Ton de Rooij - levenservaring inzetten in ondernemen

Nou, welkom bij deze podcast. Ik ben in gesprek met Ton de Rooi. Een paar jaar terug heb ik Ton de Rooi mogen helpen met zijn business. Dus ik hoop dat hij allemaal goede dingen over mij gaat zeggen. Maar we gaan ook gewoon praten over ondernemen en wat dat allemaal met zich meebrengt. Nou, over dat mij, daar ben je snel over uitgepraat, denk ik, Ton.

Ja, maar ja, ik ben benieuwd. Leuk om dit samen met jou te mogen doen.

Hoe lang onderneem jij al?

Ik heb net afgelopen weekend de twaalf-en-een-halfjarige bestaande van mijn bedrijf gevierd. En dan noem ik daar even het ondernemerschap als zelfstandig bedrijf. Maar daarvoor heb ik natuurlijk 28 jaar bedrijfsleven gezeten. Helemaal productie in een groot bouwbedrijf geweest. En daar had ik altijd het tikketje van misschien ben jij de ondernemer hier intern wel.

Nou ja, oké. En bracht dat jou op een gegeven moment ook dichterbij? Hé, ik ga echt die stap zetten. Hoe is dat gegaan?

Hoe is dat gegaan? Eigenlijk wel heel merkwaardig. Ik zat in de hoofdmanagementopleiding en dan weet je dat je namen op een lijstje staat om ergens directeur te worden. En toen begon ik me af te vragen of ik dat wel wilde.

Wil ik dat wel?

Ja, wil ik dat wel. Want ik weet dat ik goed ben om dat ook over te draaien, zeg maar. Maar ik weet niet of ik daar in de functie wilde als hoofdproductie naar directeur toe. En tijdens die opleiding moest ik een artikel schrijven over dingen die mij echt bezig hielden. En dat artikel ging uiteindelijk over persoonlijke ontwikkeling, teambuilding. Omdat ik erin geloofde dat mensen de voorkant van het bedrijf zijn. En als die het naar hun zin hebben en goed kunnen presteren, dan komt het rendement en klanttevredenheid etc. te goede. En daar begon het een beetje te wringen. In mijn ogen ging het in die jaren te veel over cijfers en te weinig over mensen. En ik gaf duidelijk aan dat ik vond dat het eigenlijk ook wel weer mocht veranderen. Ik heb daarvoor ook lang in de familiebedrijf gewerkt. Daar werkte het echt wel anders. En ten gevolge van het schrijven van de artikel ben ik na gaan denken van hoe lang wil ik dit werk nog blijven doen. Ik heb veel mooie dingen mogen bouwen, spannende projecten, grote projecten, snelle projecten. Het kon zo gek niet zijn of ik begon het leuk te vinden. Ik was dus geen seriebouwer ofzo, dan raak ik snel verveeld. Maar ja, daar is wel een zaadje gepland. 2008 en 2013 ook nog een beetje geholpen door de omstandigheden ben ik voor mezelf begonnen. En toen ook wel gedacht van oké, hetgeen wat ik blijkbaar doe en waar de medewerkers altijd heel enthousiast over waren, wat ik bracht, als ik eerst ga ontdekken wat doe ik dan eigenlijk.

