NEDEN KİLO VEREMİYORUZ? İÇİMİZDEKİ ÇOCUK VE BEDEN İLİŞKİSİ

Vay benim başıma, biz neden kilo veremiyoruz Gülen Hoca?

O pişiği, istemenin altında neler yatıyor? Hangi duygular yatıyor? Hangi anılar yatıyor? Hangi melimadılar yatıyor? Bir farkındalık yolculuğuna aslında başladım. Kendimle savaş vererek değil de yani onu yeme yememe kavgasından çıkıp Bir farkındalık yolculuğuna ben bunu çevirdiğimde güle oynaya, merakla, gönüllülükle bir bedenimle ilişki kurdum. Akşam belli bir saatten sonra çocuklar uyuduktan sonra sevgilimle vakit geçirmeliyim bir kadın olarak diye mesela.

Evet çok uydu şu anda bu bana.

Uyudu mu? Evet. Merhaba ben Gülen. Ben Zehra. İlginizi bayağı bir çekebileceğini düşündüğünüz bir video hazırladık size. Videoya geçmeden önce ben yine size hatırlatmamı yapmak istiyorum. Bu tarz video içerikleri sizinle buluşsun istiyorsanız ne yapıyorsunuz? YouTube algoritmasına bunu öğretiyorsunuz bilinçli bir tüketici olarak. Hem beğene basıyorsunuz hem de aynı zamanda yorumlara bu videonun Size ne hissettirdiğini, ne düşündürdüğünü ya da bize ne söylemek istiyorsanız onu yorum olarak yazıyorsunuz. Evet videomuza geçelim. Bu video konumuz nedir?

Vay benim başıma, biz neden kilo veremiyoruz Gülen Hoca?

Evet videomuzun konusu incelmek, fit olmak ve içimdeki çocuğun ilişkisi.

Gülen diyetisyene gidiyorum, çok güzel kilo veriyorum. Sonra zaman geçiyor, ben yine eski beslenme düzenine dönüyorum, yine kilo alıyorum, yine diyetisyene gidiyorum, kilo veriyorum. Ben bu kısır döngüden çıkamıyorum.

Evet değil mi Zehra? Bir programların içine kendimizi sokuyoruz. Ya diyet isteyen gibi destekler alıyoruz. Ya da o destekleri almadan da diyoruz ki işte pazartesi başlayacağım diyete. Ve onu bir süre yapıp sonra biz eski düzenimiz ne ise ona dönüyoruz. Ona dönme eğilimimiz oluyor. Orada da kendimizle bayağı bir savaş veriyoruz aslında. İçimizde bayağı bir mücadele var. Ve o mücadele de böyle irademizin yani aslında bu irademizi yoğun olarak kullandığımız bir savaş. Ama irade gücü bir yere kadar belli bir noktada o irade gücü mesela akşam saatlerinde düşüyor. Ve biz sevdiğimiz diziyi seyrederken kendimizi çekirdek çitliyor, mısır yiyor, ya da daha fenası kocaman bir Nutella kavanozunu önümüze alıp kaşıklarken, aa bunu da iki günde bitirdim hatta bunu izleyenlerden belki iki güne bile kalmayıp o kavanozun dibini bir günde ben bulurum diyorsanız da sevgili izleyicilerimiz yorumlara bekliyorum yazmanızı. Biz o irade yardımıyla bir programların içine kendimizi sokuyoruz. Ama sonrasında tekrar o eski beslenme şeklimiz, alışkanlıklarımız neyse ona geri dönüyoruz.

Burada biz bu çukura tekrar neden düşüyoruz diye sormak istiyorum ben sana.

