Hoe angst ons brein programmeert - Pieter Stuurman en Eddie Tjon Fo

Goedendag, welkom bij Café Weltschmerz. Op 25 september komt er een einde aan de vrijheid. Wie op basis van gezondheidsoverwegingen besluit om zich niet te laten vaccineren of testen, wordt uitgesloten van vrije deelname aan de samenleving. Die mag niet meer een hotel binnen. die mag niet meer naar een restaurant, niet meer naar een café, niet meer naar een sportkantine of een sportwedstrijd, die mag niet meer naar een festival, die mag niet meer naar een evenement, die mag niet meer naar een nachtclub en niet meer naar een bioscoop en niet meer naar een theater. En dat het daarbij niet zal blijven bewijst het feit dat Hugo de Jonge al heeft gezegd dat hij het ook wil invoeren voor de zorg. Daarnaast hebben we gezien dat de regering de afgelopen anderhalf jaar de spelregels voortdurend verandert tijdens het spel. Dat beloft is net zo makkelijk worden gedaan als worden verbroken. Het is dus niet moeilijk om te voorzien dat er aan de lijst van uitsluitingen nog een aantal zaken zal worden toegevoegd. En ja, vanuit de ondernemerswereld komt er een behoorlijk wat protest tegen deze maatregel. Ondernemers willen zich liever niet inzetten als onbezoldigde handhavers van dit beleid. Maar direct wordt dat alweer gepareerd met de dreiging van enorme boetes. Ik heb gehoord 45.000 euro of zoiets, een jaar gevangenisstraf en dat soort zaken. Nou, vandaag wil ik het daar over hebben en over andere zaken, ook een heleboel andere zaken, ook met Eddy Tjonfo. Eddie is ondernemer, schrijver, onderzoeker. Hij is de schrijver van het boek The Why of Everything.

Zonder de. Wat zeg je? Zonder de.

Gewoon alleen Why of Everything. Zonder de. Mijn excuses daarvoor. Zijn interessegebied gaat voornamelijk uit naar de werking van het menselijk brein.

Correct.

Wat ik jou wil voorleggen, Eddie, wat ik jou wil vragen is Ja, we krijgen te maken met institutionele discriminatie. Waar dat naartoe zal gaan is nog een beetje onduidelijk. Het is altijd wat lastig om de toekomst met zekerheid te kunnen vaststellen, maar er zijn wel een aantal zaken die we wel met zekerheid kunnen zeggen. We hebben bijvoorbeeld kunnen leren het afgelopen anderhalf jaar dat de beweringen en de onderbouwingen van het beleid van de overheid zo veranderlijk zijn als het weer. Eerst werd beweerd dat mondkapjes geen bescherming bieden en vervolgens worden ze verplicht. Toen beweerde onze minister-president dat testen zonder symptomen zinloos was en vervolgens maakte hij testen voor toegang verplicht. waarbij dus gezonde mensen getest moeten worden. Toen beweerde Hugo de Jonge dat er nooit sprake zal komen van vaccinatiedrang, en dat ondernemers die mensen buitensluiten op basis van hun vaccinatiestatus, dat die dat verboden zal worden. En nu wordt de corona pas geïntroduceerd. Dus wat we in ieder geval met zekerheid weten is dat we te maken hebben met een onbetrouwbare overheid. En ja wat mij nu verbaast is dat een groot deel van de bevolking het nu toestaat dat we de overheid een instrument in handen geven, die coronapas in handen geven, een instrument in handen geven dat in principe ongelimiteerd mogelijk maakt om gedrag af te dwingen op op straffen van uitsluiting. Nou ja, jij als deskundige op het gebied van het brein, laat ik me afvragen wat mij verwondert. Wat gebeurt er nou in het brein van mensen dat iets dat voorheen volslagen ondenkbaar was? Als je twee jaar geleden had gezegd hier gaan we naartoe, dit gaat te gebeuren, dan zouden mensen je voor gek hebben uitgemaakt. Hoe is het mogelijk dat het volslagen ondenkbare ineens omarmd wordt? Wat gebeurt er in het brein van mensen dat dit aanvaard wordt?

Nou, kijk Pieter, er zijn twee zaken die belangrijk zijn om te noemen. Aan de ene kant is het een strategie die uitgerold wordt over een langere periode. Dus de voorbereiding om het brein zover te krijgen dat het hele complexe zaken accepteert. Dat introduceren ze nooit zomaar in één keer. En je ziet ook dat ze elke keer een beperking creëren en een stukje teruggeven, waardoor je het gevoel hebt dat het stukje wat je terug krijgt belangrijker is dan de beperking.

Oké.

Zo werd het ook communicatief genoemd afgelopen dinsdag. De versoepelingen zijn eigenlijk een volledige beperking. Het is een lockdown op een digitale manier. En aan de andere kant is het zo dat het menselijk brein is eigenlijk niet objectief. Het fungeert vanuit een voorprogrammatie. En als in die voorprogrammatie geleerd is, Dat jij moet luisteren naar politieagenten, overheidsambtenaren, dokters omdat ze een witte jas dragen. Wat ook ooit echt officieel geïntroduceerd is om dat een bepaalde status te geven. Vroeger droegen de dokters helemaal geen witte jassen, dus op een bepaald moment is dat geïntroduceerd. En dan krijg je het gevoel van, nou die arts die weet het dan wel.

Ja, hij is een autoriteit.

Hij is een autoriteit, stethoscoop, hoornbrilletje op en dan krijgt het een bepaalde status. En de mens is die soort, die is daar eigenlijk heel gevoelig voor, want we werken nog steeds volgens allerlei hiërarchische patronen. We zien iemand die fysiek sterker is, daar houden we rekening mee dat die ons fysiek kan benadelen. En iemand die op een bepaalde positie zit, daarvan gaan we ervan uit dat hij weet waar hij over praat. En zo is die hele maatschappelijke druk ook ontstaan. Dus hier komen twee dingen samen. Dit is een traject van jarenlang en niet opeens van de afgelopen anderhalf jaar.

Het is ingemasseerd.

Tuurlijk. Je ziet nu dat de laatste anderhalf jaar, je hebt Van Ranst gezien in België wat hij doet. Die legt die hele strategie uit. Als je naar de eugenics boeken kijkt en je krijgt naar de boeken van De standaardformules die ze al geschreven hebben in de jaren 384. Daar werd al voorspeld hoe het zou moeten zijn.

Dat is eugenics even voor de... Ja.

De eugenics die hebben allerlei boeken geschreven erover hoe je het menselijk brein zodanig kan beïnvloeden dat het doet wat jij uiteindelijk wil.

Oké.

En het interessante is, dat klopt ook, we denken allemaal individueel dat we ontzettende intelligente wezen zijn, maar we zijn zo territoriaal als ik weet niet wat. En we zijn een diersoort die eigenlijk heel intelligent geworden is. Maar zodra het hier over de emoties gaat, dan zijn we een kinderbrein. En in dat kinderbrein is alles geleerd wat je zo ongeveer denkt te moeten weten en dat is je referentiekader. Op basis van dat referentiekader dan fungeer je als volwassen persoon.

Oké, je ziet wel dat mensen daar op een verschillend niveau gevoelig voor zijn. Je ziet er nu een hele duidelijke tweedeling binnen de samenleving, vrij scherpe scheidslijn ertussen. van mensen die heel gevoelig zijn voor de aansturing door autoriteiten zoals jij net schetst. En een andere groep wat nou de keuze maakt om eigenlijk meer op de eigen interne autoriteit die gevormd wordt door eigen waarneming en het eigen redeneervermogen, soms ook het eigen geweten gevormd wordt. Maar je ziet een vrij scherpe scheidslijn. Wat onderscheidt het brein van deze twee groepen van elkaar?

Het brein doet wat dat betreft exact hetzelfde. Die voorprogrammatie van Geert zijn eigenlijk drie groepen. Je hebt een neutrale groep die zegt helemaal niets. Die reageert zo ongeveer nergens op. Die blijft echt in het midden staan. Dat noemen wij dan de meewaaiers in de psychologie. Die waaien uiteindelijk altijd mee met de sterkste partij. En dat maakt ze niet uit of dat de overheid is of dat het een revolutie is, dan gaan ze daarin mee. Dat maakt ze gewoon niet uit.

Die zijn gewoon terughouden totdat er een winnaar is.

Totdat er een winnaar is. Dat is echt een hele grote groep. Mensen onderschatten dat. En dan heb je de groep zoals je net schetst, dat is de groep die autoriteit accepteert omdat ze dat in hun voorprogrammaat, in hun opvoeding hebben meegekregen. Soms ook een klein stukje DNA omdat ze gevoelig zijn voor volgen of lijden. Er zijn minder leiders dan volgers altijd. En je hebt een groep die gewoon heel recalcitrant is en de kont tegen de kribbel gooit en zegt van nou als ik alles bij elkaar optelt dan klopt het gewoon niet. Daar kwam die leus ook vandaan.

Is dat recalcitrant?

Nee het is ook voorprogrammatie. Dus het zit echt in je voorprogrammatie om niet iets te geloven en het echt te onderzoeken en dat tot een andere conclusie te komen dan de ander die tegen jou zegt dat dat zo is.

In feite maak je daarmee je eigen autoriteit belangrijker dan de externe autoriteit.

Zie ik dat goed? Ja. Je gaat eigenlijk meer zitten op de stoel van zelfbeschikking. Dat is een sterk ontwikkeld principe in het biologisch deel van het menselijk brein. En die volgen gewoon die maatschappelijke regels niet zo sterk. Die stoppen ook bij een voetgangerslicht omdat ze weten als je door rood loopt dat je doodgereden kan worden door een auto. Maar als het iets verder gaat dan dat en die zelfbeschikking wordt heel sterk weggehaald dan gaan ze opkomen voor hun eigen waardes en dan gaan ze er tegen in. Hoewel ook dat is weer heel afhankelijk van de situatie. Wie iemand binnen komt rennen die zegt jongens jullie moeten naar buiten want het pand staat in de fik. Daar gaat niemand in discussie van nou ik bepaal toevallig even helemaal zelf wat ik wil.