Maar ook door gesprekken met hen werd het steeds meer duidelijk. En toen dacht ik, ik doe iets intuïtiefs wat ik normaal vind, wat voor hen blijkbaar bijzonder is. Nou, daar hebben we best leuke gesprekken over gevoerd, ook hier thuis. Soms wel eens thuis kwam ik tegen mijn vrouw en zei, ik snapte eigenlijk niet zo goed wat ze nou precies bedoelde. En die zei van, ja maar voor jou is dat normaal, toch? Voor jou is dat normaal. Je bent op de werkvloer opgegroeid. Jij kent die taal. Jij kent de taal van technoten en bouwvakkers en motorijders. Of het mannen of vrouwen zijn, maakt voor jou niks uit. Maar misschien is er wel eens iets om erover na te gaan denken. Op enig moment is dat punt ontstaan. Toen ben ik de eerste paar jaar van mijn eigen bedrijf ook nog veel met bouwkundige zaken bezig geweest. Dat is nu echt helemaal naar de achtergrond. Ik heb wel eens verteld dat ik daar nog steeds wel wat actief in ben om anders een keer iemand Noem het maar even uit de shit te helpen of bouwkundig te ondersteunen. We hebben specifieke dingen in de rechtszaak. Ik ben nog een hele tijd docent geweest en doe nu redactioneel werk voor een organisatie die opleidingen geeft in die richting. En ik ondersteun nog een bouwadviesbureau met het bouwen van hun leerplatform. Alles bij elkaar is daar nog ongeveer 5 of 10% denk ik van mijn werk. Al of daar. Misschien gemiddeld in een maat of iets meer. Het is gewoon echt nog leuk om daar bezig te zijn, om daar nog stukjes van in je achtergrond. Maar het is helemaal naar de voorgrond geschoven om echt naar de menselijke factoren te gaan werken.

Je klinkt een beetje als een duizendpoot die veel dingen leuk vindt of aangedragen krijgt, maar ik denk dat... Hoe kom je nou precies aan het werk? Aan werk bedoel ik eigenlijk te zeggen.

Ja, heel verschillend. Nou ja, misschien weet je nog het moment dat ik bij jou ook instapte.

Helemaal vergeten Ton, gewist.

Ja, dat lag denk ik in de fase zo'n beetje net voor corona nog. Ik heb wel een duidelijke voorliefde om 1 op 1 live te werken en training te geven live in kleinere groepen. Ik heb een tijdje ook vanuit mijn NLP opleidingen als co-trainer meegedraaid in NLP trainingen. Ik dacht van altijd in het weekend werken in hele grote groepen. Ik wil persoonlijke aandacht. Dus ik ben mijn eigen trainingen gaan bouwen. De twee belangrijkste op dit moment zijn LiveAid en MyUpdate. En daarnaast is er een hele mooie online training. Maar die geef ik dan wel live, zeg maar. En ik heb zo'n passend leiderschap. En op een moment ben ik toch gaan denken van die online wereld, die kan ik eigenlijk ook niet zomaar doen alsof die er niet is. Die is aan het groeien. En toen was ik net bij jou ingestapt, denk ik. En toen kwam corona. Toen ontdekten we met z'n allen dat het toch wel heel zinvol was. Ik had in 2013 mijn coachopleidingen gehaald, dan heb ik mijn certificeringen daarin gehaald. Dan komt er een klant en die zegt van Tom, wij hebben echt wel een probleem. Het is corona. Onze medewerkers zitten thuis achter de beeldscherm leiding te geven. En tja, dat lukt eigenlijk niet zo goed. Bovendien, ik heb twee nieuwe leidinggevenden en die zijn er nooit in de productie geweest. Een bedrijf waar 400 mensen op één productieplein zitten. Hier in de radio. En die zeggen van ja, dat is echt een probleem op dit moment. Kun jij daarmee oplossen? Ik had plat gezegd best wel wat tijd over, want in die tijd ging het eigenlijk allemaal leeg. We zijn samen gaan denken hoe je dat kon. En daar is iets moois uit geholpen. En dat heeft mij eigenlijk toe aangezet om ook toch wel weer meer die inhoud mee in te gaan. Als coach zeg ik weleens, en dat klinkt onnabiedig, dan blijf je toch een beetje oppervlakkig bezig. Want je mag niet mee de inhoud in, je mag niet mee adviseren, je moet je aan de regels houden van de certificering. Maar er was duidelijk behoefte van het bedrijf waar ik voor werkte om een stukje meer de inhoud in te gaan en richting Leidenschappen, veerkracht, tegenvallers. Hoe pak je die nou aan? Hoe stuur je aan op afstand? Hoe geef je meer verantwoording? Durf je dat ook aan? Hoe pak je dat allemaal aan? Allemaal van diverse thema's. Sindsdien noem ik het eigenlijk meer mentoring dan coaching. Omdat het een andere kant ingegaan is.

