had ik vorige week, omdat ik ging fietsen, had ik geld nodig. Dus toen pin ik een twintigje en die stop ik dan hier. En op een gegeven moment geef ik het weer uit en dan heb ik weer geen geld bij me. Wat betekent dat eigenlijk? Hoe kan dat? We kennen ook namelijk mensen die hebben gewoon 500 euro hier met flappen altijd in hun portemonnee zitten. Ik begrijp dat niet.

Het kan.

Heel veel betekenen. Het kan betekenen dat je er vertrouwen in hebt dat het toch wel goed komt. Het kan ook betekenen dat je een soort... Het is waar zo'n gewoonte uit voorkomt. Kan van alles zijn. Ik heb nooit geld bij me, omdat ik weet dat het verdampt. Zo noem ik dat. Als ik geld bij me heb, dan...

Geef je het uit.

Ja, en ik zou je werkelijk niet kunnen vertellen aan wat. En dat wil ik niet. Ik wil graag dat het een systeem is, dat ik snap waar ik het aan uitgeef en waarom. En dus heb ik mezelf opgelegd om een bankpasje te hebben en daarmee te betalen. En als dat niet kan, om dan naar de bank te lopen en het eraf te halen. Omdat ik op die manier het reguleer. Als ik geld in mijn portemonnee heb, dan weet ik dat mijn mind het overneemt. Die gaat dan voelen, ah, ik heb het best. En dan kan ik mijn systeem niet gebruiken. Dus zo is het voor mij.

Ja.

Ik zit ondertussen natuurlijk over mezelf ook na te denken. Ga je nog om te delen, het inzicht wat ik denk ik krijg nu is van, ik ben eigenlijk opgegroeid met sparen, niet geld uitgeven. En als ik het wel heb... Ik heb sowieso altijd geld, dat is geen enkel probleem. Ik zat altijd door met de bankrekening, ik heb altijd gewerkt, ik weet ook hoe ik waarde toe kan voeren, ik zal altijd geld hebben. Dat is geen enkel probleem. Maar ik gaf het nooit uit aan ervaringen. Dus bijvoorbeeld een ijsje kopen of zoiets, dat noem ik een ervaring. Ja, dat kost geld, maar ik vind heerlijk ijs. Of bijvoorbeeld een touwtje trekken op de kermis. Dat is toch hartstikke leuk? Ja, maar je wint toch nooit iets. Weet je wel, al dat soort dingen.

Ik denk dat het hiermee te maken heeft dat ik gewoon dan toch ook geen geld bij me heb. Terwijl als ik het wel meeneem, wat ik voortaan ga doen, besluit ik nu, dan kan ik die ervaringen dus gewoon kopen.

Precies.

Ik weet altijd ook hoeveel geld ik ongeveer heb op de rekening staan. Mijn vrouw die beheert dat allemaal, maar ik zie dagelijks mijn omzet. Ik weet gewoon of het goed gaat of niet goed gaat, maar ik heb altijd geld.

Ik zou wat jij nu zegt, iemand die gewend is om alles te bewaren en nooit iets uit te geven. Heel veel mensen hebben dan neiging om te zeggen ik doe het heel goed met geld. Nou, dat kan. Als je altijd genoeg geld hebt en je spaart goed, dan zul je het op papier goed doen, zou je zeggen. Maar je loopt het risico dat het nog steeds door emoties wordt beheerst. En het risico wat daar mis is, is niet dat het misgaat met geld, maar dat het misgaat in relaties. Omdat je dan uiteindelijk de ander misschien gaat verwijten dat hij een ijsje koopt. Of gaat controleren of hij wel of geen kleren kan kopen, of weet ik. Dat risico loopt. Ik zeg niet dat jij dat doet. Ik zeg dat dat een risico is bij mensen die nooit geld uit willen geven. En op het moment dat je... En dan vergeet je te spelen. En ik vind het aardig dat het nou letterlijk is wat jij zegt. Je vergeet te spelen.

