In this Marathi monologue, the speaker humorously critiques the common practice of making grand New Year resolutions that are quickly abandoned. He argues that lasting change comes from building tiny, progressive habits rather than setting large, vague goals. Using everyday examples—such as going to the gym, reducing sugar intake, quitting tea or alcohol, and running longer distances—he demonstrates how to start with a minimal effort (e.g., 50 meters of running, a single cup of tea) and incrementally increase the load each day. He emphasizes the importance of pairing new habits with small, healthy rewards, sharing progress on social media for accountability, and treating habit formation as a series of micro‑wins rather than a single, year‑long commitment. The talk blends informal storytelling with practical, step‑by‑step advice aimed at helping listeners replace fleeting resolutions with sustainable routines.
Chapters
चला जीम ला जावया वापरे डंबेल्स अह.. कुण साफ करनार चला निकतोच अरे यार नको यार नको उकंटा आला आता ये कड़ी साफ करनार छोड़ जाओ दे इद्या कर ले न्युयेर रिजलिशन नहीं नहीं नहीं अव खरज यालाज बंतार न्युयेर रिजलिशन म पण होता का ते? पाहूया। मी उद्या पसुन रोज एक तास जीम करनार। मी आज पसुन चाह सोडला। उद्या पसुन रोज मी पुस्तगाची चार पान तरी वाचनार। गोर तमी अथ्ता ठरवलेल चाह है। बंदक केलव। अश्या प्रकारे अपन रिजोलूशन ठरवतो । New Year Resolution किती मस्त गोड़ शब्द । आणी किती इजीली अपन ठरवतो कि मी हे करूँ दाखवना । पणे कदी ठरवतो । वर्षाचे सुर्वाती ला नहीं वर्ष सम्पत येत त्या वलेला । मन्जे साधराण 24, 27, 28 डिसे संद्धाल मित्राचा फोन एतो आणे तो विचारतो काई मह जमते ना आपण आपण बलतो अरे नाई रे एक्श्यूली उद्या ठीक है एतो विचार काई करतो आच्छा एक दिवस यार सगले एंजॉय करते हैं लेट्स एंजॉय आणे आपण जातो ब्यात्री मस्त एंजॉय क कश्या प्रकारे गाईचा? हे मी नहीं सांगूशेगा। तुम्ही ठरवा। 31 तरखेला रात्री, बारा, एक, दोन अशे वाजता हैं। दुस्रा दिशी सकाली कुछे जाईची इच्छा होत नाई। अफिस नसाव अशीची इच्छा प्रत्तेकाची। क्या? करण आज मस् अरे मी जीमला जाना रहतो। का? सकली मी साथ वस्सा जीमला जानार होतो। हे मी ठरवला होता आगो दर काही दिवस आगो दर। पण नाई जाऊशकलो। त्याइत काई करणा? बगू उद्याचा दिवस है। संध्याले जातो। और संध्याले एक सहवाद विचारेतो। अ दुस्त्रा दिख्षी सकली आपलेला लख्षा रहते हैं कि आथा आफिस लागाईचे। मग आपन मणतो संद्धागाई करूँ। संद्धागाई आलायंतर परद आपन डंबलेल आसतो। अश्या प्रकारी न्यू येरीजलिशन फ्यू। फिनिश। मग होता काई? अता हे सांगा चाहा सोडना, दारू सोडना आजून बर्याज गोष्टी करना ये अपलेला जमच नाही तरी पण अपन डर वेला वर्षाचे शेव्टी म्यूरीजरेशन करतो में वाज़े काई मित्राने विच्चारने काई करना रथ नाही रे वाबा डर वर्षी करतो अता � कारण खूब सोप्प है। अपन न्यू येर रिजोलिशनला अशी गोष्ट करतो, कि जी अपन तीनशे पास अश्ट दिवस कदीज विचार केलेल नसते। आणि ती अपलेला नको असते। अशी गोष्ट। उधर्ण अर्थव, व्यायम कराइचे। जीम जोएंड कराइचे मग वयां करायला कंटा लेतो। आणि तसस सकाली उठला नंतर, आज मी चाहा गेतो। उद्या गेनार नाही। क्या? करण मला उठला नंतर चाहा लागतो। उठला नंतर ज़ा चाहा