Waar coaching natuurlijk puur vragen stellen is, om het zwart-wit te zeggen, en mentoring meer puur antwoord geven. Dus antwoord op de vraag van hoe kom je aan werk, was in dit geval van ja, er is ergens een grote nood, maar dat ergens, dat was wel een plek waar ze jou al kenden.

Op dat moment wel, ja zeker. Ik werkte denk ik al een jaar of twee, drie jaar voor hen.

Op de een of andere manier heb ik altijd wel zoiets gehad van het werk komt op het juiste moment binnen en ik kan het ook niet verklaren. Soms is het ook gewoon zo. En om heel eerlijk te zijn, soms ben ik wel eens bezig om werk binnen te halen op plekken waar het dan echt heel lastig is of gewoon niet lukt. Echt niet lukt. Bij ondernemerschap, dat zul je misschien ook wel herkennen. In ieder geval heb je hele mooie ideeën bij, heb je helemaal goed uitgewerkt, heb je echt helemaal staan. En dan denk je, aha nou, ik begin dadelijk de bel te rinkelen en dan blijft het gewoon loei stil, om het zo te noemen. Dus ja, dat hoort ook bij ondernemerschap. Dan moet je op dat moment gewoon, ik heb er ook in mijn boek over geschreven, soms is het gewoon goed om echt stil te staan. Stil te staan om vooruit te komen, dat klinkt zo. Ja, misschien, maar dat is op dat moment nodig.

Als je daar op die plek maar niet binnenkomt, dan is dat wat het is. En dan even stilstaan, kijken wat kan ik anders doen of welke plek kan ik wel binnenkomen.

Ja, en het typische is, tenminste dat is mijn ervaring, dat er dan soms in één keer onverwachte deuren opengaan. Ik heb de afgelopen drie weken, denk ik, drie nieuwe klanten zijn binnengekomen en er was al een tijdje contact mee.

En bijna na elkaar nemen ze contact op van ja, ik heb toch eigenlijk wel iemand die mij ook op kan gebruiken.

Hoe kennen ze jou dan? Is dat een stukje zichtbaarheid? Wat doe je in zichtbaarheid?

In een stuk zichtbaarheid, maar ook vanuit aanwezig zijn zeg maar, in bijeenkomsten. Deze kwamen vanuit netwerken dan toch. Ik werk bijna 25 jaar vanuit Vechelny. Lid van de ondernemersvereniging daar. Twee daarvan, die waren daar lid van. En de derde, die kwam uit een ondernemersnetwerk waar ik onlangs lid van ben geworden. Ik ga dan wel naar alibi-eenkomsten toe. Maar ik heb ook jarenlang in ontbijtnetwerken gezeten en ik dacht van ja, sowieso ronde ik naar een ontbijtnetwerker, maar dat heeft met mijn gezondheid te maken. Ik ontbijt namelijk niet.

Maar daar kwam voor mij ook niet veel werk uit. En toch, ik ben nu gevraagd door iemand om een nieuw ontbijtnetwerk mee op te zetten. Daar hebben we deze week ook nog gesprekken over en toch triggert dat mij. Maar dat is meer in het persoonlijk contact. Dus ik heb best wel op heel veel plekken contacten. En ja, daar komen nu ook in één keer dingen uit. Vaak dat dingen gewoon moeten zijn zoals ze zijn. Hoe harder ik erachteraan jaag, hoe minder er uitkomt.

Hoe meer je gaat leuren en sleuren, des te minder effectief.

Ja, nou, zoiets zou je het wel kunnen noemen. Ik ben ook niet zo goed in verkopen, zeg ik altijd. Ik wil wel gekocht worden, maar ik ben absoluut geen verkoper. Sterker nog, probeer maar met mij maar eens iets te kopen waar ik geen behoefte aan heb.

Ja, precies.

Dat komt nog uit mijn bouwtijd. We werden helemaal doodgegooid door mensen die allemaal producten wilden verkopen. waar je niet op staat te wachten.

Nou ja, geldt voor iedereen toch? Niemand koopt toch iets waar je niet op zit te wachten?

Maar ja, er zijn van die dingen waar je af en toe dan toch van denkt van hey, wacht even, nou ben ik er ingetrapt, is misschien niet goed. Ik denk wel dat er ergens al wel een bepaalde behoefte was, maar een beetje een sluimerende behoefte ofzo.

