[SUCCESROUTE] Hoe krijg je mensen zover dat ze je missie steunen?

Ja, goedemiddag! Ik wou bijna morgen zeggen, we zijn live! Super dat je erbij bent of misschien later de opname bekijkt. Ik heb een gast en daar ben ik eigenlijk trots op dat hij zijn tijd beschikbaar stelt. Het is dus een hij, want het was een mystery guest, maar het is een hij. Sommigen van jullie die hadden misschien al een klein beetje een vermoeden. En als dat zo is, typ gerust in hier in de reacties alvast wie jij denkt dat de mystery guest is. Maar het is echt een waanzinnig verhaal. Het is echt super, super, super gaaf. En voor mij persoonlijk is het extra leuk omdat ik hem al een paar jaar ken. En ik heb dus zijn groei gezien. En dus ik weet eigenlijk ook waar hij vandaan kwam. Niet dat hij nou in de put of in de goot lag of iets dergens, maar ja, het is gewoon echt... Zo fascinerend, zo mooi om het verhaal te zien. Nou, ik ga even kijken of wij inderdaad live zijn. Dat doe ik hier even op mijn telefoon. Dat komt misschien wat knullig over maar ja ik zie dat het live is en dan kan ik ook zien als mensen hartjes of duimpjes of iets dergelijks geven. Het is echt gaaf en goed om hier vandaag bij te zijn want we hebben het over iemand die de laatste periode ongelooflijk zichtbaar is. Goedemiddag Jeroen en Ik denk dat de zichtbaarheid die hij nu heeft, dat wij dat allemaal wel zouden willen. Dat we allemaal wel het verlangen hebben om zo'n groot publiek te creëren en zo massaal veel mensen achter ons aan te krijgen.

Ik noem maar eventjes wat ik in mijn mail al genoemd had. Hij zat een paar weken geleden bij Umberto Tan aan tafel. Op dit moment loopt er een actie die echt massaal gedeeld wordt. Ik zag net al 180 keer gedeeld. Ongelooflijk hoeveel mensen dus met hem meeleven, die hem steunen. In het AD een enorm artikel. En dan te bedenken dat hij een paar jaar geleden bij mij op kantoor zat, want hij heeft mij geholpen met mijn business ook te bouwen. Een paar jaar geleden toen vroeg ik hulp aan hem, van joh, ik kom gewoon in tijdnood, ik heb zoveel plannen en ideeën, kun je mij helpen om mijn sales pages te maken? En dat heeft hij toen gedaan. Het ziet er super mooi en strak uit en dat heeft mij geholpen om mijn business te laten groeien. En ik heb hem leren kennen en ik zat laatst nog eventjes terug te bladeren in mijn boek, het boek Gevraagd Worden. Het boek Gevraagd Worden gaat over hoe je zonder acquisitie te doen toch klanten aan kunt trekken. Het is een tien stappen plan en bij stap 2 gaat het over hoe je je verhaal kunt schrijven. En ik lees het eventjes voor. Een tijdje geleden gaf ik een workshop gevraagd worden in tien stappen. En na afloop kwam een jonge man, en nu onthul ik zijn voornaam, Mick, naar me toe en vroeg, Hugo, ik ben al vier jaar aan het worstelen met het bepalen van mijn doelgroep. En eerder, die avond, had hij verteld dat zijn passie mediteren is. Hij vertelde me dat hij waarschijnlijk vrouwen van boven de vijftig wilde leren mediteren, helpen om meer rust te creëren, zonder stress door het leven te gaan. Mijn wenkbrauwer fronste zich en Nick vroeg zich af of hij misschien iets verkeerds gezegd had. Ik zeg helemaal niet, ik zeg alleen, hoe oud ben jij? Ik ben 22.

