Eddie Tjon Fo, CEO of Sparkwise, uses the diffusion of innovations curve to map social change. He argues that as people wake up from imposed narratives, they'll build bottom-up communities in food, media, and education. Self-knowledge is the key to choosing differently from inherited programming.
Questions this video answers
2035
2.5%
13.5%
34%
34%
Chapters
Mijn naam is Eddy John Faux. Ik ben CEO van Sparkwise. Dat is een neurowetenschappelijk opleidingsinstituut. Ik ben ook CEO van Sparkwise Nederland BV. Daarin doen we de commerciële zaken voor corporate bedrijven. Ik ben de auteur van Why of Everything. Dat is een boek dat gaat over de werkelijke werking, de biologische werking van je mensenbrein. En er is mij gevraagd om eens een beeld te geven van wat de toekomst situatie zou kunnen zijn in 2035. En het is interessant dat in de lezingen die ik geef dan verwijs ik eigenlijk in essentie altijd naar de curve van Bell. En die curve van Bell die laat zien dat er in een bepaalde periode, ongeveer zo'n zeven jaar, transities kunnen plaatsvinden door mensengedrag, invloeden van mensen en de respons van de mensen op die invloeden van andere mensen. Het interessante is dat je dan ziet dat die innovators, die dus in die 2,5% categorie zitten helemaal vooraan in dat proces, die hebben al tientallen jaren door dat de veranderingsprocessen gaande zijn, maar die zeggen daar eigenlijk niet zo heel veel over. Ze hebben voldoende middelen om te vluchten als het nodig is en ze hebben voldoende middelen om zichzelf te informeren over de juiste informatie, zodat ze niet teveel geïndoctrineerd worden door de maatschappelijk gestuurde narratieven, laten we het zo maar zeggen. Het interessante is dat zij heel langzaam de groep early adopters, eigenlijk de early adopters, involveren en dat is een groep van ongeveer 13,5 procent. Die groep tezamen die heeft zo'n drie jaar nodig om de eerste groep early majority te involveren en die early majorities bestaat eigenlijk een stukje uit de massa van de maatschappij, zo'n 34 procent. Je ziet dat die groep bij elkaar samen tezamen ongeveer zo'n vijf jaar nodig heeft om transities die in de maatschappelijke structuur plaatsvinden om die zich eigen te kunnen maken. Het leuke is om te zien dat die groep die dat doet uiteindelijk die iets latere groep van 34% de late majority beïnvloed En die late majority, dat is eigenlijk de groep waar de overheden, de maatschappijen, regeringen, alles wat een indoctrinatiesysteem neerzet, media, zo angstig voor is. Want het zijn de mensen die ongeveer zo'n zeven jaar bedonderd zijn, als we ons het gevoel hebben dat ze bedonderd zijn geworden door die verschillende instellingen. En die gaan mensen verantwoordelijk stellen. Het is dus interessant om te kijken of je vanuit een positieve mindset naar de situatie kijkt of vanuit een negatieve mindset. Vanuit die negatieve mindset wat aangestuurd is door de media worden mensen eigenlijk in een soort van angststatus gehouden en die angststatus zorgt ervoor dat je niet meer in staat bent om naar een positieve situatie te kunnen kijken. Ik zie het zelf meer als een transitieperiode. Ik zie dat in die transitieperiode mensen eigenlijk verplicht zijn gesteld om wakker te worden over datgene waar ze al jarenlang in zaten. Ze gaan doorkrijgen dat ze in een bepaald narratief zitten waar ze niet vrijwillig voor hebben gekozen. Ze gaan ook doorkrijgen dat ze langzamerhand communities gaan organiseren die met bepaalde onderdelen van zo'n maatschappelijke structuur het niet eens zijn. En als ze eenmaal in dat proces zitten, dan worden ze steeds wijzer en nemen ze steeds grotere stappen om los te breken van dat narratief en meer te gaan kiezen voor zichzelf. Nu is het voor de consument, de gewone mens, is het erg moeilijk om te kiezen voor jezelf. Want als je nooit hebt geleerd wie je werkelijk bent en je associeert jezelf met wat je doet, Dan kan je eigenlijk het antwoord niet eens geven. Ik stel die vraag vaker aan, ze vertellen even wie je bent en dan vertellen ze allemaal wat ze doen. Dus als we dit fast forward plegen naar ongeveer zo'n 2035, zou je kunnen zeggen dat in de tijdsperiode van nu tot dat moment, dat mensen nog heel veel tijd nodig hebben om zichzelf in eerste instantie te leren kennen. En als ze zichzelf goed leren kennen, dan gaan ze eigenlijk die stap maken om steeds meer voor zichzelf te durven kiezen. Dat is niet een normaal, makkelijk proces voor de meeste mensen omdat je vanuit je kinderbrein voor geprogrammeerd bent met de angsten, wensen en pijnen van je opvoeders. Dus je moet wel daarvan los willen breken. Die hulpvraag moet je eigenlijk zelf al kunnen stellen. voordat je kan zien dat je de verantwoordelijkheid moet nemen voor je eigen leven. En dat verantwoordelijkheidsdeel wat je moet nemen voor je eigen leven is een niet al te makkelijk concept als je voorgeprogrammeerd bent. Want dan denk je wel dat je de eigen beslissingen neemt, maar je bent nog steeds voorgeprogrammeerd en als ware een kind in een volwassen verpakking. Dus ik zie zelf in die transitieperiode een positief geluid. Ik zie dat wij met z'n allen zoals we bezig zijn nu mensen te beïnvloeden met dat positieve geluid, dat je dat niet meer kan verwachten vanuit top down, dus vanuit die politieke sferen, want die zijn eigenlijk volledig verkocht. Die zijn verkocht aan het grote elitaire geld. En je moet dit doen bottom-up vanuit de onderkant. En elk individu wat je wijzer kan maken en meer kennis kan geven, na kennis komt begrip en na begrip komt pas empathie. Dus het is heel zinnig om zoveel mogelijk mensen te involveren in datgene wat jij vindt en denkt. En ga er gewoon maar vanuit dat er dan een heel natuurlijk biologisch proces ontstaat. Mensen haken aan, ze haken af of ze zijn neutraal en mismaken zijn er niet. Dus op het moment dat mensen dat doen, ze haken aan, ze haken af of neutraal, probeer ze dan ook niet te overtuigen van het tegendeel. Accepteer gewoon dat dat het proces is. Dus we gaan zien in de looptijd, zo naar 2035 toe, dat steeds meer mensen in die early en late majority, die grotere structuur, die 68% van de maatschappelijke structuur, Uiteindelijk komt tot een overweging om te zeggen ja ik pik dit niet langer. Ik ga weer kiezen voor mezelf en vormen zich communities daardoor van gelijkgestemde geesten. Dat zien we nu overal al ontstaan. Aan de ene kant is dat bijvoorbeeld boeren in voedsel die dus voedsel rechtstreeks kopen van de boeren dat distribueren in hun eigen netwerken. Aan de andere kant zijn het mediaconcepten zoals waar we nu vandaag zitten en aan de andere kant zijn het opleidingstraject die die mensen helpen te begrijpen, zoals wat ik doe, waar je staat als mens in deze maatschappij, om ervoor te zorgen dat je de juiste informatie hebt om werkelijk voor jezelf te kiezen.