Ik vergeet te spelen. Ik denk dat als het... Wij hebben namelijk een gezamenlijke rekening. En wij geven eigenlijk dus niet superveel uit. We hoeven daar helemaal niet veel overleg over te hebben. Maar stel dat ik een eigen potje... Leuk dat ik nu even... Mijn vader, die kreeg altijd zakgeld.

En dat vond ik wachtelijk.

Dat dacht ik altijd. Man, jij verdient toch het geld? Jij hoeft toch geen zakgeld te krijgen? In de tijd, heb ik ooit onthouden, was dat iets van 25 gulden. Ik denk per week wat hij kreeg, zakgeld. En nu denk ik, eigenlijk was dat toch geniaal. Dan kon hij lekker spelen, buiten zijn verantwoording voor vrouwen en gezin.

Absoluut.

Spelen met geld, wat bedient dat?

Wij hebben allebei thuis een speelpotje, want Jacco vindt hele andere dingen belangrijk dan ik. Ik koop graag een nieuw paar schoenen of een jurk, vind ik leuk. En dat hoef ik niet per se, en ik kan heel goed zonder, maar ik vind het ook leuk. En hij vindt het soms zonde van het geld, afhankelijk van wat het is. En ik ga heel graag zomaar een ijsje kopen, of op een terrasje zitten, of uit eten. En Jacco eet liever thuis. Daar kun je ongelooflijke ruzie over krijgen.

Ja.

Want hij heeft dan het gevoel dat ik zijn zekerheid uitgeef. En ik heb het gevoel dat hij mij mijn vrijheid ontneemt. Maar wij hebben allebei een speelpotje. Wij gooien al het inkomen op één hoop. Dat verdelen we over potjes.

Ja.

Het speelpotje hebben we allebei een eigen potje.

Ja.

En dan is het ook ineens leuk. Ik weet nog, toen wij net bij elkaar waren, dat ik dan niet durfde te zeggen dat ik een nieuw jurk had gekocht. En dan kwam ik thuis en dan stopte ik hem gauw in mijn kast en dan deed ik alsof hij daar al jaren was. Eigenlijk is dat heel naar. Dat geeft je ook een rot gevoel. Dat geeft je ook een rot gevoel tijdens het kopen of vlak daarna. Dat zit er gewoon hele nare dingen in. Allebei zakgeld. Dat werkt perfect.

Als u nu de lach van de herkenning heeft, laat het hieronder weten en deel, vertel wat je herkenning is, want het is echt een feest gewoon op dit moment bij mij. En het maakt ook dat ik zoiets heb van oké, hier ga ik een aantal besluiten innemen, want allebei een speelpotje. Ik denk mijn vrouw niet eens een speelpotje hoeft, maar als ik er eentje mag, dan denk ik dat ik daar heel erg blij van word.

Wat heel belangrijk is, trouwens, bij zo'n speelpotje, vooral als de een meer verdient dan de ander, is dat allebei een even groot speelpotje krijgt.

Oké, ja.

Want je bent samen in het huwelijk, dus je moet samen leren spelen. Klinkt dat heel gek, maar...

Nee, goed dat je dat aanvult. Bij ons, mijn vrouw die werkt voor mij, dus ze verdient niet in haar eigen pot. Maar dat maakt dus niet uit, gewoon iedereen, allebei evenveel.

Cool.

Even een hele andere switch, want ik ben heel erg beïnvloed door het geloof, Calvinistische opvoeding. Wat voor achtergrond heb jij qua religie of atheïsme of weet ik veel wat, en wat heb je daaruit meegekregen? Kun je daar eens iets over vertellen?