Nee maar dan is het ook wel duidelijk dat dat niet bedoeld is als, tenminste er lijkt het er wel heel sterk op, als een vorm van misleiding.

Nee maar kijk het interessant is dat veel mensen zeggen het woord moeten daar gaan mijn haren van overeind staan. Maar ook dat is een context. Dus in dat voorbeeld wat ik geef, als je dan het woord moet gebruiken, zijn ze je dankbaar dat je het gezegd hebt. Dan maak je dat je wegkomt. Maar in een andere vorm, als je zegt jij moet je laten vaccineren, wat geen vaccin is, maar eigenlijk een injectie. Dan komen mensen tot de conclusie, ik moet dus eigenlijk helemaal niets. En ik bepaal wel zelf in mijn eigen leven wat ik doe en wil. En dat ga jij niet voor mij bepalen. Maar dat doen ze eigenlijk al vanaf kind. Je ziet dat die voorprogrammatie essentieel is, omdat uiteindelijk in een volwassen lichaam te uiten, laat ik het zomaar zeggen. Wij zeggen altijd vanuit ons vakgebied volwassenen zijn gewoon kinderbreinen in een volwassen verpakking. En dat zie je ook in het gedrag. Je ziet dat mensen die het niet eens zijn met elkaar naar elkaar geroepen van doen niet zo kinderachtig. Dus het brein herkent het wel. Alleen het heeft nooit geleerd hoe het het anders moet doen.

Maar je noemt het kinderbrein in een volwassen verpakking. Daarmee zeg je eigenlijk het brein is niet of nooit volwassen.

Het brein is eigenlijk in de intelligente kant van het brein volwassen, maar dat is het sturingssysteem niet. Het brein is niet volwassen in het gevoelsmatige deel van het brein. Dus als we kijken naar het limbisch gestel waar je gevoel opgeslagen wordt, waar je referentiekaders opgeslagen worden, de regels worden gecreëerd in je jeugd. Die 80 tot 90, 95 procent die je meekrijgt van je opvoeders. Dan zie je dus dat in dat deel, als je daar hebt geleerd dat God bestaat, en wij meten dat met een EEG-kapje bijvoorbeeld.

Je kunt dat meten?

Ja, je kunt zien waar het brein op reageert, op welk woord. En als je dan in een zin zegt, geloof jij in God, dan denk je dat het brein reageert op het woord God. Maar als iemand zegt, nee ik geloof niet in God, want ik heb altijd geleerd dat dat niet kan. dan is dat voor de brein ook geloof. Dus het gaat niet om het woord God, maar het gaat om het woord geloof.

Zowel iets geloven als iets niet geloven is een geloof. Oké, dus een brein zonder geloof kan niet bestaan, zeg je dat ermee?

Nou ja, een brein zonder geloof kan natuurlijk wel bestaan, alleen dan heb je weinig referentiekades en dan sta je natuurlijk helemaal met raad.

Nee, iedereen gelooft iets, dat is wat je zegt eigenlijk.

Of je gelooft in jezelf of je gelooft in vrijheid of je gelooft in wat het ook is, maar het geloof systeem, die zelfbeschikking en geloof systemen die liggen heel dicht naast elkaar. Je ziet ook dat mensen volledig niet meer openstaan voor feiten en cijfers en PowerPoint presentaties en bewijsfilmpjes en alles wordt aan de kant geschoven zodra het gaat over de basisprincipes waar iemand in opgevoed is, want dat is echt het referentiekaart.

Dat zijn de basis overtuigingen die zijn ingeprogrammeerd zeg maar in het eerste deel van het leven en die overroelen de eigenwaarneming, de feiten, die overroelt de werkelijkheid. En vooral, zie ik het goed, vooral als het spannend wordt?

Sterker nog, het brein kan niet eens meer objectief bekijken of het een werkelijkheid is. Het kiest voornamelijk de bewijsmomenten om de eigen werkelijkheid te staven. Daardoor staan ze ook niet open voor andere informatie. Het is dus zinloos om tips en tricks te geven.

Het beschermen van de eigen programmatuur. Is veiliger? Is belangrijker? Wordt meer waarde toegekend door het brein dan een correcte waarneming van de werkelijkheid?

Ja, het is veiliger voor het brein. Is het veiliger? Ja, het angstsysteem gaat aan. Dus wij zien een hoge mate van cortisol aanmaken op het moment dat je dus tegen de basisprincipes van het brein ingaat. Dus dat wat het geleerd heeft, dus even weer over dat godsvoorbeeld, omdat de hele wereld weet waar het dan over gaat. Als je daar iemand vertelt dat God niet bestaat, dan gaat het brein meteen in de weerstandsstatus staan en gaat uitleggen dat het wel zo is, zonder God ooit te hebben gezien, geen enkel bewijs daarvoor te hebben. En als het er niet meer uitkomt communicatief aan de intelligente kant, zegt hij ja maar ik voel het gewoon. Dan ben je natuurlijk uitgesproken, want dan valt er niks tegen in te brengen. De discussie die je met je vrouw hebt, die zegt ook dan, ik voel het schat, je bent geen vrouw, je snapt het niet.

Als we dit doortrekken dan is in principe iedere discussie over welk onderwerp dan ook zinloos.

Nou dat lijkt zo. Onze ervaring is dat je het aan de intelligente kant niet goed kan oplossen omdat je dan discussies hebt eigenlijk over niks. Je hebt dan discussies over het eigen gelijk en dat is heel moeilijk te buigen. Maar op het moment, in onze systemen gebruiken we daar echt wel verschillende tools voor. We gaan bezig met het reprogrammeren van het kinderbrein want als je de oorzaak niet aanpakt verandert het gevolg simpelweg niet. Dus als je bewijsmateriaal levert van God bestaan niet, want Amenhotep de vijfde die heeft ooit van politisme monotheisme gemaakt en laat een chronieke zien waar het gebeurd is, zegt ze nou dat is gewoon gemanipuleerd. Het is niet waar.

Het is niet waar.

Het bewijsmateriaal...

Het wordt niet in overweging genomen, dus het zal nooit kunnen leiden tot verandering.

Nee, kijk en dan heb je natuurlijk waar we het net in het voorgesprek over hadden, nature and nurture, die 20% DNA en daarin staat eigenlijk hoe je hormonen aanmaakt en hoe je hormonen verwerkt. Dat is per mens uniek verschillend, dus die uniciteit van ons die zit in de DNA structuur.

Blauw druk als het ware.

Ja, die blauwdruk, die erfelijke patroon, die hebben we meegekregen, maar die bepalen ook weer hoe je omgaat met je opvoeding. Dus wat we even over een eeneige tweeling, een eeneige tweeling kan dus in exact dezelfde opvoeding andere waardes halen uit die exact dezelfde opvoeding, op basis van dat ze identieke tweeling zijn, maar toch nog steeds een andere hormoon aanmaak hebben en een andere verwerking hebben van diezelfde hormonen. Dat kan ook in aantal zijn, dus in de verhouding van de hormonen.

Nu we het over verhouding hebben, want het gaat hier een beetje om de verhouding nature-nurture. In hoeverre zijn wij slaaf van onze nature als dit allemaal bepaald wordt door genetische en chemische gestellen? in ons systeem. In hoeverre hebben we nog iets te vertellen over ons eigen leven en over hoe we daarmee omgaan?

Dat is een goede vraag en kijk het is ook een heel positief antwoord op te geven.

Ik ben heel benieuwd.

Kijk je DNA is maar 20% van je persoonlijkheid en 80% is de nurture kant en de nurture kant is volledig aan te passen. Dat doen wij dagelijks. En wij helpen onze klanten om te begrijpen waar ze vandaan komen. We leggen ze uit bijvoorbeeld wat het verschil is voor het brein tussen gevoel en intelligentie. Dat weten de meeste mensen al niet. Hoe kan het brein überhaupt zelfstandig autonoom beslissen wanneer het naar een gevoelssysteem gaat of naar een intelligente oplossing gaat? Dat laten we allemaal zien in onze opleiding en dat is heel interessant om te zien hoe dat systeem werkt. We zien dat de intelligentie een verklaringssysteem is terwijl we maatschappelijk leren dat wij intelligente wezens zijn en wij weten nu intelligent waar we zitten. We zitten bij Weltschmens omdat die afspraken hebben gemaakt. Maar het gevoelssysteem weet dat niet. Het kan niet denken. Het kan alleen maar registreren, voelen en handelen. En het registreert voornamelijk de opvoedingsdelen die het heeft meegekregen. Kan daar vergelijkingsmateriaal mee trekken. Dus het herkent. Iemand zei vroeger als je vader was, je bent een stomme klootzak om maar even een plat woord te gebruiken. Nou dan ga je daar op dit moment, als iemand dat tegen je zegt, heb je dat referentiekade nodig om überhaupt gevoel aan te zetten door hormonen en dan reageer je daarop. Dus de psychologische kant daarvan, handeling en gedrag, is eigenlijk niet waar we moeten zitten. We moeten kijken wat er in die voorprogrammatie staat. Wat zijn de wetsregels van jouw voorprogrammatie? Als we die aanpassen, dat doen wij reprogrammeren, dan krijg je een andere conclusie die het bruin trekt en is de toepassing automatisch ook anders.

Oké, dus je zegt je kunt je programmaturen aanpassen, mits je daar toegang toe hebt. Hoe krijg je daar toegang toe? Want ik denk dat die technieken, deze kennis en die technieken die je nou beschrijft, dat die ook een belangrijke rol spelen in de massamanipulatie. Het zijn de jongens die dit uitrollen, die dit bedenken, daar strategieën voor opzetten. Die moeten dit begrijpen, want hun doel is om onze software dusdanig aan te passen dat onze hardware de gewenste dingen gaat doen.