En ik herinner hem aan de tien stappen. Toen heeft hij even gespiekt en hij wist weer wat stap twee was. Schrijf je verhaal. Dus ik zeg, wat is jouw verhaal? Nou, lang verhaal kort. We hebben nog eventjes tijd staan praten en hij ontdekte eigenlijk dat zijn verhaal was dat hij in het verleden eigenlijk een aantal nare dingen mee had gemaakt en dat hij best wel is mensen zou kunnen helpen die eenzelfde soort dingen mee hebben gemaakt en dat hij dan middels mediteren die mensen van hun stress of hun problemen af zou kunnen helpen. Dat is eigenlijk het begin van onze relatie, het begin van onze vriendschap geworden. Daarna is hij opeens als een raket gegaan. Want in de tijd dat hij mijn salespages maakte, toen zei hij eigenlijk van Hugo, ik wil eind van dit jaar, begin volgend jaar, wil ik naar Nepal toe gaan. Nou, en vanaf hier ga ik stoppen met introduceren. Ik ga hem in beeld brengen. Het is Mick Brugger en hij zit op dit moment in Nepal. Mick, goedemiddag jongen.

Goedemiddag, ja hier is het inmiddels al avond, dus een paar uurtjes later. Ik hoop dat ik goed versta en dat ik goed in beeld, want de elektriciteit is net uitgevallen. Dus we hebben wifi op backup, maar ik had hier net z'n lampen aangezet, maar die zijn al uitgevallen. Maar dankjewel dat ik in de uitzending mocht zijn, super leuk.

Ja, dank je wel. Dus jij bedankt dat jij een stukje van je tijd wilt investeren, want je bent super druk, want je hebt een missie. Wat is jouw missie? En geef een hartje of een duimpje als een missie als je Mick al eens een keertje gezien of gehoord of voorbij hebt zien komen. Vertel Mick.

Mijn missie is om elf weeskinderen hier in Nepal werkelijk een kans op een betere toekomst te geven. Dat doen we door onderdak te verzorgen, onderwijs, eten. Maar bovenal heb ik eigenlijk een kans op een betere toekomst.

Kun je eens vertellen hoe dat ontstaan is? Want je bent geen 22 meer, maar nog steeds een superjonge gast. 24 inmiddels.

Ja, klopt.

Hoe kan een gast van 24 zijn leven hier als het ware opgeven en zijn koffers pakken en naar Nepal gaan?

Ik kwam hier in zomer 2014.

Bijna drie jaar geleden en ik kwam eigenlijk met ons doel toe, vanuit mijn optreden in psychologie, om in de statie te lopen in een weeshuis. Ik deed onderzoek naar echte problematiek. De eerste weken waren heel lastig. Bijna geen contact met de kinderen. Na een maand zijn mijn supervisors op dat moment van, joh, je kan eigenlijk bezig in Nederland komen, want er is eigenlijk niet zoveel zin om daar te zijn. Toch had ik heel erg het gevoel, ja, ik voelde me op de ene manier gewoon thuis hier. Ik had onwijs meer zin, ondanks dat het vrij moeizaam ging.

Nou, ik geloof dat na vier, vijf weken vond ik nog ergens in m'n koffer een pakje stroopwafels... en zijn we ijsjes gaan halen met de kinderen. En toen in één keer was het... Ja, was letterlijk het ijs gebroken. En sindsdien hebben we eigenlijk zeven hele bijzondere maanden gehad. We hebben heel snel een band opgebouwd. Dan ben ik, even kijken, begin 2015, na m'n stage, weer terug gegaan naar Nederland. Nog steeds met de intentie om een goede studie af te maken. Doordat een maand later de aardbeving in een pak kwam, april 2015. Ja, verschrikkelijk om... Ja, verschrikkelijk om het te zien, onwerkelijk, als je de eerste berichten hoort. Nou ja, een paar dagen geen contact met de kinderen.

Vervolgens krijgen ze huilend aan de telefoon, zie je dat ze in een tentje op het voetbalveld slapen... en dat er nog meer dan zestig naastvolken per dag zijn. Huis waar ze in woonden was deels ingestort. Er was nog één verdieping over het begraven grond, die was onbewoonbaar verklaard. Ja, weet je, dat is... Ja, kon me gewoon niet voorstellen, weet je. Allemaal van lang geleden. Daarvoor was ik, ja, waren we gewoon nog samen. Dus goed, ja, op een moment dreigde ze eigenlijk gewoon dakloos te worden. Toen heb ik gezegd van, sorry, er moet iemand opstaan. Weet je, wie het is, maakte op dat moment echt totaal niet uit. Maar er moet iemand opstaan en voor de kinderen gaan zorgen. En ja, toen heb ik eigenlijk in een split second besloten om dat te gaan doen.

