HAYIR DİYEBİLMEK

Gülen araba alacağım biliyor musun?

Gerçekten? Sabah gösterdim.

Fotoğraftaki vardı ya.

Süper. Ondan aldım.

O kadar heyecanlıyım ki.

Hayırlı uğurlu olsun ya. Sonunda alacaksın yani.

Aynen alacağım.

Hadi bakalım.

Ama şöyle bir şey var. Ufak ufak, çok ufak bir sorun var. Bankada kredi vermiyorlar bana. O yüzden benim yerime sen çekersin diye düşündüm bankada kredi. Yani çok bir şey değil. Hani ödeyeceğim ben sana, kazandığımda ödeyeceğim ben sana.

Tabii tabii, ödersin.

Belki bir iki sene olur. Çok bir şey değil ama ödeyeceğim ben sana. O konuda bir sorun olmasın. Tamam. Bin yüzün düştü gibi ama bir sorun yok ya, bankadan çekersin projeyi.

Yok yani, daha önce böyle akrabamın başına geldi de bu. Ben biraz çekin... Ama yani tamam senin için.

Ya sen beni tanıyorsun, onunla sorun olmaz. Ödeyeceğim de biliyorsun. Olur herhalde.

Merhaba ben Gülen. Bugün sizinle nasıl hayır denir konuşuyoruz efendim. Eğitim verirken, seans yaparken görüyorum ki birçoğumuzun büyük bir problemi var. hayır demekle ilgili. O yüzden bu videoyu çekmek istedim açıkçası. Hayır demenin temelinde ne var diye baktığımızda da karşımdakinin ihtiyaçlarıyla kendi ihtiyaçlarımı bir arada karşılayabilecek yöntemler bulabilir miyim var. Ama oraya gelmeden önce kendi ihtiyaçlarımızı bastırmayla ilgili konuşmak istiyorum ben. Çünkü hayır demenin temelinde bizim kendi ihtiyaçlarımızı bastırmayı çok küçükken öğrenmemizi ödüyor. Sanırım hiçbirimiz ya da en azından çok azımız çocukken ihtiyaçlarımızı önce anlayıp sonra da onları dile getirmeyi öğrenemedik. Onun yerine bize ihtiyaçlarımızı bastırmamız, ihtiyaçlarımızı dile getirmemiz ve bunları söylememizin de bayağı ayıp olduğunu bize öğretildi. O nedenle böyle bir durup kendi benim ihtiyacım ne? diye bakmıyoruz. Bugün bir süre eğitim almış olsak da hayatta ilerlemiş olsak da. O yüzden birisi gelip de bana borç para verir misin dediğinde acaba benim içinde şu anda ne oluyor? Bu borç parayı vermek istiyor muyum, istemiyor muyum? Bu parayı verdiğimde acaba benim hangi ihtiyacım karşılanacak, hangi ihtiyacım karşılanmayacak diye böyle bir iç değerlendirmeyi yapma eğitimimiz Yok, yapma eğitimimiz olmayınca da ya otomatik olarak evet diyoruz, evet dedikten sonra kendimizi kötü hissediyoruz ya da hayır diyoruz ama hayırımız şefkatli bir yerden çıkmıyor. Vaya bu niye benden istedi ki para, benim durumumu bilmiyor mu falan diye caniye bağlıyoruz. Şimdi peki geldi birisi bana bir ricada bulundu. Dedi ki işte şuraya gidelim. Benim canım aslında çok da gitmek istemiyor. Fark ediyorum ki evde böyle yayıla yayıla yatmak istiyorum. Ne yapacağım? Şimdi ilk adım bu yayıla yayıla yatmak istediğini kendime fark ettim. O yüzden önce bir dur diyeceğim aslında. Bir dur. Ve gerçekten arkadaşının isteğini, ricasına bedenin ne tepki veriyor bir ona bak. Böyle kalpten bir evet İstiyorum, gidelim mi? demek istiyorsun. Yoksa çok da emin değilim mi? diyor sana bedenim. O yüzden dur ve bedenini dinle. Bu arada bedeninde