
In this YouTube conversation, host Zehra presents a recurring question from a listener: “Why can’t we have sex/intimacy?” Gülen Gündüz Yılmaz answers by exploring multiple interconnected reasons why many couples struggle with intimate connection. She first points to the speed of modern life and multitasking, which prevent partners from being present in the moment. She then discusses dominant life roles—especially the parental/worker identity that overshadows the romantic/Aphrodite role—making it hard to create dedicated, “balloon‑like” couple time. A third factor is the unmet need for safety and trust; without feeling secure, a partner cannot open their body or connect deeply. Gülen also highlights how childhood relational patterns and internalized belief systems shape current behavior, requiring therapeutic or coaching work to rewrite them. She stresses that intimacy is broader than intercourse—it includes eye contact, touch, cuddling, and pre‑sexual play. Practical advice includes consciously scheduling exclusive couple moments, learning to meet one’s own trust needs, and seeking supportive environments such as coaches, therapists, or community “tribes.” The conversation frames the journey as a long‑term, evolving process rather than a quick fix, encouraging acceptance of gradual growth, celebration of small wins, and a spiritual view of romantic partnership as a transformative experience.
Chapters
Benim çok sevdiğim bir arkadaşımın, çok yakın bir arkadaşı ara ara böyle dönem dönem soruyormuş. Biz sevişemiyoruz. Neden sevişemiyoruz?
Neden sevişemiyoruz? Ne oluyor da sevişemiyoruz? İşte çocuklarım var. Bir yandan da... ciddi çalıştığım bir işim var. O zaman o farklı rollerden çıkıp sırf romantik ilişkide olduğum insanla o özel anları, o özel ikimizin adeta bir balonun içindeymişçesine salt ikimizin olduğu özel anlar yaratmıyorsak ki bunları bilinçli olarak yaratmayınca çok zor çoğumuz için. Merhaba ben Gülen.
Merhaba ben Zehra.
Bugün hem Instagram'da farklı farklı şekillerde sorulan hem de aynı zamanda Zehra'nın, zannediyorum bir arkadaşının arkadaşı çok merak ediyormuş bu konuyu.
Evet.
Değil mi? Bu konuyu konuşacağız. Ne konuşacağız Zehra? Konumuz şu.
Benim çok sevdiğim bir arkadaşımın, çok yakın bir arkadaşı ara ara böyle dönem dönem soruyormuş. Biz sevişemiyoruz. Neden sevişemiyoruz?
Neden sevişemiyoruz? Şimdi bu soru farklı farklı yerlerde, farklı formatlarda geliyor. Bu soruyu soranlar uzun süre ile ilişkisi olan çiftlerin ortak kanayan yarısı zannediyorum. Evet. Bu problem. Ne oluyor da sevişemiyoruz? Şimdi ilk bahsetmek istediğim faktör hız. Birçok işi aynı anda yapmaya çalışıyoruz. Yani o hızın içerisinde bir multitasking dediğimiz çok işe aynı zamanda yapma da var. Güldüğünü görüyorum senin bu arada.
Bu benim çok uzun zamandır böyle kendimdeki en iyi özelliğim falan diye anlattığım bir şeydi. Halbuki aslında hani orada evet aynı anda bir sürü şey yapıyorsun ama bir sürü şeyi de tamamlayamıyorsun ve kapatamadığın döngülerden sebep hep bir şey mi unuttum acaba, bir yerde bir şey mi eksik kaldı acaba ile yaşadığım bir konu. O yüzden güldüm.
Şimdi Madet Asking üzerine zaten bir sürü araştırma da var. Ne kadar yaptığımız işlerin de verimliliğini düşürdüğü üzerine. Ama bu videonun konusu değil. O yüzden buraya girmeyelim. Bu kadar koşturmak, kadında da erkekte de o sevişmenin gerekliliklerinden biri olan anda kalmaya bizi geçirmiyor. Yani sevişmek için o andaki o beden temasının farkında olmamız lazım. Birbirimize bakmamızın farkında olmamız lazım. O anda olmamız lazım ya. Biz kendimizi gevşetemediğimiz için canımız ya sevişmek istemiyor ya da seviştiğimizde de anda olamadığımız için o sevişme tatmin dolu bir sevişme halini almıyor. Bu arada bir tık şeyi de açmak istiyorum. Şimdi sevişme deyince modern hayatta bizim düşündüğümüz şey cinsel birleşmenin kendisi. Benim burada kastettiğim şey cinsel birleşme değil. Her türlü aslında temas haline iki insan arasındaki kastediyorum ben. Yani romantik ilişkide olan iki insan arasındaki o derin temas hallerine kastediyorum. Bu göz göze bakışmak, koyun koyuna yatmak, birbirine okşamak, her türlü önsevişme aktiviteleri bunların hepsi aslında sevişme ve salt o hızlı dünyada salt cinsel birleşmeye aslında odaklanmamızın kendisi de başka bir sevişmemizin ya da tatmin dolu sevişmelerimizin önündeki başka bir engel de bu.