En dan toch nog even terug redenerend, dus jouw live ontmoetingen hebben over het algemeen misschien wel meer werk opgeleverd dan dat je online zichtbaarheid doet. Dat kan ik wel opdoeken trouwens, als dat zo is. Ik als zichtbaarheid coach.

Ja, ik denk het wel. Ik denk het wel, maar ik hoor wel vaak van, je bent wel lekker actief op LinkedIn. En ik zie regelmatig mails van jou langs komen.

Het versterkt elkaar.

Ken ik jou daardoor.

Hoe vaak post jij op LinkedIn?

LinkedIn? Nou, twee keer in de week probeer ik wel vol te houden.

Oh, toch wel?

Drie. Het mailsysteem heeft lange tijd door mij niet zo actief iets gedaan. Sinds de afgelopen zomervakantie heb ik het ook weer opgepakt. Maar pak en beet, één keer in de week, soms twee keer. Als ik bezig ben met iets nieuws te promoten, zeg maar, dan wel wat vaker. Maar dan probeer ik wel gericht te doen. Ik heb een hekel aan dat mensen mij spammen en ik ga dus zelf ook niet spammen.

Nou ja, wat is spammen inderdaad? Daar kun je een hele podcast over opnemen, maar zolang het is van waarde of het interessant is, dan lezen mensen het graag.

Ja, ik zie dat mensen, in mijn mailsysteem zie ik dat 50 tot 60 procent van degenen die daarin zitten, mijn mails wel openen.

Dat is hartstikke hoog.

Dat is op zich gewoon, dat is een score waar ik prima tevreden ben.

Ja tegenwoordig is 30-40% normaal of goed zelfs bijna.

Nou dan doe ik het goed lijkt mij in dat opzicht.

Ja precies.

Maar er moet op de een of andere manier eerst contact zijn maar waar ik nu mee aan het testen ben is inderdaad van in hoeverre komen er zometeen nog klanten binnen via online producten dus de fase waar ik bij jou aan klopt om aan te gaan sluiten. die we een tijd terug afgesloten hebben, die heeft er wel voor gezorgd dat ik gewoon ook echt online actief ben geworden met producten bouwen, met mail systemen, met al dat soort dingen. Daar heb jij wel het zetje toe gegeven.

Dat is mooi om te horen, want alles staat wel gewoon. Website, online trainingen, ik hoorde je er drie zeggen, mailsysteem.

Bij mij werkt het ook zo dat als ik er niet tevreden over ben, dan ga ik ook weer verder kijken. Dus ik ben in het tweede middelsysteem, derde website bezig. Die waren in de loop der tijd ook wel aan vernieuwingen toe.

Ik zal even reclame maken voor je rotonde.nl, ik breng hem even in beeld.

Ik heb er zelf verder geen baat bij, ik heb het niet gebouwd, maar het ziet er keurig uit natuurlijk.

Maar ja goed, de termen die ik het meest hoor van de klanten die hier binnenkomen, ze willen rust, ze willen ruimte, ze willen balans. En iedereen heeft daar zo zijn eigen uitleg bij. Marketeers onder ons willen zeggen, ja maar moet je ook vertellen waar het over gaat. Ik doe dat specifiek eigenlijk niet. Helder simpel reden. Ieder zo zijn eigen uitleg bij heeft en dat is voor mij oké. Ik heb natuurlijk wel een niche. Mijn niche is gewoon technisch leiders. Ik heb echt iets met het thema leiderschap Dat is niet van jongs af aan al, maar wel vanaf de hogere school en vervolgens mijn tijdje. Ik ben een tijdje officier in het leger geweest, niet splechtig. Maar dat ik in één keer voor een groep stond, nou, de Roos, ik zei het, die 24e verjaardag, ik dacht, wow. In het leger leer je in ieder geval wel heel snel hoe je daar werkt. Achteraf heb je echt superveel geleerd over samenwerking, kameraadschap en al die dingen.