Je hebt gezien, ik weet niet of iedereen het gezien heeft, maar als je Van Ranst opzoekt in zijn uitleg die hij geeft waar een van de mensen van het OMT ook bij zit, zonder namen te noemen. Je ziet dat hij fantastisch vindt om iets meer te weten dan de gemiddelde Nederlander en gemiddelde Belg. En wat hij zegt daar is waar. Een mens is volledig programmeerbaar. We zijn al geprogrammeerd, we hebben het alleen niet door. We denken dat we individuele beslissingen nemen en dat zijn het eigenlijk niet. Je bent vanaf school, vanaf huis uit ga je al om met ook biologische elementen die worden verkeerd bij je uitgelegd. Je angstsysteem wordt neergezet als een negatief systeem. Je angstsysteem is je alertsysteem. Het is waarom wij geëvolueerd zijn tot de wezens die we vandaag de dag zijn. Dus het is eigenlijk je vriend. Dus op het moment dat je angstsysteem eigenlijk een alertsysteem is en jou in staat stelt, biologisch gezien, om hele kleine minimale verschillen en hele grote veranderingen tegelijkertijd te verwerken, dan weet je dat dat angstsysteem je helpt overleven. Als hier een tijger binnenkomt, gaan we niet nadenken, hoe komt er nou een tijger binnen in een hoofddorp?

Nee, we gaan niet analyseren.

Je gaat dat niet analyseren, want dan is je is veel te traag daarvoor, want die gaat allerlei vergelijkingen trekken. Dat hoort niet, want tijgers komen in...

Nee, je krijgt een directe en automatische reactie. Sommigen kennen dat toe aan het reptiele brein. Ken je die? Ik ben daar zelf ook niet zo heel erg van, maar ik ben benieuwd.

Instinct zeggen ze, en wij zeggen instinct bestaat niet echt. Het is gewoon een breinfunctie en je kan het meten, je kan het laten zien, je kan zien hoe het werkt, je kan het ook aansturen, je kan het verbeteren, het kan verslechterd raken door voeding.

Heb je om daar dus veranderingen in die programmatuur? Je zegt dat is mogelijk. Die programmatuur is mogelijk veranderbaar. Dat blijkt ook wel uit het succes van propagandacampagnes. Mensen kunnen heel gemakkelijk zodanig geprogrammeerd worden.

Langs die angstas.

Ja, via die technieken. Als je de route kent, dan kun je daar op ingrijpen. Daarom zijn mensen nu ineens bereid om zaken te aanvaarden die voorheen letterlijk ondenkbaar waren. Omdat ze niet in het denkdomein afspelen.

Nee, het speelt niet af in het denkdomein. Het denkdomein is eigenlijk het verklaringssysteem voor het emotionele genomen besluit.

Eerst is er emotie en vervolgens wordt er een gedachte over gevormd.

Ja, het is de verklaring. Je verklaart wat je hebt gevoeld. En als we goed kijken naar diezelfde techniek die zij gebruiken, dan maken zij heel handig. Ze hebben 700 spindokters rondlopen in die zogenaamde regering die daar in Den Haag zit. Die zijn gewoon constant bezig om met neurowetenschappers, neurobiologen te kijken van wat de menselijke waarden zijn. En angst is daarin drie keer sterker dan je gelukssysteem en onderschat daar de rol van de media niet in. Die is gewoon constant bezig geweest om mensen te indoctrineren met een bepaalde narrative. Want mensen gaan daar uiteindelijk in geloven, gaan naar de sociologische diet creëren, de groepsvorming. En die gaan dan bewijslast vinden van het feit dat vaccinatie veilig is, terwijl het geen vaccinatie is. Dus het hele woord is al gepositioneerd als een veilig medium, dat we dat gewend zijn.

Je ziet nu ook bijvoorbeeld dat er aan het begrip vrijwillig of verplicht... Een nieuwe betekenis is toegekend. Eerder was verplicht heel duidelijk dat het is opgelegd gedrag dat je bij weigering op een sanctie komt te staan. Wat we nu hebben is opgelegd gedrag dat je bij weigering op een sanctie komt te staan. Uitsluiting is over een hele krachtige sanctie. Maar nu heet het ineens vrijwillig.

Als je kijkt naar herd immunity dan hebben ze gewoon de hele definitie van herd immunity veranderd. Ook bij de CDC. Dus je ziet herd immunity was vroeger dat je vanuit een natuurlijk principe, gifstoffen, narigheid, micro-organismen komen via onze neusogen en oren en mondworen komen ze binnen. En dan hebben we macrovagen, we hebben killercellen, die slopen ze ongeveer alles. En dus dat is onze eerste line of defense. En op het moment dat dat niet meer voldoende is, dan pas gaan je witte bloedlichaampjes aan de gang. Dat tezamen vormt een immuunsysteem wat onthoudt wat er binnen gekomen is. En je killercellen die hebben helemaal geen functie.

Dat weet in principe iedere basisarts.

Elke basisarts weet dat.

Dus de artsen die nu beweren dat het anders is, die kunnen feitelijk niet vanuit hun vakkennis spreken. Die moeten dan vanuit een andere bron spreken.

Die vernietigen eigenlijk een hele eed van Hippocrates.

Ja, maar wat bezielt hun brein om dit te doen? Want dit zijn mensen die absoluut weten, geen enkele arts die zijn diploma niet bij een pak waspoeder heeft gekregen, weet dat dit niet klopt.

Dat klopt wat je zegt en er zijn ook artsen die stellig geloven dat een vaccinatie, gaan we dit weer op woordniveau zetten, dat een vaccinatie veilig is. Ik heb ze gesproken. Ze beweren dat, maar geloven ze het werkelijk? Ja, echt. Ik heb diepe gesprekken met die mensen gehad en die zeggen echt, ja maar een vaccinatie is echt veilig, Eddie. Ik zeg, maar het is geen vaccinatie. Ja, dat is semantics. Het is geen semantics, want een vaccinatie heeft 10, 15 tot 20 jaar onderzoek nodig. En dit is in anderhalf, twee jaar op de markt gebracht.

Er klopt dus iets niet.

Dus leg mij uit waarom jij vindt dat het een vaccinatie is. En dan lopen ze vast. En sommigen liepen zelfs weg. Want dan is de waarheid confronterend. Dat zei ik net al, je kan dus met feite cijfers aankomen, maar dat werkt dan niet. Dus het is een heel interessante tijd. Voor ons is een heel interessante tijd. En wat we hierin eigenlijk veel meer een great awakening zien dan die great reset die die World Economic Forum zou noemen.

Bijden denk ik. Het is een beetje een strijd tussen twee. Het loopt tot een soort van peak, een climax. En dat gaat dus enorm veel reuring opleveren in de hele menselijke samenleving.

Ja, je hebt gelijk. Kijk, ik denk dat het ook moest. Ik denk dat wij als mensen de enige diersoort zijn die het eigen nest zo bevuilt dat we er niet meer in kunnen en willen wonen. Dus er is een taak aan onszelf. We moeten onze eigen verantwoordelijkheid weer durven nemen. in plaats van dat we die verantwoordelijkheid wegleggen bij een overheid die daardoor teveel macht krijgt of macht ambieëert of macht eist en vindt dat wij een soort van nutteloze eters zijn die alleen maar zorgen dat de planeet vervuilt en we dragen niet bij aan de schoning van die planeet. Dus ik ben het daarmee eens.

Ik ben het ook met je eens.

Maar ik ben niet eens met dat een elite vindt omdat ze meer geld hebben dat ze meer waarde hebben als de andere mensen. Daar ga ik gewoon als mens niet in mee.

Nou ja, kijk die waarde die genereren ze nu. genereren ze natuurlijk niet zelf, die wordt ze toegekend door degene die deze elite als autoriteit beschouwt en daarom bereid is ze te volgen.

Ik denk dat de elite zichzelf als autoriteit beschouwt en dat het daar begint.

Nou ja maar ik bedoel het feit dat ze het voor elkaar krijgen om een groot deel van de bevolking dat te laten geloven bewijst eigenlijk wel hun gelijk.

Ja ze hebben ook gelijk en alleen nogmaals als je een discriminatiesysteem hanteert en dat ook daarin moet ik eigenlijk zeggen dat is een standaard systeem wat in onze biologie zit. Iedereen discrimineert. Niemand is objectief.

In zin die dat het brein altijd onderscheid tussen het ene en het andere maakt.

Natuurlijk, en ook weer vanuit het veiligheidsaspect. Als je ooit gebeten bent door een hond, kan je nooit meer objectief naar een hond kijken.

Je moet een koe van een leeuw kunnen onderscheiden, want ze weten hoe je er op moet reageren.

En toen we nog in stammetjes leefden moesten we weten dat de andere stam niet de beste plannen had als ze bij ons binnenkwamen met oorlogsstreep op hun snoet. We moeten snappen dat discriminatie standaard in de mens zit, biologisch standaard in de mens zit. En ook polarisatie zit standaard biologisch in de mens. Nou wil ik niet zeggen dat op het moment dat je weet dat dat werkt, dat je er niks aan kan doen. Het herkennen op zich is voldoende om dan te zeggen, hé, maar ik ga hier niet in mee. Mijn biologisch systeem doet dat wel, maar ik heb ook nog een intelligente systeem die kan zeggen, oké, maar ik herken dat ik discrimineer en nu ga ik dus de vraag stellen, waarom ben jij iemand die een blauw jasje draagt? Want ik heb geleerd dat blauwe jassies heel lelijk zijn. Snap je? En dan begint dat verschil al. Kijk, als ik in mijn eigen gelijk ga staan en jij doet dat ook, dan krijg je altijd conflict. En vanuit conflict kan ruzie ontstaan. Maar als je het verschil gebruikt als de overeenkomst, dan wordt het een vraagstelling. En dan kan dat conflict nog steeds starten, maar dan is het conflict de basisstructuur van een hele mooie discussie, waar je alle twee wijzer wordt van de informatie die je met elkaar deelt. Dus ook conflict op zich is niet negatief. Maar de hele narrative in de maatschappij is er constant op gericht omdat ze weten dat angst drie keer sterker is dan geluk. Om constant negatieve status te geven aan gewone woorden, neutrale woorden.