Ja, mijn moeder heeft zich geloof ik in vier kerken laten aannemen. Ik weet niet precies hoe dat werkt, maar die verhuisde iedere twee jaar. Dus die werd voortdurend op een andere school gezet en dan vaak ook op katholieke meisjesscholen. Het waren kostscholen waar zij niet in kostschool zat. Mijn opa zat in het leger. Dus dan werd zij door de soldaten heen en weer gebracht en zij wou meedoen. Dus zij deed mee met die religies en ze vond al die rituelen mooi.

Was absoluut niet gelovig, maar ze had wel heel veel met al die rituelen en de kerk. En mijn vader heb ik er nooit zo over gehoord. Mijn opa's en oma's deden er helemaal niet zoveel aan. Er werd bij ons in de familie behoorlijk gevloekt en dat maakte allemaal niet uit. Maar ik weet nog heel goed... Ja, ik vond het prachtig altijd. Ik denk dat ik altijd heel erg religieus ben geweest, maar ik durfde daar niet openlijk over te praten, want dat is voor mijn familie, ja, weet niet, daar heb je het niet over. En toen ik in Haarnem ging wonen, op mijn achttiende, en naar de HTS ging, zat daar een boeddhistisch winkeltje. Heel klein winkeltje, ik denk dat het 12 vierkante meter was, en er was een man. En ik kwam daar altijd binnen, en ik heb daar dagen met die man zitten praten. en dat was voor het eerst iemand die ook, dat was eigenlijk de eerste persoon die tegenkwam die hardop wilde praten over dat er meer is dan alleen wetenschap en wat we om ons heen zien en mijn ouders zijn nogal en ondanks al mijn moeders kerkelijke dingen is het nogal van ja maar als niet wetenschappelijk bewezen is dan is het niks en hier was voor het eerst iemand die snapte wat ik bedoelde En ik zei tegen... Hij vroeg, waarom ben jij op deze wereld? En toen zei ik, helemaal intuïtief, om mensen een spiegel van hun ziel te laten zien. En hij ging me niet uitlachen. Hij zei, wat mooi. Nou, ik kreeg er nog rillingen van. Ik dacht, jezus, dus ik ben niet gek.

Mooi man. Ja, zeker.

En ik ben heel veel geloven afgegaan. En wij vieren Shabbat iedere vrijdagavond. En we beoefenen tantra, en dat is niet alleen maar over seks, als mensen dat soms zouden denken. Maar we hebben heel veel religieuze elementen in ons leven, maar ik ben niet van één kerk. Het gaat mij om de diepere betekenis daarachter, het mystieke deel van religie.

Ja, de achtergrond van mijn vraag was natuurlijk van oké, wat heb je dan meegekregen over geld?

Ja.

Dat is wel interessant.

Eigenlijk.

Heb ik meegekregen over geld, als je het zo zegt, dat je er geen controle over hebt en dat het is wat het is. En bij mijn moeder dat iemand anders het bepaalt. Maar als je kijkt naar haar religieuze achtergrond, dan is het ook iemand anders bepaald waar ze woont en welke kerk ze vindt. Waarom ga je naar vier verschillende kerken? Omdat je vier keer verhuisd bent en je in een andere kerk terechtkomt.

Ik spring misschien een beetje van de haak op de tafel, maar omdat ik heel erg bezig ben.

Wat jouw kijker op is, en nu kan ik je alles vragen, die gozer die komt naar me toe, die wil door mij gecoacht worden, en ik durf geen tarief te noemen. Wat is dat? Zeg maar gewoon kaart in mijn gezicht.

Dat is dat je het over jezelf maakt. Over jouw waarde.

Dat begrijp ik niet.

Als mensen niet durven zeggen dit is wat het moet kosten, dan kom je vanuit de plek dat hij jou zou moeten betalen voor wat jij hem geeft.

En dan wordt het een hele lastige. Want wat ben jij waard? Ja, zeg het maar. Zes miljoen? Zes euro? Weet je?

Ja.

Dan is het heel lastig.