Geloof ik, ja. Je ging iets te snel, of niet te snel, maar ik hoor je nog zeggen over dat niche en ik doe lekker mijn eigen ding daarin. Ik smul daarvan als je dat zegt, want inderdaad mensen zoals ik die kunnen zeggen van nee, Ton, je moet specifieker zijn, maar jij zegt gewoon van nee ja, dit is hoe ik het aanpak, dit is hoe, zo past het bij mij, deze woorden gebruik ik. En het werkt.

Ik heb ook weleens aan mensen gevraagd door een hele korte enquête, wat is nou precies voor jou het legbij het woord balans. En als ik dan 50 mensen vraag dan krijg ik 25 antwoorden en 20 daarvan zijn verschillend. Moet ik dan wel bepalen voor een ander wanneer iets balans is?

Ja, kijk, jij zet natuurlijk wel bij professionals, dus het is niet ondernemers, maar professionals. Dus het is inderdaad redelijk breed, maar misschien dat je toch wel gewoon die hele achtergrond die je meeneemt vanuit de techniek, de bouwwereld en het netwerk wat je daarin hebt. dat je daardoor automatisch gewoon die mensen aanspreekt en dan is dat het probleem rusten je kop ruimte balans dus en dat dat de reden is dat het.

Gewoon werkt voor jou daar zomaar kunnen ik denk ook dat er heel weinig mensen zijn in mijn vakgebied die dezelfde achtergrond hebben en die vanuit een technisch beroep zeg maar aan de slag zijn gegaan om juist mensen in te Hun persoonlijke ontwikkeling, maar ook hun teambuilding. Vaak zit er daar achtergrond bij. Ik doe ook een aantal methodieken die misschien minder bekend zijn. Zoals Embraining, Systemisch Werk en MapStyle. Veel buitenlandse methodieken. Ik hou van praktische dingen, laat ik het zo maar zeggen. Ik stop niet bij een certificering en een rapportje. Sterker nog, als ik dat heb, dan begint het pas echt.

Precies.

En dat is precies het verschil met adviesbureaus die goed zijn in rapportages maken en onderzoeken. Bij mij gaat daarmee een kortere klap, omdat ik gewoon weet dat de mensen die ik begeleid, gewoon echt voor de praktische kant kiezen. En daar zitten ze ook op te wachten. Dan moet ik niet meer heel uitgebreid onderzoeken komen, dan zijn ze al afgehaakt voor de open grond zijn.

Precies, ja.

En daar is misschien ook het verhaal van mentoring ontstaan. Mensen wilden gewoon de inhoud. Hoe zou jij het doen? Wat deed jij dan in jouw tijd? Hoe zou ik het kunnen?

Je hebt ook een kop van een mentor, hè? Je bent geen jong gastje meer van begin twintig. Dus je hebt ook de wijsheid. Je straalt het gewoon uit.

Vroeger had ik ook een iets andere kop, want toen stond er heel het donkere krulhaar op.

Ik kan me er niks bij voorstellen.

Ik kan jou wel eens over foto's laten zien.

Leuk. Doe de thumbnail van deze video met jou met krullen.

Ja, mijn moeder had vroeger permanent, maar ik had de meeste krullen. Dan heb je er gewoon een idee bij. Ik heb lang gezegd, ik heb haar met karakter, die vallen liever uit dan dat ze grijs worden.

Ja, ik zeg ook altijd liever grijs dan kaal, maar goed. Dus als je al die werkervaringen al achter je hebt en dan sta je nu op de plek van mentor en mensen, professionals, teams mogen helpen. Waar zie jij het naartoe gaan? Met name dan alle veranderingen in de wereld, in de maatschappij en waar zou je als ondernemer op in moeten spelen volgens jou?