Nou oké, dus die associatie zeg maar, die wordt opgewekt, die overroelt eigenlijk de betekenis van het woord, het verstandelijke betekenis van het woord.

Ik had laatst een lezing gaf en toen zaten mensen in het publiek, ik legde uit, we hadden anderhalf uur gesproken en toen kwam het woord chaos voorbij. Toen zei ik wat is jullie gevoel bij het woord chaos? Stek de hand op als je het positief vindt of negatief. Nou 80% negatief, 10% neutraal en een klein percentage die vond het dan wel positief. Ik zei oké, weet je wat de werkelijke definitie van het woord chaos is? Nou ja, rommel in je kamer maakt niet zo chaos van je leven, wat een puin opmaak jij van je leven, het is geen grote chaos, ruim je rommel op, het is chaos. Ik zeg ik hoor allemaal kindertaal nu, allemaal taal die je hebt geleerd van je ouders. Ik zeg maar de werkelijke definitie is de dynamiek van de verandering. Ik zeg, als de dynamiek van de verandering de werkelijke definitie is, dan is dat dus niet per definitie negatief. Ik zeg, hebben jullie een goed gevoel van het gesprek wat wij hier gehouden hebben? Zij zei, ja, heel goed gevoel. Ik zeg, wisten jullie wat hij ging zeggen? Nee. Wist je, wist ik wat jullie zouden vragen? Dat was, wij nu hebben geen script, we hebben gewoon, we praten gewoon. Zij zei, nee, dat wist je ook niet. Ik zeg, anderhalf uur later zeggen jullie tegen mij dat het een positief gevoel heeft gegeven door meer breinkennis te krijgen. Zeg maar het was chaos, dat mogen we dan toch stellen.

Orde uit chaos zou je bijna zeggen.

Ja, orde uit chaos.

Er ontstaat een nieuwe ordening uit iets wat vooraf niet geordend was.

Als je de behoefte hebt aan ordening, dan is het waar wat je zegt. Als je geen behoefte hebt aan ordening, maar je ziet dat de dynamiek van de verandering, de reis die je maakt in je leven permanent aanwezig is, wat we in het voorgesprek al zeiden, het einddoel van het leven is dood. Nou, dat is niet het einddoel wat we allemaal ambiëren. Dus de einddoelen die wij stellen tijdens het leven zijn eigenlijk onzinnige einddoelen. Het zijn tussenfases in een dynamiek van een veranderend proces.

Dus de reis die het leven de waarde geeft, is dan niet het doel?

Natuurlijk, de reis op zich is het allermooiste wat je meemaakt.

Een echt rare beleving.

Ja, het is een neutrale gebeurtenis en daarom vinden wij deze periode zo ontzettend interessant. Ik vind die polarisatie ook ontzettend interessant. Mijn zakenpartner Marcel en ik die dit boek hebben geschreven. En als ik kijk naar wat er in de maatschappij gebeurt nu, dan zie je dus dat mensen teveel kiezen voor die maatschappelijke rollen, meervoudig, die ze allemaal hebben aangenomen en hebben aangeleerd en nooit hebben geleerd om te kiezen voor een biologische identiteit.

Je zegt teveel, waarom is het teveel?

Omdat er een te grote groep is die meegaand is en niet opstaat tegen zaken die ze normaal gesproken niet zouden accepteren.

Ja, die is normaal gesproken niet. Die dus zeg maar strijdig zijn met wat ze zelf zouden willen met je eigen levenswaarde.

Ja, als ik je auto afzal maar afpak dan kom je achter me aan. Als de overheid jou thuis laat zitten, je auto afpakt, weet ik veel, allemaal dingen uithaalt. Na een bepaalde periode met elke keer een klein stapje, wat Van Ranst uitlegt, je moet dat met kleine stapjes doen zodat het grotere plaatje niet inzichtelijk is. Dat doen ze fantastisch.

Al die kleine stapjes zijn acceptabel, maar mensen hebben niet in de gaten dat de opdracht soms van die kleine stapjes onacceptabel is.

Ze kunnen dat niet overzien. Een klein kan heel moeilijk iets overzien in de toekomst.

Hoe komt het dat sommigen het wel kunnen overzien?

Voorprogrammatie. Dus op het moment dat je achterdochter bent van natuur en je gelooft niet direct wat er gezegd wordt, daarom zeggen wij altijd geloof niks en onderzoek alles, ook in dit gesprek wat wij nu doen, geloof niets van wat wij zeggen, maar onderzoek wel alles. Je hebt volgens het UVRM, universele rechten voor de mens, heb je de wettelijke verplichting om op te komen voor je eigen status als levend mens. Nou doe dat dan. Neem die status dan ook in. En dat zie ik te weinig gebeuren. En daar helpen mensen ontzettend bij om ze in balans te brengen. Want als je tussen je gevoelssysteem en je intelligentie een disbalans hebt, status, dan kom je er ook niet uit. Want je gaat het proberen op te lossen langs de intelligente as.

Dus je zegt, je helpt mensen daarbij?

Ja.

Dus wat je eigenlijk doet is helpen bij mensen hun eigen programmatuur aan te passen.

Die nurture kant.

De nurture kant inderdaad. De opvoedingskant. We hebben gezien dat overheden dat kunnen via propagandasystematiek, spin doctors, mensen die daar slim op inspelen. Dat is, wat je zou kunnen zeggen, een negatieve invloed.

In dit geval wel.

In dit geval wel, tenminste dat vinden jij en ik. Aan de andere kant kun je dat natuurlijk ook een positieve manier inzetten. Zoals jij zegt, ik help mijn klanten daarmee. Ik help ze met het maken van kleine of grotere aanpassingen in eigen programmatuur, zodat ze meer hun resultaten in overeenstemming kunnen brengen met hun eigen basiswaarde.

Biologie.

Ja, met hun biologie, met hun eigen basiswaarde. Dat zijn dus twee aspecten waarin een externe partij helpt of verstoort wat er intern bij iemand gebeurt. In hoeverre kun je daar zelf iets mee zonder externe Erg lastig omdat je.

Altijd voorgeprogrammeerd bent vanuit een externe situatie. Je hebt nooit een objectieve keuze gehad om je eigen keuzes te maken in je leven. Zelfs niet als volwassenen, want dan gaat het nog steeds langs dat filter van het kinderbrein waar allerlei waardes in staan.

Dan zeg je eigenlijk de eigen wil heeft veel minder invloed dan we denken.

Ja, helaas is dat waar.

Staat er zoiets als vrije wil?

Ja, dat is een heel interessante vraag en er zijn honderden boeken over.

Vrije keuze, laat ik het dan iets beperken.

Ja, keuze denk ik ook nog erg moeilijk. Kijk, als mensen niet met een hulpvraag naar ons toekomen, kunnen wij ze niet helpen.

Nee, dat herken ik ook uit mijn eigen praktijk.

Ja, je coacht ook. Dan worden het tips en tricks en het gaat de een oor in en het andere oor uit. En intelligent zeggen we dan wel van ja, je hebt gelijk, je moet dat doen, maar...

Het zal niet toegepast worden.

Doelmatig is het niet. Dus op het moment dat iemand echt een levensvraag heeft en zegt waarom voel ik me zoals ik voel, waarom registreer ik dit wat ik voel als een trauma, dan kunnen we uitleggen waar het vandaan komt. En dan helpen we iemand daarbij en dan veranderen die basiswaarden van het trauma, want iemand anders heeft exact hetzelfde meegemaakt, die ziet het niet als trauma, die ziet het gewoon als een gebeurtenis en gaat verder met het leven.

Er anders over denken en dan heeft het een andere consequentie voor je.

Ja, je handelt anders.

Dus wat je eigenlijk zegt is je laat mensen zien dat het mogelijk is dat de programmatuur veranderd kan worden.

Sterker nog, we garanderen het. Ja, wij doen dat in onze programma's.

Op de een of andere manier bestaat er normaal gesproken een soort van overtuiging van dit ben ik gewoon en dat is onverhandelijk.

En dat is dus niet waar. Nee, dat is niet Dat waar.

Is de vergissing.

Ja, dat is een heel goed punt wat je aan doet. Dat maakt het zo ontzettend interessant, want we zijn niet wie we denken dat we zijn. Wij veranderen mensen ook niet. Wij brengen ze terug naar de essentie van hun persoonlijke, van hun biologische persoonlijke. Ik zeg altijd, je hebt meervoudige maatschappelijke rollen. Je bent de vader van, de partner van, het kind van, de collega van, weet ik veel. Je bent van alles van. En dat heb je allemaal aangeleerd. 6, 7, 28 jaar lang. Maar je hebt geen seconde iets geleerd over jouw biologische identiteit. Dus je weet niet wat je A, C, T en G zijn. Ik zal het niet te moeilijk maken, maar het zijn de basisstoffen van je DNA. Dus je weet niet wat voor DNA je aanmaakt, wanneer die DNA maakt, in hoeveelheid je het aanmaakt en hoe je het verwerkt. En onder welke omstandigheden. Dus als je dat niet weet, dan heb je sturingsmechanismen van je biologie niet in handen. En dat kunnen we wel sturen, want we kunnen elkaar boos maken, dus we kunnen elkaar sturen op emotie. Dus op het moment dat de waardes veranderen, dus die voorprogrammatie, je database met informatie verandert om tot die emotionele hormonale status te komen, dan heb je pas handeling en gedrag veranderd. Tot die tijd gaat dat gewoon niet, want jouw brein heeft de referentie kans. Als je boos bent, dan vindt jouw brein dat het 100% recht heeft om boos te worden, want er is een regel overtreden die je misschien niet eens wist zelf, maar die je wel voelt. Je kan hem nog niet duiden, maar je voelt wel dat het zo is.

