Veerkracht Tonen Na Dieptepunt - Met Thorsten Bakker

Welkom bij het interview met een meneer die ik fascinerend vind. Iemand die dezelfde achterramen heeft als ik, maar niet dezelfde DNA. Maar wel echt een fantastisch, ongelooflijk verhaal heeft en dat met ons gaat delen. Het gaat over dieptepunten in je leven. Ik kan me voorstellen dat jij ook wel eens dieptepunten kent en deze man die heeft heel veel hele diepe dieptepunten gehad en die is er steeds weer uit geklommen en ik zeg altijd van ja wat heb jij meegemaakt wat heb jij ervaren en wat kun je dan doen in je coaching praktijk nou mensen helpen om uit een dieptepunt te komen dus we gaan hem er zo bij halen Torsten Bakker.

Dag Torsten.

Goeiemorgen.

Goeiemorgen. Fijn dat je er bent.

Wat een flitsend filmpje. Ik wacht eigenlijk op de rap, maar die kan niet.

Nee, dit was genoeg zo. Ik kijk ernaar en dan denk ik altijd, wow, toen was ik nog fit zeg. De filmpjes van een paar jaar terug.

Nou ja, goed. Fijn dat je er bent en jouw verhaal met ons wilt delen. En dat is nogal. een verhaal zegt. Tjonge jonge, de mensen denken nu misschien van oké, wat is er allemaal aan de hand? En we dachten laten we beginnen met je, vertel over je laatste dieptepunt.

Het laatste dieptepunt was dat ik van jou een prachtige link had gekregen om in te loggen. En verdorie, dat lukte dus niet. Want als je werkt met een Apple, dan moet je Chrome downloaden. En dat is natuurlijk in Appelland zo hè, dat doe je niet.

En sloeg de paniek toe? Of hoe ging je met het dieptepunt om?

Ik pakte mijn zakje waar ik in deed en toen ging het weer goed.

Oh nou mensen, dit was het verhaal van Torsten. We kunnen nu afsluiten. Als u een dieptepunt beleeft, in een zakje blazen en klaar. Zullen we even kijken wie er zijn? Ik zie Gilbert. Hé, top! Dat is een goede bekende van jou. Fijn dat je er bent. Mensen, als je aanwezig bent en vragen hebt aan Thorsten, misschien beleef jij op dit moment een periode van Mindere tijden, dus luister aandachtig en stel gerust je vragen. Nou Torsten, er was laatst een lang artikel van jou over jouw dieptepunten in ASR. Ik zou het linkje kunnen delen in de chat, maar toen ik dat las en ook jou sprak, toen dacht ik van wauw, Wat heb jij veel meegemaakt. Jij bent nu 57 of inmiddels 58?

Nee, nee, nee. Hallo zeg. Hou het even zo. 57.

57. Ja, oké. Ik wou zeggen, nog lang geen 58.

Zullen we eens beginnen? Je hebt veel meegemaakt.

Zullen we met de ASR-artikel beginnen? Want dat is misschien eigenlijk het meest duidelijk.

Hoe komen ze bij je?

Hoe kwamen ze bij me? Nou, eigenlijk gek genoegen door jouw jaarprogramma. Daar komen we misschien straks nog even over te spreken, maar in ieder geval was het zo dat een van de mensen in het jaarprogramma zei, toen we op maandagmorgen zaten te masterminden, het is misschien leuk als jij je verhaal vertelt aan een verslaggever die mensen zoekt, om te vertellen hoe je uit een actieftepunt komt. Dat vond ik best wel confronterend, want je zit op je verhaal te wachten en dat soort gedoe. Maar we hebben het gedaan. En het was ontzettend leuk om te doen. ASR stuurde ook een fotografe. Nou, dan weet je het. Dan moet je buik inhouden en blijven lachen. Ik heb nu heel veel respect voor al die modellen op die catwalks en dergelijke.

Het is een mooie foto geworden. Ik ga toch even het link in de chat zetten, voor zover dat dan zichtbaar is. Oh nee, dat lukt niet volgens mij. Even kijken hoor. Nee, dat kan niet.

Oké, het linkje is ook te zien via veerkrachtexpert.nl.

Die kan ik wel even laten zien posten, want dat is misschien wel even tof.

In het midden, als iets naar beneden gaat. Ik weet niet of dat lukt nu, maar dan zie je het staan. Ietsje nog.

Dus als je daar op klikt dan zie je het artikel. Waar het in feite over gaat, en dat is wel leuk om nu te vertellen, we zitten eigenlijk al twee jaar in een hele wereldwijde situatie die veerkracht vraagt. Veel ondernemers zijn onzeker. Ik was toen de tijd ondernemer en toen was een andere crisis aan de gang, 2008, namelijk de financiële crisis uit. En dat heeft, in tegenstelling tot nu, niet iedereen geraakt in de economie. We weten dat er de banken gingen toen over de kop. En Nederland heeft toen heel veel geld in de banken gestoken. De systeembanken, zoals we dat noemen. Maar het feit was wel dat mijn klanten bijvoorbeeld geen geld meer kregen voor hun rekening. Hun rand, die werden afgesloten. Dus zij konden mij niet meer betalen. En zo ging dat als een soort sneeuwbal rollen. En dat is hetzelfde wat nu eigenlijk met de ondernemers gebeurt. Het gaat er op een gegeven moment niet meer om hoe goed jij bent als ondernemer, maar er worden besluiten genomen buiten jou om die direct aan jouw bedrijfsvoering raken. Nou, dat hebben we toen nog een jaar of drie volgehouden en op een gegeven moment moest de stekker eruit.

En we vloeren toen alles. We moesten de schuld aan de bank afbetalen, de belastingdienst, En we raakten toen ons huis kwijt en onze auto's. En dat is natuurlijk een financieel iets wat heel erg zeer doet. Want je moet dan toch een inkomen proberen te krijgen. En het tweede is wat je dan als vader, als hoogkostwinner, kan je niet meer zorgen voor je gezin. En dat doet echt echt echt echt iets met je. Dus ik kan me heel erg goed voorstellen wat er vandaag gebeurt. En als derde heb ik gewoon klanten die, waar ik jarenlang een relatie mee had. Ja, die hebben gewoon in ieder geval het vertrouwen in mij verloren. En je weet, vertrouwen komt te voet, maar gaat te paard. Ja, en dat is eigenlijk iets wat me het meest zeer doet. Waarschijnlijk hebben ze ook nog geld verloren, maar dat je je persoonlijke vertrouwensband zoveel geweld aan heeft gedaan. Dat zijn eigenlijk drie dingen die, laat ik maar zo voorzichtig zeggen, heel confronterend zijn. Daarnaast ben ik vader en stiefvader en ik was als het dood dat ons samengestelde gezin uit elkaar zou vallen. omdat ik niet meer voor de kinderen kon zorgen eigenlijk. Gelukkig was er nog een vader van de oudste twee die financieel bij kon staan, maar dat is natuurlijk niet waar je op zit te wachten.