Ik denk dat ondernemer binnen een bedrijf zie ik gebeuren dat de komende jaren toch meer nadruk komt te liggen op preventie. En dat is iets waar ik al, misschien is het ook wel een beetje ontstaan uit mijn wens. Ik heb er best veel mensen langs gekomen die iets zwaarder hadden waar ik van dacht, als ze nou gewoon eens eerder gemeld hadden. We zijn in Nederland een land waar een beetje gestoeld is op curatieve aanpak. Wij gaan ook pas naar de huisarts op het moment dat het nodig is. En we hebben ook nog geleerd om niet te snel naar de huisarts te gaan. Want dan ben je een zeurpiet. Maar dat is niet waar. Inmiddels denk ik dat we met z'n allen in Nederland het leren zijn dat we maar één lijf hebben. En dat het belangrijk is om daar naar te luisteren. Op welke manier? Er zijn veel soorten insteken, vele roepen. Ja, maar dat is allemaal te zweverig. Nou, dat hoeft dus helemaal niet. En bij mij is het ook ontstaan via een hartinfarct op mijn 45e, vanuit het niks. Technische complicaties, mijn cardioloog zei gewoon doorgaan, want er is geen reden om bang te zijn voor een volgende. Maar dat heeft mij natuurlijk wel tot nadenken aangezet en ik ben daar ook mijn eigen weg in gaan bewandelen. En ik heb daarin ook wel ontdekt dat het slimmer is om toch preventief te gaan werken. Dus let op je voeding, let op veel beweging, op de mentale welzijn. Ik heb begin dit jaar een boek uitgegeven.

Pak hem erbij, ja.

Heel snel, in 10 stappen.

Een helder toekomstplan.

Een toekomstplan, wat met als ondertitel toch heeft dat het gebouwd is voor technisch leiders, maar 90% van alle professionals zelfs hierin herkennen en schatten. Een van die hoofdstukken is daar ook aan gewijd. Ik noem het de gouden driehoek. Beweging, voeding en mentale gesteldheid. Ik denk dat we de eerste stap aan het maken zijn in Nederland om juist te gaan kijken naar het welzijn en daar preventief mee aan de slag te gaan. Gelukkig zie ik dat daar ook een aantal instanties mee aan de slag zijn en die volg ik ook nauwgezet. Dus dat is een goede beweging. Het heeft een aantal mooie gevolgen als we die kant in gaan en ik ga graag ook die kant in, zelf met mijn eigen opzet van trainingen. Het zorgt ervoor dat mensen minder snel ziek zijn. Dan zitten ze beter in het veld en kunnen ze beter tegen een stootje. Natuurlijk vanuit leiderschap en veerkracht benaderd heb ik daar nog wel wat in te brengen. Maar op het moment dat iemand niet uitvalt in zijn werkzame rol, en vandaar ook de professional als basis, Iemand die echt gewoon iets goeds neer wil zetten, dat vanuit zijn kennis en vakgebied doet en daar ook gewoon goed in wil zijn. Als Moritz uit zijn bed stapt om te zeggen, ik mag weer, ha lekker, hoppakee, aan de slag vandaag.

Nou.

Vijf uur moet iemand zeggen, nou ga je naar huis toe. Zoals we daar overigens in Scandinavië wel doen, maar wij kennen dat in Nederland nog niet.

Nee.

Ja, dat zou het mooiste zijn natuurlijk. Dat niemand niet uitvalt.

Het is wel echt...

Het zou geen verwarringen kosten. Het zou eigenlijk geen ziekte kosten. Wij kunnen in Nederland goud geld verdienen door te zorgen dat mensen niet uitvallen in de plaats van ze op te rapen als ze gevallen zijn. Daar ben ik ook niet de specialist in. Ik zeg altijd, als er iets speelt, kom op tijd. Ik ben degene die het over eind houdt. Dat mag ik overigens ook zeggen. Er is nog nooit iemand die bij mij op tijd is gekomen als nog onderuit gegaan. Nog nooit. Zelfs diegenen die op het randje stonden, maar dat is tegen bedrijven niet meer doen. Maar het voorkomt zoveel ellende. De persoonhoor valt niet uit. Er is geen vervanging nodig. Nou ja, al die dingen die... Ja, heldere boodschap.

Die missie die mag verspreid worden.

Daar moeten we denk ik naar toe voor de komende jaren.

Stop jij dit al in je zegbaarheid? Om heel eerlijk te zijn, zie ik jou niet echt voorbijkomen. Dus je mag daar meer over schrijven.

Ja, ik ben nu de plannen voor 2026 aan het maken.

