Maichel questions the common industry '90 days' rule for used-car profitability and works through a numeric example to show it may be a myth. He computes daily variable holding costs from a 10,000 EUR purchase price with 20% annual depreciation and 4% financing (result: 2,400 EUR/year or ~6.58 EUR/day). Using an asking price of 12,500 EUR, target gross margin 1,000 EUR, negotiation allowance 750 EUR and preparation costs 750 EUR, he arrives at a naive breakeven of ~152 days but after subtracting fixed/general costs (estimated 500 EUR) the true breakeven is ~75 days. He concludes the 90-day rule doesn't hold universally and advises dealers to calculate their own breakeven holding time.
Chapters
In ons vak wordt 90 stadagen vaak als een belangrijke grens gezien. Na 90 stadagen zou je als autobedrijf geen geld meer verdienen aan een gebruikte auto. Maar als je dan gaat nadenken en gaat vragen van joh, hoe zit die onderbouwing dan in elkaar? Dan blijft het vaak stil. En is die 90 dagen dan al 90 dagen? Vandaar dat ik vandaag die 90 dagen staattijd mythe eigenlijk maar eens wil gaan ontrafelen. En daarvoor ga ik eigenlijk twee dingen doen. Ik ga eerst berekenen wat de variabele staattijdkosten per auto zijn. En vervolgens ga ik met die variabele staatheid kosten rekenen naar een breakeven staatheid. En als we die breakeven staatheid dan berekend hebben, dan weten we ook precies of dat 90 dagen beleid ook daadwerkelijk hout snijdt op dit moment. We beginnen dus met de variabele staatheid kosten. Om de variabele staatheid kosten te berekenen gaan we uit van drie variabelen. De kostprijs van de auto, de afschrijving van de auto en het rentepercentage dat je moet betalen bij de bank. In dit rekensommetje ga ik uit van een aanschafwaarde of een kostprijs van 10.000 euro. Voor de afschrijving ga ik uit van 20% op jaarbasis en voor de rentekosten reken ik met 4%. Voor een ieder kan het anders zijn uiteraard, maar dit is even de uitgangspositie. Als ik die nou om ga rekenen aan de bedragen, dan krijg je het volgende plaatje. De kostprijs van de auto blijft 10.000 euro. De afschrijvingskosten bedragen zo'n 2.000 euro per jaar. En de rentekosten bedragen 400 euro per jaar. Alles bij elkaar dus 2400 euro kosten minimaal per jaar aan variabele kosten. In zijn totaliteit kom je dan dus uit op 2400 euro aan kosten. En ga je die op jaarbasis uitspreiden per dag, dan heb je het over 6,58 euro aan variabele kosten per dag. Bij CRM gaan we ervan uit dat op dat moment de andere kosten een vast karakter hebben. En dat klopt ook wel, want wees eerlijk, een portal die betaal je per jaar of per maand of per kwartaal, dat zijn geen kosten die je per auto variabel maakt. Maar hoe kom ik nou aan de breakevenstaatheid? Om de breakevenstaatheid te berekenen gaan we nu even kijken naar de top-down calculatie van een willekeurige gebruikte auto. En we gaan even uit dat we een vraagprijs op deze auto zetten van 12.500 euro. Dan willen we er 1000 euro aan verdienen. We hebben een onderhandelingsmarge genomen van 750 euro en we hebben aan klaarmarktkosten, beurtje, technisch, optisch, ook nog eens een keer 750 euro. Dan kom je uiteindelijk op een kostprijs van 10.000 euro. Hoe bereken ik nou die break-even staatheid? Een snelle rekenaar zal natuurlijk zeggen, nou heel simpel, dat is de winst en die deel ik door die 6,58 euro. Klopt, kan, heb je 152 de stadagen voor je breakeven staatheid. Maar klopt die berekening wel? Niet helemaal namelijk. Want van die 1000 euro, dat is geen pure winst. Daar moet je nog wat van betalen. Wat dacht je van je salaris? Wat dacht je van het pand? Wat dacht je van verzekeringen? En dan ben je al heel snel 500 euro kwijt. In de branche barometer van de BOVAG over 2015 gaan ze alleen al uit van verkoperskosten van 388 euro. Dus als ik reken met 500 euro algemene kosten, dan ben ik nog heel voorzichtig bezig. Wat blijft er dan over? Dan blijft er dus 500 euro over om de staatheid mee te overbruggen. En dan is het dus 500 euro delen door 6,58 euro en dan kom je uit op rond de 75 dagen. Dus in dit specifieke geval is die hele 90 dagen staatijd waarna je niets meer zou verdienen helemaal niet van toepassing. In dit bedrijf met deze kostenstructuur heb je het over 75 dagen en dat is toch gemiddeld even twee weken korter dan dat je zou bedenken. Kortom, die 90 dagen staartijdgrens mythe, die hebben we zo toch wel ontrafeld. Ik zou ieder aanraden om die rekensom eens te maken voor zijn eigen bedrijf, in zijn eigen situatie, en kijk waar jouw breakeven staartijd ligt. En mogelijk dat je dan op basis van die gegevens je bedrijf anders gaat organiseren dan dat je dat nu doet. En daar verdien je alleen maar geld mee.
