Bu video, koçluk pratiğinde sıkça kullanılan olumlamaların (affirmation) neden etkisiz kaldığını ve nasıl daha derin bir içsel çalışma ile değiştirilebileceğini inceliyor. Konuşmacı Gülen Gündüz Yılmaz, katılımcılarla birlikte, bir kişinin "güvenli bir ilişki" gibi bir hedefi dile getirdiğinde, bu ifadenin arkasında hâlâ "güvenli ilişkiye layık değilim" gibi inançları barındıran iç parçalarının olduğunu vurguluyor. Bu parçalarla yüzleşmekten kaçınmanın, sahte bir olumlama tekrarıyla sorunu çözmeye çalışmanın temel sorunu olduğunu açıklıyor. Bunun yerine, içsel çatışmayı tanıyan, reddetmeyen ve ardından "yeni seçim cümlesi" olarak adlandırdığı, gerçek duygusal onayla desteklenen ifadelerle ilerlemek öneriliyor. İç çocuk, değersizlik, güven eksikliği gibi parçalarla yüzleşmenin sürekli bir yolculuk olduğu, tek seferlik bir müdahalenin yeterli olmadığı belirtiliyor. Video ayrıca, hızlı çözüm vaat eden meditasyon ve YouTube içeriklerinin, niyet ve bilinç düzeyi doğru olmadığında hayal kırıklığı yarattığını, gerçek dönüşümün olgun "iç yetişkin"in rehberliğinde, parçaları bütünleştirerek gerçekleştiğini savunuyor. Katılımcılar, bu sürecin bir kapıyı kapatmak (örnek: bir mandal) gibi, engelleri fark edip çözmekle benzer olduğunu tartışıyor. Sonuçta, içsel parçalarla sürekli farkındalık, kabul ve entegrasyon yoluyla, bireyin bütünleşmiş bir insan haline gelmesi ve yaşamının farklı alanlarında (ilişki, kariyer, para) sürdürülebilir bir büyüme elde etmesi hedefleniyor.
Chapters
Kişi diyebilir ki ben güvenli bir ilişki kurmayı istiyorum. İstiyorum, şuralarda bir aslında gücü vardır. Diyebilir ki ben güvenli bir ilişki kurmayı seçiyorum. Onun etkisi buradadır. Ben güvenli bir ilişki kuracağım. Ben güvenli bir ilişki kuruyorum. Bunların da etki düzeyleri bu şekildedir. Yani hangi olumlamaya ihtiyacın olduğunu düşünüyorsan o zaman içinde şeye bakacaksın. Yani mesela çok güzel bir ilişkiyi hak ediyorum. O olumlamaya mı ihtiyacın var? Çok güzel bir ilişkiyi hak etmediğine inanan parçana bakacaksın. Onunla yüzleşeceksin. Ama işte biz ne yapıyoruz? Biz o parçayla yüzleşmekten çekiniyoruz ve ben bunu çok iyi anlıyorum. Ben de bir sürü zaman bir takım parçalarımla yüzleşmekte zorlanıyorum. Bu normal. Merhaba ben Gülen. Olumlamalar Gördük Artırıyoruz isimli videomuzla karşınızdayız. Biz yaklaşık böyle 1-2 sene önce bir tane video çekmiştik. Olumlamalar neden işe yaramaz diye. Ve kanalın en çok etkileşim alan, en çok like ve en çok dislike alan videosu da bu oldu. Bayağı anlaşıldı ve anlaşılmadı aynı zamanda video. O yüzden bu olumlamalar konusuna böyle bir daha derin bakış yapalım istedik ekipçe. Şimdi olumlamalar ne zaman işe yarar? Ben ilk önce bununla konuya girmek istiyorum. Biz koçlukta olumlama cümlesi gibi görünen cümleleri kullanırız. Ne zaman kullanırız biliyor musunuz ve ne zaman işe yarar bunlar? Kişi bir proses yaşar koçluğun içerisinde ve o proseste gerçekte hangi inançta, hangi düşüncede olduğunu görür. Onu gördükten sonra ve onu olduğu gibi bütün çıplaklığıyla görüp kabul ettikten sonra burada yeni bir seçim yapmak ister misin diye sorarız kişiye. Bir örnekle gidelim daha böyle somut olsun. Mesela danışan koşu prosesi esnasında bir bakar ki içindeki bir parça güvenle bir ilişki kuracağına inanmıyor. Bunu bütün çıplaklığıyla gördükten, o parçaya reddetmeden, benim içimde bu parça da varmış diye baktıktan sonra biz deriz ki yeni bir seçim yapmak