Maar op het moment dat je... En dan maak je het... Dan gaat het over jou en jouw waarde. En op het moment dat je durft te zeggen... Hoeveel moet hij investeren om voor zichzelf waarde te halen uit dit gesprek? Dan wordt het een ander verhaal.

Hoeveel moet hij investeren om voor zichzelf waarde te halen uit dit gesprek?

En dat kan ook per persoon anders zijn. Maar op het moment dat iemand gebloed heeft, gaat hij de les nemen. Ik zeg ook weleens tegen mensen, ik reken altijd vooraf bij mensen. Dan zeggen ze, ja maar hoezo, ik heb nog niks van je gekregen. Nee, maar ik wil dat jij het komt halen bij mij. En ik wil dat jij de waarde komt ophalen die ik heb. Maar als jij niet waarde hebt gegeven, kom je niks halen. En dan wordt het heel lastig.

Ja. En dan, stel nou dat ik... Want dan heb ik volgens mij twee keuzes. Dat ik zeg van, oké, dit gesprek kost 100 euro.

Ja.

Dan bepaal ik eigenlijk dus vanuit mijn eigen waarde. En hij kiest dan of hij dat, het gesprek, waard vindt. Dat is vanuit zijn ding dus.

Dat is vanuit zijn ding?

En ik zou dus de andere optie dan kunnen zeggen, oké joh, wat is het jou waard? Maar dat is meestal niet zo handig, want dan zet je iemand voor een...

Ja, dat is lastig, maar er zit ook altijd een risico in. Ik heb altijd een gesprek met mensen en dan zeg ik, hoeveel denk je te kunnen gaan omzetten in je bedrijf nadat wij samen gewerkt hebben? Of eigenlijk is het gesprek nog anders. Hoeveel zou jij in je bedrijf met gemak moeten kunnen omzetten, denk je zelf? Nog los van of wij samen gewerkt hebben. Hoeveel zou je eigenlijk moeten verdienen? En hoeveel zet je nu om? En dan kom je op het verschil. En dat is de prijs die je betaalt voor het in je oude overtuigingen rondzweven. Dus dat betaal je nu elke maand. Heb je nog niet met mij gewerkt, dus je weet niet of het je gehelpt of niet. Dus er zit een zekere mate van risico in. Maar je gaat er vooral uithalen op het moment dat jij ook bereikt bent dat risico aan te gaan.

Dus hoeveel ben je bereid te investeren om die waarde die je denkt dat je hebt werkelijk naar buiten te laten komen? En dat is een investering in geld, maar is ook een investering in tijd en is ook een investering in implementeren wat ik je leer. En als je het niet gaat implementeren was het niks waard. Dat geldt natuurlijk voor jou ook een beetje. En dan kun je volgens mij ook gewoon terug, dus deels kun je dat vragen aan mensen, maar deels kun je ook terugkijken. naar wat hebben mensen omgezet nadat ze met mij gewerkt hebben. In het goede seizoen, mensen die geïmplementeerd hebben. Wat hebben die gedaan nadat ze de tips hebben geïmplementeerd die ik deed? Hoeveel omzet is daar uitgekomen? En hoeveel zou je dan reëlerwijs kunnen zeggen, dit moet je doen. Ik weet zelf, ik investeer veel in mijn eigen ontwikkeling en jij ook, dat weet ik van je. Ik heb vorig jaar 20.000 euro geïnvesteerd in mijn eigen ontwikkeling.

Kijk eens aan.

En ik weet dat als ik 20.000 euro betaal aan iemand, ga ik implementeren. Reken maar. En als ik 200 euro investeer voor hetzelfde.

Laat ik het misschien wel liggen. Is dat dan slim of logisch? Dat weet ik niet. Dus ik zorg wel van tevoren dat ik weet dat het ook echt de beste zijn waar ik mee werk. Maar het houdt me ook scherp.

En ik denk, ja, weet je zo, je hebt ergens iets nodig van buitenaf om je uit je comfortzone te duwen. En als het niet uit je comfortzone is, ga ik het niet doen.

