Bu video, Gülen Gündüz Yılmaz ve konuk Levent'in, hayallerimizi ve hedeflerimizi başkalarıyla paylaşmanın faydaları ve zararları üzerine bir sohbetini içeriyor. Konuşma, hayallerin paylaşımının motivasyon üzerindeki psikolojik etkilerini, özellikle geçici bir mutluluk ve endorfin patlaması sonrası eyleme geçişin azalabileceğini tartışıyor. Katılımcılar, destekleyici ve cesaret verici dinleyicilerle paylaşmanın önemini vurgularken, "yapamazsın" gibi olumsuz geri bildirimlerin motivasyonu kırabileceğini belirtiyor. Cinsiyet temelli gözlemlerle, erkeklerde babayla olan rekabetçi motivasyonun hayallere saplanıp kalma riskine yol açabileceği, kadınlarda da benzer dinamiklerin olabileceği dile getiriliyor. İzleyicilere, kime ve nasıl paylaşacakları konusunda net sınırlar çizmeleri, geri bildirimleri yapıcı ve kişisel olmayan eleştirilerle ayırmaları, ve olumsuz senaryoları dışarıda bırakıp pozitif destek talep etmeleri öneriliyor. Gülen, kendi kariyer değişiminde güçlü bir hayal ve koçluk desteği sayesinde dış eleştirileri duymazdan geldiğini örnek vererek, içsel motivasyonun dış faktörlerden bağımsızlaştırılmasının önemini gösteriyor. Son olarak, hayallerin içimizdeki çocuğu beslediği, ancak bunları gerçekleştirecek yetişkin parçalarla dengelenmesi gerektiği vurgulanıyor.
Chapters
Ben acaba hayallerimi başkalarına söylemeli miyim ya da kimlere söylemeliyim, kimlere söylememeliyim? Bunlardan bahsedeceğiz.
Ben birilerine kendi yapmak istediğim bir şeyden bahsedersem, projelerimden bahsedersem yapma enerjim azalıyor.
Hayalini anlattığın insanlar seni gerçekten cesaretlendiren, seni gerçekten motive etmede sana katkı sunan kişiler mi? Yoksa sana yapamazsın, edemezsin diyerek kendi o konudaki görüşlerini sana yansıtma yapıyorlar mı? paylaştığındaki geri bildirimleri al ama bunlar böyle daha bir kurban modundan daha bir böyle işte Türkiye'nin hali yok bilmem nenin hali falan gibi genellemelerle geliyorsa da onları da dinlememek lazım diyorum.
Bunları ben de yapıyorum ya.
Merhaba ben Gülen.
Ben Levent. Ben Muhammed.
Bugün hayallerimizi başkalarıyla paylaşmak iyi midir kötü müdür bunu konuşacağımız harika bir videoyla karşınızdayız. Ve böyle güzel videoların devamı gelsin istiyorsanız o zaman ne yapıyordunuz? Abone oluyordunuz, bize güzel güzel yorumlar bırakıyordunuz ve aynı zamanda başka arkadaşlarınızla da bu videoları paylaşıyordunuz. Bunları ne olur yapın ki bu içerikler size ulaşmaya devam etsin. Hayalleri, vizyonları netleştirmek ve ne olunca bunlar oluyor, ne olunca olmuyor bununla ilgili başka videolarımız var bildiğiniz gibi. Bir de bize bayağı çok gelen sorulardan bir tanesi ya bunları biz paylaşmalı mıyız, paylaşmamalı mıyız? Birisine anlattım bak ondan olmadı falan gibi yorumları da sıkça duyuyoruz. Ben acaba hayallerimi başkalarına söylemeli miyim ya da kimlere söylemeliyim, kimlere söylememeliyim? Bunlardan bahsedeceğiz.
Ya bu arada bir şey söyleyebilir miyim?
Tabii ki.
Siz beni içeriden çağırdınız ama bu ciddi ciddi benim konum ya. Mesela ben birilerine kendi yapmak istediğim bir şeyden bahsedersem, projelerimden bahsedersem yapma enerjim azalıyor. Hatta ne kadar detaylı ve ne kadar çok kişiye anlatırsam karşı taraf bana evet ya yaparsın sen dedikçe unutuyorum mesela, yapamaz hale geliyorum ve şevkim azalıyor.
Aslında ne zaman anlatmak bize hizmet etmiyor, ondan bahsedelim. Bir tanesi tıpkı Levent'in dediği gibi o hayali anlatmak bizde geçici bir zafer, geçici bir mutluluk duygusu yaratıyorsa biz oradaki endorfin salgılanmasından tatmin olup o hayalleri gerçekleştirmek için eyleme geçmiyor olabiliriz.