गेतला नाही, तर तिकड़े पण जायची इच्छा होत नाही। आहेद अशे काही ज फूब सोपा है ते इवड़े हेजीली घालवाईचा नहीद तुम्ही बोला गारेवा चांगली गोष्ट है त्याचा कारण असा है आपलेला आवड त्या सवई जर आपन घालवाईचा प्रयत्न केला तर त्याज जात नहीद उध्यारन अथाव आपन चाह कदी पयाला सुर् मग रोच्या दुधा पेक्षा ते चाहाची जव थोड़ीशी वेगे वढ़ते। मग तो दुसरा दिवशी चाहा पीतो, तिसरा दिवशी चाहा पीतो, मग हलो ती चाहाची सवय लागते। तो होता क्या है? मला चाहाची सवय आहे यच्या वेजी मी रोज्य चाहा पीतो सकाल मन्जे का ही हाबिट क्रियेट होते और अश्या किती तरी हाबिट क्रियेट केले जाता हैं। मही सवल सोडाची कशी एक उपाया है। पड़ त्या आगोदर आजूर एक महत्वाची कोश्टा। अपलेले सवय असते कि मी ही जी गोष्ट केली तर माला कईतेरी रिवार्ड पाइजे। वन्जे उदर्न अर्था मी जा जीम मदे जायला लागलों तर आपन लगेज बोलतो अत्ता मी वयायम केला है मी अत्ता वड़ापव खानार। की मी अत्ता मजबुत जीम केले अत्ता मी ख कौफी गहला हर्कत नहीं। ठीक है, हर्कत नहीं, अश्या किती तरी सवय आपण बदलत अस्तो, पर तच्या बरबर आपण एक रेवार्ड मागत अस्तो, क्या? कण अपला सबकौंश्यस माइंडला तेछी सवय लावतों। मी जी काई गोष्ट करतों है, ती मी कुछला तरी च और काही दिवसानी जे काई कराचा प्रयातने करते हैं, ते आपने सोडूं देते हैं। मग करायेचे क्या है? चोटे-चोटे उपायें। पहली महत्वाची गोष्टा, आपने प्रोग्रेसिवली या सवय लावले। मग प्रोग्रेसिवली सोड़या। उध्यानार्थ जा चा तेचे अंत तिस्स्रा दिवसी अजून थोड़ा कमी अक्दि थोड़ा असा अठा दिवस ते एक्वीज दिवस एक्वीज दिवसाथ प्रिंसिपल खुब पेमस है तुम्ही जार एक्वीज दिवस केले तर डेफनेटली ये वर्क होता खुब जणाने तो प्रयोग करूं जाल अता जर तुम्हाला व्याम कराइचे, सपोस्ट तुम्हाला रनिंग कराइची, तर रनिंग कशी कराइची के आज तुम्ही पन्नास मेटर जा, फक्त पन्नास मेटर धाऊगने, दुस्रय देवशी शम्हर मेटर धावा, तीस्रय देवशी देडशे मेटर, खुब चोटचोट अडिशे मेटर असा करत करत फक्त पन्नास मेटर वाडवायचे पण एकवीज दिवस। सोपा है। तुम्हाला अता पन्नास मेटर वरुं एकवीज दिवसा परंते दायचे फक्त पन्नास मेटर वाडवायला। वयायम पण तुम्ही दहा मिन्ता वरूं एक तासा परंत एकवी अशी कुछली गोष्ट भल्यो जर वाढधवलीत, तर तुमाला येची सवय लागेल बयमाची. साखर कमी कराईचे असे, तर जर 2 चमचे साखर ठाकत असाई, तर 2 चमचे विश्या थोड़ी कमी साखर, दूसरे दुशी आजुन थोड़ी कमी, तिसरे दुशी आ� एक्सेसाइस बद्दे अपन ज़्यालम हंतो कि मला वजन कमी काराइचे वजन कमी करना याचारथा अपन कायतरी घालवतो है अपला शर्या मदू और त्यास बर अपन पेन गियों करणा तो त्रास होतो पण ज़र असा विचार केला कि मी मी वयाम केला मला कायतरी वेगार रि� और ते पण हेल्दी रिवार्ड, तर तुम्हाला या हैबिट्स लागना तुम्हाला इजी जाएगा। मी सुर्वतिला असा जीम सुरू करायचो, अंतर सोडायचो, जीम सुरू करायचो, सोडायचो। ठाणा मदून एक 2 किलूमेटर चालाया शुरूबात केले। दूसरे द� आणि मग नंतर हलो जीम, तेछे अंतर क्रोस्फिट अश्या गुष्टी हलो आल्या आणि अक्डिस तुम्हाला जर शक्के जाला तर ही कमिट्मेंट तुम्ही सोशल मेडिया वर ताका सवय यहां लावू शक्ता, तुम्ही हलो एंजॉय करू शक्ता मुलून बोलतो छांगल पूर्चा संदेश खिम्वा कदाचित माझा तुन्दा तुन पडलेले एक चोटसा वाक्य माला अग्धी अंतकरणातुन दायेचे। पूर्चा वर्ष तुम्हाला जबर्दस्त पॉजिटिव एनर्चीनी भरलेल जाओ। प्रत्तिकाला जबर्दस्त यश मिलो। प्रत्तिका