istiyor musun? Ve deriz ki o yeni seçim cümlesini şimdi tamamen kendine odaklanarak, kendi bedenine odaklanarak haydi bir söyle. Kişi diyebilir ki ben güvenli bir ilişki kurmayı istiyorum. İstiyorum şuralarda bir aslında gücü vardır. Diyebilir ki ben güvenli bir ilişki kurmayı seçiyorum. Onun etkisi buradadır. Ben güvenli bir ilişki kuracağım. Ben güvenli bir ilişki kuruyorum. Bunların da etki düzeyleri bu şekildedir. Fakat bu cümleleri söylerken biz deriz ki sen şu anda içine bak ve içinden hala bir itiraz geliyor mu bir ona kulak ver. Eğer içerden itiraz geliyorsa o cümleyi sen istersen elli defa istersen yüz defa söyle. O cümle senin için gerçeklik taşıyan bir cümle değildir. ve olumlamaların problemi de buradan kaynaklanır. Yani senin içinde gerçek olmayan bir cümleyi kendine tekrarlarsan ve onun sende işleyeceğini umarsın. Çalışmama nedeni buradan kaynaklanıyor. Eğer danışan orada farklı bir psikoloji prosesi yaşadıysa o zaman içinde bir itiraz duymadan o cümleyi söylediğinde evet ya gerçekten hissettim içimde şu anda ben bunu istiyorum diyebilir. Şimdi olumlamaların işte problemi de buradan kaynaklanıyor. Biz içimizde o güvenli ilişki istemeyen ya da kendini değersiz isteden parçalarımıza bakmayıp onlara böyle tukaka deyip onları ittirdiğimizde biz aslında olumlamaları tekrarlayarak o parçaları reddettiğimizi zannetmekten öteye geçemiyoruz. Peki neden olumlama piyasası bu kadar büyük? Çünkü hepimizin içinde bir takım işlerin böyle daha kolay akmasını isteyen, işlerin çabuk olmasını isteyen bir parça var. Bu benim içimde de var, senin içinde de var. İşte o parçayı da fark edip onu da kapsamak gerekiyor sevgili seyirciler. Yani bir an önce o güvenli ilişki gelsin, bir an önce kendimi değerli hissedeyim, o parçayı da fark et. Aynı zamanda kendimi ben değersiz hissediyorum diyen parçanı da fark et. Yani bütün o parçalarınla yüzleşirsen zaten o istediğin hayatı yaratmakla ilgili adımları zaten atmaya başlıyorsun.
Ben şöyle anladım. Diyelim ki kapıyı itiyorsun ve kapanmıyor. Sen diyorsun ki dur yapabilirim. Ben bu kapıyı kapatacağım. Bir kere daha itiyorsun. Bir kere daha itiyorsun. Halbuki araya diyelim ki bir mandal sıkışmış. Tam olarak itmeyip ona engel olan şeye odaklanıp bir engel var mı diye arada baktığımızda Orada küçük bir kıyma, küçük bir parça sıkışmış. Onu çektiğinizde artık tekrar olumlamayla kapıyı kapattığında klip diye kapanacak.
Evet, kapanacak. O yüzden biz buna olumlama cümlesi de mesela o yüzden demiyorum. Yeni seçim cümlesi falan gibi kelimeler, terimler kullanıyoruz biz bunda. Yani sen o kıymık aradan çıktı ya, yeni bir seçim yapabilirsin. Hani olumlama ya da işte İngilizce ismiyle affirmation yapmana gerek yok. Zaten o kapı kapanıyor orada kolaylıkla. Orada yeni seçimi kolaylıkla yapabiliyorsun. Bilmiyorum söylediklerim anlamlı geldi mi?
Evet, evet. Yani çok fazla iterek, devamlı, devamlı, devamlı iterek olmuyor.
Olmuyor. O kıymığı görmek gerekiyor. Şimdi o kıymıktan da biraz bahsetmek istiyorum. O kıymık bir sürü zaman içimizdeki çocuk oluyor.
Peki o engelle karşılaştığımızda bunu nasıl fark edeceğiz?
Nedir yani bu?
Nasıl fark edilir bir şey?
Biliyor musun aslında en kolay fark edeceğimiz şey o engel. Çünkü mesela ben değerliyim, olumlamasına ihtiyacım olduğunu ben düşünüyorsam, demek ki içimde değersiz olduğuna inanan bir parça var. Doğru. Ne kadar kolay değil mi?
Aslında söyleyince, duyunca insan daha farkına varıyor.