Kun je het leren om jezelf te herprogrammeren? Of je programmatuur, zeg maar, te fine-tunen? maar zo te zeggen, als je bijvoorbeeld merkt dat je steeds tegen dezelfde zaken aanloopt en je weet, je hebt bijvoorbeeld jouw boek gelezen en je weet hoe het werkt, zou je dat een ingang kunnen geven om je eigen programmatuur, laten we maar zeggen, meer naar je zin te maken of meer in overeenstemming te.

Brengen met je biologie? Zonder dat je daar echt de hulp.

Of de inmenging van buitenaf Nou, dat.

Is waarom... Kijk, ons bedrijf heet Sparkwise. Dat staat voor sprankelende wijsheid. Niet omdat Marcel en ik nou zo sprankelend wijs zijn. We doen wel alsof, maar...

Dat is jouw vorige maatuur.

Maar waar het eigenlijk over gaat, is dat een kind is sprankelend wijs geboren. Het zit al in je biologie om dat te doen. We zijn niet gemaakt om te werken. Ook dat is maatschappelijk aangenet. We zijn gemaakt om problemen op te lossen en we zijn gemaakt om creatief te zijn. Nou, wat gebeurt er al op hele jonge leeftijd? Creativiteit wordt er uitgeslagen. We hadden een klant die had een dochtertje en die zei van mijn kindje die moet echt naar een vrije school. Ik word helemaal gek van het schoolsysteem. Want weet je wat er gebeurt? Ik zei nou wat is er gebeurd? Zegt nou die kleine zit bij ons altijd in de auto en wij vinden het leuk om langs listen te rijden en zo en naar de bloemenvelden te kijken. Dus dat kind zit op de Peuterschool, weet ik veel, drie of vier jaar en die moest bloemen tekenen van de lerares. En die pakt dus twee handkrijtjes en die gaat zo door elkaar heen zitten krassen op een wit stuk papier. Ze zegt, bloemen! Helemaal hartstikke mooi, allemaal bloemen. Want dat had ze gezien vanuit de auto in dat veld. Dus één groot, allemaal kleuren om elkaar heen, de velden. En die lerares zegt, nee, een bloem heeft een groen steeltje met blaadjes en dan... Dus je ziet dat die voorprogrammatie eigenlijk al heel vroegtijdig wordt ingezet en we hebben het niet door en dat is het grote probleem. We weten niet dat die referentiekades in ons systeem zitten.

Oké, we hebben het niet door, dat is het grote probleem. We hadden het net over de maatschappelijke ontwikkeling. Ik denk dat je die beweging ook op deze ontwikkeling kunt plakken. We hebben het niet door, dus dat is het probleem. Maar we gaan wel geconfronteerd worden met de consequenties. In hoeverre is confrontatie met consequenties van, laten we zeggen, denkfouten? een manier om die fouten te herstellen.

Fouten zijn altijd te herstellen.

We leren van ervaring.

We leren van ervaring, we leren van andere groepen.

Dit is ook een uitdrukking, als we één ding kunnen leren van onze geschiedenis, dat we nooit iets leren van onze geschiedenis. Dat patroon zie je ook wel terug.

Ja, maar dat komt ook omdat we elke keer vanuit die intelligente as proberen te sturen en dat gaat nou eenmaal niet. Zo zit het brein niet in elkaar. Dus als je goed kijkt naar hoe wij leren, het veiligste leren voor ons brein, dan kijk je naar die curve van Bell. En dan zie je dus dat er maar 2,5% innovators zijn. Dat zijn de mensen die achterdochten zijn, stellen altijd hele kritische scherpe vragen, geloven niks, je kan ze niet overtuigen, ze kunnen alleen maar zichzelf overtuigen. Maar doen wel het onderzoek, zijn bereid tijd te steken en soms geld in het onderzoek, komen tot nieuwe conclusies en gaan dan een ander pad in hun leven in. Het zijn vaak erg succesvolle mensen. En dan zie je dat die tweede groep, dat is 13,5 procent, dat zijn die early adopters. En die early adopters die laten zich door niemand wat wijsmaken, alleen maar door de innovators.

Die laten zich inspireren door de innovators. Die innovators die laten mogelijkheden zien, zij bekijken die mogelijkheden en zeggen Frek, je hebt een punt.

Ja, maar ze kennen elkaar ook. Het is een persoonlijke connectie. Dus je zegt, hey Pieter, wat interessant wat je daar vertelt. Nou, ik weet dat jij als journalist, socioloog, veel onderzoek doet daarin. Ik vind dat wel een interessant punt. Ik ga dat ook onderzoeken en dan pas begint de volgende stap. Dus je kan niet zeggen een maatschappij bestaat uit mensen. Het bestaat uit kolommen met mensen. Die tweede groep, die early adopters, dus dat 13,5% plus die 2,5% is maar 16% van de volwassen populatie. Dat is nog steeds een kleine minderheid. Die eerste grote groep Dat zijn dan de early majority, dat is 34% van de maatschappij, van de volwassen populatie. De tweede groep is de late majority, maar die lopen allemaal overal achteraan.

Maar samen met de innovators, de early adopters, heb je een middelhuis zeg maar.

34 plus 13,5 plus 2,5, nou je hebt de helft van de wereldbevolking of lokale bevolking. En dat is precies wat je nu ziet ontstaan. We zagen anderhalf jaar geleden begonnen wij al heel vroeg te roepen van het klopt niet. Die hashtag is door een vriendin van mij uiteindelijk ook gemaakt. Het klopt niet. Michel heeft die grootschalig uitgerold. En je ziet dus dat veel mensen dat adapteren. Die zeggen ja, dit is precies zoals ik me voel. Het klopt niet. Ik voel, ik kan het niet uitleggen, maar ik voel dat het niet klopt. En dan zie je dus dat die early adopters, daar beginnen we nu zo ongeveer in terecht te komen, je ziet dat er massaal begint te ontstaan. Nu komt die early majority en die is het gevaarlijkste voor de overheid. Want die denken niet na, die worden boos, voelen zich belazerd hun hele leven en gaan naar Den Haag en gaan gooien met eieren.

Die stormen de Bastille.

Die beginnen met eieren te gooien en later komen ze met honkbalknuppels en gaan ze het heft in eigen handen nemen. De spin-dokters weten dit? De spin-dokters weten dit.

En die anticiperen daaruit.

Daarom hebben ze die geweldspiraal gecreëerd met.

Die opleidingen voor die Dat digitale paspoort is natuurlijk een vorm van geweld. Het is een mogelijkheid om zonder tussenkomst van handhaving of justitie een straf uit te delen voor gedrag dat automatisch wordt geïncorporeerd in dit apparaat.

Net zoals jouw gezondheidsstatus zonder tussenkomst van een big-arts opeens gecontroleerd kan worden door iemand die geen big-status heeft. Want het gaat nog even een stapje verder.

Het is ook totaal tegenstrijdig aan iedere privacy-wetgeving. Je mag aan niemand vragen wat zijn medische status is. En nu moet het ineens openbaar voor iedereen gescand worden en voor iedere portier bij de deur van elk restaurant of bar.

Ze zijn nu bezig met de werkgevers. Dus een werkgever mocht nooit vragen of jij een ernstige ziekte had, bijvoorbeeld kanker? omdat ze dan zeg maar hun arbeidscontract niet zouden kunnen verlengen. Maar ze kunnen nu wel vragen of jij geïnjecteerd bent voor een ziekte waar je niet aan dood gaat. En waar je dan toch een bepaalde status in krijgt. Weet je, het...

Dat is weer die verbijstering over die enorme ontslag. Iets wat voorheen als voorkomen van zelfsprekend werd aanvaard, wordt nu het tegengestelde als voorkomen van zelfsprekend. En eens een enorme kentering. Nou goed, je hebt net uitgelegd hoe dat dan...

Het is loop van tijd hè?

Ja, maar het is wel... Die kentering, die ontvlagpunt, vindt wel op één moment plaats.

Kijk, waar een overheid en de spindokters en wij ook vanuit ons vakgebied nooit rekening mee kunnen houden, is de variabele. Er is best heel veel kennis over de werking van het brein. Veel mensen roepen altijd we weten niks van de hersenen, maar dat is niet waar. We weten heel veel van het brein. Alleen in de mainstream media is altijd gezegd dat we heel weinig van het brein weten. Om te voorkomen dat ze erachter komen dat wij volledig manipuleerbaar zijn. Maar aan de andere kant is het zo, dus op het moment dat jij snapt hoe je brein werkt, kun je die controle ook weer terugnemen over de werking van je brein. En dan werkt het systeem, het systeem is er al, alleen de ingrediënten moet je maar veranderen. Dus als jij een appeltuig bakt, alleen maar met appels, smaakt hij altijd een appeltuig. Als je er rozijntjes en oker en vanille in doet, dan gaat hij niet meer alleen maar een appels smaken, dan smaakt hij daar de combinatie van, toch? Dus als je die oorzaak verandert, dan verandert uiteindelijk het gevolg wel. En dat is eigenlijk wat wij heel sterk propageren, niet alleen voor wat er nu gaan is maatschappelijk, maar wij zijn echt bezig op het individu, en we doen ook grote groepen, om te laten zien van je hebt de controle van je eigen gelukssysteem in handen. Geluk is helemaal geen geluk. Gelukkig is het een biologisch concept.

Je kunt er zelfs de regie overnemen.

100 procent.

Als je weet hoe het werkt.

Je moet weten hoe het werkt.

Als je niet weet hoe het werkt kun je de regie niet overnemen. Als je niet weet hoe een auto werkt kun je hem niet besturen op de manier...