Nee. Ik moet denken aan de tijd. Ik zat in 2003 in de burn-out en dat is een totaal ander verhaal. Maar ook het gevoel van, jeetje, ik ben niet eens in staat om voor mijn gezin te zorgen. En dat maakte dat ik me echt een loser voelde.

Worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden.

Worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden.

Worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden.

Worden, worden, worden, worden, worden, worden, worden.

Een.

Nieuw dieptepunt!

Hoor.

Je mij wel?

Als ik Torsten even uit beeld doe, dan stopt het rare geluidje. Hoor je mij nu, Torsten?

Ik zal even via WhatsApp hem... Maar wat een drama, joh.

Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode.

Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode Ode.

Nee, nog niet. Log anders even opnieuw in.

O, jee. Nou, zo kan het dus ook gaan. Ik hoop niet dat iedereen nu gelijk weggaat, dus blijf nog even hangen, zou ik zeggen.

Bodde, bodde, bodde, bodde, bodde, bodde, bodde, bodde, bodde, bodde, bodde.

Nou, dan zie je gelijk hoe belangrijk geluid en dat soort dingen is, hè. Hij heeft wel een mooie koptelefoon.

Ja, Tosten moet eruit en weer terug.

Tosten, eruit en weer terug.

Uitlopen en weer terug.

Ah, wat jammer. Jammer, jammer, jammer. Ik kan ondertussen wel eventjes dat artikel even laten zien, met zijn verhaal erin. Even kijken hoor, share screen.

Dat hij dus op een gegeven moment, hij raakt alles kwijt in 2008 en hij zit op 75.000 euro schuld. Moet je nagaan, dat is een mega bedrag, hoe kom je daaruit? En dan 200 euro per week om van te leven. Zo snel mogelijk zijn schulden aan het afbetalen geweest en op een gegeven moment ligt hij aan het einde van de tunnel.

En eindelijk schuldenvrij. Maar goed, dat is nog niet het enige. Er komen nog meer dieptepunten. Maar hier alvast wat tips. Praat erover met mensen. Schaam je niet voor je situatie. Dat is ook letterlijk wat hij naar mij toe ook doet. Hij doet het nog niet.

Hij laat echt heel erg duidelijk ook gewoon zien van dit is wie ik ben, dit is wat ik mee heb gemaakt en zo ben ik eruit gekomen. Vraag om hulp tip 2 en beoefen dankbaarheid. Dat is hoe ik Torsten ken denk ik van als je in zulke toestanden zit en dan toch zo blij in het leven kunt staan en zoveel dankbaarheid kunt tonen dat is echt ongelooflijk.

Ja, dat is iets om van te kunnen leren.

Ik probeer.

Contact te krijgen met hem, maar dat lukt niet.

Thorsten even uitloggen en opnieuw inloggen.

Kijk hem rustig blijven, kijk hem rustig blijven.

Ik.

Heb even zijn microfoon nu uitgezet.

Dit is echt het universum die zet hem aan het werk. Blijf rustig. Nieuw dieptepunt.

Ondertussen, als je misschien vragen aan mij hebt, stel ze gerust. Kijken wanneer de tosten weer terugkomt. Ja, ik zie hem weer terugkomen.

Nog niet.

Helaas, helaas.

Hoe kan dit? Wat is er aan de hand? Ik zet even de microfoon weer uit hoor.

Zal ik vertellen over mijn dieptepunt wat ik zojuist noemde in 2004 toen ik een burn-out had. Ik weet nog wel dat er toen van alles aan de hand was. Ik was directeur op een smokschool in Rotterdam-Zuid. Dat zijn zeer moeilijk lerende kinderen en die school die moest groeien, maar de helft van het personeel was ziek en toen ik daar kwam was het echt een drama. Wij liepen ziekenhuis in en uit, want we konden geen kinderen krijgen. We waren aan het verhuizen, dus we woonden in een caravan op het pad, notabene van mijn schoonmoeder. Nou, dat je ook denkt van hoe verzin je het. Mijn moeder was terminaal ziek en door alle toestanden had ik ook elke dag ruzie met Diana volgens mij. Dus dat was een toestand. En ik kwam toen elke dag thuis van mijn werk. Ja, hij doet het weer. Ik zal nog even mijn verhaal afmaken, Torsten. Ik was inderdaad ondertussen even. Dus ik kwam dan thuis uit mijn werk en dan kon ik nog net hoi zeggen en ik kon het licht niet meer verdragen. En dan viel ik op de bank neer. Zo moe was ik. En toen ging ik op een dag naar een opleidingsdag, schoolleidersopleiding. En toen vroeg een van de cursisten aan mij van joh, hoe gaat het met je? Ik zeg goed.

En toen begon ik te huilen.

Dus die zei, joh, je moet even met een van de trainers praten. En die zei ook van, joh, jij moet je morgen gelijk ziek gaan melden. Jij moet eerst eens even rust gaan nemen. En nou, nou, nou, wat een toestand was dat. Toen heb ik een tijdje thuis gelopen om tot rust te komen. Maar ik weet wel dat ik, ik moest van de verantwoording van dat werk af om überhaupt weer verder op te kunnen knappen. Goed. Het ging niet om mij vandaag, het ging om Torsten en zijn dieptepunten. Hoe was dit voor jou om eventjes zo getest te worden? Kan ik jou horen?

Ja, hoor je me nu? Ja. Adem in, adem uit. Dus dat ging helemaal oké. Dus ik ben blij dat jij het even over kon nemen. En ik hoopte dat je tussendoor wat reclame filmpjes had die je kon doen. Maar dat zal wel niet, want je was heel druk bezig om een mooi verhaal, een inspirerend verhaal te vertellen.

Kon je mij wel horen?

Nee, helemaal niet. Ik weet niet waarom, maar laten we gewoon verder gaan waar we gebleven zijn.