Evet. Yani hangi olumlamaya ihtiyacın olduğunu düşünüyorsan o zaman içinde şeye bakacaksın. Yani mesela çok güzel bir ilişkiyi hak ediyorum. O olumlamaya mı ihtiyacın var? Çok güzel bir ilişkiyi hak etmediğine inanan parçana bakacaksın. Onunla yüzleşeceksin. Ama işte biz ne yapıyoruz? Biz o parçayla yüzleşmekten çekiniyoruz ve ben bunu çok iyi anlıyorum. Ben de bir sürü zaman bir takım parçalarımla yüzleşmekte zorlanıyorum. Bu normal. Ama şu anda benim eski zamanlarıma göre arada şöyle bir fark var. Ben bunun farkındayım. Yani böyle bir parça var kabul etmekte zorlandım. Ve acaba ben bu parçama bakmak, bu parçamla yüzleşmek için ne yapabilirim? Bunun için nasıl bir destek alabilirim? Ona aslında bakıyorum.
Aslında o parçayla yüzleştiğimizde özgürleşeceğiz.
özgürleşeceğiz. Ve kötü haber de şu, biz o parçayla yüzleşmeyi bir seferlik bir hareket zannediyoruz. Yani bir sefer yüzleştim, ondan sonra bana ilişkiler, paralar, pullar, kariyer, her şey istediğim gibi akacak. Öyle bir şey maalesef yok. Çünkü hayat sonsuz bir öğrenme yolculuğu. Ve biz sürekli başka başka parçalarımızla yüzleşerek öğrenip büyüyoruz. O parçaları kapsama yolculuğudur aslında. İnsanın bütün olma yolculuğu. Yani değersiz hissettiğin parçanı aldın, onu kapsadın. Güvenli ilişki istemeyen ya da güvenli ilişki olmayacağına inanan parçanı aldın, onu kapsadın. Onları kapsadıkça sen bütün bir insan oluyorsun. Yani o bütünleşme yolculuğu denilen, insanın kendini gerçekleştirmesi denilen hikaye de aslında bu hikaye. Yani uzun bir süreç aslında. Uzun bir süreç ama sen bunları kapsadıkça da hayatın büyüyor. Yani bu bir hedefi olan bir şey değil aslında baktığında. Yani hepsini kapsadın, o gün ne zaman gelecek diye bakmamıza da gerek yok. Sen bugün bir şeylerinle yüzleştin, bugün hayatını büyüttün gibi bir süreçten bahsediyorum.
Bir yolculuk olarak. Bakmak lazım.
Evet, hayata hedefler olarak değil, yolculuk olarak bakmamız gerekiyor. Şimdi bir konuya daha girmek istiyorum. O da şu, bu olumlamalarda, hani dedim ya, oradaki hangi olumlamaya ihtiyacın varsa orada o olumlamaya ihtiyaç duyan, inanmayan bir parça vardır diye. O parça da birçok zaman, her zaman tabii ki değil, ama birçok zaman içimizdeki çocuk. Şimdi değersizlik örneği üzerinden gidelim. Çünkü ben çok görüyorum hani ben değerliyim olumlaması yaparak o değer duygusunu kendine kazandırmaya çalışan çok sayıda insan var. Orada kendini değersiz hisseden parçam içindeki çocuk. Ama senin içinde olgunlaşmış parçalar da var. Yani aslında değerli olduğunu bilen bir iç ebeveyn var. O ebeveyni büyütürsem, o ebeveyn içindeki çocuğa doğru ebeveynlik yapabilirse o çocuk zaten değerli hissedecek kendini. O kapıyı sürekli o çocuğun yüzüne kapatmaya çalışmak yerine o kapının arkasındaki Aslında çocuğu görsen ve o çocuğa o sevgiye, güvene vesaireyi versen, zaten belki de kapının öbür tarafından o çocuğu alacaksın yanına, o çocuğa sarılacaksın. O zaman o olumlamalara, afirmasyonlara falan da gerek zaten hiç olmayacak.
Peki ya YouTube'daki 30 dakikalık videolar işe yaramıyor Armağan?
Hangi videolar?
İşte bolluk bereketlik olumlamaları. Sonra bilinçaltı olumsuz programları silen olumlamalar.