Hatta birisi yapamazsın derse, mesela benim babam gibi, böyle bir şevki yok ya. Gidip hunharca çalışasın geliyor. Ama bu sefer de diyelim ki yapmayı çok da planlamadığın bir şeydir. Adam yapamazsın diyor ya. Birinci mevzun oluyor. Bu sefer ondan da pakstemiyorsun.
Evet, oradaki problem öyle. Yani özellikle ben bunu erkeklerde daha çok görüyorum. Erkeklerle babaları arasında böyle bir challenge'a dayalı bir motivasyon, bir gülüleme aslında mevzubayısı olabiliyor. ve onun en kötü tarafı bunu yapamazsın dedikten sonra oraya kitlenme ve arada ben bunu gerçekten yapmak istiyor muyum diye kişinin kendine sormayıp çocuğun onu yapmaya ısrarla devam etmesi. Halbuki belki artık o hayalin yönü değişti, başka bir şeye evlenmesi gerekiyor. Bunu yapmayıp ille de o hedefe kitlenip o hedefi gerçekleştirmeye gidebiliyor. Bu kadınlarda da bu arada hiç olmayacak diye bir şey yok. Kadınlarda da oluyor bu. Ama benim sanki erkeklerde daha fazla gözlemlediğim bir şey bu.
Aynen öyle ya. Aynen öyle.
İlk olarak şundan bahsettik. Ne zaman hizmet etmez? Eğer sen orada hayalini anlattıkça gaza geliyorsan ki ben bunu mesela biz beraber roman yazıyorduk. O romanlar da hala bitmedi. O roman yazdığımız grupta ben bunu fark etmiştim. Biz bu romanı bitirdiğimizde ne olacağın, hayalini birbirimize anlatan o romanı yazmak aslında baya böyle bir iç sıkıntısı yaratıyor. Kendi karanlıklarınla yüzleşiyorsun. Orada bir sürü böyle acı var. O süreçten kaçıp Ha bire böyle bir hayal işte roman bittiğinde şöyle olacak gibi. Hayalini anlattığın insanlar seni gerçekten cesaretlendiren, seni gerçekten motive etmede sana katkı sunan kişiler mi? Yoksa sana yapamazsın, edemezsin diyerek kendi o konudaki görüşlerini sana yansıtma yapıyorlar mı? Bu önemli bir sınır çizme konusu sevgili arkadaşlar. Hayallerimi kime açacağımın sınırını çok ama çok net çizmem lazım. Hayallerimle ilgili ya işte Türkiye'de de o işler çok zor. Ya işte yaparsın ama kim okur yazdığın kitabı. Yaparsın ama bilmem ne falan diye. İyi niyetli gibi görünen eleştiriler bile senin aslında o yoldaki motivasyonunu kırabilir. O yüzden seni cesaretlendirici, seni motive edici insanlarla paylaşmalısın ve kimlerle paylaşıp kimlerle paylaşmayacağının kararını da çok iyi düşünerek vermelisin. Burada şundan da bahsetmek istiyorum. Ben kendi hayalim konusunda yeterince motive değilsem, o zaman buradaki motive olmamamın sorumluluğunu başkasına atmak isteyebiliyorum. Yani diyorum ki, işte kocamla paylaştım beni hiç desteklemiyor ki. O zaman seni destekleyecek insanlarla bunu salt paylaş. Ya da kocanla paylaşmak istiyorsan şöyle bir sınır çizerek paylaş. Şimdi bir konuda ben düşündüklerimden sana bahsetmek istiyorum. Ama burada aklına gelen olumsuz senaryoları, olumsuzlukları bana ifade etmeni istemiyorum. Çünkü bu benim şevkimi kırar. Şu anda buna ihtiyacım yok. Şu anda cesaretlendirilmeye ihtiyacım var. Sana bu konuda ne düşündüğümü, hayalimi anlatsam sen de burada beni motive edecek olumlu şeyleri bana söyleyebilir misin? Bana 3 tane olumlu şey söyleyebilir misin? Şimdi aklınıza şöyle bir soru geliyor mu gençler bilmiyorum. Hani bunu söylesem bile bana oradaki olumsuzlukları söyler gibi bir şey geldi mi aklınıza?