Ja, prachtig. Ik wou bijna vragen, Mik, wat deed het met jou? Maar ik zit hier gewoon met een brokje in mijn keel. Dus dat moet jou nog veel meer gedaan hebben dan wat het mij nu doet. Ik vind het best jammer dat er op dit moment nog weinig live-kijkers zijn. Dus ik wil je vragen, als je live kijkt, of je het wilt delen. Er zijn een aantal mensen die ik gewoon goed ken, die nu aanwezig zijn. Jan, top dat je erbij bent, en Jeroen. Maar als je dan ook later kijkt, om het delen een klein beetje te stimuleren, onder de mensen die het delen, verdeel ik of verloot ik dit boek, stuur ik dit boek naar je toe. Ik heb er twee eigenlijk die ik op ga sturen. Dus graag even delen, want dit verhaal, dit moet gewoon onder de aandacht komen. Die kinderen waar jij over ontvemt, die moeten gewoon geholpen worden.

Wat is je aanpak nu?

Vandaag de dag bedoel je?

Ja want ik heb natuurlijk al aangekondigd dat je op allerlei manieren zichtbaar bent, maar kijk de mensen die nu kijken die hebben ook zoiets van ik ben ondernemer, wat kan ik hier uithalen, wat kan ik hiervan leren, naast dat het natuurlijk een prachtige missie is die je hebt. Hoe krijg je dit voor elkaar? Hoe krijg je mensen mee?

Nou, ik geloof dat dit wat jij noemt van RT Kunt AD, we stonden van de week aan een interview in Metronieuws, twee weken geleden bij RTL Weet Nijd aan tafel.

Kijk, ons thema voor dit jaar was zichtbaarheid. We hadden dus iets van, we zijn natuurlijk al sinds 2014 bezig, ik doe het zeker niet alleen, ik doe het met een echt zogenaamd dreamteam. Maar je moet bij de basis beginnen en ik geloof dat je iets moet doen vanuit je hart en op het moment dat je een doel hebt om andere mensen te helpen, dan wordt de rest eigenlijk voor je geregeld. Het is niet dat het dan in één keer allemaal van aan mij in het dakje gaat, want je moet er nog gewoon knijten uit voor werken. Maar je zal wel merken dat dat dingen in het flow komen. Dat hebben we ook gezegd toen ik besloten ben dat ik een onderdeel van deze loop opgelegd. Eind van de maand staan we één jaar. Dat heb ik ook gezegd, we kunnen het alleen doen als je een heel goed verhaal hebt. Als je transformeerd bent, zeker als je organisaties goed doen zijn. En op die manier krijg je mensen mee. Dan krijg je op een gegeven moment de gunfactor omdat mensen zien dat het oprecht is, dat het authentiek is. En dat het niet gaat om ik de persoon, maar om de missie die je hebt. Wat ik ook het laatste bij Humberto aan tafel zei, het begon als mijn droom en als droom van de kinderen om een nieuw weeshuis te bouwen na de aardbeving. Vandaag is het de droom van Duinzelend. Iedereen wil die kinderen aan het eind van het jaar naar de UB zijn te zien. Vergeet niet, we hebben natuurlijk Michael Pilecki als onze ambassadeur van de Ombeer Foundation. Dat heeft gewoon een wereld van verschil gemaakt. Dat is echt ongelukkig.

Ja, voor de mensen die Michael Pulacic niet kennen, Michael Pulacic is een coach die ook super zichtbaar is online. Ongetwijfeld heb je wel eens van hem gehoord of heb je misschien wel eens een programma met hem meegedaan. In het verleden was hij DJ, dus gewoon ook een bekende naam in Nederland. Wat ik qua verhaal nog niet weet, Mick, is hoe ben jij eigenlijk bij Michael onder de aandacht gekomen? Hoe is het ontstaan dat hij ook jouw droom is gaan ondersteunen, waardoor het dus een droom van veel meer mensen is geworden?

Ja, goed dat je die vraagt, dat is wel een grappig verhaal denk ik. Ik weet nog in 2014, Michael kwam, die was net terug van een paar jaar zeilen, en die had zijn eerste boek geschreven, Dans in de hemel. Echt een fantastisch boek, serieus. Ik heb hem denk ik zeven, acht jaar gelezen.

Ik moet hem nog lezen. Ik heb hem gekocht, maar ik heb hem nog niet gehaald.