Je bent er weer, ja. En Ton die heeft het artikel gevonden, zo kunnen we het in beeld brengen ook. In ieder geval, we zijn er weer. Wij hadden het over jouw, niet je laatste dieptepunt, maar misschien wel je ergste dieptepunt. Want ja, was dat ook het dieptepunt waardoor je dus 75.000 euro in de schuld kwam?

Ja, ja.

Dus het geld was in diepte?

Dat was niet het initiële bedrag, maar door alle toeslagen en rentes en dergelijke bouwt dat op. Wij hebben toen echt met z'n tweeën, mijn vrouw en ik, zeven dagen per week gewerkt om de schulden af te betalen. En echt met oogkleppen op. Eén van de dingen die ik bijvoorbeeld heb gedaan is, ik ben bij een coolcenter gaan werken. Want ik belde me bij de gemeente van ja, ik heb geen geld meer. Dat had ik ook letterlijk niet. En ik heb toen, we hebben toen twee weken lang boodschappentassen gekregen van een gezamenlijk vriend van mijn vrouw. Met eten. Want we konden echt gewoon letterlijk geen eten meer kopen. En iedereen zegt dan altijd, ja, maar in Nederland is dat zo goed geregeld, want je krijgt bijvoorbeeld bijstand. Als je ex-ondernemer bent, niet. En het duurt bijna drie maanden voordat je ook maar je enige uitkering krijgt. En dat was toen heel erg weinig. Dus wij zijn toen alle twee hebben dubbele banen gedraaid. Ik zei zeven dagen per week, ik zes dagen per week en in de avonduren.

Het was ook wel weer heel erg grappig in die zin dat ik ging bellen voor goede doelen. En dan ben ik zo iemand die zich er helemaal in verdiept. Dus ik heb ik ging bellen voor KWF kankerbestrijding, wordje houdt, maar dat mag je nu natuurlijk niet meer zeggen met Marco Borsato, maar dat soort goede doelen. En ja, dan zat ik thuis die hele website door te vlooien... ...en dan bracht ik daar een niet-script, het verhaal van. En ik scoorde daarin. Maar het enge daarvan was... ...dat voordat je daar werd aangenomen, zat je met honderd man in een zaaltje... ...en dan werd er per tien minuten mensen weggestuurd... ...die die niet voldeden. En je kon daar dus per dagdeel ontslagen worden. Dus als je om kwart voor negen begon en je scoorde niet... ...ja, dan ging je gewoon om kwart voor elf eruit. Dus niet zorgen dat je vakmanschap had om niets te doen. Dus ik heb helaas, aan de kijkers, ik heb ongetwijfeld jullie ook een keer gebeld tijdens het eten. Sorry, Mea Culpa.

Dat was jij dus?

Ja, dat was ik.

Dus, je zegt eigenlijk, dieptepunt, hard werken, twee banen, maar ik hoor je ook wel zeggen, Verdiep je dan in die baan, zorg dat je gewoon goed wordt in wat je doet.

Ja, dat is iets wat wij altijd tegen onze kinderen zeiden. Het maakt ons niet uit wat je doet, als je maar de beste daarin bent.

Dat is wel gelijk een hele hoge lat.

Dat is gelijk een hoge lat, maar zo zijn we zelf ook dit ingegaan. En het meest grappige was bijvoorbeeld, wij hadden niet veel geld, dus ik kreeg op een gegeven moment, toen ik weer een gewone baan had, kregen we een kerstpakket van de werkgever. En het gave daarvan was aan dat we dan ook weer geld hadden, sorry, eten hadden om op de kersttafel te zetten. En onze oudste zoon, dat is dus niet mijn natuurlijke zoon, terwijl wij daar nooit op die manier over praten, die zei toen van, pap.

Ik kom hier altijd vanwege deze tafel. Zeker vanwege deze tafel, ja. Omdat we aan deze tafel hebben we altijd als gezin samen gezeten.

Weet je, dat geeft, terwijl ik zo nerveus was of ze me nog wilde hebben eigenlijk in hun leven, omdat ik hun moeder ging weer in het huis wonen, samen met ons dan, maar kwam terecht weer in het huis waar ze ooit een keertje, toen ze 19 was, in begonnen was. Nou, dat is best wel confronterend als je na zoveel jaar weer terug bent op de plek waar je toen dacht van Jotten, en nu denkt, oh, hier zou ik niet willen wonen, maar ik had er geen keuze. Weet je, dat is ook zoiets. Mijn vrouw en ik dreigden op straat terecht te komen. En de enige reden waarom dat niet is gebeurd, is omdat we nog één kind onder de 18 hadden. Dus als je daar dus over nadenkt, ja, afhanken van boodschappentassen van anderen. Je hebt totaal geen geld. Ik moest me inschrijven voor noodwoning. Dat kostte 75 euro. Dat heb ik toen moeten lenen. Of ik het terug kon betalen, zei ik al, geen idee. Je gaat dan tegen mini-milieuclub werken terwijl je elk dagdeel ontslagen kan worden. Maar het enige wat je doet is zeggen dat je je.

Blik op de horizon zegt en hier komen we sterker uit. En als zo'n jongen dan zijn opmerking maakt, dan krijg je daar een partij benzine voor je tank, waar je een partij kilometers mee kan maken, waar je helemaal blij van wordt. En nog, ik vertel je het nu, en ik voel weer die emotie van dat moment, dat hij dat zei. En dat is echt een soort warme deken over je heen.

Mensen die me geholpen hebben, wij hadden bijvoorbeeld drie honden, daar waren we doodsbang voor dat de belastingdienst, behalve de meubels, ook de honden mee zouden nemen, want het waren rashonden. Nou, gelukkig had ik een aardige inspecteur die dat zei na de beginunie aan, want die beesten waren altijd bij elkaar geweest. Mijn vrouw had er één, ik had er twee, zeg maar. En als dat dan ook nog wordt afgepakt, nou dan... Dat is niet fijn.

Wat was het stipje aan de horizon waar je het net over had? Waar keek je naar uit?

Wat ik op een gegeven moment heb gezegd is, samen met mijn vrouw, wij moeten aan onze kinderen laten zien.

Dat wordt je altijd op verjaardagen gezegd. Ja, als er bij ons iets verkeerd dan, dan gaan we wel de wc schoonmaken. Weet je wel, dat zeg je dan altijd en dan neem je nog een slokje. En dan doe je weer vijf moedernootjes in je mond. En dan ga je over iets anders. Maar als het echt gebeurt, dan moet je ook laten zien dat je de daad bij het woord voegt. Weet je, ik ging niet de slingers ophangen, maar ik ging wel zeggen tegen mezelf, ik heb zinvol werk. Ik help kankeronderzoeken te financieren.