bazen şu midenin üst kısmında bir şey isteyebilirsin. Bazen boğazında bir şey isteyebilirsin. Bazen nefesini tuttuğunu fark edebilirsin. Bunların hepsi aslında sana senior. Ve anladın ki öyle kalpten bir evet gelmiyor. Şimdi o zaman, şimdi bizim bir sürü yaptığımız şey ne biliyor musunuz? Sanki ben arkadaşıma hayır dersem onun bütün dünyası kararacakmış gibi onun hayatının sorumluluğunu anmak. Daha önce de ben video çekmiştim bu konuda. Drama Üçgenini hatırlarsınız belki. Drama Üçgenine giriyorum, arkadaşımı kurtaracağım zannediyorum. Kurtarıcıdan Drama Üçgenine girdikten sonra da kendimi ya ben dinlenecektim falan deyip böyle kurbana bağlayıp sonra da arkadaşıma kızıyorum diye o kadar talepkerdiniz falan. Şimdi onu yapmak yerine demek ki bedenim bana başka bir şey söylüyor diye iki numarada duyguma ve duygudan da ihtiyacına bakıyorum. İhtiyacım ne? O bedeninin direkt böyle bana evet dedirtmeyen ihtiyacım acaba ne olabilir? İhtiyacım belki dinlenme, rahatlama ve belki arkadaşıma bana otomatik olarak evet dedirtmeyi iten ihtiyaç ne olabilir? Dayanışma mesela ihtiyacı olabilir. Topluluk ihtiyacı olabilir. Belki evet diyeceğim ve ona uyum göstereceğim. Uyum ihtiyacım olabilir. Yani arkadaşıma evet dediğimde ben bu ihtiyaçlarımı karşılayacağım otomatik olarak. Ona hayır dediğimde de bu ihtiyaçlarımı karşılayacağım otomatik olarak. Şimdi ben şuna inanıyorsam, hem bu ihtiyacıma tam da şu ihtiyacımı ortak bir potada arkadaşımla konuşarak aslında çözebilirime inanmıyorsam o zaman ya otomatik olarak evete düşüyorum istemeden ya da sert bir hayıra düşüyorum arkadaşımı belki biraz kırarak. Halbuki ikisini bir potada eritmek gayet mümkün. Nasıl olacak diyorsanız. Kendimi bildirmek. Ya sevgili arkadaşım öyle dedin ama valla benim bugün gerçekten böyle evde yatıp dinlensin var demek. Belki arkadaşın o zaman sana diyecek ki, ''Aa o zaman başka zaman yaparız ya.'' diyecek. Belki ona demeyecek, diyecek ki, ''Ya benim bugün gerçekten seninle konuşmaya ihtiyacım vardı.'' O zaman oradaki diyaloğu tekrar devam ettirmek. ''Aa öyle mi? O zaman beraber ne yapabiliriz?'' Beraber çözüm armak. Bu arada yine arkadaşına hayır diyebilirsin. ''Ya valla bugün hiç halim yok. Ne olur kusura bakma.'' da diyebilirsin. ''Belki 1-2 saat sonra ben bir dinleneyim. O zaman tekrar bir telefonda konuşabilir miyiz?'' Ama kendini bildirdiğinde ve onu da kalbin barışta bir şekilde yaptığında orada arkadaşınla çeşitli çözüm yolları bulman gayet mümkün. Yani özetle birisine kalpten evet demediğinde senin başka ihtiyaçların var. O başka ihtiyaçlarını bul ve arkadaşına evet dediğinde de onunla başka ihtiyaçlarını karşılayacaksın. Onları da bulabilirsin. ve karşılıklı hem senin ihtiyaçların hem arkadaşının ihtiyaçları nasıl da farklı stratejilerle karşılanabilir onunla ilgili bir diyalog başlatabilirsin. Bu videoyu beğendiysen kesinlikle beğen butonuna basıyorsun. Bana kesinlikle hayır demiyorsun, evet demeye mecbursun ve ayrıca kanalıma abone olmayı da kesinlikle unutma.