Bu video, Gülen Gündüz Yılmaz tarafından Art of Existence eğitim serisinden alınan bir oturumda, geri bildirim ve rica (istek) süreçlerinin etkili bir şekilde yürütülmesi için duygusal farkındalık ve regülasyonun önemini vurgular. Konuşmacı, geri bildirim verirken ya da bir ricada bulunurken önce kendi duygusal tetiklenmelerimizi, konforsuz hislerimizi ve ihtiyaçlarımızı tanımanın şart olduğunu, bu adımlar atlanırsa formüle uygun geri bildirim yapılamadığını ve hatalı iletişim ortaya çıktığını açıklar. İçerikte, duygusal yoğunluk, ihtiyaçların tanınması, bu ihtiyaçların başkalarına projeksiyon edilmemesi, bağlantı (communication) ricalarının kurulması ve bu süreçlerin pratik örneklerle nasıl uygulanacağı ele alınır. Katılımcılara, kişisel ihtiyaçlarını fark edip bunları doğru şekilde ifade etmeden başkalarına yansıtamayacaklarını, içsel çalışmanın (inner work) bu sürecin temelini oluşturduğunu hatırlatır. Video sonunda izleyicilerden deneyimlerini yorumlamaları istenir.
Chapters
Geri bildirimin o formülü yani veli kişisine şu şu geri bildirimi vereyim çalışmasından önce biz oturup o veli kişisiyle yaşadığın konu üzerinden önce bir kendimize bakacağız. bildirim vermek ya da ricada bulunmak. Sonuçta birisiyle bir iletişime geçiyorum değil mi? O yüzden bu bir eylem. Şimdi bir bu konuda çok net olmamız lazım. Yani biz bir tetiklenme yaşadık, bir konforsuz duygu yaşadık. Geri bildirim vermek bunun bir eylemi. Şimdi biz eğer kestirmeden gitmeye çalışırsak yani bu aşamaları tamamen yani regulasyonuma bakmadım, kendimi regüle etmedim. Şu anda bende ne oluyor diye duyguma bakmadım. ihtiyacıma oradan gitmedim. İlişkiyi büyütmek dedi bir grubumuz esaslarını anlatırken sabah. Yani gerçekten o ilişkiyi büyütmeye değil, had bildirmeye yönelik yani bu eşikten de geçmedim. O zaman benim geri bildirimim geri bildirim formülüne de çok muhtemel uyamayacağım bu arada. Şurayı bir kapatıp yüzünüze bakayım. Yani bu aşamalar atlandığında şimdi geri bildirim formülünü bu kadar bilsek de alıştırmayı yaparken bile eğitimde sevgili arkadaşlar Formüle uygun yazmıyor katılımcılar o geri bildirimleri. Çok ilginç değil mi? Burada herkes birbirinin geri bildirimindeki hataları görüyor, yakalıyor. Kendi geri bildiriminde o hataları yapıyor. Neden? Çünkü orada hala duygu yoğun. Orada hala kişi kendi ihtiyacıyla bağlantıya geçmemiş vs. Burası anlamlı geldi mi? Geri bildirimlerimiz bu yüzden işlemiyor bizim. Yani formüllere de uyamıyoruz. O formüller çok açık değil mi? Yani şimdi bir grubumuzda neyi anlattı? Sen beni sinirlendiriyorsun demeyeceksin. Değil mi? Bu durum beni kızdırıyor demeyeceksin. Şimdi bu da açık. Ben kızıyorum diyeceksin. Sonra çalışma yapıyoruz. Yani karşımızda o insan bile yok. Eğitimin içindeyiz ve sen beni üzüyorsun falan. Ya da bu durum beni üzüyor yazıyor katılımca. İşte neden böyle oluyor? Çünkü onun öncesindeki o proses ve yol alması gerekiyor kişinin. Başarısız oldum, başarılı oldum falan gibi değil de burada istediğim gibi olmadı, karşı tarafa geçmedi, ilişkiyi