In this Turkish YouTube video, Gülen Gündüz Yılmaz opens with a personal anecdote about feeling frustrated in his relationship with his partner Toprak, describing communication gaps and limited time together. He then pivots to a broader discussion about whether one is obligated to have a partner fulfill all personal desires. Gülen critiques the common expectation that a romantic partner should serve as a parent, therapist, friend, and everything else, explaining how this creates role overload and drama triangles. He introduces the concept of the “inner child” that continues to demand external validation, and argues that true emotional responsibility lies in owning one’s own needs. Practical suggestions are offered: self‑affirmation, writing down personal strengths, and developing independent ways to meet emotional needs rather than relying solely on the partner. The video concludes with a call to like, share, and comment, inviting viewers to reflect on their own inner‑child expectations and to experiment with self‑sufficient strategies.
Chapters
Ya ne diyeceğim. Ben bunalımdayım biliyor musun? Aslında kaç gündür. Yani hep de böyle sana karşı falan da böyle daha böyle pozitif görünmeye çalışıyorum ama bildiğim bunalımdayım. Ne oldu ya? Anlatsana. Ya bu bizim Toprak. Biliyorsun zaten hafta içi hiç telefonlarıma mesajlarıma dönmezdi. Evet. Biliyorsun. Evet. O hikayeyi. Yani şimdi artık hafta sonu da ya bırak beni ben evde biraz yatayım falan modunda hiç çıkmıyoruz dışarı. Nasıl ki ya? Yani diyor ki böyle cumartesi, pazar her gün dışarı çıkmak istiyorsun. Sen istiyorsan arkadaşlarınla çık diyor.
Sen de hiçbir yere gitmiyor musun?
Ya gidiyoruz ama az yani. Ben daha çok gidelim istiyorum.
mesajlara dönmemesi de bir sinir olmuş.
Değil mi ya? Değil mi? Ben orada çizgimi çekecektim aslında.
Tabii canım.
Çekemedim. Sen nasıl sevgilisin ya? Evet.
Sıradan yazılan sen açıyorsun bak.
Yani insan günde yani böyle ne bileyim 2-3-4 en fazla.
Tabii canım.
Hani bir görüşmek istemez mi yani sevgilisiyle?
Sevgilisini özlüyorsun tabii canım.
Normal bu. Evet çok normal. Hani özlememem de esas sorun değil mi zaten?
Zaten esas problem orada oluyor. Ama sen özlüyorsun bak. Ama o ne senden dışarı çıkıyor, işte ne mesajlara dönüyor, Evet. Bence sen buna konuşmalısın ama.
Ben açsam, gerçi bugün yurt dışında ama. Açayım söyleyeyim ya, bu da sonuçta benim hislerim. Şu an bu hislerimi kiminle paylaşacağım ki? Yurt dışında yönetimle toplantı... Arayacağım ya. Arayacağım. Hakkım bence. Merhaba ben Gülent. Sevgilinize, eşinize istediğinizi nasıl yaptırırsınız? Video serisinin ikinci bölümüyle karşınızdayım. Bu ikinci bölümün bir de alt başlığı var. Zorunda mısın? Yani gerçekten o istediklerini o insandan almak zorunda mısın? Şimdi diyebilirsin ki ben bu videoya sevgilimi nasıl değiştirecektim, sevgilime istediklerimi nasıl yaptıracaktım, onun için girdim. Sen bana zorunda mısın diyorsun. Evet zorunda mısın diyorum çünkü önce bir şuna bakmakta çok çok fayda olduğunu düşünüyorum. Ben bir ihtiyacım için sevgilimden bir şey istiyorum. O ihtiyacımı ille de onunla karşılamak durumunda mıyım? O yüzden bu videoda biraz bundan bahsedeceğim. Bizim şu şekilde bir bakış açımız olabiliyor zaman zaman. Benim