Nee, maar toen je grijpbuis had ook niet. Toen ging het ook niet, moest je ook leren.

Ja, je moet het leren. Je moet weten hoe het ding werkt, wil je het gewenst resultaat uitgeven.

Ja, dat is een leuke brug als je kijkt naar hoe een babytje uit een baarmoeder vandaan stapt na negen maanden. Die stapt er niet uit volledig spraakgevoelig en zegt, mam, papa, jullie zijn mouders, je hebt mij verwekt. Nou, dat vind ik echt leuk om jullie te ontmoeten nu live. Geef me eens een tablet, dan kan ik even zien hoe de wereld in elkaar zit. Zo werkt het niet.

Nee, het komt de wereld eigenlijk als een computer waar nog geen besturingssysteem of nou, ik moet het anders zeggen, waar nog geen software op geïnstalleerd is.

De software is er nog niet, ja. Een deeltje van de software is er, die 20%.

Het is meer een basisbesturingssysteem en vervolgens moet het gevoed. Zowel met fysiek voedsel als met mentaal voedsel.

En het wordt verkeerd gevoed. Het wordt gevoed in de richting van een maatschappelijke rol.

Het is natuurlijk zo dat een ouder die verkeerd gevoed is, zijn software, als hij die overdraagt op het kind, dan zijn daar dezelfde fouten, dezelfde bugs, als ze nou toch over software hebben.

Ik vind het leuk dat je bugs zegt, omdat het eigenlijk geen fouten zijn. Fouten, dat is ook weer zo'n prachtig maatschappelijk en biologisch verschil. In de biologie moeten we fouten maken om te kunnen leren. Anders kunnen we niet lopen. Anders kunnen we niet kruipen, niet lopen, niet praten. In de maatschappij mag je geen fouten maken, want dan word je erop beoordeeld. Dus die tegenstrijdigheden die tussen die maatschappelijke rollen en je biologische identiteit zitten, zijn enorm groot. Want je wordt constant gestuurd op die maatschappelijke rol, meervoudig, en je wordt niet gestuurd op die enkelvoudige biologische identiteit. Hoe komt dat?

Je zou toch verwachten dat dat in de loop der tijd meer met elkaar zou overeenstemmen, maar het lijkt wel alsof die kloof steeds groter gemaakt wordt.

Ja, bewust.

Onze biologische, wat er nodig is, zeg maar, wat ons wezen, ons systeem nodig heeft. Aan de andere kant wat er aangeboden wordt. Het lijkt bijna 180 graden ten opzichte van elkaar te staan in veel gevallen. Wat is daar de oorzaak van?

Het interessante is dat als je mensen heel wijs maakt over hoe de biologie werkt en je geeft ze brijnkennis, dan is er geen overheid meer nodig.

Kennis is macht. Kennis is alleen macht als er verschil in kennis bestaat.

Kennis is ook een beperking. Dus op het moment dat je de verkeerde kennis in het brein stopt, dan wordt dat gezien als de basiskennis en dan is het een beperking. Daar zitten we dus nu in. Maar kennis kan wel degelijk ook macht zijn. Dus op het moment dat je de juiste kennis overdraagt aan een ander mens, dus niet je eigen angstprojectjes die je hebt meegekregen uit het verleden, door kopieert op je kinderen die je daar dan ook weer mee te maken krijgt en zo de hele keten door. De opa van jouw opa is 270 jaar geleden. om er wat te noemen, dus die tijdsperiodes veranderen en nog steeds zitten dat soort indoctrinatiesystemen zit in ons opvoedingssysteem, hapjesgedrag.

Ze worden cultureel gewoon doorgegeven van ouder op kind met die basisprogramma die krijg je mee van je ouders.

Ja, zowel op religieus niveau als op cultureel niveau als op allerlei niveau.

Dat lijkt me ook overigens een van de belangrijkste redenen waarom culturele verandering zo verschrikkelijk moeilijk is.

Omdat ze de hulpvraag niet stellen en omdat je gewoon in je basisprogrammatie staat dat het waar is.

Dus zolang dat zeg maar kritiekloos wordt overgenomen en ja als je vier jaar bent of iets dergelijks en je krijgt de basisbeginselen van mij dan is het moeilijk om daar kritisch op te zijn. Dus dan ben je toch een klein beetje overgeleverd aan in welke omgeving dat dan gebeurt en door wie.

En de kinderbraan registreert gewoon veel beter.

Dat is dus een mate van onveranderbaarheid is het gevolg daarvan. ons brein gevoelig is voor input die hele snelle verandering kan opleveren. Ook dat lijkt bijna tegenstrijdig aan elkaar.

Ja, maar dat is nog steeds als het heel erg in gevaar komt is het pas bereid om te leren. Als de zelfbeschikking in stand blijft en de actualiteit heeft behoefte aan een leermoment, dan is het brein heel sterk bereid.

Dus een perceptie van gevaar, wat een ander woord is voor angst, is noodzakelijk om het brein open te stellen voor verandering.

Dat is precies wat er nu gaande is geweest de afgelopen anderhalf jaar. Er wordt dus een zogenaamd virus bedacht, wat ontzettend gevaarlijk is. Maar de feiten zeggen, als je naar het IFR kijkt, dat er niet meer mensen sterven als met een normale griepsaizoen.

Zelfs iets minder.

Zelfs iets minder, maar dan zeggen ze nee, maar dat komt omdat die mensen allemaal thuis zaten in de lockdown. Dat is natuurlijk allemaal fantastisch om het zo uit te leggen, maar dat spreekt de narrative eigenlijk uit.

Nou ja, wat je nu ook ziet is dat er op dit moment eigenlijk nauwelijks nog waarde gehecht wordt in zo'n heel groot gehoor. Niet alleen aan feiten, maar ook aan logica. Het simpele besef van oorzaak en gevolg, waarmee je heel gemakkelijk een bepaalde bewering kunt toetsen. Klopt het verband tussen de voorgespiegelde oorzaak en het voorgespiegelde gevolg, dan klopt de bewering niet. Maar kennelijk speelt dat ineens niet zo'n rol.

Het gaat nog veel verder. Als je kijkt naar wat er gisteren gebeurde met die presentatie die ze dan gaven, dan zie je dus iemand gewoon glashard staan te liggen. en al die leugens die daarvoor worden verteld die worden niet opgeteld bij de laatste leugen en de man wordt nog steeds geloofd. Dus je kunt nog steeds zien dat de mens pretendeert een heel intelligent wezen te zijn, maar het gaat gewoon in zijn angststatus staan en heeft geen toegang tot de intelligentie.

Ja nogmaals het is wel heel erg verschillend, maar het lijkt alsof er op dit moment eigenlijk nog maar twee mogelijkheden zijn. Je had het net over die grote middengroep die met alles mee had, wat ik ook opmerk is dat er een grote groep mensen is, die ken ik bijvoorbeeld uit mijn eigen privéleven en de vrienden en kennissen, die zeggen van ja ik ben het heel met je eens, maar ja weet je ik praat er liever niet over want je krijgt er alleen maar gezeik van.

Dat is die meewaai groep.

Maar er is wel al een besluit genomen, er is wel al een beeld over gevormd. Ja ik ben het er niet mee eens, maar ja weet je ik heb gewoon geen zin in problemen met kennissen.

Ja maar onderschat de tijdelijkheid niet. De tijdelijkheid van het brein is een heel krom gek principe. Het weet constant die tijdelijkheid te gebruiken om een beslissing te veranderen. Dus alles in ons leven is tijdelijk. Ons hele leven is tijdelijk. Elke celstructuur in ons lichaam is tijdelijk. Dus het concept vanuit de biologie van tijdelijkheid is voor het brein een hele interessante. Dus op het moment dat het brein zegt het is tijdelijk en ik stel me tijdelijk in die positie omdat dat nu even veiliger is, want dan heb ik geen gezeik zoals je net zei, gedoe. dan is dat even de status. Maar dat wil niet zeggen dat het overmorgen ook zo is. Dat is dan weer een andere tijdelijkheid met nieuwe informatie.

Dat is steeds het benadrukken van de tijdelijkheid van deze maatregelen zodat het brein zegt van oké dit is nu even zo, laat ik maar afzien van actie.

Ja, want het komt wel goed.

Het komt wel goed.

En het komt niet goed, want het wordt alleen maar erger. En dat heeft het brein niet door, want het kan niet goed in de toekomst kijken. Nee. En dat is precies wat die spin-dokters natuurlijk heel goed snappen. Die snappen hetzelfde als wat ik snap en die weten precies hoe ze dat communicatief zo moeten laten brengen door de twee heren om te zorgen. Ja, precies.

Het brein kan niet goed in de toekomst kijken. Wat ik ook opmerk en waar we het eigenlijk net ook al even over gehad hebben, is dat er is een bepaalde ervaring. en voordat die ervaring leidt tot een verandering in de programmatuur, verandering van denken, daar zit een tijdgat.

Ja, nadenken kompers handelen.

Ja, precies. Er is een gebeurtenis en die gebeurtenis gaat niet direct leiden tot de herziening van de eigen visie en eigen gedachte. Dat duurt een tijdje.

Precies wat je ziet ontstaan ook.

Degenen die handig zijn in het gebruik maken van dat gat, die kunnen precies in die periode kunnen ze hun zin doordruwen.

Is ook wat er gebeurt, constant. Kijk, ze doen zulke kleine stapjes en wat je bij Ranst hebt gezien als je naar zijn hele betoog hebt gekeken van wat is tweeënhalf uur, maar zie je dus dat hij constant zegt doe twee stappen vooruit en doe een stapje terug. Geef ze brood en spelen.

Hij geniet er ook van. Hij vindt het geweldig, hij vindt zichzelf geweldig.

Hij vindt zichzelf geweldig, hij is een heel arrogant man. Omdat hij snapt hoe het werkt. En hij heeft door dat de anderen niet snappen hoe het werkt.