Ja, ik volg je best wel heel erg, helemaal eigenlijk. Want ik had laatst ook dure software gekocht en daar zat een training bij. Die training heb ik dan helemaal uitgespit en ik heb het geïmplementeerd. Ik ben het gaan doen en ik heb daar echt mega veel geld extra door verdiend door die ene software. Maar ik heb ook wel eens dat ik een gesprek met iemand voer, zoals jij nu, wat voor mij een gratis gesprek is. Maar ik weet ook zeker dat ik nu de lessen die ik eruit haal, dat ik die ook ga implementeren. Heb ik dan dat niet nodig, zeg maar, dat ik geld geef? Is dat dan anders?

Nou ja, het is een beetje...

Ja, dat is natuurlijk altijd een scheidslijn, weet je. Waarom reken ik voor het ene gesprek nu met jou niks en voor een ander gesprek met iemand anders wel? Ja, dat is natuurlijk ook... En wij hebben daar over en weer zit een beetje kierigheid in, hè?

Ja. Ja, maar dat is vanuit jou beredeneerd.

Vanuit jou beredeneerd, ja.

Als ik het vanuit mijzelf beredeneer... dan had ik dus niet iets nodig te zeggen, oh ik ga Suzy, ik ga ze duizend euro geven en dan de lessen die ik leer, dan ga ik ze implementeren.

Nee, dat snap ik.

En het is ook niet gezegd... Nou.

Ja, weet je, kijk, op het moment dat je echt wil kijken naar wat speelt er nou in mijn onbewuste verhaal, antwoord, antwoord, dan kom je er met dat ene gesprek ook weer net niet. Daar ben ik van overtuigd. Net als marketing, als je alle gratis trainingen online volgt, dat is toch anders dan jouw Piaat opleiding. En misschien leer je uit al die gratis trainingen wel dezelfde dingen, dat zou best kunnen. Maar je knoopt het dan net niet helemaal aan elkaar. Nu kom je ook op die twee kanten.

Iemand anders moet investeren om zijn eigen lessen te kunnen halen. Tegelijkertijd moet jij ook... Dat is de andere kant. Ik wil als klant van jou ook dat jij het goed hebt, want anders bied je geen kwaliteit. Dus dat is de andere kant. Op het moment dat jij niet bereid bent voor jezelf te zorgen, omdat je geen tarief durft te vragen, dan ben je daar niet echt voor. Dus ik zou op een bepaald punt ook niet meer gratis willen krijgen van iemand, Want dan wordt het lastig om zijn lessen aan te nemen. Nou is daar ook een grens in. Weet je, natuurlijk, die is er altijd.

Maar als ik bijvoorbeeld een schilder heb en die wil vijf euro per uur en ik weet dat hij daar zijn gezin niet van kan onderhouden, dan geloof ik ook niet helemaal dat hij hier kwalitatief met zijn aandacht gelukkig staat te schilderen.

Die man heeft zorgen en die gaan niet over mijn schilderwerk. Dus wordt het dan wel wat? Ja.

Daar zitten altijd die twee kanten aan. Het is ook een kwestie van welke dingen ik kies. Maar ik geloof werkelijk dat als ondernemers zouden rondlopen met de mindset, ik moet mijn dienst bieden zodat de ander mijn dienst kan ontvangen, is geld geen punt. Ik heb eigenlijk standaard, en ik denk dat jij dat ook hebt, we werken natuurlijk allebei in een stuk.

Als mensen het zelf konden, dan deden ze het al. En meestal zitten ze op een grens waar ze helemaal het geld niet echt hebben om te investeren in ons training. En tegelijkertijd weet je ook dat als ze er niet in investeren, ze er nooit gaan komen.

Ja, daar zit natuurlijk een heel stuk. En bij jou ook. Als jij ineens 1 op 1 wil werken, kost het je tijd. Heb je daarvan zin in?