Şimdi ben kendimde hayatı boyunca kiloları alan, veren, diyet isteyenlere giden, o diyet isteyenlere gittikten bir süre sonra tekrar daha da yüksek kilolara çıkan ve aynı zamanda da kalori kısıtlamalı diyetleri de yani o kendimle verdiğim savaşı az yiyeceksin, aç kalarak hayatına devam edeceksin de yapmış bir insanım. Özellikle son bir, bir buçuk senede ben bunu bedenimle bir savaş halinde yani içimdeki çocukla bir savaş halinde yapmama kararı aldım. Onun yerine burada acaba ihtiyaç perspektifinden baksam ne olur? O ihtiyaç perspektifinin içinde de bir sürü detay var. Birazdan onları biraz daha açarım. Yani yedin yemedin değil de canım pişi istiyor. O pişiyi istemenin altında neler yatıyor? Hangi duygular yatıyor? Hangi anılar yatıyor? Hangi melimadılar yatıyor? nereye gitmek istiyorum o pişiği yerken gibi bir farkındalık yolculuğuna aslında başladım. Ve o farkındalık yolculuğu beni bedenimle ilgili başka stratejilere de bu arada götürdü. Onlardan da biraz bahsederim. Yani profesyonel destek de aldığım noktalar var. Şimdi bu destekler vesaireler de gerektiğini düşünüyorum. Ama öte yandan ana çatının kendimle savaş vererek değil de yani onu yeme yememe kavgasından çıkıp bir farkındalık yolculuğuna ben bunu çevirdiğimde Gül'e oynayan, merakla, gönüllülükle bir bedenimle ilişki kurdum.

Gülhan benim de böyle pişiğe çok düştüğüm zamanlarım oluyordu. O konuda farkındalık getirdim ve şu anda pişi istiyorsa canım demek ki benim burada bir ihtiyacım varı görebiliyorum. Ama öte yandan da akşamları mesela dizi izlerken falan ya bir mısır da patlatsaydık iyi olurdu deyip üşenmeyip kalkıp patlatıp bir kova o mısırı yeme eğilimim devam ediyor. Burada hala görmem gereken bir takım şeyler var ve içimde de direnç olduğunu da hissediyorum. Ona bakmayı da reddeden bir tarafım olduğunu da fark ediyorum.

Çok güzel. Şimdi orada biraz ihtiyaç kavramını aslında biraz böyle açalım. Hatta bir Pişi'den yola çıkalım istersen.

Tamam.

Pişi ile ilgili kendi yolculuğumu da anlatarak biraz ihtiyaç kavramını açmak istiyorum. Anneannem rahmetli oldu. Benim en sevdiğim insanlardan biri. Hala öyle çünkü hala onunla bağlantım var. Şimdi Pişi anneannemin bize yaptığı ki haftada 2-3 el açması börek yapardı anneannem. Bir Yugoslav göçmeni olarak. Ben şunu biliyordum yani şurada bir farkındalığım vardı. Neden pişi seviyorum? Neden börek seviyorum? E çünkü bütün işte anne tarafım bunu seviyor. Çocukluğumda buna maruz kaldığım için ben bunu sevdiğimi biliyordum. Ama gerçek böyle farkındalık noktasını... Şurada da küçük bir otelde kalıyoruz. Ve aşağıdan o yapılan pişi kokusu bütün böyle odaların içine kadar geliyor. Yani böyle 5-6 odalı bir otel. Esas farkındalık aslında şuradan geliyor. O oteldeki o pişi kokuları yukarı doğru çıkarken içimde acaba hangi duygular uyanıyorum? Farkındalığımı getirmek. Ben orada şöyle bir aydınlanma anı yaşadım. Anneannemin o eteklerinin dibindeki çocukluk haline, belki o 5 yaşındaki halim, belki 9 yaşındaki halim, muhtemelen 9 yaşındaki halim, ben aslında oradaki o duyguya ışınlanmak istiyorum. Zaten o koku beni oraya sokuyor, sonra onu yerken de ben o 9 yaşındaki huzur içerisinde, güven içerisinde hisseden o çocukluk halime ışınlanmak istiyorum. Peki gerçekte ne oluyor? Gerçekte o pişinin ağzında yarattığı duygu ne kadarlık bir duygu? Yani ben diyeyim iki dakika, sen de on dakika. Öyle bir duygu aslında. Ve o iki dakikalık, on dakikalık o duyguyu yakalamak için ben belki bütün günümü şiş bir karınla, tamir olmamış, sürekli acı çeken bağırsaklarla devam ettirmeyi seçiyorum. Benim orada yaşadığım farkındalık o oldu. Ben o 9 yaşındaki çocuğun oradaki huzur ve güvenini, mutluluğunu yakalamaya çalışıyorum. Peki içimdeki anne, içimdeki baba, o içimdeki çocuğa, o 9 yaşındaki çocuğa o duyguyu başka şekilde, sağlıklı stratejilerle yaratamaz mı?