Söyleyebilirler, söylemeyebilirler. Biraz da sanki bizim orada bir seçimimiz varmış gibi geldi. Söyleyebilir ama duymayabilirim mesela. Söyleyebilirim ben hemen duymayı kesip mesela konuyu geçiştirip. Demek ki aradığım doğru dinleyici, doğru paylaşacağım kişi bu değilmiş deyip kesebilirim.
Evet, ya da oradaki kendi motivasyonuma bakabilirim. Eğer başkalarının bana söylediği şeyden bu kadar etkileniyorsam benim hayallerimle ilgili, demek ki orada hayalimle ilgili olumsuz senaryolar benim içimde de bayağı bir mevcuttur. Ben kendimden bir örnek vereceğim. Bu sefer olumlu bir örnek. Kurumsal hayattan ayrılırken ben pozisyonum itibariyle birçok insanın aslında çok beğendiği bir pozisyondaydım. Ve onun getirdiği imkanları bıraktığım için baya bir böyle deli muamelesi yapıldı zamanında. Ben onları hiç duymadım. Bu arada sonradan baktığımda fark ediyorum ki onları hiç duymamışım. Neden? Çünkü hayalim çok güçlüydü. O hayal çalışmasını da koçumla beraber hazırlamıştım o zamanlar. Hayal o kadar güçlü ki yani koçlukla ilgili söylenen, o pozisyonu bırakıp başka bir maceraya atılmamla ilgili söylenen şeyler beni hiç etkilemedi. Orada bir sanki güçlü bir sınırla kendimi çerçevelemiş gibiydim. Şimdi geriye dönüp baktığımda bunu Yani bu sana o başkalarının söylediklerinden bu kadar negatif etkileniyorsan o hayalinle ilgili o kadar da olumlu düşünmediğini sana söylüyor olabilir. O zaman neye bakacaksın? O hayalinle ilgili içinde Acaba içinde, bilinç dışında acaba hangi dirençler var? Ona bakacaksın. O dirençlerle ilgili biliyorsunuz videolar çektik. O videoları da buraya koyarız ve onları seyrederek o zaman orada bir çalışma yapmak gerekiyor. Söylediğim nasıl geldi sizlere? Bir düşünceli gördüm sanki size.
Beni bayağı bir derinleştirdi. Gayet mantıklı yani. Dinleyince çok mantıklı geliyor.
Kiminle paylaşacağız, kiminle paylaşmayacağız? Paylaştığımızda olanları nasıl değerlendireceğiz? Bütün konuları adresledik mi gençler?
Benim tarafta da evet. Yani aslında düşünüyorum, birileriyle paylaşıp sonradan şevkimin azaldığı şeyler zaten çok da güçlü olmayan şeylermiş. Yani iyi ki yapmamışım dediğim şeyler de çok oldu. Ama şimdi sen deyince hayallerim çok güçlü olunca, 80 kişiyle paylaşıp gümbür gümbür yaptığım şeyler de oldu benim. O zaman iyi ki paylaşmışım. Sorun yok yani. Ben şeye odaklanıyordum. Yani illa bir şey yapmaya. Şimdi şöyle düşünüyorum. İlla bir şey yapmak zorunda değilim. Yani paylaştım. Güçsüz göründü. Yapma.
Evet, işin bir de o kısmı var. Paylaştım ve orada aslında o insanlardan geri bildirim almaya da açık olmak işin başka bir yönü. Ama şeyi de unutmayalım. Bir sürü zaman o geri bildirim olarak değil de, yok ya yapamazsın, şöyle zor, böyle zor olarak geliyor. Sana yöneltilmiş değil ama ortama yöneltilmiş eleştiri olarak da gelebiliyor. O eleştirilere de o kadar kulakta asmamak lazım. O ikisini ayırmak lazım yani. Evet, paylaştığındaki geri bildirimleri al ama bunlar böyle daha bir kurban modundan, daha bir böyle işte Türkiye'nin hali, yok bilmem nelerin hali falan gibi genellemelerle geliyorsa da onları da Dinlememek lazım diyorum.
Bunları ben de yapıyorum. Düşününce Türkiye'nin hali, vergi sistemi falan diye ben de konuşuyorum. Ben de yapmayayım o zaman.
Hayallerimizi öldürmeyelim diyorum. Çünkü o hayalleri içimizdeki çocuk kuruyor. Ve içimizdeki çocuğun hayallerini gerçekleştirmek de içimizdeki yetişkin parçalara ait. İçimizdeki çocuk hayal kursun ve o hayalleri de içimizdeki yetişkin parçalar gerçekleştirsin.
