
In this segment of the Turkish‑language YouTube video "SEVGİLİNİZİ NASIL DEĞİŞTİRİRSİNİZ?", speaker A expresses frustration and helplessness because his partner Aslı is frequently depressed, which drags down his own mood and motivation. He describes how Aslı’s depressive episodes prevent her from leaving the house, cause constant negativity, and make plans feel burdensome. Gülén Gündüz Yılmaz listens empathetically and points out that A is also experiencing depressive symptoms himself, highlighting a shared emotional burden. The exchange sets the stage for the broader video’s focus on recognizing mutual depression in a relationship, understanding how a partner’s mental health can affect one’s own well‑being, and preparing to discuss strategies for communication, boundaries, and possible professional help.
Chapters
Bilal, bilgi dekkan var mı ya?
Var tabii.
Ya bu Aslı gene depresyona girdi. Nerede Serhatlı depresyona giriyor ya? Bu da benim modumu düşürüyor. Arıyorum işte gene depresyona. Arıyorum evden çıkmamış. Hiçbir şey yapmıyor bütün gün. Ne yapacağım, nasıl ilerliyorum bilmiyorum.
Anladım. Yani sen şey yapamıyor musun? Onun hani o depresif halinde... Duramıyorsun galiba.
Her zaman depresyon alacağım. Bir çıkalım, bir tatile gidelim, bir mutlu olalım falan filan. Her şeyde bir sorun buluyor gittiğimiz zaman. Her şeyde üzülecek bir şey buluyor.
Sen de depresyonsun.
Öyle oluyor. Ben de mutsuz oluyorum. Ben de depresyonum. Hiçbir şey yapasım gelmiyor. Evden çıkasım gelmiyor benim de.
Sen de depresyonsun.
Evet ben... Hayır ben değilim.
Merhaba, ben Gülen. Sevgilinizi nasıl değiştirirsiniz videosuyla karşınızdayım Fena. Ya şimdi biliyorum karşımdakini değiştirmek istiyorsun. Emin ol ben de istiyorum. Hala istiyorum. Neden? Çünkü kafamızda hepimizin bir ideal sevgili anlayışı var. Yani ideal sevgili şöyle olur, böyle olur, öyle olur, böyle olur diye. Ve bu aslında baya böyle statik bir ince. Ne olursa olsun o adam güçlü davranır. Ne olursa olsun canlı, sıcak, hep böyle pozitif duygulara sahip olur o kadın. Benim ideal sevgi anlayışımdan. Ama karşımızdaki bir nesne değil. Her şeye sahip, her türlü özelliğe, her türlü duyguya sahip bir insan olduğu için hepimizin işte problemi orada başlıyor. Şimdi kadın olarak mesela güçlü erkek biz arıyoruz. O adam arada depresyona girdiğinde Ay diyoruz bu adam yani depresyonda olmaması lazım diyoruz. Nezaket bekliyoruz, her zaman bize nazik davransın istiyoruz. Arada of ya bu konudan da bahsetme dediğinde adam o kafamızdaki nazik ve her ortamda düzgün konuşan adam yolcuna uymuyor. Erkekler için de aynı şeyi geçerli. Hem gündelik konuşmada hem de baya videolarının altına falan yorum yazan da sevgili erkek takipçilerim var. Onların da kafasında işte kadın böyle olmalıdır, şöyle olmalıdır diye yorumlar yazıyorlar. Şimdi biz o yorumları yazdığımızda ve karşımızdakiyle ilgili beklentilerimizi sosyal medyada ya da sevgilimize söylediğimizde durum değişiyor mu, durum değişmediği gibi İki kişi arasındaki ilişkiye de baya zarar veriyoruz biz. Beklentilerimizi, sen böyle olmalısınlarımızı, şöyle olmalısınları karşıdakine söylediğimizden. Peki şimdi ne yapabiliriz? Yani bir sürü şey yapabiliriz. Birincisi, karşımızdakini kabul et demiyorum. Çünkü kabul edemezken sen bunu kabul edeceksin. Karşıdakinin öyle olduğunu ve bunun okey olduğunu kabul edeceksin demek de aslında şiddetli bir tavır. Kabul et değil ama gözlemci olabilir misin acaba bu duruma? Gözlemci olan ne demek? Hem karşımdakine hem de senin ne hissettiğine, o anki duygularına acaba gözlemci olarak bakabilir misin? Burada size şöyle bir tüyo vereceğim. Çoğunlukla karşıdakinden belli beklentilere giren bizim içimizdeki çocuk parçamız. O çocuk parça genelde karşısındakinden yetişkinlik, ebeveynlik bekliyor ve diyor ki işte bana nazik olsun, benim