Een post geschreven die nog te maken heeft met het feit dat ik al bijna 6 jaar medicatievrij ben. En daar heb ik het wel aangekondigd van vitaliteit wordt een groot woord in mijn bedrijf de komende jaren. Ik ben daar zelf ook wel het levend voorbeeld in denk ik.

Je hebt een verhaal en de gedrevenheid, de passie die spat er vanaf als je hierover praat.

Mensen vragen ook wel eens van heb jij ooit een burn-out gehad omdat je daar zo veel van weet? Ik zeg nee, ik heb hem juist niet gehad. Daarom weet ik er veel vanaf. Ik heb best veel meegemaakt in mijn leven. Vooral dingen waar ik niet om gevraagd heb, maar ik ben al die jaren overeind gebleven.

Nou ja, in de periode dat wij samenwerkten, heb je natuurlijk iets vreselijks meegemaakt. Ik weet niet of je dat wilt delen, maar... Ja, dat mag ook wel.

Met je dochter... Ja, mijn oudste dochter is inderdaad twee jaar geleden overleden. Ja, het gaat alweer naar drie toe zelfs.

Qua zeggen, ja.

Ja, nou, wij hebben het meegemaakt inderdaad. Ja, onze dochter gezond geboren werd, maar op een hele jonge leeftijd ernstig ziek werd. Waardoor we van een gezond kind een ernstig gehandicapt kind hadden. En ze is 31 jaar bij ons geweest. Toen hebben we haar toch moeten laten gaan. In de periode net na corona inderdaad. In de coronatijd. Ze is niet ziek geweest van corona, maar ze is wel daardoor een hele onstabiele gezondheid gehad. Die niet meer terug te draaien was. Die was al onstabiel. Moet je je voorstellen, een kind waar altijd in de rolstoel zit, met een maag en duimprobleem. Hij is sterk epileptisch en niet kan communiceren, niks zelf kan. Ja, die zit dan in zo'n coronatijd helemaal binnen, opgesloten is ongeveer. Ze mochten nergens naartoe. En die spiraal is, die spiraal naar gezondheid, kon niet opgebroken worden. En wij zijn er als ouders zelf over begonnen. Ja, die gaan gewoon de verkeerde kant in. We hebben uiteindelijk wel op een hele mooie manier afscheid genomen. We zijn er ook wel tegen aangelopen dat op het moment dat het woord euthanasie valt, dat de artsen in Nederland, nou zal ik even het benoemen, niet zoveel mogen, in ieder geval de wens van ons niet een konden wilgen. Die wens was laten we zoveel mogelijk leven aan de dagen toevoegen en geen dagen aan het leven.

Maar dit is inderdaad één van de dingen. Maar het leven, ik zeg vaak, ik heb overigens wel heel veel geleerd uit de jaren dat ze bij ons is geweest. Dus als ik maar net de wereld misschien naar kijkt, ik denk dat wij een hele andere kijk op de, zowel op de gehandicapte wereld als op de medische wereld hebben. Mijn middelste dochter is bewegingswetenschappen gaan studeren en heeft nu heel mooi en gehoordeerd werk in de revalidatie. Misschien heeft het ook met haar zus te maken. Zou zomaar kunnen. Wij kijken anders op die wereld. Kruid zei altijd, elk nadeel heeft zijn oordeel. Het is maar natuurlijk aan de kijker. Ik denk dat mijn leven gewoon anders in elkaar zit, als zij er niet was geweest. Dus in de zekere zin mogen we dat ook doen.

Op welke manier heeft het jou, dus de ziekte van je dochter en het overlijden, op welke manier heeft het jou gevormd in je ondernemerschap ook?

Nou ja, ik zeg wel eens, het leven is wat gebeurt als je zelf plannen maakt.

En zo geldt het ook voor ondernemerschap. Wat er daadwerkelijk gebeurt is een afgeleiding van hetgeen waar jij naartoe wilt. En dat is eigenlijk nooit precies waar je voor ogen hebt. Nou, ik ben nog steeds fan van het motorrijden, dan vergelijk ik het ook wel met mij. Ik ben vaak degene die de route schrijft als wij op pad gaan. Dat weet ik zeker. Als wij s'avonds op de bestemming zijn, hebben we niet de route gereden.