Nogal veel waarde.

Ja, precies. Want jij wou passief inkomen, zodat je die tijd voor je gezin kon gebruiken. Wil je dat? Ik heb maximaal 1 1 op 1 gesprek met mensen per week. En daar reken ik veel voor. En dan denk ik, maar je hoeft ook niet 1 op 1 bij mij te komen.

Nee, precies. Goh, nou we zijn al heel lang echt super interessant, waardevol denk ik. Ik spiek even op mijn vragenlijstje, want je gaf eigenlijk ook al het antwoord op hoe je dus die money mindset kan veranderen als je het lastig vindt om een untarief te vragen.

Waarom zouden wij allemaal miljonair moeten zijn?

Letterlijk miljonair.

Letterlijk. Twee redenen. Eén is omdat als je geen geld hebt, je gewoon minder kunt doen voor de wereld. Ik geloof echt, als iedereen miljonair is, dan kan je pas echt gaan bijdragen aan al die mensen die het niet hebben. Dus als je dan roept, ik geloof niet dat er één pot geld is die verdeeld moet worden, maar stel dat je dat wel zou geloven, en ik hoor heel veel mensen roepen, ja, maar als ik een miljoen heb, dan hebben de andere mensen niks meer. Nou, zo werkt het niet, maar oké. Laten we dat eens even vooronderstellen, dat dat misschien wel zou kunnen werken. Zorg dan dat je een miljoen hebt, zodat je het kunt geven aan ze. Want als jij dan beter bent in het verdienen van dat miljoen.

Dan heb je bijna ook de verantwoordelijkheid om dat te doen. Dat is één. Tweede is dat ik geloof dat we ons talent aan de wereld moeten gaan geven. Dat moet je doen. Waarom? Omdat je hier rondloopt. En we lopen hier niet per ongeluk rond. We zijn hier neergezet met een reden. En ik geloof dat je de impact die je in dit leven zou kunnen hebben, moet hebben. Daar kunnen mensen mee oneens zijn, dat is oké. Daar moet je niet bij mij komen. Ik ben ervan overtuigd dat we iets waardevols te bieden hebben en dat we dat moeten doen en dat je dat echt moet doen. En niet ten koste van je gezin en niet ten koste van je geluk. Sterker nog door je geluk en door voor de mensen om je heen te zorgen. En dat moet je voluit doen. En ja, dan ga je een heleboel geld verdienen.

Dus geld maakt gelukkig?

Nee, maar op het moment dat je... Nee, geld maakt niet gelukkig. Maar op het moment dat je de blokkades rondom geld kwijt bent, dan word je gelukkig.

Oké, dat is interessant.

En dan ben je gelukkig met duizend euro op je rekening, en dan ben je gelukkig met een miljoen op je rekening, maar dan ben je ook in staat om dat miljoen aan te trekken om weg te geven dat jij het niet per se hebt. Maar de blokkades rondom geld houden je ongelukkig.

Mooi, dankjewel. Dankjewel. Ik hoop dat de kijkers het ook super waardevol vonden. Laat het weten. Ook als je vragen hebt, tag Suze gewoon, zou ik zeggen. Nou.

0 euro gesprek. Dat was een beetje een keringhuisgesprek. Leuk.

Deze was gratis.

We hadden vorige week ook een interview gedaan in het Engels en die heeft Suze gebruikt voor haar... Voor jouw blog of zoiets dergelijks, hè?

Voor mijn podcast, ja.

Podcast, sorry. Ja, dus dat is ook interessant om nog eens naar te kijken. Daar zal ik het linkje nog ervan bij zetten als het er is. En voor nu, dankjewel en op naar de volgende aflevering. met misschien wel een andere gast of misschien wel ik alleen. Ik laat het gewoon gebeuren. Ik zie wel wat er gebeurt. Maar dit heeft mij al enorm geholpen. Dank je wel.

Jij bedankt.