In a Persian‑language interview recorded on 16 February 2023, Omid Shokri – an oil‑and‑energy analyst based in Washington – discusses with the host (referred to as Speaker A) the apparent lack of participation by Russian and Chinese companies in Iran’s oil and gas development projects. Shokri explains that Russian firms are hesitant because of a combination of sanctions, limited domestic investment capacity, and a strategic desire to avoid projects that could erode Russia’s own market share in the global energy market. Russian investments tend to focus on fields that pose minimal risk to Russian interests, and the limited financial and technical resources of Iranian partners further discourage deeper involvement. Regarding China, Shokri notes that despite a 25‑year cooperation agreement, Chinese firms prefer to secure energy from more stable Gulf partners and to invest in upstream (upstream) projects with lower political risk. China’s strategy emphasizes energy security without over‑reliance on Iran, especially given regional tensions and the presence of alternative Arab suppliers. The interview also touches on the consequences of these investment gaps: delayed development of joint Iranian‑foreign fields, reduced technical and financial capacity, and the potential for neighboring countries (e.g., Iraq) to capture a larger share of Iran’s hydrocarbon output. Overall, Shokri portrays the situation as a mix of geopolitical caution, economic constraints, and strategic calculations by both Russia and China, which together limit the growth of Iran’s oil‑and‑gas sector.
Chapters
به محمد مخبر، معاون اول رئیسی اعلام کرده شرکت های روسی در پرژاهای نفتی و گازی ایران کمکار هستن و شرکت های چینی تمایلی به مشارکت در این پرژاها ندارن مهدی سفری با بیان این که زمان زیادی برای اجرای شدن این پرژاها از دست رفته خواهن صدور مجاوز های لازم از توی دولت، شورای اقتصاد و سازمان برنامه بودجه شده در سال های گزشته گزارش های مختلفی در برای متوقف باندن پروژه های توسعی میدان های نفتی و گازی ایران بدل خروج شرکت های خارجی از این پروژه ها منتشر شده همراه میشیم با امید شکری کاشرانس نفت و انرژی که از واشنگتون با ما همراه شکری روسی از همپیمانان سیاسی و استراتیجیک جمهوری اسلامی هست و در حوضه های مختلف هنواره از عمل کرده جمهوری اسلامی حمایت کرده و این وجود چه عواملی باعث شده به نظر شما تا شرکت های روسی در پروژه های نفتی و گازی ایران کمکاری کنند؟ بله
سوال خوبی اشاره بکنن که در شرایط معمولی ایران با بودود داشتن زخایر عظیم نفتوکاز باید رقیب روسی هم در بازار و منطقه و هم در بازار جهانی انرژی بود که بنابراین این که میشه بهش اشاره کرد از ارسالش مسلف داخلی کم بوده سرمایه گذاری کم بوده منابعه مالی و تحریم و سوی مدنیت ایران نتونست زاگاه خودشو در بازار منطقه و بازار جهانی پیدا بکنه در به عنوان کشوری که هم سادل کننده انژی و هم سرمایه گذار انژی هستند، فقط در میادینی سرمایه گذاری میکنه که تورید اون میادین بازار هدف روسیا را تعدید نکنه. به این خاطر اکتر سرمایه گذاری های روسیه در میادین نفت و گاز در مواردی بوده که تورید اونها کمترین خطری برای روسیا نداشتند. و تغییر های متعددی که شرکت های روسی در تکمیل پروژه های نفت و گاز ایران داشتن مثل شرکت های چینی باعث بروز خسارت بر اقتصاد ایران شده و اکثر سرمایه گذاری ها در میادین و مشترک بوده که کمکاری شرکت های خارجی به وجه روس و چینی باعث شده که کشور سالس که عرب باشه بیشتر بتونه از میادین و مشترک نفت و گاز استخلاص بکنه و تا وقتی سیاست خارجی همین طور ایدام پیدا بکنه سرمایه گذار روسی فقط برای حفظ توازن روسی ایران خواهد بود و این سرمایه گذاری نمیتونه تمام نیازهای مایادین و مشترک نفتی و گازی ایران را تمیم بکنه و این سرمایه گذاری هم اطلاع وقت و هم باعث میشه که طرف سه بوم یعنی عراق بتونه نفت و گاز بیشتری از مایادین و مشترک برداشت بکنه و این سرمایه گذاری به هیچ واسه به هیچ واسه نمیتونه نیازهای فنی و مالی مایادی نفت و گ
حقوقی شکریداری نامی مهدی سفری همچنین اشاره شده به این که چین تمایلی به مشارکت در پرشای نفتی و گازی ایران نداره خب با توجه به قرداد 25 سالی همکاری بین ایران و چین چرا چنین عدم تمایلی وجود داره و چرا این نگرانی
وجود داره در موردش؟ می بینید که در سالهای گذاشته چین روابط خودش را با کشور های عرب منطقه گذارش داده در اونجا سرمرگزاری کرده و عربستان به تنهایی در حدود 70 میلیار در سنت نفت و گاز و سنهایی پالایشی چین سرمرگزاری کرده که هم سهم خودش را حپس بکنه و هم بتونه در آینده مانه از حضور کشور های دلیل بازار باشه می دونی که رئیس در چین حضور داره و در اولین روز سفر خودش به چین 220 صنده همقاری امضا شد که کمترین اشاره به انرژی که باید محور مزاقرات و محور آینده روابط ایران و چین باشه در دقیق آینده اشاره نشده بود. من نظر می دهد که چین ترجیح می ده امنیت انژی خودش رو به منابع انژی ایران وابسته نکنه و در یک فرصی بیستاری که تبسیز پایش نازن انژی انضام شد به وضوح مشخص شده که چین در صنعی بالادستی سرمایه گذاری می کنه که رسک سیاسیش کمتر باشه و سود بیشتری برای داشته باشه که این دو تا معلفه در صنعت نفت و گاز ایران در حال حاضر محیان نیست و چین ترجیح می امارات و سایر کشور عرب متمکیز بکنن و نظرش از ایران این هستش که با ایضاد تنش در منطقه امیت عرض اینجی رو به خطر نندازه ولی در بود امیت اینجی کشور های عرب تمامی نیاز های نفت و گاز چین رو براهدی در چندان روسیه تمرین می کنن بسیار متشکرم
از شما و امیده شکری کارشانس نفت و اینجی که با ما همراه