Maar je bent wel op het punt uitgekomen waar je wilde zijn.

Ik ben wel op het punt uitgekomen waar ik wilde zijn, maar het gaat niet om dat punt. Het gaat om de lol onderweg.

Ja, mooi.

En dat is het leven ook. Je moet onderweg lol hebben samen. En daar horen tegenvallers bij en dan kan een keer iemand van de motor vallen of we hebben een weginleiding of iemand staat een keer met stukken of mallen ook. Het enige wat je kunt doen is gewoon komen met dealen en oplossen en verder en vooral samenwerken.

En als ik dat nou eens vertaal naar zichtbaarheid, want ik ben natuurlijk zichtbaarheidcoach en ik help mensen om hun missie te verspreiden, waar ik zelf dan ook weleens niet zoveel lol heb als het even niet lukt, weet je wel. Dan zoals dit gesprek is dan gewoon fantastisch leuk om het gesprek te voeren en dat dan maar gewoon te delen. Los van, nou ja, hoe succesvol is dan het bereik van die video. Dus dat vind ik wel weer mooi. Dus uiteindelijk wil ik natuurlijk bereiken dat andere mensen er iets aan hebben.

En hoe? Nou ja, dus gewoon genieten van die reis. Het is eigenlijk vreselijk cliché, maar dan mag je toch elke keer weer naar terug gaan in het ondernemen en voor mij specifiek dan inzichtbaar zijn. Dat is een mooie afronding misschien wel, Ton.

Ja, ik denk dat dat ook een beetje een metafoor voor het leven is. De tijd dat je hier bent moet je gewoon niet alleen goed benutten, maar dan moet je ook gewoon leuke dingen doen. De nadruk leggen op de dingen die tegenvallen, daar heb ik inmiddels wat geleerd. Dat brengt je niet zover. Als het tegenvalt, moet je gewoon even gas terugnemen. Accepteren dat het zo is. Of in ieder geval meedealen. Ik heb niet zoveel met het woord accepteren, want dat is een soort van eigen keuze. Sommige dingen gebeuren je gewoon, die overkomen je. Weet dat het er is en laat los waar je op dat moment wilt. Loslaten is ook een woord waar je vaak bij mij over tafel komt. Ik denk dat het belangrijkste is inderdaad, je bent zelfs professioneel en zo zie ik mezelf ook. Als je morgens met plezier het bed uit wilt om jouw ding te gaan doen en er s'avonds weer tevreden in jouw nestje in kruipt. Bij mij eindigt het dan altijd nog met een rondje buiten, even de dag overdenken.

Oh ja, dat is ook wel leuk.

Ja, even alleen nog buiten nog en even een rondje met de hond. Soms is het in de stromende regen, maar dat maakt niks uit. We gaan door.

Vooral de mooie dingen zien. Tevreden, zeg ik wel eens, is een heel klein woord geworden in ons woordenboek. Het is één van de weinige woorden die met te begint en toch oké is.

Ja, dat is een mooie. Ik vond het... Dankjewel voor je wijsheiden, Ton. Mentor, tonderooi, rotonde.nl. Dankjewel.

Ja, rotonde met dubbel o, zeg ik altijd. En je kunt niet meer naar huis nu zonder aan mij gedacht te hebben, want Nederland is inmiddels... vergeven van de rotondes. Maar ja, bij mij is het gewoon een rondje extra.

Mooi zo, vertragen. Dankjewel.

Oké, dankjewel voor jouw tijd. Leuk om dit samen te mogen doen.

Zeker weten.

En dankjewel voor alles wat ik bij jou geleerd heb in de jaren dat we samen aangesloten waren en jij ook het duwtje in mijn rug hebt gegeven om er iets moois van te maken.

Dat is dan mijn taak en dat is ook wat ik het liefste doe. Het liefste zie ik dus mensen vooruitkomen. Ik kan mensen van alles aanrijken en schop onder de kont geven. Uiteindelijk moet je het zelf gaan doen en jij bent iemand die het allemaal opgepakt heeft, dus daar geniet ik van. Nu ga ik echt op stoppen drukken.