ÇOCUĞUM YEMEK YEMİYOR

Canım kızım nasılsın? Dün Emre cancığımla da o kadar mesut takıldık ki bütün gün gerçekten. Torun sevgisi başka oluyor diyorlardı. Neden suratın öyle şey oldu yavrum?

Nasıl oldu anne? Nasıl olmanı bekliyorsun? Çocuğun yeme düzenini bozmuşsun gene.

Aaa hiçbir şey yapmadım.

Gecenin bir saatinde çocuğa mualleli yedirmişsin.

E yemedi ama bütün gün hiçbir şey yemeyince. Ben de aç aç öyle gitsin istemedim yani yatağa. Ya şimdi sen hep beni eleştiriyorsun yavrum. Gerçekten annenin kalbini kırıyorsun bu konuda. Yani ben sen 3 tane daha kardeşin yani ben 4 çocuğu kötü mü yetiştirdim? Hepiniz meydana çıktınız. Kötü mü oldu yani bunlar? Benim çok kalbimi kırıyorsun, üzüyorsun. Merhaba ben Gülen. Çocuğum yemek yemiyor, ne yapmalıyım videosuyla karşınızdayım. Bu videoda bahsetmek istediğim şey çocukların bedenle bağlantısı ve ebeveynlerin, yetişkinlerin bedenle bağlantısı. Bir çocuk aslında doğduğunda bedeniyle tamamen bağlantı içerisinde doğuyor. Bunu çocukların nefes alışverişinden de anlayabilirsiniz. Çocuklar tam nefes alıyorlar. Böyle karınları şişiyor ve iniyor. Biz yetişkinler gibi nefeslerini tutmuyorlar, sığ nefesleri almıyorlar. Ve çocuklar bedeniyle bağlantıları tam olduğu için ne zaman aç, ne zaman tok, ne zaman karınları ağrıyor, ne zaman başka bir tarafları ağrıyor, bedenden gelen bilgiyi tamamıyla duyabiliyorlar. Ve çoğunlukla ne oluyor biliyor musunuz? Biz çocuklara özellikle de yemek yedirmede gördüğümüz şekilde yemek yedirdiğimiz zaman ya da istemedikleri bir şey yaptırdıkları zaman biz çocuğumuza şu mesajı veriyoruz. Senin bedenin bilmiyor, ben biliyorum. Ve çocuğun bedeniyle bağlantılarını Bu şekilde işte koparmaya başlıyoruz. Çocuğun bedeniyle bağlantısı koptuğu zaman da duygularıyla, sezgileriyle de bağlantısı kopuyor. Bu ne demek biliyor musunuz? Kendisine bedeninin taşıdığı bilgileri duyamaması demek. Şimdi bizim bedenimizle bağlantımız kesildiği zaman, duygularımız ve sezgilerimizle bağlantımız kesiliyor dedik ya, öyle olunca Biz bedenimizin bize verdiği mesela yorgunun mesajını duyamıyoruz. Üzüntü, keder, öfke gibi duyguların mesajını duyamıyoruz. Ve sezgilerimizi de dinleyemiyoruz. Öyle olunca hayatımızda doğru kararları da alamıyoruz. Çünkü öyle bir bilgi kaynağını biz kesmişiz. Yanlış ilişkiler kuruyoruz kadın erkek ilişkilere. Bizi mutlu etmeyecek üniversitelerde okuyoruz. Bizi mutlu etmeyecek işlerde çalışıyoruz. Ve tabii ki bedenin verdiği mesajları dinlemeye dinlemeye de hasta oluyoruz. Çünkü beden bakıyor ki o mesajları sen alamıyorsun, dinleyemiyorsun. Tek çare olarak hasta ediyor ki seni o mesajları artık duyasın. Ama orada da şöyle bir şey yapıyoruz. Gidiyoruz bedenin mesajını baskılamaya yönelik ilaçlar alıyoruz. Yani bende ne oluyor? Benim aslında sıkıntım neye bakmak yerine ağır kesici ilaçlar kullanıyoruz. Ve beden artık mesajı iyice vermekte zorlanıyor ve hastalıklar daha da büyüyor. Şimdi peki ne yapacaksınız? Siz bir işte anne olabilirsiniz, anneanne, babaanne olabilirsiniz, teyze, yenge olabilirsiniz ve içinizde o çocuk aç kaldı, onu yedirmeliyim, ağzına tıkamalıyım diye bir dürtünüz var. Şimdi bence birincisi sizin kendi bedeninizle bağlantınız nasıl, ona bakmanız. Çünkü kendi bedeninizle hiç bağlantınız yoksa şayet gidip çocuğun da kendi bedeniyle bağlantı kurduğunu, o mesajı dinlediğini algılamakta zorluk çekebilirsiniz. O yüzden bir kendinize dönün ve bakın. Aç ve tok olduğunuzu gerçekten anlayabiliyor musunuz? Yorgun olduğunuzu anlayabiliyor musunuz? Üzüntülü olduğunuzu, öfkeli olduğunuzu anlayabiliyor musunuz? Kendi bedeninizle bağlantıyı güçlendirdikçe başka bireylerin de kendi bedeniyle bağlantı kurmasını engelleyici değil, destekleyici bir tutum geliştirebilirsiniz. Ayrı bir birey oldukları için ayrı bir bedenleri de var. Onları kendi uzantınız gibi düşünmeyin. Orada da size kendi içsel çocuğunuzu dinlemeniz, kendi içsel çocuğunuzla bağlantıda olmanız çok hizmet edecek. Instagram'da beni takip ediyorsanız, keza YouTube videolarımda da bahsediyorum ama Instagram'da bayağı bahsediyorum. İçinizdeki çocukla ilgili paylaşımlar yapıyorum. İçinizdeki çocuğu dinledikçe biz hayatımızı dolu dolu yaşayabiliyoruz. İnanın her konu da öyle. Her konu içimizdeki çocuğa bağlanıyor. Afrodit eğitimleri yapıyorum biliyorsunuz. Ve o afrodit eğitimlerindeki katılımcıların paylaştığı şeyleri post ediyorum zaman zaman. Orada da göreceksiniz dişiliğimizi, afroditimizi çıkarmamıza bile o içimizdeki çocukla bağlantımızın kopması engel. O nedenle dişliğimi çıkarmak istiyorum, afrodit olmak istiyorum diyorsanız da İçimizdeki çocukla bağlantı çok önemli. İçimizdeki çocukla bağlantıda olalım ki hem kendimiz hak ettiğimiz hayatı yaşayalım hem de fiziksel çocuklara da istedikleri hayatı yaşamalarında engel olmayalım. Bu videoyu beğendiyseniz beğen butonuna basmayı sakın unutmayın. Ayrıca kanalıma da abone olun ve bu video Size ne hissettirdi, onu da paylaşmayı unutmayın.