Peki, Gülen birinci faktörü anlattın, birkaç faktör var demiştin, diğerleri neler?
Şimdi ikinci bir faktör de yine bununla bağlantılı olan aslında, tabii ki bunları tam böyle birbirinden süper ayırmak da söz konusu değil. Bununla ilgili bir başka konu da bizim hayatımızın içerisindeki bir takım rollerimizin baskın olması. Yani bir kadın çocukları olduktan sonra kendini ağırlıklı anne rolüyle tanımlıyorsa, O zaman da biz o sevişme rolü hangi rol? Afrodit rolü. O role geçemiyoruz. Yani hangi roller hayatımızda baskın, denge hangi rollere doğru kaymış vaziyette, dengesizleşmişiz? Bir de ona bakmamız gerekiyor. Bir başka faktör de bu faktör.
Rollerimize farkındalık getirip dengeye kendimizi çekmek gerekiyor bu durumda.
Kesinlikle. Yani eğer ben işte çocuklarım var, Bir yandan da ciddi çalıştığım bir işim var. O zaman o farklı rollerden çıkıp, sırf romantik ilişkide olduğum insanla o özel anları, o özel ikimizin adeta bir balonun içindeymişçesine, salt ikimizin olduğu özel anlar yaratmıyorsak, ki bunları bilinçli olarak yaratmayınca çok zor çoğumuz için. Yani biz her gün şu saatlerde salt ikimiz kalırız. Her haftada şöyle şöyle bir şey yaparız, her ayda böyle bir şey yaparız diye. O özel alanları biz yaratmıyorsak salt ikimizin olduğu, o zaman yine oradan o derin bağlantıya, o tatmin dolu sevişmelere yine gidemiyoruz.
Peki Gülen başka faktörler var mı?
Var. Bir başka faktör de güven ihtiyacımızı ne kadar karşıladığımız. Bu çok önemli. Ben bunu başka videolarda da bahsettim. Güven ihtiyacını karşılayamıyorsa bir kadın, bedenini, karşıdakini açamıyor ve bağlantı kuramıyor onunla. O nedenle kadının o güven ihtiyacını karşılamayı öğrenmesi gerekiyor. O ihtiyacına sahip çıkmayı öğrenmesi gerekiyor. koşullar ne olursa olsun, yani o modern hayat beni nereden nereye sürüklerse sürüklesin, ben kaygımla nasıl bir ilişki kuruyorum, korkumla nasıl bir ilişki kuruyorum? Çünkü o kaygılar, korkular birçok zaman güven ihtiyacımı bana fısıldamak için geliyorlar. Güven ihtiyacını karşılayamazsam o zaman yine o derin bağlantı haline geçemiyorum. Hep böyle bir adrenalin var vücudumda. O şekliyle de şeye girmem, bağlantıya girmem söz konusu olmuyor yine.
Peki bu kadar farkındalıktan sonra bir sonraki aşamaya nasıl geçeceğiz? Biz fark ettik, yavaşlayacağız, okey ne yapacağız?
Şimdi aslında bahsettiğim her engele farklı stratejilerle cevaplar geliştirmek durumundayız. Yani işte güven ihtiyacımı nasıl karşılayacağımı öğreneceğim. Hangi roller baskın bende? O rollerle ilgili acaba neden anne rolü bende baskın? Çünkü muhtemelen çocuklukta öğrendiğim davranış kalıpları var. Çocuklukta öğrendiğim düşünce kalıpları var içinde. Yani sen belli bir yaşa geldin, çocukların var. Artık kocanla o kadar vakit geçirmesen de olurlar var. Ya da başarılı bir iş insanı olmak için şunları şunları yapman lazım. Her saatte sana gönderilen e-mail'e, her saatte sana gönderilen mesaja geri dönmen lazım. gibi bir sürü düşünce kalıbı, davranış kalıbı var. Bunlarla çalıştıkça ve oradaki kimliğimizi hayatımıza hizmet eden doğrultuda değiştirdikçe bizim romantik ilişkimiz de derinleşiyor ve daha tatmin dolu sevişmelere de gidiyoruz. Bir tane kolay yöntem var mı? Maalesef yok. Yani biz zaten ne yapıyoruz? O kolay yöntemler için neleri tercih ediyoruz? Mesela ben çokça ancak böyle işte büyük bir yemek yansın, orada içki içilsin. Orada çünkü ancak rahatlayabiliyoruz. Ondan sonra sevişen çok çift biliyorum. Bu arada ilişkilerin de kurulma biçimlerine baktığımda modern hayatta ne yapılıyor? Çiftler bir yere gidiyorlar ilk tanıştıklarında. Orada ilişkinin derinleşmesi için mutlaka böyle bir yüksek ses sinirliğin olduğu, çokça içkinin olduğu ortamlar gerekiyor ki orada kendimi ancak uyuşturarak sakinleşeyim ve o zaman o karşımdaki insanla ilişki kurmaya geçebileyim diye. Ve bunlar hayatımızı çok büyüten çözümler de değil. Burada hayatımızı zenginleştiren kimlik dönüşümlerin aslında gerçekleştirme yolculuğuna çıkmamız gerekiyor.