Maar hij is wel mochtlippig.

Ja kijk, het is een man die zichzelf vooral fantastisch vindt en dat in een negatieve status neerzet voor de bevolking die dat niet door heeft. Maar het wel steeds meer door krijgt. Dus je ziet wel, als ik goed kijk naar anderhalf jaar geleden toen wij voor het eerst met acht of tien ondernemers bij elkaar zaten om te zeggen, het klopt niet, wat gaan we hier nou doen. en later ook Michel uitnodigde voor het gesprek om te zeggen van weet je we moeten al die leiders van die groepen bij elkaar gaan halen want ze zitten zoveel in die eigen kolommetjes allemaal en je hebt volume nodig om ervoor te zorgen dat er een politieke verandering plaatsvindt want de overheid moet weten omdat ze zo'n grote afstand hebben van die burgermarkt die moet weten dat de burgers het daar niet mee eens zijn als het maar 2000 mensen zijn dan gebeurt er niks maar als het opeens 2 miljoen mensen zijn dan gebeurt er heel veel Dus dan gaat iedereen weer in zijn eigen waarde staan. Dan gaan ze ook angstig worden voor hun eigen positie. En dat zie je nu wel ontstaan. Als je naar 5 september kijkt, wat er toen opeens op straat liep. En als je bij Unmuters kijkt, die andere groepen die daarmee bezig zijn. Wat er gisteren gebeurde en wat er in Den Haag gebeurde. Weet je, steeds meer groepen gaan nu opstaan en zeggen van ja maar het klopt gewoon simpelweg niet. En ik accepteer het ook gewoon niet meer. Ik ga geen derde prik nemen.

Denk je dat daar niet op is geanticipeerd? Denk je dat de spin doctors, de strategen die inderdaad kennis hebben van onze werking van ons brein of de psychologische werking, dat die niet voorzien hebben dat dit gebeurt?

Ja, ze voorzien het wel, maar wat ik net zei, die variabelen kan je niet inschatten, die kan je niet berekenen. Er is altijd een variabele.

Ze nemen een bewust risico.

Je moet een bewust risico nemen om dit te doen, omdat je nooit weet precies wanneer en waarom er een omslagpunt komt. Ze hebben dat wel getest. Ze hebben op een gegeven moment geroepen dat de kinderen geïnjecteerd zouden worden. Binnen twee dagen waren er 92.000 reacties in een petitie dat dat niet zou gebeuren. Hebben ze het even laten vallen. Het is veel later pas weer doorgezet.

Het is meer een soort toetsing van.

Ja, hoe staat het ervoor?

Hoe staat het ervoor? Hoe is de stemming?

Ja, kijken wat er gebeurt.

En daar gebruik van maken.

En daar gebruik van maken, want dan krijg je informatie uit.

Een beetje opportunistisch zijn ze.

Het is gewoon leergeld. Je leert daarvan en ga je een volgende stap maken.

Oké, mag ik daaruit opmaken dat jij de uitkomst van deze, laten we het toch zeggen, omwendelingrevolutie, de bedoeling is dat er een totale andere samenlevingsstructuur wordt ingericht, de uitkomst daarvan nog openhoudt of ben je positief of vermoed ik het Op.

Zich ben ik positief. Ik zie dat aan de ene kant ontstaat die parallele samenleving, wat ze graag willen. Aan de andere kant zie ik steeds...

Wie zijn ze in dit geval?

Nou, de mensen die het en niet mee eens zijn. Die zeggen, oké, zoek het lekker uit.

Dat zal toch ook toegestaan, trouwens.

Ja, ik ga gewoon lekker mijn eten kopen bij de boer en niet meer bij de supermarkt, noem maar wat.

Als de boeren er niet allemaal uitgekocht zijn.

Ja, maar dan hou je de boer in stand. Ik kreeg net een mailtje van een boer in Zeeland, die krijgt 10 cent op z'n kilo uien. En die worden verkocht voor een euro in de winkel. En hij krijgt 15 cent subsidie per kilo. Als de subsidie wegvalt, dan heeft hij 750.000 kilo aan uien. dan verliest hij alleen maar op. Dus hij moet ze verkopen onder de kostprijs.

De boren liggen al aan het infuus van de afhankelijkheid.

Dat is allemaal gecreëerd in de afgelopen 10, 15 jaar.

Maar dat is keurig netjes voorbereid.

Dat is heel goed voorbereid. Dus op het moment dat je ziet dat die basisstatus van de mens verandert, de variabelen dus, en dat kan met één persoon beginnen. Je hebt gezien wat Mahatma Gandhi uiteindelijk uithaalde. Één persoon kan net even die switch maken. En die variabelen creëren, dus er hoeft maar iets te gebeuren wat niet acceptabel is.

Dus als het ware de detonatie van een langzaam...

Het is de injectie van een... net zoals een sparkplug doet. Die zegt, hé, ik naai het nu en dan boom en dan ontploft het. En ik, dat zei ik van de week ook in een ander interview, ik ben zo bang dat die geweldspiraal start. Ik wil zoveel mogelijk, alles wat wij doen is zoveel mogelijk voorkomen dat we in die geweldspiraal terechtkomen.

Dat denk ik ook heel belangrijk is. Maar je ziet nu wel dat er, ik weet niet of je het gezien hebt in Australië, op dit moment waar een senator openlijk oproept tot burgerlijk geweld tegen niet gevaccineerden. Die zegt we moeten er met wapens achterna.

Dat is de speeltuin van de zogenaamde elite die vindt dat er een x-percentage van de bevolking gewoon moet afsterven. Dat staat ook in de gemstones die ze ooit hebben geplaatst daar in Amerika. En dan zie je dus dat zij roepen op tot die segregatie om ervoor te zorgen dat er burgeroorlogen gaan ontstaan. Ze hebben hun hele leven, die wapenindustrie heeft altijd beide partijen gefinancierd en geleverd.

Het is natuurlijk met iedere oorlog zo, de oorlog wordt nooit uitgevochten door de leiders en de machthebbers, maar door de leden van de bevolking die zich recruteren en nu de hele wereldbevolking onder vuur ligt, ja daar moet je een scheiding maken tussen degene die aanvallen en degene die aangevallen worden en dat kun je dan alleen maar doen op basis van een fictief onderscheid dat geloofd wordt door mensen.

Ja en ik denk dat dat die variabele zou kunnen zijn die veranderd want op het moment dat mensen zien Ik zag bijvoorbeeld bij Amurus heel veel discussie ontstaan van mensen die zeiden zij zijn voorstander van die testsamenleving. Maar ik zag ook een heleboel, voornamelijk vrouwen zeggen ja maar wacht eventjes, als dit nou de schapen zijn die eigenlijk geen schapen zijn maar leeuwen zijn die wakker worden. met 150.000 man, dan moeten we die mensen juist betrekken in het totaal, want dan wordt de groep groter. Dus je ziet dat er verschillende krachten, er is altijd kracht en tegenkracht. Het is maar net afhankelijk van hoe groot de tegenkracht is om te kijken hoe zwak de kracht is. Dus in die combinatie zouden we kunnen zeggen oké, Laat het maar ontstaan. Voorkom die geweldspiraal. Zorg ervoor dat Erika Chenoweth, een van de onderzoekers...

Wij zijn niet in het lokken aan ze om dat geweld te...

Nee, trap daar niet in. Erika Chenoweth laat zien over 150 jaar historie van de mens, over de afgelopen 150 jaar, dat alle revoluties die geweldloos zijn gestart, zijn het meest succesvol geweest. 75% ervan is succesvol. terwijl maar 10, 15% via geweldspiralen succesvol zijn.

Dan kun je nog een beetje kijken naar wat dan succesvol is.

Je houdt het dialoog dan. Snap je? Dan zijn we nog steeds mensen en geen territoriaal dier die vindt dat zijn territorium overtreden is en met alle wapens die mogelijk zijn zijn territorium gaat verdedigen. En dat is precies waar wij constant op hameren, van blijf in de dialoog. Blijf communiceren met elkaar. Doe dat met respect. Snap de ander. Snap dat je een kinderbrein tegenover je hebt zitten die in een kinderbrein staat en zijn koekje niet krijgt en dan weet je hoe iemand zich gedraagt. Dus verwacht daar geen volwassen reactie van. Een ander punt wat ik nog wil maken en dat is misschien wel heel interessant. Veel mensen die geven de schuld aan iemand anders. Dat is ook een maatschappelijke structuur die we aangeleerd hebben. Stel, dat is eigenlijk wat wij in onze programma's altijd laten zien, dat niemand schuldig is omdat het aapjesgedrag is. Dus we zouden kunnen zeggen... De positie die normale mensen, burgers, innemen om in hun eigen status te staan, daar zijn ze niet schuldig aan. Hun ouders zijn daar ook niet schuldig aan, want niemand had brijnkennis.

Je kunt het mensen niet verwijten.

Je kunt het mensen niet verwijzen.

Maar dat betekent niet per se dat je daarmee geen verantwoordelijkheid hoeft te doen.

Je hebt altijd je verantwoordelijkheid en je hoeft ze ook geen vrije brief te geven voor hun gedrag. Maar op het moment dat je niet de schuld benoemt, maar de optie tot oplossing, dan wordt het een ander ding. Want schuld is ook weer negatief geannoteerd. Maar je bent ook schuldig aan je eigen geluk. Dus het woord is gewoon een neutraal woord. Alleen, het is bij ons erin geprent dat je schuldig bent aan fouten.

Ik vind het wel mooi dat je dat zegt, want schuld wijst altijd naar het verleden. Je hebt iets gedaan en je geeft iemand op z'n lazer, of jezelf, dat je het hebt gedaan. En dat verhindert of beperkt ook de oplossing, omdat je simpelweg naar het verleden kijkt en niet naar de mogelijkheden.

