İÇİMDEKİ ÇOCUK NEDİR?

Şimdi içimdeki çocuk kavramı baya bir etrafında mistik bir bulut gezen bir kavram. Biraz romantikleştiriliyor, biraz da dramatize ediliyor bana kalırsa. Ben şu açıdan bakmayı daha faydalı ve daha pragmatik buluyorum. Aslında içimizdeki çocuk bizim kendimizi, zihnimizi algılamak için bir model. Bu çerçeveden baktığımızda gerçekten baya bir aslında işimize yarayan bir model oluyor içimdeki çocuk. Şimdi içimizi kesteler, yani bizi gerçekten böyle bölseler orada bir parçamız çocuk, bir parçamız eleştirilemediğin gibi bir durum tabii ki söz konusu değil. Olaylara verdiğim tepki, hangi durumda nasıl davranıyorum, karşımdaki nasıl davranıyor, onları anlamadan içimdeki çocuk, eleştirel edebeyin ve bahsedeceğim diğer kavramlar gerçekten o zihnimizi anlamlandırmadan bize çok ama çok yol gösteriyorlar. Şimdi içimdeki çocuk öyle işte bir tane meditasyonla, üç tane meditasyonla da iyileşecek bir kavram da değil. Onun da ben biraz altını çizmek istiyorum. İçimizdeki çocuk, evet bir sürü kırılgan hali var. Ama öte yandan içimizdeki çocuk bizim hisseden benliğimiz. İçimizdeki çocuk yaratıcılığımızın kaynağı aynı zamanda. O yüzden biz onu şifalandırdım, paketledim ve yana koydum. Yapma perspektifinde de değiliz. İçimizdeki çocuğu mümkün olduğunca güvenli hissettirip, sevildiğini hissettirip, sonra da onun hayata hediyelerini vermesi için Ona kendimiz aslında anne ve baba olma yolculuğunu yaptığımızda o zaman işte hayatımız baya bir dönüşüyor.