Oh, dat is echt zo mooi. Hij gaf zijn eerste lezing van het boek in de week nog heel vroeg bij De Telegraaf in Amsterdam, in het Vrouwcafé. En daarvoor had ik een interview gelezen in De Vrouw, waarbij De Telegraaf zat toen van zijn persoonlijk verhaal. Twee miljoenen in het rood en veel bedrijven opgelegd en zo weet ik hoeveel verkocht uiteindelijk. Een soort Tita-tovenaar eigenlijk. Met dat idee ging ik een beetje af. Want toen dacht ik, nou ja, als hij blijkbaar kan toveren, kan dit ook wel iets in Nepal betekenen.

Maar goed, dan kwam ik aan bij de Telegrafen. Op dat moment realiseerde ik me eigenlijk pas dat er eigenlijk alleen maar vrouwen waren. Het zat vol met huismoeders, sowieso. Het is een eeuwige man. Dus toen dacht ik, ja, ga ik naar binnen of niet? Toen dacht ik, ja, ik ben er nu toch, dus dan gaan we maar. En na afloop heel even gesproken. Het klikte eigenlijk direct. En in de maand, ik vertrok toen, ik was net ook uit Tibet, ik vertrok toen naar Nepal voor mijn stage. En de plaatsen zijn in één van de meest heilige kloosters hier in Nepal, de Himalaya. En we hebben eigenlijk al contact gehouden een paar keer per maand of een berichtje van NADC. En eigenlijk pas, ik denk, begin vorig jaar, toen we echt dus hadden van oké, ik blijf in Nepal, want ik wil ook in Nederland thuis in Nepal voor de kinderen verzorgen. Toen op een gegeven moment was het zo'n punt dat we zeiden van oké, we moeten echt naar buiten toe. Toen heb ik Mike al gebeld. Ik zeg Mike, ik bel niet namens mezelf, maar ik bel namens de kinderen. Ja, wij hebben je nodig. Als je het minst anders zou durven, dan zouden we ook weer een foundation worden. Toen zei hij gelijk van tuurlijk, dat is goed, we gaan het samen doen. Zo is het eigenlijk ontstaan, ja.

Ja, mooi. Als ik je woorden zou herhalen, ik weet niet of ik het zo letterlijk weet, maar van hey, ik bel niet namens mezelf, maar ik bel namens de kinderen. Wil je ons helpen?

Ja.

Ja, mooi. Ja, super.

Sindsdien is het echt ongelooflijk hard gegaan. Want op dat moment hadden we gewoon een probleem om de maatlooste kosten van levensonderhoud te dekken. Dat was melk, fruit, vlees, alles moest eigenlijk uit het menu, terwijl eten eigenlijk het laatste is waar je inzijt wil schappen. Maar toen zei hij ook gelijk vanuit zijn bedrijf, hier heb je 12.000 euro, dan kan je voorlopig vooruit.

Waanzinnig, ja!

Ja, want ik weet nog vanuit het verhaal van gevraagd worden dat je een online programma over meditatie wilde maken.

Ja.

Is dat iets wat nu nog draait? Verdien je daar geld mee? Hoe besteed je dat? Of is dat je eigen salaris? Wil je daar iets over delen?

Ja, tuurlijk. Dat is altijd een passie van mij geweest. Dat is een van de... Toen ik 17 was en voor het eerst naar Tibet ging, kon ik nog wekelijks leren in Tibetans-Buddhistische klosers om te verdiepen in meditatie-mindfulness. En dat is inderdaad waar ik eigenlijk van leef. Ik heb twee meditatiealbums die ik verkoop. Ik ben momenteel bezig met een meditatiecursus om mensen te leren mediteren die ik hier samen met de monniken geschreven heb. En ja, dat is waar ik eigenlijk alles voor mezelf in Nepal van betaal. Vanuit de stichting krijg ik nu nog een salaris op onkostenvergoeding. We hebben gezegd van... Ja, mensen geven geen geld voor mij. Mensen geven geld voor de kinderen. Wij vinden gewoon dat al het geld plaats van bestelling moet terecht moet komen. Dus dat is nog steeds iets waar heel veel passie in zit. Het is eigenlijk nooit veranderd. Grappig dat je het verhaal vertelt. Volgens mij was ik alweer vergeten.