büyütmedim. Buralara baktıkça olay gelişiyor. Şimdi şurada hemfikir miyiz? Şurası net oldu mu? Rica, geri bildirim dediğimiz şey, eylem aşaması, algoritmanın son adımı yani. Bu net oldu mu sevgili arkadaşlar? Peki şimdi bir, neye bakacağım? Regülasyonuma bakacağım değil mi? Şimdi olağanüstü harika hissediyorum. Gülerek eğleniyorum. Yani sinir sistemi merdiveninde orada olmayı tabii ki ağaçlamıyorum geri bildirim verirken. Aslında çocukluktaki patenle çalışma yani büyüme ve gelişmeye dair bir ihtiyaç. Şimdi şeyden bahsettik yani ihtiyacımı mutlaka o kişi karşılasın. O yüzden burada ben hangi ihtiyacım var ve bu ihtiyacı acaba kime, kimlere projekte ediyorum? Yani kimden bekliyorum bu ihtiyacımı karşılamasını? Buralara bakacağım ki ondan sonra geri bildirim verip vermemeye ve vereceksem de onu ihtiyaçlarımı projekte etmeden verebilir miyim? Şimdi sizin için önem arz eden, sıradan bir geri bildirim konusu değil de gerçekten sizin için belli bir önemi olan ve geri bildirim ve veya rica konusunu tespit etmenizi istiyorum. Bu arada ben de işte bu çocuklar, gençler bu ihtiyaçların farkındalar ya ve bunu dile getiriyorlar ya biz kendimiz bunların farkına vardıkça onlara da okey olabiliyoruz. Yani şunu kastediyorum bu ihtiyaç yani yeterince sosyalleştim ben artık yalnız takılmak istiyorum. Ben bayağı kırklı yaşlarımdan sonra anladım benim öyle ihtiyaçlarım olduğunu. Şimdi ben kendimi anlamadığımda herhangi başka bir insana da, çocuğuma, eşime, iş arkadaşıma da o ricalarını duyamıyorum tabii. Biraz bu kişisel olarak kendine nelerin iznini veriyorsun, kendinde neleri fark ediyorsun, onunla da el ele gidiyor. Sen de olmayanı başkasına veremiyorsun. Bu anlamlı gelmiştir herhalde. Yani kendinde mesela dinlenme ihtiyacını kendine vermekte sıkıntı çekiyorsan, çocuğuna vermekte de sıkıntı yaşayacaksın. O yüzden inner work önemli diyoruz. Şimdi sevgili arkadaşlar, projeksiyona konuyu geri döndürüyorum. Bilmem kim x yaptığında benim ihtiyacım karşılanacak diye düşünüyorsam aç kalıyorum. Buradan evet miyiz? Peki biz insanlarla hiç mi konuşmayacağız? İçimizde olanı biteni hiç mi anlatmayacağız yani? Hep minor work, hep minor work. Şimdi oradan bağlantı ricaları dediğiniz şey devreye giriyor. Yani bulaşıkları bulaşık makinesine dizmeni rica ediyorumdan önce karşılıklı ne konuştuğumuzu duymaya yönelik bir iletişim kurmamız gerekiyor. Yani önce internet olacak. İnternet olduktan sonra o aplikasyon çalışacak. İnternetin olması da eşittir bağlantı ricaların. Bağlantı ricalarında örnekler. Okuduk mu? Şimdilik kapatabilir miyim? Burada sadece örnekler var. Amaç internet bağlantısı dediğim gibi. Şunu da söyleyebilirim. X konusunda içim çok karışık. Sana bu konuyla ilgili içimde olanı bitsene, hatta yargılarımı bile diyebilirim. Yargılarımı söylesem bunu dinlemek için ne zaman uygun olursun? Art of Existence eğitimlerinden kısa bir kesit paylaştık sizlerle. Eğer bu içerik sizde minnak bir farkındalık, minnak bir hissiyat yarattıysa lütfen yorumlarda bizimle paylaşın. Yeni içeriklerde görüşmek üzere.