Peki biz bu bahsettiğin problemlere nereden başlamalıyız? İlk olarak hangisini yapıp sonra? Biraz hep örnek verirsin ya soğan kabuğu gibi. Kaldırırsın, altında başka bir şey görürsün, onu çalışırsın, tekrar soyarsın diyorsun. Burada ilk bizim soğan kabuğumuz hangi konu?
Şimdi insanların aslında hangi konudan nasıl geçerek bu yolculuğa başladıkları her kişinin kendi biricik deneyimi. Bazı insanlar mesela çocuğuyla kurduğu iletişimde çok problemler yaşıyor. Oradan başlıyor. Sonra bakıyor ki, sırf çocuğunun öfke problemi değilmiş konu. Kendinin öfke problemiymiş konu. Aynı zamanda kocasıyla istediklerini söyleyememesi, orada bir sürü zaman kocasına duvar örmesi, onları keşfediyor. Yani nereden kişinin probleminin başlayarak, nereden yolculuğa girdiği kişinin kendi biricik deneyimi. Peki, bu faktörlerle yani bir sürü faktörden bahsettim. Onlarla ilişkili olarak ne yapabiliriz? Ben yine şunu söyleyeceğim. Bir kolaylaştırıcı, bir koç, bir terapist aynı zamanda insanın kendini güven içinde hissedeceği ve aynı yolculukta olacağı bir kabile gerekiyor. kişinin kendine bu tarz bir ortam oluşturması gerekiyor. Bu tek bir şey de değil bu arada. Hani biliyorsun bir tane eğitim değil. Bir tane eğitimde bütün bunları yapmak da söz konusu değil. Bir tane eğitimde bütün bunları almak da söz konusu değil. Ama yolculuğa böyle çekildiğiniz, sizi çeken bir noktadan bir başlayın diyorum ben. Ondan sonra zaten yol bir şekilde akacak. Yeter ki insan o yola kendini adasın.
Burada tabii yolun kısa bir yol ya da uzun bir yol gibi hani başladığım bir yerde bitecek gibi de düşünmememiz gerekiyor. Bunun bir uzun yolculuk olduğunu ve önümüze her çıkan şeyde yolun şekillenip değiştiğinin de farkında olarak ve bunu kabul ederek bu yola çıkmak da önemli değil mi?
Çok önemli. Bu da yolculuğun başında genelde insanlar kabul veremiyorlar buna. Hala olmadım, hala içimdeki bu ses konuşuyor, hala aşırı erilim, hala böyleyim diye. Yolculuğun bir yerinde o olgunluk geliyor. Yani yaptığımı kutlamak, aldığım yolu kutlamak, şu anda karşılayabildiğim ihtiyaçlarımı kutlamak ve aynı zamanda yolun o devam eden yol içinde of ya ben nasıl bunları yapacağım falan gibi düşünmek yerine yolculuğun kendisinden zevk almayı, coşku duymayı öğrenmek de yolun böyle yarılarında ya da işte biraz ilerledikten sonra bir yerlerinde geliyor aslında olgunlukta diye düşünüyorum.
Bu da yine kendi hikayemiz gibi bizim yola bakışımızla ve o yolu yaşama tarzımızla Eş gidiyor.
Evet, eş gidiyor. Neden sevişemiyoruz konusunda da şeyi söyleyeceğim. Yani buysa sizi şu anda en çok rahatsız eden konulardan biri. Hani eşinizle artık biz aynı evi paylaşan iki oda arkadaşı olduk diyorsanız, aynı evin içerisinde arkadaş olduk artık takım arkadaşı gibiyiz diyorsanız belki odur sizi bu yola başlatacak. Çünkü hayatı böyle yaşamak aslında hayatı son derece sınırlı yaşamak demek. Yani iki insan arasındaki o romantik ilişki insanları çok dönüştüren, çok büyüten ve son derece ruhsal bir deneyime dönüşme potansiyeli taşıyan bir şey. Ben o nedenle bu videoyu seyreden her insan için de bunu dilemek istiyorum. Hatta bu dilekle bitirelim istersen. Bu ruhsal deneyimi yaşadığınız ilişkileriniz olsun ve ilişkilerinizi de buraya dönüştürmek için gereken cesaretin, umudun, inancın ve kolaylığın aynı zamanda sizinle olmasını dilerim diyorum ben.
Ben de bu duaya amin diyerek sevgilerimi yolluyorum.
More from Gulen

Mine Adıyaman 🖼️. #lifestyle #aesthetichome #artofexistence #regulasyon #icimdekicocuk