Nee, ik was het nooit vergeten. En merk je ook dat, doordat je nu meer zichtbaarheid hebt, dat mensen ook interesse hebben in je meditatieprogramma?

Ja, zeker weten. Mensen gaan tof googlen. Weet je wel, wie is Mick Brucker? Wat doet hij dan nog meer? En waar komt hij vandaan? Dus dat is wel... Ja, daar zie je natuurlijk ook wel van bewegen.

Ja, want ongetwijfeld kijken nu gewoon mensen die een gezin hebben met kinderen. En die hebben misschien ook een prachtige missie, maar dat is anders dan wanneer je jong bent, je hebt geen gezin en je kunt gewoon vertrekken. Dus ik ben heel erg benieuwd wat de mensen die nu kijken, wat die er voor lessen uithalen. Dus als je dat eens zou willen delen en er worden ook vragen gesteld zie ik, dus vind ik ook gaaf om interactief met jullie Hier ben je aan de slag te gaan. Dus de les die jij als gezinsman of vrouw misschien wel hebt, die je uit dit verhaal kunt halen, om je business te bouwen of misschien wel naast je business ook iets te doen om ook een, ik noem het, een gevende ondernemer te zijn. Dus ik ben heel nieuwsgierig of jullie daar ook iets over willen delen. En jij wil nog denk iets... dat Ik het leuk is gewoon.

Ja, weet je, als ik jou dit zo hoor zeggen dan... geef ik je grote gelijk. Waar ik gelijk aan moet denken is van niet iedereen hoeft aan de andere kant van de wereld. Weet je, niet iedereen hoeft naar Nepal en moet daar een beesthuis gaan bouwen, absoluut niet. Maar doe wat je kan. En als iedereen dat van ons doet, dan maken we er met z'n allen gewoon een veel leukere wereld van. Weet je, laat iedereen maar op z'n eigen manier doen. Het zijn nog maar eigen talenten. Ik denk dat dat wel wat belangrijk is.

Ja ja ja mooi duidelijk duidelijk wat je zegt inderdaad en voordat we deze uitzending deden zei ik het zelf ook al tegen mik van weet je ik help nu ook mensen in afrika maar hier in nederland is eigenlijk ook nog zoveel te doen en dat kun je dus ook gewoon vanuit waar je nu bent te doen.

Ja, oké, als je er van door moet gaan, Jeroen, helemaal oké natuurlijk. Facebook maakt sowieso een opname van je, dus je kunt altijd op een later tijdstip verder kijken. Mick, ik vind het zo gaaf om jou in de uitzending te hebben en ik vind het zo gaaf de groei die je door hebt gemaakt sinds dat ik jou voor het eerst heb ontmoet. En wat ik er zelf van leer is ook, het gaat niet om Mick, maar het gaat om die kinderen. En wat ik bij mezelf bijvoorbeeld ook nog wel eens merk, dat ik mezelf misschien te veel op de voorgrond zet of wil zetten. naar de achtergrond. Het gaat niet om mij, maar om iets anders. Prachtig.

Ik ga gewoon even een paar vragen stellen die door de mensen gesteld worden. Op welke wijze, vraagt Jan, op welke wijze zorg je voor continuïteit van al je inspanningen? En hij bedoelt dus voor straks ben je misschien niet meer in Nepal. Ik weet niet precies wat je plannen zijn, maar dat weeshuis staat er straks. En dan, heb je daar al over nagedacht?

Dat is natuurlijk heel belangrijk. Dat is een vraag die ik heel vaak gesteld krijg. Veel mensen zien wat er gebeurt en hebben heel snel het idee van... oké, als het weeshuis er staat, dan is het klaar. Absoluut niet. Ik heb gezegd van oké, ik ben nog jong, maar ik geef een commitment voor deze generatie kinderen. Dus dat betekent dat wij net zolang voor de kinderen zorgen, voordat ze voor eigen benen kunnen staan. Voor de een zal het 18 zijn, voor de ander 21. Maar naast dat we een nieuw weeshuis voor ze bouwen, zorgen ze gewoon voor de maandelijkse kosten. Dat is een van de redenen waarom we heel veel maandelijkse expenditures hebben. om normaalheidskosten van levensonderhoud, onderwijs, eten, kleding, gezondheidszorg, die te kunnen dekken. Op die manier kun je de continuïteit waard worden. Dat is vooral het belangrijkste.