bütün ihtiyaçlarımı benim kocam karşılasın, benim karım karşılasın. Hatta bu ihtiyaçları ben söylemeyeyim. Ben söyleyeceksem ne anlamı var? O anlasın, o sessin, o benim bütün ihtiyaçlarımı böyle önüme bir kırmızı halı üzerinde sersin diye bekliyoruz zaman zaman değil mi? Şimdi itiraf edelim bunu hepimiz zaman zaman yapıyoruz. Neden yapıyoruz biliyor musunuz? Biz o ilişkide karşımızdaki insanı, daha önceki videolarda da bahsettim hatırlarsınız, sadece sevgili olarak görmüyoruz. Biz onu annemiz, babamız, terapistimiz, zaman zaman hatta böyle söyleneceğimiz, iş ortamındaki bütün şikayetliğe aktaracağımız yakın bir dostumuz falan zannediyoruz. Bu kadar rolü de karşı tarafa böyle al sen bunları üstlen deyince o kadar rolün de tabii hakkımdan gelemiyor garibim, kocam, garibim, karım, garibim, sevgilim. Hatta bunun böyle ileri versiyonları da var, bilirsiniz. Bazı insanlar bir sevgili bulunca bayağı o sevgiliyle vakit geçirirler. Yakın çevresindeki insanlarla ilişkilerini falan da bayağı sınırlandırırlar. Görüşmezler falan. Bu belki şuna hizmet eder. Özellikle ilişkinin başında insanların birbirini daha yakın tanıması gerekir. O yüzden bu iç içe geçme hali hizmet eder ilişkinin ilk başlarında. Ama sonra ben o insanla sürekli vakit geçirip bütün ihtiyaçlarımı ondan karşılamaya çalışınca işte biz orada güzel güzel drama üçgenlerine gireriz. Bu arada şunu da unutmamak lazım. İhtiyaçlarımı her zaman başka insanlar mı karşılayacak? Hayır. Ben bir sürü ihtiyacımı aynı zamanda kendim yaptığım, insanları içermeyen faaliyetlerle de karşılayabilirim. Örneğin, sevgiye ihtiyacım olduğunu düşünüyorsam, o sevgiye olan ihtiyacımı kendimi takdir ettiğin cümleleri, özelliklerimi yazarak da karşılayabilirim. Buradaki kilit nokta şu, ben ihtiyaçlarıma sahipleniyorum, ihtiyaçlarıma karşılama sorumluluğunu başka insanlara vermiyorum ve nasıl karşılayabileceğime dair de çeşitli çeşitli yöntemler geliştiriyorum. Şimdi ben bu kafada olduğumda zaten ay o bana bunu vermedi, ay bana bunu yapmadı gibi yerlere de takılmam çok daha az oluyor. Çünkü ihtiyacımı karşılayabileceğim sınırsız yöntem olduğunu aslında biliyorum. İhtiyaçlarımı başkası karşılayan, diyen bizim aslında çocuk parçamız, çocuk tarafımız. Çocuk tarafımız öyle istemeye devam edecek. Ona ebeveynliği yani onun ihtiyaç, çocuğun ihtiyaçlarını karşılamayla görevli parçamız bizim kendi ebeveyn parçamız. Eğer o çocuk dışarıda ararsa babayı, dışarıda ararsa anneyi, o zaman bizim herhangi bir ilişkimizin arzuladığımız o sevgi dolu, huzur dolu, tatmin dolu ilişki olması mümkün değil. Peki ne yapalım Gülen diyorsanız size yine minik bir farkındalık hediyesi vermek istiyorum üzerinde düşünmeniz için. Ben kendi romantik ilişkimde, sevgilimle olan ilişkimde acaba içimdeki çocuk karşıdan neler bekliyor? onları oturup üzerinde düşünmeniz ya da oturup bunları yazmanız. Acaba o çocuk karşı taraftan neler neler bekliyor? Onlara bir bakarsanız, ondan sonra belki o ihtiyaçları ille de sevgiliden değil de bir kısmını kendiniz başka yöntemlerle karşılama yoluna gidebilirsiniz. Bu videoyu beğendiyseniz beğen butonuna basmayı, çevrenizle paylaşmayı ve bu konudaki deneyimlerinizi yorumlara yazmayı unutmuyorsunuz. Hepinize güzel haftalar diliyorum.