Evet. Ya şimdi meditasyonlar işe yarar ama bunları hangi bilinçle yaptığın çok önemlidir. Mesela bilinçaltımı temizleyeyim. Ya bilinçaltı temizlenecek bir şey değildir mesela. Bilinçaltı senin dönüştürebileceğin bir şeydir. Yani ne yaparsın? Oradaki bir sürü yanlış inanışın vardır. O yanlış inanışları alırsın, onlara bakarsın ve yeni seçim cümleleriyle değiştirirsin. Ama böyle bilinçaltını hop hop hop temizledim, hop hop hop hallettim gerçekçi değil. Bu beklentilere girdiğimde de hayal kırıklıklarına uğrayıp uğrayıp dururum. Benim o şekilde bana gelen çok sayıda eğitim katılımcım da var, çok sayıda danışanım da var. Ne zaman Bu kolaylıkla bunları dönüştürüyorum, kafasından biz çıkıyoruz. O zaman hayatımızın sorumluluğunu alıyoruz ve o zaman gerçek dönüşüm başlıyor. O yüzden bu çabuk olsun, çabuk dönüşsün diyen parçamızı da reddetmeyelim bu arada. Onun ama farkında olalım ve içimizdeki yetişkin, içimizdeki bu olgun parçalar bizim eylemlerimizi yönlendirsin. Meditasyonlar nasıl işe yarar? Mesela afrodit eğitiminin ilk seviyesinde içimizdeki afroditle buluşma, karşılaşma meditasyonu yaparız. Ve o çok ama çok derin bir deneyim. Ve sevgili Afrodit katılımcılarının da gerçekten böyle hışuğu içinde çok çok böyle güzel duygularla, çok farklı duygularla deneyimledikleri bir meditasyon. Ama o meditasyon hani yaptım ve ondan sonra ben dişi oldum gibi bir iddia ile o meditasyonu yaparsan zaten oradaki niyetin doğru olmadığı için o niyet de zaten gerçekleşmeyecek. Yani seni oradaki afrodit duygusuyla ya da ideal ilişki meditasyonu var ikinci seviyede. Oradaki ideal ilişki de ben ne hissediyorum, oradaki duygularla tanıştıracak. O duyguları keşfe götürecek. Meditasyonlar bu isterseniz dişilik olsun, isterseniz bolluk bereket olsun çok anlamlı. Ama o meditasyonu ben yaptım, bolluk berekete kavuştum. O meditasyonu yaptım, artık ben bir afroditim. Bu bakış açısıyla yaptığımız her şey bize daha büyük hayal kırıklıkları olarak geri dönüyor.
Bu konuda özellikle sosyal medyada ya da Youtube'da iyi örnekler olduğu gibi de kötü örnekler var. Hiç olmayacak duaya amin dediktiren olumlamalar da var. Mesela kendinizi merkeze koyun ve herkes etrafınızda dönsün. Öyle olmuyor tabii. Birdenbire her şey olmuyor. Onlarla ilgili bir şey söyleyebilir misin mesela? Öyle şeyleri dinlemek ve izlemek bizi yanlış yola da sürükleyebilir.
Eğer çabuk değişmek, çabuk dönüşmek ve hayatta böyle sanki bir zirve var ve o zirveye erişeceğim ve ancak o zaman mutlu olacağım şeklinde bir bakış açısına sahipsek, bize öyle çabuk çözüm vaat eden kişiler çekici gelir. aşk acısının ya da genel olarak acının bize faydalarını anlatan insanlar çekici gelmez. Bize bunun bir yolculuk olduğunu anlatan ve yolculuğun kıymetli olduğunu anlatan insanlar çekici gelmez. Ben seni içindeki dişiyle buluşturabilirim, oradaki duyguyu yaşayabilirsin ama dişilik bir yolculuk diyen insanları reddedersin. O yüzden aslında oradaki meditasyonlar ya da kitaplar vs. senin frekansınla buluşuyor. Ve şöyle aslında, daha çok hayal kırıklığı yaşayacaksın, daha çok acı çekeceksin ve bir zaman aslında bakacaksın ki içinde o reddettiğin parçaların var, içindeki çocuk başta olmak üzere. Ne zaman artık o acı dayanılmaz hale gelecek, o zaman o çocukla, o parçalarla yüzleşiyoruz, değil mi?
Evet, ben bu ara çok çalıştığım için çocuğumla o kadar çok şey fark ettim ki onun sesini duymak bana o kadar öyle çok duygusal anlar yaşatıyor.
Ve acı var orada o yüzleşmeden.
Acı var ama acıyla yüzleşiyoruz ama sonrasında bir rahatlama geliyor. Yani farkındalıkla ilerlemek muhteşem bir şey. Bunu herkese gerçekten yapmalarını tavsiye ediyorum.
Şimdi sen de mesela o acıyla yüzleşmekten baya bir kaçtın. Halbuki acının içinde kaldığında acının içinden kaçmanın acısı daha büyük. Şimdi kafa karıştırıcı bir şey söyledim ama. Evet. Yani o nedenle gelin o parçalarla yüzleşelim ve kendi o çabuk çözüm arayan, quick fix denir ya, öyle çabuk fixler arayan tarafımızı görelim, onu da sevelim ama yetişkin, olgun, hayatının sorumluluğunu alan parçamız direksiyona geçsin. Aradığımız kestirme yollar bizi gerçekten gitmemiz gereken yola doğru yönlendirmiyorsa o zaman kestirme değil, yolu uzattığımız yollar oluyor. O yüzden hepimiz için kendim dahil gerçek yolu görebildiğim ve o yolda yürüyebildiğim bir hayat diliyorum hepinize.
Ne demiş düşünür? Bazen asıl amaç gideceğin hedef değil.
