Hikayem

Merhaba ben Gülen Gündüz Yılmaz. Ben kendimi bildim bileli ablaydım. Çocukluğumu ortamdan sorumlu olduğum anılarla hatırlıyorum. Ve genelde de özellikle eskiden bu durumdan şikayet ederdim. Öte yandan her zaman aydınlığın içinde karanlık, karanlığın içinde de aydınlık var. Bu durum beni insanlara karşı çok daha toleranslı, Panik anlarında paniklemeyen, tam tersine aranan bir insan yaptı. İnsan kendinde var olanı herkeste var zannediyor bazen. Ben de bu insanları koruyup kollama durumumu herkeste var zannediyordum. Çok da öyle olmadığını ta otuzlu yaşlarımda özellikle kurumsal hayatta çalışırken insanların bana söylemesiyle anladım. Birçok insan geri bildirim almak için bana kahve ısmarladı. Birçok insan bana dedi ki olumsuz geri bildirimi müdürümden alıyorum da olumlu geri bildirimi duyduğum tek insan sensin. Bir noktada satışı kendim gerçekleştirmektense benim mentorluk ettiğim insanların gerçekleştirmesi bana daha mutluluk vermeye başladı. Daha sonra da doğruları göstermek yerine doğruları kendilerinin bulmalarına yardım etmek. O nedenle kurumsal hayattan ayrılmak, başka şeyler yapmak istedim. Öte yandan kurumsal hayatta bulunduğum nokta birçok insanın, sen çok güzel bir yerdesin, buradan böyle yükselmeye de devam edersin dediği bir noktaydı. O yüzden kurumsal hayattan bu koçluk ve eğitim dünyasına geçiş benim için çok kolay olmadı. Küçükken çılgınca hayal kurardım ben. Ve küçükken kurduğum tüm hayaller gerçek oldu. Sadece duran duran üyeleriyle ilgili çok güzel hayallerim vardı. Maalesef onlar gerçek olmadı. Benim bu hayal kurmam üniversitede, daha sonra da kurumsal hayatta yerini fizibilite planlarına, programlara bıraktı ve hayal kurmayı bıraktım ben. Aldığım koşul eğitimleriyle tekrar hayal kurmayı hatırladım. Ve hayal kurabildikçe vizyonumu ortaya koymaya başladım. Şu anda da hem bireylere hem de kurumlara hayal kurmayı hatırlatıyorum ve bu engellerinden sıyrılmış gerçek hayalleri hayata geçirmelerine yardımcı oluyorum.