Ik moest aan de telefoon harde verkoop plegen in die zin dat ik probeerde een verhaal neer te zetten waardoor mensen getriggerd werden van van vanuit mijn hart en ik scoorde daar ook mee. Ik heb nog een aanbevelingsbrief van ze waarin er staat dat ik gewoon een van de beste was die dat deed. Ik heb toen voor Free Your Girl, waarbij je dan een kind adopteert, in dit geval dan een meisje. Ja, dat kostte 50 euro per maand. Nou, ga jij maar even aan de telefoon hangen dat die mensen bellen. Wil ik u ergens zeggen van, wil jij 50 euro per maand?

Ja, ja, ja. Wat was je confessie?

Ja, hoe heet het nou?

Hoe heet het?

Twintig procent.

Zo.

Dus hoe heet het? Want je wist dus ook, als het al acht keer niet gelukt was, dan wist je gewoon dat statistisch zo was dat de negende en de tiende wel gingen lukken.

Netjes hoor.

Niet in de eerste tien zaten, dan zat hij wel in de twintig, dan hakte vier.

Ja.

Nou, dus dat is iets van, dan leer je weer geloven in jezelf en dat je toch iets goed doet.

Ja, dus het is belangrijk om weer te geloven in jezelf en dat krijg je door een succeservaring.

Juist, ja. En uiteindelijk gewoon ook te zeggen, want je wordt ontzettend buiten je comfortzone, geduwd dat je gaat zeggen ik heb geen idee hoe deze landkaart eruit ziet maar ik ga dit doen en ik ga kijken wat het brengt en het grappige is dat ik toen ook zo aan mijn vervolgende baan ben geworden gewoon een kantoor gekregen gewoon op kantoor omdat.

Die werkgever zei van, ik heb iemand nodig die voor mij cold calling gaat doen. Zou je dat voor mij willen doen? Nou, dat heb ik een paar woensdagmiddagen, als dat cold center niet werkte, gedaan. En zo is daar een gewone baan uitgegroeid. Omdat je dan toch weer bewees. Nou, en dat is eigenlijk voor iedereen die nu zit te kijken, je hebt een aantal kernkwaliteiten. En als jij weet wie je bent en als je weet wie die kernkwaliteiten, wat die kernkwaliteiten zijn, Dan kan het zo zijn dat ze op dat ogenblik in de tijd even niet gebruikt kunnen worden. Maar je kan ze weer aanzetten en dat geeft die stip op de horizon.

Ja, dus stel dat ik in het dieptepunt zit en ik heb alleen nog een beetje geld over om veerkracht expert coach Thorsten in te huren. Ja, dan zou jij met mij aan de slag gaan.

Absoluut en zorgen dat je dat je een aantal dingen opnieuw gaat doen. Het eerste is zorg dat je een flexibele mindset hebt en flexibele mindset heeft niks met je lichamelijke leeftijd te maken. Ik kom 30-jarigen tegen met de mindset van een verkalkte 82-jarige ja en ik kom 75-jarigen tegen met een hart van een 23-jarige. En ik ga ervan uit dat ik dat zelf ook heb. U ziet allemaal een iets oudere auto, maar de motor is zo.

Dus dat is heel erg belangrijk. Het tweede is, als je op dit ogenblik problemen hebt, bijvoorbeeld, nu zijn het misschien ondernemers die in de horeca werken.

Of tatoeëerden, zo weet ik het allemaal.

Nou ja, trainers en coaches zijn er ook genoeg van, die aan het worstelen zijn.

Ja, inderdaad, alleen die hebben dan nog de mogelijkheid om het virtueel te doen. Waar jij dan een fantastisch programma voor hebt. Maar de mensen die fysiek eisen dat het publiek bij hun fysiek aanwezig is, die hebben het gewoon heel erg zwaar. Net voor kerst heb je een restaurant gehad, Alles hadden ingekocht en die moesten toen dicht. Nou, ga er maar aan staan. Nou, dus dat betekent dat je moe bent. Zorg dan ook dat je je energiebeheer op orde hebt. Zorg dat je op tijd naar bed gaat en op dezelfde tijd erin gaat, maar ook op dezelfde tijd weer uitkomt. Dat is gewoon ontzettend belangrijk. Zorg dat je lichamelijk gezond bent. Als je niet kan hardlopen, ga dan wandelen. Zorg dat je die 10 duizend stappen doet. En het gekke is, dat het allerlei chemische processen in ons lichaam aanmaakt, die zorgt dat je die spanning van, oh weer een duurwaardesbrief, oh moet ik formulieren wat ik in moet vullen, ook aankan. Dat is het eerste wat je mee gaat trainen. Dat is echt het zelf zorgen. Het andere deel is dan zelfontplooiing bij veerkracht. Dat je op de juiste wijze communiceert.

Hou het niet voor je. Deel het met mensen. Je ziet meteen ook wie je echte vrienden zijn. Ik had niks meer. En toen ging de stofzuiger kapot. Ik belde een vriendin van mij. Ik zei, ik weet dat jij twee stofzuigers hebt. Eentje voor de benedenboel en eentje voor de bovenboel. Mag ik die van de bovenboel hebben? Ik weet dat die ouder is. En die komt dan aan de deur. En die zet een doos neer. En ik zeg, oh, wat fijn. Wat ben jij netjes dat jij nog zo'n oude stofzuigerdoos hebt.

Had zij het vroeger gekocht.

Had zij het vroeger gekocht. Ik heb dat niet eens door. Ik heb dat pas toen die binnen stond. Maar dan krijg je ook weer zo'n ontzettend warme deken over je heen. Maar dat bereid je alleen als je communiceert. Het andere is, maak ik het niet persoonlijk. Organisaties zitten jou niet te plagen om jouw persoonlijke verhaal. Eigenlijk weten ze dat denk ik niet eens. Maar die ambtenaar die jou zit te beantwoorden, die heeft er iets anders mee.

Ja, er moeten gewoon zoveel mensen eruit of wat dan ook en er wordt gewoon niet naar de mensen gekeken.

En dat heeft dan ook weer met het energiebeheer te maken. Als je daar dus tegen in gaat, als je daar dus zegt van als ik oversteek, dan rijd ik hem dood. Nou, dan geef je zoveel energie weg die je eigenlijk moet gebruiken om. Hoe kan ik die toekomst nou vorm geven?