Yaratabilir demek istiyorum burada ama nasıl yaratabilirim cevabı bende değil.

İlk adım orada net bir farkındalık geliştirmek. Bu farkındalık da bu arada bir başkasının söyleyebileceği bir şey değil. Yani senin kendi içerisinde ha bu duygusunu yaşaman gerekiyor. Aha moment denen. İngilizce'de. Türkçe'de oha anı diyebileceğiniz. O anı kendi içinde bir kere yakalaman gerekiyor. Yani ihtiyaca ve stratejiye geçmeden orada net bir farkındalık yaratman gerekiyor kendi içerisinde. Yani bunu bir başkası sana söyleyemez. Oradaki farkındalığı. Onu sen kendi içinde yakalayacaksın. Ve o farkındalık da salt burada, zihinde gerçekleşen yani benim anam, anneannem de bu pişiyi sever. farkındalığının ötesinde oradaki o çocuğun duygusunu yakalaman gerekiyor. Bilmiyorum bunu anlatabiliyor muyum yoksa soyut mu bu?

Gayet net anlattın. Bende şöyle bir soru oluştu. Sendeki gibi böyle kokuyla, çağrışımla mı gelmeli peki bu oha anı yoksa ben bunu en çok yediğim, en çok düşkün olduğum şeye ve onun bende yarattığı duyguları yazarak da bulabilir miyim?

Çeşitli yöntemlerle bulabilirsin. Mesela benim o otelde yaşadığım farkındalık onun öncesinde baya bir farkındalık koyarak yani onun öncesinde bir buçuk sene belki daha çok benim buraya farkındalık koyma kararım var aslında. Yani benim canım herhangi bir şey istediğinde bedenime iyi gelmediğini bildiğim Ben oraya savaş modunda yaklaşmak yerine pişi istiyorum yemeyeyim, pişi istiyorum yiyeyim, nutella istiyorum gireyim mi girmeyeyim mi şeklinde o iç sıkışmasını yaşamak yerine pişi istiyor canım. aa nutella istiyor, aa çekirdek istiyor canım, şu anda bana ne oluyor, şu an ki duygum ne? gibi bir yeni kafa yapısına aslında geçmekten bahsediyorum ben burada. Yani bunu kokunun ya da herhangi bir şeyin tetiklemesi değil, sana o iyi gelmeyecek besine bir çekilme yaşadığında merak duygusuyla buraya bakabilmek, o merak duygusuyla farkındalık geliştirmekten bahsediyorum.

Seni dinlerken ben de bir aha mamut geldi, onu paylaşmak istiyorum. Ben mesela dizi izlerken falan çok böyle cipstir, atıştırmalıktır, çok yiyen biriyim ve orada şunu fark ettim. Sevgilimle zaman geçirmek istiyorum, o anı paylaşmak istiyorum ama aslında çok yorgunum. Kendimi uyanık tutmak için o mısırları, işte meyveleri atıştırdığımı fark ettim şu anda.

Evet, çok ilginç bir farkındalık değil mi?

Evet.

Belki orada bir meli malın var bu arada. Hani farkındalık katman katman ya.