Is dat de beste manier waarop mensen die nu kijken jou ook kunnen helpen als ze geraakt zijn door jouw werk?

Jazeker. Word friend van de Omroep Foundation. Kan overal vijf euro per maand. Dat is het mooie, al het geld gaat naar de kinderen en volgens op social media, want je ziet direct wat voor impact die bijdrage heeft.

Ik zal een linkje naar de website even erin zetten. Even kijken of ik dat ook bovenaan vast kan zetten. Ik ben net een man om twee dingen tegelijk te doen. Even kijken hoor. Dat kan ik niet in mijn scherm hier doen, maar dat komt later wel. Komt goed. Oké. Dus onbeer.org. En jij zegt dus eigenlijk van, oké, als je geraakt bent door dit verhaal en je wilt die kinderen helpen, het beste manier is om gewoon vijf euro per maand te doneren om die continuïteit te kunnen waarborgen. Dank je wel. Ik heb een totaal andere vraag. Dat was van, of is van Miranda Bakker. En zij schrijft van, joh, je zat daar bij Umberto Tan in de uitzending RTL Late Night. Hoe overwin je nou de angst dat je een vraag gesteld wordt waar je het antwoord niet op weet? Nou, ik weet helemaal niet of jij die angst natuurlijk gehad hebt, maar wat zou je hier voor advies of opmerking over kunnen geven?

Ja, goede vraag. Ik moet heerlijk zeggen, ik heb daar totaal geen last van. Ik geloof dat ik op iedere vraag een antwoord heb. Anders wordt je vraag maar niet gesteld. Blijf gewoon dicht bij jezelf, want er is altijd wel iets wat je kan zeggen.

Van tevoren bedenk ook goed wat je wil zeggen, want ik heb de uitzending toevallig vroeger nog terug geluisterd. En dan zie je op een gegeven moment dat Humberto een vraag stelt en ik eigenlijk niet eens antwoord geef op zijn vraag, maar gewoon mijn verhaal.

En ik denk, Michael mij ook geleerd op een gegeven moment, het is gewoon heel belangrijk om van tevoren te bedenken, wat wil ik zeggen? Waar kom ik voor? Welke verhalen mag verteld worden, ongeacht wat voor vragen dan ook gesteld worden? Ik denk dat dat heel belangrijk is.

Mooi, duidelijk. Ik zie nog een vraag van Jan, dat is eigenlijk nog een vervolgvraag op de vorige vraag over de continuïteit. Zorg je ook dat de kinderen het weeshuis straks zelfstandig kunnen gaan functioneren? Dus los van die continuïteit in geld, ook zeg maar operationeel bedoelt hij.

Dat is gewoon een heel lastig verhaal. Weet je, dat is gewoon, zeker in een land als Nepal, gewoon bijna niet mogelijk.

Om de V6 echt volledig zelfstandig te krijgen. Dat is gewoon moeilijk.

Ik kan me voorstellen dat je... Je wordt echt veel geholpen. Mensen die komen naar Nepal toe om daar ook hun tijd te geven. En dat zou ook natuurlijk... Nou ja, gewoon door kunnen blijven gaan als jij er niet bent.

Nee, tuurlijk. Kijk, dat is ook zo. Ik ben ook maar een poppetje.

En kijk, ik ben misschien dan veel meer op de voorgrond zichtbaar. Maar wij hebben gewoon zulke fantastische mensen, zowel in Nederland als hier lokaal, die eigenlijk gewoon de dagelijkse leiding voor de kinderen in handen hebben. En dat zal altijd door blijven gaan, of ik er nu hier ben of niet. Dat is ook de reden waarom ik afgelopen maand een paar weken in Nederland kon zijn. Dat ik weet dat alles in Nederland gewoon in goede handen is. Ja.

Nou, Jan geeft ook nog een mooi inzicht. Ik ken Jan heel erg goed, want hij is een partner van mij in de zin dat we veel samenwerken. En hij is deze week in het ziekenhuis, is geopereerd. Dus sterkte Jan moet jou herstel, maar jij schrijft mooi inzicht als de vraag wordt gesteld. omdat je een antwoord hebt en anders wordt die niet gesteld. Nou goed, dus dank voor het delen van jouw inzichten. Andere mensen, kijkers, deel je inzichten.