En het meest vervelende is, als je dus emotioneel niet flexibel bent, dus wel die weg ingaat, dus wel dat rabbit hole, dat konijnen hol ingaat, dat je daar eigenlijk nauwelijks meer uitkomt. En dan moet je dus ook de emotionele flexibiliteit hebben om te zeggen, dat moet ik dus niet doen, dat is niet goed voor me. Laat ik gewoon doen wat ze zeggen.

Dat heeft dan weer allerlei gedoe. Mensen die in moeilijkheden, financiële moeilijkheden zitten, krijgen bijvoorbeeld heel veel enveloppen. En dan zie je op een gegeven moment dat ze die enveloppen niet meer openmaken. Dan zeg je buitenstaanders, jij bent lui. Nee, hun harde schijf zit vol. Ze kunnen het eigenlijk niet meer hebben. En dat begrip, dat begint nu wat meer door ook de dingen met de belastingdienst en dergelijke. veel meer gezien te worden en begrip voorgetoond te worden. En natuurlijk, er zijn altijd mensen die er misbruik van maken, maar het overgrote deel, wat met mij daar in dat goldcenter zat, waren mensen, ondernemers, die bijvoorbeeld een tweede hypotheek hadden genomen. Ja, en die gewoon geld wilden verdienen, omdat er in het bedrijf niks meer te verdienen was. Nou, en dan moeten die mensen ook op die manier tegemoetgetreden worden.

2008, crisis, dieptepunt, jij komt in de problemen. Keihard gaan werken, dubbele baan, je vrouw dubbele baan, je zoon die een hele mooie opmerking maakt, wat jou heel veel benzine geeft om weer door te gaan. Hoe ben je er stap voor stap uitgekomen?

We hebben met alle schuldeisers een betalingsregeling gepland. Die zijn we ook nagekomen. Dus niet van wat zij wilden hebben, maar wat wij konden afbetalen. We hebben wel alle bedragen afbetaald. Omdat ik toen was ik niet zo weerbaar meer. Dat ik bijvoorbeeld wat anderen dan zeiden, ja je moet een derde bieden aan een schuldeiser. Dat proces kon ik niet aan. En dan heb je dat weer. Ik was mijn vertrouwen, of tenminste een aantal mensen was hun vertrouwen in mij ook kwijt. Ik wilde in mezelf niet de eerlijkheid verliezen. Ja, dus dat ik dan dacht van, ja, maar die krijgen nog geld van me. Nou, dus dat vond ik heel moeilijk. Dus wat we hebben gedaan, is we hebben een plannen gemaakt. En toen zijn we schuld na schuld gaan afbetalen. Dus niet alles tegelijk, maar een stukje bij beetje, zodat we zeker wisten dat dat ging.

Ja, niet alles tegelijkertijd, maar gewoon eerst dit blokje, hup, klaar. Volgende blokje, klaar.

En waarom? We zijn begonnen met de schuldeisers die de grootste bedragen hadden, maar ook de grootste rentepercentages. Dus die pak je als eerste.

Logisch zou ik bijna zeggen, ja.

Ja, alleen heel veel mensen zeggen dan alles tegelijk. Nou, dus daar hebben wij niet voor gekozen. En toen hebben we vijf jaar gewoond op een plek waar we eigenlijk niet wilden wonen. Wat we ook nooit als thuis hebben gehad. En daar word je ook weer heel erg geconfronteerd. Hoe je daarmee omgaat in je familie. Bijvoorbeeld, ik had geen zin meer om verjaardagen te vieren. Want A, we konden dat niet goed betalen. Maar B, het was ook nooit dat je nou dacht van poeh, wat is het fijn. Ik bedoel, de kleur aan de muur was nou niet die ik zou willen hebben, zeg maar.

Concessies doen eigenlijk.

Juist, juist, ja. En het meeste concessies doe je naar jezelf. Bijvoorbeeld, ik ben brildragend. Ik kocht pas echt een nieuwe bril. Op het ogenblik dat ik het olifantenbuiten niet meer zag oversteken. Zoiets was dat. Of het scherm ook niet meer kon lezen. Maar ook daar moet je dan weer eerlijk in zijn. Ik zei dat dan tegen de mevrouw waar ik daarvoor altijd in de goede jaren mijn bril had gekocht. En toen zei ze, je bent helemaal gek. Jij gaat hier nu je bril bij te kopen. En je ziet maar wanneer je hem betaalt.

Je vergat af en toe nog weer om hulp te vragen.

Ja, want dan dacht ik op een gegeven moment, ja, hoeveel moet je doen? En dan gaven mensen dat spontaan. Nou, en dan moet je ook weer over het drempel heen van... Ja, ik vind jou heel erg lief, dus ik zal dat maar doen, maar... Nou, en dat is eigenlijk weer ego. Dus dat is ook weer die emotionele flexibiliteit die je dan even los... Of juist moet laten prikkelen, dat je zegt van, ik moet dit gewoon ontvangen. Ik heb een goede bril nodig, die op mij is afgestemd, hup, doe het.

Dus zo zijn we er uitgekomen. Nou, en dan krijg je de situatie dat je op een gegeven moment weer een vaste baan hebt. In Nederland ben je als ondernemer, als ex-ondernemer, gescheidsondernemer, ben je vreselijk. In Amerika gaan ze allemaal staan. Dan kan je zelfs president worden. Maar hier is dat...

Minimaal twee keer failliet gaan.

Juist, ja. Dus je bent een vreselijk mens. Dus we wilden naar een ander huis. Nou, toen hadden we een huis gevonden. En dan hadden we geen rekening mee gehouden dat de bank ons bij PKR had aangemeld omdat we aan het begin, net na het viaissement, niet aan onze verplichtingen voldeden. En dan krijg je dus de situatie dat ik bijvoorbeeld, en ik kan dat, ik ben hoog opgeleid, maar normaal zet ik dat altijd in veranderen, dat ik bijvoorbeeld op internet op rechtspraak.nl heb ik fondsen gelezen van de PKR die op mijn situatie van pas waren. En dan heb ik dus een brief naar de bank geschreven van 14 kantjes, heb drie maanden over gedaan, met verwijzing naar allerlei jurisprudentie, van ja let even op, ik wil dat die BKR registratie weggaat, want ik wil gewoon zo direct een hypotheek kunnen betalen of willen hebben. En terwijl ik nog een stuk had de dingen opgestuurd en twee weken later worden gebeld, we gaan het doen, Maar dat komt ook omdat we hadden al onze schulden ook afbetaald. We hadden het ook niet getraineerd of wat dan ook. We hadden het allemaal gedaan. We wonen dus nu weer in een koophuis. Het huis wat we graag willen hebben. Daar zijn we heel erg blij mee. Dankbaar voor. En dan krijg je die gekke situatie. Als je weinig geld hebt gehad in die periode daarvoor. Dan zal je wel zien dat op een gegeven moment bijvoorbeeld je bed moet worden vervangen.