Je bent niet met de huidige bezig. Ik denk dat de diersoort Homo sapiens overigens sowieso de enige diersoort is op deze planeet die zich ontzettend druk kan maken over dingen in het verleden die we nooit meer kunnen veranderen. En dingen in de toekomst die gewoon echt nooit gaan gebeuren.

Een perceptie hebben van toekomst en verleden.

Ja, maar dingen in de toekomst die nooit gaan gebeuren op basis van ervaringen uit het verleden. Dus ik denk dat de mensen steeds meer, door wat wij doen, ik heb 60 coaches opgeleid, 65. We hebben duizenden mensen door ons systeem heen gekomen. We zien dat die mensen in een gelukkige status terechtkomen. Waarom? Omdat ze de controle krijgen over hun gelukssysteem. Zoals ik al zei, geluk is geen geluk. Geluk is een biologisch concept. Als je het sturingsmechanisme in handen hebt, dan heb je gewoon een dupliceerbaar model gecreëerd voor je gelukssysteem. En ik denk als we mensen dat echt kunnen leren, veel grotere groepen nog dan nu, dan ga je zien dat je een andere maatschappij creëert. Precies waar de overheid bang voor is, want die wil dat niet. Zij willen de controlemacht houden over wat de burgers doen.

Als ik even een paar dingen mag samenpakken, want we moeten het dadelijk gaan afronden. Ja, altijd gezellig in verband met de onmiddellijke. Eigenlijk is het duidelijk dat er een grote verandering moet komen, een soort van reset in de manier waarop wij met ons leven elkaar en de planeet omgaan. Dat is eigenlijk wel duidelijk. tot een crisis is gekomen die ook noodzakelijk is om tot verandering te komen, betekent dat er op dit moment een soort van vacuum bestaat als ik het goed begrijp. Aan de ene kant een groep die wil er gebruik van maken om zijn macht en zijn invloed verder uit te voeren. Aan de andere kant is er natuurlijk ook een opening om tot een andere vorm van verandering te komen. Verandering die meer mensen meer dient. Zeg ik dat goed?

Ik denk het wel. Kijk, die parallele samenleving is de eerste stap daarin. Voor mensen die echt durven te kiezen voor zichzelf. En je ziet nu dat Koninklijke Oordelijke Nederland heeft gehoorlijk gezegd van we gaan niet mee, we gaan geen handhavertje spelen voor de overheid.

Ik ben benieuwd of ze daar overigens bij blijven als de overheid...

Als die boetes gaan komen. Ja, maar er zijn allerlei advocaten die zeggen van nou kom maar op met die boetes, want die durven wij wel aan te vechten. Dus we gaan nog wel zien wat er gebeurt. Aan de andere kant zie ik dat als de parallele samenleving, ook een vorm van segregatie, als je de parallele samenleving ziet die eerst afwijkt van die maatschappij en steeds meer mensen snappen dat we het alleen maar redden als we het samen gaan doen, dan komt de parallele samenleving wel weer bij de gewone maatschappij en dan pas krijg je die aansluiting.

Is het een vorm van segregatie? Want heel veel mensen zeggen ja het is polarisatie en dat is slecht, dat is verkeerd, het is segregatie, dat is verkeerd. Maar aan de andere kant weet je als er iets nieuws ontstaat wat er niet eerst was, dan begint dat eerst kleiner. dat het eerst iets anders is dan wat het was. Dus je krijgt dan eerst het oude en het nieuwe naast elkaar.

Wat ik al zei, polarisatie is voor mij niet zo goed.

Anders zou je nooit een innovatie kunnen doorvoeren.

Dat klopt. Innovatie per definitie, polarisatie. Dus daarom zei ik al, polarisatie is voor mij geen negatief aspect.

Niet per se.

Nee, niet per se. Op het moment dat je het verkeerd inzet en je ziet dus Antifa, BLM, je ziet dat soort organisaties specifiek worden opgezet om ervoor te zorgen dat ze de narrative creëren om andere mensen in elkaar te slaan of te schieten of wat dat ook is. dan is het een negatieve inzet.

Ja precies, als je het verdeel- en neersysteem gebruikt om mensen te benaderen.

Ja, maar zo wordt het ook in de media neergezet. Maar polarisatie op zich, nogmaals, is een biologisch principe wat we al in ons systeem hebben. Omarm het, gebruik het om de dialoog aan te gaan, dan krijg je een heel ander startpunt.

Jij bent positief?

Ja. Ja. We moeten door een dal.

Heb je een visie van hoe het eruit gaat zien? We moeten door een dal. Het zal niet zonder slag of stoot zijn. Het zal ook schade opleveren hier en daar.

Ja, veel doden.

Ja.

Helaas.

Heb je een idee hoe erg het wordt? Is dit bijvoorbeeld een van de belangrijkste gebeurtenissen in het bestaan van onze soort?

Ja, zeker in de westerse maatschappij waar wij in opgevoed zijn. Kijk, de indianen in de creas acores in de bossen van Brazilië hebben hier weinig last van. Alles wat in de westerse maatschappij en in de Chinese cultuur en andere culturen zit, die hebben hier enorm last van. Ik denk dat een van de belangrijkste momenten is in het leven van de diersoort homo sapiens, om de kans te krijgen het echt weer naar jezelf toe te trekken.

Of juist niet.

Of je bent het kwijt en dan zijn we slachtoffer van de situatie geworden.

Hebben we als mensheid dan nog een toekomst?

Ja, dan krijg je uiteindelijk burgeroorlog, want er zijn bepaalde mensen die zullen dit nooit actueren.

Of krijg je, we hebben het daar uit vorige sprake even over gehad, we hebben nu te weinig tijd, maar daar diep op ingerend, krijg je een soort die dit alleen kan verduren, zeg maar, in toestand van gemodificeerd zijn. Dus het transhumanistische gedachte.

Ja, het transhumanisme gaat komen. Dat is niet tegen te houden, weet je, die biologie.

Dat we dan niet langer werkelijk mens zijn.

Er zijn mensen die geïnjecteerd zijn al niet. Er is een hoger raad uitspraak in Amerika, die zegt als jij je laat injecteren door een patenthouder en je verandert je DNA, dan ben je dus officieel geen mens meer, dus heb je geen mensenrechten meer. Dus dat is al gebeurd en mensen hebben dat allemaal niet door. Ze lezen niet, ze informeren zich niet, ze nemen het gewoon maar op. Dus het is voor mij een interessante tijd. We hebben het ook erg druk wat dat betreft. We zijn zoveel mensen aan het helpen om te begrijpen.

Fijn dat je tijd kon maken vandaag.

Ja, tuurlijk. Ik vind het uitermate belangrijk om ook ons gedachtegoed om dat te laten zien. Waarom? Omdat er een oplossing is. Als je eenmaal snapt hoe het werkt, zoals je al eerder zei. Als je eenmaal snapt hoe het werkt, dan krijg je het sturingsmechanisme in handen en dan kun je het dus doen. Ik zit in 50 groepen, ik zie zoveel mensen met angst, die weten echt niet waar ze staan. En wat ze doen, 5 september sprak ik mensen die zeiden ik wist niet dat de groep zo groot was. Er liepen meer dan honderdduizend mensen.

Ik denk dat dat een van de belangrijkste functies is van dit soort bijeenkomsten.

Zeker, zeker. Elkaar sterk, het gevoel geven om niet.

Alleen te zijn, vertrouwen geven dat je met goede en verstandige mensen samen ergens achter staat.

Ja, ik sprak nog met vier politieagenten, die stonden op het Vredelijksplein op een gegeven moment. Ik zei, jongens, wat vinden jullie hier nou van? Die jongens zeiden, ja, het is een demonstratie. Maar hij zegt, ik heb zelden zo'n vriendelijke, leuke demonstratie meegemaakt met zoveel mensen.

Ik was er zelf helaas niet bij, ik was vreemd, maar dat is wel wat ik van iedereen hoorde.

Ja, het was leuk. Het was 50 mensen brede rijen en 3,7 kilometer lang. Dan weet je dat het geen 20.000 mensen zijn, om maar wat te noemen. Het was een heel interessante samenkomst. Mensen met trommeltjes en bloemetjes en hartjes schaven. Ik zei van de week in het andere interview, als dit de rechtsextremisten zijn, zoals ze in de media worden neergezet.

Homo-haters en antisemieten ook.

Van alles, er wordt van alles geroepen. Maar als dat dan die groep is, dan wil ik bij die groep horen. Want het zijn de leukste, vriendelijkste mensen van deze planeet. En het zijn niet de mensen die aan die linksextremistische kant staan en een soort van nieuw marxistisch systeem willen bouwen met onderdrukking. Want die liepen daar niet rond.

Dat is het probleem ook. Niemand had gedacht of geambieerd voor deze crisis om een parallele samenleving te be... Zeker niet! In de LRC stond een stuk van een journalist die zei, ja het zijn een soort van puberale jongensdromen, maar voordat dit gebeurde had niemand daar over nagedacht. andere keuze gelaten dan of mee te gaan met iets wat ze niet willen of maar, laat maar zeggen, voor zichzelf te beginnen.

Ja, maar ook gewoon echt niet doen. Ik ken zoveel mensen die zeggen, het maakt me niet uit wat ze allemaal verzinnen. Ik ga het gewoon niet doen. En dat is wel waar die maatschappij nu naartoe groeit. En wat jij zegt klopt. We moeten eerst door dat dal heen om die overwinning te kunnen halen.

De crisis is noodzakelijk voor verandering en een crisis zonder pijn bestaat niet. Als we het positief willen afzuiten dan zou ik kunnen zeggen nou die crisis biedt ons de gelegenheid op een heleboel zaken die eigenlijk al toch aan de herziening toe waren om die eens recht te gaan zetten.

Zeker. En dan wel vanuit verbinding en niet.

Vanuit... Ja uiteraard vanuit een nieuwe gedachte, vanuit een stukje herprogrammering.

Zeker.

Dankjewel Eddie.

Alsjeblieft.