Laat het weten. Als je de opname of de uitzending zelf deelt, dan verloot ik... Ik heb twee gevraagd worden boeken en waarom doe ik dat? Gewoon omdat ik heel graag wil dat dit verhaal van Mick, dat dit gewoon heel breed gedeeld wordt en dat die kinderen daar geholpen gaan worden. Overigens vertelde ik zelf over het project waar ik zelf nu aan het steunen ben en Mick die zei eigenlijk direct van oh wat gaaf, heb je meer informatie over want misschien kan ik in de toekomst daar ook al bijdragen. Dus blijkbaar is Mick ook gewoon iemand die zichzelf volledig wegcijfert en zich voor meerdere projecten in wil zetten. Ik heb nog een vraag voor jou Mick.

Yes.

Ik weet niet of je hier antwoord op hebt. Dat is meer omdat ik de vraag al ken. Hij zegt, Frank van Berne, hoe schrijf je een persbericht waarin duidelijk wordt wat de waarde voor bijvoorbeeld Adé of Umberto Leitneit, wat voor hun de waarde is om jou te interviewen? Wat voor ervaring heb je daarmee? Of ben je gewoon daarin gerold?

Weet je wat het is? Ik heb persberichten, schrijf ik sowieso niet zelf. Ik heb zoiets van.

Laat dat iemand doen die daar echt heel goed in is. Als het zijn of haar talent is, laat dat iemand anders als ik niet doe. Maar ik geloof gewoon dat ons verhaal gewoon zo goed is, zo duidelijk. En dat wij zo'n gunfactor hebben.

Dan komt de pers van mezelf. Ik heb nooit gevraagd om RTL, ik heb nooit gevraagd om W3 News, om het AD, om wat dan ook. Ik blijf heel dicht bij mezelf en ik geloof oprecht als je werkt met me, als je iets doet vanuit je hart, net als ik doe het help van anderen. En dan zorgt het leven voor de rest. Dan ontmoet je in één keer de juiste persoon en dan komen dingen in flow. Ik werd zelf benaderd door een journalist van het AD. Toevallig Michael had geïnterviewd en ik had ook op één van Michaels lezingen tegen. Die zei, joh, mag ik jou interviewen? Een dag voordat ik naar Lepel terug zou vliegen werd opeens gebeld door iemand van de redactie van RTL Leip-Meid. Joh, moet je luisteren, ik heb je interview in het AD gelezen. Ik wil je heel graag aan tafel hebben, kan je alsjeblieft de vlucht omzetten? Weet je, dus dat gaat vanzelf. Hou je daar alsjeblieft niet te veel mee bezig, maar focus je op je missie, op je eigen verhaal. Dan komt de rest echt vanzelf.

Ja, duidelijk.

Mooi.

Ik weet niet wat ik je nog meer moet vragen, Mick. Het is zo mooi, het is zo duidelijk.

Ik wil je bedanken voor je tijd, voor het verhaal dat je gedeeld hebt. Ik ben weer niet in beeld.

Ik hoop je snel weer in Nederland te ontmoeten. Wanneer kom je weer deze kant op?

Eind juni, denk ik. Want ik doe samen met Micah Pulacic zondag en vrijdag een Benefiets-seminar.

Oh ja, die datum was al niet bekend bij mij.

Ja, klopt. Dat is zondag 2 juni. Binnenkort gaan de tickets in verkoop.

Dan ben ik erbij.

Yes, in ieder geval zondag.

Ja, tof. Oké. Zondag is eigenlijk een dag voor thuis. Ik maak een uitzondering.

Ja, dat wordt echt een fantastische dag. Echt super.

Dit ontstond uit die boekenactie, dus ik hoop dat iedereen die ook het boek van Michael gekocht hebben, dat die dus ook een ticket krijgt om jou live te kunnen ontmoeten en jouw verhaal nog een keer te horen en ongetwijfeld ook weer verder geïnspireerd te worden. Mick, dank je wel en geniet nog van je avond. Hoe laat is het bij jullie?

Het is nu bijna half acht dus ik ga zo lekker eten met de kinderen.

Doe ze de groeten en geniet! Dankjewel, hoi hoi!