Maar dan moet je eerst die brillen mevrouw afbetalen voordat je dat bed vervangt. En dat is iets waar je op een gegeven moment moet je proberen zoveel geld te verdienen dat je die vervangingsaankopen ook kan doen. Maar ook niet te behoerd zijn, zoals die kasten achter me, om te zeggen ik heb de hele tijd zonder geld geleefd. Ik kan nog steeds gewoon de boekenkast op Marktplaats kopen in plaats van de billie bij de IKEA. En dat hebben we bijvoorbeeld vorig jaar, en dat was echt een heerlijk moment, hebben wij een nieuw bankstel gekocht, want onze drie honden waren dood. En we hadden al gezegd, als die dood zijn, dan kopen we een nieuw bankstel. Maar ons oude bankstel was al helemaal verzaggereerd, dus we hebben het op Marktplaats een gratis een ander bankstel gehad. Maar op een gegeven moment wil je ook wel eens op een bankstel liggen. En als je daar dan met je hoofd op het kussentje ligt en denkt, is dat nou mijn windje wat ik ruik of is dat het windje van de vorige eigenaar? Nou, dus ja, weet het, vorig jaar hebben we dus ook gewoon een nieuw bankstel kunnen kopen en meer dingen kunnen doen. En dan gaat het niet om het materiële, maar het gevoel wat je daarmee met elkaar geeft en dat we dat dan ook weer vieren als gezin.

Weet je, onze kinderen hebben toen we een foto maakten voor dit huis, hebben ze ook allemaal op Facebook niet afgesproken gezegd, mijn ouders hebben weer een huis kunnen kopen.

Ja, die waren trots op je.

Ja, die waren gewoon trots. En wij hebben gedaan wat we konden, wat we deden.

Voordat je nou denkt van wat is nou het grootste leerpunt, tegen iedereen die op dit ogenblik in een donkere tunnel zit en niet weet hoe lang die tunnel is, misschien zelfs het licht in de tunnel nog niet eens aan het einde ziet, zou ik alleen maar zeggen, ga alsjeblieft gewoon door. Kom elke dag uit je bed, kom de dag door en kijk gewoon wat je kan. Niet te veel, niet te weinig. Blijf niet in je ellendegevoel zitten. Maar uiteindelijk verdien ook jij het om er gewoon uit te komen.

Ben jij daarna weer in een nieuw dieptepunt gekomen? Want wat jij laatst vertelde over wat er vorig jaar met jou aan de hand was.

Ja, ik was een van de eerste mensen die kroegfit kregen in Nederland. Ik was hartstikke blij, want ik hoefde niet naar het ziekenhuis, vond ik in eerste instantie.

Ik was kortademig en weet ik het allemaal. Op 27 april zei ik tegen mijn vrouw, nou, volgens mij is het een griepje, dus volgende week ga ik weer gewoon aan het werk. Maar drie dagen later, op 30 april, lag ik in de ambulance en ging ik naar het Leedse Universitair Medisch Centrum om daar op de COVID-afdeling te worden opgenomen.

2020, het was helemaal in het begin dus. Met al die rare beelden die we toen hadden.

Daar lag jij. Ik heb dus niet op de IC gelegen. Ik heb maar één nacht in het ziekenhuis gelegen. Maar ik kreeg een heleboel zuurstof erbij. Mijn zuurstof was gezakt naar 82 procent. Met saturatie in mijn bloed. En dat is dan het gevoel alsof een olifant op je borst zit. En dat je een hele grote bont om je, hoe heet het, hoofd hebt.

En toen was ik eruit en dan zijn we natuurlijk allemaal blij dat je eruit bent, maar ik herstelde niet. Ik had geen energie. Ik was cognitief heel slecht. Ik kon niet meer lezen en niet meer schrijven. Ik kon ook niet meer praten, wat voor mij wel een dingetje is.

Nou, jij kan heel veel praten.

Ja, nou, en dus ik begon op president Trump te lijken. Halve zinnen, niet meer kunnen zeggen en dat soort dingen.

Ja, en dan gaat het door, gaat het door, gaat het door.

Was de zorg ingericht op het opvangen van eigenlijk het IC voor corona. Dus in het traject daarna gebeurde op dat ogenblik nog weinig. En toen hadden we kerst 2020.

Wij doen altijd spelletjes, 30 seconds, moet je zo snel mogelijk hoofdsteden noemen bijvoorbeeld. En altijd wil iedereen bij mij, want ja papa weet veel, maar ik wist niks meer. En ik wist nog minder dan mijn dementerende schoonvader. En dat was heel erg confronterend, als je dan niet kan lopen, als je dan niet kan schrijven als je niet meer kan lezen. Ik had heel veel getraind, want ik las bijvoorbeeld een artikeltje en dan probeerde ik het samen te vatten. Nou, dat was echt vreselijk. Dus ik heb toen in januari vorig jaar ben ik naar de huisarts gegaan en heb gezegd als dit zo blijft, dan ga ik euthanasie aanvragen.

En dat kwam omdat ik gewoon mezelf niet meer herkende, maar ook in die maanden was ik eigenlijk verloren wat torstend tot torstend maakte. En dat is heel confronterend als je dat zegt. En gelukkig staan ze in Nederland echt niet klaar als de buikbondse pers dat af en toe neerzet met een spuit om je tand meteen. Huppakee. Dus daar gaat het heel terecht vanaf.

Het feit dat je het al over je lippen krijgt.

Ja, maar dat geeft wel aan dat je... Ik was er heel beslist in. Dat vond iedereen nog het gekste. Het was niet eens van oh wanhoop of wat dan ook. Ik kan het niet meer nadoen, maar als je dan zo praat...

Maar je zit er nog. Wat is er toen gebeurd?