Evet.

Örneklemek için sana uyabilir, uymayabilir. Belki orada bir takım meli malıların var. Akşam belli bir saatten sonra çocuklar uyuduktan sonra sevgilimle vakit geçirmeliyim bir kadın olarak diye mesela.

Evet, çok uydu şu anda bu bana.

Uydu mu? Evet. O melimalı senin dinlenme ihtiyacını, belki de uyku ihtiyacını karşılamana engel oluyor. O dinlenme uyku ihtiyacını bastırma yöntemi olarak aslında sen yemeği kullanıyorsun. Özellikle de bak bu mısır, cips bunlar böyle çıtır çıtır yenen şeyler ya bunlar canlandırıyor bizi. Hatta orada şöyle bir teori de var. Bir parantez açayım. Bunlar bizim cangılda dolaşırken böyle vahşi hayvan sesi duyuyorsun arkadan. Çıtır çıtır çıtır diye. Onu simüle ettiği söyleniyor. O nedenle biz böyle çıtırdayan şeylere bizim bir ilginiz var. Oradaki adrenalini biz tekrar yaşamak istiyoruz da deniyor.

Çok enteresan.

Evet, sen o şekilde kendini canlandırıyorsun. Evet. Buradan işte bir sürü strateji çıkabilir. Yani sen orada o melimalılara iyice bir bakıp ondan sonra kendi o akşam ve gece saatlerini yeniden düzenleyebilirsin. O adenelerin canlanma isteğine hizmet edecek yeni stratejiler de geliştirebilirsin. Bunları belki hafta hiç değil, hafta sonu yaparsın.

Evet, yani oradaki içe alınan mesaja bakma konusu gerçekten çok hizmet edecek bana, onu hissettim şu anda. Kafamdaki soru, bu mesaja tek başıma bakmak benim için konforlu olacak mı? Ya da bunu tek başıma yapabilecek miyim?

farkındalık geliştirme yolculuklarına hem bir yandan kendimizin bakması, kendimizin sorumluluk alması gerekiyor ama bir yandan da biz profesyonel destek bu konuyla ilgili almazsak kendi farkındalığımızla ilgili demin bahsettiğin o dirençlerimiz var ya o dirençler o kadar yoğun ve o dirençler bizi şu ana kadar hayatta kalmak için de korumuş ki onlarla şefkatli bir şekilde çalışabilmek için desteğe de ihtiyacımız Muhakkak ki var. Farkındalık geliştirmek, insanın öyle tek başına geliştirebileceği bir şey çok fazla değil. Bizim egomuz, yani bizim kimliğimiz mevcut durumu her zaman korumak ister. O nutellayı yiyerek çocukluğa ışınlanıyorsan, o pişiği yiyerek çocukluğa ışınlanıyorsan, onu yapmaya devam etmek ister. Orada merakla bu farkındalığı geliştirmenin yolu destek almaktan geçiyor. Ne yapacağım? O ihtiyaçlarımı ne oluyor da karşılamıyorum? Karşılama mekanizmalarım ne? Meli malılarıma bakacağım orada, projeksiyonlarıma bakacağım, duyarsızlaştırmalarıma bakacağım. Aynı zamanda da ihtiyaçlarımı karşılama konusunda stratejiler geliştireceğim.

strateji geliştirme konusuna birazcık böyle girsek diyorum.