şu ihtiyacımı karşılasın, benim bu ihtiyacımı karşılasın. Ama bu iki insan arasında bir ilişki varsa, o iki ilişkinin aslında yetişkinden yetişkine yaşandığında biz sağlıklı ilişki kurabiliyoruz. O içimizde çocuk var, okey. Ama o içimizdeki çocuğa ebeveynliği dışarıdan beklediğimizde onu hiçbir zaman alamıyoruz. Alamadıkça da çocuk tekrar çıldırıyor. O yüzden o içimizdeki çocuğa ebeveynlik yapma durumunda olan ve sadece ve sadece yapabilecek durumda olan da bizim içimizdeki ebeveyn. O içerideki çocuğumuza içeriden ebeveynlik yapacağız. Sonra da sevgilimizle yetişkinler yetişkinler ilişkiler olacağız. İşte ben gözlemci olarak bakabilirsem benim sevgilim böyle depresife olduğunda kaygılanıyorsa içimdeki çocuk O zaman o kaygıyla içimdeki ebeveyn başa çıkmanın çeşitli çeşitli yöntemlerini geliştirebilir. Şimdi ikinci bir tüyo vereceğim ama bu tüyo ağır gelebilir. Ben bunu sevgili kuçum ve öğretmenim dosttan öğrendim. Karşımdakinde rahatsız olduğun şeyi söylüyorsun önce. Önce bir yaz onu hatta. Ben sevgilimin nesinden rahatsız oluyorum? Ben sevgilimin güçsüz olmasından rahatsız oluyorum. Sonra da tıpkı benim gibi, şimdi diyebilirsiniz ki hayır ben güçsüz falan değilim, ben çok güçlüyüm, o güçsüz diyebilirsiniz. İşte oraya bakabilirsiniz. Kendi demek ki güçsüz parçanızı orada sahiplenmek, onu görmek, onu kabul etmekle ilgili demek ki burada bir dersiniz olabilir. Ve bazen de sadece bu cümleyi söyleyince sevgilimin güçsüz olmasından rahatsız oluyorum. bu benim gibi dediğimde, bazen şu anda bilirim zaten. Evet, ben böyleyim. Çünkü ben de insanım. O zaman zaten karşımdakini olduğu gibi kabul etmek, o melimanları sokmamak çok kolay bir şey. Şimdi üçüncü şeye geliyorum. Bu da çok önemli. Benim şöyle gözlemlediğim bir şey var. Hem tabii ki kendimde, hem de yakın çevremde. Biz sevgililerimizle bayağı böyle yakın arkadaş olma eğilimindeyiz. Hatta bununla övünüyoruz. Diyoruz ki işte biz her şeyi konuşuyoruz. Şimdi her şeyi konuşalım tabii ama oturup da bu içeride seni işte öyle de görüyorum, şöyle de görüyorum, onun analizinde yaptığım içsel çocuğum da bunu bunu dedi diye karşımızdaki sevgilimizle konuşunca o zaman arkadaştan arkadaşa bir ilişki oluyor. İlişki sevgiliden sevgiliye olmuyor. Bunda ne var diyebilirsiniz. Bunda ne var biliyor musunuz? Bir insanla hem Çok yakın arkadaş hem de çok yakın sevgili olmamız bizim çok mümkün değil. Çünkü daha önceki videolarda da bahsettiğim gibi bir kutuba ihtiyacımız var. Burası dişil olacak, burası eril olacak. Biz arkadaştan arkadaşa konuşunca ikimiz de aynı kutupta oluyoruz. O zaman da ne oluyor? O çekim gücü aramızda olmuyor. Sonra da işte ilişkinizde yeterince tutku yok. Eskiden ne kadar tutkuluyduk, ne kadar aşıklık birbirinize, böyle sönük bir arkadaşlık ilişkisine. O yüzden neyi paylaşıyorsunuz, neyi paylaşmıyorsunuz o kadar o kendinizle ilgili analizlerinizi ve adamla ilgili analizlerinizi ve kadınla ilgili analizlerinizi o kadar paylaşmanız şart mı? Bir kendinize onu da söyleyebilirsiniz. Ben hiç yapmayın demiyorum. Kendim de yapıyorum, kendim de konuşuyorum. Ama orada çok ince bir çizgi var. Ona uyanık olmak gerçekten bizim sevgililik ilişkimize hizmet ediyor diyorum. Ama şu da var, bu işte arkadaşlık ihtiyacı, analiz ihtiyacı falan var hepimizin. Ona ne yapacağız? Destek alacağız. Onu terapistimizle, koçumuzla, yakın arkadaşlarımızla konuşacağız. O ihtiyacı da bir şekilde yetişkin olarak karşılamanın yöntemlerini bulabiliriz zaten. Evet, bugünlük benden tiyolar bu kadar. Şimdi hemen gidin sevginizin üzerinde deneyin diyeceğim ama bunu yapmayın. Biraz kendinizi içselleştirin. Ondan sonra bakın acaba ilişkinizde bu nelere vesile olacak. Bize de haberdar etmeyi lütfen unutmayın.
More from Gulen

Mine Adıyaman 🖼️. #lifestyle #aesthetichome #artofexistence #regulasyon #icimdekicocuk