Wat is er toen gebeurd? Nou, ik heb er iets heel moois mee gemaakt. Ze hebben toen een hersenscan gemaakt om te kijken of ik nog niet iets anders had. Nou, dat leek allemaal goed in orde te zijn. Ook geen jonge dementie of zo, want daar leek het op een gegeven moment op. En toen wisten ze eigenlijk niet precies wat ze met me aan moesten. Maar toen zeiden ze, ja weet je wat? We gaan je ergotherapie voorschrijven. En dat betekent dat jij gaat leren hoe je over de dag je energie verdeelt. Nou, daar was ik heel teleurgesteld over. Want ik zei, ja, dat doe ik zelf ook al. Kom op, hè? Ja, doe wat. Toen kwam ik bij de ergotherapeute en die hoorde mijn verhaal. En die zei, ik heb een therapie net geleerd, reattach-therapie. Die wordt eigenlijk gebruikt bij autistische kinderen. Maar het klinkt alsof jij op dit ogenblik hetzelfde hebt. Ik praat eens een keer met mijn kinderen, Hugo. Die vinden af en toe dat ik echt autistische trekjes heb, hoor. Zeker tijdens hun opvoeding, toen ze nog thuis woonden. Maar zonder gein, zij heeft dat gedaan. En bij de tweede, Sessie, het duurde geen 10 minuten, begon ik echt weer beter te worden. Het was net alsof die naald die in je harde schijf dan zit, dat die een soort ram kreeg en weer echt de hele breedte van die harde schijf te pakken neemt. Dus ik ben toen gaan wandelen, dat kon weer. Na praten heb ik de logopatie voor gehaald, te zorgen dat mijn ademhaling goed ging. Ik ben doorgegaan met ergotherapie om de energie te verdelen. En toen ben ik weer aan het werk gegaan in augustus vorig jaar. En dat is heel confronterend, want je begint weer van nul uit. En dat ging, dat ging. Ik was hartstikke blij. Alleen, je verandert dan. Want als jij anderhalf jaar ziek bent geweest en je ziet dat echte essentiële beroepen iets anders zijn als wat ik op dat ogenblik doe. Toen kwam ik jou tegen, virtueel weliswaar, van ik denk nou weet je wat, ik wil iets met dat veerkracht gaan doen. Ik heb nu een aantal keren meegemaakt van waarom slaagt het ene erin om wel uit die keel te graven en waar het andere niet. En ik blijf weg van de persoonlijke ontwikkelingsnotie dat iedereen maar heel hard aan zijn eigen haar moet trekken om dat te laten slagen. Als het dus niet slaagt, heb je dus niet hard genoeg aan je haar getrokken. Nou, je ziet, ik heb heel erg aan mijn haar getrokken.

Maar dat is het principe van het leven is maakbaar. Ja, tot een bepaalde hoogte.

Tot een bepaalde hoogte. Weet je, ik kan heel erg hard gaan trainen, maar ik zal nooit jonkruif worden. Dus zo maakbaar is dat niet. Maar we kunnen wel een aantal dingen leren. Bijvoorbeeld om je veerkracht te regelen. Alleen dat moet je vooraf doen. Je moet eigenlijk het hele jaar doortrainen. Niet in de stress van dat als iets gaat gebeuren. Maar je moet die boxer zijn die het hele jaar doortraint om die ene wedstrijd te kunnen doen. En dat is eigenlijk wat ik iedereen gewoon toe wens, omdat het eigenlijk heel erg makkelijk is om te doen. Ik kwam jou tegen en jij begon met laat me virtueel zichtbaar zijn en dat vond ik niks.

Nou bij deze ben je hartstikke zichtbaar.

Ja ik ben hartstikke zichtbaar, maar dat gaf me ook bijvoorbeeld de moed om met de ASR te gaan praten. Ja, en dat is natuurlijk fantastisch... dat je ook dan weer uit je comfortzone gaat... en dus ook weer een stukje persoonlijke groei. Nou, ik heb nu per 1 januari geen baan meer... omdat ik me aan het oriënteren ben van wat ga ik nou doen. Nou, ik denk één van de grootste pijlen zal veerkracht zijn. Daar ben ik echt heel serieus mee bezig. En of ik dat wel of niet in combinatie met mijn baan ga doen... is weer wat anders, maar dit zou het moeten zijn. En dan zie je gewoon dat je, doordat je iets nieuws gaat doen, zoveel energie krijgt. De groep die er op maandag is, zijn zo prettig, hoe ondersteunend die zijn. Ik kan alleen maar zeggen.

In jouw geval, of voor de mensen die nu zitten te kijken, doe jezelf aan, melden, omdat je iets mee gaat maken wat is. wat fantastisch is en het gaaf natuurlijk is dat dat betreft is onze achternaam bakker het dna delen we niet hoogste menselijk dna maar waar we alle twee wel van zijn is dat we meer afleveren dan belooft. En bij jou leer je in allerlei bedoelingen van alles en nog wat over sociale media, zichtbaarheid, funnels en dat soort dingen. Maar je leert ook een beetje over hoe je jezelf neer moet zetten. hoe je je eigen identiteit verdient, je over na te denken, over je nieces, en dat soort zaken. Nou, en dat is gewoon heerlijk om dat te doen. En voor mij een goede stap naar het traject dat ik nu aan het doen ben als verherkingscoach.

Je zit er middenin eigenlijk. Wat is jouw plan? voor de komende maanden?

Je staat aan het begin van het ondernemen, je wil jezelf in de markt zetten als veerkrachtcoach. Wat voor acties heb je in gedachte voor de komende maanden?

Ik doe een twee spoor beleid. Ik probeer een Enerzijds een essentiële baan te vinden, dat is wel een dingetje. Maar anderzijds, en dat heeft gewoon te maken met het feit dat ik een steady inkomen wil hebben, gezien het feit dat ik het verleden heb gehad. Dat heeft niks te maken met twijfelen aan mezelf, maar ik moet dat gewoon doen. Ik ben dat aan mijn familie en mijn vrouw zeker verplicht. Het tweede is, Veerkrachtcoach ben ik aan het neerzetten door een website neer te zetten en daar artikelen op te delen die vertellen hoe je veerkracht ontwikkelt. Want ook de mensen die geen geld hebben, moeten in staat zijn om die kennis tot zich te nemen.

Daarnaast ben ik op dit moment bezig met een TED-talk te schrijven. Die laat ik filmen, om in 18 minuten iets te vertellen in dit verhaal.

Oké, we zitten nu op 48 minuten.

Ja, we hebben technische moeilijkheden gehad. Aan jouw kant, niet aan mijn kant.

Nee, maar dat was vijf minuutjes. Het wordt een uitdaging.

Dat is inderdaad zo, maar tegelijkertijd om er iets van te doen. En het derde traject is dat ik een aantal cursussen digitaal wil maken. Waarbij bijvoorbeeld veerkracht, ik heb het net over emotionele flexibiliteit gehad, dan is het best wel handig dat je weet hoe je die interne stemmen kan dempen.