Girelim. Şimdi mesela örnek, o 9 yaşındaki çocuğun huzur, güven, İhtiyacı. O ihtiyacı için bugün artık gelmiş kaç yaşına bir gülen var. O gülenin içerisindeki anne, ideal anne, o gülenin içerisindeki ideal baba ne tarz stratejiler geliştirebilir? Yani güven için mesela benim o kadar çok stratejim var ki zaman zaman Instagram'da da paylaşıyorum. Hatta belki ona da bir video çekmek lazım. Güven ihtiyacım yoğun olduğunda ilk yaptığım şeylerden bir tanesi sosyal medyayı kapatmak. Sonra başka ne stratejilerim var? Sedir ağacının o esansiyel yağı. İnsanı inanılmaz topraklayan ve inanılmaz o güvenistini veren bir yağ. O yağı kullanıyorum. Ağaç demişken başka bir stratejim doğada vakit geçirmek. Ağaçların arasında vakit geçirmek. Bu bizi inanılmaz sakinleştiriyor, güven duygusunu bize veriyor. Ve dikkat edin, ne kadar doğadan uzaklaşıyorsanız o kadar karbohidrat yeme eğilimimiz oluyor bizim.

Evet.

Bunlar sadece birkaç tane strateji. Herkes farklı stratejilerde geliştiriyor, herkesin ortak stratejileri de oluyor. Bu stratejileri geliştirme becerimizin de kesinlikle geliştirmesi gereken en önemli becerilerden biri. Ve maalesef şu anda insanlık olarak biz bu becerileri geliştirmek değil, daha işte trigonometri öğrenelim, kurbağaların sindirim sistemini öğrenelim gibi bir yerden çocuklarımıza hayat becerileri öğretiyoruz. Ama yapılacak bir şey yok yani bu sistemle de savaşmak değil. Ben yetişkin olarak bugün gelmişsem artık 25 yaşına, 45 yaşına, 55 yaşına o zaman oturup bunları nasıl geliştirebilirim onun yollarına bakacağım. Şimdi bunu nasıl geliştirelim diye soruyorsanız bir içimdeki çocuk programı var biliyorsunuz. O baya uzun bir yolculuk. Bunu değerlendirebilirsiniz. Buna ilk olarak spesifik bedenimizle olan ilişki, bu bağırsaklarımızı nasıl iyileştiririz, sindirim sistemimizi nasıl iyileştiririz, hem işin içerisinde farkındalığın olduğu ama hem de bedenle ilgili somut önerilerin ve beslenme önerilerinin olduğu seminerler ve daha derinleşme programları yapacağız. Burada bana eşlik eden çok sevgili dostlarım da olacak bu konunun uzmanları olarak. Bu programlara da başvurabilirsiniz. Burada benim altına çizmek istediğim konu aslında hem farkındalık konusunda bizim desteğe ihtiyacımız var hem de bana aslında neyin iyi gelip neyin iyi gelmediği konusunda da çok açık Şu an bayağı bildiğimiz best practice'lar da var. Yani şu an biz biliyoruz aslında Gülüten'in bizim bedenimizde neler yaptığına, bir takım takviyelerin neden ne kadar önemli olduğunu. O konuda uzmanlarıyla beraber programlarla gelmeyi düşünüyorum. Bunu da böyle kilo vermedir, incelmedir, oradan değil bedenimle barışçıl bir ilişki nasıl kurarım gibi bir yerden yapacağımız programlar olacak. Onları da herhalde yakın bir zamanda duyururuz. Bu programlarla da ilgileniyorsanız, ya aşağıda ayrıca yazdığımız info adresine e-mail atabilirsiniz. Bunların duygularını YouTube'dan değil, Instagram'dan yapıyoruz. Instagram hesabımızı da eğer yakın takip ederseniz, o zile basaraktan, o zaman bu programlardan da haberdar olabilirsiniz. Bu videoyu kapatmadan önce size bir davetim daha var. Bu videoyu belki yayınlandığı gün, pazar günü seyrediyorsunuz. Belki başka bir saatte, mesela o gece atıştırmalarının olduğu saatte izliyorsunuz. Bir bakın bakalım o gelen isteğe yani her ne yiyecekseniz o yeme isteği acaba hangi ihtiyacınızla karşılamak üzere size geliyor? Buradaki farkındalıklarınızı da yorumlara yazarsanız çok mutlu oluruz. Size harika bir pazar diliyorum.