Ja.

Dus misschien moeten we iets doen met meditatie. Nou daar heb ik een fantastische cursus voor ontwikkeld. Die heb ik ook zoveel jaar geleden ook ingezet. Was een groot succes.

En zo wil ik veerkracht en eigenlijk in de markt zetten. Om te kijken hoe dat gaat met alle kennis die ook vanuit jouw programma tot mij komt.

Ja. Nou.

Oeps.

Wacht even. Zo. Op de website heb je al het een en ander gezet. Dit doe je al heel goed. Het ziet er fantastisch uit. Je kan je aanmelden voor een nieuwsbrief en je hebt een test ontwikkeld. Dus wat is jouw veerkrachtscore en veerkrachtprofiel? Nou, als ik dan denk van, wow, dit heb je allemaal zelf in elkaar geknutseld. Oh, dat zie je niet, want hij gaat naar een nieuw tapje en dat zie je dan niet. Wacht even hoor.

Dus daar ben je al hartstikke handig in hè?

Ja, ik heb al een hele tijd websites gemaakt en e-commerce, webshops en dat soort zaken.

Start de test, dan krijgen we vragen. O jee, dan moet ik gaan lezen, nou dat kan ik natuurlijk niet gelijk.

Deze test is leuk, want het geeft aan welk profiel je hebt, dus hoe veerkrachtig je bent. Maar het geeft ook aan waarin je aan zou kunnen werken. En het hoogste niveau is natuurlijk veerkracht expert. Dat is eigenlijk waar het over gaat. Misschien nog even iets te vertellen over veerkracht en waarom het nou zo belangrijk is. We zitten in hele rare tijden. Het aantal crisis doet zich steeds sneller opvolgen. En ik denk dat je op dit ogenblik heel erg ervoor moet zorgen dat je klaar bent om een crisis op te vangen. En dat kan eigenlijk alleen maar als je jezelf heel goed kent. Hugo bijvoorbeeld, weet jij wat jouw naam betekent?

In de Stoppen mijn Roken training heb ik het elke keer gezegd.

Ik ben het even vergeten, dus nee.

Je hebt een Germaanse naam, die betekent denkende geest.

Ja, denkende geest, ja.

Dus dat klopt, dat klopt, dat klopt. Maar vraag is aan een willekeurige bekende van, weet jij wat jouw naam betekent? Of hoe je hem hebt gekregen, van wie of wat, of wat? Dan weten ze dat niet. Nou, als je nou veerkrachtig wil zijn, weet je wie je bent. Dus ook zo'n klein onderdeeltje weet je. En als ik daarover begin, dan denken mensen, oh, dat is leuk. En dan zie je ze ook sterker worden. Ze hebben meer fundament. Dat is iets waar je voor moet werken om te zorgen dat je beter alles aankan. En je wordt gewoon een leuker mens door.

Ik heb even een linkje naar veerkrachtexpert.nl en de test heb ik eronder gezet dus mensen als je nu kijkt luistert of op een later moment dit ziet en je voelt van, hé die Torsten die kan mij helpen om uit mijn dal te klimmen. Neem gerust contact op en dat durf ik zo wel te zeggen dat jij vanuit liefde helpt en kan helpen. En ik zou zeggen begin eens met die test te doen en neem gerust contact op. Maar jij mag dat zelf ook zeggen natuurlijk Torsten.

Theo, absoluut. Al is het maar, als je luisterend oren zou willen hebben, En dat is dan even de liefde en mijn hart die ik even aan je geef. En een schouder. Want ik denk dat dat al heel erg belangrijk is, dat mensen gehoord en gezien worden.

Zo is het. Ja, dankjewel Torsten voor jouw verhaal. Normaal doe ik altijd een half uurtje ongeveer uitzenden. Het is wat langer geworden, maar ik vond het ook zo, ja... Belangrijk om jouw verhaal ook te delen en vooral dus hoe je eruit gekomen bent en hoe je dus in het leven staat. Ondanks alles wat er gebeurd is buiten jouw invloed heb je toch dingen binnen jouw invloed gedaan. Je hebt hard gewerkt. En uiteindelijk sta je nu waar je nu staat. Supermooi vooruitzicht om heel veel mensen te gaan helpen.

Absoluut, ik ben blij. Jij ook bedankt.

Als je nog kijkt of luistert en je hebt nog vragen, typ ze gerust in de chat. Dan kunnen we eventueel achteraf ook nog even reageren. Dus dank dat je er wast. Dank dat je naar het verhaal hebt geluisterd. Ik ben wel benieuwd, mocht je er nu nog zijn, wat jij voor jezelf eruit gehaald hebt als inzicht of als actiepunt om mee aan de slag te gaan.

Hoe vond je het?

Ik vond het ontzettend leuk om te doen. En zeker in het kader van het verhaal proberen te brengen. Ja, dat is gewoon heerlijk, heerlijk om te doen.

Ja, een Facebook user, we zoeken straks wel even op wie het precies is. Bedankt voor je verhaal, het was heel inspirerend.

Ja, dat is leuk, dat is leuk.

Wat een veerkracht, respect, yes.

Kan ik nog één laatste opmerking maken?

Ja, natuurlijk.

Wat heel veel mensen hebben, is dat ze dan nu luisteren naar mij of naar andere mensen die iets is overkomen en eruit zijn gekomen, dat ze dan zeggen, ja, jij hebt achteraf makkelijk praten. Ja. Dat klopt, dat klopt. Alleen wat ik heel erg heb gedaan en al die tijd samen met mijn gezin, is dat we op dit ogenblik zeggen, vier elk klein dingetje. Want dat geeft je energie. Doe je ogen open, kijk naar buiten, vier de lente, vier je verjaardagen en vier het leven. Wat levert u het lef? En dat hebben we gewoon nodig om deze aanstrengende tijden door te komen.

Ja. Yes. Ja.

Sander.

Sander.

Ja. Yes.

Ja.

Leuk.

En ik weet niet zeker wie dit is, maar die haalt eruit van volhouden, volhouden, volhouden. Kleine dingetjes doen elke dag. Mooi. Goed. Ik zou zeggen mensen, als de sodemieter weer aan de slag. Als je in een dieptepunt zit om eruit te komen. Torsten, hartstikke bedankt. En ik spreek je snel weer.

Ik denk het wel.

Vier het leven en doe er wat mee. Dankjewel.

Dankjewel. Tot de volgende uitzending. Groetjes.